Docker Restaurant Limited ν. Mariala Estates Ltd, Αρ. Αγωγής: 4371/15,

Docker Restaurant Limited ν. Mariala Estates Ltd, Αρ. Αγωγής: 4371/15, 31/7/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2017:A262 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Δρουσιώτη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4371/15 Μεταξύ: Docker Restaurant Limited Ενάγουσας Και Mariala Estates Ltd Εναγομένης --------------- Ημερομηνία: 31.7.2017 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες - Αιτητές: κ. Δ. Μιχαήλ για Δημήτρης Μιχαήλ & Συνεργάτες, για ν' ακούσει απόφαση κα Ρ. Γιατρού Για Εναγόμενους - Καθ' ων η Αίτηση: κ. Ρομαν Ζεικο για Π. Ονουφρίου Δ.Ε.Π.Ε. Αίτηση ημερ. 23.9.2016 για έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση η Ενάγουσα - Αιτήτρια, στο εξής θα αναφέρεται ως Αιτήτρια, ζητά την έκδοση των πιο κάτω διαταγμάτων: Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να εμποδίζει την Εναγομένη και/ή τους υπαλλήλους και/ή τους υπηρέτες και/ή τους αντιπροσώπους της, από το να πωλήσουν, μεταβιβάσουν., διαθέσουν, επιβαρύνουν, εκχωρήσουν ή καθ' οιονδήποτε τρόπο αποξενώσουν και/ή άλλως πως συναλλαγούν και/ή προκαλέσουν και/ή επιτρέψουν την πώληση και/ή επιβάρυνση και/ή αποξένωση και/ή διάθεση και/ή εκχώρηση και/ή την οποιαδήποτε συναλλαγή η οποία να αφορά τα αντικείμενα που αναφέρονται στον επισυνημμένο στην με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγή, κατάλογο. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να εμποδίζει την Εναγομένη και/ή τους υπαλλήλους και/ή τους υπηρέτες και/ή τους αντιπροσώπους της, από το να πωλήσουν, μεταβιβάσουν, διαθέσουν, επιβαρύνουν, εκχωρήσουν ή καθ' οιονδήποτε τρόπο αποξενώσουν και/ή άλλως πως συναλλαγούν και/ή προκαλέσουν και/ή επιτρέψουν την πώληση και/ή επιβάρυνση και/ή αποξένωση και/ή διάθεση και/ή εκχώρηση και/ή την οποιαδήποτε συναλλαγή η οποία να αφορά το ακίνητο με αριθμό εγγραφής 0/20565, Τεμάχιο 50, Φ./Σχ. 0/2-208-340, Τμήμα 6, στον Ποταμό Γερμασόγειας, τοποθεσία Μιξούδια, Γερμασόγεια, Λεμεσός και/ή οποιοδήποτε άλλο ακίνητο κρίνει το Δικαστήριο μέχρι νεότερων διαταγών του Δικαστηρίου και/ή μέχρι την τελική εκδίκαση της αγωγής. Η αίτησης βασίζεται στα άρθρα 30, 31 και 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στους περί Πολιτικής Δικονομίας θεσμούς Δ.48, Κ. 1 - 3, 8 και 9, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, άρθρα 4, 5, 7 και 9, στο Σύνταγμα και πάνω στη νομολογία, την πρακτική και σύμφυτη εξουσία και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της Άλας Βασιλείου διευθύντριας της Αιτήτριας η οποία είναι εξουσιοδοτημένη να προβεί στην ένορκη δήλωση. Επί της ουσίας αναφέρει ότι η με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγή της Αιτήτριας μεταξύ άλλων ζητά αποζημιώσεις για ζημιές και απώλειες που υπέστη λόγω της παραβίασης από την Εναγόμενη - Καθ' ης η Αίτηση, στο εξής θα αναφέρεται ως η Καθ' ης η Αίτηση, των συμφωνιών ενοικίασης ημερομηνίας 29.1.2014, της παράνομης επέμβασης στα καταστήματα που η Αιτήτρια ενοικίαζε από την Καθ' ης η Αίτηση καθώς και αποζημιώσεις για την παράνομη κατακράτηση των αντικειμένων ως περιγράφονται στον κατάλογο Α που επισυνάπτει στην ένορκη της δήλωση καθώς και επιστροφή του ποσού των €15.000 ως εγγύηση που δόθηκε από την Αιτήτρια και που η Καθ' ης η Αίτηση κατακρατεί. Ως ισχυρίζεται με βάση το ενοικιαστήριο έγγραφο ημερομηνίας 29.1.2014 ενοικίασε από την Καθ' ης η Αίτηση τα καταστήματα 6 - 9 στο κτηριακό συγκρότημα Mariala Complex και την ίδια μέρα ενοικίασε με άλλο ενοικιαστήριο έγγραφο και το κατάστημα 5 στο ίδιο συγκρότημα. Με βάση τους όρους 18 και 19 των ενοικιαστηρίων εγγράφων εάν τα καταστήματα παραμείνουν κλειστά για συνεχόμενη περίοδο πέραν των 5 μηνών χωρίς προειδοποίησης προς την Καθ' ης η Αίτηση και υπάρχουν καθυστερημένα ενοίκια η Καθ' ης η Αίτηση μπορεί να ανακτήσει την κατοχή των καταστημάτων ώστε να τα ενοικιάσει σε τρίτο μέρος ενώ τα αντικείμενα και ο εξοπλισμός που βρισκόταν εντός των καταστημάτων θα μεταφερόταν σε ασφαλές μέρος και θα λαμβανόταν σε μεταγενέστερο στάδιο από την Αιτήτρια και η Αιτήτρια κατέβαλε το ποσό των €15.000 ως εγγύηση στην Καθ' ης η Αίτηση σε περίπτωση που υπήρχαν οφειλόμενα ενοίκια. Περαιτέρω η ενόρκως δηλούσα ισχυρίζεται ότι η επιχείρηση σταμάτησε την λειτουργία της στις 15.6.2015 και τέλη Αυγούστου αρχές Σεπτεμβρίου η Καθ' ης η Αίτηση εκμεταλλευόμενη το γεγονός ότι ο ιδιοκτήτης και μέτοχος της εταιρείας απουσίαζε στο εξωτερικό κατά παράβαση των όρων 18 και 19 του συμβολαίου εισήλθε στα καταστήματα και απομάκρυνε τα αντικείμενα. Ισχυρίζεται δε ότι τα καταστήματα δεν παρέμειναν κλειστά για περίοδο 5 μηνών. Η Αιτήτρια ζήτησε από την Καθ' ης η Αίτηση την επιστροφή των αντικειμένων και του ποσού των €15.000 που κατέβαλε ως εγγύηση χωρίς καμία απάντηση. Στις 25.2.2016 καταχωρήθηκε αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος για επιστροφή των αντικειμένων. Ο διευθυντής της Καθ' ης η Αίτηση ευρισκόμενος στο χώρο Δικαστηρίου στις 7.7.2016 απείλησε ότι θα αποξενώσει τα αντικείμενα και ως εκ τούτου εισηγείται ότι υπάρχει ορατός κίνδυνος απομάκρυνσης των περιουσιακών στοιχείων της Αιτήτριας και ουσιαστικά θα παρεμποδίσει την ικανοποίηση της απόφασης υπέρ της Αιτήτριας. Ισχυρίστηκε δε ότι η Καθ' ης η Αίτηση είναι αφερέγγυα και όπως διαπιστώνεται από έρευνα στο Κτηματολόγιο, το ακίνητο για το οποίο επιδιώκεται η δέσμευση βαρύνεται με επιβαρύνσεις και εμπράγματα βάρη για το ποσό των €2.535.553,52 και συνεπώς η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος δεν θα επιφέρει οποιαδήποτε ζημιά στην Καθ' ης η Αίτηση. Η Καθ' ης η Αίτηση καταχώρησε ένσταση. Οι λόγοι ένστασης φαίνονται στην αίτηση υπό τις παραγράφους 1 - 7 και ουσιαστικά τονίζεται η έλλειψη των προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Ν.14/60 και των άρθρων 4 και 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου. Επίσης αναφέρουν ότι για την έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων είναι αναγκαίο το Δικαστήριο να αποφασίσει για ένα επίδικο θέμα σε αυτό το στάδιο χωρίς να ακούσει μαρτυρία. Η αίτηση αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας και δικαστικό δεδικασμένο λόγω απόφασης Δικαστηρίου σε προηγούμενη αίτηση όπου υπεβλήθησαν τα αιτήματα στα οποία στηρίχθηκαν τα ίδια γεγονότα. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Ανδρέα Ριαλά διευθυντή της Καθ' ης η Αίτηση ο οποίος είναι εξουσιοδοτημένος να προβεί στην παρούσα ένορκη δήλωση. Απορρίπτει τους ισχυρισμούς που εκτίθενται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση και αναφέρει ότι δεν υπήρξε οποιαδήποτε παραβίαση της συμφωνίας ενοικίασης ημερομηνίας 24.1.2014 και ούτε των όρων 18 και 19 των ενοικιαστηρίων εγγράφων σε σχέση με το δικαίωμα μεταφοράς των αντικειμένων των καταστημάτων για σκοπούς φύλαξης. Αρνείται ότι ο όρος 16 του συμβολαίου χρήζει οποιασδήποτε διευκρίνησης και σε καμία περίπτωση τα οφειλόμενα ενοίκια συμψηφίζονται με την εγγύηση. Εξ όσων ο ίδιος διαπίστωσε 15.6.2015 τα καταστήματα παρέμειναν κλειστά και μέτοχος της Αιτήτριας του ανέφερε ότι σταμάτησε να λειτουργεί η επιχείρηση. Παραδέχεται ότι ανέλαβε την κατοχή των καταστημάτων με βάση τους όρους 18 και 19 των συμφωνιών ενοικίασης και αναφέρει ότι η Καθ' ης η Αίτηση απέστειλε επιστολή στους δικηγόρους της Αιτήτριας ημερομηνίας 15.10.2015 για να μετακινήσουν τα αντικείμενα διαφορετικά θα παραδίδοντο σε αποθηκάριο. Αρνείται ότι υπήρξε οποιαδήποτε στιχομυθία μαζί του ως αναφέρετε στην παράγραφο 13 της ένορκης δήλωσης της αίτησης και δεν υπάρχει θέμα απομάκρυνσης των περιουσιακών στοιχείων που παραδόθηκαν σε αποθηκάριο. Περαιτέρω αναφέρει ότι η περιουσία που ζητούν να δεσμεύσουν είναι ήδη δεσμευμένη σε τράπεζα και ουδεμία πρόθεση υπάρχει από την Καθ' ης η Αίτηση για να την αποξενώσει την περιουσία της. Με άδεια του Δικαστηρίου καταχωρήθηκε συμπληρωματική ένορκη δήλωση εκ μέρους της Αιτήτριας από την Άλα Βασιλείου. Αρνείται ότι απεστάλη η επιστολή ημερομηνίας 15.10.2015 και ισχυρίζεται ότι αποτελεί ψευδή ισχυρισμό το περιεχόμενο της επιστολής και ότι ουδέποτε η Καθ' ης η Αίτηση κάλεσε την Αιτήτρια να μετακινήσει τα περιουσιακά της αντικείμενα. Επισυνάπτει ως τεκμήριο 2 κατάθεση του Ανδρέα Ριαλά στην αστυνομία και ως τεκμήριο 3 κατάθεση του μετόχου της Αιτήτριας στην αστυνομία. Καταθέτει ως τεκμήριο 4 τραπεζικούς λογαριασμούς της Αιτήτριας στους οποίους φαίνονται οι πράξεις μέσω πιστωτικών καρτών όπου πλήρωναν οι διάφοροι πελάτες της Αιτήτριας και τεκμήριο 5 φωτοτυπία της συναυλίας ημερομηνίας 6.6.2015 που έλαβε χώρα στο συγκεκριμένο εστιατόριο. Με άδεια του Δικαστηρίου καταχωρήθηκε συμπληρωματική ένορκη δήλωση εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση από τον Ανδρέα Ριαλά ο οποίος επισυνάπτει ως τεκμήριο 1 φωτοαντίγραφο της αποστολής μέσω τηλεμοιοτύπου της επιστολής ημερομηνίας 15.10.2015. Θεωρεί ανεπίτρεπτα τα όσα η Άλα Βασιλείου αναφέρει στην παράγραφο 7Β της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης και αναφέρει ότι η κατάθεση η δική του δεν συνάδει με την ισχυριζόμενη κατάθεση τεκμήριο 2 και απορρίπτει το περιεχόμενο της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης της Άλας Βασιλείου. Στο στάδιο των αγορεύσεων ο ευπαίδευτος δικηγόρος της Αιτήτριας τόνισε ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που θέτει η νομολογία για την έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων, η έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων δεν θα προξενήσει οποιαδήποτε ζημιά στην Καθ' ης η Αίτηση αλλά θα περισώσει τα δικαιώματα της Αιτήτριας και με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων το Δικαστήριο θα πρέπει να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα. Αντίθετη ήταν η θέση του ευπαιδεύτου δικηγόρου της Καθ' ης η Αίτηση. Αναφέρθηκε και αυτός στο άρθρο 32 του Ν.14/60 καθώς και τα άρθρα 4 και 5 του Κεφ. 6 καθώς και στις αρχές που διέπουν το υπό συζήτηση θέμα και εισηγήθηκε ότι καμία από τις προϋποθέσεις που θέτουν τα πιο πάνω άρθρα δεν συντρέχουν στην παρούσα υπόθεση και ως εκ τούτου το Δικαστήριο θα πρέπει να απορρίψει την αίτηση. Η νομική βάση της αίτησης είναι το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 και τα άρθρα 5, 7, και 9 του Κεφ. 6. Οι προϋποθέσεις αυτών των άρθρων συμπλέκονται όπως έχει αναλυθεί από τη νομολογία (σχετική είναι η υπόθεση Resola (Cyprus) Ltd v. Χάρη Χρίστου

(1988)1(Β) Α.Α.Δ. 598) όπου αναφέρονται τα εξής: «Στην απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου, γίνεται αναφορά τόσο στις διατάξεις του άρθρου 32, όσο και σ' εκείνες του άρθρου 5 του Κεφ. 6 και στη μακρά νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, προσδιοριστική των προϋποθέσεων για τη χορήγηση προσωρινού διατάγματος. Το στοιχείο, υποδεικνύεται, της θεμελίωσης, συζητήσιμης υπόθεσης, είναι το ίδιο και στις δύο περιπτώσεις (άρθρο 32 και άρθρο 5) (βλ. Τσιολάκκη και άλλη v. Στυλιανίδη

(1992)1 Α.Α.ΦΔ. 782). Η επικύρωση του διατάγματος συνδέεται άμεσα με τις πρόνοιες του άρθρου 5

(2)του Κεφ. 6, ειδικά με το ενδεχόμενο μια πιθανή απόφαση υπέρ του Εφεσίβλητου να παραμείνει ανικανοποίητη, σε περίπτωση αποξένωσης της ακίνητης ιδιοκτησίας των Εφεσειόντων». Άλλωστε, όπως έχει τεθεί, η συντρέχουσα επίκληση είτε του άρθρου 4 είτε του άρθρου 5 του Κεφ. 6 με το άρθρο 32 του Νόμου 14/60, δεν οδηγεί σε ανεξάρτητη από το άρθρο 32 εξέταση των προνοιών του, αφού είναι το άρθρο 32 το οποίο προσδιορίζει το γενικό πλαίσιο της δικαιοδοσίας των Δικαστηρίων στην έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων (βλ. ABP Holding Ltd v. Κιταλίδης

(1994)1 Α.Α.Δ. 692 σελ. 701 και Παναγίδου v. Παναγίδου

(2001)1(Α) Α.Α.Δ. 396). Εξετάζοντας τις προϋποθέσεις με βάση κυρίως τις παραμέτρους του άρθρου 32 του Ν.14/60 όπως η νομολογία το έχει επεξεργασθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, το Δικαστήριο εξετάζει τα πιο κάτω: (α) Σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά τη δικάσιμο. Αυτό δεν πρέπει να ερμηνευθεί σαν επιβάλλον οτιδήποτε πέραν από την αποκάλυψη μιας συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τη δικογραφία. (β) Πιθανότητες ότι ο ενάγοντας δικαιούται σε θεραπεία. Επιβάλλεται στον Αιτητή να δείξει ότι έχει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας που σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή πιθανότητα, αλλά κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. (γ) Πρέπει να φανεί στο Δικαστήριο ότι χωρίς την έκδοση παρεμπίπτοντος απαγορευτικού διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Το Δικαστήριο πρέπει να εξετάσει το θέμα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης. Σχετικές είναι οι αποφάσεις Odysseos v. Pieris Estates

(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Acropol Shipping Co Ltd v. Rossis

(1976)1 Α.Α.Δ 38, Jonitexo Ltd v. Adidas

(1984)1 Α.Α.Δ. 263, National Bank of Greece v. Motovia

(1987)1 Α.Α.Δ. 303, ΚΟΤ ν. Θεωρή

(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 255, Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χ"Βασίλη

(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 152 και Cyprus Sulphur & Copper Co Ltd & άλλων ν. Παραλράμα Λτδ

(1990)1 Α.Α.Δ. 1051). Με βάση τις νομικές αρχές που διέπουν την έκδοση τέτοιων διαταγμάτων, στο στάδιο αυτό το Δικαστήριο δεν επιχειρεί να αποφασίσει επί των αμφισβητούμενων γεγονότων της ουσίας της αγωγής και έχει υποχρέωση να αποφύγει να προχωρήσει σε αξιολόγηση της προσαχθείσας μαρτυρίας. Στη φάση αυτής της διαδικασίας το Δικαστήριο πρέπει να πεισθεί για σοβαρές ενδείξεις ουσιαστικών δικαιωμάτων και δεν είναι ο χρόνος για να κρίνει αν αυτά αποδείχθηκαν ή όχι (βλ. T. A. Micrologic Computer Consultant Ltd v. Microsoft Corporation

(2002)1 Α.Α.Δ. 1802 και Δημοκρατίας της Σλοβενίας ν. Beogradska Banka A.P.

(1999)1 Α.Α.Δ. 225). Εξετάζοντας τις προϋποθέσεις του σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση και της καλής βάσης αγωγής όπως προσδιορίζεται στο άρθρο 32 και στο άρθρο 5 καθώς και τις πιθανότητες επιτυχίας με βάση το δικογραφημένο υλικό της παρούσας αίτησης και σε σχέση με τα τεκμήρια που επισυνάπτονται σε αυτήν, διαπιστώνεται ότι μεταξύ Αιτήτριας και Καθ' ης η Αίτηση υπήρξαν δύο συμφωνίες ενοικιάσεως των καταστημάτων που είναι ιδιοκτησίας της Καθ' ης η Αίτηση με αριθμούς 5, 6, 7, 8 και 9 και περαιτέρω η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι η Καθ' ης η Αίτηση κατά παράβαση των όρων των επίδικων συμφωνιών με αριθμό 18 και 19 και χωρίς η Καθ' ης η Αίτηση να δικαιούται να ασκήσει τους πιο πάνω όρους γιατί δεν συνέτρεχαν όλες οι προϋποθέσεις που θέτουν οι πιο πάνω όροι απέκτησε κατοχή των συγκεκριμένων καταστημάτων. Οι ισχυρισμοί αυτοί της Αιτήτριας ότι δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις για την απόκτηση της κατοχής των καταστημάτων από την Καθ' ης η αίτηση για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας καταδεικνύουν ότι υπάρχει σοβαρό θέμα προς εκδίκαση και υπάρχει πιθανότητα η Αιτήτρια να δικαιούται σε θεραπεία. Στο στάδιο αυτό δεν χρειάζεται η απόδειξη ουσιαστικών δικαιωμάτων και ούτε το Δικαστήριο επιθυμεί σε αυτό το στάδιο να επισέλθει στις διαφορές που αναφύονται μέσα από τις εκατέρωθεν ένορκες δηλώσεις των διευθυντών των διαδίκων. Το Δικαστήριο δεν μπορεί να προχωρήσει, άλλωστε αυτό θα ήταν λάθος, σε διαπίστωση δικαιωμάτων και υποχρεώσεων σε συνάρτηση με τις επίδικες συμφωνίες ούτε βέβαια αν έχει σταλεί ή όχι η συγκεκριμένη επιστολή ειδοποίησης της Αιτήτριας από την Καθ' ης η Αίτηση. Εκείνο που φαίνεται και είναι κοινά αποδεκτό είναι η επανάκτηση της κατοχής των καταστημάτων από την Καθ' ης η Αίτηση καθώς και η φύλαξη των αντικειμένων που υπήρχαν σε αυτά. Με αυτά η Αιτήτρια μπορεί να παρουσιάζει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και πιθανότητα να δικαιούται κάποιες από τις θεραπείες. Ερχόμενος στην εξέταση της τρίτης προϋπόθεσης του άρθρου 32 (της δυσκολίας ή αδυναμίας απονομής δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο εκτός αν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα) όπως επίσης και την δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 5 (παρεμπόδιση ικανοποίησης μελλοντικής απόφασης) παρατηρώ τα ακόλουθα: Η Αιτήτρια στήριξε τη θέση της ότι αν δεν εκδοθούν τα διατάγματα υπάρχει προφανής και άμεσος κίνδυνος η Καθ' ης η Αίτηση να αποξενώσει τα αντικείμενα που παρέλαβε από τα καταστήματα που είχε ενοικιασμένα η Αιτήτρια και περαιτέρω η Καθ' ης η Αίτηση είναι πρόσωπο αφερέγγυο και τυχόν αποξένωση της περιουσίας που έχει η Αιτήτρια να μείνει ανικανοποίητη. Η Καθ' ης η Αίτηση στην ένσταση της συμφωνά ότι παρέλαβε τα αντικείμενα τα οποία υπήρχαν στα συγκεκριμένα καταστήματα, κάλεσαν την Αιτήτρια να τα παραλάβει, δεν συμφωνά όμως με την περιγραφή των αντικειμένων όπως αυτή παρουσιάζεται στον κατάλογο που επισυνάπτεται στην αίτηση. Σε σχέση δε με το ακίνητο το οποίο ζητείται η δέσμευση αναφέρουν ότι είναι ήδη υποθηκευμένο και υπάρχουν και σωρεία άλλων επιβαρύνσεων. Οι διαφορές που έχουν παρουσιαστεί μεταξύ των διαδίκων ουσιαστικά αντλούνται από τις συμφωνίες ενοικιάσεως των πιο πάνω αναφερομένων καταστημάτων. Περαιτέρω ποια είναι τα αντικείμενα που η Καθ' ης η Αίτηση παρέλαβε από τα καταστήματα καθώς και αν κλήθηκε η Αιτήτρια από την Καθ' ης η Αίτηση να τα παραλάβει, δεν θα εξεταστούν επί του παρόντος και το Δικαστήριο δεν θα καταλήξει σε συμπεράσματα. Το ακίνητο το οποίο ζητείται η δέσμευση είναι ήδη υποθηκευμένο και σε αυτό υπάρχουν άλλα εμπράγματα βάρη. Συνεπώς δεν υπάρχει θέμα αποξένωσης του συγκεκριμένου ακινήτου για το οποίο ήδη τρίτα πρόσωπα σε ανύποπτο χρόνο έχουν δικαιώματα σε αυτό και η οποιαδήποτε δέσμευση του χωρίς τα πρόσωπα αυτά να λάβουν γνώση θα ήταν κατά παράβαση των δικαιωμάτων τους. Έχοντας υπόψη τις αιτούμενες θεραπείες και ειδικά ότι για όλα τα θέματα η Αιτήτρια αξιώνει αποζημιώσεις καταλήγω ότι δεν υπάρχει δυσκολία ή αδυναμία απονομής δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο ούτε μπορεί να υπάρξει παρεμπόδιση ικανοποίησης μελλοντικής απόφασης με μόνο τον ισχυρισμό της Αιτήτριας ότι η Καθ' ης η Αίτηση είναι αναξιόχρεη καθότι η περιουσία της είναι δεσμευμένη, κάτι που φυσικά η Καθ' ης η Αίτηση αρνείται ότι είναι αναξιόχρεη. Συνεπώς με αυτά τα δεδομένα δεν είναι δυνατό να έχει εφαρμογή η Τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν. 14/60 και το άρθρο 5 του Κεφ. 6. Με την πιο πάνω θέση του Δικαστηρίου δεν χρειάζεται η εξέταση των υπολοίπων λόγων ένστασης. Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω ως ανωτέρω η πιο πάνω η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτηση επιδικάζονται υπέρ της Καθ' ης η Αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της αγωγής. (Υπ.) ............ Μ. Δρουσιώτης, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής ./Ο.Ρ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.