MAYZUS INVESTMENT COMPANY LTD (πρώην UNITED WORLD CAPITAL LIMITED) ν. HERMES AIRPORT LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής 3068/2012, 9/8/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2017:A270 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Χ. Φιλίππου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 3068/2012 Μεταξύ:- MAYZUS INVESTMENT COMPANY LTD (πρώην UNITED WORLD CAPITAL LIMITED), από τη Λεμεσό Ενάγουσα / Αιτήτρια και
- HERMES AIRPORT LIMITED
- ADAIRPORT MEDIA LTD Εναγομένων / Καθ' ων η Αίτηση Ημερομηνία: 9 Αυγούστου, 2017 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα/ Αιτήτρια: Ο κ. Λ. Λαζάρου για Α.Γ. Παφίτης & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για Εναγόμενους/ Καθ΄ων η Αίτηση: ο κ. Π. Πετρίδης για Πολύκαρπος Δ. Πετρίδης & Σία Α Π Ο Φ Α Σ Η (σε σχέση με την επιδίκαση εξόδων σε αίτηση με ημερομηνία 19.04.2017 που αφορούσε την αναστολή εκτέλεσης απόφασης μέχρι να εκδικασθεί η έφεση) Μετά την απόσυρση από την αιτήτρια και την απόρριψη της επίδικης αίτησης από το δικαστήριο, προέκυψε μεταξύ των διαδίκων διαφωνία ως προς το ζήτημα των εξόδων της αίτησης. Η πλευρά της αιτήτριας επέμεινε όπως μη εκδοθεί διαταγή εξόδων υπέρ οποιουδήποτε από τους διαδίκους ενώ η πλευρά των καθ' ων η αίτηση επέμεινε ότι δικαιούται στα έξοδα της. Η αίτηση αποσκοπούσε σε αναστολή της εκδοθείσας απόφασης μέχρι την εκδίκαση της έφεσης η οποία εκδόθηκε υπέρ των εξ ανταπαιτήσεως εναγόμενων. Το ζήτημα που προέκυψε οδηγήθηκε εν τέλει σε ακρόαση με τους ευπαίδευτους συνηγόρους των δύο πλευρών να καταχωρούν γραπτώς τις απόψεις τους. Η απόφαση μου αυτή αφορά ακριβώς το ζήτημα αυτό. Είναι επάναγκες για την επίλυση του προκύψαντος ζητήματος όπως καταγραφεί η πορεία της υπόθεσης όπως και τα γεγονότα της. Στις 3.03.2017 εκδόθηκε από το Δικαστήριο (με άλλη σύνθεση) απόφαση υπέρ των εξ ανταπαιτήσεως εναγομένων (στο εξής «οι καθ' ων η αίτηση») με έξοδα όπως αυτά θα υπολογίζονταν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκρίνονταν από το Δικαστήριο. Η απαίτηση της αιτήτριας απορρίφθηκε χωρίς διαταγή ως προς τα έξοδα. Στη συνέχεια οι καθ' ων η αίτηση εξ αποφάσεως πλέον δανειστές της αιτήτριας, καταχώρησαν ένταλμα κατάσχεσης κινητών. Στο μεταξύ η αιτήτρια καταχώρησε έφεση εναντίον της πιο πάνω απόφασης και καταχώρησε την παρούσα αίτηση αρχικά μονομερώς η οποία ορίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου την 28.04.2017 με την οποία αιτήθηκε την αναστολή της εκδοθείσας απόφασης και της εκτέλεσης του εντάλματος κινητών μέχρι την εκδίκαση της έφεσης. Το Δικαστήριο την επιλήφθηκε στις 27.04.2017 και έδωσε οδηγίες όπως επιδοθεί. Ορίστηκε προς τούτο την 10.05.
- Η Αίτηση κατ' αυτόν τον τρόπο μετατράπηκε σε διά κλήσεως και μετά την επίδοση της οι Καθ' ων η Αίτηση εμφανίστηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου στις 10.05.2017 και ζήτησαν χρόνο για να καταχωρήσουν ένσταση. Η αίτηση ορίστηκε την 12.06.2017 για οδηγίες με παροχή οδηγιών όπως μέχρι τότε καταχωρηθεί η ένσταση. Η ένσταση καταχωρήθηκε πράγματι στις 22.05.
- Στις 12.06.2017 παρόλο ότι αυτό δεν αντικατοπτρίζεται στο πρακτικό που τηρήθηκε από το ίδιο το Δικαστήριο, έγινε ενώπιον μου συζήτηση τρόπων διευθέτησης που θα ικανοποιούσε και τις δύο πλευρές, όπως ήταν η πληρωμή των δικηγορικών εξόδων και τρόπου διασφάλισης του ποσού που αφορά η δικαστική απόφαση, η αίτηση ορίστηκε για ακρόαση την 6.07.2017 και το ζήτημα παρέμεινε για περαιτέρω συζήτηση μεταξύ των μερών. Στις 6.07.2017 οι δύο πλευρές δήλωσαν ετοιμότητα για την ακρόαση της αίτησης και προχώρησαν και μου παρέδωσαν τις γραπτές αγορεύσεις τους. Η απόφαση μου επιφυλάχθηκε. Είχαν συζητηθεί και πάλι ενώπιον μου τρόποι προσωρινής διευθέτησης του ζητήματος μέχρι και την εκδίκαση της έφεσης με τα μέρη να μην καταλήγουν σε τέτοια συμφωνία παρόλο ότι το ζήτημα παρέμεινε και στη συνέχεια ανοιχτό με τη δέσμευση των μερών αν υπήρχε οποιαδήποτε εξέλιξη της συζήτηση που διεξήγαγαν να με ενημέρωναν σχετικά, έτσι ώστε να μη με απασχολούσε πλέον η μελέτη και ετοιμασία απόφασης. Πράγματι στις 27.07.2017 οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των δύο πλευρών επανήλθαν και με άδεια του Δικαστηρίου η υπόθεση τέθηκε ενώπιον μου όπου έγιναν δηλώσεις σε σχέση με τον τρόπο που εν τέλει διευθετήθηκε η υπόθεση και ότι θα αποσύρονταν όλες οι εκκρεμούσες ενώπιον των Δικαστηρίων Διαδικασίες συμπεριλαμβανομένης και της έφεσης. Ήταν τότε που προέκυψε η διαφορά ως προς τα έξοδα της παρούσας αίτησης. Είναι η θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου των Καθ' ων η Αίτηση ότι σε κανένα στάδιο της διαδικασίας δεν υπήρξε σοβαρή προσπάθεια από μέρους της αιτήτριας να διευθετήσει την οφειλή της και δεν αποδεχόταν εισηγήσεις προς επίλυση του ζητήματος και αναστολή εκτέλεσης της απόφασης. Αντίθετα η πλευρά των καθ' ων η αίτηση, εισηγήθηκε, σε όλα τα στάδια της διαδικασίας όχι μόνο δεν ήταν αντίθετη με την αναστολή εκτέλεσης της απόφασης, υπό όρους, αλλά εισηγήθηκε, όπως, στη βάση των όσων ορίζει η Νομολογία, η αιτήτρια να εξοφλήσει τα δικηγορικά έξοδα και να εξασφαλίσει τη δικαστική Απόφαση με κάποιο αποδεκτό τρόπο, όπως π.χ. με την έκδοση τραπεζικής εγγύησης. Η διευθέτηση που έγινε ήταν εν τέλει όπως η πλευρά της αιτήτριας καταβάλει προς εξόφληση τα δικηγορικά έξοδα και ανέλαβε η διευθύντρια της κα Κριστίνα Λεόνοβα να εκδώσει προσωπικές μεταχρονολογημένες επιταγές, προς εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους. Είναι η θέση του κ. Π. Πετρίδη, συνηγόρου των καθ' ων η αίτηση, ότι το ιστορικό της διαδικασίας που ακολουθήθηκε στα πλαίσια της επίδικης αίτησης και η διευθέτηση που έγινε εν τέλει με την πληρωμή των δικηγορικών εξόδων της Αγωγής και την εξασφάλιση - πληρωμή της Απόφασης διά 24 μεταχρονολογημένων επιταγών, δε θα μπορούσε να τους απαλλάξει την αιτήτρια από την υποχρέωση της για καταβολή των εξόδων που προέκυψαν συνεπεία της καταχώρησης της αίτησης. Παράλληλα δεν αμφισβητεί ότι το ζήτημα της επιδίκασης των εξόδων εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου. Εισηγήθηκε όμως ότι στα πλαίσια της άσκησης αυτής της ευχέρειας το δικαστήριο θα πρέπει να λάβει υπόψη του ότι η πλευρά των καθ' ων η αίτηση επέδειξε κάθε καλή πίστη όπως φαίνεται και από την αγόρευση του της 6.07.2017 όπου δεν είχαν αποκλείσει την αναστολή εκτέλεσης της απόφασης υπό όρους. Τα πιο πάνω φαίνονται και στην επιστολή του γραφείου του δικηγόρου των καθ' ων η αίτηση με ημερομηνία 19.04.2017 (Τεκμ. 1) και στην ένορκο δήλωση του κ. Μιχάλη Κυριακίδη με ημερομηνία 19.05.2017 με την οποία υποστηρίζει την Ένσταση της 22.05.
- Καταδεικνύεται δηλαδή ότι ήδη η πλευρά των καθ' ων η αίτηση είχε προχωρήσει προτού καν τους επιδοθεί η αίτηση για αναστολή, σε σχετική εισήγηση περί πληρωμής των δικηγορικών εξόδων για να μπορούσαν να συζητηθούν τα περαιτέρω, με σκοπό την επίλυση της διαφοράς, κάτι που βεβαίως δεν έγινε παρά μόνο μετά που επιφυλάχθηκε η απόφαση του Δικαστηρίου. Ως προς τις διαδικασίες που ακολουθήθηκαν χαρακτηρίζει ως ουσιώδες το γεγονός ότι, αφού η πλευρά των καθ' ων η αίτηση ενημέρωσε το Δικαστήριο στις 6.07.2017, η αιτήτρια προσχηματικά και μόνο, χρησιμοποιούσε την καταχωρηθείσα έφεση, αφού δεν τους την είχαν επιδώσει μέχρι εκείνη την ημερομηνία, κάτι που δείχνει και την έλλειψη ενδιαφέροντος για την προώθηση της. Οι καθ' ων η αίτηση εν τέλει πληροφορήθηκαν ότι αυτό έγινε την επόμενη ημέρα, δηλαδή στις 7.07.2017 στο δικηγορικό γραφείο με το οποίο συνεργάζονται. Τα πιο πάνω κατά τον ευπαίδευτο συνήγορο των καθ' ων η αίτηση συνηγορούν στο να ασκηθεί η διακριτική εξουσία του δικαστηρίου, αναφορικά με τα έξοδα της επίδικης αίτησης υπέρ της πλευράς τους. Αντίθετα ο ευπαίδευτος συνήγορος της αιτήτρια εισηγήθηκε ότι τα έξοδα της αίτησης θα πρέπει να επιδικασθούν υπέρ της και εναντίον των καθ' ων η αίτηση. Εισηγήθηκε ότι ενώ οι διάδικοι κατέληξαν σε συμφωνία καταβολής ολόκληρου του εξ αποφάσεως ποσού πλέον τους τόκους από την αιτήτρια με επιταγές, ο δικηγόρος των καθ' ων η αίτηση εξέφρασε την επιθυμία όπως τα έξοδα να του καταβληθούν με έμβασμα στο τραπεζικό του λογαριασμό στις 14.07.2017, ποσό που ανέρχεται στις €10.560,00 ως έξοδα της απόφασης ημερομηνίας 03.03.2017 και όπως αυτά δηλωθούν ως συμφωνημένα, έχοντας εις γνώση του ότι ο μόνος λόγος που η αιτήτρια κατέβαλε τα μη υπολογισμένα από τον Πρωτοκολλητή και εγκριμένα από το Δικαστήριο έξοδα, ήταν για να μπορέσει να προγραμματίσει συνάντηση με τους καθ' ων η αίτηση και όχι επειδή συμφωνούσε στο ποσό που ο δικηγόρος των καθ' ων η αίτηση «υπολόγισε» τα έξοδα του. Με αυτά ήταν φανερή η διάσταση απόψεων που συνέχισε να απασχολεί τις δύο πλευρές εφόσον αυτό δεν έγινε αποδεχτό από πλευράς της αιτήτριας και έτσι οδηγήθηκε το ζήτημα αυτό προς επίλυση από το Δικαστήριο. Τα έξοδα της αγωγής πράγματι στο μεταξύ έχουν υπολογιστεί και εγκριθεί και ανέρχονται στο ποσό των €5.904,00 πλέον 19% Φ.Π.Α. επί του ποσού αυτού πλέον νόμιμο τόκο από 20.07.2012 πλέον €58,
- Στο πιο πάνω ποσό θα πρέπει να συμπεριληφθούν και τα έξοδα του εντάλματος κινητών με αριθμό 289/2017 τα οποία δικαιούνται οι Καθ' ων η Αίτηση. Ο ευπαίδευτος συνήγορος της αιτήτριας αναφέρεται στα ακόλουθα γεγονότα προς υποστήριξη της άποψης του ότι είναι αυτή που δικαιούται στα έξοδα της αίτησης (καταγράφονται αυτολεξεί). «Στις 07/04/2017 η Αιτήτρια για σκοπούς συνολικής διευθέτησης των εξ αποφάσεως οφειλών της (εξ αποφάσεως ποσό και δικηγορικά έξοδα) απέστειλε επιστολή στους δικηγόρους των καθ' ων η Αίτηση μέσω των δικηγόρων της με την οποία επιστολή μεταξύ άλλων αναφέρει και/ή προτείνει και/ή θέτει ως όρο διαπραγμάτευσης στους καθ' ων η Αίτηση όπως «Οι πελάτες μας είναι πρόθυμοι να καταβάλουν το εξ αποφάσεως ποσό με 42 μηνιαίες δόσεις που αντιστοιχεί στην περίοδο από 15/07/2012 μέχρι 17/01/
- Οι Καθ' ων η Αίτηση με επιστολή τους ημερομηνίας 19/04/2017 θέτουν ως «ΌΡΟ ΑΠΑΡΑΒΑΤΟ» για να μπορέσει να τύχει διαπραγμάτευσης η οποιαδήποτε πρόταση μας, να πληρωθούν εκ των προτέρων τα δικηγορικά έξοδα των συναδέλφων, τα οποία σύμφωνα με κατάλογο εξόδων ημερομηνίας 22/03/2017 ανέρχονται στο ποσόν των €8.280,26 πλέον τόκοι από το 2012 μέχρι εξοφλήσεως. Συνεπακόλουθα οι καθ' ων η Αίτηση, ενώ γίνονταν διαπραγματεύσεις και/ή συζητήσεις προς εξεύρεση μιας λύσης, προσπαθούσαν να εκτελέσουν το Ένταλμα Κινητών εφόσον η Αιτήτρια δεχόταν τηλεφωνήματα από αρμόδιο πρόσωπο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Έπειτα η Αιτήτρια καταχώρησε την υπό συζήτηση Αίτηση ημερομηνίας 19/04/2017 για αναστολή της Εκτέλεσης της Απόφασης και του Εντάλματος Κινητών μέχρι την εκδίκαση της Έφεσης της. Η Αίτηση ημερομηνίας 19/04/2017 αν και καταχωρήθηκε μονομερώς, επιδόθηκε στην άλλη πλευρά ως ήταν οι οδηγίες του Σεβαστού Δικαστηρίου για να ακούσει και την θέση των καθ' ων η Αίτηση. Στις 10/05/2017, ημερομηνία που έδωσε το Δικαστήριο για να επιδοθεί μέχρι τότε η αναφερόμενη Αίτηση, δόθηκαν οδηγίες για να καταχωρηθεί ένσταση μέχρι τις 12/06/2017 από τους Καθ' ων η Αίτηση. Πρόσθετα αναφέρθηκε στην αίθουσα του Δικαστηρίου ότι οι Καθ' ων η Αίτηση δεν είχαν ένσταση στο αίτημα της Αιτήτριας για αναστολή Εκτέλεσης της απόφασης και του Εντάλματος Κινητών εφόσον και υπό την προϋπόθεση ότι η Αιτήτρια θα πρόσφερε κάποια τραπεζική εγγύηση προς τους Καθ' ων η Αίτηση και θα κατέβαλλε τα Δικηγορικά έξοδα της Απόφασης ημερομηνίας 03/03/
- Στο σημείο αυτό να αναφέρω ότι η Αιτήτρια είναι εταιρεία Forex η οποία δεν διατηρεί οποιοδήποτε τραπεζικό λογαριασμό στην Κυπριακή Δημοκρατία και θα ήταν αδύνατο να προσφέρει τέτοια εξασφάλιση στους Καθ' ων η Αίτηση, γεγονός που οι δεύτεροι το γνώριζαν. Πρόσθετα οι Καθ' ων η Αίτηση εξακολουθούσαν να προσπαθούν να εκτελέσουν το σχετικό ένταλμα άσχετα με το τι είχε ειπωθεί εντός του Δικαστηρίου. Στις 22/05/2017 οι Καθ' ων η Αίτηση καταχώρησαν την ένσταση τους της οποίας το περιεχόμενο αναγράφεται στις σελίδες τρία
(3)και τέσσερα
(4)της παρούσας αγόρευσης. Στις 12/06/2017 κατά την εμφάνιση των δικηγόρων ενώπιον του Σεβαστού Δικαστηρίου ως είχαν οι οδηγίες του, αναφέρθηκε η πρόθεση και από τις δύο πλευρές για εξεύρεση μιας λύσης, ωστόσο το δικαστήριο όρισε την αίτηση για Ακρόαση στις 06/07/2017 με Γραπτές Αγορεύσεις οι οποίες και βρίσκονται στο φάκελο του Δικαστηρίου. Την ίδια μέρα, δηλαδή στις 12/06/2017 ειπώθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου για ακόμα μια φορά και από τις δύο πλευρές ότι θα γίνονταν προσπάθειες για εξεύρεση μιας λύσης. Παρά ταύτα η πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση συνέχιζε να πιέζει και/ή να προσπαθεί να υλοποιήσει την Εκτέλεση του Εντάλματος Κινητών. Εφόσον η πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση ήταν κάθετη για την καταβολή των δικηγορικών εξόδων και για να είμαι πιο ακριβής, ήταν ΌΡΟΣ ΑΠΑΡΑΒΑΤΟΣ και μόνο μετά την καταβολή των δικηγορικών εξόδων θα ήταν πρόθυμοι να προγραμματιστεί συνάντηση μεταξύ των διαδίκων για εξεύρεση μιας λύσης, ζητήσαμε από τους συναδέλφους όπως μας αποστείλουν γραπτώς το συνολικό ύψος των δικηγορικών τους πλέον των τόκων μέχρι και τον Ιούλιο του 2017. Στις 06/07/2017, και εφόσον η υπό συζήτηση Αίτηση ήταν ορισμένη για Ακρόαση, εμφανιστήκαμε ενώπιον του Δικαστηρίου και παραδώσαμε έκαστος δικηγόρος τις σχετικές Αγορεύσεις. Την ίδια μέρα και πάλι συζητήθηκε το ενδεχόμενο εξεύρεσης μιας λύσης και εφόσον και οι δύο πλευρές έδειξαν στο δικαστήριο ότι ήταν πρόθυμες να το πράξουν, ΔΗΛΩΘΗΚΕ από κοινού στο δικαστήριο όπως η έκδοση της Απόφασης αναφορικά με την υπό συζήτηση Αίτηση δεν εκδοθεί για σκοπούς εξοικονόμησης χρόνου του Δικαστηρίου εφόσον και οι δύο πλευρές ήταν πρόθυμες να συζητήσουν και να εξεύρουν μια λύση. Και πάλι οι Καθ' ων η Αίτηση δόλια και/ή εσκεμμένα αφού η Αιτήτρια αποδέχτηκε να καθυστερήσει η έκδοση απόφασης στην εν λόγω Αίτηση για αναστολή της Απόφασης ημερομηνίας 03/03/2017 και του σχετικού Εντάλματος κινητών, πίεζαν και/ή προσπαθούσαν να εκτελέσουν το Ένταλμα Κινητών. Παρά το γεγονός ότι η Αιτήτρια κατέβαλε το ποσό των €10.560 στις 12/07/2017, ποσό που υπολογίστηκε από τους Δικηγόρους των καθ' ων η Αίτηση ως Δικηγορικά έξοδα της Αγωγής 3068/2012 τα οποία δεν είχαν ψηφιστεί και εγκριθεί από τον Πρωτοκολλητή, οι Καθ' ων η Αίτηση συνέχισαν να προσπαθούν να εκτελέσουν το Ένταλμα Κινητών άσχετα με το γεγονός ότι ενώπιον του Δικαστηρίου στις 06/07/2017 έγινε δήλωση των δικηγόρων για να μην προχωρήσει το Δικαστήριο να εκδώσει απόφαση για αναστολή της Απόφασης και του Εντάλματος κινητών εφόσον θα γινόταν συνάντηση προς εξεύρεση μιας λύσης. Στις 14/07/2017 έλαβε χώρα μια συνάντηση στα γραφεία των καθ' ων η Αίτηση 2, όπου μετά από συζήτηση μεταξύ των Διαδίκων στην παρουσία των δικηγόρων τους, κατέληξαν οι δύο πλευρές όπως η Διευθύντρια της Αιτήτριας εκδώσει βιβλιάριο επιταγών και εκδώσει 24 επιταγές στο ύψος των €209,314,15, το οποίο ποσό είναι το εξ αποφάσεως ποσό πλέον τόκους. Στις 27/07/2017 εμφανιστήκαμε οι δικηγόροι και των δύο πλευρών ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου μετά από την διευθέτηση του εξ αποφάσεως ποσού με την παράδοση των είκοσι τεσσάρων
(24)επιταγών για να αποσυρθούν όλα τα σχετικά δικαστικά διαβήματα όπου και τέθηκε θέμα εξόδων από τον συνήγορο των καθ' ων η Αίτηση αναφορικά με την υπό συζήτηση Αίτηση για το μόνο λόγο ότι η πλευρά της Αιτήτριας επέμενε πως δικαιούται, με την ψήφιση του σχετικού καταλόγου εξόδων που καταχώρησαν οι Καθ' ων η Αίτηση και εκκρεμεί στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού, εάν και εφόσον τα ψηφισμένα και εγκριμένα έξοδα είναι λιγότερα από το ποσό που η πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση είσπραξε να επιστραφούν στην Αιτήτρια ως νόμιμα δικαιούται. Να υπενθυμίσω το Δικαστήριο ότι η Αιτήτρια καταχώρησε Έφεση η οποία είναι επισυνημμένη στην υπό συζήτηση Αίτηση ως τεκμήριο την οποία και το Δικαστήριο σαφώς θα έχει μελετήσει και θα έχει σχηματίσει κατά πόσον η Αιτήτρια είχε καλούς λόγους έφεσης και για την οποία Έφεση δεν ζήτησε αλλά ούτε έκανε θέμα για έξοδα.» Συνοψίζοντας τα εισηγείται ο ευπαίδευτος συνήγορος της αιτήτριας ότι το σκεπτικό ενός εξώδικου συμβιβασμού είναι ότι και οι δύο πλευρές θα πρέπει να υποχωρούν και/ή προσφέρουν αντάλλαγμα και/ή δείχνουν καλή πρόθεση στην εξεύρεση μιας λύσης. Αντιθέτως οι καθ' ων η αίτηση όχι μόνο δεν ήταν συνεργάσιμοι εξ αρχής αλλά δεν έκαναν καμία υποχώρηση, δεν έδειξαν καμία πρόθεση συνεργασίας αντιθέτως προσπαθούσαν δόλια να κερδίσουν χρόνο για να εκτελέσουν το Ένταλμα Κινητών. Παρόλο δε που τους καταβλήθηκε ολόκληρο το εξ αποφάσεως ποσό πλέον οι τόκοι τώρα απαιτούν όπως επιδικασθούν υπέρ τους τα έξοδα της παρούσας αίτησης για τον λόγο ότι παράνομα απαιτούν να κατακρατήσουν και/ή επωφεληθούν το ποσό των δικηγορικών εξόδων που τους καταβλήθηκε, άσχετα με το ποσό που τελικά έχει υπολογιστεί από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθεί από το δικαστήριο. Προβάλλει ότι η αρχική τους πρόταση ημερομηνίας 07.04.2017 με την τελική διευθέτηση που έγινε δεν διαφέρει κατά πολύ, αντιθέτως είναι η ίδια ακριβώς πρόταση με μόνη διαφορά το διάστημα αποπληρωμής. Ωστόσο είναι η θέση τους ότι όχι μόνο η καθυστέρηση που υπήρξε στην εκδίκαση της παρούσας αίτησης και γενικά της διευθέτησης του εξ αποφάσεως χρέος αλλά και στην καταχώρηση της αίτησης οφείλεται αποκλειστικά και μόνο στη θέση και/ή στάση που επέλεξαν να κρατούν και να υποστηρίζουν οι καθ' ων η αίτηση ότι μόνο και εάν καταβληθούν τα δικηγορικά έξοδα τους θα ήταν πρόθυμοι για να συζητήσουν στην εξεύρεση μιας λύσης. Επιρρίπτει την ευθύνη για την καταχώρηση της παρούσας αίτησης στους καθ' ων η αίτηση οι οποίοι επίσης ευθύνονται για την καθυστέρηση που υπήρξε με την στάση και τη συμπεριφορά που κρατούσαν αναφορικά με την καταβολή των δικηγορικών τους εξόδων. Πρόσθετα σε καμία εμφάνιση ενώπιον του Δικαστηρίου δεν ζητήθηκε αναβολή από την αιτήτρια ούτε και δόθηκε ευκαιρία στους δικηγόρους των καθ' ων η αίτηση να ζητήσουν ποτέ τα έξοδα. Αντιθέτως ο χρόνος που δόθηκε από το δικαστήριο ήταν μετά από παράκληση και των δύο πλευρών προς εξεύρεση μιας λύσης και στην τελική για να πιέζει και/ή να προσπαθεί με δόλιο τρόπο η πλευρά των καθ' ων η αίτηση να εκτελέσει το σχετικό Ένταλμα Κινητών. Η ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ: Για τους σκοπούς της παρούσας κατατοπιστική είναι η νομική πτυχή την οποία παραθέτει ο ευπαίδευτος συνήγορος της αιτήτριας στην αγόρευση του την οποία και παραθέτω στη συνέχεια την οποία έλαβα υπόψη μου μεταξύ ασφαλώς και άλλης.. Η εξουσία του Δικαστηρίου αναφορικά με την επιδίκαση των εξόδων έλκεται από την Δ.59 θ. 1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία αναφέρει τα ακόλουθα: "ORDER 59 : COSTS 1. Subject to the provisions of any law or Rules, the costs of and incident to any proceeding shall be in the discretion of the Court or Judge, who may authorize an executor, administrator or trustee who has not unreasonably instituted, or carried on, or resisted any proceeding, to have his costs paid out of a particular estate or fund."[1] Πέραν των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, το Άρθρο 43 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960, Ν.14/60, παρέχει διακριτική εξουσία στο Δικαστήριο να αποφασίζει για τα έξοδα οποιασδήποτε διαδικασίας. Συγκεκριμένα, το Άρθρο 43 του Ν.14/60 προνοεί τα εξής: «Εξoυσία επιδικάσεως εξόδωv 43. Τα έξoδα oιασδήπoτε πoλιτικής διαδικασίας ή τα σχετιζόμεvα πρoς αυτήv, εvώπιov oιoυδήπoτε δικαστηρίoυ, εκτός εάv άλλως πρoβλέπεται υπό oιoυδήπoτε εκάστoτε ισχύovτoς vόμoυ ή δευτερoγεvoύς voμoθεσίας, θα τελoύv υπό τηv διακριτικήv εξoυσίαv τoυ δικαστηρίoυ και τo δικαστήριov θα έχη πλήρη εξoυσίαv vα απoφασίζη υπό τιvoς και κατά τιvα έκτασιv τα τoιαύτα έξoδα θα πληρωθώσι.» Είναι καθιερωμένη η πρακτική των Δικαστηρίων ότι τα έξοδα συνήθως ακολουθούν το αποτέλεσμα της δίκης, εκτός εάν το Δικαστήριο ασκώντας την διακριτική του εξουσία και με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης αποφασίσει διαφορετικά. Στην υπόθεση Νίτσα Θρασυβούλου v. ARTO ESTATES LIMITED
(1993)1 Α.Α.Δ. 12 αποφασίσθηκε ότι: «Ο βασικός παράγοντας που διέπει την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου κατά την επιδίκαση των εξόδων είναι το αποτέλεσμα της δίκης. Θεωρείται ασύννομο ο δικαιωθείς διάδικος να επωμίζεται τα έξοδα της υπεράσπισης των δικαιωμάτων του και εύλογο να τα επωμίζεται ο αποτυχών διάδικος, η αδικαιολόγητη προσφυγή του οποίου στο Δικαστήριο (όπως τεκμηριώνεται από το αποτέλεσμα) αποτέλεσε την γενεσιουργό αιτία των εξόδων. Αν και υπάρχουν εξαιρέσεις του κανόνα αυτού δεν είναι παραδεκτή η αποστέρηση των εξόδων του επιτυχόντα διαδίκου χωρίς αποχρώντα λόγο.» Ο αντίστοιχος αγγλικός θεσμός είναι το Order 54 Rule 1 των Αγγλικών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Στην αγγλική υπόθεση Donald Campbell and Co. Ltd v. Pollact
(1927)A.C. 732, αναφέρθηκαν τα εξής αναφορικά με τον τρόπο με τον οποίο θα πρέπει να ασκείται η διακριτική ευχέρεια των δικαστηρίων: "This discretion, like any other discretion, must of course be exercised judicially, and the Judge ought not to exercise it against the successful party except for some reason connected with the case. Thus, if - to put a hypothesis which in our courts would never in fact be realised - a judge were to refuse to give a party his costs on the ground of some misconduct wholly connected with the cause of action or of some prejudice due his race or religion or (to quite a familiar illustration) to the colour of his hair; then a Court of Appeal might well feel itself compelled to intervene. But when a judge, deliberately intending to exercise his discretionary powers, has acted on facts connected with or leading up to the litigation which have been proved before him or which he has himself observed during the progress of the case, then it seems to me that a Court of Appeal, although it may deem his reasons insufficient and may disagree with his conclusion, is prohibited by the statute from entertaining an appeal from it". Πέραν των ανωτέρω, στην υπόθεση Χάσικος κ.ά. v. Χαραλαμπίδη
(1990)1 Α.Α.Δ. 389 επισημάνθηκε ότι «η δικαίωση δεν συνεπάγεται δαπάνη» και επαναλήφθηκε ότι το αποτέλεσμα αποτελεί τον κύριο καθοδηγητικό παράγοντα για την άσκηση της εξουσίας του Δικαστηρίου ως προς τα έξοδα. Απόκλιση από αυτό τον κανόνα πρακτικής, δικαιολογείται μόνο εφόσον συντρέχουν ικανοί λόγοι που ανάγονται στη γενεσιουργό αιτία της πρόκλησης των εξόδων της δίκης ή μέρους του. Στην ABP Holdings Ltd κ.ά. ν. Aνδρέα Kιταλίδη κ.ά. (Aρ.1)
(1994)1 ΑΑΔ 287 αποφασίστηκε ότι τα έξοδα τέτοιων αιτήσεων τείνουν να επιδικάζονται στα έξοδα της έφεσης στη βάση βεβαίως των γεγονότων της συγκεκριμένης υπόθεσης αποφασίστηκε ότι εν πάση περιπτώσει, δεν θα ήταν εναντίον του Αιτητή/Εφεσείοντα. Στο The Annual Practice[2] στην σελίδα 1896 αναφέρονται τα εξής: "Costs to Party Discontinuing, etc. - It has been held that there is no jurisdiction to order the other party to pay costs to a party discontinuing or withdrawing (Lambton v. Parkinson
(1887), 35 W. R. 545; Musman v. Boret
(1892), 40 W. R. 352), but in special circumstances and where leave is required each may be ordered to pay his own." Εν κατακλείδι σημειώνω εδώ ότι σύμφωνα με την πρακτική που έχει καθιερωθεί από τα Δικαστήρια μας εάν η αίτηση εκδικαζόταν και είχε επιτυχή κατάληξη τότε η διαταγή ως προς τα έξοδα της αίτησης ενδεχομένως θα ήταν όπως αυτά ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της έφεσης (βλ. Annual Practice 1952 σελ. 1286 όπου αναφέρεται ότι: «The costs of an application to stay are usually borne by the applicant .But the Court has a discretion, and in a proper case will depart from the Rule (Adair v. Young
(1879), 11 Ch.D. 136, where the costs were made costs in the appeal»).Τα εξ αποφάσεως όμως έξοδα συνήθως διατάζεται η καταβολή τους με αντίστοιχη ανάληψη υποχρέωσης από πλευράς του επιτυχόντος διαδίκου να τα επιστρέψει σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ - ΚΑΤΑΛΗΞΗ: Έχω ακούσει και τις δύο πλευρές κατά τη συζήτηση που προηγήθηκε ενώπιον μου και εξέτασα και μελέτησα με προσοχή τις θέσεις τους που καταγράφηκαν στις γραπτές τους αγορεύσεις. Τις λαμβάνω υπόψη για την εξαγωγή των συμπερασμάτων μου και την κατάληξη μου στο ζήτημα που προέκυψε. Θα εξετάσω το ζήτημα ανεξάρτητα της διευθέτησης που έκαναν οι δύο πλευρές σε σχέση με το ποσό που ήδη έχει καταβληθεί ως δικηγορικά έξοδα η οποία δεν αφορά την παρούσα αν δηλαδή αυτό καλώς καταβλήθηκε ή όχι. Θα εξετάσω το ζήτημα της επιδίκασης εξόδων αυστηρά στο πλαίσιο της παρούσας αίτησης αναστολής δικαστικής απόφασης σε συνάρτηση με τα γεγονότα της υπόθεσης όπως αυτά εξετέθησαν λεπτομερώς πιο πάνω και την κατάληξη ασφαλώς που είχε αυτή. Διαπιστώνεται ότι ανεξάρτητα από τις συζητήσεις που γίνονταν μεταξύ των διαδίκων μετά την έκδοση της απόφασης της 3.03.2017, η πλευρά των καθ' ων η αίτηση προχώρησε, ως είχε ασφαλώς δικαίωμα, με την καταχώρηση εντάλματος κινητών και πίεζε όπως αναφέρθηκε (κάτι που δεν μπορεί να θεωρηθεί μεμπτό) για την εκτέλεση του. Η αιτήτρια προχώρησε με την καταχώρηση έφεσης εναντίον της πρωτόδικης απόφασης στις 12.04.
- Στη συνέχεια και καθώς οι συζητήσεις για ρύθμιση του ζητήματος φαίνεται ότι δεν οδηγούσαν σε συμφωνία, η αιτήτρια προχώρησε με την καταχώρηση της παρούσας αίτησης στις 19.04.
- Διαπιστώνεται επομένως ότι γενεσιουργός αιτία της πρόκλησης επιπρόσθετων εξόδων στάθηκε η καταχώρηση της παρούσας αίτησης αναστολής. Αυτή καταδεικνύει ότι δεν υπήρχε διάθεση για άμεση διευθέτηση του εξ αποφάσεως χρέους της. Από την άλλη η στάση των καθ' ων η αίτηση δεν ήταν άτεγκτη. Θέτοντας όρο να τους πληρωθούν τα δικηγορικά έξοδα και αυτό δεν συνιστά εκβιασμό, όπως το θέτει η πλευρά της αιτήτριας, αποδέχονταν συζήτηση για την εξασφάλιση του εξ αποφάσεως χρέους και τον τρόπο πληρωμής του. Η στάση τους αυτή παρέμεινε σταθερή ακόμα και μετά την επιφύλαξη της απόφασης από μέρους του δικαστηρίου, γι' αυτό και επήλθε τελικά διευθέτηση με την απόσυρση τόσο της παρούσας αίτησης όσο και όλων των εκκρεμούντων δικαστικών διαδικασιών όπως του εντάλματος κινητών και της έφεσης. Στη συμφωνία αυτή δεν έγινε συζήτηση για τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας και είναι γι' αυτό που προέκυψε η διαφωνία ενώπιον του δικαστηρίου κατά το στάδιο που θα αποσυρόταν. Με τα πιο πάνω δεδομένα καταλήγω ότι η ευθύνη της μη έγκαιρης διευθέτησης του εξ αποφάσεως χρέους βαραίνει την πλευρά της αιτήτριας. Οι καθ' ων η αίτηση άσκησαν τις δικονομικές τους δυνατότητες και εφόσον δεν υπήρχε συμφωνία καταχώρησαν ένσταση στην παρούσα αίτηση και ακολούθως ετοίμασαν την ακρόαση της αίτησης. Εφόσον το ζήτημα των εξόδων της παρούσας αίτησης δεν καλύφθηκε από τη συμφωνία που επήλθε προς πλήρη διευθέτηση και ικανοποίηση της απόφασης, τότε δεν βρίσκω λόγο γιατί η πλευρά των καθ' ων η αίτηση να μη δικαιούται στα έξοδα της παρούσας αίτησης εφόσον αυτή αποσύρθηκε μόνο όταν πλέον δηλώθηκε η πιο πάνω διευθέτηση. Το ζήτημα του ποιος ευθύνεται για τις ελάχιστες είναι γεγονός αναβολές που υπήρξαν στα πλαίσια της παρούσας αίτησης και για την επιβάρυνση της με έξοδα είναι ζήτημα που θα εξεταστεί όταν θα τεθεί κατάλογος των εξόδων ενώπιον του Πρωτοκολλητή προς υπολογισμό. Έχοντας λοιπόν υπόψη τα πιο πάνω και ασκώντας την διακριτική μου ευχέρεια, με γνώμονα τις πιο πάνω νομικές αρχές που διέπουν το ζήτημα, καταλήγω ότι η πλευρά των καθ' ων η αίτηση δικαιούται στα έξοδα της αίτησης και αυτά θα είναι όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπογρ.)................. Χρήστος Γ. Φιλίππου, Α.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Έξοδα αίτησης [1] Σε μετάφραση: ΔΙΑΤΑΞΗ 59: ΕΞΟΔΑ,
- Τηρουμένων των προνοιών οιουδήποτε Νόμου ή Κανονισμού τα έξοδα ενός συμβάντος σε οιανδήποτε διαδικασία θα είναι στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου ή Δικαστή που μπορεί να εξουσιοδοτήσει ένα εκτελεστή διαχειριστή ή θεματοφύλακα (trustee) ο οποίος δεν ήγειρε ή δεν ενήργησε αδικαιολόγητα σε μια διαδικασία να πληρωθεί τα έξοδα του από συγκεκριμένη περιουσία ή ταμείο. [2] The Annual Practice 1963, Volume 1/B, page. 1896 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο