← Κύπρος

ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΕΠΑΜΕΙΝΩΝΔΑ ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΙΜΙΤΕΔ, Αρ. Αγωγής 3459/16, 23/8/2017

ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΕΠΑΜΕΙΝΩΝΔΑ ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΙΜΙΤΕΔ, Αρ. Αγωγής 3459/16, 23/8/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2017:A282 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 3459/16 Μεταξύ: ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΕΠΑΜΕΙΝΩΝΔΑ, από Αγ. Αθανάσιο, Λεμεσός Ενάγουσας και ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΙΜΙΤΕΔ, από Λευκωσία Εναγομένων ----------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 21.12.2016 για αποκάλυψη εγγράφων Ημερομηνία: 23 Αυγούστου, 2017 Για Ενάγουσα-Αιτήτρια: κ. Χριστοφή για ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ & ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ Δ.Ε.Π.Ε. (Για ν' ακούσει απόφαση ο κ. Αλέξης Αντωνιάδης) Για Εναγόμενους-Καθ΄ων η αίτηση: κ. Μακρίδης για Χρυσαφίνης & Πολυβίου Δ.Ε.Π.Ε. (Για ν' ακούσει απόφαση ο κ. Μαστορούδης) Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Με το Γενικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα που καταχώρησε η ενάγουσα, αξιώνει από τους εναγόμενους διάφορες θεραπείες. Μεταξύ αυτών, αναγνωριστική απόφαση με την οποία να κηρύσσεται άκυρη η σύμβαση και/ή η συμφωνία πρόωρης αφυπηρέτησης και/ή εθελούσιας αποχώρησης, η οποία υπογράφτηκε μεταξύ των, κατά ή περί την 31.3.2016, λόγω απάτης και/ή δόλου και/ή ψευδών παραστάσεων και/ή ψευδών και/ή ανακριβών δηλώσεων και/ή λόγω άσκησης πίεσης, συνεπεία των οποίων η ενάγουσα εξαναγκάστηκε να υπογράψει την εν λόγω συμφωνία, χωρίς την ελεύθερη συναίνεση και/ή βούληση της. Αξιώνει επίσης την πληρωμή του ποσού των €376.766,83 πλέον τόκους, το οποίο θα λάμβανε εάν συνέχιζε την εργοδότηση της στους εναγόμενους μέχρι την αφυπηρέτηση της, καθώς και του ποσού των €120.649,87 πλέον τόκους, το οποίο θα ελάμβανε επιπρόσθετα, σε περίπτωση που αποδεχόταν το 3ο σχέδιο εθελούσιας αποχώρησης. Τέλος αξιώνει περαιτέρω και αποζημιώσεις. Με την υπό κρίση Αίτηση, η οποία καταχωρήθηκε προ της καταχώρησης της Έκθεσης Απαίτησης, η ενάγουσα αιτείται τα ακόλουθα: «

  1. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίον να διατάσσεται η Εναγόμενη και/ή οι διευθυντές της και/ή οι αξιωματούχοι και/ή εξουσιοδοτημένοι υπάλληλοι αυτής, όπως παρουσιάσουν και/ή προσκομίσουν και/ή αποκαλύψουν τα έγγραφα που έχουν στην κατοχή τους και/ή επιτρέψουν στην Ενάγουσα την επιθεώρηση και/ή την λήψη αντιγράφων των εγγράφων που έχει στην κατοχή της εν σχέση με την παρούσα αγωγή και ειδικότερα τα ακόλουθα έγγραφα: (α) Έγγραφα και/ή πρακτικά για τους λόγους στους οποίους στηρίχθηκε η απόφαση για την δημιουργία σχεδίου εθελούσιας αποχώρησης. (β) Έγγραφα και/ή πρακτικά και/ή οδηγίες εν σχέση με τμήματα και/ή πρόσωπα που έχρηζαν μείωσης προσωπικού και/ή αποχώρησης αντίστοιχα. (γ) Αιτιολογία και/ή απόφαση για την δημιουργία 1ου, 2ου και 3ου σχεδίου εθελούσιας αποχώρησης. (δ) Έγγραφα και/ή πρακτικά που αφορούν λόγους πλεονασμού εν σχέση με την Ενάγουσα και/ή το τμήμα που εργαζόταν κατά την επίδικη περίοδο. (ε) Βαθμολογίες απόδοσης εργασίας που αφορούν την Ενάγουσα.
  2. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η Εναγόμενη όπως παρουσιάσει και επιτρέψει στην Ενάγουσα/Αιτήτρια να εξετάσει και/ή λάβει αντίγραφα των εγγράφων τα οποία εκτίθενται στην παρούσα αίτηση, εντός 10 ημερών από την ημερομηνία έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων.
  3. Οιανδήποτε άλλη θεραπεία κρίνει ορθή και δίκαιη το Δικαστήριο.
  4. Τα έξοδα της παρούσης αίτησης, πλέον Φ.Π.Α.». Η Αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.28 θ.θ1-5, 6, 7, 8 και 11, Δ.48 θ.θ.1-4, 7-9, Δ.64, στα άρθρα 31, 42 και 43 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Νόμος 14 του 1960 όπως αυτός τροποποιήθηκε μεταγενέστερα) και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Την Αίτηση υποστηρίζει Ένορκη Δήλωση της ίδιας της ενάγουσας, η μαρτυρία της οποίας συνοψίζεται ως εξής: «Τα έγγραφα των οποίων επιζητείται η αποκάλυψη, είναι σχετικά με την διαφορά που προέκυψε μεταξύ της ίδιας και των εναγομένων και περιέχουν πληροφορίες οι οποίες θα την βοηθήσουν να προωθήσει την υπόθεση της και να ετοιμάσει και καταχωρήσει την Έκθεση Υπεράσπισης της. Τα εν λόγω έγγραφα αφορούν τα «σχέδια εθελούσιας αποχώρησης της» από την υπηρεσία των εναγομένων. Η ίδια δεν γνωρίζει τις περιστάσεις κάτω από τις οποίες οι εναγόμενοι αποφάσισαν την δημιουργία τριών σχεδίων εθελούσιας αποχώρησης. Η αποκάλυψη των εν λόγω εγγράφων θα πρέπει να προηγηθεί της καταχώρησης της Έκθεσης Απαίτησης, επειδή μόνο έτσι η ίδια θα είναι σε θέση να δώσει λεπτομέρειες της υπόθεσης της στην Έκθεση Απαίτησης. Εάν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, θα καταστρατηγηθούν τα δικαιώματα της και θα πληγεί το πνεύμα της δίκαιης δίκης. Η αποκάλυψη με κανένα τρόπο δεν θα βλάψει τους εναγόμενους». Οι εναγόμενοι καταχώρησαν Ένσταση προβάλλοντας τους ακόλουθους Λόγους: «(α) Η Αίτηση συνιστά προσπάθεια αλίευσης μαρτυρίας από μέρους της Ενάγουσας/Αιτήτριας και/ή γίνεται για σκοπούς αλλότριους και/ή απαράδεκτους και/ή άλλους από αυτούς που προβλέπει η νομολογία. (β) Η Αίτηση είναι πρόωρη και/ή ανεπίτρεπτη στο στάδιο πριν το κλείσιμο των δικογράφων και/ή την ολοκλήρωση των έγγραφων προτάσεων των μερών. (γ) Η Αιτήτρια δεν έχει καταχωρήσει Έκθεση Απαίτησης και/ή τα μέρη δεν έχουν ολοκληρώσει τις έγγραφες προτάσεις τους και/ή δεν έχουν αποκρυσταλλωθεί και/ή ξεκαθαρίσει ή διαφανεί ποια επακριβώς είναι τα επίδικα γεγονότα της παρούσας διαδικασίας. (δ) Η Αίτηση ουδόλως αιτιολογείται στο παρόν στάδιο και/ή η Αιτήτρια δεν επεξηγεί και/ή αιτιολογεί το αίτημα της, ούτε έχουν διαφανεί ειδικές περιστάσεις (special circumstances) που να δικαιολογούν το αίτημα. (ε) Η Αίτηση δεν παρουσιάζει εύλογη αιτία και/ή δεν καταδεικνύει επαρκείς λόγους που να δικαιολογούν την αποκάλυψη και/ή επιθεώρηση των αιτούμενων εγγράφων στο παρόν στάδιο. (στ) Η Αίτηση συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου (abuse of the process of the Court). Η Ένσταση στηρίζεται στον περί Δικαστηρίων Νόμο Ν.14/60(όπως τροποποιήθηκε) άρθρα 31, 42 και 43, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.19, θ.4-9, Δ.28 θ.1-15, Δ.48 θ.1, 2, 3, 4, 7-9, στην διακριτική ευχέρεια και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η Ένσταση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση της Μαρίας Μιχαήλ, υπαλλήλου των εναγομένων και τοποθετημένης στην Εσωτερική Νομική Υπηρεσία των, δεόντως εξουσιοδοτημένης. Η ομνύουσα επαναλαμβάνει τους Λόγους Ένστασης και επιχειρηματολογεί υπέρ της απόρριψης της Αίτησης. Σύμφωνα με την νομολογία, η αποκάλυψη εγγράφων βάσει της δικονομικής πρόνοιας Δ.28 θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, αντίστοιχης της παλιάς Αγγλικής διαταγής Ο.31 r.12, εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, το οποίο δύναται να εξετάσει το θέμα μέσω των δικογράφων, ενόρκων δηλώσεων ή και οποιασδήποτε διαδικασίας μέσα στην ίδια την αγωγή και εξαρτάται από τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Η αποκάλυψη εγγράφων έχει ως σκοπό τη λήψη πληροφοριών και την παρουσίαση εγγράφων που έχουν σχέση με την αντιδικία των μερών για την προετοιμασία της ακρόασης, μπορεί δε να ζητηθεί, είτε γενική είτε εξειδικευμένη, από οποιονδήποτε από τους διαδίκους και συνήθως ζητείται μετά το κλείσιμο της δικογραφίας οπότε τα επίδικα θέματα θα έχουν καθοριστεί με ακρίβεια. Αίτηση για αποκάλυψη εγγράφων απορρίπτεται είτε όταν θεωρηθεί ότι δεν είναι αναγκαία για την δίκαιη διεκπεραίωση της δίκης είτε όταν εύλογα μπορεί να λεχθεί ότι δεν θα χρησιμεύσει σε οτιδήποτε. Δεν επιτρέπεται δε η αποκάλυψη όταν ζητείται για σκοπούς «ψαρέματος» μαρτυρίας. Σχετικά είναι τα έγγραφα που περιέχουν πληροφορίες οι οποίες μπορεί να βοηθήσουν το μέρος που ζητά την αποκάλυψη είτε να προωθήσει την υπόθεση του είτε να βλάψει την υπόθεση του αντιδίκου του ή να οδηγήσουν στις πιο πάνω συνέπειες, άμεσα ή έμμεσα, ανεξάρτητα αν μπορούν ή όχι να δοθούν ως μαρτυρία. (Βλ. μεταξύ άλλων Halsbury's Laws of England, 3η έκδοση, Τόμος 12, σελ. 2 - 34, The Annual Practice 1956, σελ. 516 επ., National Bank of Greece S.A. v. Paraskevas Mitsides Debtor and another

(1962)C.L.R. 40, Nissho lwai Corporation and others v. Lizard Shipping Company Ltd
(1991)ΑΑΔ 31, Lagos Ltd v. Πλοίου FT Zolotets κ.α.
(1995)1ΑΑΔ, 600, G.A.P. Navig. Ltd v. Merzario Marrittima SRL
(1998)1(Γ) Α.Α.Δ. 1624, Τυλληρή ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ
(1998)1(Δ) Α.Α.Δ. 2271). Ένας από τους στόχους της Δ.28 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, είναι να αποτρέψει τον αιφνιδιασμό κατά την ακροαματική διαδικασία και να δοθεί η δυνατότητα στην κάθε πλευρά να εκτιμήσει σωστά την δύναμη της υπόθεσης της, ενόψει των εγγράφων που αποκαλύπτονται. Η αποκάλυψη προάγει την ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Όπως έχει αναφερθεί στην υπόθεση Τυλληρή ν. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ
(1998)1 ΑΑΔ 2271: «Η αποκάλυψη εγγράφων, υπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και στοχεύει.... στη λήψη πληροφοριών και στην παρουσίαση εγγράφων που σχετίζονται με τη διαφορά που προέκυψε μεταξύ των διαδίκων για το σκοπό προετοιμασίας για την ακρόαση και μπορεί να ζητηθεί από οποιοδήποτε από τους διαδίκους. Αίτημα για αποκάλυψη απορρίπτεται όπου εύλογα μπορεί να λεχθεί ότι τέτοια αποκάλυψη δεν θα χρησιμεύσει σε οτιδήποτε ή όπου μπορεί να θεωρηθεί κάτω από τις περιστάσεις ως μη αναγκαία για τη δίκαιη διεκπεραίωση της δίκης. Τέτοια έγγραφα είναι τα έγγραφα που περιέχουν πληροφορίες που μπορεί άμεσα ή έμμεσα να βοηθήσουν την υπόθεση του, είτε να βλάψει την υπόθεση του αντιδίκου του, είτε που να μπορούν δίκαια (fairly) να οδηγήσουν στις πιο πάνω συνέπειες και είναι άσχετο με το κατά πόσο μπορούν ή όχι να δοθούν σαν μαρτυρία. Κάθε έγγραφο που μπορεί να ρίξει φως στην υπόθεση είναι σχετικό ................. Ο χρόνος που διατάσσεται η αποκάλυψη των εγγράφων δεν προσδιορίζεται περιοριστικά στη Δ.28 αλλά συνήθως γίνεται μετά την ολοκλήρωση των εγγράφων προτάσεων, γιατί τότε διαφαίνονται τα επίδικα θέματα. Είναι σημαντικό για ένα διάδικο να έχει την πρέπουσα αποκάλυψη πριν προχωρήσει στη δίκη». Η υποχρέωση αποκάλυψης δεν αφορά μόνο έγγραφα τα οποία έρχονται στην κατοχή του διαδίκου μετά την αρχική αποκάλυψη αλλά εκτείνεται και σε έγγραφα τα οποία είτε από λάθος είτε από αβλεψία, ενώ βρίσκονταν στην κατοχή του διαδίκου δεν αποκαλύφθηκαν [Mitchell v. Darley Main Colliery Co. 1
(1884)Cab & EΙ 215]. Στην ρηθείσα υπόθεση (Mitchell) λέχθηκε ότι η υποχρέωση αποκάλυψης είναι συνεχής και υφίσταται και μετά την καταχώρηση της ένορκης δήλωσης αποκάλυψης, μπορεί δε να γίνει είτε με συμπληρωματική δήλωση είτε με σχετική ειδοποίηση. Η αποκάλυψη εγγράφων δυνατόν να είναι είτε γενική βάσει της Δ.28 θ.1 που αντιστοιχεί στην αγγλική διάταξη Ο.31 r.12, είτε ειδική βάσει της Δ.28 θ.11 που αντιστοιχεί στην Ο.31 r. 19A
(3). Ειδικώτερα, όσον αφορά το στάδιο της διαδικασίας κατά το οποίο είναι πρέπον να διαταχθεί η αποκάλυψη εγγράφων (αφού ο χρόνος δεν προσδιορίζεται περιοριστικά στηνΔ.28), νομολογιακά έχει λεχθεί πως η αποκάλυψη διατάσσεται μετά την ολοκλήρωση των εγγράφων προτάσεων επειδή τότε αποκρυσταλλώνονται τα επίδικα θέματα. Είναι σε πολύ εξαιρετικές περιστάσεις που το Δικαστήριο θα διατάξει την αποκάλυψη ή την προσαγωγή εγγράφων που βρίσκονται στην κατοχή του εναγόμενου, προτού ο ενάγοντας καταχωρήσει την έκθεση Απαίτησης του. Στην Αγγλική Δικονομική Πρακτική (Annual Practice) του 1946-1947 στη σελίδα 524, λέχθηκαν τα εξής: "Time or stage of discovery. The Court will not, save in very exceptional circumstances, order a defendant to produce documents in his possession before the plaintiff has delivered his statement of claim. (Gale v. Denman Picture Houses Ltd
(1930)1 K.B. 588, C.A.; Speyside Estate and Trust Co Ltd v. Wreymond Freeman (Blenders) Ltd
(1949)65 T.L.R. 681), and nor is it the practice to allow a plaintiff discovery before defence: see Union Bank v. Manby 13 Ch.D. 239, explaining Hancock v. Guerin 4 Ex.D. 3; Harbord v. Monk 9 Ch.D. 616, and Augustinus v. Nerinchx, 13 Ch.D. 13. The issues must be defined (British Thomson - Houston Co Ltd v. Duran
(1915)1 Ch. 823, C.A.)". Στην αγγλική υπόθεση Gale vs Denman Picture Houses Limited
(1930)1 K.B. 588), (ακολουθήθηκε και υιοθετήθηκε στην Speyside Estate and Trust Ltd vs Wraymond Freeman (Blenders) Ltd
(1949)65 T.L.R. 681), το Αγγλικό Εφετείο ανέτρεψε πρωτόδικη Απόφαση με την οποία επιτράπηκε αποκάλυψη μετά την έγερση της Αγωγής αλλά πριν την καταχώριση Έκθεσης Απαίτησης. Στην Απόφαση του ο Scrutton LJ ανέφερε μεταξύ άλλων τα ακόλουθα: "The appeal is against an order made by the Master and Judge ordering the production of documents before the statement of claim in the action has been delivered. Neither Lawrence L.J. nor I has ever known of such an order being made. I do not question for a moment that under the wide words of Order xxxi., rr. 12 and 14, there is power to make such an order, but equally I think that it should not be made unless in the most exceptional circumstances. A plaintiff who issues a writ must be taken to know what his case is. If he merely issues a writ on the chance of making a case he is issuing what used to be called a "fishing bill" to try to find out whether he has a case or not. That kind of proceeding is not to be encouraged. For a plaintiff after issuing his writ but before delivering his statement of claim to say, "Show me the documents which may be relevant, so that I may see whether I have a case or not, "is a most undesirable proceeding"." Τούτων λεχθέντων, επανέρχομαι στην υπό κρίση Αίτηση. Έχοντας κατά νουν το πραγματικό υπόβαθρο που έχει τεθεί προς υποστήριξη τόσο της Αίτησης όσο και της Ένστασης αντίστοιχα, τις εκατέρωθεν θέσεις των διαδίκων, τις προαναφερόμενες νομοθετικές και νομολογιακές αρχές, κρίνω πως εν προκειμένω δεν ικανοποιούνται οι νομολογιακές και οι νομοθετικές προϋποθέσεις και το αίτημα της ενάγουσας θα πρέπει να απορριφθεί, για τους εξής λόγους: (
  1. i)Δεν έχουν καταδειχθεί από πλευράς ενάγουσας, εξαιρετικές περιστάσεις ώστε να διαταχθεί η αποκάλυψη των συγκεκριμένων εγγράφων στο παρόν στάδιο, δηλαδή προ της καταχώρισης της Έκθεσης Απαίτησης. (
  2. ii)Με τον τρόπο που επιζητείται η αποκάλυψη ισοδυναμεί με «ψάρεμα», μαρτυρίας. Η ενάγουσα θα έπρεπε να γνωρίζει ποια είναι η υπόθεση της και ποιο το έρεισμα της και όχι να αναμένει την συλλογή πληροφοριών και εγγράφων από τους εναγόμενους για να την στοιχειοθετήσει. (iii) Η Αίτηση έχει καταχωρηθεί πρόωρα και δεν είναι αναγκαία, ούτε και εξοικονομεί έξοδα. (
  3. iv)Τα επίδικα θέματα δεν έχουν αποκρυσταλλωθεί μέσα από τη δικογραφία και συνεπώς τα έγγραφα των οποίων επιζητείται η αποκάλυψη δεν μπορούν να θεωρηθούν ότι είναι σχετικά με τα επίδικα ζητήματα. Διά ταύτα η Αίτηση απορρίπτεται, με έξοδα σε βάρος της ενάγουσας και υπέρ των εναγόμενων. Τα έξοδα να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και να εγκριθούν από το Δικαστήριο. Τα έξοδα να υπολογιστούν στο τέλος της αγωγής, οπόταν και θα είναι πληρωτέα. (Υπ.) .................................................. Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΚ Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Αίτηση για αποκάλυψη συγκεκριμένων εγγράφων cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.