ARRICANO REAL ESTATE PLC (πρώην ARRICANO TRADING LIMITED) ν. STOCKMAN INTERHOLD S.A., Αρ. Γενικής Αίτησης: 416/16, 25/8/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2017:A285 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ρ. Λιμνατίτου, Π.Ε.Δ. Αρ. Γενικής Αίτησης: 416/16 Αναφορικά με τον περί της Συμβάσεως περί της Αναγνωρίσεως και Εκτελέσεως Αλλοδαπών Διαιτητικών Αποφάσεων (Κυρωτικό) Νόμο 84/79 Και Αναφορικά με τον περί Αποφάσεων Αλλοδαπών Δικαστηρίων (Αναγνώριση, Εγγραφή και Εκτέλεση Δυνάμει Συμβάσεως) Νόμο 121(Ι)/2000 Και Αναφορικά με τον περί Διεθνούς Εμπορικής Διαιτησίας Νόμο 101/87 Και Αναφορικά με την διαιτησία υπ' αριθμό 101732, στο Διεθνές Διαιτητικό Δικαστήριο του Λονδίνου, και την έβδομη απόφαση αυτού (seventh award), ημερομηνίας 05.05.2016 μεταξύ της: Stockman Interhold S.A., από τις Βρετανικές Παρθένες Νήσους (ως αιτήτριας) και της Arricano Real Estate PLC, από την Κύπρο (ως καθ'ης η Αίτηση) ΜΕΤΑΞΥ: ARRICANO REAL ESTATE PLC (πρώην ARRICANO TRADING LIMITED), από τη Λεμεσό Αιτήτριας και STOCKMAN INTERHOLD S.A., από τις Βρετανικές Παρθένες Νήσους Καθ'ης η Αίτηση ----------- Αίτηση ημερ. 7.4.17 ------------------- 25/8/17 Για την αιτήτρια:κ Φρακάλας για Ιωαννίδης Δημητρίου Δ.Ε.Π.Ε Για την καθ'ης η αίτηση:κ Κώστα για Στέλιος Αμερικάνος & Σία Δ.Ε.Π.Ε ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση η αιτήτρια ζητεί: «Α. Απόφαση και/ή Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να διατάσσει τον παραμερισμό και/ή ακύρωση και/ή αναστολή της διαδικασίας και/ή απόρριψη και/ή διαγραφή της Αίτησης ημερομηνίας 31.10.2016 με την οποία επιζητείται η εγγραφή, αναγνώριση και εκτέλεση της έβδομης απόφασης (seventh award) του Διεθνούς Δικαστηρίου του Λονδίνου ημερομηνίας 05.05.2016, καθότι η εν λόγω Απόφαση η οποία εξεδόθη στα πλαίσια της διαιτησίας με αριθμό 101732 μεταξύ της Αιτήτριας/Καθ'ης η Αίτηση και της Καθ'ης η Αίτηση/Αιτήτριας δεν είναι τελική και δεσμευτική μεταξύ των μερών, καθ' ότι υφίσταται και εκκρεμεί η εκδίκαση έφεσης ενώπιον Αγγλικού Δικαστηρίου. Β. Απόφαση και/ή Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να διατάσσει τον παραμερισμό και/ή ακύρωση και/ή αναστολή της διαδικασίας και/ή απόρριψη και/ή διαγραφή της Αίτησης με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό λόγω κατάχρησης διαδικασίας και/ή προώθησης της για παράνομους και/ή αθέμιτους και/ή αλλότριους σκοπούς. Γ. Απόφαση και/ή Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να διατάσσει τον παραμερισμό και/ή ακύρωση και/ή αναστολή της διαδικασίας και/ή απόρριψη και/ή διαγραφή της Αίτησης με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό λόγω του ότι το Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να επιληφθεί της εν λόγω Αίτησης καθ' ότι η έβδομη απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου του Λονδίνου δεν έχει καταστεί τελεσίδικη και δεσμευτική μεταξύ των μερών. Δ. Οιανδήποτε άλλη θεραπεία που τυχόν θεωρηθεί πρέπουσα από το Σεβαστό Δικαστήριο.» Η αίτηση βασίζεται στα άρθρα Ι-V της Σύμβασης περί της Αναγνωρίσεως και Εκτελέσεως Αλλοδαπών Διαιτητικών Αποφάσεων Ν.84/79, στις Αλλοδαπές Αποφάσεις των Δικαστηρίων (Αναγνώριση, Εγγραφή και Εκτέλεση σύμφωνα με τη Σύμβαση) Ν.121(Ι)/2000, στα άρθρα 3, 7, 35 και 36 του περί Διεθνούς Εμπορικής Διαιτησίας Νόμου, Ν.101/1987, στο άρθρο 21 του περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ.4, στους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς Δ.48 θ.θ.1-4, Δ.27 θ.3, στα άρθρα 2 και 31 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/60, αλλά και στη γενική πρακτική και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Ζήνωνα Νικολαϊδη δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί την αιτήτρια στην οποία αναφέρει μεταξύ άλλων ότι εξ όσων γνωρίζει και πληροφορείται από τους δικηγόρους που χειρίζονται την υπόθεση, η έβδομη απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου του Λονδίνου δεν έχει καταστεί τελεσίδικη και δεσμευτική μεταξύ των μερών και ως εκ τούτου το Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να επιληφθεί της υπό αναφορά Αίτησης. Το γεγονός τούτο αποτελεί αναντίλεκτο γεγονός καθότι η απόφαση του διαιτητή εφεσιβλήθηκε στο Ανώτατο Δικαστήριο της Αγγλίας και η εκδίκαση της έφεσης αναμένεται προσεχώς. Οι ίδιες οι νομοθετικές πρόνοιες του περί Διεθνούς Εμπορικής Διαιτησίας Νόμου του 1987 (Ν.101/87)προνοούν στο άρθρο 36 ότι η αίτηση προς αναγνώριση ή εκτέλεση διαιτητικής απόφασης δύναται να απορριφθεί κατ' αίτηση του μέρους κατά του οποίου επιζητείται η εν λόγω αναγνώριση ή εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης εφόσον η διαιτητική απόφαση δεν έχει καταστεί δεσμευτική επί των μερών. Αναφέρει επίσης ότι οι καθ'ων η αίτηση έχουν προβεί σε μια άνευ προηγουμένου κατάχρηση των διαδικασιών και στις 31.5.2016 οι αιτητές στην κυρίως αίτηση έχουν προχωρήσει στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας με την καταχώρηση Γενικής Αίτησης (Αρ. 266/2016) για εξασφάλιση παρεμπίπτοντων απαγορευτικών διαταγμάτων προς υποβοήθηση της διαιτητικής διαδικασίας υπ' αριθμό 101732 ενώπιον του Διεθνούς Διαιτητικού Δικαστηρίου του Λονδίνου. Περαιτέρω ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι στην παρούσα υπόθεση οι αιτητές στην Κυρίως Αίτηση ισχυρίζονται στην ένορκη δήλωση τους που συνοδεύει την αίτηση ότι η έβδομη απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου του Λονδίνου είναι τελική και δεσμευτική για τα μέρη και ως εκ τούτου νομιμοποιούνται στην καταχώρηση αίτησης για εγγραφή, αναγνώριση και εκτέλεση της εν λόγω διαιτητικής απόφασης. Το υπόβαθρο όμως των επιχειρημάτων τους καταρρίπτεται από το γεγονός της καταχώρισης της Γενικής Αίτησης αρ. 266/2016 και το οποίο καταδεικνύει ότι οι ίδιοι θεωρούν ότι η εν λόγω διαιτητική διαδικασία δεν έχει ολοκληρωθεί και ως εκ τούτου η διαιτητική απόφαση δεν έχει καταστεί τελική και δεσμευτική. Ενόψει τούτου, η καταχώρηση και προώθηση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Γενικής Αίτησης αποτελεί προφανή κατάχρηση των δικαστικών διαδικασιών και θα ήταν ορθό και δίκαιο να απορριφθεί. Στην αίτηση της αιτήτριας καταχώρισε ένσταση η καθ'ης η αίτηση προβάλλοντας τους πιο κάτω λόγους ένστασης: «
- H 7η Διαιτητική Απόφαση του Διεθνούς Διαιτητικού Δικαστηρίου του Λονδίνου (LCIA) είναι καθόλα δεσμευτική παρά την έφεση που εκκρεμεί ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Αγγλίας (High Court)
- To LCIA έχει εξουσία να εκδίδει διαφορετικές αποφάσεις στα πλαίσια μιας διαδικασίας διαιτησίας και έκαστη απόφαση θεωρείται ως δεσμευτική επί των μερών.
- Το γεγονός ότι η διαιτητική διαδικασία δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμα δεν αναιρεί την δεσμευτικότητα της 7ης Διαιτητικής απόφασης.
- Η καταχωρηθείσα έφεση εναντίον της 7ης Διαιτητικής απόφασης δεν αναστέλλει την ισχύ ή τον δεσμευτικό χαρακτήρα της.
- Με δεδομένο ότι παρά την έφεση που εκκρεμεί η 7η διαιτητική απόφαση παραμένει δεσμευτική για τα μέρη, η μόνη εξουσία του δικαστηρίου είναι να αναστείλει την έκδοση της απόφασης του για εκτέλεση (όχι για εγγραφή) νοουμένου ότι παρασχεθεί ικανοποιητική εγγύηση ή ασφάλεια.
- Με δεδομένο ότι παρά την έφεση που εκκρεμεί η 7η διαιτητική απόφαση παραμένει δεσμευτική για τα μέρη και εφόσον η εν λόγω διαιτητική απόφαση δεν έχει ακυρωθεί ή ανασταλεί, το δικαστήριο δεν έχει εξουσία, με βάση τα όσα αναφέρονται στην αίτηση ημερ. 7.4.2017 να απορρίψει την αίτηση για εγγραφή.
- Η εκκρεμούσα γενική αίτηση υπ' αριθμό 266/16 ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας που έχει καταχωρηθεί ως υποβοηθητική της διαδικασίας διαιτησίας, σε συνδυασμό με την καταχώρηση της αίτησης για αναγνώριση της 7ης Διαιτητικής απόφασης δεν συνιστά καμιά κατάχρηση της διαδικασίας ούτε υπάρχει οποιαδήποτε αντίφαση μεταξύ των δύο διαδικασιών.
- Η αίτηση υπ' αριθμό 266/16 καταχωρήθηκε για σκοπούς εξασφάλισης απαγορευτικών διαταγμάτων που κατέστησαν αναγκαία ένεκα της συμπεριφοράς και ενεργειών της εταιρείας Stockman/αιτήτριας στην αίτηση ημερ. 7.4.2017, που ακόμα με βάση τις διαπιστώσεις του LCIA στην ίδια την 7η Διαιτητική Απόφαση φαίνεται να έπραξε τα πάντα με στόχο και πρόθεση προηγούμενες αποφάσεις του ιδίου διαιτητικού δικαστηρίου να καταστούν άνευ αντικειμένου και ανεκτέλεστες, γεγονός που υποδεικνύει και στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ενδιάμεση αίτηση της Arricano στα πλαίσια της αίτησης 266/16 (Τεκμήριο 2 στην αίτηση ημερ. 7.4.2017).
- Η εκκρεμούσα γενική αίτηση υπ' αριθμό 266/16 ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας που έχει καταχωρηθεί ως υποβοηθητική της διαδικασίας διαιτησίας σε συνδυασμό με την καταχώρηση της αίτησης για αναγνώριση της 7ης Διαιτητικής απόφασης δεν συνιστά καμιά κατάχρηση της διαδικασίας ούτε υπάρχει οποιαδήποτε αντίφαση μεταξύ των δύο διαδικασιών.
- Αντιφατική είναι η θέση της εταιρείας Stockman/αιτήτριας στην αίτηση ημερ. 7.4.2017 για παραμερισμό ή ακύρωση ή αναστολή ή απόρριψη ή διαγραφή αφού στα πλαίσια της αίτησης 266/16 έχουν καταχωρήσει παρόμοια αίτηση παραμερισμού ή ακύρωσης στη βάση του ότι η διαιτητική διαδικασία έχει ολοκληρωθεί. Τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η ένσταση της καθ'ης η αίτηση φαίνονται στην ένορκη δήλωση του Θανάση Φιακά ο οποίος αναφέρει ότι στα πλαίσια της ίδιας διαιτητικής διαδικασίας εξ όσων έχει ενημερωθεί έχουν μέχρι σήμερα εκδοθεί 8 διαιτητικές αποφάσεις, ενώ περαιτέρω το LCIA έχει επιφυλάξει τη δικαιοδοσία του να αποφασίσει σε μεταγενέστερο στάδιο ζήτημα αποζημιώσεων αντί ειδικής εκτέλεσης (In lieu of specific performance). To γεγονός ότι η διαιτητική διαδικασία δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμα δεν αναιρεί τη δεσμευτικότητα της 7ης διαιτητικής απόφασης. Η διαιτητική διαδικασία μεταξύ της Stockman και της Arricano είναι προς το παρόν ανοικτή. Ο μοναδικός διαιτητής (sole arbitrator) έδωσε το δικαίωμα στην Arricano να υποβάλει περαιτέρω απαίτηση για εκδίκαση στην ίδια τη διαδικασία και ως εκ τούτου δεν ακόμα «κλείσει» ή ολοκληρώσει τη διαδικασία και η Arricano μπορεί να επιλέξει να αποταθεί εκ νέου, στα πλαίσια της ίδιας της διαδικασίας, στον διαιτητή. Περαιτέρω η καταχωρηθείσα έφεση εναντίον της 7ης διαιτητικής απόφασης δεν έχει αναστείλει την ισχύ ή το δεσμευτικό χαρακτήρα της. Συνεπώς η 7η Διαιτητική απόφαση του Διεθνούς Διαιτητικού Δικαστηρίου του Λονδίνου (LCIA) είναι και τελική αλλά και καθόλα δεσμευτική παρά την έφεση που εκκρεμεί ενώπιον του High Court και παρά του ότι η διαδικασία στο LCIA εξακολουθεί να εκκρεμεί και δεν έχει κλείσει. Περαιτέρω ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι η γενική αίτηση υπ' αριθμό 266/16 που καταχωρήθηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας ως υποβοηθητική της διαδικασίας διαιτησίας, σε συνδυασμό με την καταχώρηση της αίτησης για αναγνώριση της 7ης Διαιτητικής απόφασης, σε καμιά περίπτωση μπορεί να θεωρηθεί ότι συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας, ούτε και υπάρχει οποιαδήποτε αντίφαση μεταξύ των δύο διαδικασιών. Η αίτηση υπ' αριθμό 266/16 καταχωρήθηκε για σκοπούς εξασφάλισης απαγορευτικών διαταγμάτων που κατέστησαν αναγκαία ένεκα της συμπεριφοράς και ενεργειών της εταιρείας Stockman/αιτήτριας στην αίτηση ημερ. 7.4.17 που σύμφωνα και με τις διαπιστώσεις του LCIA στην ίδια την 7η Διαιτητική Απόφαση φαίνεται να έπραξε τα πάντα με στόχο και πρόθεση προηγούμενες αποφάσεις του ιδίου διαιτητικού δικαστηρίου να καταστούν άνευ αντικειμένου και ανεκτέλεστες, γεγονός που υποδεικνύεται και στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ενδιάμεση αίτηση της Arricano στα πλαίσια της αίτησης 266/
- Οι συνήγοροι των διαδίκων καταχώρισαν γραπτές αγορεύσεις μέσα από τις οποίες ανέπτυξαν τις θέσεις τους αλλά θεωρώ έργο αχρείαστο και αντιπαραγωγικό να παραθέσω το περιεχόμενο των γραπτών αγορεύσεων. Έχοντας μελετήσει το περιεχόμενο τους και έχοντας κατά νου τις αναφορές των συνηγόρων, θα προχωρήσω στην εξέταση της αίτησης και την ένσταση και θα αναφερθώ στο περιεχόμενο των αγορεύσεων όπου κριθεί σκόπιμο. Η αιτήτρια ζητά τον παραμερισμό ή την ακύρωση της διαδικασίας για το λόγο, ότι η απόφαση δεν είναι τελική και δεσμευτική μεταξύ των μερών καθότι υφίσταται και εκκρεμεί η εκδίκαση έφεσης ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Αγγλίας. Η αίτηση στηρίζεται μεταξύ άλλων στο Ν.121
(1)/2000 άρθρο 3, το οποίο αναφέρει ότι: «3
(1).....
(2)Για σκοπούς του άρθρου αυτού η λέξη απόφαση περιλαμβάνει και οποιαδήποτε εκτελεστή ενδιάμεση ή προσωρινή απόφαση ή διάταγμα.» Είναι κοινή θέση ότι εναντίον της απόφασης της οποίας ζητείται η αναγνώριση, έχει καταχωρηθεί έφεση στο Ανώτατο Δικαστήριο της Αγγλίας η εκδίκαση της οποίας εκκρεμεί. Διαφορετική όμως είναι η θέση των διαδίκων στο κατά πόσο το γεγονός αυτό επηρεάζει την κυρία αίτηση εξού και η καταχώριση της επίδικης αίτησης. Η αιτήτρια στην παρούσα αίτηση ισχυρίζεται ότι η απόφαση δεν έχει καταστεί τελεσίδικη και δεσμευτική, στηριζόμενη στο άρθρο 36
(1)του Ν101/87 όπως αναφέρει στην ένορκη του δήλωση ο Ζήνωνας Νικολαΐδης, ενώ αντίθετα η καθ'ης η αίτηση ισχυρίζεται ότι η απόφαση είναι καθόλα δεσμευτική παρά την έφεση που εκκρεμεί. Σύμφωνα με την απόφαση Μιχαλάκης Ραφτόπουλος ν. Δημοκρατίας
(1998)4 Α.Α.Δ. 7, «Προϋπόθεση για την γενική δέσμευση αποτελεί η κρίση επί της ουσίας της διαφοράς. Δέσμευση προκύπτει από τα ευρήματα του Δικαστηρίου ως προς τα ουσιώδη γεγονότα.» Με βάση τα πιο πάνω, εφόσον στην επίδικη απόφαση υπάρχουν ευρήματα του Δικαστηρίου ως προς τα ουσιώδη γεγονότα, αυτή είναι δεσμευτική μέχρις ωσότου ανατραπεί από το Εφετείο και η καταχώρηση έφεσης δεν αναστέλλει την ισχύ και τη δεσμευτικότητα της απόφασης. Όπως έχει αναφερθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστήριου και ενδεικτικά αναφέρω την απόφαση Χαραλάμπους ν. Α. Panayides Contracting ltd
(2001)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1978, «η έφεση δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης, ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης η οποία παραμένει ισχυρή και διατηρεί την τελεσιδικία της μέχρι την τροποποίηση ή την ανατροπή της από το Εφετείο». Η αναφορά του Ζήνωνα Νικολαΐδη στο άρθρο 36
(1)του Ν101/87 περιορίστηκε στην αναφορά ότι η απόφαση δεν κατέστη ακόμη δεσμευτική επί των μερών. Το άρθρο 36
(1)(v) όμως αναφέρει περαιτέρω τα εξής: «η διαιτητική απόφαση δεν κατέστη ακόμη δεσμευτική επί των μερών ή ότι ακυρώθηκε ή ανεστάλη από αρμόδιο δικαστήριο της χώρας στην οποία εξεδόθει ή κατά το δίκαιο της οποίας εξεδόθει.» Με βάση τα πιο πάνω η έννοια «δεν κατέστη ακόμη δεσμευτική επί των μερών» δεν μπορεί να ερμηνευθεί σύμφωνα με την εισήγηση της αιτήτριας. Περαιτέρω δεν υπάρχει οποιαδήποτε αναφορά εκ μέρους της αιτήτριας για αναστολή της απόφασης στοιχείο που θα δικαιολογούσε την επιτυχία της αίτησης. Ενόψει όλων των πιο πάνω, είναι η κρίση μου ότι η καταχώρηση Έφεσης στο Ανώτατο Δικαστήριο της Αγγλίας δεν επηρεάζει την τελεσιδικία της απόφασης και ως εκ τούτου, η θέση της αιτήτριας ότι η απόφαση δεν είναι τελική και δεσμευτική μεταξύ των μερών καθότι εκκρεμεί η εκδίκαση έφεσης ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Αγγλίας, δεν είναι βάσιμη. Ο ισχυρισμός επίσης της αιτήτριας ότι το Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να επιληφθεί της κύριας αίτησης λόγω του ότι η έβδομη απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου του Λονδίνου δεν έχει καταστεί τελεσίδικη και δεσμευτική μεταξύ των μερών, για τους ίδιους λόγους επίσης δεν είναι βάσιμη. Ισχυρίζεται περαιτέρω η αιτήτρια ότι η κύρια αίτηση θα πρέπει να παραμεριστεί λόγω κατάχρησης διαδικασίας και/ή προώθησης της για παράνομους και αθέμιτους και/ή αλλότριους σκοπούς. Η αιτήτρια στηρίζει το αίτημα της στο γεγονός ότι η καθ'ης η αίτηση έχει καταχωρήσει στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας τη Γενική Αίτηση 266/16 για εξασφάλιση παρεμπίπτοντων απαγορευτικών διαταγμάτων προς υποβοήθηση της διαιτητικής διαδικασίας με αριθμό 101732 ενώπιον του Διεθνούς Διαιτητικού Δικαστηρίου του Λονδίνου. Η ίδια η αιτήτρια παραδέχεται μέσω της ένορκης δήλωσης του Ζήνωνα Νικολαΐδη ότι ο σκοπός της αίτησης 266/16 ήταν η εξασφάλιση παρεμπίτοντων απαγορευτικών διαταγμάτων προς υποβοήθηση της διαιτητικής διαδικασίας. Αντίθετα, η κύρια αίτηση στην παρούσα διαδικασία έχει ως αίτημα την εγγραφή και εκτέλεση στην Κύπρο της έβδομης απόφασης του Διεθνούς Διαιτητικού Δικαστηρίου του Λονδίνου ημερομηνίας 5.5.16 στη διαιτησία με αριθμό 101732. Στην υπόθεση Μιχάλης Χαραλαμπίδης -v- Νικόλαου Κωμοδρόμου
(2002)2ΑΑΔ 522 αναφέρθηκε ότι «η απόρριψη υπόθεσης για κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας δικαιολογείται μόνο εφ' όσον απολήγει σε καταπίεση ή δυσμενή επηρεασμό των αντιδίκων. Η δικαιοδοσία για πάταξη τέτοιων περιπτώσεων είναι σύμφυτη χωρίς να έχει οποιαδήποτε νομοθετική προέλευση. Είναι μια εξουσία αυτονόητη και απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης και την αξιοπιστία των θεσμών και μέσων επίτευξης των στόχων της». Στα γεγονότα της παρούσας διαδικασίας οι δυο αιτήσεις αφορούν διαφορετικά θέματα έστω και αν πηγάζουν από την ίδια διαιτητική διαδικασία σε Δικαστήριο της Αγγλίας και είναι η κρίση μου ότι η ύπαρξη των δυο διαδικασιών δεν απολήγει σε καταπίεση ή δυσμενή επηρεασμό των αντίδικων και κατά συνέπεια δεν θα συμφωνήσω με τη θέση της αιτήτριας ότι η αίτηση θα πρέπει να παραμεριστεί λόγω κατάχρησης διαδικασίας. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει και απορρίπτεται. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ της καθ'ης η αίτηση και εναντίον της αιτήτριας όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........... Ρ. Λιμνατίτου, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /MK Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Aίτηση για αναστολή διαδικασίας cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο