← Κύπρος

Μάριου Δημητράκη Χρυσοστόμου κ.α. ν. Κωνσταντίνου Δημητράκη Χρυσοστόμου, Αγωγή αρ.: 2786/09, 30/8/2017

Μάριου Δημητράκη Χρυσοστόμου κ.α. ν. Κωνσταντίνου Δημητράκη Χρυσοστόμου, Αγωγή αρ.: 2786/09, 30/8/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2017:A288 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Θ. Θωμά, Α.Ε.Δ. Αγωγή αρ.: 2786/09 Μεταξύ: Μάριου Δημητράκη Χρυσοστόμου, από τη Λεμεσό

  1. Φρόσως Χρυσοστόμου, από τη Λεμεσό Εναγόντων και Κωνσταντίνου Δημητράκη Χρυσοστόμου, από τη Λεμεσό και τώρα στην Αμερική Εναγόμενου -------------------------------------------------- 30/8/2017 Για τους Ενάγοντες: κ. Α. Αργυρού για Α. ΑΡΓΥΡΟΥ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ Δ.Ε.Π.Ε. (Για ν' ακούσει απόφαση ο κ. Στεφάνου) Για τον Εναγόμενο: κ. Ν. Ε. Νεοκλέους για Ν. Ε. ΝΕΟΚΛΕΟΥΣ Δ.Ε.Π.Ε. (Για ν' ακούσει απόφαση ο κ. Αλ. Νεοκλέους) Α Π Ο Φ Α Σ Η Τα δικόγραφα - Αδιαμφισβήτητα γεγονότα: Σύμφωνα με το κοινά παραδεκτό υπόβαθρο γεγονότων, οι Ενάγοντες είναι σύζυγοι, ο δε Εναγόμενος είναι αδελφός του Ενάγοντα
  2. Οι Eνάγοντες, κατά τον ουσιώδη για την παρούσα αγωγή χρόνο, ήταν οι εγγεγραμμένοι συνιδιοκτήτες ενός διαμερίσματος που βρίσκεται στον 3ο όροφο της πολυκατοικίας «Νικολάου Συγγρού Σέντερ», στη Λεωφόρο Συγγρού και Γρηγόρη Αυξεντίου στη Λεμεσό (στη συνέχεια θα αναφέρεται ως το «διαμέρισμα» των Εναγόντων). Τα πλήρη κτηματολογικά στοιχεία του διαμερίσματος των Εναγόντων περιγράφονται στα κατατεθέντα πιστοποιητικά εγγραφής ακίνητης ιδιοκτησίας - Τεκμήρια 1 και
  3. Στην Έκθεση Απαίτησης τους οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι κατά πάντα ουσιώδη χρόνο ο Ενάγοντας 1 αντιπροσώπευε τον Εναγόμενο δυνάμει γενικού πληρεξουσίου εγγράφου, ημερομηνίας 2/5/
  4. Με βάση το ως άνω πληρεξούσιο έγγραφο προέβηκε στις ακόλουθες πράξεις, για λογαριασμό του εναγόμενου. «(α) Δυνάμει συμφωνίας ημερομηνίας 18/5/2006 υποθήκευσε μια κατοικία του Εναγόμενου με αριθμό εγγραφής 4/55 τεμ. 64/ΦΣΧ LIV/50.3.ΙΙΙ στην οδό 1ης Απριλίου Μέσα Γειτονιά στο Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού Λτδ για Λ.Κ. 36.000.- και με αυτό εξόφλησε προηγούμενη υποθήκη εκ Λ.Κ.24.280.- και το υπόλοιπο εκ Λ.Κ.11.720.- το χρησιμοποίησε για ανακαίνιση της πιο πάνω κατοικίας, από τώρα και πιο κάτω αναφερόμενης η «πρώτη κατοικία». (β) Αγόρασε μια δεύτερη κατοικία στον Ποταμό Γερμασόγειας που ανεγέρθηκε σε μέρος (139/2397 μερίδια) του χωραφιού με αριθμό εγγραφής 0/18506 τεμ. 1002 Φ.ΣΧ 54/44 τοποθεσία «Καφκάλλα» αντί του ποσού των Λ.Κ.282.000.- ή το ισάξιο σε €481.825,60 σεντ συμπεριλαμβανομένων έξτρα Λ.Κ.62.000.- ή το ισάξιο σε €105.933,28 σεντ για πισίνα, δεντροφυτεύσεις, εξωραϊσμό και ντεκορέϊσιον της δεύτερης κατοικίας και για το σκοπό αυτό έκαμε δάνειο ύψους Λ.Κ.303.000.- το οποίο και εξασφάλισε με υποθήκη επί της πρώτης και δεύτερης κατοικίας. Από το πιο πάνω ποσό των Λ.Κ.303.000.- δανείστηκε ο ίδιος και η Εναγόμενη 2 ποσό Λ.Κ.50.000.- με το οποίο εξόφλησαν την υποθήκη τους Λ.Κ.43.999.- στο Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού Λτδ και κάποιο άλλο χρέος τους Λ.Κ.6.000.-. Ταυτόχρονα με την πιο πάνω αγορά αντάλλαξαν και/ή πώλησαν στους πωλητές της κατοικίας το διαμέρισμα τους αντί του ποσού των Λ.Κ.112.000.- ή το ισάξιο σε €191.363,36 σεντ εκ των οποίων Λ.Κ.50.000.- ή το ισάξιο σε €85.430,07 σεντ το καταλόγισαν για την εξόφληση του χρέους τους προς τον Εναγόμενο ενώ Λ.Κ.62.000.- ή το ισάξιο σε €105.933,28 σεντ το χρησιμοποίησαν για εξόφληση του τιμήματος αγοράς της δεύτερης κατοικίας και των έξτρα.» Αποτελεί ισχυρισμό των Εναγόντων ότι το ως άνω ποσό των Λ.Κ.62.000.-, το οποίο αξιώνουν με την παρούσα αγωγή τους, συνιστά δάνειο προς τον Εναγόμενο και/ή το χρησιμοποίησαν προς όφελος του και/ή του δόθηκε αχρεοστήτως και/ή τον κατέστησε πλουσιότερο, γι' αυτό υποχρεούται να το επιστρέψει βάσει των αρχών του αδικαιολόγητου πλουτισμού. Ο Εναγόμενος στο δικόγραφο της Υπεράσπισης του, πέραν της προβολής μιας γενικής άρνησης των ισχυρισμών της Έκθεσης Απαίτησης, ισχυρίζεται ότι το αναφερόμενο σ' αυτήν γενικό πληρεξούσιο έγγραφο δεν υπεγράφη ποτέ από τον ίδιο, συνεπώς όλες οι ενέργειες και δικαιοπραξίες που τέλεσαν οι Ενάγοντες είναι νομικά άκυρες, παράνομες και δεν τον δεσμεύουν. Η Μαρτυρία: Για την πλευρά των Εναγόντων κατέθεσαν ο Ενάγοντας 1 (Μ.Ε.1) και η υπάλληλος του Τμήματος Μεταβιβάσεων και Υποθηκών του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού, Μαρία Μακρή Ονουφρίου (Μ.Ε.2). Πριν προχωρήσω στην παράθεση της μαρτυρίας τους, θεωρώ ορθό να αναφέρω ότι η ακροαματική διαδικασία ξεκίνησε με την κατάθεση καταλόγου με παραδεκτά γεγονότα. Όμως, κατόπιν αιτήσεως η οποία υπεβλήθη από πλευράς Εναγόντων, το Δικαστήριο με απόφαση του ημερομηνίας 25/2/2016 επέτρεψε τη διαγραφή τους. Σε ενδιάμεσο στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας, συγκεκριμένα κατά τη δικάσιμο της 16/5/2016, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων προέβησαν σε νέα δήλωση παραδεκτών γεγονότων, στα οποία θα γίνει αναφορά σε κατοπινό στάδιο της απόφασης μου. Ο Ενάγοντας 1 (Μ.Ε.1) κατέθεσε ότι ο Εναγόμενος του παραχώρησε το γενικό πληρεξούσιο έγγραφο - Τεκμήριο
  5. Ο Εναγόμενος υπέγραψε το Τεκμήριο 3 στην παρουσία του, ενώπιον του κοινοτάρχη Χαράλαμπου Κόκκινου, ο οποίος είναι γείτονας τους, κατά την 2/5/
  6. Με τη χρήση του Τεκμηρίου 3 προέβηκε στις ακόλουθες ενέργειες:

(1)Στις 5/5/2006, με εντολή του Εναγόμενου, υπέβαλε αίτηση στο Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού για αύξηση υφιστάμενου δανείου του Εναγόμενου από Λ.Κ.24.000.- σε Λ.Κ.36.000.- (Τεκμήρια 4, 4Α, 4Β, 4Γ, 4Δ). Από το παραχωρηθέν δάνειο των Λ.Κ.36.000.-, ποσό Λ.Κ. 24.226,23 χρησιμοποιήθηκε για εξόφληση του υφιστάμενου δανείου και το υπόλοιπο ποσό για ανακαίνιση και επιδιόρθωση της κατοικίας του αδελφού του που βρίσκεται στην οδό 1ης Απριλίου 22, στη Χαλκούτσα.
(2)Στις 24/5/2006, κατόπιν εντολής και πάλι του Εναγόμενου προέβηκε σε αίτηση για αύξηση του δανείου των Λ.Κ.36.000.- σε Λ.Κ.303.000.- (Τεκμήρια 5, 5Α, 5Β, 5Γ, 5Δ, 5Ε), με σκοπό την αγορά κατοικίας για λογαριασμό του αδελφού του στην οδό Δραγατσανίου 9Γ στη Γερμασόγεια. Συνοφειλέτες στη συμφωνία δανείου των Λ.Κ.303.000.- (Τεκμήριο 5) ήταν ο ίδιος και ο Εναγόμενος. Ο τίτλος ιδιοκτησίας της κατοικίας όμως υπεγράφη επ' ονόματι του αδελφού του μόνο. Ο λόγος για τον οποίο αγόρασε την ως άνω κατοικία ήταν γιατί ο Εναγόμενος αποφάσισε να εγκατασταθεί μόνιμα στην Κύπρο με τη σύζυγο του, όπως του ανέφερε. Για την αγορά της ως άνω κατοικίας παραχώρησαν στους πωλητές της, ως προκαταβολή, το διαμέρισμα τους (Τεκμήρια 1 και 2), για το ποσό των Λ.Κ.112.000.-. Το διαμέρισμα τους ήταν υποθηκευμένο στο Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού για το ποσό των Λ.Κ.43.999,
  1. Το ποσό αυτό εξοφλήθηκε με χρήματα από το δάνειο των Λ.Κ.303.000.- για να καταστεί δυνατή η μεταβίβαση του στους πωλητές της κατοικίας (Τεκμήριο 5Γ). Για τον ίδιο σκοπό χρησιμοποιήθηκε ποσό Λ.Κ.6.000.- από το ίδιο δάνειο, για εξόφληση memo με το οποίο βαρύνετο το διαμέρισμα τους (Τεκμήριο 5Δ). Μεταγενέστερα η κατοικία στην οδό Δραγατσανίου 9Γ μεταβιβάστηκε από τον αδελφό του στο Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού (Τεκμήριο 6), στα πλαίσια εξώδικης διευθέτησης της αγωγής υπ' αρ. 4340/06 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, την οποία ήγειρε το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού εναντίον του ιδίου και του αδελφού του (Τεκμήριο 7). Μέχρι στιγμής δεν έχουν αποζημιωθεί από τον Εναγόμενο για την παραχώρηση του διαμερίσματος τους για την αγορά της κατοικίας στην οδό Δραγατσανίου 9Γ. Στις 13/7/2006 ο αδελφός του ακύρωσε στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λεμεσού το παραχωρηθέν σ' αυτόν πληρεξούσιο έγγραφο - Τεκμήριο
  2. Η Μ.Ε.2 κατέθεσε ότι βάσει των εγγράφων του φακέλου που είχε στην κατοχή της - Τεκμήριο 9, στις 13/7/2006 ο Εναγόμενος παρουσιάστηκε στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λεμεσού και ζήτησε με επιστολή του την ακύρωση όλων των πληρεξουσίων εγγράφων που είχε παραχωρήσει σε οποιοδήποτε πρόσωπο. Στις 14/7/2006 υπάλληλος του Κτηματολογίου ακύρωσε το καταχωρημένο πληρεξούσιο έγγραφο - Τεκμήριο 3 και οποιαδήποτε άλλα πληρεξούσια τυχόν είχαν παραχωρηθεί σε οποιοδήποτε πρόσωπο πριν τις 13/7/
  3. Ο μοναδικός μάρτυρας τον οποίο παρουσίασε η Υπεράσπιση ήταν ο εμπειρογνώμονας - γραφολόγος Μάριος Μαρκίδης. Κατέθεσε ότι στα πλαίσια διερεύνησης ποινικής υπόθεσης για πλαστογραφία, κυκλοφορία πλαστού εγγράφου και απόπειρα απόσπασης περιουσίας με ψευδείς παραστάσεις που εξετάζετο εναντίον του Ενάγοντα 1, του ανατέθηκε από τον ανακριτή της υπόθεσης, Αστ. 3498 του ΤΑΕ Λεμεσού, η εξέταση της γραφής και υπογραφής του πληρεξουσιοδοτούντος επί δύο πληρεξουσίων εγγράφων, ένα εκ των οποίων ήταν το Τεκμήριο
  4. Τα ευρήματα της εξέτασης στην οποία προέβηκε περιγράφονται σε έκθεση την οποία ετοίμασε (Τεκμήριο 10). Λεπτομερής αναφορά στα ευρήματα του θα γίνει κατά το στάδιο της αξιολόγησης της μαρτυρίας του. Αξιολόγηση μαρτυρίας - ευρήματα: Παρακολούθησα με την επιβαλλόμενη προσοχή όλους τους μάρτυρες να καταθέτουν ενόρκως στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης. Θα πρέπει να τονίσω ότι η αξιολόγηση τους δεν περιορίστηκε στην εντύπωση που άφησαν από το εδώλιο του μάρτυρα, αλλά επεκτάθηκε στην ουσία της εκδοχής τους, την οποία αντιπαρέβαλα με το υπόλοιπο μαρτυρικό υλικό που υπάρχει ενώπιον μου (Αντωνίου ν. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 766 και Βούτουνος ν. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 71). Όπως έχει αναφερθεί στην πρόσφατη υπόθεση P. & Chr. Seafood Express Ltd κ.α. ν. Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου, ECLI:CY:AD:2014:A661, Πολιτική Έφεση αρ. 277/2009, ημερομηνίας 10/9/2014: «Είναι καθιερωμένη και αδιαμφισβήτητη η νομολογία που θέλει κριτή της μαρτυρίας να είναι κατ' εξοχήν το Δικαστήριο ενώπιον του οποίου διεξάγεται η δίκη (Σταύρου ν. Χαραλάμπους
(2011)1 Α.Α.Δ. 193). Και αυτό βέβαια για καλό λόγο. Το Δικαστήριο μπορεί να αποτιμήσει την αξιοπιστία των μαρτύρων υπό το φως της ενώπιον του ακροαματικής διαδικασίας στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης με όλες τις εκφάνσεις και παραμέτρους της. Ο Δικαστής ο οποίος έχει το ευεργέτημα αυτής της θεώρησης πραγμάτων καλείται κατ' αντικειμενικό τρόπο να κρίνει τους συνανθρώπους του αποστασιοποιημένος βέβαια από την υπόθεση και ενσωματώνοντας το μέτρο εκείνο της αμερόληπτης και λογικής κρίσης που διέρχεται ολόκληρη την κοινωνία με πρόσθετη βέβαια τη νομική κατάρτιση του Δικαστή (Baloise Insurance Co. Ltd v. Κατωμονιάτη κ.ά.
(2008)1 Α.Α.Δ. 1275).» Η Μ.Ε.2 κρίνεται ως αντικειμενική, αμερόληπτη και χωρίς οποιοδήποτε προσωπικό συμφέρον στην έκβαση της υπόθεσης. Η μαρτυρία της, η οποία ήταν τυπικής, επί το πλείστο, φύσεως, γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο στην ολότητα της. Το ουσιώδες το οποίο προβάλλει μέσα από αυτήν και από τα έγραφα τα οποία κατέθεσε (Τεκμήριο 9), ως αναντίλεκτο γεγονός, είναι ότι ο Εναγόμενος κατά την 13/7/2006 ζήτησε την ακύρωση του πληρεξουσίου εγγράφου - Τεκμήριο 3, το οποίο ήταν καταχωρημένο στα μητρώα του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού. Ο Μ.Υ., όπως έχει ήδη αναφερθεί, κλήθηκε υπό την ιδιότητα του εμπειρογνώμονα - γραφολόγου. Τα καθήκοντα των εμπειρογνωμόνων έχουν επεξηγηθεί σε σωρεία αποφάσεων. Στην υπόθεση Πιττάλης κ.α. ν. Ianira Enterprises Ltd. κ.α.
(1997)1 (Β) Α.Α.Δ. 814, 823 αναφέρθηκε ότι ο εμπειρογνώμονας εφοδιάζει το Δικαστήριο με τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για τον έλεγχο της ακρίβειας των συμπερασμάτων του, έτσι που να μπορέσει το Δικαστήριο να διαμορφώσει τη δική του ανεξάρτητη κρίση με την εφαρμογή αυτών των κριτηρίων πάνω στα γεγονότα που αποδεικνύει η μαρτυρία (Philippou v. Odysseos
(1989)1 C.L.R. 1). Εν πρώτοις θα πρέπει να αναφερθεί ότι τόσο η ειδικότητα του μάρτυρα ως γραφολόγου, όσο και η εμπειρογνωμοσύνη του υπήρξαν αποδεκτές από πλευράς Εναγόντων. Αυτό το οποίο έχω να παρατηρήσω είναι ότι ο μάρτυρας επιτέλεσε στο έπακρο το καθήκον του προς το Δικαστήριο. Επεξήγησε με πλήρη λεπτομέρεια και ακρίβεια τις συγκρίσεις στις οποίες προέβηκε καθώς και το συγκριτικό υλικό το οποίο χρησιμοποίησε για να καταλήξει στα ευρήματα του. Παρά το ότι στην έκθεση του - Τεκμήριο 10, δεν κάνει ειδική αναφορά στο όνομα της μεθόδου την οποία χρησιμοποίησε, εντούτοις από τα όσα επεξήγησε ενώπιον του Δικαστηρίου, δεν άφησε περιθώρια αμφιβολίας ότι η μέθοδος ήταν η συγκριτική, την οποία εξάλλου κατονόμασε κατά την αντεξέταση του. Όπως επεξήγησε, τα δείγματα τα οποία χρησιμοποίησε και κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου σε φωτογραφίες, προέρχονταν από αίτηση μέλους για χορήγηση δανείου (Τεκμήριο 13), η οποία υπεγράφη από τον Ενάγοντα 1 σε ανύποπτο χρόνο, από δύο γραπτές συγκαταθέσεις για λήψη μετρήσεων από πρόσωπο που τελεί υπό κράτηση (Τεκμήριο 14), οι οποίες επίσης φέρουν την υπογραφή του Ενάγοντα 1, καθώς και από πληρεξούσιο έγγραφο το οποίο φέρει την γραφή/υπογραφή του Εναγόμενου (Τεκμήριο 16). Παρουσίασε ακόμα τρεις συγκριτικούς πίνακες - Τεκμήρια 17Α, 17Β, 17Γ, στους οποίους παρουσιάζονται από τη μια οι αμφισβητούμενες γραφές και υπογραφές και από την άλλη τα δείγματα γραφής και υπογραφής του Ενάγοντα και του Εναγόμενου, επεξηγώντας με κάθε λεπτομέρεια τις διαφορές και τις ομοιότητες που υπάρχουν μεταξύ τους ώστε να δικαιολογήσει πλήρως τα ευρήματα του, τα οποία επισημαίνω ότι παρέμειναν αναντίλεκτα. Αποδέχομαι, χωρίς κανένα δισταγμό, τη γνώμη του, η οποία περιγράφεται στην έκθεση του - Τεκμήριο 10, ότι η υπογραφή που υπάρχει επί του πληρεξουσίου εγγράφου - Τεκμήριο 3, δεν είναι η γνήσια υπογραφή του Εναγόμενου. Δεν διαφεύγει της προσοχής μου ότι ολόκληρο το υλικό το οποίο χρησιμοποίησε για τους σκοπούς των συγκρίσεων του, ειδικά δε τα δείγματα γραφής και υπογραφής του Ενάγοντα 1 και του Εναγόμενου, δεν λήφθηκαν από τον ίδιο. Όπως επεξήγησε στη μαρτυρία του, του διαβιβάστηκαν από τον ανακριτή της υπό διερεύνηση τότε ποινικής υπόθεσης. Θα πρέπει όμως να επισημανθεί ότι η πλευρά των Εναγόντων δεν προέβαλε οποιοδήποτε ισχυρισμό για παραποίηση ή χαλκίδευση του διαβιβασθέντος υλικού, ούτε και αμφισβήτησε ότι τα δείγματα γραφής και υπογραφής που χρησιμοποίησε ο μάρτυρας για τις συγκρίσεις του ήταν γνήσια δείγματα του Ενάγοντα 1 και του Εναγόμενου. Θα πρέπει ακόμα να επισημανθεί ότι στο εξεταστικό έργο του μάρτυρα περιλαμβάνετο και η εξέταση της γνησιότητας ενός δεύτερου πληρεξουσίου εγγράφου ημερομηνίας 2/9/2006, το οποίο φέρεται να παραχωρήθηκε και αυτό, από τον Εναγόμενο στον Ενάγοντα
  1. Όμως, ενόψει του ότι το έγγραφο αυτό δεν σχετίζεται με τα επίδικα θέματα της υπό εξέταση αγωγής, δεν προτίθεμαι να αναφερθώ στα ευρήματα του μάρτυρα επ' αυτού του εγγράφου. Με γνώμονα τα ευρήματα του Μ.Υ., τα οποία αποτελούν πλέον και ανάλογα ευρήματα του Δικαστηρίου, θα προχωρήσω στην αξιολόγηση της μαρτυρίας του Ενάγοντα 1, στην οποία στηρίζεται βασικά η υπόθεση των Εναγόντων. Όπως έχει ήδη αναφερθεί, η αξίωση των Εναγόντων αφορά το ποσό των Λ.Κ.62.000.- το οποίο, κατά τον ισχυρισμό τους, αποτελεί το υπόλοιπο της αξίας του διαμερίσματος τους, τα κτηματολογικά στοιχεία του οποίου περιγράφονται στα πιστοποιητικά εγγραφής ακίνητης ιδιοκτησίας του Τμήματος Κτηματολογίου - Τεκμήρια 1 και 2, το οποίο ήταν εγγεγραμμένο επ' ονόματι τους ανά ¾ και ¼ μερίδια αντίστοιχα. Αποτέλεσε παραδεκτό γεγονός ότι το διαμέρισμα τους παραχωρήθηκε στην εταιρεία A & S Iordanou Contractors and Developers Ltd για το ποσό των Λ.Κ.112.00.-. Το ως άνω παραδεκτό γεγονός δηλώθηκε κατά τη δικάσιμο της 16/5/
  2. Αποτέλεσε επίσης γεγονός αδιαμφισβήτητο ότι η ως άνω αναφερόμενη εταιρεία ήταν η πωλητής της κατοικίας στην οδό Δραγατσανίου 9Γ στη Γερμασόγεια η οποία, όπως ήταν κοινός τόπος, αγοράστηκε από τον Ενάγοντα 1, για λογαριασμό του Εναγόμενου, επ' ονόματι του οποίου και ενεγράφη. Η μαρτυρία του Ενάγοντα 1 θα μπορούσε να διαχωριστεί σε δύο ενότητες. Η πρώτη ενότητα περιστρέφεται γύρω από τις πράξεις τις οποίες τέλεσε με βάση το πληρεξούσιο έγγραφο - Τεκμήριο 3, στις οποίες περιλαμβάνεται και η αγορά της κατοικίας στην οδό Δραγατσανίου 9Γ στη Γερμασόγεια. Η δεύτερη ενότητα σχετίζεται με τις συνθήκες υπό τις οποίες ο Εναγόμενος υπέγραψε, κατά τον ισχυρισμό του, το Τεκμήριο
  3. Η μαρτυρία της πρώτης ενότητας κρίνεται ως ειλικρινής και αξιόπιστη. Πέραν του ότι υπήρξε αδιαμφισβήτητη κατά το μεγαλύτερο της μέρος, υποστηρίζεται από τα διάφορα Τεκμήρια που κατατέθηκαν ενώπιον μου. Αποδέχομαι, χωρίς κανένα δισταγμό, τη θέση του ότι από το δάνειο των Λ.Κ.303.000.-, το οποίο αποτελεί το αντικείμενο της συμφωνίας δανείου - Τεκμήριο 5, χρησιμοποίησαν μαζί με τη σύζυγο του, για προσωπικούς τους σκοπούς το ποσό των Λ.Κ.50.000.-. Όπως επιμαρτυρεί δε το αδιαμφισβήτητο περιεχόμενο των Τεκμηρίων 5Γ, 5Δ και 5Ε, ποσό Λ.Κ.43.999,79 χρησιμοποιήθηκε για την εξόφληση του ενυπόθηκου χρέους, με το οποίο βαρύνετο το διαμέρισμα τους, ώστε να καταστεί δυνατή η μεταβίβαση του επ' ονόματι των πωλητών της κατοικίας της οδού Δραγατσανίου 9Γ, ενώ ποσό Λ.Κ.6.000.- χρησιμοποιήθηκε για την εξόφληση memο, με το οποίο επίσης βαρύνετο το διαμέρισμα τους. Αποδέχομαι επίσης τη θέση του ότι αφαίρεσαν το ποσό των Λ.Κ.50.000.- από την αξία του διαμερίσματος τους, με αποτέλεσμα η αξίωση τους να μειωθεί στις Λ.Κ.62.000.-. Δεν διαφεύγει της προσοχής μου ότι δεν έχει κατατεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου η γραπτή συμφωνία πώλησης της ως άνω κατοικίας, από την οποία θα μπορούσε να διαφανεί η συμφωνηθείσα τιμή παραχώρησης του διαμερίσματος τους. Ούτε οποιαδήποτε έκθεση εκτίμησης της αξίας του διαμερίσματος τους κατά τον ουσιώδη χρόνο κατατέθηκε. Με βρίσκει δε σύμφωνο το επιχείρημα της γραπτής αγόρευσης των ευπαίδευτων συνηγόρων του Εναγόμενου ότι ουδεμία θετική μαρτυρία παρουσιάστηκε για την απόδειξη του ποσού των Λ.Κ.112.000.-. Από την άλλη όμως το μετέπειτα δηλωθέν ως παραδεκτό γεγονός ότι το διαμέρισμα τους αξίας Λ.Κ.112.000.- παραχωρήθηκε στην πωλήτρια της κατοικίας εταιρεία A & S Iordanou Contractors and Developers Ltd, έχει καταστήσει αχρείαστη την κατάθεση οποιασδήποτε συμφωνίας ή εκτίμησης προς απόδειξη της αξίας του διαμερίσματος τους. Σε αντίθεση με την πρώτη ενότητα, η δεύτερη ενότητα της μαρτυρίας του κάθε άλλο παρά ειλικρινής και αξιόπιστη θα μπορούσε να κριθεί. Ο ισχυρισμός του ότι το πληρεξούσιο έγγραφο - Τεκμήριο 3 - υπεγράφη κάτω από τις συνθήκες τις οποίες περιέγραψε στη μαρτυρία του, ειδικότερα ότι υπεγράφη από τον Εναγόμενο ενώπιον του κοινοτάρχη Χαράλαμπου Κόκκινου καταρρίπτεται από το καθ' όλα αποδεκτό εύρημα του Μ.Υ. ότι η υπογραφή που υπάρχει επί του Τεκμηρίου 3 δεν είναι η γνήσια υπογραφή του Εναγόμενου. Πέραν του ως άνω ευρήματος του Μ.Υ. θα πρέπει να επισημανθεί ότι, όπως επιμαρτυρεί το αδιαμφισβήτητο περιεχόμενο του πρακτικού του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού στην αγωγή υπ' αρ. 4340/06 - Τεκμήριο 7, η οποία είχε εγερθεί από το τότε Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού Λτδ εναντίον του Ενάγοντα 1, του Εναγόμενου και του κοινοτάρχη Χαράλαμπου Κόκκινου, κατά τη δικάσιμο της 5/3/209 δηλώθηκε από τη συνήγορο που εκπροσωπούσε τον Εναγόμενο, που ήταν ο Εναγόμενος 2 στην ως άνω αγωγή, ότι τόσο το πληρεξούσιο έγγραφο - Τεκμήριο 3, όσο και το δεύτερο πληρεξούσιο έγγραφο ημερομηνίας 2/9/2006 ήταν πλαστά. Όχι μόνο δεν φαίνεται να υπήρξε οποιαδήποτε αντίδραση ή διαμαρτυρία από τη συνήγορο που εκπροσωπούσε τον Ενάγοντα 1, Εναγόμενο 1 στην ως άνω αγωγή, στη δήλωση της συνηγόρου του Εναγόμενου ότι τα ως άνω πληρεξούσια ήταν πλαστά, αλλά ούτε καν επιφύλαξε το δικαίωμα της να απαντήσει σε κατοπινό στάδιο στην ως άνω δήλωση. Η αδιαμαρτύρητη αποδοχή της ως άνω δήλωσης της συνηγόρου του Ενάγοντα 1 δεικνύει, κατά την άποψη μου, την από μέρους του αποδοχή της πλαστότητας τόσο του Τεκμηρίου 3 όσο και του δεύτερου πληρεξουσίου εγγράφου. Δεν διαφεύγει ακόμα της προσοχής μου η κατατεθείσα καταδικαστική απόφαση - Τεκμήριο 7, η οποία εξεδόθη από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού εναντίον του Ενάγοντα 1 - Κατηγορούμενου στην ποινική υπόθεση υπ' αριθμό 8971/08 και αφορούσε κατηγορίες, μεταξύ άλλων, για πλαστογραφία του Τεκμηρίου 3 και για κυκλοφορία του. Θα πρέπει όμως να επισημάνω ότι η απόφαση αυτή εξεδόθη κατόπιν πλήρους ακροαματικής διαδικασίας, μετά από μη παραδοχή των ως άνω κατηγοριών. Συνεπώς, το περιεχόμενο της δεν θα μπορούσε να αποδείξει οτιδήποτε εναντίον του Ενάγοντα 1 στην υπό εξέταση αγωγή (Metalco (Heaters) Ltd v. Νεοφύτου κ.ά.
(1997)1 Α.Α.Δ. 211, 217, Philippou v. Odysseos
(1989)1 C.L.R. 1). Τα ευρήματα στα οποία καταλήγω, με βάση την ενώπιον μου αποδεκτή μαρτυρία, είναι τα ακόλουθα: Ο Ενάγοντας 1, με τη χρήση του πληρεξουσίου εγγράφου - Τεκμήριο 3, προέβηκε για λογαριασμό του Εναγόμενου στην αγορά της κατοικίας η οποία βρίσκεται στην οδό Δραγατσανίου 9Γ στη Γερμασόγεια. Το τίμημα αγοράς της ρηθείσας κατοικίας πληρώθηκε, εν μέρη, από δάνειο το οποίο συνήψε ο Ενάγοντας 1, με τη χρήση του ιδίου πληρεξουσίου, με το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού Λτδ, για το ποσό των Λ.Κ.303.000,
  1. Συνοφειλέτες στη σχετική συμφωνία δανείου - Τεκμήριο 5, ήταν ο Ενάγοντας 1 και ο Εναγόμενος. Οι Ενάγοντες, από το ως άνω ποσό του δανείου χρησιμοποίησαν για προσωπικούς τους σκοπούς ποσό εκ Λ.Κ.50.000.-, συγκεκριμένα για εξόφληση ενός ενυπόθηκου χρέους τους και ενός memorandum με τα οποία βαρυνόταν το διαμέρισμα τους. Πέραν του ως άνω συναφθέντος δανείου, οι Ενάγοντες παραχώρησαν και μεταβίβασαν στους πωλητές της ρηθείσας κατοικίας το διαμέρισμα τους, η αξία του οποίου συμφωνήθηκε στις Λ.Κ.112.000.-, το οποίο λογίστηκε ως μέρος του τιμήματος πώλησης της ρηθείσας κατοικίας, η οποία μεταβιβάστηκε τελικά επ' ονόματι του Εναγόμενου. Από το ποσό των Λ.Κ.112.000.- οι Ενάγοντες καταλόγισαν προς όφελος του Εναγόμενου το ποσό των Λ.Κ.50.000.- από το δάνειο των Λ.Κ.303.000.-, το οποίο χρησιμοποίησαν για εξόφληση των ως άνω προσωπικών υποχρεώσεων τους. Πριν τη συνομολόγηση της συμφωνίας δανείου των Λ.Κ.303.000.- και την αγορά της κατοικίας στην οδό Δραγατσανίου 9Γ ο Ενάγοντας 1, με βάση το ίδιο πληρεξούσιο έγγραφο - Τεκμήριο 3, υπέγραψε για λογαριασμό του Εναγόμενου τη συμφωνία δανείου - Τεκμήριο 4Α, για το ποσό των Λ.Κ.36.000.- ημερομηνίας 18/5/
  2. Το ποσό αυτό χρησιμοποιήθηκε από τον Ενάγοντα 1 για εξόφληση υφιστάμενου δανείου του Εναγόμενου, εν μέρει, το δε υπόλοιπο ποσό για ανακαίνιση κατοικίας του Εναγόμενου η οποία βρίσκεται στην οδό 1ης Απριλίου 22 στη Χαλκούτσα. Βρίσκω και αποδέχομαι ότι το ως άνω περιγραφόμενο δάνειο των Λ.Κ.36.000.- εξοφλήθηκε με χρήματα τα οποία λήφθηκαν από το δάνειο των Λ.Κ.303.000.- όπως επιμαρτυρεί το αδιαμφισβήτητο περιεχόμενο της απόδειξης πληρωμής του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λεμεσού Λτδ - Τεκμήριο 5Α. Βρίσκω και αποδέχομαι ότι ο Εναγόμενος σε κατοπινό στάδιο, προς το σκοπό διευθέτησης του χρέους το οποίο προέκυψε από τη συμφωνία δανείου των Λ.Κ.303.000.- - Τεκμήριο 5, μεταβίβασε και ενέγραψε επ' ονόματι του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λεμεσού Λτδ τη ρηθείσα κατοικία, όπως επιμαρτυρεί και το αδιαμφισβήτητο περιεχόμενο του πιστοποιητικού εγγραφής ακίνητης ιδιοκτησίας - Τεκμήριο
  3. Το αξιούμενο από τους Ενάγοντες ποσό των Λ.Κ.62.000.- δεν περιλήφθηκε στη διευθέτηση που έκαμε ο Εναγόμενος με το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού Λτδ. Αποτελεί επίσης εύρημα μου ότι ο Εναγόμενος ουδέποτε υπέγραψε το πληρεξούσιο έγγραφο - Τεκμήριο 3, η υπογραφή δε που υπάρχει επ' αυτού δεν είναι η γνήσια υπογραφή του Εναγόμενου. Νομική πτυχή: Σύμφωνα με τα ευρήματα στα οποία έχω καταλήξει, όλες οι ενέργειες οι οποίες αφορούσαν την αγορά της κατοικίας στην οδό Δραγατσανίου στη Γερμασόγεια, περιλαμβανομένης της σύναψης της συμφωνίας δανείου - Τεκμήριο 5, έγιναν από τον Ενάγοντα 1 για λογαριασμό του Εναγόμενου με τη χρήση του πληρεξουσίου εγγράφου - Τεκμήριο
  4. Όπως επίσης έχω καταλήξει, η υπογραφή που υπάρχει επί του Τεκμηρίου 3 δεν είναι η γνήσια υπογραφή του Εναγόμενου. Από τη στιγμή δε που ο Εναγόμενος ουδέποτε υπέγραψε το Τεκμήριο 3 καθίσταται φανερό ότι όλες οι ως άνω ενέργειες τελέστηκαν από τον Ενάγοντα 1 χωρίς να υπάρχει σε ισχύ έγκυρη πληρεξουσιότητα από τον Εναγόμενο προς αυτόν. Όπως έχει ήδη αναφερθεί, ο Εναγόμενος στο δικόγραφο της Υπεράσπισης του ισχυρίζεται ότι, ενόψει του ότι ο ίδιος ουδέποτε υπέγραψε το Τεκμήριο 3, όλες οι ενέργειες που τελέστηκαν με τη χρήση του είναι νομικά άκυρες, παράνομες και δεν τον δέσμευαν. Τα άρθρα 142 και επόμενα του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149 ρυθμίζουν το ζήτημα της αντιπροσώπευσης. Τα άρθρα 156 - 158 αναφέρουν επί λέξει τα ακόλουθα: «
  5. Όταν κάποιο πρόσωπο τελεί πράξεις για λογαριασμό άλλου προσώπου χωρίς τη γνώση ή πληρεξουσιότητα του, το πρόσωπο αυτό δύναται είτε να εγκρίνει είτε να αποκηρύξει την πράξη αυτή~ πράξη που εγκρίθηκε επιφέρει τις ίδιες συνέπειες, ωσάν να ετελείτο δυνάμει πληρεξουσιότητας.
  6. Η έγκριση δύναται να είναι ρητή ή να συνάγεται από τη συμπεριφορά του προσώπου για λογαριασμό του οποίου τελέστηκε η πράξη.
  7. Η έγκριση δεν δύναται να διενεργηθεί έγκυρα από πρόσωπο που έχει ουσιωδώς ατελή γνώση των γεγονότων της υπόθεσης.» Αυτό το οποίο θα πρέπει να εξεταστεί από το Δικαστήριο είναι το κατά πόσο ο Εναγόμενος ενέκρινε τις ενέργειες του Ενάγοντα 1, οι οποίες τελέστηκαν χωρίς να υπάρχει σε ισχύ έγκυρο πληρεξούσιο έγγραφο. Είμαι της άποψης ότι η όλη συμπεριφορά του Εναγόμενου καταδεικνύει, χωρίς κανένα περιθώριο αμφιβολίας, ότι εκ των υστέρων ενέκρινε σιωπηρά όλες τις ως άνω ενέργειες του Ενάγοντα
  8. Εν πρώτοις θα πρέπει να επισημανθεί ότι δεν έχει διαφανεί μέσα από την ενώπιον μου μαρτυρία ότι ζήτησε την ακύρωση οποιασδήποτε ενέργειας του Ενάγοντα
  9. Αν πράγματι δεν ενέκρινε την τέλεση τους, το λογικά αναμενόμενο από αυτόν θα ήταν να επιδίωκε την ακύρωση της μεταβίβασης και εγγραφής επ' ονόματι του της κατοικίας στην οδό Δραγατσανίου, όπως και την ακύρωση της συμφωνίας δανείου - Τεκμήριο 5, μόλις αυτές περιήλθαν στην αντίληψη του, με αγωγή που θα ήγειρε εναντίον των πωλητών της κατοικίας, του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λεμεσού Λτδ, καθώς και εναντίον των Εναγόντων. Αντ' αυτού, προχώρησε σε συμφωνία με το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού Λτδ προς διευθέτηση του δανείου των Λ.Κ.303.000.-, αποδεχόμενος μάλιστα να μεταβιβάσει, με την ελεύθερη βούληση του, την ως άνω κατοικία επ' ονόματι του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λεμεσού Λτδ, κάτι το οποίο τελικά έπραξε, όπως επιμαρτυρεί το αδιαμφισβήτητο περιεχόμενο του πιστοποιητικού εγγραφής ακίνητης ιδιοκτησίας - Τεκμήριο
  10. Θα πρέπει ακόμα να επισημανθεί ότι η ως άνω συμφωνία διευθέτησης επήλθε στα πλαίσια αγωγής την οποία ήγειρε εναντίον του ίδιου και του Ενάγοντα 1 το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού Λτδ. Στο σημείο αυτό αξίζει να επισημάνω ότι το γεγονός ότι ο Εναγόμενος προχώρησε στη μεταβίβαση της ρηθείσας κατοικίας επ' ονόματι του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λεμεσού Λτδ υποστηρίζει, κατά την άποψη μου, τον ισχυρισμό του Ενάγοντα 1 ότι ο Εναγόμενος τελικά άλλαξε γνώμη και αποφάσισε να μην εγκατασταθεί στην Κύπρο. Δεν με βρίσκει σύμφωνο το επιχείρημα της γραπτής αγόρευσης των ευπαίδευτων συνηγόρων του Εναγόμενου ότι αυτός αντέδρασε στις ενέργειες του Ενάγοντα 1 με το να αποδώσει στο Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού Λτδ την κατοικία η οποία μεταβιβάστηκε επ' ονόματι του. Αντίθετα, η όλη συμπεριφορά του, όπως την έχω περιγράψει πιο πάνω, κάθε άλλο παρά επιμαρτυρεί ότι αντέδρασε στις ως άνω ενέργειες του Ενάγοντα
  11. Έχοντας κατά νουν τα όσα αναφέρω αμέσως πιο πάνω, καταλήγω ότι ο Εναγόμενος με τη συμπεριφορά του ενέκρινε όλες τις ως άνω ενέργειες του Ενάγοντα 1, με αποτέλεσμα να δεσμεύεται πλήρως από αυτές. Όπως έχει ήδη αναφερθεί, η αξίωση των Εναγόντων αφορά το υπόλοιπο της συμφωνηθείσας αξίας του διαμερίσματος τους, μετά την αφαίρεση από αυτήν του ποσού των Λ.Κ.50.000.- το οποίο, συμφώνως των ευρημάτων μου, παραχώρησαν στην εταιρεία A & S Iordanou Contractors and Developers Ltd ως μέρος του τιμήματος πώλησης της κατοικίας της οδού Δραγατσανίου 9Γ στη Γερμασόγεια. Υπενθυμίζω ότι, συμφώνως των ευρημάτων μου, η ως άνω κατοικία αγοράσθηκε από τον Ενάγοντα 1 για λογαριασμό του Εναγόμενου, επ' ονόματι του οποίου και μεταβιβάστηκε. Οι Ενάγοντες στο δικόγραφο της ΄Εκθεσης Απαίτησης τους ισχυρίζονται ότι το ως άνω αξιούμενο υπόλοιπο των Λ.Κ.62.000.- συνιστά δάνειο προς τον Εναγόμενο, διαζευκτικά δε το αξιώνουν ως ποσό που χρησιμοποίησαν προς όφελος του Εναγόμενου αχρεοστήτως, στη βάση των αρχών του αδικαιολόγητου πλουτισμού. Εν πρώτοις θα πρέπει να επισημανθεί ότι η ενώπιον μου μαρτυρία δεν αποκάλυψε ότι είχε συνομολογηθεί οποιαδήποτε συμφωνία για παραχώρηση δανείου από τους Ενάγοντες προς τον Εναγόμενο. Συνεπώς, η βάση της αξίωσης τους η οποία στηρίζεται σε συμφωνία δανείου δεν μπορεί να πετύχει. Όσον αφορά τη διαζευκτική βάση της αξίωσης τους, θα πρέπει να αναφερθεί ότι οι αρχές του δόγματος του αδικαιολόγητου πλουτισμού και της αποκατάστασης (restitution) έχουν ενσωματωθεί στο άρθρο 70 του Κεφ. 149, το οποίο προνοεί επί λέξη τα ακόλουθα: «
  12. Αν κάποιος πράξει κάτι νόμιμα για λογαριασμό άλλου ή παραδώσει σε αυτόν ο,τιδήποτε, χωρίς πρόθεση να το πράξει χαριστικά, ο τελευταίος εφόσον ήθελε προσποριστεί όφελος, υποχρεούται να αποζημιώσει τον πρώτο σε σχέση με την πράξη που διενεργήθηκε ή να επιστρέψει το πράγμα που παραδόθηκε.» Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Κίτση ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας
(2001)1 Α.Α.Δ. 1077, 1092 το άρθρο αυτό προβλέπει για την ανταπόδοση έξω και ανεξάρτητα από οποιοδήποτε συμβατικό πλαίσιο ή όπου το συμβατικό πλαίσιο αποτυγχάνει. Στην ίδια υπόθεση τονίστηκε ότι ο αδικαιολόγητος πλουτισμός, αν και δεν αποτελεί αυτόνομη αιτία αγωγής, εντάσσεται στις θεραπείες που δημιουργήθηκαν από το δίκαιο της επιείκειας ώστε να συμπληρώσουν τις ατέλειες και τις ελλείψεις του κοινοδικαίου. Παρέχεται κάτω από το γενικότερο πλαίσιο της αποκατάστασης ειδικής θεραπείας σε συγκεκριμένες περιπτώσεις στις οποίες το Δικαστήριο θεωρεί ότι είναι δίκαιο να διατάξει την επιστροφή χρημάτων ή άλλης περιουσίας. Στην Minerva Finance & Investment Limited v. Γεωργιάδη
(1998)1(Δ) Α.Α.Δ. 2173, αναφέρθηκε ότι η αποκατάσταση αποκλείεται όταν, μεταξύ άλλων, ο Ενάγοντας ενεργεί εκουσίως προς δικό του όφελος ή κατ' αποδοχή ή συμβιβασμό έντιμης αξίωσης. Στην υπόθεση Hjiloizi & others v. Iona
(1963)2 C.L.R. 11 τέθηκαν οι προϋποθέσεις για τη θεμελίωση του δικαιώματος για αποκατάσταση. Όπως αναφέρθηκε στη σελίδα 13: "On a fair reading of section 70 it appears that four conditions are required to establish a right of action namely (
  1. a)the act must be done lawfully; (
  2. b)for another person; (
  3. c)it must be done by a person not intending to act gratuitously; and (
  4. d)the person for whom the act is done must enjoy the benefit of it. The fulfilment of the conditions is a question of fact in each case." Στην υπό εξέταση υπόθεση τα ευρήματα στα οποία έχω καταλήξει οδηγούν στο μόνο αναπόδραστο συμπέρασμα ότι ο Εναγόμενος επωφελήθηκε του ποσού των Λ.Κ.62.000.-, το οποίο αντιπροσωπεύει μέρος της αξίας του διαμερίσματος των Εναγόντων, το οποίο αυτοί παραχώρησαν στους πωλητές της κατοικίας της οδού Δραγατσανίου, προς το σκοπό της πληρωμής μέρους του τιμήματος πώλησης της κατοικίας. Υπενθυμίζω ότι η ρηθείσα κατοικία μεταβιβάστηκε αποκλειστικά επ' ονόματι του Εναγόμενου. Χωρίς να διαφεύγει της προσοχής μου ότι η όλη συναλλαγή διενεργήθηκε από τον Ενάγοντα 1 δυνάμει του πληρεξουσίου εγγράφου - Τεκμήριο 3, το οποίο ουδέποτε υπόγραψε ο Εναγόμενος, σύμφωνα με τα ευρήματα μου, εντούτοις η ενώπιον μου μαρτυρία δεν αποκάλυψε ότι οι Ενάγοντες προσπορίστηκαν οποιοδήποτε προσωπικό όφελος. Υπενθυμίζω επίσης ότι, όπως έχω καταλήξει, παρά το ότι η όλη συναλλαγή τελέστηκε από τον Ενάγοντα 1 δυνάμει μη έγκυρου πληρεξουσίου εγγράφου, εντούτοις ο Εναγόμενος με την συμπεριφορά του την ενέκρινε σιωπηρά. Δεν διαφεύγει της προσοχής μου ούτε το ότι οι Ενάγοντες χρησιμοποίησαν το ποσό των Λ.Κ.50.000.- από το δάνειο των Λ.Κ.303.000.- για να εξοφλήσουν προσωπικές τους υποχρεώσεις με τις οποίες βαρύνετο το διαμέρισμα τους. Από την άλλη όμως θα πρέπει να επισημάνω ότι αφαίρεσαν το ποσό αυτό από τη συνολική αξία του διαμερίσματος τους με αποτέλεσμα η αξίωση τους να αντιστοιχεί στο υπόλοιπο της αξίας του, που είναι το ποσό των Λ.Κ.62.000.-. Αξίζει ακόμα να επισημανθεί ότι χωρίς την εξόφληση των ως άνω επιβαρύνσεων δεν θα ήταν δυνατή η παραχώρηση του διαμερίσματος τους στους πωλητές της κατοικίας, με αποτέλεσμα να μην καθίστατο εφικτή η εξόφληση του τιμήματος πώλησης της. Πέραν των πιο πάνω θα πρέπει να προσθέσω ότι η ενώπιον μου μαρτυρία δεν έχει αποκαλύψει ότι οι Ενάγοντες ενήργησαν χαριστικά, χωρίς πρόθεση ανάκτησης της αξίας του διαμερίσματος τους από τον Εναγόμενο. Με βάση τα όσα αναφέρω πιο πάνω, καταλήγω ότι η ενώπιον μου μαρτυρία έχει ικανοποιήσει τις προϋποθέσεις που έχει θέσει η υπόθεση Hjiloizi (ανωτέρω), με αποτέλεσμα να καθίστατο άδικη για τους Ενάγοντες η μη επιστροφή σ' αυτούς του υπολοίπου της αξίας του διαμερίσματος τους. Συνεπώς, οι Ενάγοντες δικαιούνται στην έκδοση απόφασης για το αξιούμενο ποσό. Όσον αφορά τα έξοδα, δεν βλέπω λόγο για απόκλιση από το γενικό κανόνα ότι ακολουθούν το αποτέλεσμα. Εκδίδεται απόφαση, προς όφελος των Εναγόντων και εναντίον του Εναγόμενου, για Λ.Κ.62.000.- (€105.933,28) πλέον νόμιμο τόκο, πλέον έξοδα όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........... Θ. Θωμά, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΘΘ/ΑΓ Subject: Civil / Other actions / Final Αναφορά: Αξίωση για αποκατάσταση (restitution) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.