ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ ΣΥΜΕΟΥ ΧΡΙΣΤΟΦΗ ν. ΜΙΛΤΟΥ ΠΑΝΙΚΟΥ ΤΗΛΕΜΑΧΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 373/16, 30/8/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2017:A289 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ε. Δημητρίου - Παναγή, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 373/16 Μεταξύ: ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ ΣΥΜΕΟΥ ΧΡΙΣΤΟΦΗ, από την Πάχνα Ενάγοντας -και-
- ΜΙΛΤΟΥ ΠΑΝΙΚΟΥ ΤΗΛΕΜΑΧΟΥ, από την Πάχνα
- ΑΝΤΩΝΑΚΗ ΓΙΑΝΝΑΚΗ ΠΑΦΙΤΑΝΗ, από την Πάχνα Εναγόμενοι ----------------------------------------- Ημερομηνία: 30.08.2017 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα: κα. Αριστείδου για Yiannakis K. Thoma Law Firm LLC (για ν' ακούσει απόφαση κ. Θωμά με κ. Παρταουρίδη) Για Εναγόμενο 1: Καμία εμφάνιση Για Εναγόμενο 2: κ. Κουτρής ΑΠΟΦΑΣΗ Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή καταχωρήθηκε στις 10/2/2016 σε κλίμακα €2.000= - €10.000=, συνεπώς εμπίπτει εντός των διαδικαστικών διαδικασιών ως αυτές καθορίζονται από την τροποποιηθείσα Διαταγή 30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Αμφότεροι οι διάδικοι ζήτησαν όπως αυτή εκδικαστεί με την διαδικασία «ταχείας εκδίκασης» ενώ σε μεταγενέστερο στάδιο η ευπαίδευτη συνήγορος του Ενάγοντα, δήλωσε ότι η αξίωση του πελάτη της περιορίζεται πέραν των διαταγμάτων μέχρι ποσού εκ €3.000=. Συνεπακόλουθα η ακροαματική διαδικασία έλαβε χώρα με την καταχώρηση της γραπτής μαρτυρίας των διαδίκων υπό μορφή ενόρκων δηλώσεων ενώ αμφότερες οι πλευρές καταχώρησαν γραπτώς τις τελικές τους εισηγήσεις - αγορεύσεις. Σημειώνω ότι ο εναγόμενος 2 μέχρι το στάδιο της καταχώρησης της γραπτής μαρτυρίας εμφανιζόταν προσωπικά ενώ στο στάδιο των αγορεύσεων διόρισε δικηγόρο ο οποίος καταχώρησε εκ μέρους του γραπτή αγόρευση. Σε ότι αφορά τον εναγόμενο 1, και ελλείψει καταχώρησης σημειώματος εμφάνισης καταχωρήθηκε αίτηση για απόφαση ημερ.21/02/
- Ενόψει της φύσης της αγωγής, ως κατωτέρω θα διαφανεί, η αίτηση παρέμεινε για απόδειξη μέσα από την διαδικασία ακρόασης σε σχέση με τον εναγόμενο 2 και μέσα από την μαρτυρία που παρουσιάστηκε ως κοινή για αμφότερους τους εναγόμενους. Επανερχόμενη στην ουσία της διαφοράς προκύπτει μέσα από την έκθεση απαίτησης ότι ο Ενάγων αξιώνει θεραπείες που αφορούν την έκδοση διαταγμάτων άρσης της ισχυριζόμενης από πλευράς των εναγόμενων 1 και 2 οχληρίας, αποκατάστασης ζημιών, τιμωρητικών και γενικών αποζημιώσεων αλλά και νόμιμους τόκους επί των ποσών αυτών, έξοδα και ΦΠΑ. Σύμφωνα με την δικογραφημένη εκδοχή του Ενάγοντα, αυτός είναι ιδιοκτήτης του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 14773, τεμάχιο 910, Φ/Σχ.53/01, στο χωριό Πάχνα της Επαρχίας Λεμεσού ενώ οι εναγόμενοι 1 και 2 ήταν και εξακολουθούν να είναι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες και/ή κάτοχοι του όμορου και/ή γειτονικού ακινήτου του Ενάγοντα, με αριθμό εγγραφής 17556, τεμάχιο 612, Φ/Σχ.53/01 στο χωριό Πάχνα της Επαρχίας Λεμεσού. Σύμφωνα με τον Ενάγοντα οι εναγόμενοι 1 και 2 και/ή οι αντιπρόσωποι και/ή τα πρόσωπα που τελούν υπό τις οδηγίες και/ή ανοχή τους, σε τακτά χρονικά διαστήματα και/ή συστηματικά τοποθετούν και/ή ρίχνουν παράνομα και/ή χωρίς σχετική άδεια στο ακίνητο τους ποσότητες μπάζων και/ή σκυβάλων και/ή χωμάτων χωρίς να λαμβάνουν οιαδήποτε και/ή κατάλληλα και/ή επαρκή μέτρα για την αποφυγή πρόκλησης ζημιάς ή βλάβης ή οχληρίας σε γειτονικά ακίνητα και/ή στο κτήμα του Ενάγοντα. Ενόψει της συμπεριφοράς αυτής ο Ενάγων υφίσταται ταλαιπωρία και/ή στερείται του δικαιώματος του να χρησιμοποιεί εύλογα και/ή να απολαμβάνει και/ή να καρπούται το ακίνητο του κα/ή να ο αξιοποιεί. Ειδικότερα αναφέρει ο Ενάγων τα αντικείμενα που τοποθετούνται στο ακίνητο του έκλεισαν και/ή έφραξαν τον αγωγό όμβριων υδάτων που υφίσταται μεταξύ των 2 ακινήτων και παρεμποδίζουν την ομαλή ροή των όμβριων υδάτων σε παρακείμενο αγωγό και/ή προκαλούν την υπερχείλιση του αγωγού όμβριων υδάτων κάθε φορά που βρέχει με αποτέλεσμα τα όμβρια ύδατα να καταλήγουν στο ακίνητο του Ενάγοντα το οποίο πλημυρίζει. Επιπλέον τα σκουπίδια που τοποθετούνται στο ακίνητο των εναγόμενων 1 και 2 προσελκύουν έντομα και τρωκτικά τα οποία είναι επικίνδυνα για την υγεία του Ενάγοντα, προκαλούν έντονη δυσοσμία, καλύπτουν τη θέα του ενάγοντα και προκαλούν άσχημη αισθητική εικόνα για το ακίνητο του. Ο Ενάγων επανειλημμένα κάλεσε του εναγόμενους να τερματίσουν την οχληρία ενώ διαμαρτυρήθηκε και στο Κοινοτικό Συμβούλιο Πάχνας και/ή στην Επαρχιακή Διοίκηση και/ή στον Επίτροπο Διοικήσεως χωρίς όμως οιοδήποτε αποτέλεσμα. Ο Εναγόμενος 2 καταχωρώντας αρχικά προσωπικό σημείωμα εμφάνισης και έκθεση υπεράσπισης έθεσε την δική του εκδοχή γεγονότων σε αντίθεση με την έκθεση απαίτησης. Ο Εναγόμενος 2 παραδέχεται το ιδιοκτησιακό καθεστώς των ακινήτων ως περιγράφεται από τον Ενάγοντα και περαιτέρω αρνείται όλους τους άλλους ισχυρισμούς. Αναφέρει ότι ο και ο ίδιος έχει γίνει δέκτης οχληρίας με σκουπίδια που τρίτοι εναπόθεσαν στο ακίνητο του ενώ τόσο αυτά τα σκουπίδια όσο και χώματα του προέκυψαν από επιχωματώσεις εις τις οποίες προέβη ο Ενάγων και οι οποίες ολοκληρώθηκαν το 2011 απομακρύνθηκαν από τον ίδιο σε συνεργασία με τον Κοινοτάρχη του χωριού άμεσα και μετά που έλαβε γνώση του γεγονότος αυτού. Αρνείται την οιαδήποτε στέρηση οιουδήποτε δικαιώματος του Ενάγοντα και εν πάση περίπτωση ότι για αυτήν οφείλεται ο ίδιος. Σε σχέση με τον αναφερόμενο αγωγό ή αλλιώς κούγκι όπως τον χαρακτηρίζει αναφέρει ότι αυτός τοποθετήθηκε από το τμήμα δημοσίων έργων για να μην δημιουργεί πρόβλημα στον χωματόδρομο και σε καμία περίπτωση δεν έχει κλείσει και/ή εφράγει από τον ίδιο ή αντιπρόσωπο του. Επιπλέον αναφέρει ότι δεν μπορεί να υπάρξει υπερχείλιση ως αναφέρει ο ενάγων καθότι ανάμεσα του ακινήτου του και του ακινήτου του εναγόμενου 2 απότομη κατωφέρεια με 80% κλίση όπου τα νερά καταλήγουν από μόνα τους σε τεχνητό ποταμάκι. Ακόμα όμως και σε περίπτωση που αυτό είχε κλείσει και/ή φραγεί τότε τα νερά θα ακολουθούσαν την πορεία του χωματόδρομου που έχει κατωφέρεια 60% και τα νερά δεν θα κατέληγαν στο χωράφι του ενάγοντα. Περαιτέρω αναφέρει ο εναγόμενος 2 ότι σε επίσκεψη που έκανε πρόσφατα διαπίστωσε ότι το ακίνητο του ήταν καθαρό σε αντίθεση με το χωράφι του ενάγοντα το οποίο καλύπτεται κατά τα ¾ από βάτους ενώ το υπόλοιπο είναι καθαρό. Ο εναγόμενος 2 επαναλαμβάνει ότι περί τον Απρίλιο του 2011 έλαβε μια επιστολή από τον κοινοτάρχη του χωριού με την οποία τον πληροφορούσε ότι στο χωράφι του υπήρχαν σκουπίδια που τοποθετήθηκαν από τρίτους γεγονός που ο ίδιος αγνοούσε. Ο ίδιος επισκέφθηκε το χωράφι του και διαπίστωσε ότι πράγματι είχαν πεταχτεί σκουπίδια τα οποία όμως απομακρύνθηκαν σε συνεργασία με τον κοινοτάρχη. Από τότε και μέχρι σήμερα ουδεμία άλλη ειδοποίηση είχε από την αρμόδια αρχή ή άλλη αρχή. Ενόψει των θέσεων του αυτών ο εναγόμενος 2 ζητά απόρριψη της αγωγής. Ως ανωτέρω ανάφερα η ακροαματική διαδικασία διεξήχθη επί τη βάση της γραπτής μαρτυρίας που αμφότεροι οι διάδικοι κατέθεσαν ως η Δ.30 καθορίζει στις αγωγές που εμπίπτουν στο κατάλογο υποθέσεων «ταχείας εκδίκασης». Αναφέρω περαιτέρω ότι ουδέν αίτημα για αντεξέταση οιουδήποτε από τους μάρτυρες υποβλήθηκε. Εκ μέρους των Εναγόντων κατατέθηκε εγγράφως η μαρτυρία του ίδιου του Ενάγοντα αλλά και του Ανδρέα Σάββα, Προέδρου του Κοινοτικού Συμβουλίου Πάχνας από την 1/1/
- Εκ μέρους τώρα του εναγόμενου 2 κατατέθηκε η έγγραφη μαρτυρία του ιδίου. Όλες οι ένορκες δηλώσεις συνοδεύονται από έγγραφα προς απόδειξη των εκάστοτε ισχυρισμών. Το σύνολο της γραπτής ένορκης μαρτυρίας που κατατέθηκε από αμφότερες τις πλευρές βρίσκεται κατατεθειμένο στον φάκελο του Δικαστηρίου και ως εκ τούτου δεν προκύπτει ανάγκη αυτούσιας επανάληψης του. Επιπλέον μέσα από την μαρτυρία προκύπτουν κοινά και παραδεκτά γεγονότα τα οποία θα αναφερθούν στην συνέχεια. Συνεπεία τούτου θα καταγραφεί το κυριότερο μέρος της μαρτυρίας που δόθηκε και η οποία σχετίζεται άμεσα και αφορά τα επίδικα και αμφισβητούμενα θέματα. Ο Ενάγων στην γραπτή ένορκη μαρτυρία του επαναλαμβάνει τα όσα ανέφερε στην έκθεση απαίτησης του ενώ επισυνάπτει τον τίτλο ιδιοκτησίας του ακινήτου του. Ο Ενάγων αναφέρεται στην ισχυριζόμενη οχληρία επικαλούμενος 2 πτυχές αυτής. Κατά πρώτο λόγο την ρίψη μπάζων και σκυβάλων στο ακίνητο των εναγόμενων 1 και 2 από τις αρχές του 2011 μέχρι και την καταχώρηση της αγωγής και χωρίς την λήψη σχετικής άδειας. Με βάση την μαρτυρία του Ενάγοντα οι πράξεις αυτές των εναγόμενων 1 και 2 προκαλούν ζημιές στην περιουσία του και βλάβη στα δικαιώματα του. Κατά δεύτερο λόγο η ισχυριζόμενη οχληρία εδράζεται επί της επιχωμάτωσης που έλαβε χώρα το 2011 με αποτέλεσμα τα όμορα ακίνητα που αρχικά βρίσκονταν στο ίδιο επίπεδο σήμερα να παρουσιάζουν υψομετρική διαφορά 20 - 25 μέτρα, που είναι ο ύψος εις το οποίο ανήλθε το ακίνητο των εναγόμενων ενόψει της επιχωμάτωσης. Ενόψει των ανωτέρω ισχυριζόμενων πράξεων και αμέλειας των εναγόμενων 1 και 2 ο ενάγων αναφέρει ότι υφίσταται ταλαιπωρία κα στερείται του δικαιώματος του να χρησιμοποιεί και απολαμβάνει το ακίνητο του επιπλέον στερείται της δυνατότητας αξιοποίησης του. Ο Ενάγων επαναλαμβάνει τα όσα αναφέρει σχετικά με τον αγωγό όμβριων υδάτων μεταξύ των δυο ακινήτων, αναφέροντας ότι υπάρχουν δυο τέτοιοι αγωγοί, ο ένας εκ των οποίων έχει φράξει από τα μπάζα, σκουπίδια και χώμα, εμποδίζοντας την φυσική ροή των νερών των βροχής με αποτέλεσμα να υπερχειλίζει και να πλημυρίζει το ακίνητο του. Προς απόδειξη αυτού του του ισχυρισμού παρουσιάζει δέσμη φωτογραφιών που λήφθηκαν από τον ίδιο το έτος 2012 και οι οποίες δείχνουν τον εν λόγο αγωγό γεμάτο με μπάζα. Επιπλέον αναφέρεται στην προσέλκυση τρωκτικών και εντόμων ως συνέπεια της ανωτέρω οχληρίας που περιγράφει τα οποία είναι επικίνδυνα για την υγεία του αλλά και αλλοιώνουν την αισθητική εικόνα του ακινήτου του. Ο Ενάγων επικαλείται ακόμα έντονη δυσοσμία. Επικαλούμενος εκ νέου την υψομετρική διαφορά που προκλήθηκε από την επιχωμάτωση αναφέρει ότι έχει καλυφθεί η θέα του ακινήτου του. Αναφερόμενος τέλος στον ισχυρισμό της υπεράσπισής του εναγόμενου 2 περί της ρίψης σκουπιδιών από τρίτους που άρθηκε, ο ενάγων αναφέρει ότι ακόμα και τρίτοι να προέβησαν σε αυτήν οι εναγόμενοι ως ιδιοκτήτες όφειλαν να λάβουν τα δέοντα μέτρα για την άρση της. Ο Ενάγων καταθέτει περαιτέρω επιστολές του ιδίου προς τις αρμόδιες αρχές, όπως επιστολές του ημερ.4/3/2011 και 9/10/2012 προς το Κοινοτικό Συμβούλιο Πάχνας, απαντητική επιστολή του Κοινοτικού Συμβουλίου ημερ.31/10/2012 που αναφέρει ότι το παράπονο του θα εξεταστεί. Περαιτέρω ο Ενάγων επισυνάπτει επιστολή ημερομηνίας 25/6/12 με την οποία υποβάλλεται παράπονο στην Επίτροπο Διοικήσεως εναντίον της Επαρχιακής Διοίκησης και απαντητική επιστολή της Επιτρόπου Διοικήσεως, ημερομηνίας 5/7/
- Επισυνάπτεται επίσης επιστολή ημερομηνίας 6/7/12, του Τμήματος Δημοσίων Έργων προς τον Έπαρχο Λεμεσού και με κοινοποίηση στο Κοινοτικό Συμβούλιο Πάχνας και τον Ενάγοντα με την οποία αναφέρεται ότι, μετά από επιτόπια εξέταση του λειτουργού του τμήματος, διαπιστώθηκε ότι, ο οχετός που κατασκευάστηκε από το τμήμα, είναι σε καλή και λειτουργήσιμη κατάσταση, ενώ πρόβλημα δημιουργείται με την εναπόθεση χωμάτων σε τεμάχιο δίπλα από του Ενάγοντα, που έχει ως αποτέλεσμα το σκυροδετειμένο αυλάκι να υπερχειλίζει και τα νερά της βροχής να οδηγούνται στο κτήμα του Ενάγοντα. Στην ίδια δε επιστολή, αναφέρεται ότι το αρμόδιο για το θέμα τμήμα, είναι η οικία αρχή και όχι το Τμήμα Δημόσιων Έργων. Στα πλαίσια της ίδιας αλληλογραφίας, ο Ενάγων επισυνάπτει επιστολή της Επιτρόπου Διοικήσεως ημερομηνίας 31/1/13, με την οποία ενημερώνεται ο Ενάγοντας ότι, έγινε επικοινωνία με τον Πρόεδρο του Κοινοτικού Συμβουλίου, για αντιμετώπιση του προβλήματος που αντιμετωπίζει ο Ενάγοντας. Ο Ενάγων αναφέρει ότι παρά την πιο πάνω αλληλογραφία, μπάζα και όγκοι χώματος εξακολουθούν μέχρι και σήμερα, να υφίστανται στο ακίνητο των Εναγόμενων 1 και
- Περαιτέρω, αναφέρει ότι λίγο καιρό πριν την καταχώρηση της παρούσας αγωγής, τοποθετήθηκε χώμα στο ακίνητο των Εναγόμενων και μέρος των μπάζων και σκυβάλων καλύφθηκε, πλην όμως εξακολουθεί να προκαλείται οχληρία στο ακίνητο του Ενάγοντα, εξακολουθεί να υφίσταται μεγάλη υψομετρική διαφορά μεταξύ των δύο ακινήτων, το δε ακίνητο του Ενάγοντα εξακολουθεί να πλημμυρίζει όποτε βρέχει. Τα πιο πάνω κατά τον Ενάγοντα, έχουν ως αποτέλεσμα ο ίδιος να αδυνατεί να εκμεταλλευτεί και να χρησιμοποιήσει το ακίνητο του, μέρος του οποίου βρίσκεται εντός της οικιστικής ζώνης, ενώ υφίσταται ζημιές και ταλαιπωρία. Η εντύπωση που προκύπτει από το σύνολο της μαρτυρίας του Ενάγοντα, οφείλω να αναφέρω εξ΄ αρχής ότι δεν είναι καλή. Η εικόνα που παρουσιάζει ο Ενάγων, με σκοπό να αποδείξει την οχληρία και την αμέλεια των Εναγομένων και δη του Εναγόμενου 2, είναι συγκεχυμένη και αφορά θέσεις από τις οποίες δεν προκύπτει ξεκάθαρα σε τι συνίσταται η οχληρία, από ποιες ακριβώς πράξεις και ενέργειες προκαλείται, ενώ δεν επεξηγούνται οι ισχυριζόμενες ζημιές. Όσα ανωτέρω έχω αναφέρει, η ισχυριζόμενη από πλευράς Ενάγοντα οχληρία, συνίσταται σε δύο πυλώνες. Κατά πρώτο λόγο, τη ρίψη μπάζων και σκυβάλων και κατά δεύτερο την επιχωμάτωση που επιφέρει τα αποτελέσματα της υψομετρικής διαφοράς. Από τη μαρτυρία του Ενάγοντα, ελλείπει μαρτυρία που να αποδεικνύει, πέραν της δικής του αόριστης αναφοράς, την ύπαρξη υψομετρικής διαφοράς και πως αυτή η υψομετρική διαφορά λειτουργεί κατά τέτοιον τρόπο, ώστε τα νερά της βροχής να καταλήγουν στο δικό του ακίνητο. Ουδεμία μαρτυρία υπάρχει, πέραν της δικής του αναφοράς, ότι, μετά από βροχή το ακίνητο του πλημυρίζει και αυτό οφείλεται στην ύπαρξη υψομετρικής διαφοράς. Ενώ παρουσιάζει μία εικόνα έντονης παρουσίας τρωκτικών και εντόμων, αυτά δεν παρουσιάζονται σε καμία εκ των φωτογραφιών που παρουσιάζει, ενώ επίσης δεν συνδέονται με τις ισχυριζόμενες ζημιές και στέρηση του δικαιώματος του, να απολαμβάνει την περιουσία του. Εντύπωση προκαλεί η χρονική περίοδος που διέρρευσε, από το 2011 που φαίνεται να ξεκινά η αλληλογραφία επί του θέματος, μέχρι και το 2016 που καταχωρήθηκε η παρούσα αγωγή. Πέραν της γενικής αναφοράς του Ενάγοντα ότι, η ίδια κατάσταση εξακολουθεί να υφίσταται μέχρι και σήμερα, ουδέν έγγραφο ή επιστολή παρουσιάζεται που να επιβεβαιώνει χρονικά ή να ενισχύει τη θέση του Ενάγοντα περί ύπαρξης οχληρίας και με τις λεπτομέρειες αυτής να δίδονται μέχρι και σήμερα. Σημειώνω ότι στο Τεκμήριο 3 που κατέθεσε ο Ενάγοντας, ο αρμόδιος λειτουργός της Επαρχιακής Διοίκησης Λεμεσού, στις 4/3/11, ενημερώνει για την τοποθέτηση άχρηστων υλικών και μπάζων στο τεμάχιο των Εναγόμενων, κατά τρόπο που επηρεάζεται η ομαλή ροή των νερών της βροχής. Η επιστολή αυτή που αποστέλλεται στο Κοινοτικό Συμβούλιο Πάχνας, χρονολογικά προηγείται της επιστολής του Κοινοτικού Συμβουλίου ημερομηνίας 4/4/11, προς τον Εναγόμενο 2, με την οποία πράγματι τον καλεί να απομακρύνει τα αντικείμενα από το ακίνητο του. Πέραν αυτής της εικόνας, με την οποία σημειώνω δε διαφωνεί ούτε και ο Εναγόμενος 2, ουδεμία άλλη μαρτυρία τέθηκε ενώπιον μου, ότι, από το 2011 και μέχρι σήμερα, η κατάσταση έχει ως περιγράφεται στο Τεκμήριο
- Μέσα από τα Τεκμήρια που παρουσίασε ο Ενάγων, φαίνεται ότι το Κοινοτικό Συμβούλιο μετά τη λήψη της επιστολής από την Επαρχιακή Διοίκηση ημερομηνίας 4/3/11, ενήργησε κατά τέτοιον τρόπο, ώστε να αποστείλει επιστολή στον Εναγόμενο
- Έκτοτε, ουδεμία άλλη ενέργεια, τουλάχιστον έγγραφη, φαίνεται να έχει εγείρει το Κοινοτικό Συμβούλιο εναντίον των Εναγομένων. Σημαντικό σημείο αναφοράς στις δικογραφημένες θέσεις του Ενάγοντα, είναι η φραγή του αγωγού ομβρίων υδάτων που υφίσταται μεταξύ των δύο ακινήτων, που οδηγεί στην υπερχείλιση του και τη συνεπακόλουθη πλημύρα του δικού του ακινήτου. Προς στήριξη του ισχυρισμού του αυτού στην παράγραφο 7 της μαρτυρίας του, καταθέτει τρεις φωτογραφίες οι οποίες λήφθηκαν το 2012 και με βάση τις οποίες επιθυμεί να στηρίξει τις θέσεις του. Κατ΄ αρχή σημειώνω ότι, δε γίνεται αναφορά στο τι ακριβώς απεικονίζουν οι εν λόγω φωτογραφίες Τεκμήριο 2.Α, 2.Β και 2.Γ, πέραν της γενικής αφοράς ότι πρόκειται για το χωράφι των Εναγομένων. Στις φωτογραφίες, φαίνονται μεγάλες εκτάσεις, δεν επεξηγείται σε ποιο σημείο είναι το χωράφι των Εναγομένων και σε ποιο του Ενάγοντα, ενώ δε φαίνεται ο ισχυριζόμενος φραγμένος αγωγός. Κατά δεύτερο λόγο, οι φωτογραφίες αυτές σύμφωνα με τον Ενάγοντα λήφθησαν το 2012 ως ο ίδιος αναφέρει. Η αναφορά του, ότι η κατάσταση αυτή επικρατεί μέχρι και σήμερα, αιτούμενος ακόμη και έκδοση διαταγμάτων δε στηρίζεται από ικανοποιητική και πρόσφατη μαρτυρία. Η επιλογή του Ενάγοντα να μην παρουσιάσει μαρτυρία σχετική με τη σημερινή επί τόπου κατάσταση, προβληματίζει όσον αφορά τα ειλικρινή κίνητρα του. Αναφέρει γενικά ότι τις τράβηξε το 2012 και δείχνουν το ακίνητο των Εναγόμενων, χωρίς να επεξηγεί, ποιο σημείο του τεμαχίου δείχνουν και κυρίως το σημείο που τα δύο τεμάχια εφάπτονται. Οι εν λόγω φωτογραφίες δε βοηθούν την εκδοχή του, καθότι δε μπορούν με τον τρόπο που κατατέθηκαν, χωρίς επεξήγηση, να οδηγήσουν σε οποιοδήποτε συμπέρασμα. Η όλη μαρτυρία του Ενάγοντα, κρίνω ότι περιλαμβάνει γενικές αναφορές, για διάφορα ζητήματα, που αφορούν την ύπαρξη μπάζων, χωμάτων, σκουπιδιών, φραγή αγωγού και εισροή νερών βροχής, χωρίς όμως να συγκεκριμενοποιεί ποια πράξη οδηγεί σε συγκεκριμένο αποτέλεσμα, σε ποιο σημείο του χωραφιού προκαλούνται αυτά τα προβλήματα, ενώ οι θέσεις του, δε φαίνεται να στηρίζονται από λοιπή μαρτυρία των αρμοδίων αρχών. Σημειώνω αυτό που προανέφερα ότι, οι αρμόδιες αρχές μέχρι και το 2012 φαίνεται να όχλησαν τους Εναγόμενους, προς άρση και μετακίνηση αντικειμένων επί του χωραφιού τους. Έκτοτε και μέχρι την ημερομηνία που κατατέθηκε η μαρτυρία, ουδεμία μαρτυρία υπάρχει περί ενασχόλησης των αρμοδίων αρχών, με αυτό το ζήτημα, γεγονός που συνδυαζόμενο με τη μαρτυρία του Ενάγοντα, ο οποίος καταθέτει φωτογραφίες του 2012, οδηγεί σε λογική ανησυχία σε σχέση με την αξιοπιστία του. Περαιτέρω, ελλείπει παντελώς ο συνδετικός κρίκος των ενεργειών, πράξεων και/ή παραλείψεων των Εναγόμενων με τη σημερινή κατάσταση του ακινήτου, η οποία δεν αποκαλύφθηκε από τον Ενάγοντα. Γενική χαρακτηρίζεται η μαρτυρία του Ενάγοντα όσον αφορά και τις ισχυριζόμενες ζημιές, ενώ δικογραφεί πρόκληση ζημιάς και βλάβης, όπως επίσης ταλαιπωρίας και στέρησης του δικαιώματος του σε εύλογη χρήση του ακινήτου του, ουδεμία λεπτομέρεια προς στήριξη των ζημιών αυτών παρουσιάζει. Πέραν της θέσης της συνηγόρου του Ενάγοντα, για αξίωση όσον αφορά γενικές αποζημιώσεις, μέχρι €3.000 ουδεμία μαρτυρία δίδεται για το πώς ακριβώς επηρεάστηκε το δικαίωμα του να απολαμβάνει το ακίνητο του ή ακόμα και να το αξιοποιήσει. Ενώ αναφέρει στη μαρτυρία του ότι, μέρος του ακινήτου του εμπίπτει εντός της οικιστικής ζώνης, ουδεμία άλλη αναφορά γίνεται, σε πρόθεση να το αναπτύξει ή να το αξιοποιήσει με οποιοδήποτε άλλο τρόπο και πως αυτό το δικαίωμα επηρεάζεται από τις ισχυριζόμενες πράξεις. Ουσιαστικά από τη μαρτυρία του, δεν προκύπτει ούτε αποδεικνύεται ότι υπέστη οποιαδήποτε ζημιά από τις κατ΄ ισχυρισμό πράξεις των Εναγόμενων και δεν προκύπτει ότι υποχρεώθηκε να δαπανήσει ή πρόκειται να δαπανήσει οποιοδήποτε ποσό, για επιδιόρθωση της κατάστασης. Πέραν του ότι, κατά το έτος 2011, κάποια αντικείμενα και χώματα, τέθηκαν στο ακίνητο των Εναγόμενων, ουδέν άλλο προκύπτει από τη μαρτυρία του Ενάγοντα όπως το κατά πόσο αυτή η κατάσταση υπάρχει μέχρι και σήμερα και κυριότερα δε, εάν αυτή η κατάσταση προκαλεί οποιαδήποτε ζημιά ή βλάβη στα ιδιοκτησιακά δικαιώματα του Ενάγοντα. Ως ανέφερε ο μάρτυρας, είναι αόριστα, γενικά και σε κάποιο βαθμό αντιφατικά. Ουδεμία επεξήγηση δίδεται για τις ενέργειες των Εναγόμενων ή για την αμέλεια τους, ενώ δε μπορεί να καθορίσει ποια είναι η ζημιά του, πέραν από τις γενικές αναφορές του. Επιπλέον, σημειώνω ότι ο Ενάγοντας στην παράγραφο 21 της μαρτυρίας του, αναφέρεται σε τοποθέτηση χώματος, στο ακίνητο των Εναγόμενων 1 και 2, με το οποίο καλύφθηκε μέρος των σκυβάλων και των μπάζων. Παρ΄ όλα αυτά, εξακολουθεί να υφίσταται οχληρία λόγω της υψομετρικής διαφοράς, που οδηγεί στην ροή των υδάτων, στο ακίνητο του. Η τελευταία αυτή αναφορά του μάρτυρα, περιπλέκει ακόμη περισσότερο την εικόνα που αφήνεται στο Δικαστήριο, καθότι δεν είναι αντιληπτό αν με την πράξη αυτή της επικάλυψης με χώμα, επιλύθηκε το ισχυριζόμενο πρόβλημα της δυσοσμίας, των τρωκτικών, των εντόμων και της αντιαισθητικής εικόνας και πλέον η οχληρία συνίσταται μόνο στην εισροή των νερών της βροχής. Συνεπακόλουθα των πιο πάνω, η μαρτυρία του Ενάγοντα κρίνεται ως πολύ φτωχή, γενική και ασαφής, ως εκ τούτου το Δικαστήριο, δε μπορεί να βασιστεί σε αυτή και να προβεί σε ασφαλή ευρήματα γεγονότων. Ως εκ τούτου απορρίπτεται στην ολότητα της. Εκ μέρους του Ενάγοντα, κατατέθηκε περαιτέρω γραπτή μαρτυρία υπό μορφή ένορκης δήλωσης του Ανδρέα Σάββα, Προέδρου του Κοινοτικού Συμβουλίου Πάχνας. Ο μάρτυρας αυτός αναφέρει ότι τελεί υπό την πιο πάνω ιδιότητα από την 1/1/
- Αναφέρεται στις προφορικές οχλήσεις του Ενάγοντα αλλά και στην επιστολή του ημερομηνίας 9/10/12, με την οποία υπέβαλε παράπονο για την τοποθέτηση άχρηστων υλικών χωμάτων και μπάζων στο ακίνητο των Εναγόμενων, ζητώντας από το Κοινοτικό Συμβούλιο να λάβει τα αναγκαία μέτρα για άρση της παρανομίας. Όσα αναφέρει, ενημερώθηκε από τη γραμματέα του συμβουλίου, ότι το πρόβλημα αυτό προϋπήρχε και προς τούτο υποβλήθηκε και σχετικό παράπονο. Ο μάρτυρας μετέβηκε προσωπικά στο ακίνητο όπου και διαπίστωσε ότι, εντός του ακινήτου των Εναγόμενων 1 και 2, υπήρχαν μεγάλοι όγκοι από μπάζα χώματα και σκουπίδια, ενώ διαπίστωσε ότι οι Εναγόμενοι 1 και 2 προέβησαν σε επιχωμάτωση του ακινήτου, χωρίς σχετική άδεια, που οδήγησε στην υψομετρική άνοδο του ακινήτου τους. Επιπρόσθετα, διαπίστωσε την ύπαρξη δύο αγωγών όμβριων υδάτων, μεταξύ των ακινήτων των διαδίκων. Ο μάρτυρας περαιτέρω και μετά τη διαπίστωση του αυτή, αναφέρει ότι προέβη πολλές φορές σε γραπτές και προφορικές συστάσεις προς τους Εναγόμενους 1 και 2, καλώντας τους να σταματήσουν την επιχωμάτωση, να άρουν κάθε παρανομία και να μετακινήσουν τα μπάζα χωρίς όμως κανένα αποτέλεσμα. Αναφορά γίνεται και στη συνδρομή που ζήτησε από το Τμήμα Δημοσίων Έργων και την Επαρχιακή Διοίκηση, από τους οποίους ενημερώθηκε ότι ο Ενάγων υπέβαλε και εκεί παράπονο. Ο Κοινοτάρχης αναφέρεται επίσης σε επίσκεψη λειτουργού της Επαρχιακής Διοίκησης στο ακίνητο το 2013, όπου διαπιστώθηκε ότι εξακολουθούσαν να υπάρχουν μπάζα και μεγάλοι όγκοι χώματος. Τέλος ο μάρτυρας αναφέρει ότι μεγάλοι όγκοι χώματος και πέτρες, εξακολουθούν μέχρι και σήμερα να υφίστανται στο ακίνητο των Εναγόμενων 1 και
- Ομοίως με τον Ενάγοντα και η μαρτυρία του Προέδρου του Κοινοτικού Συμβουλίου Πάχνας, η οποία στηρίζει την απαίτηση, χαρακτηρίζεται ως γενική και αόριστη. Πλούσια δε ερωτήματα γεννώνται ως προς την αξιοπιστία της, λαμβάνοντας υπόψη μου, τα όσα κατωτέρω θα αναφέρω. Ενώ από τη μαρτυρία του Ενάγοντα και του Εναγόμενου 2, ως χρόνος έναρξης των οιωνδήποτε διαφορών φαίνεται να είναι το 2011, ο μάρτυρας, αναφέρει ότι ανάλαβε καθήκοντα Προέδρου του Κοινοτικού Συμβουλίου, την 1/1/
- Αναφέρει ναι μεν την υποβολή γραπτού παραπόνου στις 9/10/12, παρ΄ όλα αυτά, αναφέρεται σε ενημέρωση που είχε ότι το εν λόγω πρόβλημα προϋπήρχε, ουδεμία όμως άλλη αναφορά δίδεται στις ενέργειες του Κοινοτικού Συμβουλίου είτε πριν της ανάληψης των καθηκόντων του είτε μετά από τον ίδιο ως τον επικεφαλής του συμβουλίου. Ο μάρτυρας αναφέρθηκε στην επίσκεψη του στο ακίνητο και στις διαπιστώσεις του, χωρίς όμως να αναφέρει ή ο ίδιος ως επικεφαλής της αρμόδιας αρχής έπραξε, πέραν της γενικής του αναφοράς σε γραπτές και προφορικές συστάσεις. Σημειώνω ότι καμία τέτοια γραπτή σύσταση στην οποία αναφέρει ο μάρτυρας ότι προέβη, παρουσιάζεται. Ενώ αναφέρεται σε αίτημα προς την Επαρχιακή Διοίκηση για συνδρομή, επίσης τέτοια μαρτυρία δεν κατατέθηκε. Σημειώνω ότι, με βάση το Τεκμήριο 8, ο οχετός που ενδεχομένως να είναι αυτός που επικαλείται ο Ενάγων ως αγωγό, χαρακτηρίζεται από το Τμήμα Δημοσίων Έργων, ως ευρισκόμενος σε καλή και λειτουργήσιμη κατάσταση. Πρόβλημα πράγματι εντοπίζεται, με εναπόθεση χωμάτων σε τεμάχιο δίπλα από του Ενάγοντα, το οποίο οδηγεί, σε υπερχείλιση σκυροδετημένου αυλακιού. Ουδεμία αναφορά σε μία τέτοια διαπίστωση γίνεται είτε από τον Ενάγοντα είτε από τον Πρόεδρο του Κοινοτικού Συμβουλίου, ενώ παραμένει ασαφές εάν το τεμάχιο που αναφέρεται στο Τεκμήριο 8, είναι το ακίνητο της ιδιοκτησίας των Εναγόμενων. Περαιτέρω, ενώ στο ίδιο Τεκμήριο, το Τμήμα Δημοσίων Έργων παραπέμπει σε αρμοδιότητα της οικίας αρχής και κοινοποιεί την επιστολή αυτή στο Κοινοτικό Συμβούλιο, ουδεμία ενέργεια φαίνεται να έχει λάβει χώρα από αυτήν. Ο μάρτυρας επικαλείται επίσης επιχωμάτωση που είχε ως αποτέλεσμα την πρόκληση υψομετρικής διαφοράς αλλά και την ύπαρξη δύο αγωγών όμβριων υδάτων, μεταξύ των δύο ακινήτων, χωρίς όμως να αναφέρει και να επεξηγεί πως η ύπαρξη των αγωγών και η επιχωμάτωση, προκαλεί οποιοδήποτε πρόβλημα. Καμία αναφορά γίνεται από το μάρτυρα σε ύπαρξη σκουπιδιών, μπάζων, εντόμων και τρωκτικών, όπως επίσης και σε αλλαγή της ροής των όμβριων υδάτων. Ενώ αναφέρει ότι κατά το 2013, διαπίστωσε μπάζα και όγκους χωμάτων στο ακίνητο των Εναγόμενων, μέχρι σήμερα υφίστανται μεγάλοι όγκοι χώματος και πέτρες. Η μαρτυρία του Προέδρου του Κοινοτικού Συμβουλίου δε διαφωτίζει την πραγματική επί τόπου κατάσταση, δεν ομοιάζει και δεν στηρίζει τις θέσεις του Ενάγοντα, αντίθετα προκαλεί περισσότερη σύγχυση ως προς το ποιες ακριβώς είναι οι συνθήκες και οι πράξεις που συνιστούν την επικαλούμενη οχληρία. Η μαρτυρία αυτή είναι αντιφατική και διαφορετική από τη μαρτυρία του Ενάγοντα ο οποίος αναφέρεται στην ύπαρξη μπάζων, σκουπιδιών, αλλαγή της ροής των υδάτων, ενώ ο μάρτυρας αυτός, αναφέρεται σε χώματα και πέτρες περιγράφοντας τη σημερινή κατάσταση. Βεβαίως, ουδεμία αναφορά γίνεται στο πώς αυτά τα χώματα και οι πέτρες δημιουργούν καθ΄ οιονδήποτε τρόπο πρόβλημα στο ακίνητο του Ενάγοντα. Η εντύπωση που αποκόμισα μελετώντας προσεκτικά τη μαρτυρία του Προέδρου του Κοινοτικού Συμβουλίου, είναι ότι ο τελευταίος, ενδεχομένως για να στηρίξει τις θέσεις του Ενάγοντα, προχώρησε στη γραπτή του μαρτυρία χωρίς όμως αυτή να στοιχειοθετεί τις ακριβείς θέσεις του. Ερωτήματα δε περαιτέρω, προκαλούνται εύλογα κρίνω, ως προς το για ποιο λόγο το Κοινοτικό Συμβούλιο ως η αρμόδια αρχή, έχοντας διαπιστώσει την περιγραφόμενη κατάσταση από το 2012 μέχρι και σήμερα δεν προέβη σε καμία ενέργεια για άρση της. Συνεπακόλουθα της πιο πάνω αξιολόγησης, κρίνω ότι δε δύναμαι να αποδεχθώ τη μαρτυρία του μάρτυρα αυτού, προς εξαγωγή οιωνδήποτε συμπερασμάτων, ως εκ τούτου την απορρίπτω στην ολότητα της. Με την καταχώρηση της γραπτής μαρτυρίας των δύο πιο πάνω προσώπων, παρουσιάζεται το σύνολο της μαρτυρίας εκ μέρους του Ενάγοντα, ενώ ακολούθησε η καταχώρηση της μαρτυρίας του Εναγόμενου 2, με σχετικά έγγραφα που επισυνάφθηκαν ως Τεκμήρια. Ο Εναγόμενος 2, αναφέρεται στο ιστορικό μεταβίβασης του ½ μεριδίου του ακινήτου επ΄ ονόματι του, καταθέτοντας τίτλο ιδιοκτησίας. Το ακίνητο ενεγράφη επ΄ ονόματι του περί το έτος 2008, χρονιά κατά την οποία ο Εναγόμενος 1, συνιδιοκτήτης κατά 1/2, ζήτησε την άδεια του να κάμει επιχωμάτωση στο ακίνητο λόγω μεγάλης κατωφέρειας. Ο ίδιος συμφώνησε χωρίς να γνωρίζει ότι χρειάζεται άδεια για επιχωμάτωση, η οποία σε κάθε περίπτωση σταμάτησε το
- Επαναλαμβάνει τις δικογραφημένες θέσεις του με τις οποίες αρνείται τη ρήξη μπάζων και σκουπιδιών στο ακίνητο, αλλά επίσης και τη φραγή του αγωγού όμβριων υδάτων. Ο μάρτυρας επεξηγεί ότι, ανάμεσα στα δύο ακίνητα, υπάρχει απότομη κατωφέρεια, με κλήση μέχρι 80% και τα νερά καταλήγουν σε τεχνητό ποταμάκι. Ακόμα όμως και σε περίπτωση που ο αγωγής είχε κλίσει, τα νερά της βροχής θα ακολουθούσαν την πορεία του χωματόδρομου που έχει κατωφέρεια 60% χωρίς να είναι δυνατό να κατέληγαν στο χωράφι του Ενάγοντα. Ο εναγόμενος 2 επισυνάπτει ως Τεκμήριο Β, καταθέτει επιστολή του Κοινοτικού Συμβουλίου Πάχνας, ημερομηνίας 4/4/11, με την οποία το Κοινοτικό Συμβούλιο, τον ενημερώνει ότι εντός του τεμαχίου του έχουν συσσωρευτεί σκουπίδια και άχρηστα αντικείμενα, καλώντας τον εντός ενός μήνα να τα απομακρύνει και να περιφράξει το τεμάχιο του. Περαιτέρω τον ενημερώνουν ότι σε περίπτωση που επιθυμεί να επιχωματώσει το κτήμα του, θα πρέπει να απευθυνθεί στην Επαρχιακή Διοίκηση για τη λήψη σχετικής άδειας. Ο Εναγόμενος 2 αναφέρει ότι μετά τη λήψη της επιστολής, επικοινώνησε με τον Κοινοτάρχη Πάχνας, τον οποίο ενημέρωσε ότι διαμένει στη Λεμεσό και δε γνωρίζει ποιοι προέβησαν στις ενέργειες αυτές, συμφώνησε όμως μαζί του ότι πρέπει να το καθαρίσει και θα μετέβαινε προς τούτο, το επόμενο Σάββατο. Σύμφωνα με το μάρτυρα, ο Κοινοτάρχης τον ενημέρωσε ότι θα έστελνε και δύο άτομα από το Συμβούλιο για να τον βοηθήσουν. Μετά από την πιο πάνω επικοινωνία, ο Κοινοτάρχης του τηλεφώνησε για να τον ενημερώσει ότι, επικοινώνησε με τον Εναγόμενο 1, ο οποίος ανάλαβε να καθαρίσει το ακίνητο με το τρακτέρ. Ο καθαρισμός έγινε, ενώ η πιο πάνω επιστολή και επικοινωνία, ήταν το μοναδικό περιστατικό, που αφορούσε το ακίνητο, ουδέν άλλο παράπονο είτε προφορικά είτε με επιστολή έλαβε έκτοτε. Αναφορικά με το ζήτημα της επιχωμάτωσης, ο Εναγόμενος 2 αναφέρει ότι, αφού ενημερώθηκε για την αναγκαιότητα λήψης άδειας, επικοινώνησε με τον κύριο Χαράλαμπο Παπαπέτρου, ανώτερο λειτουργό της Πολεοδομίας, ο οποίος γνώριζε ήδη το θέμα και ο οποίος του είπε, να χωρίσει τα χωράφια σε δόμες και να σταματήσει την επιχωμάτωση, πράγμα που έγινε αμέσως, μάλιστα ο Εναγόμενος 2 επισυνάπτει ως Τεκμήριο Γ, απόδειξη αποστολής επιστολής δια τηλεομοιοτύπου, ημερομηνίας 2/5/11 προς το Κοινοτικό Συμβούλιο Πάχνας, στην οποία αναφέρει την επικοινωνία του με τον κύριο Παπαπέτρου, αλλά και τη θέση του ότι, μπάζα και σκουπίδια τοποθετήθηκαν από τρίτα πρόσωπα και όχι από τον ίδιο. Ο μάρτυρας περαιτέρω αναφέρεται σε επίσκεψη του τον περασμένο Σεπτέμβριο το χωράφι, του οποίου ισχυρίζεται ότι είναι πεντακάθαρο, χωρίς ύπαρξη τρωκτικών, εντόμων και δυσοσμίας, ως ισχυρίζεται ο Ενάγοντας. Περαιτέρω επικαλείται ότι το χωράφι του Ενάγοντα γεμάτο βάτους. Κατά την επίσκεψη του στις 25/9/16, έβγαλε 14 φωτογραφίες αντίγραφα των οποίων καταθέτει ως Τεκμήριο Δ.1 μέχρι Δ.
- Σημειώνω ότι οι πρωτότυπες φωτογραφίες κατατέθηκαν στο φάκελο του Δικαστηρίου, στα πλαίσια της ένορκης δήλωσης αποκάλυψης εγγράφων. Ο μάρτυρας επεξηγεί τις φωτογραφίες, αναφέροντας ότι σε αυτές απεικονίζεται το χωράφι του που φαίνεται καθαρό, χωρίς μπάζα και σκουπίδια, ενώ παρουσιάζεται ο αγωγός, ο οποίος δε φαίνεται να είναι φραγμένος από οποιαδήποτε αντικείμενα. Σημαντική αναφορά στη μαρτυρία του Εναγόμενου 2, η θέση του ότι πέραν της επιστολής το 2011 που έλαβε από το Κοινοτικό Συμβούλιο, ουδεμία άλλη όχληση ή παράπονο δέχθηκε για την κατάσταση στο ακίνητο του. Ο Εναγόμενος 2, παρουσιάζοντας τη μαρτυρία του, έδωσε μία δομημένη εκδοχή γεγονότων, που σε κάποιο βαθμό επιβεβαιώνονται και από τις αναφορές του ίδιου του Ενάγοντα. Κατ΄ αρχή δεν έχει αμφισβητήσει την ιδιοκτησία που κατέχει αλλά και την υποχρέωση του ως ιδιοκτήτης, να ενεργεί ούτως ώστε να αποφεύγεται η οχληρία σε γειτονικά ακίνητα. Τούτο, επιβεβαιώνεται από την αναφορά του για άμεση ενέργεια μετά τη λήψη της επιστολής ημερομηνίας 4/4/11 για απομάκρυνση αντικειμένων από το ακίνητο του. Ο Εναγόμενος 2, δίνει λεπτομέρειες επικοινωνίας με τον τότε Πρόεδρο του Κοινοτικού Συμβουλίου, άμεσα μετά τη λήψη της επιστολής και για διευθέτηση καθαρισμού των αντικειμένων που δεν αρνείται ότι πράγματι ρίχθηκαν στο ακίνητό του. Σημειώνω ότι, αποδέχομαι τη θέση του ότι κατά το χρόνο εκείνο, άχρηστα αντικείμενα και σκουπίδια τοποθετήθηκαν ενδεχομένως από τρίτους στο ακίνητό του. Σε κάθε περίπτωση, ουδεμία μαρτυρία έχω ότι ο Εναγόμενος προσωπικά ή μέσω δικών του αντιπροσώπων έριξε οποιαδήποτε αντικείμενα στο ακίνητο. Παρά ταύτα, αναφέρει ότι διευθέτησε τον άμεσα καθαρισμό από τον Εναγόμενο
- Θετική εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι, ο Εναγόμενος 2 δεν αρνείται την επιχωμάτωση του ακινήτου του, ενώ μόλις ενημερώνεται για την αναγκαιότητα λήψης άδειας, επικοινωνεί με τις αρμόδιες αρχές. Η θέση του αυτή, επιβεβαιώνεται και από την επιστολή 2/5/11, που απέστειλε στο Κοινοτικό Συμβούλιο Πάχνας, στην οποία μάλιστα αναφέρει τα όσα διαμείφθηκαν μεταξύ του ιδίου και του λειτουργού της Πολεοδομίας, σχετικά με την επιχωμάτωση. Την ίδια θέση, επαναλαμβάνω και σήμερα. Ενώ πράγματι, ουδεμία μαρτυρία τέθηκε για την ύπαρξη οποιασδήποτε διαδικασίας εναντίον των Εναγομένων 1 και 2 που να σχετίζεται με την επιχωμάτωση αυτή. Σε αντίθεση με το Ενάγοντα, ο Εναγόμενος 2, παραθέτει φωτογραφίες οι οποίες ελήφθησαν το Σεπτέμβριο του 2016, ήτοι κάποιους μήνες μετά την καταχώρηση της αγωγής και οι οποίες βεβαίως δεν αμφισβητήθηκε ότι λήφθηκαν κατά το χρόνο αυτό. Σε αυτές τις φωτογραφίες, οι οποίες σημειώνω δεν έχουν επεξηγηθεί βεβαίως επαρκώς, φαίνεται ένας αγωγός, ο οποίος από ότι μπορώ να διακρίνω και χωρίς να είμαι εμπειρογνώμονας δεν φαίνεται να είναι φραγμένος. Παρά το ότι οι φωτογραφίες αυτές δεν έχουν επεξηγηθεί ως προς το τι ακριβώς εκάστη εξ΄ αυτών απεικονίζει, τολμώ να αναφέρω ότι, δεν παρουσιάζουν την εικόνα που περιγράφει ο Ενάγοντας. Σε αντίθεση με τη γενική και αόριστη μαρτυρία του Ενάγοντα, ο Εναγόμενος 2, αναφέρεται σε απότομη κατωφέρεια και κλήση μεταξύ των δύο ακινήτων, σε χωματόδρομο που επίσης έχει κατωφέρεια και απορρίπτει με λογικές εκδοχές τις θέσεις του Ενάγοντα. Χωρίς να παραβλέπω το βάρος απόδειξης, στα πλαίσια μίας αστικής υπόθεσης, σημειώνω ότι οι θέσεις και εκδοχή του Εναγόμενου 2 με αναφορές λεπτομερείς στην ύπαρξη κλίσεων μεταξύ των ακινήτων, δεν έχουν αμφισβητηθεί από τον Ενάγοντα. Δεν έχει αμφισβητηθεί ότι οι φωτογραφίες που παρουσίασε παρουσιάζουν τη σημερινή επί τόπου κατάσταση, παρ΄ όλο που οι φωτογραφίες αυτές, περιήλθαν εις γνώση του Ενάγοντα και/ή των συνηγόρων του από το στάδιο της αποκάλυψης εγγράφων. Επίσης, ο Εναγόμενος 2, εξ΄ αρχής στην υπεράσπιση του, δικογράφησε την εκδοχή του, η οποία στηρίζεται και από σχετική αλληλογραφία που κατέθεσε και η οποία εκδοχή, σε αντίθεση με αυτή του Ενάγοντα, παρουσιάζει μία λογική συνοχή, η οποία δύναται να γίνει πιστευτή σε αντίθεση με αυτήν του Ενάγοντα. Συνεπακόλουθα, αποδέχομαι τη μαρτυρία του Εναγόμενου 2 ως αξιόπιστη και αναφέρομαι ότι δύναμαι να βασιστώ επ΄ αυτής για την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων. Με τη γραπτή μαρτυρία του Εναγόμενου 2, ολοκληρώθηκε και η παρουσίαση της υπόθεσης του Εναγόμενου 2, ενώ αμφότεροι οι συνήγοροι των διαδίκων, κατέθεσαν γραπτά κείμενα με τη νομική τους επιχειρηματολογία, ως τελικές αγορεύσεις. Αμφότεροι αναφέρονται στη Νομική Πτυχή του αστικού αδικήματος της οχληρίας, ενώ σχολιάζεται η κατατεθείσα μαρτυρία. ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση της μαρτυρίας και συνεπακόλουθα με βάση την αποδεκτή μαρτυρία, καταλήγω ότι τα πραγματικά και αληθή γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση, έχουν ως ακολούθως: Ο Ενάγων, ήταν και εξακολουθεί να είναι ο ιδιοκτήτης του ακινήτου, με αριθμό εγγραφής 14773, Τεμάχιο 910, Φ.Σχ.53/01, στο χωριό Πάχνα της Επαρχίας Λεμεσού. Οι Εναγόμενοι 1 και 2, ήταν και εξακολουθούν να είναι οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 17556, Τεμάχιο 612, Φ.Σχ.53/01, στο χωριό Πάχνα της Επαρχίας Λεμεσού. Τα δύο πιο πάνω ακίνητα, είναι γειτονικά και συνορεύουν μεταξύ τους. Κατά ή περί το 2011, οι Εναγόμενοι 1 και 2, ξεκίνησαν επιχωμάτωση του ακινήτου τους, ενώ κατά τον ίδιο χρόνο, μπάζα και αντικείμενα τοποθετήθηκαν εντός αυτού. Μετά τη λήψη από τον Εναγόμενο 2, επιστολής ημερομηνίας 4/4/11 από το Κοινοτικό Συμβούλιο Πάχνας, έγιναν ενέργειες προς μετακίνηση των αντικειμένων αυτών. Μεταξύ των δύο ακινήτων, υπάρχει οχετός που κατασκευάστηκε από το Τμήμα Δημοσίων Έργων και ο οποίος στις 6/6/12, χαρακτηρίστηκε ότι βρίσκεται σε καλή και λειτουργήσιμη κατάσταση. Σε ότι αφορά την επιχωμάτωση, η οποία ξεκίνησε περί το 2011, αυτή κατόπιν της πιο πάνω επιστολής σταμάτησε να λαμβάνει χώρα. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Εκείνο το οποίο προκύπτει από την πιο πάνω δικογράφηση και τις αξιώσεις του ενάγοντα, είναι ότι η αγωγή του εδράζεται και θα πρέπει να εξεταστεί στη βάση του Αστικού Αδικήματος της Ιδιωτικής Οχληρίας. Επίσης, προκύπτει να εδράζεται και επί του αστικού αδικήματος της αμέλειας. Τα αγώγιμα δικαιώματα της οχληρίας και της αμέλειας, είναι ξεχωριστά και οι αξιώσεις για κάθε ένα από αυτά θα πρέπει να ξεχωρίζονται και να δικογραφούνται ξεκάθαρα στην Έκθεση Απαίτησης. Στην Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Αλέξανδρου Κωστάκη Ανήλικου, μέσω των γονέων του και φυσικού κηδεμόνων του Χρήστου και Μαρίας Κωστάκη
(2008)1Α Α.Α.Δ. 432 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Η πιο πάνω διατύπωση πόρρω απέχει από την ορθή δικογράφηση, η οποία επιβάλλει να ξεχωρίζουν οι αξιώσεις για αποζημιώσεις για οχληρία και για αμέλεια. (δέστε το πρότυπο αρ. 418 σελ. 718 του Bullen & Leake: Precedents of Pleadings 12η έκδ.). Αλλά και η αξίωση για αποζημιώσεις λόγω παράβασης νομίμων καθηκόντων, αποτελεί συγκεκριμένη θεραπεία του κοινοδικαίου και δεν πρέπει να συγχύζεται με την αξίωση αποζημιώσεων για αμέλεια, διότι η ίδια ζημιά μπορεί να προκληθεί είτε από συμπεριφορά που συνάδει με τη συνήθη αμέλεια, είτε και από συμπεριφορά που ισοδυναμεί με διάρρηξη νομίμου καθήκοντος. Η ορθή δικογράφηση πρέπει να ξεχωρίζει τα δύο αυτά αγώγιμα δικαιώματα όπως υποδεικνύει η υπόθεση London Passenger Transport Board v. Upson [1949] 1 A.C. 155, αλλά και το σύγγραμμα Bullen & Leake - supra- σελ. 59-60.» Ακολούθως θα παραθέσω τη νομική πτυχή του αστικού αδικήματος της ιδιωτικής οχληρίας και της αμέλειας επί των οποίων προκύπτει να εδράζεται η παρούσα αγωγή. Το άρθρο 46 του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου αναφέρει τα ακόλουθα: «Ιδιωτική οχληρία συνίσταται στο ότι πρόσωπο επιδεικνύει συμπεριφορά ή διεξάγει τις εργασίες του ή χρησιµοποιεί ακίνητη ιδιοκτησία που ανήκει σε αυτό κατά κυριότητα ή κατέχεται από αυτό, µε τρόπο ώστε κατά συνήθεια να παρεµβαίνει στην εύλογη χρήση και απόλαυση, αφού ληφθούν υπόψη η θέση και η φύση αυτής, της ακίνητης ιδιοκτησίας οποιουδήποτε άλλου προσώπου: Νοείται ότι ο ενάγοντας δεν τυγχάνει αποζηµίωσης σε σχέση µε ιδιωτική οχληρία εκτός αν εξαιτίας αυτής υπέστη ζηµιά: Νοείται περαιτέρω ότι οι διατάξεις του άρθρου αυτού δεν εφαρµόζονται καθόσον αφορά παρέµβαση στο φως.» Σύμφωνα με το πιο πάνω άρθρο και τη νομολογία ο σκοπός του συγκεκριμένου αστικού αδικήματος είναι η προστασία της εύλογης χρήσης και απόλαυσης ακίνητης ιδιοκτησίας. Όπως έχει λεχθεί στην Σταυρούλλα Χριστοδουλίδου v. 1. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας 2. Κοινοτικού Συμβούλιου Μοσφιλωτής
(2008)1Β Α.Α.Δ. 746, αν η χρήση της γης ή της ιδιοκτησίας είναι παράλογη, ο γείτονας και ιδιοκτήτης ακίνητης ιδιοκτησίας έχει δύο θεραπείες, αυτή των αποζημιώσεων για την ζημιά που υπέστη και η δεύτερη και πιο σημαντική, την έκδοση διατάγματος ώστε να σταματήσει η συνέχιση της οχληρίας ή όπου είναι δυνατό, την άρση της. Στην περίπτωση διεκδίκησης αποζημιώσεων, η έμφαση είναι στη διακρίβωση της υπαίτιας συμπεριφοράς (fault) του εναγομένου γι αυτό οι ενέργειες του εναγομένου αποκτούν ιδιαίτερη σημασία. Υπάρχουν περιπτώσεις όμως που είναι δυνατόν οι πράξεις του εναγομένου να μην δικαιολογούν εύρημα για αμέλεια επειδή ο εναγόμενος έλαβε όλα τα ενδεικνυόμενα μέτρα για αποφυγή πρόκλησης ζημιάς. Όμως η ίδια πράξη μπορεί να οδηγήσει σε εύρημα για ύπαρξη οχληρίας. Στην Medcon Constructions Ltd v. Ευαγγέλου
(1997)1 Α.Α.Δ. 565 λέχθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με την ιδιωτική οχληρία: «Η ιδιωτική οχληρία συνίσταται σε παράνομη επέμβαση στη χρήση ή απόλαυση ακίνητης ιδιοκτησίας κάποιου προσώπου, ή κάποιου δικαιώματος επί ή σε σχέση με αυτή. Αναφορικά με τις προεκτάσεις της έννοιας του όρου "παράνομη", στο σύγγραμμα Textbook on Torts, Michael A. Jones, 1986, στη σελ. 140 αναφέρονται τα ακόλουθα: "The word "unlawful" is crucial to this definition because it indicates that not all interferences with another's enjoyment of land will be actionable. It is applied in an ex post facto manner, however, since the interference normally derives its unlawfulnature from the fact that it is held to be a nuisance. Most of the activities that give rise to claims in nuisance are, in themselves, perfectly lawful. It is only when the activity interferes with another's enjoyment of land to such a degree as to be an unreasonable interference that it will be regarded as a nuisance, and thereby 'unlawful'". Η έννοια της μη εύλογης επέμβασης που θα καθιστούσε την πράξη οχληρία σχολιάζεται ως εξής στο ίδιο σύγγραμμα στη σελ. 139: "'Reasonableness' is a term that crops up frequently in relation to both private and public nuisance, but the word is not necessarily used in the same sense as it is used in the tort of negligence. In private nuisance, for example, the issue is not whether the defendant's conduct has fallen below the standard of the reasonable man, but whether the interference with the plaintiff's enjoyment of land is unreasonable bearing in mind the nature of the defendant's activity. This can be translated into the question: was the defendant's use of land reasonable? The focus shifts from the quality of the defendant's act, in negligence (was it careless?), to the nature of the plaintiff's damage and the reasonableness of the defendant's activity, in nuisance (although the distinction between activities and acts may be difficult to draw at times). Carelessness may be relevant to the reasonableness of the defendant's activity, but not necessarily so. An activity which is carried on with all reasonable precautions to prevent harm to others may nonetheless interfere unreasonably with the plaintiff's rights." Στις περιπτώσεις όπου η επέμβαση αφορά την απόλαυση της ακίνητης ιδιοκτησίας, η θέση της είναι ουσιαστικής σημασίας. Τούτο όμως δεν ισχύει σε περίπτωση όπου έχει προκληθεί φυσική ζημιά στο ακίνητο. Ο Μ. Jones στο ίδιο σύγγραμμα στη σελ. 141 αναφέρει τα ακόλουθα: "Where the nuisance causes physical damage to property, however, the nature of the locality is irrelevant. An occupier is entitled to expect protection from physical damage no matter where he lives. This suggests that almost any amount of physical damage will suffice for liability in nuisance, subject to the de minimis principle. The balancing exercise which is undertaken for the purpose of determining whether the defendant's user of land was reasonable simply does not take place where the damage is physical. Alternatively, the existence of physical damage normally tips the balance irretrievably in the plaintiff's favour (see Ogus and Richardson [1977] CLJ 284, 297)." Η γενική αρχή είναι ότι το γεγονός ότι ο εναγόμενος έχει ενεργήσει με όλη την εύλογη φροντίδα και επιμέλεια δεν σημαίνει αναγκαστικά ότι η χρήση της γης ήταν εύλογη. Αν η επέμβαση στην ιδιοκτησία του ενάγοντα είναι τέτοια ώστε να ισοδυναμεί με οχληρία παρόλη την άσκηση επιμέλειας εκ μέρους του εναγόμενου τότε η χρήση θεωρείται ως μη εύλογη. (Rapier ν. London Tramways Co. [1893] 2 Ch. 588, 590). Αναφορικά με το επίπεδο ευθύνης έχει λεχθεί σε αγγλικές αποφάσεις ότι, γενικά, παρόλον ότι η αμέλεια με τη στενή της έννοια δεν είναι αναγκαίο στοιχείο, εντούτοις κάποιου είδους υπαιτιότητα (fault) είναι αναγκαία και η υπαιτιότητα αυτή έγκειται στην ύπαρξη των συγκεκριμένων ενεργειών που προκαλούν την ζημιά παρά το προβλεπτό των συνεπειών των πράξεων του εναγόμενου.» Σε κάθε περίπτωση για να μπορεί να εξεταστεί η ευθύνη του εναγομένου και κατά πόσο αυτός είναι ένοχος της διάπραξης του αστικού αδικήματος της ιδιωτικής οχληρίας θα πρέπει να αποδειχθεί η ύπαρξη ζημιάς. Κατά δεύτερο λόγο, όσον αφορά το αστικό αδίκημα της αμέλειας αυτό συνοψίζεται στο άρθρο 51
(1)του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου Κεφ. 148 το οποίο έχει ως ακολούθως: 51. Αµέλεια συνίσταται— (α) στην τέλεση πράξης την οποία υπό τις περιστάσεις δεν θα τελούσε λογικό συνετό πρόσωπο ή στην παράλειψη τέλεσης πράξης την οποία υπό τις περιστάσεις τέτοιο πρόσωπο θα τελούσε· ή (β) στην παράλειψη καταβολής τέτοιας δεξιότητας ή επιµέλειας για την άσκηση επαγγέλµατος, επιτηδεύµατος ή ασχολίας όπως ένα λογικό συνετό πρόσωπο, που έχει τα προσόντα για την άσκηση του επαγγέλµατος αυτού, επιτηδεύµατος ή ασχολίας θα κατέβαλλε υπό τις περιστάσεις, και στην πρόκληση ζηµιάς εξαιτίας αυτής: Νοείται ότι για αυτή δύναται να τύχει αποζηµίωσης µόνο το πρόσωπο έναντι του οποίου ο υπαίτιος της αµέλειας υπείχε υποχρέωση, υπό τις περιστάσεις, να µην επιδείξει αµέλεια. Όπως προκύπτει από τα πιο πάνω, για να στοιχειοθετηθεί το αδίκημα της αμέλειας απαιτείται η απόδειξη από τον ενάγοντα της ύπαρξης καθήκοντος επιμέλειας του εναγομένου προς αυτόν, της παράβασης αυτής της υποχρέωσης και/ή καθήκοντος από τον εναγόμενο και την πρόκληση ζημιάς στον ενάγοντα συνεπεία αυτής της παράβασης. Ο βαθμός επιμέλειας που πρέπει να επιδεικνύεται στις περιπτώσεις που υπάρχει ένα τέτοιο καθήκον κρίνεται αντικειμενικά και το κριτήριο είναι ο μέσος συνετός άνθρωπος. Λαμβάνονται υπόψη οι περιστάσεις της κάθε υπόθεσης και εξετάζεται κατά πόσο από τις πράξεις ή παραλείψεις του εναγομένου ήταν εύλογο και αναμενόμενο ότι ο ενάγοντας θα υποστεί ζημιά (βλ. Στρατμαρκο Λτδ v. Μιχαήλ
(1989)1Ε Α.Α.Δ. 453, 458 και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. 1. Ελευθερίας Ζιπιτη κ.α.
(2003)1Β Α.Α.Δ. 749). Στην Aρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου κ.α. v. Rawnsello Trading Company Ltd
(2003)1Γ Α.Α.Δ. 1570 λέχθηκε ότι το καθήκον επιμέλειας όπως και το αστικό αδίκημα της αμέλειας δεν εξετάζονται αφηρημένα αλλά σε συνάρτηση προς το συγκεκριμένο πρόσωπο που την επικαλείται και με αναφορά στην πράξη ή παράλειψη που κατ' ισχυρισμό προκάλεσε τη ζημιά Βλ. Λαππάς v. Παφίτης κ.α.
(1995)1 Α.Α.Δ.
- Αναφορά μπορεί να γίνει και στο αστικό αδίκημα το οποίο δημιουργείται από τον κανόνα της Rylands v. Fletcher [1868] LR 3 HL
- Ουσιαστικά με βάση την πιο πάνω απόφαση θα πρέπει να αποδειχθεί ότι ο ιδιοκτήτης γης έχει συσσωρεύσει στη γη του επικίνδυνα πράγματα όπως π.χ. νερό, φωτιά, τα πράγματα αυτά να αποτελούν μη φυσική χρήση της γης και να υπάρχει διαφυγή αυτών των πραγμάτων και να προκαλέσουν ζημία στον ενάγοντα (βλ. Clerk & Lindsell on Torts, fourteenth edition, para. 1481-1542). Στην παράγραφο 1497 επίσης του πιο πάνω συγγράμματος, κάτω από τον τίτλο «Liability in respect of water.» αναφέρονται τα ακόλουθα: «Τhe owner of land on a lower level cannot complain of water naturally flowing or percolating to his land from a higher level. Nevertheless the higher proprietor is liable if he deliberately drains his land onto his lower neighbour's land and this appears to be so if the water, as a result of artificial alterations in the levels and contours of the higher land. Although the lower proprietor cannot complain of the natural unconcentrated flow of water from the higher land, "he may put up barriers and pen it back, notwithstanding that doing so damages the upper proprietor's land, at all events if he uses reasonable care and skill and does no more than is reasonably necessary to protect his enjoyment of his own land. But he must not act for the purposes of injuring his neighbor." Nα σημειωθεί επίσης ότι η ειδοποιός διαφορά της ιδιωτικής οχληρίας και του αστικού αδικήματος της Rylands v. Fletcher [1868] LR 3 HL 330, είναι η κατά συνήθεια (habitually) παρέμβαση το οποίο αποτελεί ένα από τα συστατικά στοιχεία του άρθρου 46 (βλ. Aρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου κ.α. v. Rawnsello Trading Company Ltd (ανωτέρω)). Έχοντας υπόψη μου τη νομική πτυχή και τα πραγματικά γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, κρίνω ότι ο ενάγοντας απέτυχε να αποδείξει την υπόθεση του, είτε στη βάση του αστικού αδικήματος της ιδιωτικής οχληρίας είτε στη βάση της αμέλειας και του κανόνα της Rylands v. Fletcher. Με βάση τα ευρήματα του Δικαστηρίου, είναι σαφές ότι η παρούσα αγωγή και οι αξιώσεις του Ενάγοντα δε δύναται να έχουν επιτυχία. Ουδεμία μαρτυρία έχει γίνει αποδεκτή, που να αποδεικνύει το ότι οι Εναγόμενοι, χρησιμοποιούν την περιουσία τους, με τέτοιο τρόπο που να συνιστά οχληρία. Ουδέν εκ των ευρημάτων του Δικαστηρίου, συνηγορεί στην παράνομη χρήση της περιουσίας ως η Νομολογία απαιτεί. Περαιτέρω, ουδεμία μαρτυρία συνηγορεί στην κατάληξη παρεμπόδισης της απόλαυσης της περιουσίας του Ενάγοντα, μέσα από τα ευρήματα του Δικαστηρίου δεν προκύπτει οποιαδήποτε πράξη, ενέργεια ή ακόμη και αμέλεια οιασδήποτε μορφής, από πλευράς Εναγόμενων, που να δικαιολογεί κατάληξη περί ύπαρξης οχληρίας. Λαμβάνω βεβαίως υπόψη μου ότι, πρόσωπο δύναται να εγείρει αγωγή ιδιωτικής οχληρίας, ακόμα και αν δεν αποδειχθεί ειδική ζημιά, στην προκειμένη όμως περίπτωση, καμία πράξη συνηγορεί προς ύπαρξη οχληρίας. Επομένως, με βάση τα ευρήματα του Δικαστηρίου δεν έχει προκύψει ότι, οι Εναγόμενοι 1 και 2, με πράξεις ή παραλείψεις τους προκαλούν οχληρία στο ακίνητο του Ενάγοντα. Δεν έχει αποδειχθεί στον απαιτούμενο βαθμό, η ισχυριζόμενη πρόκληση υψομετρικής διαφοράς 25 με 30 μέτρων και η συνεπακόλουθη ροή νερών της βροχής εντός του ακινήτου του Ενάγοντα ή η φραγή του μεταξύ τω ακινήτων αγωγού. Περαιτέρω, το ουσιαστικότερο, είναι ότι ο Ενάγοντας δεν έχει αποδείξει την πρόκληση οποιασδήποτε ζημιάς στο τεμάχιο του, η οποία να συνδέεται μάλιστα με τις ισχυριζόμενες πράξεις ή παραλείψεις των Εναγομένων, ούτε έχει καταδείξει ότι εξακολουθεί να υφίσταται ζημιά, έτσι ώστε να δικαιούται τα διατάγματα τα οποία αξιώνει με την αγωγή του. Συνοψίζοντας όλα τα πιο πάνω, η κατάληξη είναι ότι ο Ενάγοντας απέτυχε να αποδείξει την υπόθεση του και ως εκ τούτου, αυτή υπόκειται σε απόρριψη. Σε σχέση τώρα με τον Εναγόμενο 1, ο οποίος δεν εμφανίζεται και λαμβάνοντας υπόψη μου ότι, εξέτασα την αγωγή επί τη βάση της αίτησης για απόφαση ημερ.21/2/2017 αναφέρω τα κάτωθι: Έχω προβληματιστεί κατά πόσο δύναμαι να απορρίψω την αγωγή και σε σχέση με τον Εναγόμενο 1, ο οποίος δεν εμφανίστηκε στη διαδικασία, και άφησε τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου, παντελώς αναντίλεκτη. Λαμβάνω υπόψη μου ότι με βάση τις δικογραφημένες θέσεις του Ενάγοντα, αλλά και την προσαχθείσα μαρτυρία, οι Εναγόμενοι 1 και 2 ενάγονται για ισχυριζόμενες κοινές πράξεις και/ή παραλείψεις τους, χωρίς να διαχωρίζεται είτε στα δικόγραφα είτε μέσω της μαρτυρίας, η συμπεριφορά τους. Με βάση το ανωτέρω δεδομένο, καταλήγω ότι δεν δύναμαι να διαχωρίσω την προσαχθείσα μαρτυρία αξιολογώντας την για τον Εναγόμενο 2 ο οποίος την αμφισβήτησε και αφήνοντας την αναντίλεκτη για τον Εναγόμενο 1, πράξη η οποία ενδεχομένως να οδηγούσε σε διαφορετικά και αντιφατικά αποτελέσματα. Στα πλαίσια εξέτασης του πιο πάνω ζητήματος, λαμβάνω υπόψη μου την απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου Τράπεζα Κύπρου Δημόσιας Εταιρεία Λτδ v. Βασίλη Χαραλάμπους κ.α.
(2010), 1 ΑΑΔ, 829, όπου αποφασίστηκε ότι «το Δικαστήριο δεν απαλλάσσεται της υποχρέωσης του, να εξετάσει και αξιολογήσει την επάρκεια και αξιοπιστία της μαρτυρίας που προσφερόταν από την πλευρά της εφεσίουσας, επειδή στη διαδικασία απόδειξης δεν έλαβε μέρος ο αντίδικος, ενώ είχε τη δυνατότητα. Όμως, όταν υπάρχει μία μόνο εκδοχή ως προς τα γεγονότα, τότε συνήθως αυτό που απομένει να εξεταστεί, εκτός και αν υπάρχουν εγγενείς δυσκολίες σε σχέση με το μάρτυρα και την αξιοπιστία του, είναι το εάν τα γεγονότα όπως τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, είναι αρκετά για να αποδείξουν την υπόθεση στο αναγκαίο επίπεδο». Με βάση την πιο πάνω απόφαση και λαμβάνοντας υπόψη μου ότι στην προκειμένη περίπτωση ο Ενάγων επέλεξε να προωθήσει κοινή μαρτυρία τόσο για να αποδείξει την υπόθεση του σε σχέση με τον εναγόμενο 2, όσο και σε σχέση με τον Εναγόμενο 1 και λαμβάνοντας περαιτέρω υπόψη μου τις ισχυριζόμενες αλληλένδετες και κοινές πράξεις των Εναγόμενων και έχοντας ήδη υπόψη μου τη διαφορετική εκδοχή του Εναγόμενου 2, την οποία και αποδέχθηκα, καταλήγω ότι όφειλα να προχωρήσω σε αξιολόγηση της τεθείσας μαρτυρίας. Η μαρτυρία αυτή που προσφέρθηκε από τον Ενάγοντα κρίθηκε ως ανεπαρκής, ενώ απορρίφθηκε ως αναξιόπιστη, και λαμβάνοντας υπόψη μου τη φύση της υπόθεσης ως την ανάλυσα ανωτέρω, καταλήγω ότι δε θα ήταν δυνατό, να διαχωρίσω την υπόθεση για τους δύο Εναγόμενους. Κατά δεύτερο λόγο και έχοντας υπόψη μου την απόφαση Γεωργία Αθανασίου v. Νίκου Τούλουπου
(2005), 1 Α.Α.Δ., 31, προβληματίστηκα κατά πόσο θα πρέπει να απορρίψω την αίτηση για απόφαση ως η πιο πάνω απόφαση καθορίζει ή την αγωγή. Η κατάληξη μου είναι ότι θα πρέπει να απορριφθεί και για τον Εναγόμενο 2 η αγωγή, εν΄ όψει του πιο κάτω σκεπτικού: Στην προαναφερθείσα απόφαση Αθανασίου, το Δικαστήριο απέρριψε την αγωγή εν΄ όψει του ευρήματος του ότι, η μονομερής αίτηση για απόφαση λόγω μη καταχώρησης σημειώματος εμφάνισης δεν τεκμηριώθηκε. Το Ανώτατο Δικαστήριο, ανέτρεψε την πρωτόδικη απόφαση, καταλήγοντας ότι το Δικαστήριο θα έπρεπε να απορρίψει την μονομερή αίτηση και όχι την αγωγή καθ΄ ότι η Δ.17 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, δεν παρέχει διακριτική ευχέρεια στο πρωτόδικο Δικαστήριο να απορρίψει την ίδια την αγωγή. Κρίνω ότι η υπό κρίση υπόθεση διαφοροποιείται από τα πιο πάνω δεδομένα, εν΄ όψει του ότι στην παρούσα υπόθεση το Δικαστήριο, έχοντας να εξετάσει κοινές πράξεις και συμπεριφορές των Εναγόμενων εξέτασε επί της ουσίας τη διαφορά με δεδομένη την εμφάνιση του Εναγόμενου 2 και έχοντας ακούσει και τη δική του εκδοχή. Μέσα από την αξιολόγηση αυτή, το Δικαστήριο αποδέχτηκε την εκδοχή του Εναγόμενου 2 και η οποία εκδοχή ήταν τέτοια που δεν αφήνει περιθώρια διαφοροποίησης της απόφασης σε σχέση με τον Εναγόμενο 1. Καταλήγω περαιτέρω ότι, η διαφορετική αντίκριση του πιο πάνω ζητήματος, θα οδηγούσε ενδεχομένως, σε αντινομικά αποτελέσματα, ενδεχομένως αντιφατικές αποφάσεις για το ίδιο ζήτημα που αφορά τα ίδια γεγονότα και τις ίδιες πράξεις. Συνεπακόλουθα, η αγωγή απορρίπτεται για αμφότερους τους Εναγόμενους, με έξοδα υπέρ του Εναγόμενου 2 και εναντίον του Ενάγοντα, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Σε σχέση με τον Εναγόμενο 1 και λαμβάνοντας υπόψη μου ότι αυτός δεν έλαβε μέρος στη διαδικασία, η αγωγή απορρίπτεται χωρίς καμία διαταγή ως προς τα έξοδα. (Υπ.) ................. Ε. Δημητρίου - Παναγή Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ./Ε.Δ., Ε.Π. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο