Gorna Systems Ltd ν. Ραδιοτηλεοπτική Α.Ε. κ.α., Αρ. Αγωγής 587/17, 11/8/2017

(1)(ss), 8

(2)και 11, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ.6, άρθρα 4 και 9, στον περί Δικαστηρίων Νόμο (Ν. 14/60)άρθρα 31 και 32, στον περί Συμβάσεων Νόμο Κεφ.149, άρθρο 71, καθώς και στην πρακτική και στις εγγενείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η Αίτηση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του Αχιλλέα Δημητρίου, διευθυντού των εναγόντων (είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δεόντως εγγεγραμμένη στην Κύπρο). Η μαρτυρία του έχει ως εξής: «Οι ενάγοντες είναι ιδιοκτήτες και/ή διαχειρίζονται στην Κύπρο, τον τηλεοπτικό σταθμό «Capital Tv», στη βάση άδειας παραχωρηθείσης από την αρμόδια Αρχή Ραδιοτηλεόρασης Κύπρου. Οι εναγόμενοι 1 (είναι εταιρεία δεόντως εγγεγραμμένη στην Ελλάδα με έδρα την Αττική) είναι ιδιοκτήτες και διαχειρίζονται τον τηλεοπτικό σταθμό «Epsilon Tv» (πανελλαδικής εμβέλειας), με το διακριτικό σήμα «Ε». Οι εναγόμενοι 2 (είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δεόντως εγγεγραμμένη στην Κύπρο), είναι ιδιοκτήτες και διαχειρίζονται στην Κύπρο, τον τηλεοπτικό σταθμό «Plus Tv», βάσει άδειας παραχωρηθείσης από την Αρχή Ραδιοτηλεόρασης Κύπρου. Στη βάση γραπτής συμφωνίας ημερομηνίας 31.7.2014 η οποία καταρτίστηκε μεταξύ εναγόντων και εναγομένων 1, οι πρώτοι είχαν τα δικαιώματα και άδεια προβολής και αναμετάδοσης, είτε απευθείας είτε μαγνητοσκοπημένα, ολόκληρου ή μέρους του προγράμματος του σταθμού «Epsilon Tv» Ελλάδος, για την περίοδο από 1.9.2014 μέχρι 30.8.2018. Την 15.4.2016 η «αρχική» συμφωνία τροποποιήθηκε, ώστε ο σταθμός των εναγόντων («Capital Tv») να αναμεταδίδει «κάποιες εκπομπές» του τηλεοπτικού σταθμού «Epsilon Tv» (οι δύο συμφωνίες επισυνάπτονται στην Ένορκη Δήλωση ως Τεκμήριο Ε). Οι ενάγοντες εκπλήρωσαν τις συμβατικές τους υποχρεώσεις και κατέβαλαν τα συμφωνηθέντα ποσά. Από τον Ιούλιο του 2016, οι εναγόμενοι 1 άρχισαν να «δημιουργούν» προβλήματα στους ενάγοντες. Συγκεκριμένα ζητούσαν την ακύρωση των συμφωνιών, με την δικαιολογία πως είχαν αγοράσει τις μετοχές της εταιρείας των εναγομένων 2 και ως οι ιδιοκτήτες πλέον του σταθμού «Plus Tv», θα τον διαχειρίζοντο και θα αναμετάδιδαν από αυτόν, το πρόγραμμα του τηλεοπτικού τους σταθμού στην Ελλάδα. Το αίτημα των εναγομένων 1 και 2 δεν έγινε αποδεκτό από τους ενάγοντες. Τον Οκτώβριο του 2016 οι εναγόμενοι και οι δικηγόροι τους αρνήθηκαν την παραλαβή της πληρωτέας από τους ενάγοντες, δόσης. Οι εναγόμενοι 2 αιτήθηκαν από την Αρχή Ραδιοτηλεόρασης Κύπρου, την αλλαγή, εξ' ολοκλήρου, του μετοχικού κεφαλαίου της εταιρείας τους και την μετονομασία του σταθμού «Plus Tv» σε «Epsilon Tv», πλην όμως οι αιτήσεις τους απορρίφθηκαν. Μετά την άρνηση των εναγόντων να συγκατατεθούν στο αίτημα των εναγομένων, οι εναγόμενοι 1 τερμάτισαν μονομερώς τις προαναφερόμενες συμβάσεις, προφασιζόμενοι διάφορους λόγους που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Στις 3.3.2017, οι ενάγοντες παρέλαβαν με τηλεμοιότυπο, επιστολή από «κάποιο» παρουσιαστή εκπομπής του σταθμού των εναγομένων 1 (ο ίδιος παρουσιάζετο και ως εμπορικός διευθυντής των τελευταίων) στην οποία ανέφερε ότι «πρόσφατα» έλαβε γνώση πως η εκπομπή του προβάλλεται από τον σταθμό «Capital Tv» στην Κύπρο και πως το δικαίωμα αναμετάδοσης της εκπομπής του παραχωρήθηκε στους ενάγοντες χωρίς την συγκατάθεση του. Είναι θέση των εναγόντων πως τα όσα αναφέρονται στην επιστολή δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, καθότι το συγκεκριμένο πρόσωπο μέσα από την εκπομπή του που μεταδόθηκε στις 30.5.2015 και 31.5.2015 ταυτόχρονα σε Κύπρο και Ελλάδα, σε ζωντανή μετάδοση από την Λεμεσό, επανειλημμένα ευχαρίστησε τόσο τον σταθμό «Capital Tv» όσο και τον ομνύοντα προσωπικά, για την αναμετάδοση της εκπομπής του από τον τηλεοπτικό σταθμό των εναγόντων. Το ίδιο είχε επαναληφθεί και στις 30 και 31.7.2017 όπου η εκπομπή του εν λόγω παρουσιαστή μεταδόθηκε «ζωντανά» από την Λευκωσία. Και στις δύο περιπτώσεις ο εν λόγω παρουσιαστής ανακοίνωσε πως το πρόγραμμα του σταθμού «Epsilon Tv» αναμεταδίδεται στην Κύπρο από τον τηλεοπτικό σταθμό «Capital Tv». Την 4.3.2017 οι εναγόμενοι 2 άρχισαν να προβάλλουν και να αναμεταδίδουν από τον τηλεοπτικό σταθμό «Plus Tv», εκπομπές και προγράμματα του τηλεοπτικού σταθμού «Epsilon Tv». Συγκεκριμένα προβάλλουν τις εκπομπές «Επιτέλους Σαββατοκυρίακο» με παρουσιάστρια την Ναταλία Γερμανού και «Αποκαλυπτικά» με παρουσιαστή τον Μένιο Φουρθιώτη. Τις συγκεκριμένες εκπομπές προέβαλλε ταυτόχρονα και ο σταθμός των εναγόντων «Capital Tv» (οι εν λόγω εκπομπές προβάλλονται από τον εν λόγω τηλεοπτικό σταθμό από το 2014 και 2016, αντίστοιχα). Οι παρουσιαστές, συνεργάτες και δημοσιογράφοι των εναγομένων 1, δηλώνουν κατά την προβολή των εν λόγω εκπομπών (προβάλλονται «ζωντανά» και ταυτόχρονα σε Κύπρο και Ελλάδα) πως ο μόνος σταθμός που έχει το δικαίωμα να τις προβάλλει στην Κύπρο, είναι ο τηλεοπτικός σταθμός «Plus Tv». Παράλληλα καλούν τους τηλεθεατές να συντονιστούν με τον σταθμό «Plus Tv». Τούτο έχει ως αποτέλεσμα να είναι αδύνατη η προβολή των συγκεκριμένων εκπομπών από τον σταθμό των εναγόντων. Οι εναγόμενοι 1 και 2 με τις πιο πάνω πράξεις τους, επηρεάζουν την αξιοπιστία και την καλή εμπορική φήμη που απολαμβάνουν οι ενάγοντες και ο τηλεοπτικός τους σταθμός, τόσο από τους τηλεθεατές όσο και από τις εμπορικές επιχειρήσεις που προβαίνουν σε διαφημίσεις στο σταθμό και από τους διάφορους χορηγούς προγραμμάτων, με αποτέλεσμα οι ενάγοντες να υποστούν ανυπολόγιστες ζημιές, απώλειες, έξοδα και διαφυγόντα κέρδη. Επίσης οι ενάγοντες «θα κληθούν» να καταβάλουν χρηματικές αποζημιώσεις, σε αγωγές που θα εγερθούν εναντίον τους από τις εν λόγω επιχειρήσεις που διαφημίζονται κατά την διάρκεια των εν λόγω προγραμμάτων και εκπομπών αλλά και από τους χορηγούς τους οι οποίοι προβάλλονται κατά την διάρκεια των συγκεκριμένων προγραμμάτων. Περαιτέρω θα είναι υποχρεωτική, η δημιουργία νέων προγραμμάτων και εκπομπών, η πρόσληψη νέου προσωπικού και η αγορά νέων τηλεοπτικών προγραμμάτων». Στο σημείο αυτό θα πρέπει να λεχθεί πως η Αίτηση καταχωρήθηκε μονομερώς, το Δικαστήριο όμως έκρινε πως δεν συνέτρεχε το στοιχείο του κατεπείγοντος ώστε να επιληφθεί της Αίτησης στην απουσία του αντιδίκου και διέταξε την επίδοση της στην άλλη πλευρά. Οι εναγόμενοι 1 και 2 - καθ' ων η αίτηση καταχώρησαν Ένσταση η οποία στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.27, Δ.39, Δ.48, θ.4, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο (Κεφ.6) άρθρο 4, στον περί Δικαστηρίων Νόμο του 1960 (Ν.14/1960)άρθρα 31 και 32, στον περί Συμβάσεων Νόμο (Κεφ.149) άρθρα 9, 10

(1), 14(β), 16, 25

(3), 27, 37, 64, 74, 76, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας άρθρα 25

(1), 26

(1), στον περί της Προστασίας του Ανταγωνισμού Νόμο του 2008 (13(Ι)/2008) άρθρα 3 και 6, στους περί του Δικαιώματος Πνευματικής Ιδιοκτησίας Νόμους του 1976 μέχρι 1993 (59/1976), στην νομολογία που διέπει την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, στην πρακτική και συμφυή εξουσία του Δικαστηρίου. Ως Λόγοι Ένσταση προβάλλονται τα εξής: «

1. Με την αίτηση τους οι Ενάγοντες/Αιτητές επιζητούν την ίδια θεραπεία που επιζητείται στην παράγραφο 1 του Γενικά Οπισθογραφημένου Κλητηρίου Εντάλματος ημερομηνίας 6.3.
3. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 των περί Δικαστηρίων Νόμων του 1960 έως (Αρ.3) του 1998 (Ν.14/1960)για έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, εφόσον δεν υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής και δεν αποδεικνύεται ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο.
4. Έκδοση του διατάγματος θα επιφέρει μεγαλύτερη ζημιά στους Εναγόμενους 1/Καθ' ων η αίτηση 1 και/ή τους Εναγόμενους 2/ Καθ΄ων η αίτηση 2 σε σύγκριση με τους Ενάγοντες/Αιτητές και στην περίπτωση που αποδειχθεί ότι οι Ενάγοντες υπέστηκαν οιανδήποτε ζημιά αυτή μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα.
5. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η Αίτηση των Εναγόντων/Αιτητών αποτελούν ουσιαστικά και/ή εξ' ολοκλήρου τη βάση της αγωγής και ως εκ τούτου το Δικαστήριο εξετάζοντας τα, θα υπεισέλθει στην ουσία της αγωγής, με αποτέλεσμα να δημιουργείται πολλαπλότητα δικαστικών διαδικασιών και/ή να καθίσταται η εκδίκαση της αγωγής άνευ αντικειμένου.
6. Οι Ενάγοντες/Αιτητές δεν ήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια εφόσον δεν προέβηκαν σε πλήρη αποκάλυψη των γεγονότων που στηρίζουν την Αίτηση τους αλλά αντίθετα απέκρυψαν ουσιώδη γεγονότα.
7. Έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα επηρεάσει δικαιώματα των Εναγόμενων 2/Καθ' ων η αίτηση 2 οι οποίοι δεν είχαν ή έχουν οποιαδήποτε συμβατική ή άλλη σχέση με τους Ενάγοντες/Αιτητές.
8. Η αίτηση είναι κακόπιστη και καταχράται της διαδικασίας.
9. Η Αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη, παράτυπη και καταχρηστική αφού δεν ακολουθήθηκε η ορθή διαδικασία και/ή ο ορθός τύπος.» Η Ένσταση υποστηρίζεται από τις Ένορκες Δηλώσεις των Νικολάου Δημοπούλου και Κωνσταντίας Χριστοδούλου, αντίστοιχα. Η μαρτυρία του Νικολάου Δημοπούλου, οικονομικού διευθυντού των εναγομένων 1 και δεόντως εξουσιοδοτημένου, συνοψίζεται ως εξής: «Από τις 28.11.2014 μέχρι και τις 16.11.2016, ο Αχιλλέας Δημητρίου, διευθυντής των εναγόντων - αιτητών ήταν μέτοχος και διευθυντής της εταιρείας A-ORIZON MEDIA LTD, η οποία κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν μέτοχος των εναγομένων
10. Κατά τον ίδιο χρόνο, ο Αχιλλέας Δημητρίου ήταν πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου των εναγομένων 1 - καθ' ων η αίτηση. Η επίδικη συμφωνία υπεγράφη στις 31.7.2014 με «ημερομηνία έναρξης της» την 1.9.2014, χρόνος ο οποίος καθορίζεται ως έναρξη κάθε νέας τηλεοπτικής χρονιάς. Θα τελείωνε δε στις 31.8.
11. Ο τηλεοπτικός σταθμός «Epsilon Tv», αγοράστηκε από την εταιρεία των εναγομένων 1, στις 31.7.
12. Την πρώτη χρονιά της λειτουργίας του, ο σταθμός λειτούργησε με βάση τα υφιστάμενα προγράμματα των προηγούμενων ιδιοκτητών. Ουσιαστικά η έναρξη των εργασιών του με καινούργιο πρόγραμμα, έγινε για την τηλεοπτική χρονιά 1.9.2014 μέχρι 31.8.
13. Κατά την περίοδο αυτή, το πρόγραμμα που διαμορφώθηκε ήταν χαμηλού κόστους και με «εσωτερικές» παραγωγές ώστε να περιοριστούν τα έξοδα λόγω και της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα αλλά κυρίως επειδή ο σταθμός ήταν στα αρχικά στάδια της λειτουργίας του. Στη βάση αυτού του προγράμματος υπεγράφη η επίδικη συμφωνία. Την επόμενη τηλεοπτική χρονιά (1.9.2015 - 31-8.2016) λόγω της μεγάλης ανταγωνιστικότητας των τηλεοπτικών σταθμών στην Ελλάδα, κατέστη αναγκαία η αναβάθμιση και ο εμπλουτισμός του προγράμματος με παρουσιαστές οι οποίοι ήσαν ταυτόχρονα και παραγωγοί των προγραμμάτων τους, με αποτέλεσμα το κόστος του κάθε νέου προγράμματος να αυξηθεί (το επωμίστηκαν οι εναγόμενοι 1), γεγονός που γνώριζαν οι ενάγοντες. Έχοντας τούτα ως δεδομένο και επειδή το ύψος του ανταλλάγματος της επίδικης συμφωνίας δεν ανταποκρινόταν στο κόστος παραγωγής, οι εναγόμενοι 1 ζήτησαν από τους ενάγοντες να τους δοθεί η άδεια να παραχωρήσουν την αναμετάδοση των προγραμμάτων που δεν αναμετάδιδαν οι ενάγοντες, σε τρίτους τηλεοπτικούς σταθμούς που επέδειξαν ενδιαφέρον. Οι συζητήσεις κατέληξαν στη σύναψη της Τροποποιητικής Συμφωνίας, ημερομηνίας 15.4.
14. Οι εναγόμενοι 1 «αναγκάστηκαν» να αποδεχθούν τον «καταχρηστικό» όρο (όρος 3) ο οποίος προέβλεπε και/ή απαγόρευε την παραχώρηση από τους εναγόμενους 1, της άδειας αναμετάδοσης και προβολής στους τηλεοπτικούς σταθμούς "EXTRA" και "PLUS TV", των εκπομπών "TATIANA LIVE" και "ANNITA GR". Ταυτόχρονα οι εναγόμενοι 1, αποδέχθηκαν την μείωση του τιμήματος. Κατ' αυτό τον τρόπο, οι εναγόμενοι 1 παραχώρησαν την άδεια προβολής και αναμετάδοσης της εκπομπής "BRAVO ΡΟΥΛΑ", στον τηλεοπτική σταθμό "SIGMA", χάνοντας όμως την ευκαιρία να παραχωρήσουν τα προαναφερόμενα προγράμματα στους σταθμούς "EXTRA" και "PLUS TV". Για την τηλεοπτική χρονιά από 1.9.2016 μέχρι 31.8.2017, η παραγωγή των προγραμμάτων κατόπιν απαιτήσεως των παρουσιαστών τους, δεν ήταν εσωτερική παραγωγή των εναγόμενων 1, αλλά εξωτερική παραγωγή από εταιρείες παραγωγής των ιδίων των παρουσιαστών, οι οποίοι διατηρούσαν και εξακολουθούν να διατηρούν τα πνευματικά δικαιώματα εκμετάλλευσης τους. Οι εν λόγω εταιρείες απαιτούσαν από τους εναγόμενους 1, όπως οποιαδήποτε αναμετάδοση του προγράμματος τους από τηλεοπτικούς σταθμούς, πλην του σταθμού ιδιοκτησίας των εναγόμενων 1, γίνεται κατόπιν αδείας τους. Ο ίδιος προσωπικά μετέφερε στον διευθυντή των εναγόντων, την πρόταση των εναγόμενων 1 για ακύρωση των συμφωνιών, επεξηγώντας του και αναλύοντας τους λόγους που επέβαλαν τούτο. Ταυτόχρονα πρότεινε την καταβολή αποζημίωσης εκ μέρους των εναγόμενων
15. Ο διευθυντής των εναγόντων αρνήθηκε την οποιαδήποτε πρόταση εξεύρεσης λύσης και παραιτήθηκε τόσο από διευθυντής του «μετόχου» της εναγόμενης 1, όσο και από πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου των εναγόμενων
16. Λόγω της συμπεριφοράς και των ενεργειών του διευθυντή των εναγόντων (παρουσιάστηκε αυτοβούλως και χωρίς κανένα δικαίωμα στην Αρχή Ραδιοτηλεόρασης Κύπρου, με σκοπό να παραπλανήσει την Αρχή ώστε να μην δοθεί άδεια στους εναγόμενους 2 και στην συνεργαζόμενη με αυτούς εταιρεία στην Κύπρο E CHANNEL TV CYPRUS LTD, να χρησιμοποιούν το σήμα "E"), που είχαν ως στόχο να βλάψουν τους εναγόμενους 1 και να παρεμποδίσουν την υλοποίηση της συμφωνίας τους με τους εναγόμενους 2, οι εναγόμενοι 1 τερμάτισαν στις 10.2.2017 τις επίδικες συμφωνίες και κάλεσαν τους ενάγοντες να σταματήσουν την αναμετάδοση του προγράμματος των, δίνοντας τους προθεσμία δεκαπέντε ημερών. Την 1.3.2017 και μετά την λήξη της δεκαπενθήμερης προθεσμίας οι εναγόμενοι 1 προχώρησαν στην σύναψη συμφωνίας με τους εναγόμενους 2, για την αναμετάδοση και προβολή του τηλεοπτικού τους προγράμματος από τον τηλεοπτικό σταθμό των τελευταίων, "PLUS TV". Μέχρι και την 4.3.2017 οι ενάγοντες αναμετάδιδαν το πρόγραμμα των εναγόμενων 1 «κανονικά και απρόσκοπτα». Είναι θέση των εναγόμενων 1 πως οι όροι τόσο της αρχικής Συμφωνίας ημερομηνίας 31.7.204, όσο και της τροποποιητικής Συμφωνίας ημερομηνίας 15.4.2016, έχουν καταστεί επαχθείς και καταχρηστικοί για αυτούς, λόγω της διαφοροποίησης των συνθηκών και των περιστάσεων, από τον χρόνο υπογραφής τους μέχρι και σήμερα, με αποτέλεσμα οι συμφωνίες να είναι ασύμφορες για τους εναγόμενους
17. Δεδομένου του ότι ο διευθυντής των εναγόντων Αχιλλέας Δημητρίου, ήταν μέτοχος και πρόεδρος των εναγόμενων 1 κατά τον ουσιώδη χρόνο, οι δύο συμβεβλημένες εταιρείες (ενάγοντες και εναγόμενοι 2) θα λειτουργούσαν προς εξυπηρέτηση των σκοπών της συμφωνίας και για την προώθηση των κοινών τους συμφερόντων. Με την αποχώρηση του Αχιλλέα Δημητρίου από την θέση του διευθυντή, μετόχου και προέδρου των εναγόμενων 1, αλλά και ένεκα του γεγονότος ότι οι ενάγοντες λειτουργούσαν και εξακολουθούν να λειτουργούν ανταγωνιστικά έναντι των εναγόμενων 1, διαφοροποιήθηκαν ουσιαστικά τόσο οι αρχικές προθέσεις των μερών αλλά και η βάση της συμφωνίας. Η «καταγγελία» και η επιστολή του παρουσιαστή Μαίνανδρου (Μένιου) Φουρθιώτη εστάλη, καθότι μετά τον τερματισμό της επίδικης συμφωνίας, οι ενάγοντες προέβαλλαν και αναμετάδιδαν, ταυτόχρονα με τους εναγόμενους 2, την εκπομπή του της οποίας είχε τα πνευματικά δικαιώματα και έτσι «εδημιουργείτο πρόβλημα από τις διαφημιστικές εταιρείες οι οποίες προέβαλλαν τα προϊόντα τους μέσω της εκπομπής του». Η Κωνσταντία Χριστοδούλου, διευθύντρια των εναγόμενων 2 (δεόντως εξουσιοδοτημένη), απέρριψε τους ισχυρισμούς των εναγόντων ως αναληθείς και ανυπόστατους. Κατέθεσε περαιτέρω τα εξής: «Την 1.3.2017, οι εναγόμενοι 2 αφού προηγουμένως έλαβαν διαβεβαιώσεις από τους εναγόμενους 1 ότι η συμφωνία τους με τους ενάγοντες για την προβολή και αναμετάδοση του τηλεοπτικού τους προγράμματος είχε τερματιστεί, συνήψαν συμφωνία με αυτούς (εναγόμενους 1) για την παραχώρηση των δικαιωμάτων και/ή της άδειας προβολής και αναμετάδοσης στην Κύπρο του τηλεοπτικού τους προγράμματος, μέσω του τηλεοπτικού σταθμού των εναγόμενων 2, "PLUS TV". Οι μετοχές των εναγόμενων 2 ουδέποτε αγοράστηκαν από τους εναγόμενους
18. Ο διευθυντής των εναγόντων παρουσιάστηκε αυτοβούλως στην Αρχή Ραδιοτηλεόρασης Κύπρου και κατέθεσε αναληθή γεγονότα, με σκοπό την παραπλάνηση της Αρχής ώστε να μην δοθεί άδεια στους εναγόμενους 2, να χρησιμοποιούν την επωνυμία E CHANNEL CYPRUS. Το δικαίωμα χρήσης και εκμετάλλευσης της εν λόγω επωνυμίας παραχωρήθηκε στους εναγόμενους 2 από την εταιρεία E CHANNEL TV CYPRUS LTD, στη βάση συμφωνίας που καταρτίστηκε μεταξύ τους. Είναι θέση των εναγόμενων 2 ότι οι ενάγοντες δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια, αφού απέκρυψαν ουσιώδη γεγονότα. Τυχόν έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα προκαλέσει τεράστια ζημιά στον τηλεοπτικό σταθμό των εναγόμενων 2 καθότι θα επηρεαστούν υφιστάμενες συμφωνίες που οι εναγόμενοι 2 έχουν με διαφημιστικές εταιρείες και χορηγούς, ιδιαίτερα δε θα επηρεαστούν οι σχέσεις τους με τους εναγόμενους 1, αφού το πρόγραμμα του τηλεοπτικού σταθμού των τελευταίων καλύπτει σημαντικό μέρος του τηλεοπτικού προγράμματος του σταθμού των εναγόμενων
19. Είναι καλά γνωστό ότι το ουσιαστικό δίκαιο για την έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων παρέχεται από το άρθρο 32 του Νόμου 14/60, ενώ ο Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμος και οι Κανονισμοί, προσδιορίζουν το δικαιοδοτικό πλαίσιο [Demades V. Studio

(1996)1A.A.Δ. και Αίτηση Χάρη Φεσσά

(1990)1 ΑΑΔ 704]. Το άρθρο 32 του Νόμου 14/60, παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία εξουσία σχετικά με την έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων. Το εν λόγω άρθρο έχει αναλυθεί με σαφήνεια στην Οδυσσέως ν. Pieris Estates Ltd

(1982)1 A.A.Δ.557 και έχει έκτοτε επιβεβαιωθεί σε πλείστες όσες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Τα τρία κριτήρια που τίθενται ως προϋποθέσεις θα πρέπει να ικανοποιηθούν σωρευτικά πριν το Δικαστήριο περάσει στην εξέταση του ισοζυγίου της ευχέρειας, κατά πόσον δηλαδή είναι εύλογο και δίκαιο να εκδοθεί το Διάταγμα, με τη συνεκτίμηση όλων των σχετικών παραγόντων. Οι τρείς αυτές προϋποθέσεις είναι οι εξής:

(1)Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση.

(2)Η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγοντας σε θεραπεία.

(3)Το ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος ικανοποιείται με αναφορά στα καταχωρημένα δικόγραφα για την αποκάλυψη μιας συζητήσιμης υπόθεσης ενώ το δεύτερο κριτήριο ικανοποιείται με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης και σχετίζεται με την ένδειξη ή παρουσίαση ορατής πιθανότητας επιτυχίας. Ενώ το πρώτο κριτήριο σχετίζεται κατ' ουσία με τη νομική και μόνο θεμελίωση της αξίωσης όπως διατυπώνεται στο κλητήριο ένταλμα, το δεύτερο προχωρεί ένα πρόσθετο βήμα συσχετίζοντας τη νομική αυτή θεμελίωση με την προσφερόμενη μαρτυρία όπως εξάγεται από τις ενόρκους δηλώσεις ή την αντεξέταση των μαρτύρων για την πραγματική θεμελίωση της αγωγής επί των γεγονότων. Επαρκεί, σε αυτό το στάδιο, να καταδειχθεί κάτι πέραν της απλής πιθανολόγησης αλλά και κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων για να ικανοποιηθεί το δεύτερο αυτό κριτήριο. Το τρίτο κριτήριο ικανοποιείται όπου οι αποζημιώσεις θεωρούνται ότι δεν αποτελούν ικανοποιητική θεραπεία. Είναι γνωστό ότι η θεραπεία του προσωρινού διατάγματος ανάγεται κατ' εξοχή στο δίκαιο της επιείκειας και αν η αποτίμηση σε χρήμα μπορεί να γίνει εύλογα, τότε η έκδοση του διατάγματος ή η διατήρηση του σε ισχύ αποκλείεται. Ακόμη και ασυνήθης δυσκολία στην εκτίμηση των ζημιών δεν αποτελεί κατ΄ ανάγκη έρεισμα για την έκδοση διατάγματος [Κ.Ο.Τ. ν. Θεωρή

(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 255]. Το Δικαστήριο στην εξέταση κατά πόσο θα διατηρήσει ή θα ακυρώσει ένα προσωρινό διάταγμα δεν προχωρεί στην κατάληξη συμπερασμάτων αναφορικά με την πλήρη εξέταση είτε του πραγματικού είτε του νομικού καθεστώτος της υπόθεσης δεδομένου ότι, όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Jonitexo v. Adidas

(1984)1 A.A.Δ. 263, αυτό ανάγεται κατ΄ εξοχή στη σφαίρα εξέτασης του Δικαστηρίου κατά την εκδίκαση της ουσίας της ίδιας της αγωγής. Τα ίδια λέχθησαν και στην υπόθεση Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου

(1995)1 Α.Α.Δ.248, 269, 270. Βέβαια κάποια αξιολόγηση της προσφερόμενης μαρτυρίας σε σχέση με τη διαπίστωση της ικανοποίησης των τριών κριτηρίων είναι αναγκαία, όπως υπέδειξε και η Οδυσσέως (ανωτέρω) σελ. 569, αλλά η αξιολόγηση πρέπει να γίνεται μέσα σ' αυτά τα περιορισμένα πλαίσια. Έχει θεμελιωθεί από παλιά ότι το Δικαστήριο και δεδομένου ότι αυτό έχει τις καταβολές του στο Δίκαιο της Επιείκειας μπορεί, χωρίς να υπεισέλθει στην ουσία του προσωρινού διατάγματος, να το ακυρώσει αν διαφανεί ότι έχει γίνει τέτοια απόκρυψη γεγονότων κατά το στάδιο της μονομερούς έκδοσης του, που ενδεχόμενα να επηρέασε το Δικαστήριο το οποίο άλλως θα μπορούσε να μην το είχε εκδώσει. Το αξίωμα αυτό έχει κατ΄ επανάληψη τεθεί μέσα από τη νομολογία, σχετικές αποφάσεις δε των Αγγλικών Δικαστηρίων επί του θέματος έχουν υιοθετηθεί από τα Κυπριακά Δικαστήρια πλήρως (δέστε τις επτά προτάσεις του Ralph Gibson L.J. στην Brink's Mat Ltd v. Elcombe

(1988)1 W.L.R. 1350 και Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου (ανωτέρω). Παρομοίως και η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου έχει υποδείξει το θεμελιώδες πρόβλημα που δυνατό να προκύψει από την απόκρυψη γεγονότων, όπως υποδεικνύει η υπόθεση Ahmad Zein v. Παράσχος Κ. Καμπανέλλας Λτδ Π.Ε. 10494 ημερ. 27/4/2000, η οποία υιοθέτησε προηγούμενη νομολογία όπως την Resola (Cyprus) Ltd v. Χρήστου Π.Ε. 9610, ημερ. 31.3.1998. Επανερχόμενη στις προϋποθέσεις που θα πρέπει να πληρούνται σύμφωνα με το άρθρο 32 του Νόμου 14/60, ώστε το προσωρινώς εκδοθέν Διάταγμα να οριστικοποιηθεί καθώς και στα γεγονότα που συνθέτουν την αντιδικία στην παρούσα διαδικασία εκείνο που μπορεί να εξαχθεί είναι πως ως προς την ουσία της διεκδίκησης των εναγόντων με τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου φαίνεται να ικανοποιούνται η πρώτη και η δεύτερη προϋπόθεση του προρηθέντος άρθρου. Με βάση το Γενικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα, την Αίτηση και την Ένορκη Δήλωση (μαζί με τα επισυνημμένα σ' αυτήν τεκμήρια) που την συνοδεύει, καταδεικνύεται η ύπαρξη μιας καλής συζητήσιμης υπόθεσης, δεδομένου του γεγονότος πως το αγώγιμο δικαίωμα των εναγόντων και η βάση της αγωγής τους στηρίζεται στην κατ' ισχυρισμόν παράβαση εκ μέρους των εναγομένων των μεταξύ των συμφωνιών, ημερομηνίας 31.7.2014 και 15.4.2016 αντίστοιχα. Τα όσα η πλευρά των εναγόντων έχει επικαλεστεί προς υποστήριξη της Αίτησης (με το περιορισμένο βάρος που έχει για σκοπούς της παρούσης διαδικασίας) είναι αρκετά ώστε να καταδειχθεί ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Ως προς την τρίτη προϋπόθεση, αυτή είναι συνυφασμένη με το ζήτημα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων. Θα πρέπει να λεχθεί ότι η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32, ικανοποιείται όχι μόνο όταν η επιδίκαση αποζημιώσεων δεν θα ήταν επαρκής θεραπεία αλλά και στην περίπτωση όπου υπάρχει ο κίνδυνος να μην μπορέσει ο Εναγόμενος να ικανοποιήσει απόφαση που ενδεχομένως ληφθεί εναντίον του. Όπως προκύπτει από την σχετική νομολογία, η αδυναμία ή η δυσκολία απονομής πλήρους δικαιοσύνης επεκτείνεται και στο στάδιο της εκτέλεσης της απόφασης [βλ. Παντελίδη ν. Πιερή

(1998)1 (Α) Α.Α.Δ.2111, Larticon Ltd v. Detergenta Developments Ltd

(2004)1 A.A.Δ.1121]. Ο χρηματικός παράγοντας όμως δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη και εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά, λαμβάνονται υπόψη και άλλα μεταβλητά κριτήρια (Βλ. Κώστας Κυρίσαββα και άλλος ν. Χάρη Κύζη

(2011)1 Β ΑΑΔ 1245). Στην υπόθεση M & CH Mitsingas Trading Ltd κ.α. v. The Timberland Co of USA

(1977)1 ΑΑΔ, 1791, λέχθηκε ότι το κριτήριο για την έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος είναι η αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με την στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς αλλά με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτούμενου την θεραπεία. Εν προκειμένω, κρίνω πως με τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, δεν ικανοποιείται το εν λόγω κριτήριο. Δεν έχει καταδειχθεί πως οι Εναγόμενοι προτίθενται να αποξενώσουν τα περιουσιακά τους στοιχεία έτσι ώστε να μην καταστεί εφικτή η εκτέλεση της απόφασης σε περίπτωση που αυτή εκδοθεί εναντίον τους. Ούτε έχουν προσκομιστεί στοιχεία που να καταδεικνύουν πως σε περίπτωση που εξασφαλιστεί οποιαδήποτε απόφαση εναντίον των εναγομένων, αυτοί δεν θα είναι σε θέση να την ικανοποιήσουν είτε λόγω αφερεγγυότητος είτε για οποιοδήποτε άλλο λόγο. Υπενθυμίζω πως η αιτούμενη με την αγωγή θεραπεία είναι μεταξύ άλλων, η καταβολή αποζημιώσεων. Στην υπόθεση Ανδρέου ν. Colossos Signs Ltd (Aρ.2)

(2008)1(Α) Α.Α.Δ.626, η οποία αφορούσε παραβίαση δικαιώματος ευρεσιτεχνίας, κρίθηκε ότι ο ισχυρισμός «αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα θα υποστώ ανεπανόρθωτη ζημιά», ήταν γενικός και αόριστος. Κρίθηκε επίσης ότι δεν υπήρχε ισχυρισμός ότι η οικονομική κατάσταση της εναγόμενης ήταν τέτοια που θα είχε ως αποτέλεσμα ο Ενάγων να μην μπορεί να αποζημιωθεί σε περίπτωση που επιτύγχανε στην αγωγή του. Αποτέλεσμα ήταν να απορριφθεί η αίτηση του για προσωρινό διάταγμα. Δεδομένου του ότι η υπό κρίση Αίτηση έχει κριθεί, δεν τίθεται θέμα εξέτασης του ισοζυγίου της ευχέρειας (balance of convenience). Τούτο θα εξετάζετο μόνο σε περίπτωση που οι τρεις προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 ικανοποιoύντο και μάλιστα σωρευτικά. Παρόλο που η τύχη της Αίτησης έχει κριθεί, ένα τελευταίο σχόλιο όσον αφορά τους ισχυρισμούς των εναγομένων πως οι ενάγοντες απέκρυψαν από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα. Η απαίτηση της νομολογίας για αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων, αφορά αποκλειστικά τις μονομερείς αιτήσεις. Με δεδομένη την απουσία του αντιδίκου, η διαδικασία σε μονομερή αίτηση επιβάλλει στον αιτητή την αποκάλυψη στο Δικαστήριο όλων των ουσιαστικών γεγονότων που μπορεί να ασκήσουν επιρροή στη δικαστική κρίση. Αντιθέτως, σε αιτήσεις δια κλήσεως, δεν τίθεται θέμα παραπλάνησης του Δικαστηρίου αφού και οι δύο πλευρές είναι παρούσες και έχουν την ευκαιρία να προβάλουν τις θέσεις τους. Εν προκειμένω η υπό κρίση Αίτηση καταχωρήθηκε μονομερώς, στην συνέχεια όμως μετατράπηκε σε Αίτηση δια Κλήσεως αφού οι οδηγίες του Δικαστηρίου ήταν να επιδοθεί ώστε να ακουστούν και οι απόψεις της άλλης πλευράς. Συνεπώς τα όσα οι εναγόμενοι ισχυρίζονται δεν τυγχάνουν εφαρμογής. Υπό το φως των ανωτέρω, κρίνω πως η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Δια ταύτα η Αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της Αίτησης, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των εναγομένων και εναντίον των εναγόντων. Τα έξοδα είναι πληρωτέα στο τέλος της Αγωγής. (Υπ.) .................................................. Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΚ Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Αίτηση για έκδοση Προσωρινού Διατάγματος cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο