Αναφορικά με την αίτηση της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ ν. Διευθυντή Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας Λευκωσίας κ.α., Γενική Αίτησ

(1)/15 και Αναφορικά με την αίτηση της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ Αιτήτρια-Εφεσείουσα και

1. Διευθυντή Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας Λευκωσίας
2. Γιώτη Τάκη Μακρίδη
3. Ιούλιου Νίκου Ρούσου Καθ' ων η Αίτηση-Εφεσίβλητων Ημερομηνία: 8.8.2017 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια - Εφεσείουσα: κα Κακουλλή για Chrysses Demetriades & Co LLC, για ν' ακούσει απόφαση κ. Μακφράιτ Για τον Καθ' ου η Αίτηση 1 - Εφεσείβλητος: κα Δ. Κουρουσίδου Για τους Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 - Εφεσείβλητους: κ. Π. Κωνσταντινίδης για Γ. Κωνσταντινίδης & Συνεργάτες ΔΕΠΕ ----------------------- ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση η Αιτήτρια ζητά την έκδοση των πιο κάτω διαταγμάτων: Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να ακυρώνει και/ή παραμερίζει την απόφαση του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού ημερομηνίας 9.6.2016 με την οποία απέρριψε την ένσταση της Αιτήτριας - Εφεσείουσας κατά της μεταβίβασης του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 1/40881 της επαρχίας Λεμεσού («το ακίνητο») από τον Καθ' ου η Αίτηση 2 στον Καθ' ου η Αίτηση 3 παρά την ύπαρξη του ΕΒ 1815/06 με το οποίο η Αιτήτρια-Εφεσείουσα επιβάρυνε το ακίνητο με την υπέρ της απόφαση στην αγωγή 961/
4. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να ακυρώνει και/ή παραμερίζει την ειδοποίησης του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού ημερομηνίας 8.12.2015 με το οποίο ειδοποίησε την Αιτήτρια-Εφεσείουσα ότι προτίθετο να μεταβιβάσει το ακίνητο. Γ. Διάταγμα και/ή δήλωση και/ή απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία να παραμερίζεται και/ή ακυρώνεται και/ή κηρύσσεται αντισυνταγματική και άκυρη και άνευ νομικής ισχύος και/ή νομικά και πραγματικά εσφαλμένη η απόφαση και/ή διαδικασία που αναφέρεται στις ειδοποιήσεις/απόφαση του Διευθυντή του Κτηματολογίου ημερομηνίας 8.12.2015 και 9.6.2016 (Παράρτημα Α και Παράρτημα Β). Δ. Διάταγμα και/ή απόφαση και/ή δήλωση του Δικαστηρίου με την οποία να κηρύσσει τις πρόνοιες των άρθρων 44ΙΗ - 44ΚΖ ως αυτές ενσωματώθηκαν στον Νόμο 9/65 δυνάμει του άρθρου 2 του Νόμου 139

(1)/15 αντισυνταγματικές και/ή άκυρες και/ή ότι παραβιάζουν τα άρθρα 23 και 26 του συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η αίτηση βασίζεται στο Νόμο 14/60 άρθρα 29, 31 - 32, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 9, άρθρο 4, 5, 6, 7, 9, στους θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θ. 1, 2, 3, 4, 6, 7, 8, 9, Δ.55, στο Νόμο 9/65, άρθρα 12Α, 16. 17, 18, 19, 21 - 36, μέρος VI, VIA, VIB, άρθρο 51, στους περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Προστασία Αγοραστών) Κανονισμούς του 2015, στο Κεφ. 224, άρθρο 80, στο σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, άρθρα 23, 26, 28, 29 και 30, στο άρθρο 14

(1)(β) του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6 και στον περί Πώλησης Ακινήτων (Ειδική Εκτέλεση) Νόμο του 2011 (81

(1)/11, άρθρα 7

(4)και 8

(1), επί των αρχών της επιείκειας και επί τις συμφυείς εξουσίες και πρακτικής του Δικαστηρίου. Οι λόγοι έφεσης είναι οι ακόλουθοι: (α) Η απόφαση του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού («το Κτηματολόγιο») είναι άκυρη και/ή λανθασμένη καθότι στηρίζεται σε διατάξεις του Νόμου 9/65 οι οποίες παραβιάζουν συνταγματικά δικαιώματα των Αιτητών. (β) Η απόφαση του Κτηματολογίου είναι αδικαιολόγητη και/ή παράνομη καθότι αποτελεί περιορισμό και/ή στέρηση περιουσιακού δικαιώματος των Αιτητών χωρίς να τους προσφέρεται εύλογη ή οποιαδήποτε αποζημίωση. (γ) Η απόφαση του Κτηματολογίου είναι άκυρη και/ή λανθασμένη καθότι παραβιάζει το συνταγματικό δικαίωμα του συμβάλλεσθαι των Αιτητών. (δ) Η απόφαση του Κτηματολογίου είναι εσφαλμένη καθότι στηρίζεται στις διατάξεις των άρθρων 44ΙΗ - 44ΚΖ ως αυτές ενσωματώθηκαν στον νόμο 9/65 με το άρθρο 2 του Νόμου 139

(1)/15 οι οποίες είναι άκυρες ως αντισυνταγματικές και/ή στηρίζεται σε εσφαλμένη ερμηνεία των διατάξεων αυτών οι οποίες δεν μπορούν να ερμηνευθούν κατά τρόπο που να συνιστούν κατάργηση και/ή επέμβαση επί κεκτημένων δικαιωμάτων των Αιτητών δυνάμει άλλης μη καταργηθείσας νομοθετικής διάταξης. (ε) Η απόφαση του Κτηματολογίου είναι εσφαλμένη και/ή νομικά άκυρη και/ή αντισυνταγματική καθότι υποβοηθά τους Καθ' ων η Αίτηση 2 να αποφύγουν τις συμβατικές τους υποχρεώσεις προς τους Αιτητές. (στ) Η απόφαση του Κτηματολογίου είναι εσφαλμένη και νομικά αβάσιμη καθότι δεν εξάσκησε ορθά τη διακριτική του ευχέρεια που του παρέχεται από τον Νόμο 9/65. (ζ) Η απόφαση του Κτηματολογίου παραβιάζει την απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού ημερομηνίας 29.6.2016 και το άρθρο 14

(1)(β) του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6. (η) Η απόφαση του Κτηματολογίου παραβιάζει και/ή δεν λαμβάνει υπόψη τα άρθρα 7

(4)και 8

(1)του περί Πώλησης Ακινήτων (Ειδική Εκτέλεση) Νόμου του 2011 (81

(1)/11) τα οποία ρυθμίζουν τη σχέση πωλητή και αγοραστή ακινήτου και τα οποία προνοούν ότι το Δικαστήριο μπορεί να εκδώσει διάταγμα ειδικής εκτέλεσης εφόσον ο αγοραστής καταβάλει στον ενυπόθηκο δανειστή το ποσό που αναλογεί στο αντικείμενο της σύμβασης έναντι του ενυπόθηκου χρέους, αλλά δεν προνοούν για δυνατότητα εξάλειψης εμπράγματου βάρους (memo) χωρίς την πληρωμή του ποσού της απόφασης, ενώ ορίζουν ρητά ότι και σε περίπτωση έκδοσης διατάγματος ειδικής εκτέλεσης η μεταβίβαση γίνεται ανεξάρτητα από τα εμπράγματα βάρη ή απαγορεύσεις που ακολουθούν κατά προτεραιότητα τη σύμβαση. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Μιχάλη Μιχαηλίδη λειτουργού στη διεύθυνση καθυστερήσεων της Αιτήτριας, είναι εξουσιοδοτημένος να προβεί στην ένορκη δήλωση και αναφέρει: Η Αιτήτρια στις 29.6.2016 εξέδωσε απόφαση υπέρ της και εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 2 (ως Εναγομένου 5 στην αγωγή με αριθμό 961/04). Στις 11.8.2006 ενέγραψε την απόφαση ως επιβάρυνση επί της ακίνητης περιουσίας του Καθ' ου η Αίτηση 2 στο ακίνητο με αριθμό εγγραφής 1/40881 Φ./Σχ. 54/580302, Τεμάχιο 234, ½ μερίδιο στην Αγία Ζώνη στη Λεμεσό με αριθμό Ε.Β1815/06, στο εξής θα αναφέρεται ως «το ακίνητο». Στις 19.12.2007 ο Καθ' ου η Αίτηση 3 κατέθεσε στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λεμεσού σύμβαση πώλησης του ακινήτου με αριθμό ΠΩΕ4731/07 και 4732/

1. Με βάση την πιο πάνω δικαστική απόφαση ο Καθ' ου η Αίτηση 2 οφείλει στην Αιτήτρια το ποσό ύψους €1.043.900 πλέον τόκους, υπάρχουν φυσικά και άλλες εξασφαλίσεις προς όφελος της Αιτήτριας, όμως παραμένει ένα μεγάλο ποσό οφειλής ακάλυπτο και ανεξασφάλιστο. Τον Δεκέμβριο του 2015 η Αιτήτρια παρέλαβε ειδοποίηση τύπου «ΙΕ» από το Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λεμεσού με την οποία πληροφορείτο ότι το Κτηματολόγιο προτίθετο να προχωρήσει με την μεταβίβαση του ακινήτου στο όνομα του αγοραστή. Η Αιτήτρια υπέβαλε ένσταση και το Κτηματολόγιο απάντησε στην Αιτήτρια με επιστολή ημερομηνίας 9.6.2016 ότι απορρίπτεται η ένσταση της και θα προχωρήσει με την εγγραφή του ακινήτου. Με βάση πιστοποιητικό έρευνας που έχει στην κατοχή της η Αιτήτρια η αξία του ακινήτου ανέρχεται στις €584.500 ενώ όπως προκύπτει από τα πωλητήρια έγγραφα ο Αιτητής 2 πώλησε το ακίνητο στον Καθ' ου η Αίτηση 3 έναντι του συνολικού τιμήματος €375.892,
2. Από νομική συμβουλή που έλαβε θεωρεί ότι η απόφαση του Διευθυντή καταστρατηγεί και βρίσκεται σε παραβίαση της απόφασης του Δικαστηρίου και παραβιάζει το άρθρο 14

(2)(β) του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου ενώ πλήττονται ανεπανόρθωτα τα δικαιώματα της Αιτήτριας τα οποία πηγάζουν από την απόφαση. Περαιτέρω ισχυρίζεται ότι η απόφαση του Διευθυντή δεν λαμβάνει υπόψη και παραβιάζει τα άρθρα 7

(4)και 8

(1)του περί Πώλησης Ακινήτων (Ειδική Εκτέλεση Νόμου 81

(1)/11). Με την ολοκλήρωση της μεταβίβασης του ακινήτου στο όνομα του Καθ' ου η Αίτηση 3 ελευθέρου εμπράγματου βάρους και την ακύρωση της επιβάρυνσης η προοπτική εξόφλησης του εξ αποφάσεως χρέους εξουδετερώνεται με αποτέλεσμα η Αιτήτρια να υφίσταται απώλεια περιουσιακού δικαιώματος. Η επιβάρυνση προηγείται των πωλητηρίων εγγράφων, ο Καθ' ου η Αίτηση 3 είχε γνώση της ύπαρξης του και ο Καθ' ου η Αίτηση 2 προχώρησε στην πώληση του ακινήτου ενώ γνώριζε την επιβάρυνση του ακινήτου. Ως τον συμβουλεύουν οι νομικοί σύμβουλοι της Αιτήτριας υπάρχει καταστρατήγηση του άρθρου 23 του συντάγματος εφόσον με την πράξη του Διευθυντή αποξενώνεται περιουσία που αποτελεί εξασφάλιση του δανειστή ο οποίος προσδοκά να ικανοποιηθεί με την εκποίηση της. Ο Καθ' ου η Αίτηση 3 γνώριζε την επιβάρυνση όταν αγόραζε το ακίνητο. Η ειδοποίηση τύπου «ΙΕ» που στάληκε στην Αιτήτρια είναι άκυρη και νομικά αβάσιμη καθότι η ειδοποίηση έχει αποσταλεί με βάση Νόμο ο οποίος προκαλεί ζημιά στα συμφέροντα της Αιτήτριας και παραβιάζει τα συνταγματικά, περιουσιακά και συμβατικά της δικαιώματα. Ενόψει όλων των πιο πάνω ζητά την έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων. Ο Καθ' ου η Αίτηση 1 καταχώρησε ένσταση. Οι λόγοι ένστασης φαίνονται στην ένσταση του και είναι οι ακόλουθοι: Οι διατάξεις επί των οποίων βασίστηκε ο Διευθυντής του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας και/ή ο Καθ' ου η Αίτηση 1 (στο εξής «ο Διευθυντής») είναι σύμφωνες με το σύνταγμα και με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Η αίτηση είναι γενική και ατεκμηρίωτη και δεν ανταποκρίνεται στις νομολογιακές αρχές που διέπουν τον έλεγχο της συνταγματικότητας των Νόμων και/ή ο τρόπος που προβάλλονται τα επιχειρήματα δεν καθιστούν ευχερή και/ή εφικτό τον έλεγχο της συνταγματικότητας. Η Αιτήτρια προβάλλει αόριστες και/ή γενικές εισηγήσεις περί αντισυνταγματικότητας και/ή δεν αντιπαραβάλλει τις κρίσιμες διατάξεις του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/65, όπως τροποποιήθηκε (στο εξής «ο Νόμος») με τις σχετικές διατάξεις του συντάγματος και/ή δεν εξειδικεύει επαρκώς πως ο εν λόγω Νόμος αντίκειται στις διατάξεις του συντάγματος και/ή δεν τεκμηριώνει ότι οι πρόνοιες του Νόμου είναι πέρα από κάθε αμφιβολία αντισυνταγματικές. Η προσβαλλόμενη απόφαση του Διευθυντή δεν παραβιάζει ούτε περιορίζει και/ή δεν περιορίζει κατά τρόπο ανεπίτρεπτο το δικαίωμα της Αιτήτριας δυνάμει του άρθρου 23 του συντάγματος. Εάν ήθελε φανεί ότι υπάρχει επέμβαση και/ή περιορισμός στον τρόπο άσκησης του δικαιώματος που κατοχυρώνει το εν λόγω άρθρο, αυτός τίθεται προς προστασία δικαιωμάτων τρίτου προσώπου, ήτοι του αγοραστή και/ή του εκδοχέα, υπέρ του οποίου επιφυλάσσεται και/ή προβλέπει η τρίτη παράγραφος του εν λόγω άρθρου του συντάγματος. Δεν επιβάλλεται οποιαδήποτε στέρηση ή περιορισμός δικαιώματος δια του οποίου να προκαλείται ζημιά και/ή ουσιώδης ζημιά στην Αιτήτρια. Εάν ήθελε φανεί ότι υπάρχει στέρηση οποιουδήποτε δικαιώματος της Αιτήτριας, αυτή είναι συνάδουσα με το σύνταγμα, την ΕΣΔΑ και υποστηρίζεται από τη σχετική επί του θέματος νομολογία. Η απουσία πρόνοιας στο Νόμο για καταβολή αποζημίωσης στον ενυπόθηκο δανειστή και/ή σε άλλο πρόσωπο, δεν καθιστά τον υπό εξέταση Νόμο και/ή τις πρόνοιες του ως αντισυνταγματικές. Με τον υπό εξέταση Νόμο προστατεύεται το δικαίωμα ιδιοκτησίας τρίτου προσώπου κατά τρόπο εύλογο, αναλογικό και συνταγματικά επιτρεπτό. Τυχόν έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα συνιστούσε ανεπίτρεπτη επέμβαση και/ή ανεπίτρεπτο περιορισμό και/ή στέρηση του δικαιώματος περιουσίας του αγοραστή και/ή της Καθ' ης η Αίτηση 3. Η Αιτήτρια δεν επεξηγεί με ποιο τρόπο παραμένει απροστάτευτη και/ή εκτεθειμένη σε οικονομική απώλεια σε περίπτωση μη έκδοσης του διατάγματος. Η προσβαλλόμενη απόφαση και/ή ειδοποίηση του Διευθυντή δεν μειώνει και/ή δεν μειώνει ουσιωδώς την αξία της περιουσίας της Αιτήτριας και/ή ουδέν περιουσιακό δικαίωμα υφίσταται το οποίο να υπόκειται περιορισμό και/ή βλάβη. Δεν παραβιάζεται το άρθρο 26 του συντάγματος και/ή δεν προκύπτει ότι οποιοσδήποτε από τους Καθ' ων η Αίτηση έχει οποιαδήποτε συμβατική σχέση με την Αιτήτρια. Σε κάθε περίπτωση οι προσβαλλόμενες διατάξεις του Νόμου δεν επηρεάζουν τη δυνατότητα σύναψης νόμιμης σύμβασης. Ο πυρήνας του δικαιώματος που προστατεύει το άρθρο 26 του συντάγματος δεν επηρεάζεται. Η δε τυχόν επέμβαση και/ή οι περιορισμοί που επιβάλλονται από το Νόμο είναι συνταγματικά επιτρεπτοί και/ή είναι προς προστασία του κοινού και/ή καλόπιστων τρίτων και/ή τέθηκαν προς προστασία του δημοσίου συμφέροντος και/ή των κοινωνικών και/ή οικονομικών συμφερόντων μεγάλου αριθμού πολιτών και/ή ένεκα του δικαίου της ανάγκης και/ή τίθενται προς προστασία από πρόσωπα τα οποία κατέχουν ιδιάζουσα οικονομική ισχύ και τηρούν την αρχή της αναλογικότητας. Η απόφαση του Καθ' ου η Αίτηση 1 ουδόλως συγκρούεται και/ή παραβιάζει την απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 29.6.2016 στην αγωγή 961/04, ούτε συγκρούετε και/ή παραβιάζει τις πρόνοιες του άρθρου 14

(1)(β) του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου. Η αναφορά της Αιτήτριας στις πρόνοιες του περί Πώλησης Ακινήτων (Ειδική Εκτέλεση Νόμου) του 2011 δεν έχει εφαρμογή στα πραγματικά και νομικά ζητήματα της παρούσας υπόθεσης. Η προσβαλλόμενη απόφαση του Διευθυντή είναι σύμφωνη με το σύνταγμα, την ΕΣΔΑ, τον Νόμο, τους κανόνες της επιείκειας και της φυσικής δικαιοσύνης και/ή ο Διευθυντής άσκησε τη διακριτική του εξουσία κατά τρόπο ορθό, δίκαιο, αναλογικό και συνταγματικά επιτρεπτό και/.ή η Αιτήτρια δεν απέδειξε ότι οι προβαλλόμενες νομοθετικές διατάξεις είναι αντισυνταγματικές έξω από κάθε αμφιβολία. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Χαράλαμπου Στυλιανού, κτηματολογικού λειτουργού στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λεμεσού ο οποίος είναι εξουσιοδοτημένος και γνωρίζει τα γεγονότα για να προβεί στην παρούσα ένορκη δήλωση. Αναφέρει ότι ο Καθ' ου η Αίτηση 3 κατέθεσε στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λεμεσού στις 19.12.2007 τις συμβάσεις πώλησης ΠΩΕ4731/07 και ΠΩΕ4732/

1. Είναι η θέση του ότι η αίτηση που υπέβαλε ο Καθ' ου η Αίτηση 3 για μεταβίβαση της ιδιοκτησίας στο όνομα του πληροί τις προϋποθέσεις ώστε να κινηθεί η διαδικασία από τον Διευθυντή. Γι' αυτό ο Διευθυντής προχώρησε και έστειλε προς την Αιτήτρια την ειδοποίηση για την πρόθεση μεταβίβασης. Γνωρίζει ότι η εγγραφή δικαστικής απόφασης στα μητρώα του Κτηματολογίου αποτελεί ένα από τα διάφορα μέτρα δικαστικής απόφασης σε σχέση με είσπραξη ποσού που προνοούνται στη νομοθεσία. Η Αιτήτρια δεν προσκόμισε ποτέ στο Κτηματολόγιο διάταγμα του Δικαστηρίου στο οποίο να διατάσσεται η εκποίηση του επιδίκου ακινήτου για σκοπούς εκτέλεσης απόφασης. Με βάση νομική συμβουλή που έλαβε η εγγραφή δικαστικής απόφασης δεν αποτελεί περιουσιακό δικαίωμα αλλά ένα τρόπο εκτέλεσης μιας δικαστικής απόφασης. Η προσβαλλόμενη απόφαση του Διευθυντή είναι νόμιμη, ορθή και βασίζεται πάνω σε νομοθεσία η οποία συνάδει με το σύνταγμα και το ΕΣΔΑ και οι πρόνοιες του νέου Νόμου περί Προστασίας Αγοραστών δεν απαγορεύουν την σύναψη συμβάσεων ούτε πλήττουν τον πυρήνα του δικαιώματος με τρόπο που δεν επιτρέπεται από το σύνταγμα στα δικαιώματα της Αιτήτριας. Οι Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 έφεραν ένσταση. Οι λόγοι ένστασης αναφέρονται στην ένσταση και είναι οι ακόλουθοι: Α. Η απόφαση του Διευθυντή του Κτηματολογίου ημερομηνίας 9.6.2016 με την οποία απέρριψε την ένσταση της Αιτήτριας-Εφεσείουσας κατά της μεταβίβασης του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 1/40881 της επαρχίας Λεμεσού (το ακίνητο) από τον Καθ' ου η Αίτηση 2 στον Καθ' ου η Αίτηση 3 είναι απόλυτα ορθή και/ή σύμφωνη με την κείμενη νομοθεσία και/ή δικαιολογημένη και ουδέν συνταγματικό δικαίωμα των Αιτητών παραβιάζει. Β. Η ειδοποίηση του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού ημερομηνίας 8.12.2015 με την οποία ειδοποίησε την Αιτήτρια - Εφεσείουσα ότι προτίθετο να μεταβιβάσει το ακίνητο είναι απόλυτα ορθή και δικαιολογημένη και εκδόθηκε σύμφωνα με τους σχετικούς Νόμους και κανονισμούς. Γ. Τόσο ο Καθ' ου η Αίτηση 1 όσο και οι Καθ' ων η αίτηση 2 και 3 ενήργησαν εντός των νόμιμων πλαισίων. Δ. Οι Καθ' ων η αίτηση 2 και 3 άσκησαν νόμιμα και/ή συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα τους και όλες οι ενέργειες στις οποίες προέβησαν είναι σύμφωνες με το Νόμο και τους σχετικούς κανονισμούς. Ε. Η όλη συμπεριφορά και ενέργειες και/ή πράξεις και παραλήψεις της Αιτήτριας από τον χρόνο έκδοσης της απόφασης στην αγωγή 961/04 και της καταχώρησης των memo ΕΒ1815/06, είναι καταχρηστικές και/ή προσβάλλει συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα του Καθ' ου η Αίτηση
2. ΣΤ. Ουδέν περιουσιακό δικαίωμα των Αιτητών υφίσταται και/ή θίγεται και/ή προσβάλλεται με την προσβαλλόμενη απόφαση του Διευθυντή του Κτηματολογίου. Ζ. Ουδόλως περιορίζεται και/ή προσβάλλεται το δικαίωμα του συμβάλλεσθαι των Αιτητών, με την προσβαλλόμενη απόφαση του Διευθυντή του Κτηματολογίου και/ή ουδέν δικαίωμα του συμβάλλεσθαι υφίσταται και/ή προκύπτει από τα γεγονότα της υπόθεσης. Η. Οι διατάξεις των άρθρων 44ΙΗ - 44ΚΖ του Νόμου 9/65 είναι καθόλα έγκυρες και συνταγματικές και/ή δεν μπορούν να θεωρηθούν ως αντισυνταγματικές στα πλαίσια της παρούσης διαδικασίας και/ή μπορούν να ερμηνευθούν σύμφωνα με το σύνταγμα. Θ. Οι Αιτητές προωθούν αντικανονικά και/ή εσφαλμένα, μεθοδολογία περί αντισυνταγματικότητας νομοθετημάτων. Ι. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2, ουδεμία συμβατική υποχρέωση έχει προς τους Αιτητές και/ή ουδεμία συμβατική σχέση έχει με τους Αιτητές και ως εκ τούτου η απόφαση του Διευθυντή Κτηματολογίου ουδέν συμβατικό Δικαίωμα των Αιτητών προσβάλλει και/ή περιορίζει και ουδόλως παραβιάζει το συνταγματικό δικαίωμα της ελευθερίας του συμβάλλεσθε. ΙΑ. Η πώληση των ακινήτων από τον Καθ' ου η Αίτηση 2 στον Καθ' ου η Αίτηση 3 είναι καθ' όλα νόμιμη. ΙΒ. Η απόφαση του Διευθυντή του Κτηματολογίου ουδόλως συγκρούεται και/ή παραβιάζει την απόφαση του Δικαστηρίου Λεμεσού ημερομηνίας 29.6.2016 στην αγωγή 961/04, ούτε συγκρούεται και/ή παραβιάζει τις πρόνοιες του άρθρου 14

(1)(β) του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.

1. ΙΓ. Η αναφορά των Αιτητών στις πρόνοιες του περί Πωλήσεως Ακινήτων Ειδική Εκτέλεση Νόμου) του 2011 είναι άσχετη με τα γεγονότα της παρούσης υπόθεσης. ΙΔ. Οι Αιτητές απέτυχαν να αποδείξουν ότι τα επίδικα νομοθετήματα είναι αντισυνταγματικά πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. ΙΕ. Η διαδικασία που προωθούν οι Αιτητές γίνεται κατά παράβαση των κανονισμών και/ή της σχετικής νομολογίας. ΙΣΤ. Οι προσβαλλόμενοι ως αντισυνταγματικοί νόμοι και/ή οι πρόνοιες αυτών είναι σύμφωνοι με την αρχή της αναλογικότητας. ΙΖ. Οι ισχυρισμοί που προβάλλουν οι Αιτητές περί αντισυνταγματικότητας είναι γενικοί και/ή αόριστοι και/ή ατεκμηρίωτοι. ΙΗ. Οι Αιτητές επιδιώκουν αφηρημένο έλεγχο της αντισυνταγματικότητας των επίδικων νομοθετημάτων, κατά παράβαση της σχετικής νομολογίας. Συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Ιούλιου Ρούσου, Καθ' ου η Αίτηση 3 ο οποίος είναι εξουσιοδοτημένος και από τον Καθ' ου η Αίτηση 2 να προβεί στην παρούσα ένορκη δήλωση. Συμφωνεί ότι η Αιτήτρια έχει εγγράψει επιβάρυνση επί του επίδικου ακινήτου και συγκεκριμένα την επιβάρυνση με αριθμό ΕΒ815/06 μέσα στα πλαίσια της απόφασης στην αγωγή 961/
2. Η Αιτήτρια ποτέ δεν παρουσίασε οποιαδήποτε μαρτυρία ότι προέβηκε σε οποιοδήποτε μέτρο εκτέλεσης εναντίον των εξ αποφάσεως οφειλετών στην πιο πάνω αγωγή. Η απραξία της Αιτήτριας για τη λήψη μέτρων εκτέλεσης για περίοδο 10 ετών προκαλεί ζημιά στην ίδια. Το ακίνητο βαρύνεται με υποθήκη Υ5884/06 προς όφελος της Τράπεζας Κύπρου η οποία προηγείται της επιβάρυνσης. Η υποθήκη αποτελεί εγγύηση για εξασφάλιση ποσού €598.010,50 επομένως είναι η θέση του ότι η Αιτήτρια στερείτε εννόμου συμφέροντος και δεν νομιμοποιείται να επιδιώκει ακύρωση της απόφασης του Διευθυντή ούτε να εγείρει με βάση τα συγκεκριμένα γεγονότα ζήτημα αντισυνταγματικότητας, η αξία του ακινήτου ανέρχεται σε €584.500 και η αξία του ½ στο μισό του πιο πάνω ποσού. Η δε υποθήκη ανέρχεται στο ποσό των €513.374 σύμφωνα με βεβαίωση της Τράπεζας Κύπρου. Για το επίδικο ακίνητο συμφωνεί ότι το αγόρασε στις 5.12.2007 και το εξόφλησε πλήρως και έχει λάβει κατοχή του ακινήτου. Είναι η θέση του ότι ο Καθ' ου η Αίτηση 1 σωστά ενήργησε μετά την αίτηση που υπέβαλε ως αγοραστής. Η Αιτήτρια ουδέποτε προχώρησε στην εκτέλεση του memo, απορρίπτει τα όσα ο κ. Μιχαηλίδης αναφέρει σε σχέση με την αξία του ακινήτου και αναφέρει ότι η αξία του ακινήτου αφορά ολόκληρο το ακίνητο και όχι το ½ που αγόρασε ο ίδιος και επομένως η τιμή που αγόρασε είναι πιο ψηλή από αυτή της γενικής εκτίμησης. Η επίκληση των άρθρων 7 και 8 του Ν.81

(1)/11 είναι άσχετη και δεν μπορεί να συνδεθεί με την παρούσα καθότι τα εν λόγω άρθρα αφορούν αποκλειστικά μόνο την περίπτωση κατά την οποία το Δικαστήριο μετά από καταχώρηση αγωγής εκδίδει διατάγματα για εκπλήρωση υποχρεώσεων που πηγάζουν από την σύμβαση περιλαμβανομένης και της εγγραφής της ακίνητης ιδιοκτησίας. Η εγγραφή του επίδικου ακινήτου στο όνομα του δεν εξουδετερώνει την προοπτική εξόφλησης του ποσού που αναφέρεται στην αγωγή 961/

1. Από νομική συμβουλή που έχει λάβει ουδεμία απώλεια περιουσιακού δικαιώματος υφίσταται η Αιτήτρια, η εγγραφή δικαστικής απόφασης αποτελεί ένα από τα μέτρα εκτέλεσης των δικαστικών αποφάσεων και σε καμιά περίπτωση μπορεί να θεωρηθεί ως περιουσιακό δικαίωμα και μάλιστα συνταγματικά κατοχυρωμένο. Οι πρόνοιες των άρθρων 44ΙΗ έως 44ΚΖ του Ν.9/65 δεν μπορούν να κριθούν ως αντισυνταγματικές στο πλαίσιο των γεγονότων της παρούσας υπόθεσης. Η επίκληση δε του άρθρου 31 του συντάγματος είναι λανθασμένη και παντελώς άσχετη με την παρούσα υπόθεση. Το δε Δικαστήριο δεν έχει εξουσία να αποφασίσει γενικά και αόριστα περί της συνταγματικότητας ή μη μιας νομοθετικής διάταξης και ως εκ τούτου για όλους τους πιο πάνω λόγους ζητά την απόρριψη της αίτησης και των αιτουμένων διαταγμάτων. Αμφότεροι οι δικηγόροι περιορίστηκαν στις εκατέρωθεν ένορκες δηλώσεις και προέβηκαν σε γραπτές αγορεύσεις. Το περιεχόμενο των οποίων έχει μελετηθεί από το Δικαστήριο και θα γίνει αναφορά εκεί όπου είναι αναγκαίο. Πριν προχωρήσω να εξετάσω αν οι πρόνοιες των άρθρων 44ΙΗ - 44ΚΖ του Ν.9/65 μπορούν να κριθούν ως αντισυνταγματικές στο πλαίσιο των γεγονότων της παρούσας υπόθεσης θεωρώ ορθότερο να εξετάσω με βάση τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης αν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που θέτουν τα πιο πάνω άρθρα και η απόφαση του Διευθυντή ως έχει κοινοποιηθεί στους Αιτητές είναι αιτιολογημένη και με βάση το πνεύμα του Νόμου, ειδικά με βάση την αιτιολογική έκθεση του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας για τους σκοπούς του νομοσχεδίου που αφορούσε την τροποποίηση του Νόμου ώστε να παρέχεται στον Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, υπό προϋποθέσεις, να προχωρεί σε απαλλαγή και εξάλειψη, μεταξύ άλλων και εμπράγματου βάρους, με σκοπό την μεταβίβασης επ' ονόματι του αγοραστή, νοουμένου ότι έχει καταβληθεί πλήρως το τίμημα πώλησης. Τα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση και είναι αποδεκτά από όλες τις πλευρές, είναι τα ακόλουθα: Η Αιτήτρια μέσα στα πλαίσια της αγωγής 961/04 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού έκδωσε απόφαση εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 2 και ενέγραψε στα μητρώα του Κτηματολογίου στις 11.8.2006 επιβάρυνση με αριθμό ΕΒ1815/06 στην ακίνητη περιουσία του και συγκεκριμένα επί του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 1/40881, Φ./Σχ. 54/580302, Τεμάχιο 234, που βρίσκεται στο Δήμο Λεμεσού, ενορία Αγίας Ζώνης. Με βάση το πιστοποιητικό έρευνας ακίνητης ιδιοκτησίας επί του συγκεκριμένου ακινήτου υπάρχει καταχωρημένη η υποθήκη με αριθμό Υ5884/06 προς όφελος της Τράπεζας Κύπρου, ακολουθεί η εγγραφή memo ΕΒ1815/06 από την Αιτήτρια και μετά από αυτό υπάρχουν δύο πωλητήρια έγγραφα ΠΩΕ4731/07 και ΠΩΕ4732/07 με αγοραστή τον Καθ' ου η Αίτηση
2. Ο Καθ' ου η Αίτηση 3 αγόρασε το ακίνητο από τον Καθ' ου η Αίτηση 2 για το συνολικό ποσό των €375.892,
3. Στις 8.12.2015 το Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λεμεσού ενημέρωσε την Αιτήτρια ότι έχει κατατεθεί στο γραφείο Λεμεσού αίτηση για εγγραφή του πιο πάνω ακινήτου επ' ονόματι του Καθ' ου η Αίτηση 3 δυνάμει των πιο πάνω αναφερομένων συμβάσεων πώλησης. Η Αιτήτρια καταχώρησε ένσταση και ο Διευθυντής με επιστολή του ημερομηνίας 9.6.2016 απορρίπτει την ένσταση της Αιτήτριας ημερομηνίας 20.1.2016 γιατί σύμφωνα με το άρθρο 44ΚΒ

(3)του Ν. 9/65 ένσταση μπορεί να υποβληθεί στον Διευθυντή για το λόγο ότι δεν εκπληρώθηκαν πλήρως οι συμβατικές υποχρεώσεις του αγοραστή έναντι του πωλητή ή ότι η σύμβαση μεταξύ του πωλητή και του αγοραστή είναι άκυρη ή έχει τερματιστεί δυνάμει διατάγματος Δικαστηρίου. Η Αιτήτρια ασκώντας το δικαίωμα που της παρέχει το άρθρο 51 του Ν.9/65 έχει εφεσιβάλει αυτή την απόφαση του Διευθυντή και μεταξύ άλλων στους λόγους έφεσης ισχυρίζεται ότι η συγκεκριμένη απόφαση του Κτηματολογίου είναι εσφαλμένη και νομικά αβάσιμη γιατί ο Διευθυντής δεν εξάσκησε ορθά την διακριτική ευχέρεια που του παρέχεται από το Ν. 9/65. Όλες οι πλευρές στο στάδιο των αγορεύσεων τους ασχολήθηκαν καθαρά με το θέμα που αφορά την συνταγματικότητα ή όχι του συγκεκριμένου Νόμου και ελάχιστα ασχολήθηκαν με το θέμα που αφορά τον πιο πάνω λόγο έφεσης. Η ένσταση της Αιτήτριας απορρίφθηκε από τον Διευθυντή για τους λόγους που αναφέρει στην επιστολή του ημερομηνίας 9.6.2016 και συγκεκριμένα γιατί δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις του άρθρου 44ΚΒ

(3)του Ν.9/65. Το άρθρο 44ΚΒ

(3)αναφέρει:

(3)Ο αγοραστής, ο πωλητής ή ο ενυπόθηκος δανειστής, καθώς και οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο προς όφελος του οποίου επενεργεί εμπράγματο βάρος ή απαγόρευση δύναται εντός σαράντα πέντε

(45)ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης, σύμφωνα με το εδάφιο

(1), να υποβάλει ένσταση στο Διευθυντή για τους ακόλουθους λόγους: (α) Ότι δεν εκπληρώθηκαν πλήρως οι συμβατικές υποχρεώσεις του αγοραστή έναντι του πωλητή, ή (β) ότι η σύμβαση μεταξύ του πωλητή και του αγοραστή είναι άκυρη ή/και έχει τερματιστεί δυνάμει διατάγματος Δικαστηρίου: Νοείται ότι, ο Διευθυντής σε περίπτωση τεκμηρίωσης της ένστασης δεν προβαίνει σε μεταβίβαση του τίτλου ιδιοκτησίας επ' ονόματι του αγοραστή: Το δε άρθρο 44ΚΒ

(5)αναφέρει: «

(5)Τηρουμένων των διατάξεων των εδαφίων

(3)και

(4), ο αγοραστής, ο πωλητής, ο ενυπόθηκος δανειστής και οποιοδήποτε πρόσωπο προς όφελος του οποίου επενεργεί εμπράγματο βάρος ή απαγόρευση υποχρεούνται όπως προσκομίσουν τα απαραίτητα αποδεικτικά στοιχεία σύμφωνα με Κανονισμούς για την τεκμηρίωση της ένστασής τους ή της μεταφοράς της υποθήκης, του εμπράγματου βάρους ή της απαγόρευσης επί άλλης ακίνητης ιδιοκτησίας του ίδιου πωλητή». Σύμφωνα δε με τους περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Κανονισμούς Κ.Δ.Π.298/15 συγκεκριμενοποιούνται τα αποδεικτικά στοιχεία για την τεκμηρίωση της ένστασης. Και συγκεκριμένα το άρθρο 6 της πιο πάνω κανονιστικής διάταξης αναφέρει: «6. Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 44ΚΒ του Νόμου, για σκοπούς τεκμηρίωσης της ένστασης είναι απαραίτητη η προσκόμιση από οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο των ακόλουθων αποδεικτικών στοιχείων: (α) Έγγραφης απόδειξης εκ μέρους του πωλητή αναφορικά με τη μη πλήρη εκπλήρωση εκ μέρους του αγοραστή των συμβατικών του υποχρεώσεων, σύμφωνα με τις πρόνοιες της σύμβασης, ή/και (β) έγγραφης απόδειξης εκ μέρους του ενυπόθηκου δανειστή ή/και οποιουδήποτε ενδιαφερόμενου προσώπου αναφορικά με τη μη πλήρη εκπλήρωση εκ μέρους του αγοραστή των συμβατικών του υποχρεώσεων, σύμφωνα με τις πρόνοιες της σύμβασης, ή/και ................................» Στην υπόθεση Κυριάκου Χαραλάμπους Αλέξη v. Aristo Developers Ltd

(2009)1(Β) Α.Α.Δ. 834 αναφέρθηκε ότι οι εκφράσεις όπως «αφού μελέτησε όλα τα σχετικά στοιχεία και γεγονότα», «υπό τις υφιστάμενες συνθήκες η επιλεγείσα δίοδος ήταν η μόνη κατάλληλη», «αφού έλαβε υπόψη όλους τους σχετικούς παράγοντες και με σκοπό να προκληθεί η μικρότερη δυνατή ζημιά.», είναι τόσο γενικές και αόριστες που δεν μπορούν να αποτελέσουν αιτιολογία όπως απαιτείται από το Νόμο. Οι πιο πάνω διατάξεις των άρθρων αλλά και οι κανονισμοί δίδουν δικαίωμα και στο πρόσωπο προς όφελος του οποίου επενεργεί εμπράγματο βάρος να προσκομίσει στον Διευθυντή οποιεσδήποτε αποδείξεις αναφορικά με την μη πλήρη εκπλήρωση εκ μέρους του αγοραστή των συμβατικών υποχρεώσεων. Φυσικά, ποια είναι η συμβατική υποχρέωση του αγοραστή προς το πρόσωπο που έχει εμπράγματο βάρος στην περιουσία του πωλητή πλην των υποχρεώσεων του πωλητή έναντι του προσώπου που έχει το εμπράγματο βάρος. Και περαιτέρω γιατί ο Νόμος αλλά και οι κανονισμοί μιλούν για την παρουσίαση εκ μέρους και του ενδιαφερομένου προσώπου αποδεικτικών στοιχείων ως προβλέπονται στην κανονιστική διάταξη 6 της Κ.Δ.Π. 298/15 για την μη πλήρη εκπλήρωση εκ μέρους του αγοραστή των συμβατικών του υποχρεώσεων αν δεν θα εξέταζε ο Διευθυντής γιατί δεν του παρείχε τέτοια δικαιοδοσία ο Νόμος τα στοιχεία που θα του προσκόμιζε ο έχων το εμπράγματο βάρος από τη στιγμή που η μόνη συμβατική σχέση του προσώπου αυτού είναι με την περιουσία του πωλητή. Στη συγκεκριμένη περίπτωση θεωρώ ότι ο Διευθυντής του Κτηματολογίου θα έπρεπε να εξασκήσει την διακριτική ευχέρεια που του παρέχεται από το Νόμο και να εξετάσει στο σύνολο της την ένσταση που καταχώρησε εμπρόθεσμα η Αιτήτρια καθώς και όλα τα στοιχεία τα οποία έχει προσκομίσει στις 20.1.2016 και να αποφασίσει επί της ουσίας της ενστάσεως και όχι να απορρίψει την ένσταση για το λόγο ότι η ένσταση δεν μπορεί να εξεταστεί γιατί δεν εμπίπτει στις πρόνοιες του εδαφίου 3 του άρθρου 44ΚΒ. Εάν το πρόσωπο το οποίο είχε εμπράγματο βάρος επί τις ακίνητης ιδιοκτησίας δεν δικαιούτο να θέσει τα στοιχεία που έθεσε και να εξηγήσει τη σχέση που έχει με τον αγοραστή που ουσιαστικά πηγάζει από τον πωλητή, τότε ποια θα ήταν η αναγκαιότητα να αναφέρεται το συγκεκριμένο πρόσωπο στο Νόμο αφού ποτέ δεν θα έχει άμεση σχέση το συγκεκριμένο πρόσωπο με τον αγοραστή και τα δικαιώματα που του παρέχει ο Νόμος για καταχώρηση ένστασης ουσιαστικά θα είναι άνευ αντικειμένου. Περαιτέρω ο Διευθυντής όφειλε να εξετάσει την συγκεκριμένη ένσταση για λόγους που περιβάλλουν περαιτέρω την ουσία της παρούσας υπόθεσης αφού στη συγκεκριμένη περίπτωση διαπιστώνεται ότι ο αγοραστής κατά το χρόνο αγοράς και εξόφλησης του ακινήτου γνώριζε ότι το ακίνητο ήταν ήδη υποθηκευμένο και γνώριζε ότι μετά την υποθήκη ακολουθούσε εμπράγματο βάρος. Με βάση τα πιο πάνω καταλήγω ότι η απόφαση του Διευθυντή να απορρίψει την ένσταση της Αιτήτριας είναι αναιτιολόγητη και ως εκ τούτου κρίνω ότι δικαιολογείται η ακύρωση της απόφασης του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού ημερομηνίας 9.6.2016 με την οποία απέρριψε την ένσταση της Αιτήτριας - Εφεσείουσας κατά της μεταβίβασης του ακινήτου που περιγράφεται ανωτέρω από τον Καθ' ου η Αίτηση 2 στον Καθ' ου η Αίτηση 3. Με την πιο πάνω κατάληξη του Δικαστηρίου δεν είναι αναγκαίο να εξεταστούν οι υπόλοιποι λόγοι έφεσης και ειδικά εάν ο συγκεκριμένος Νόμος είναι αντισυνταγματικός γιατί παραβιάζει συγκεκριμένα άρθρα του συντάγματος. Ως εκ τούτου η αίτηση εγκρίνεται και εκδίδεται διάταγμα με το οποίο παραμερίζεται η ειδοποίηση του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού ημερομηνίας 8.12.2015 με την οποία ειδοποίησε την Αιτήτρια ότι προτίθετο να μεταβιβάσει το ακίνητο που περιγράφεται ανωτέρω. Ο χρόνος καταχώρησης νέας ένστασης να ξεκινά από σήμερα. Τα έξοδα επιδικάζονται προς όφελος της Αιτήτριας και εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1 - 3 ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .............. Μ. Δρουσιώτης, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής ./Ο.Ρ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο