← Κύπρος

VTB DC LLC κ.α. ν. Morea Investments Limited, Aγωγή Αρ. 3027/2016, 11/9/2017

VTB DC LLC κ.α. ν. Morea Investments Limited, Aγωγή Αρ. 3027/2016, 11/9/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2017:A295 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Μαλαχτού, Π.Ε.Δ. Aγωγή Αρ. 3027/2016 Μεταξύ: 1. VTB DC LLC από τη Ρωσία 2. VTB Bank JSC από τη Ρωσία Εναγουσών -και- Morea Investments Limited, από τη Λεμεσό Εναγομένης --------------------------------- Αίτηση ημερ. 13.4.2017 Ημερ. 11.9.2017 Για τις Ενάγουσες-Αιτήτριες: κ. I.. Oικονόμου για Άντης Τριανταφυλλίδης & Υιοί Λτδ Για την Εναγόμενη-Καθ' ης η Αίτηση: κ. Τ. Παντελή με κα Μ. Βιολάρη για Ανδρέας Μ. Σοφοκλέους & Σία ΔΕΠΕ και κ. Μάρκος Γρηγόρης Δράκος ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η αγωγή καταχωρίστηκε την 21.10.2016 με Κλητήριο Ένταλμα Ειδικά Οπισθογραφημένο. Τροποποιημένο Κλητήριο καταχωρίστηκε την 27.10.2016. Η Ενάγουσα 1, ρωσική εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, αξιώνει από την Εναγόμενη κυπριακή εταιρεία Δολ. Αμερ. 23.010.392,36 ή το ισόποσο σε ευρώ δυνάμει δύο συμφωνιών εγγύησης ημερ. 15.12.2011 πλέον νόμιμο τόκο. Η Ενάγουσα 2, ρωσική δημόσια συμμετοχική εταιρεία, αξιώνει από την Εναγόμενη Δολ. Αμερ. 43.813.924,63 ή το ισόποσο σε ευρώ δυνάμει συμφωνίας εγγύησης ημερ. 29.11.2010 πλέον νόμιμο τόκο. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης η Ενάγουσα 2 είχε συνάψει τρεις συμφωνίες διευκόλυνσης, ημερ. 15.12.2011, 15.12.2011 και 29.11.2010, με την εταιρεία Eniseisky Plywood Mill LLC και παρείχε στην τελευταία όριο ανάληψης ποσού Δολ. Αμερ. 5.000.000, Δολ. Αμερ. 15.000.000 και Δολ. Αμερ. 45.000.000 αντίστοιχα. Η Εναγόμενη με συμφωνίες εγγύησης κατά τις αντίστοιχες ημερομηνίες εγγυήθηκε την ακριβή εκπλήρωση των υποχρεώσεων της Eniseisky. Με γραπτές ειδοποιήσεις παράβασης ημερ. 18.9.2013 η Ενάγουσα 2 απαίτησε από την Eniseisky την αποπληρωμή των χρεωστικών υπολοίπων των τριών συμφωνιών που αφορούσαν ποσά Δολ. Αμερ. 3.706.686,02, Δολ. Αμερ. 17.102.788,79 και Δολ. Αμερ. 41.109.117,32 αντίστοιχα. Με συμφωνία εκχώρησης δικαιωμάτων ημερ. 17.5.2016 η Ενάγουσα 2 εκχώρησε στην Ενάγουσα 1 τα δικαιώματα της από τις πρώτες δύο συμφωνίες. Με επιστολή ημερ. 29.6.2016 η Ενάγουσα 1 απαίτησε από την Εναγόμενη δυνάμει της πρώτης και δεύτερης συμφωνίας εγγύησης το ποσό των Δολ. Αμερ. 23.010.392,36. Με επιστολή ημερ. 16.9.2016 η Ενάγουσα 2 απαίτησε από την Εναγόμενη δυνάμει της τρίτης συμφωνίας εγγύησης το ποσό των Δολ. Αμερ. 43.813.924,63. Η Εναγόμενη παρέλειψε να καταβάλει τα ζητούμενα ποσά ή οποιοδήποτε μέρος τους. Η Εναγόμενη καταχώρησε εμφάνιση την 1.11.2016 και Έκθεση Υπεράσπισης την 15.3.2017. Απάντηση δεν καταχωρίστηκε, παρά το γεγονός ότι δύο φορές δόθηκε παράταση χρόνου για την καταχώριση της. Την 13.4.2017 καταχωρίστηκε η υπό κρίση Αίτηση με την οποία οι Ενάγουσες εξαιτούνται: «Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η διαγραφή της Υπεράσπισης της Εναγόμενης για το λόγο ότι είναι σκανδαλώδης και/ή επιπόλαιη και/ή ενοχλητική και/ή για το λόγο ότι τείνει να περιπλέξει και/ή καθυστερήσει και/ή επηρεάσει και/ή να δυσχεράνει την εκδίκαση της αγωγής και/ή δεν επιτρέπει στους Ενάγοντες να απαντήσουν στους ισχυρισμούς της Εναγόμενης όπως αυτοί παρατίθενται στην Υπεράσπιση παραβιάζοντας την δίκαιη δίκη.» Η Αίτηση υποστηρίζεται με Ένορκη Δήλωση ημερ. 13.4.2017 της Τατιάνας Χλωρακιώτου, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων των Εναγουσών. Η Χλωρακιώτου περιγράφει τη διαδικασία στην αγωγή και στη συνέχεια αναλώνεται σε νομική επιχειρηματολογία. Αυτή έχει αναπτυχθεί στην αγόρευση των δικηγόρων των Εναγουσών. Στην παρ.10 καταγράφονται σε οκτώ υποπαραγράφους, «ενδεικτικά», τα ζητήματα τα οποία οι Ενάγουσες θεωρούν ως δικογραφικές παρατυπίες της Έκθεσης Υπεράσπισης. Οι Εναγόμενες καταχώρησαν Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης με 11 λόγους Ένστασης που υποστηρίζεται με Ένορκη Δήλωση ημερ. 28.6.2017 της Μαρίνας Περικλέους, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δεύτερων δικηγόρων τους. Η Περικλέους αναλώνεται σε επιχειρηματολογία, όπως αυτή αναπτύσσεται στην αγόρευση των δικηγόρων της Εναγόμενης. Περαιτέρω, παρουσιάζει την ογκώδη δικογραφία που κατατέθηκε στη διαιτητική διαδικασία ενώπιον του Διεθνούς Διαιτητικού Δικαστηρίου του Λονδίνου σε αίτηση της Ενάγουσας 2 εναντίον της Εναγόμενης που αφορούσε την ίδια επίδικη μεταξύ τους διαφορά. Αναφέρεται στο αποτέλεσμα της Διαιτησίας, αλλά πρωτίστως παραπέμπει στον όγκο της δικογραφίας αντιπαραβάλλοντας τον με το μέγεθος της Έκθεσης Υπεράσπισης στην παρούσα, υποδεικνύοντας ότι στη διαιτητική διαδικασία η Ενάγουσα 2 κατανόησε και απάντησε χωρίς πρόβλημα στους ισχυρισμούς της Εναγόμενης. Η Έκθεση Υπεράσπισης είναι ενώπιον του Δικαστηρίου και το κατά πόσο αυτή είναι σύμφωνα με τις πρόνοιες των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, κρίνεται στη βάση του περιεχομένου της και όχι με αντιπαραβολή με άλλα έγγραφα που καταχωρίστηκαν σε άλλες διαδικασίες. Περαιτέρω, και εφόσον η αλήθεια ή όχι των προβαλλόμενων στο δικόγραφο θέσεων δεν εξετάζεται, οι ένορκες δηλώσεις που καταχωρούνται προς υποστήριξη της αίτησης ή της ένστασης περιορισμένη, αν καθόλου σημασία, μπορεί να έχουν. Γι' αυτό και αιτήσεις στη βάση της Δ.19, θ.26 και Δ.27, θ.3 δεν χρειάζεται να συνοδεύονται από υποστηρικτική ένορκη δήλωση (βλ. Δ.48, θ.9(
  2. j)και (ο)). H Aίτηση εδράζεται, κατά κύριο λόγο, στη Δ.19, θ.26 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που προνοεί ότι: "Τhe Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, order to be struck out or amended any matter in any indorsement or pleading which may be unnecessary or scandalous or which may tend to prejudice, embarrass or delay the fair trial of the action." Αναφέρεται στην Παγκύπριος Ετ. Αρτοποιών Λτδ ν. Σαββίδη

(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 685 ότι τα δικόγραφα καθορίζουν το πλαίσιο της δίκης. Η σύνταξή τους διέπεται από ιδιαίτερους δικονομικούς κανόνες που ενσωματώνονται στη Δ.19 και διασφαλίζουν την αποτελεσματική διεξαγωγή της δίκης. Ο θ. 4 περιέχει τον πιο θεμελιακό: "Every pleading shall contain, and contain only, a statement in a summary form of the material facts on which the party pleading relies for his claim or defence, as the case may be, but not the evidence by which they are to be proved, .." H έννοια του ουσιαστικού συσχετίζεται με ότι είναι απαραίτητο. Με παραπομπή στην Bruce v. Odhams Press Ltd [1936] 1 K.B. 697, 712, αναφέρεται ότι ουσιαστικό σημαίνει απαραίτητο για το σκοπό της διαμόρφωσης συμπληρωμένης αιτίας αγωγής και, θα προστίθετο, υπεράσπισης όταν πρόκειται για έκθεση υπεράσπισης. Αναφέρεται ακόμα ότι η μαρτυρία με την οποία μπορεί να αποδειχθεί οποιοδήποτε από τα επίδικα θέματα δεν έχει θέση σε δικόγραφο και πως εάν παρεισφρήσει θα πρέπει να διαγραφεί (βλ.Merchants' and Manufacturers' Insurance Co. v. Davies [1938] 1 K.B. 196, 207). Δεν είναι επιτρεπτή η παράθεση ολόκληρου εγγράφου. Είναι αρκετό να δηλωθεί η έννοια και το αποτέλεσμά του (βλ. Bullen & Leake "Precedents of Pleadings" 12η έκδ., σελ. 44). Σε σχέση με το πότε ένα δικόγραφο μπορεί να χαρακτηρισθεί ως "embarrassing" στην έννοια της Δ.19, θ.16, υιοθετείται απόσπασμα από τους Βullen & Leak (σελ. 147) ότι το δικόγραφο είναι τέτοιο εφόσον είναι διφορούμενο ή ακατανόητο ή εμπεριέχει ζητήματα χωρίς ουσία και εγείρει άσχετα ζητήματα που δημιουργούν έξοδα, δυσκολία και καθυστέρηση και έτσι παρεμποδίζουν τη δίκαια εκδίκαση της υπόθεσης. Έτσι χαρακτηρίζονται και δικόγραφα που εμπεριέχουν αχρείαστους ή άσχετους ισχυρισμούς. Αναφέρεται κατά τρόπο εμφαντικό ότι η διατύπωση και η παρουσίαση της υπόθεσης πρέπει να είναι λιτή χωρίς πλατειασμούς και με παραπομπή στην British Airways Pension Trustees Ltd v. Sir Robert McAlpine [1994] 72 B.L.R. 26 σημειώνεται ότι ο βασικός σκοπός των δικογράφων είναι να μπορέσει ο αντίδικος να γνωρίζει την εναντίον του υπόθεση με ικανοποιητική λεπτομέρεια και να μπορέσει να προετοιμαστεί κατάλληλα για να την αντιμετωπίσει. Τα δικόγραφα δεν συνιστούν αυτοσκοπό αλλά το μέσο για τη διεξαγωγή της δίκαιας δίκης. Ότι η Έκθεση Υπεράσπισης που καταχωρίστηκε αποτελείται από 43 σελίδες και αποτελείται από 64 παραγράφους κάποιες από τις οποίες εμπεριέχουν πολλές υποπαραγράφους δεν προϊδεάζει για το αποτέλεσμα. Εξαρτάται από τα επίδικα θέματα που πραγματικά εγείρονται. Η Έκθεση Υπεράσπισης χωρίζεται σε ενότητες. Η πρώτη τιτλοφορείται «Εισαγωγή» και αυτό, όπως υποδεικνύουν οι δικηγόροι των Εναγουσών, είναι τρόπος δικογράφησης που δεν προνοείται στους Θεσμούς. Πέραν όμως του τίτλου, δεν επικαλούνται κάτι το μεμπτό για τις παρ. 1 - 4 που εμπεριέχονται στην «Εισαγωγή». Το Δικαστήριο διερχόμενο τις παρ. 1 - 4 δεν διαπιστώνει ότι εμπεριέχουν ζητήματα που θα έπρεπε να διαταχθεί να διαγραφούν. Σημειώνεται, και αυτό είναι προσέγγιση που αφορά την κάθε πτυχή κάθε δικογράφου πως το ζήτημα δεν είναι κατά πόσο αυτό θα μπορούσε να ήταν καλύτερο ή πιο περιεκτικό ή καλύτερα δομημένο αλλά κατά πόσο παραβιάζει τους Θεσμούς. Η παράθεση των δύο «Παραρτημάτων» στις τελευταίες δύο σελίδες της Έκθεσης Υπεράσπισης, στη μορφή πινάκων με υποσημειώσεις και διαγραφές είναι περιεχόμενο εντελώς απαράδεκτο σε δικογράφημα. Εάν η Εναγόμενη το κρίνει σκόπιμο και αναγκαίο θα μπορεί να προβάλλει τα στοιχεία ως ισχυρισμούς γεγονότων στους οποίους οι Ενάγουσες θα μπορούν να απαντήσουν. Στην παρ.13 η Εναγόμενη επικαλείται ότι οι επίδικες συμφωνίες εγγύησης είναι παράνομες σε σκοπό ή εκτέλεση και μολυσμένες από παρανομία, γιατί αποτελούσαν μέρος ενός παράνομου σχεδίου από πλευράς της Ενάγουσας
  1. Στις παρ. 14 - 47 που ακολουθούν σε 28 σελίδες, περιγράφεται σε πέντε υποενότητες το παράνομο σχέδιο. Είναι η θέση των Εναγουσών ότι οι παρ. 14 - 35 συνιστούν μαρτυρία. Το Δικαστήριο διαπιστώνει ότι οι παρ. 14 - 35 είναι κατάσπαρτες από στοιχεία μαρτυρίας. Σε τέτοιο βαθμό και σε τόση έκταση λεπτομερειών που θα ήταν ενδεχομένως πρακτικά αδύνατο να διαχωριστούν τα μέρη που θα μπορούσαν να διατηρηθούν στη δικογραφία. Έχει κατάφορα παραβιαστεί η θεμελιακή Δ.19, θ.4 των Θεσμών που, για ευνόητους λόγους, επιβάλλει τη δικογράφηση των ουσιωδών ισχυρισμών του κάθε διαδίκου αποκλείοντας, και αφήνοντας για τη δίκη, τη μαρτυρία που χρειάζεται για να τεκμηριωθούν οι ισχυρισμοί αυτοί. Εφόσον το επικαλούμενο σχέδιο διαπράχθηκε στη Ρωσία γίνεται στην Έκθεση Υπεράσπισης επίκληση του ρωσικού δικαίου που εφαρμόζεται. Το συναφές αλλοδαπό δίκαιο πρέπει να αποδεικνύεται κατά τη δίκη με μαρτυρία και αντιμετωπίζεται ως γεγονός. Αυτό που μπορεί να δικογραφηθεί είναι το απόφθεγμα των σχετικών προνοιών όπως εφαρμόζονται στα γεγονότα της υπόθεσης. Στις παρ. 36 και 37 παρατίθενται αυτούσια (μεταφρασμένα στην Ελληνική) άρθρα του Ρωσικού Ποινικού Κώδικα. Αυτή είναι η μαρτυρία που μαζί με άλλα στοιχεία θα μπορεί να παρουσιαστεί για να αποδείξει το ρωσικό δίκαιο κατά τη δίκη και είναι αχρείαστο και ανεπίτρεπτο να εμπεριέχεται στη δικογραφία. Το υπόλοιπο περιεχόμενο των παρ. 36 και 37 έχει τα χαρακτηριστικά που έχουν πιο πάνω περιγραφεί σε σχέση με τις προηγούμενες παραγράφους. Στις παρ. 40 - 41 υποστηρίζεται, ως εάν να επρόκειτο για αγόρευση, γιατί η συμπεριφορά που περιγράφηκε ως αξιόποινη δυνάμει του ρωσικού δικαίου είναι αξιόποινη και στην Κύπρο. Πρόκειται ουσιαστικά για επιχειρηματολογία που και πάλι δεν έχει θέση στη δικογραφία. Κατά τις Ενάγουσες, οι παρ. 42 - 46 αποτελούν παράθεση μαρτυρίας. Το Δικαστήριο θα πρόσθετε ότι συνιστούν και επιχειρηματολογία με εισηγήσεις ως προς την εκτίμηση των γεγονότων στο νομικό πλαίσιο. Η υπό εξέταση περίπτωση δεν αφορά μεμονωμένες παρεκτροπές που θα μπορούσαν, με την παρέμβαση του Δικαστηρίου, να καταστήσουν το δικόγραφο ανεκτό και εφικτή τη διεξαγωγή δίκαιας δίκης στη βάση του. Ενδέχεται μαρτυρία που θα διαγραφεί να πρέπει να λάβει τη μορφή ουσιώδους ισχυρισμού προς συμπλήρωση της εικόνας της υπεράσπισης ή μεικτά κείμενα που εμπεριέχουν τόσο ισχυρισμούς όσο και μαρτυρία να πρέπει να διαμορφωθούν ή αντικατασταθούν με την παράθεση ουσιωδών ισχυρισμών. Γενικά η αφαίρεση τόσων πολλών παραγράφων ή και προτάσεων θα καθιστούσε το δικόγραφο ασύνδετο και χωρίς ειρμό. Περαιτέρω, η Εναγόμενη θα είχε το βάρος να αναζητήσει την τροποποίηση του, ενδεχομένως εκ θεμελίων, και να υποστεί πέραν από τα έξοδα της παρούσας Αίτησης τα περαιτέρω έξοδα της τροποποίησης. Είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι δεν υπάρχει άλλη πρόσφορη επιλογή από τη διαγραφή ολόκληρης της Έκθεσης Υπεράσπισης, έστω και αν μεμονωμένα μέρη της θα μπορούσαν να διατηρηθούν, με οδηγίες για καταχώριση νέας έκθεσης υπεράσπισης εντός τακτής προθεσμίας. Ως εκ των ανωτέρω η Αίτηση εγκρίνεται και διατάσσεται η διαγραφή της Έκθεσης Υπεράσπισης ημερομηνίας 16.3.
  2. Δίδονται οδηγίες όπως νέα έκθεση υπεράσπισης, συμμορφούμενη με τους Θεσμούς, καταχωριστεί εντός 30 ημερών. Τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται υπέρ των Εναγουσών και εναντίον της Εναγομένης, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της αγωγής και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, οπόταν και θα είναι πληρωτέα. (Υπ.) .............. Χ. Μαλαχτός, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: Αίτηση διαγραφής δικογράφου cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.