← Κύπρος

FOUAD UZBEKOV ν. LORDOS PROPERTIES LIMITED, Αρ. Aγωγής: 2548/2010, 29/9/2017

FOUAD UZBEKOV ν. LORDOS PROPERTIES LIMITED, Αρ. Aγωγής: 2548/2010, 29/9/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2017:A322 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ρ. Λιμνατίτου, Π.Ε.Δ. Αρ. Aγωγής: 2548/2010 Μεταξύ: FOUAD UZBEKOV Ενάγοντα και LORDOS PROPERTIES LIMITED Εναγομένων ---------------------------- Ημερομηνία: 29.9.2017 Για τoν Ενάγοντα: κ. Αλ. Παπαδόπουλος για Ανδρέας Παπαδόπουλος & Σια Για τους Εναγόμενους: κ. Α. Ζαχαρίου για Ανδρέας Β. Ζαχαρίου & Σια Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα αγωγή ο ενάγων απαιτεί από τους εναγόμενους το ποσό των €145,731,70 ως ειδικές αποζημιώσεις λόγω παράβασης συμφωνίας και/ή κακοτεχνιών στο διαμέρισμα με αριθμό G011 - 12 Thalia House στο Οικοδομικό Συγκρότημα «The Ermitage on the Beach». Κατά το στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας ο ενάγων απέσυρε την απαίτηση του για προσυμφωνημένες αποζημιώσεις λόγω καθυστέρησης στην παράδοση κατοχής του ακινήτου και η απαίτηση περιορίστηκε στο ποσό των €99,599,

  1. Απέσυρε επίσης την απαίτηση του για έκδοση διατάγματος μετακίνησης του υποσταθμού ηλεκτρικής ενέργειας. Ο ενάγων απαιτεί επίσης εναντίον των εναγομένων γενικές αποζημιώσεις για την παράβαση των όρων των συμφωνητικών εγγράφων ημερομηνίας 11.11.2005 και 5.1.
  2. Σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης στις 11.11.2005 ο ενάγων αγόρασε από τους εναγόμενους το υπό κατασκευή διαμέρισμα G011 - 12 Thalia House στο συγκρότημα «The Ermitage on the Beach» έναντι του ποσού των Λ.Κ.1,575,
  3. Στις 5.1.2007 υπογράφτηκε μεταξύ των μερών συμπληρωματική τροποποιητική συμφωνία η οποία προέβλεπε την πραγματοποίηση πρόσθετων εργασιών. Στην έκθεση απαίτησης δίδονται λεπτομέρειες τόσο των όρων της συμφωνίας ημερομηνίας 11.11.2005 όσο και των όρων της τροποποιητικής συμφωνίας ημερομηνίας 5.1.
  4. Ο ενάγων κατά την επίσκεψη του στο επίδικο διαμέρισμα στις 13.1.2007 διαπίστωσε όπως ισχυρίζεται κακοτεχνίες σε διάφορα μέρη όπως στο μαρμάρινο πλακόστρωτο της βεράντας, στις υδρορροές της βεράντας, στο μηχανοστάσιο της πισίνας, στις σχάρες της πισίνας, παρατήρησε υγρασία στους τοίχους του καθιστικού, των υπνοδωματίων, στο δωμάτιο του ντους και στο υπόγειο. Ο ενάγων παραθέτει επίσης στην έκθεση απαίτησης λεπτομέρειες των προβλημάτων και/ή των κακοτεχνιών που ισχυρίζεται ότι υπάρχουν στο διαμέρισμα στις οποίες θα αναφερθώ στη συνέχεια. Είναι επίσης ισχυρισμός του ενάγοντα ότι οι ατέλειες και κακοτεχνίες ήταν το αποτέλεσμα της παράβασης από τους εναγόμενους των συμβατικών τους υποχρεώσεων και της εκτέλεσης εκ μέρους τους πλημμελώς των όρων της συμφωνίας και/ή της παράβασης του καθήκοντος τους για επιμέλεια ως συνετοί επαγγελματίες. Ο ενάγων ενημέρωσε όπως αναφέρει άμεσα τους εναγόμενους για την κατάσταση και ενώ οι εναγόμενοι αρχικά τον διαβεβαίωσαν ότι ήταν πρόθυμοι να διορθώσουν τις ζημιές και να αποκαταστήσουν τις κακοτεχνίες, στη συνέχεια παρέλειψαν να το πράξουν. Είναι περαιτέρω ισχυρισμός του ενάγοντα ότι οι εναγόμενοι, κατά την κατασκευή των συμφωνηθέντων εργασιών και ειδικότερα των πρόσθετων εργασιών που σχεδίασαν οι Ιταλοί σχεδιαστές που ο ίδιος διόρισε, αρνούντο να συμμορφωθούν με τις οδηγίες και/ή τις υποδείξεις των αντιπροσώπων του με αποτέλεσμα οι εκτελεσθείσες εργασίες να διαφέρουν και/ή να εκτελούνται κακοτεχνίες αλλοιώνοντας σημαντικά την αισθητική των εσωτερικών χώρων και διαφοροποιώντας αυθαίρετα την εκτέλεση των σχεδίων των Ιταλών σχεδιαστών. Λόγω της παραβίασης της συμφωνίας εκ μέρους των εναγομένων, ο ενάγων υπέστει όπως ισχυρίζεται ζημιές, για τις οποίες απαιτεί το ποσό των €99,599,50 για αποκατάσταση τους και παραθέτει στην έκθεση απαίτησης λεπτομέρειες των ειδικών ζημιών στις οποίες θα αναφερθώ επίσης στη συνέχεια. Στην δική τους έκθεση υπεράσπισης οι εναγόμενοι παραδέχονται την υπογραφή της συμφωνίας ημερομηνίας 11.11.2005 όπως και της συμφωνίας ημερομηνίας 5.1.2007, αλλά αρνούνται τους περαιτέρω ισχυρισμούς του ενάγοντα. Οι εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι κάθε υλικό και εξοπλισμός που χρησιμοποιήθηκε στο επίδικο διαμέρισμα ήταν το προδιαγραφόμενο στο συμβόλαιο ή στη συμφωνία ημερομηνίας 5.1.2007 εκτός από τις περιπτώσεις που ο ενάγων είτε προσωπικά είτε μέσω των αντιπροσώπων του ζήτησε την τοποθέτηση υλικών και/ή εξοπλισμού δικής του επιλογής. Οι εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι ο ενάγων παρέλαβε το επίδικο διαμέρισμα στις 31.10.2008 και ισχυρίζονται περαιτέρω ότι ο ενάγων προέβη σε μεγάλο αριθμό σχεδιαστικών και κατασκευαστικών τροποποιήσεων μετατροπών, προσθέσεων και αφαιρέσεων στο διαμέρισμα. Τα πιο πάνω προκάλεσαν εκτεταμένες καθυστερήσεις στην αποπεράτωση των εργασιών έτσι ώστε ήταν αδύνατο για τους εναγόμενους να τηρήσουν τα συμφωνημένα χρονοδιαγράμματα για την παράδοση του διαμερίσματος. Οι εναγόμενοι παραθέτουν λεπτομέρειες των πιο πάνω ισχυρισμών τους και αναφέρουν περαιτέρω ότι στις 31.10.2008 και αφού ο ενάγων πλήρωσε το ποσό των €780,000 το οποίο οι εναγόμενοι αποδέχθηκαν ως πλήρη διευθέτηση των δικών τους οικονομικών απαιτήσεων έναντι του ενάγοντα, υπέγραψαν έγγραφη συμφωνία παραλαβής με τον τίτλο «ΔΗΛΩΣΗ ΑΠΟΔΟΧΗΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ» με όρους τους οποίους οι εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι έχουν εκπληρώσει σε ότι τους αφορούν, αλλά και με όρους που δεσμεύουν τους διαδίκους. Αναφέρουν επίσης οι εναγόμενοι ότι οι εργασίες αλλά ειδικά αυτές που αφορούσαν τις πρόσθετες εργασίες που είχαν σχεδιαστεί από τους Ιταλούς σχεδιαστές Il Piccolo Design, τύγχαναν συνεχούς επίβλεψης από τους αντιπροσώπους τόσο του ενάγοντα όσο και των σχεδιαστών στη Κύπρο. Οι εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι συμμορφώθηκαν με όλες τις υποχρεώσεις τους που απορρέουν από την δήλωση αποδοχής που είναι δεσμευτική για όλους τους διαδίκους και ο ενάγων δεν δικαιούται να απαιτεί οτιδήποτε είναι εκτός των υποχρεώσεων των εναγομένων και/ή έρχονται σε αντίθεση με την δήλωση αποδοχής ημερομηνίας 31.10.
  5. Οι εναγόμενοι διαζευκτικά αρνούνται ότι ο ενάγων έχει υποστεί οποιαδήποτε ζημιά. Στην απάντηση στην υπεράσπιση των εναγομένων ο ενάγων αναφέρει ότι οι εναγόμενοι κατά παράβαση των συμφωνηθέντων αντικατέστησαν τα ακριβής ποιότητας κεραμικά και άλλα υλικά με υποδεέστερης ποιότητας και τιμής. Οι εναγόμενοι τοποθέτησαν όπως περαιτέρω ισχυρίζεται ο ενάγων ελαττωματικό μάρμαρο και ενώ οι αρχιτέκτονες του έργου κατ' επανάληψη υποδείκνυαν τα λάθη λόγω των ανειδίκευτων εργατών και κτιστών που εργοδοτούσαν οι εναγόμενοι, οι εναγόμενοι δεν προχωρούσαν στην επιδιόρθωση τους. Για να αποδείξει την υπόθεση του ο ενάγων έδωσε μαρτυρία ο ίδιος και κάλεσε τρεις μάρτυρες. Οι εναγόμενοι κάλεσαν ως μοναδική μάρτυρα την Ευτυχία Χριστοδούλου (Μ.Υ.1). Πρώτος μάρτυρας (Μ.Ε.1) ήταν ο ενάγων Fouad Uzbekov ο οποίος αναγνώρισε και κατέθεσε ως τεκμήρια 1 και 2 τις συμφωνίες που υπέγραψε με τους εναγόμενους. Το διαμέρισμα παραδόθηκε όπως είπε στο τέλος του 2008 και κατά την παράδοση ετοιμάστηκε λίστα με κακοτεχνίες που παρουσίαζε το διαμέρισμα (τεκμήριο 4) οι οποίες έπρεπε να διορθωθούν και για την κάθε κακοτεχνία φαίνεται στη λίστα μέχρι πότε έπρεπε να γίνει. Το τεκμήριο 4 υπογράφτηκε όπως είπε αφού τον έπεισε ο κ. Τσιελεπής, που ήταν ο πληρεξούσιος αντιπρόσωπος του, ότι έπρεπε να το υπογράψει για να μπει στο διαμέρισμα. Τον πίεζε επίσης και η οικογένεια του, πλήρωσε όπως είπε διπλάσια αξία από ότι έπρεπε και είχε πολύ περισσότερες απαιτήσεις. Στην παράγραφο 5 του τεκμηρίου 4 γίνεται αναφορά όπως είπε ο Μ.Ε.1 στα εξωτερικά μάρμαρα και στην ανάγκη αντικατάστασης ορισμένων από αυτά και στεγανοποίηση, όμως οι εναγόμενοι δεν άλλαξαν οτιδήποτε. Απέστειλε στους ενάγοντες τις επιστολές τεκμήρια 6, 7 και 8 και εξέτασε τα μάρμαρα δικός του εκτιμητής ο οποίος ετοίμασε το τεκμήριο
  6. Στην αντεξέταση του ο Μ.Ε.1 ανέφερε ότι η επιλογή της εξωτερικής πέτρας έγινε από τον ίδιο. Όμως ήταν ο ισχυρισμός του ότι η πέτρα που ήρθε στο διαμέρισμα δεν ήταν αυτή που επέλεξε. Εκείνη που εγκατέστησαν στο διαμέρισμα δεν ήταν αυτή που επέλεξε. Ο ίδιος ήταν παρών κατά την επιλογή της πέτρας όχι όμως κατά τον χρόνο της παραγγελίας της. Στον Μ.Ε.1 υποβλήθηκε ότι τους ειπώθηκε ότι η πέτρα που επέλεξαν δεν ήταν κατάλληλη για εξωτερικό χώρο και ο Μ.Ε.1 αρνήθηκε τον ισχυρισμό αυτό. Ανέφερε ότι ο πωλητής γνώριζε για πιο σκοπό ήταν η πέτρα. Εξ' αρχής είπε ο Μ.Ε.1, η πέτρα ήταν για τα σκουπίδια και δεν ανταποκρίνετο στη παραγγελία. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε τουλάχιστον η μισή ποσότητα «ήταν για τα σκουπίδια». Υπεβλήθηκε επίσης στο Μ.Ε.1 ότι η πέτρα ήταν αυτή ακριβώς που διάλεξε και παρά τις ενστάσεις γιατί δεν ήταν κατάλληλη για εξωτερικό χώρο ο ίδιος επέμενε, θέση την οποία ο μάρτυρας δεν αποδέκτηκε και ανέφερε ότι κανένας δεν του είπε ότι η πέτρα δεν συστήνεται για εξωτερικό χώρο. Η τιμή της πέτρας ήταν όπως είπε Λ.Κ. 90 τ.μ.. Σε υποβολή επίσης του κ. Αποστολίδη (πρώτου δικηγόρου των εναγομενων) ότι στο τεκμήριο 4 δεν γίνεται αναφορά για υγρασία στο υπόγειο, ο μάρτυρας ανέφερε ότι αυτό δεν υπήρχε στο χρόνο που υπογράφτηκε το τεκμήριο
  7. Αυτό παρουσιάστηκε αργότερα και το είδε όπως είπε και ο κ. Λόρδος ο οποίος έκαμε πρόταση για επιδιόρθωση του. Στη δική του μαρτυρία ο Nikolay Ivanovich Motorning (Μ.Ε.2) ανέφερε ότι είναι γεωλόγος ορυκτών. Αναφέρθηκε στα προσόντα και την εμπειρία του και κατέθεσε ως τεκμήρια 14 - 19 σχετικά πιστοποιητικά. Κατέθεσε επίσης ως τεκμήριο 20 έκθεση την οποία ετοίμασε σε σχέση με την πέτρα που τοποθετήθηκε στη βεράντα του επίδικου διαμερίσματος. Ανέφερε ότι η συγκεκριμένη φυσική πέτρα έχει σκληρή ιδιότητα, ονομάζεται BERLINO BIANCO και κατασκευάζεται στην Ιταλία. Είδε όπως ανέφερε δείγματα της πέτρας τόσο από το εσωτερικό του διαμερίσματος όσο και από τον εξωτερικό χώρο του διαμερίσματος και η ποιότητα της επιφάνειας της πέτρας στο εσωτερικό και στην εξωτερική βεράντα διαφέρει σημαντικά. Στο μάρτυρα υπεβλήθηκε ότι η πέτρα δεν είναι PERLINO BIANCO και ο μάρτυρας ανέφερε ότι ο ίδιος δεν έχει τέτοια δεδομένα. Συμφώνησε ότι το χρώμα της πέτρας ήταν κίτρινο και όχι άσπρο, αλλά άλλαξε όπως είπε χρώμα γιατί «την επηρεάζει κάποιο υλικό». Ήταν επίσης η θέση του ότι η πέτρα ήταν «ξεφλουδισμένη» από το εργοστάσιο. Ανέφερε επίσης ότι δεν είχε τα δείγματα που χρησιμοποίησε για την εξέταση μαζί του, αλλά παρέμειναν στο εργαστήριο. Σκοπός της εξέτασης ήταν όπως ανέφερε να εξετάσει την πέτρα και να αξιολογήσει αν η πέτρα ήταν η ίδια στο εσωτερικό και εξωτερικό χώρο του διαμερίσματος, αλλά και να εξηγήσει γιατί η πέτρα καταστράφηκε. Στην έκθεση του τεκμήριο 20 ο Μ.Ε.2 αναφέρει ότι η αξιολόγηση δείχνει ότι χρησιμοποιήθηκε στην επένδυση της εξωτερικής βεράντας πολύ άσχημη ποιότητα πέτρας. Η πέτρα με την εμπορική ονομασία «PERLINO BIANCO» γενικά είναι χαμηλής ποιότητας και η χρήση της τόσο σε εξωτερικούς όσο και σε εσωτερικούς χώρους χρειάζεται ειδικές προϋποθέσεις. Η έλλειψη τέτοιων προϋποθέσεων οδηγεί στην καταστροφή της πέτρας. Οι εργασίες κατά την τοποθέτηση της είναι χαμηλής ποιότητας και η έλλειψη της υγρομόνωσης οδήγησε στην καταστροφή της λόγω αλάτων. Τρίτος μάρτυρας για τον ενάγοντα ήταν ο Κώστας Παπαλεοντίου (Μ.Ε.3) πολιτικός μηχανικός ο οποίος ετοίμασε έκθεση το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε και κατατέθηκε ως τεκμήριο
  8. Τα κύρια προβλήματα που εντόπισε όπως είπε στο επίδικο διαμέρισμα, είναι τα προβλήματα των δαπέδων εξωτερικά τα οποία παρουσιάζουν κοιλότητες σχεδόν σε όλη την επιφάνεια. Το ίδιο πρόβλημα παρουσιάζεται και εσωτερικά στα δάπεδα του υπογείου στα σημεία που υπάρχει ανιούσα υγρασία η οποία εξέρχεται από το έδαφος προς τα πάνω. Στο δάπεδο των βεραντών εξωτερικά υπάρχει διάβρωση του δαπέδου με αποτέλεσμα την δημιουργία κοιλοτήτων. Αυτές οι κοιλότητες παρουσιάζονται είτε μεμονωμένα είτε σποραδικά είτε σε συστάδες. Ο λόγος που έχουν δημιουργηθεί οι συγκεκριμένες κοιλότητες στο δάπεδο είναι γιατί υπάρχει ροή υδάτων εντός της κατασκευής. Οι αρμοί που είναι μεταξύ των πλακιδίων δεν έχουν πληρωθεί κατάλληλα με την κατάλληλη τεχνοτροπία ή με το κατάλληλο υλικό, με αποτέλεσμα τα όμβρια ύδατα να μπορούν να εισέλθουν εντός της κατασκευής. Εκεί με την παρουσία των αλάτων μπαίνουν εντός των ρωγμών του συγκεκριμένου μαρμάρου που έχει χρησιμοποιηθεί και αφού το νερό έχει εξατμισθεί, τα άλατα από μόνα τους διογκώνονται, δημιουργούνται κρύσταλλοι οι οποίοι καταβάλλουν περισσότερο όγκο από το αρχικό αλάτι και τότε αφού ξεπεραστεί η αντοχή των μαρμάρων δημιουργείται η ρήξη στο μάρμαρο και κοιλότητες. Τα άλατα μπορούν να προκληθούν από δυο λόγους. Είτε από εξωτερικούς παράγοντες λόγω της κοντινής απόστασης του κτηρίου από την θάλασσα ή λόγω παρουσίασης αλάτων εντός των υλικών που έχουν χρησιμοποιηθεί για την τοποθέτηση των μαρμάρων και συγκεκριμένα του τσιμεντοκονιάματος. Το συγκεκριμένο δάπεδο παρουσιάζει προβλήματα λόγω της μη σωστής τοποθέτησης του δαπέδου δηλαδή οι αρμοί δεν έχουν πληρωθεί σωστά με αποτέλεσμα τα όμβρια ύδατα να εισέρχονται εντός της κατασκευής του δαπέδου. Το συγκεκριμένο μάρμαρο όπως ανέφερε ο Μ.Ε.3, δεν έπρεπε να έχει χρησιμοποιηθεί για τον συγκεκριμένο χώρο. Είναι εμφανές ότι επηρεάζεται από υγρασία αφού εμφανίζεται και στο υπόγειο που δεν έχει υπόγεια όμβρια ύδατα, αλλά υπάρχουν ανιούσες υγρασίες γεγονός που δείχνει ότι το συγκεκριμένο μάρμαρο επηρεάζεται από την ύπαρξη υδάτων. Το συγκεκριμένο μάρμαρο θα μπορούσε, όπως είπε ο μάρτυρας, να χρησιμοποιηθεί εάν γινόταν η κατάλληλη επεξεργασία από το εργοστάσιο, και τοποθετηθούν ρητίνες οι οποίες αποτρέπουν την εισχώρηση υγρασίας τόσο στην πάνω πλευρά του μαρμάρου όσο και στην κάτω πλευρά και εφαρμόζοντας τη σωστή τεχνοτροπία όσο αφορά στη πλήρωση, στο γέμισμα των αρμών μεταξύ των πλακιδίων. Ο μάρτυρας αναφέρθηκε επίσης στην υδρορροή η οποία συλλέγει τα όμβρια ύδατα των βεραντών των διαμερισμάτων που βρίσκονται πάνω από το διαμέρισμα του ενάγοντα (τεκμήριο 10) και θα πρέπει όπως είπε το όμβρια ύδατα να συλλέγονται σε υπόγειους αγωγούς και να διοχετεύονται στους κήπους του κτηρίου. Η συγκεκριμένη υδρορροή βρίσκεται ακριβώς έξω από το διαμέρισμα του ενάγοντα με αποτέλεσμα όλα τα όμβρια ύδατα αλλά ακόμη και όταν κάποιος σφουγγαρίζει την βεράντα των άλλων διαμερισμάτων, τα νερά να οδηγούνται στο συγκεκριμένο σημείο. Στην αντεξέταση του ο μάρτυρας επανέλαβε τον λόγο που κατά την άποψη του δημιουργήθηκε το πρόβλημα στο εξωτερικό μάρμαρο του διαμερίσματος και τόνισε επίσης ότι το μάρμαρο που έχει χρησιμοποιηθεί, και η μεθοδολογία που έχει χρησιμοποιηθεί για την τοποθέτηση του είναι τέτοια που το συγκεκριμένο μάρμαρο θα δημιουργούσε κοιλότητες λόγω διάβρωσης, εκτός εάν γινόταν κάποια επεξεργασία από το εργοστάσιο τόσο στην πάνω όσο και στην κάτω πλευρά του μαρμάρου. Από την στιγμή που δεν παίρνονται μέτρα όπως είπε ο μάρτυρας, για το γέμισμα των αρμών ή για στεγανοποίηση της επιφάνειας, τότε τα προβλήματα διογκώνονται και συμφώνησε με την θέση του κ. Ζαχαρίου ότι αν από το 2008 διορθώνονταν οι αρμοί και γινόταν στεγανοποίηση το πρόβλημα θα λυνόταν ή θα περιοριζόταν αισθητά. Ο μάρτυρας δεν γνωρίζει όπως είπε ποιος διάλεξε το μάρμαρο, όμως ο πωλητής όφειλε να ενημερώσει τον αγοραστή ότι το συγκεκριμένο μάρμαρο ειδικά στους εξωτερικούς χώρους θα έχει πρόβλημα, γιατί επηρεάζεται από την υγρασία και τα άλατα ή θα έπρεπε να μεριμνήσει ώστε να γίνει στεγανοποίηση της άνω πλευράς του δαπέδου ώστε να αποφευχθούν τα προβλήματα που παρουσιάζονται στο δάπεδο. Σε ερώτηση επίσης του κ. Ζαχαρίου εάν γνωρίζει τι είδους είναι τα επίδικα μάρμαρα και μεταξύ BERLINO BIANCO και NEO CREMA σε ποιο από τα δυο είδη ανήκουν, ο μάρτυρας ανέφερε ότι γνωρίζει και τα δυο είδη μαρμάρων και το επίδικο μάρμαρο είναι NEO CREMA. Τελευταίος μάρτυρας για τον ενάγοντα (Μ.Ε.4) ήταν ο Αντρέας Πολυκάρπου, επιμετρητής και εκτιμητής ακινήτων. Υιοθέτησε το περιεχόμενο γραπτής δήλωσης του που έγινε τεκμήριο Α και κατέθεσε επίσης τις δυο εκθέσεις που ετοίμασε ως τεκμήρια 23 και
  9. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι δεν θυμόταν τι μάρμαρο τοποθετήθηκε στην οικοδομή, χρεώθηκε όπως είπε στην τιμή των €155 τ.μ.. Ο ίδιος είδε την ζημιά και όχι την αξία του μαρμάρου στην αγορά. Σε ερώτηση του κ. Ζαχαρίου εάν μπορούσε να γίνει συντήρηση του μαρμάρου, ο μάρτυρας ανέφερε ότι πάλι θα κατέληγε στην ίδια κατάσταση και σε περαιτέρω ερώτηση του κ. Ζαχαρίου εάν συντηρούσαν τους αρμούς το πρόβλημα θα λυόταν, ο μάρτυρας ανέφερε ότι έπρεπε να τριφτεί το μάρμαρο και να κρυσταλλοποιηθεί. Οι αρμοί δεν επηρεάζουν όπως είπε αφού είναι η επιφάνεια του μαρμάρου που έχει το πρόβλημα. Η υγρασία όπως είπε δεν αφορούσε το μάρμαρο αλλά το υπόγειο. Μοναδική μάρτυρας για τους εναγόμενους ήταν η Ευτυχία Χριστοδούλου (Μ.Υ.1) η οποία υιοθέτησε το περιεχόμενο της γραπτής της δήλωσης που έγινε τεκμήριο Β και στην οποία αναφέρει ότι ο ενάγων εξ' αρχής διόρισε δικούς του σχεδιαστές τους Il Piccolo Design από την Ιταλία όπως και δικό του πολιτικό μηχανικό τον Naji Alkzaimy ο οποίος επέβλεπε και ενέκρινε κάθε εργασία που εκτελούσαν στο διαμέρισμα. Το μάρμαρο που τοποθετήθηκε στο επίδικο διαμέρισμα το προδιέγραψαν όπως είπε οι συνεργάτες του ενάγοντα Il Biccolo Design και το επέλεξε ο ενάγων. Τα δείγματα τα παρουσίασε η εταιρεία Πραστίτης που ήταν ένας ανεξάρτητος πωλητής μαρμάρων. Η εναγόμενη εταιρεία πλήρωσε το κόστος όμως το μάρμαρο το διάλεξε ο ενάγων και τοποθετήθηκε με την επίβλεψη του πολιτικού μηχανικού που ήταν διορισμένος από τον ενάγοντα. Το μάρμαρο παραλήφθηκε όπως ανέφερε η μάρτυρας από τον πολιτικό μηχανικό του ενάγοντα. Η Μ.Υ.1 ανέφερε ότι οι εναγόμενοι παραδέχθηκαν το πρόβλημα που υπάρχει με τις υδρορροές και εισηγήθηκαν τρόπους επίλυσης. Ζήτησαν επίσης από τον ενάγοντα να δουν τις υγρασίες όμως δεν τους επιτράπηκε η είσοδος στο χώρο. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας οι συνήγοροι των διαδίκων ανέπτυξαν τις θέσεις τους μέσα από γραπτές αγορεύσεις στις οποίες θα αναφερθώ όπου κριθεί σκόπιμο. Παρακολούθησα με ιδιαίτερη προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου. Με κριτήριο τη γενική στάση και συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα όπως και στο περιεχόμενο της μαρτυρίας τους και πάντα βέβαια σε συσχετισμό με το περιεχόμενο των τεκμηρίων, θα προχωρήσω στην αξιολόγηση της μαρτυρίας. Η αξιολόγηση της μαρτυρίας αφορά δυο επίπεδα. Της μαρτυρίας των γεγονότων και της μαρτυρίας των εμπειρογνωμόνων. Οι τρεις εμπειρογνώμονες που κάλεσε ο ενάγων αναφέρθηκαν στις ζημιές και τις κακοτεχνίες που παρουσιάζει το επίδικο διαμέρισμα με ιδιαίτερη έμφαση στη ζημιά που παρουσιάζουν τα μάρμαρα στην εξωτερική βεράντα του διαμερίσματος. Κάθε μάρτυρας αναφέρθηκε στην έκθεση και στα ευρήματα του όπως και στα συμπεράσματα του, σε σχέση με τους λόγους που οδήγησαν στο πρόβλημα που παρουσιάζουν τα μάρμαρα στη εξωτερική βεράντα. Το Δικαστήριο δεν είναι υποχρεωμένο να υιοθετήσει τις θέσεις ενός εμπειρογνώμονα έστω και αν αυτός δεν έχει αντεξεταστεί και μπορεί να υιοθετήσει τη θέση ενός εμπειρογνώμονα είτε εν μέρει, είτε στο σύνολο της, είτε καθόλου, ανάλογα με την αξιολόγηση της μαρτυρίας του και έχοντας υπόψη ότι οι εμπειρογνώμονες δεν έχουν κανένα προβάδισμα έναντι των άλλων μαρτύρων. Η μαρτυρία των εμπειρογνωμόνων υπόκειται στους ίδιους ακριβώς κανόνες αξιολόγησης όπως οι μάρτυρες των γεγονότων (βλ. Vasilico Cements Works v. Σταύρου

(1978)1 A.A.Δ. 389). Ο Μ.Ε.2 παρά το γεγονός ότι προήλθε από το εξωτερικό με σωρεία ακαδημαϊκών προσόντων και εμπειρία όπως ισχυρίζεται, δεν εντυπωσίασε με τη μαρτυρία του και σ΄ αυτό ίσως να ευθύνεται και η αναγκαία μετάφραση όμως και επί της ουσίας δεν βοήθησε την υπόθεση του Ενάγοντα. Ενώ ο σκοπός της έκθεσης του και της εξέτασης των επίδικων μαρμάρων ήταν όπως ο ίδιος ανέφερε να καθορίσει την ποιότητα και τον λόγο για τον οποίο υπέστησαν τη ζημιά και προέβηκε σε ανάλυση της σύνθεσης των μαρμάρων κατέληξε σε εύρημα ότι τα μάρμαρα ήταν Berlino Bianco σε αντίθεση με την θέση του Μ.Ε.3 ότι τα μάρμαρα ήταν Neo Crema. Τα δείγματα που χρησιμοποίησε ο Μ.Ε.2 για την έρευνα του δεν τα είχε αφού αυτά παρέμειναν στο εργαστήριο και όπως προέκυψε από τη μαρτυρία του, αυτά δεν τα πήρε ο ίδιος αλλά του τα έστειλαν. Ανέφερε ακόμη ότι τα χρώματα των μαρμάρων που ήταν κίτρινο αντί άσπρο άλλαξε γιατί «τα επηρεάζει κάποιο υλικό», θέση ιδιαίτερα αόριστη και ατεκμηρίωτη. Σε αντίθεση με τις πιο πάνω αναφορές του Μ.Ε.2, ο Μ.Ε.3 υιοθέτησε στην έκθεση του την έκθεση του Πανεπιστημίου Κύπρου από τα εργαστήρια δομικών υλικών στην οποία αναφέρεται ότι το μάρμαρο έχει φυσικό χρώμα ανοικτό «σχετικά λευκό», βρίσκεται στο ανώτατο όριο του εύρους της μέτριας πυκνότητας και μέσα στα όρια πετρωμάτων χαμηλού πορώδους. Ο Μ.Ε.3 ανέφερε ότι η πέτρα είναι Neo Crema διαχωρίζοντας τα Τεκμήρια Γ και Δ για αναγνώριση που ήταν τα δείγματα Neo Crema και Berlino Bianco. Θα πρέπει στο σημείο αυτό να αναφερθεί ότι η θέση των εναγόμενων για την περιγραφή και ονομασία των μαρμάρων που παραδόθηκαν στους εναγόμενους από την εταιρεία PRASTITIS δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη αφού το Τεκμήριο για Αναγνώριση ΣΤ δεν έγινε τεκμήριο ενώπιον του Δικαστηρίου και ως αποτέλεσμα δεν υπάρχει αποδεκτή μαρτυρία για το είδος των μαρμάρων που παραγγέλθηκαν. Ο ισχυρισμός επίσης του Μ.Ε.2 ότι η πέτρα ήταν ξεφλουδισμένη από το εργοστάσιο, παρέμεινε μετέωρος. Για τους λόγους που αναφέρω πιο πάνω αλλά και την γενικότερη παρουσία του Μ.Ε.2 στο εδώλιο του μάρτυρα, δεν αποδέχομαι την μαρτυρία του Μ.Ε.2 σε αντίθεση με τη μαρτυρία του Μ.Ε.3 την οποία κρίνω ως τεκμηριωμένη και σαφή και την αποδέχομαι στο σύνολο της. Παρά την έντονη αντεξέταση ο Μ.Ε.3 ήταν σταθερός στις θέσεις του και με λεπτομέρεια ανέπτυξε τους λόγους για τους οποίους όπως ανέφερε τα μάρμαρα στη βεράντα υπέστηκαν ζημιά. Ήταν σαφής η θέση του Μ.Ε.3 ότι το επίδικο μάρμαρο δεν έπρεπε να χρησιμοποιηθεί για τον εξωτερικό χώρο. Θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί αν γινόταν κατάλληλη επεξεργασία από το εργοστάσιο, τοποθετώντας ρητίνες οι οποίες αποτρέπουν την εισχώρηση υγρασίας τόσο στη πάνω πλευρά του μαρμάρου όσο και στην κάτω πλευρά και εφαρμοζόταν η σωστή τεχνοτροπία όσον αφορά την πλήρωση και το γέμισμα των αρμών μεταξύ των πλακιδίων και τα πιο πάνω γίνονται ευρήματα του Δικαστηρίου. Αντίθετη με την θέση του Μ.Ε.3 ήταν η θέση του Μ.Ε.4 σε σχέση με τον λόγο που δημιουργήθηκε η ζημιά στα μάρμαρα. Ο Μ.Ε.4 απέκλεισε την υγρασία σαν τον λόγο που δημιούργησε το πρόβλημα όπως και την μη πλήρωση των αρμών. Το μάρμαρο όπως είπε έπρεπε να τριφτεί και να κρυσταλλοποιηθεί. Στην γραπτή του δήλωση τεκμήριο Α ο μάρτυρας αναφέρει ότι τον Φεβρουάριο 2009 του ζητήθηκε από τον ενάγοντα να δώσει εγγράφως την επαγγελματική του άποψη σε σχέση με διάφορα κατασκευαστικά ελαττώματα που υπήρχαν στο διαμέρισμα και ετοίμασε την έκθεση τεκμήριο
  1. Θα συμφωνήσω με τη θέση του κ. Παπαδόπουλου ότι ο Μ.Ε.4, όπως ο ίδιος ανέφερε τα προσόντα του, δεν έχει ειδικές γνώσεις για την ποιότητα των μαρμάρων ούτε βασίστηκε σε οποιαδήποτε έκθεση εμπειρογνώμονα για το θέμα αυτό. Ο Μ.Ε.4 εξέφρασε την προσωπική του άποψη για τους λόγους που προκάλεσαν το πρόβλημα στα μάρμαρα η οποία όμως δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη. Η μαρτυρία του Μ.Ε.4 και η εμπειρογνωμοσύνη του έχουν ως σκοπό τον καθορισμό της αξίας της ζημιάς του ενάγοντα και όχι τον τρόπο και λόγο πρόκλησης της. Ο Μ.Ε.4 θα κριθεί και θα αξιολογηθεί μόνο μέσα σ΄ αυτό το πλαίσιο της εμπειρογνωμοσύνης του και η μαρτυρία του για το κόστος της ζημιάς παρέμεινε αναντίλεκτη. Με βάση την κατάληξη μου ότι η μοναδική αξιόπιστη μαρτυρία για την κατάσταση των μαρμάρων είναι μόνο αυτή του Μ.Ε.3 γίνεται εύρημα του Δικαστηρίου ότι ο Μ.Ε.3 κατά το χρόνο επίσκεψης του στο επίδικο διαμέρισμα τον Ιούνιο του 2016 εντόπισε κατά την επιθεώρηση των εξωτερικών βεραντών του διαμερίσματος κυψελοειδή διάβρωση των μαρμάρων η οποία εμφανίζεται με την μορφή οπών σποραδικά ή σε συστάδες. Το φαινόμενο οφείλεται σε συνδυασμό πολλών παραγόντων όπως η μικροδομή των μαρμάρων, η ύπαρξη υδάτων από εξωγενείς παράγοντες καθώς και η κυκλοφορία διαλυτών αλάτων. Το φαινόμενο αυτό υπήρχε σε μικρότερο βαθμό σύμφωνα με τη μαρτυρία τόσο του Μ.Ε.1 όσο και του Μ.Ε.4 από το
  2. Είναι ο ισχυρισμός του ενάγοντα ότι η ζημιά στα μάρμαρα της βεράντας οφείλεται στην παράβαση των συμβατικών υποχρεώσεων των εναγομένων οι οποίοι χρησιμοποίησαν ακατάλληλα υλικά και/ή πλάκες και μάρμαρα μη ενδεικνυόμενα για σκοπούς του συγκεκριμένου χώρου και προέβησαν σε μη ικανοποιητική και/ή κατάλληλη στεγανοποίηση. Με βάση τους πιο πάνω ισχυρισμούς του ενάγοντα θα πρέπει το Δικαστήριο να αποφασίσει κατά πόσο οι ενάγοντες χρησιμοποίησαν ακατάλληλα μάρμαρα στην εξωτερική βεράντα και δεν προέβησαν σε κατάλληλη στεγανοποίηση. Ο ενάγων στη μαρτυρία του ανέφερε ότι η επιλογή της εξωτερικής πέτρας έγινε από τον ίδιο. Ο ισχυρισμός του ότι η πέτρα που τοποθετήθηκε στο διαμέρισμα δεν ήταν αυτή που επέλεξε εκτός από το γεγονός ότι δεν είναι δικογραφημένη παρέμεινε μετέωρη. Η μαρτυρία του Μ.Ε.1 δεν υποστηρίζει επίσης τον ισχυρισμό που προβάλλει στην απάντηση στην υπεράσπιση ότι οι εναγόμενοι αντικατέστησαν τα μάρμαρα. Όπως αναφέρω πιο πάνω η επιλογή των μαρμάρων ήταν δική του και οι εναγόμενοι πλήρωσαν την αξία τους. Ο ενάγων παραδέχθηκε ότι ο πωλητής των μαρμάρων γνώριζε για ποιο σκοπό ήταν και στο σημείο αυτό θα πρέπει να αναφέρω τη θέση του Μ.Ε.3 ότι ο πωλητής όφειλε να ενημερώσει τον αγοραστή ότι τα συγκεκριμένα μάρμαρα, ειδικά στους εξωτερικούς χώρους θα είχαν πρόβλημα. Με βάση τα πιο πάνω προβάλλει το ερώτημα αν στα γεγονότα που αφορούν την κατάσταση των μαρμάρων οι εναγόμενοι έχουν οποιαδήποτε ευθύνη. Η Μ.Υ.1 παρά το γεγονός ότι δεν βοήθησε ιδιαίτερα με την μαρτυρία της αφού όπως αναφέρω και πιο πάνω τα τεκμήρια στα οποία έκαμε αναφορά δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη αφού παρέμειναν ως τεκμήρια για αναγνώριση, κρίνω ότι είπε την αλήθεια για τα γεγονότα που γνώριζε. Ανέφερε ότι το πάτωμα με τις προδιαγραφές που έδωσαν οι σχεδιαστές του ενάγοντα θα το επέλεγε ο ενάγων στην παρουσία του δικού του πολιτικού μηχανικού από προμηθευτή πατωμάτων συνεργάτη των εναγομένων, ισχυρισμό που αποδέχομαι αφού συνάδει και με τον ισχυρισμό του ενάγοντα ότι ο ίδιος επέλεξε τα μάρμαρα. Ενόψει των πιο πάνω ευρημάτων και της θέσης του Μ.Ε.3 την οποία επίσης αποδέχομαι ότι ο πωλητής είχε την ευθύνη να ενημερώσει τον ενάγοντα για την ακαταλληλότητα των μάρμαρων για εξωτερικούς χώρους κρίνω ότι οι εναγόμενοι δεν έχουν τη ευθύνη που τους καταλογίζει ο ενάγων για την τοποθέτηση ακατάλληλων και μη ενδεικνυόμενων μαρμάρων αφού η επιλογή των μαρμάρων έγινε από τον ίδιο τον ενάγοντα. Θα εξετάσω περαιτέρω τον ισχυρισμό του ενάγοντα ότι οι εναγόμενοι προέβησαν σε μη ικανοποιητική και/ή κατάλληλη στεγανοποίηση και/ή παρέλειψαν να πάρουν τα κατάλληλα μέτρα για την αποφυγή των ζημιών και/ή την πρόκληση ζημιών. Η στεγανοποίηση σύμφωνα με τον Μ.Ε.3 αφορούσε την άνω και κάτω πλευρά των μαρμάρων. Σύμφωνα με την μαρτυρία του Μ.Ε.3 αυτό μπορούσε να γίνει από το εργοστάσιο με την τοποθέτηση ρητινών. Κατά συνέπεια όπως προκύπτει από την μαρτυρία αυτό δεν ήταν ευθύνη των εναγομένων αλλά του εργοστασίου ή του προμηθευτή των μαρμάρων αφού σύμφωνα με τον ενάγοντα γνώριζαν που θα τοποθετούντο τα μάρμαρα. Παρά το ότι δεν έχει ακριβώς λεχθεί ότι η στεγανοποίηση αφορούσε και το έδαφος όπου τοποθετήθηκαν τα μάρμαρα, θα εξετάσω κατά πόσο η στεγανοποίηση στο έδαφος ήταν υποχρέωση των εναγομένων. Η ανάγκη αυτή και κατά συνέπεια η υποχρέωση για στεγανοποίηση συνδέεται άμεσα κατά την κρίση μου με την γνώση ότι τα συγκεκριμένα μάρμαρα ήταν ακατάλληλα για εξωτερικούς χώρους και δεν μπορεί σύμφωνα με τα πιο πάνω ευρήματα του Δικαστηρίου η γνώση αυτή να καταλογιστεί στους εναγόμενους. Παραμένει επίσης αναντίλεκτη η θέση της Μ.Υ.1 ότι ο πολιτικός μηχανικός που διόρισε ο ενάγων επέβλεπε και ενέκρινε κάθε εργασία που εκτελούσαν οι ενάγοντες. Ως αποτέλεσμα του πιο πάνω ισχυρισμού των εναγομένων είναι σαφές κατά την κρίση μου ότι ούτε ο πολιτικός μηχανικός του ενάγοντα έκρινε αναγκαία την στεγανοποίηση γιατί πιθανόν ούτε αυτός γνώριζε για το πρόβλημα που μπορεί να παρουσίαζαν τα μάρμαρα στον εξωτερικό χώρο. Ο Μ.Ε.3 ανέφερε περαιτέρω ότι το δάπεδο της βεράντας παρουσιάζει προβλήματα λόγω της μη σωστής τοποθέτησης των μαρμάρων αφού οι αρμοί δεν έχουν πληρωθεί σωστά με αποτέλεσμα τα όμβρια ύδατα να εισέρχονται εντός της κατασκευής του δαπέδου και αυτό επηρεάζει τα ίδια τα μάρμαρα με τον τρόπο που εξήγησε ο μάρτυρας και αναφέρεται πιο πάνω. Ο Μ.Ε.3 εντόπισε το πρόβλημα που αναφέρει και σχετίζεται με τους αρμούς όταν ετοίμασε την έκθεση του το
  3. Αντίθετα όταν εντοπίστηκε το πρόβλημα σε περιορισμένο βαθμό («pieces of marble» σύμφωνα με το Τεκμήριο 4) ο ενάγων ζητούσε την αφαίρεση και αντικατάσταση όλων των μαρμάρων στηριζόμενος στην έκθεση του Μ.Ε.4 (Τεκμήριο 23) ο οποίος όμως είχε την άποψη ότι «δεν επηρέαζαν οι αρμοί, η υγρασία δεν αφορούσε τα μάρμαρα», αλλά «ήταν η επιφάνεια του μαρμάρου που είχε το πρόβλημα». Ενώπιον του Δικαστηρίου δεν υπάρχει μαρτυρία ότι στον ουσιαστικό χρόνο, δηλαδή το 2008 οι αρμοί παρουσίαζαν πρόβλημα και ότι η εικόνα που είδε ο Μ.Ε.3 το 2016 όταν ετοίμασε την έκθεση του ίσχυε και το
  4. Ακόμη όμως και αν δεκτώ ότι το πρόβλημα συνδέεται με τους αρμούς γιατί οι αρμοί δεν είχαν πληρωθεί σωστά, αυτό και πάλι σχετίζεται με γνώση του γεγονότος ότι τα μάρμαρα θα είχαν πρόβλημα με την υγρασία αφού ο Μ.Ε.3 ανέφερε ότι θα έπρεπε να τηρηθεί κατάλληλη τεχνοτροπία και κατάλληλα υλικά για να προστατευθούν τα μάρμαρα από την υγρασία. Ενώπιον του Δικαστηρίου δεν υπάρχει μαρτυρία ότι οι εναγόμενοι γνώριζαν την ανάγκη τήρησης «κατάλληλης τεχνοτροπίας» πέραν της συνηθισμένης διαδικασίας τοποθέτησης μαρμάρων. Παραμένει όμως και αναντίλεκτη η θέση των εναγομένων ότι όλες οι εργασίες γίνονταν με την επίβλεψη και έγκριση του πολιτικού μηχανικού που διόρισε ο ενάγων και δεν υπάρχει μαρτυρία ότι ο μηχανικός αυτός έδωσε συγκεκριμένες οδηγίες για την τοποθέτηση των μαρμάρων. Ως αποτέλεσμα των πιο πάνω είναι η κρίση μου ότι η χρήση του κατάλληλου υλικού και της κατάλληλης τεχνοτροπίας για το γέμισμα των αρμών και πάλι συνδέεται με την ακαταλληλότητα του ίδιου του μαρμάρου, γεγονός που οι εναγόμενοι δεν γνώριζαν. Δεν μπορεί όμως το πρόβλημα να περιοριστεί στη μη κατάλληλη πλήρωση των αρμών αφού ο Μ.Ε.3 ανέφερε ότι το ίδιο πρόβλημα παρουσιάζεται και εσωτερικά στα δάπεδα του υπόγειου στα σημεία που υπάρχει ανιούσα υγρασία η οποία εξέρχεται από το έδαφος προς τα πάνω και ως αποτέλεσμα κρίνω ότι το πρόβλημα οφείλεται στην ακαταλληλότητα των μαρμάρων. Με βάση τα πιο πάνω γίνονται ευρήματα του Δικαστηρίου τα πιο κάτω: Τα επίδικα μάρμαρα ήταν ακατάλληλα για τοποθέτηση σε εξωτερικό χώρο ή χώρο που επηρεάζεται από ανιούσα υγρασία. Η επιλογή των μαρμάρων έγινε από τον ενάγοντα και όχι από τους εναγόμενους. Η τοποθέτηση των μαρμάρων μπορούσε να γίνει εφόσον γινόταν κατάλληλη επεξεργασία από το εργοστάσιο ώστε να αποτρέπουν την εισχώρηση υγρασίας τόσο στην πάνω όσο και στην κάτω πλευρά των μαρμάρων με την τοποθέτηση ρητινών και εφαρμοζόταν κατάλληλη τεχνοτροπία και κατάλληλα υλικά όσον αφορά στο γέμισμα των αρμών μεταξύ των πλακιδίων. Αναφορικά με το τελευταίο εύρημα και για τους λόγους που αναφέρω πιο πάνω ακόμη και αν δεκτώ για σκοπούς συζήτησης ότι ήταν υποχρέωση των εναγομένων το σωστό γέμισμα των αρμών που δεν τήρησαν, αυτό θα μπορούσε να τους καταλογιστεί μόνο αν γνώριζαν το πρόβλημα των συγκεκριμένων μαρμάρων και την ανάγκη εφαρμογής σωστής τεχνοτροπίας και υλικών και δεν το έπραξαν. Αντίθετα είναι εύρημα του Δικαστηρίου ότι οι εναγόμενοι δεν είχαν καμία ανάμειξη στην επιλογή των μαρμάρων αφού αυτά τα επέλεξε ο ενάγων από ανεξάρτητο συνεργάτη των εναγομένων και είναι η κρίση μου ότι ο ενάγων απέτυχε να αποδείξει οποιαδήποτε ευθύνη και/ή υποχρέωση των εναγομένων για αντικατάσταση των μαρμάρων της βεράντας. Το γεγονός ότι οι εναγόμενοι αναγνώρισαν στις 31.10.2008 (τεκμήριο 4) ότι ορισμένα από τα εξωτερικά μάρμαρα παρουσίαζαν πρόβλημα δεν προσθέτει στους εναγόμενους οποιαδήποτε ευθύνη κατά την κρίση μου ούτε και αναγνώρισαν με το τεκμήριο 4 δική τους ευθύνη για το πρόβλημα. Αντίθετα η παράληψη του ενάγοντα να λάβει ο ίδιος μέτρα για περιορισμό της ζημιάς του οδήγησε στο αποτέλεσμα που περιγράφει στην έκθεση του ο Μ.Ε.3 και εντόπισε το
  5. O ενάγων απαιτεί επίσης εναντίον των εναγομένων το κόστος επέκτασης των δυο υδρορροών προς το κήπο. Είναι γεγονός όπως φαίνεται μέσα από το τεκμήριο 10 ότι οι υδρορροές καταλήγουν στη βεράντα του διαμερίσματος του ενάγοντα με αποτέλεσμα να δημιουργείται πέραν από το ουσιαστικό πρόβλημα της κατάληξης των ομβρίων υδάτων στη βεράντα και άσχημη αισθητική εικόνα με δεδομένο μάλιστα ότι ο ενάγων έχει καταβάλει ένα μεγάλο χρηματικό ποσό για την αγορά ενός πολυτελούς διαμερίσματος. Το πρόβλημα που δημιουργείται με τις υδρορροές δεν περιλαμβάνεται στις παρατηρήσεις του τεκμηρίου 4 όμως οι εναγόμενοι αναγνωρίζουν την ύπαρξη αυτού του προβλήματος και η Μ.Υ.1 στη μαρτυρία της ανέφερε ότι οι εναγόμενοι παραδέχθηκαν το πρόβλημα που παρουσιάζουν οι υδρορροές και εισηγήθηκαν τρόπους επίλυσης. Ο Μ.Ε.3 καταγράφει στην έκθεση του ότι η υδρορροή η οποία συγκεντρώνει τα όμβρια ύδατα από τις βεράντες των διαμερισμάτων που βρίσκονται πάνω από το διαμέρισμα του ενάγοντα καταλήγει στην εξωτερική βεράντα στη νότια πλευρά του διαμερίσματος. Με βάση την μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον μου την οποία αποδέχομαι κρίνω ότι ο ενάγων έχει αποδείξει την απαίτηση του αυτή όπως και το κόστος αποκατάστασης που ανέρχεται σύμφωνα με την έκθεση του Μ.Ε.4 σε €
  6. Ο ενάγων απαιτεί επίσης €7.725 σαν κόστος επιδιόρθωσης ζημιών που σχετίζονται με τον εξαερισμό μηχανοστασίου της πισίνας, την σχάρα του εξωτερικού ντους και την ενσωμάτωση σχαρών πισίνας όπως και τον ειδικό σχεδιασμό και κατασκευή περάσματος του νερού περιμετρικά της πισίνας. Οι πιο πάνω αναφορές περιλαμβάνονται στην έκθεση του Μ.Ε.4 (τεκμήριο 24) ενώ αντίθετα ο Μ.Ε.3 στην δική του έκθεση (τεκμήριο 21) αναφέρει μόνο σε σχέση με τα ισχυριζόμενα προβλήματα στη κολυμβητική μηχανή ότι κατά την επίσκεψη του στο επίδικο διαμέρισμα παρατήρησε ότι οι ψηφίδες της κολυμβητικής δεξαμενής έχουν αποκολλήσει από το υπόστρωμα τους. Ενόψει των πιο πάνω και ιδιαίτερα ότι δεν προωθήθηκε από τον ενάγοντα ούτε δόθηκε μαρτυρία για την απαίτηση του για το ποσό €7.725 και την ανάγκη για ειδικό σχεδιασμό και κατασκευή περάσματος του νερού περιμετρικά της πισίνας, θεωρώ ότι ο ενάγων εγκατέλειψε τις πιο πάνω απαιτήσεις του. Καμία μαρτυρία δόθηκε επίσης για την ανάγκη απομόνωσης της υγρασίας στους τοίχους εσωτερικά του διαμερίσματος όπως είναι η απαίτηση (ζ) των λεπτομερειών ειδικών ζημιών του ενάγοντα. Ο Μ.Ε.3 στην έκθεση του τεκμήριο 21 δεν αναφέρεται σε τέτοιες ζημιές και δεν υπάρχει καμία μαρτυρία αν αυτές αποκαταστάθηκαν. Ως εκ τούτου θεωρώ ότι ο ενάγων εγκατέλειψε και αυτή την απαίτηση του. Στην έκθεση τεκμήριο 21 ο Μ.Ε.3 αναφέρεται με λεπτομέρειες στα προβλήματα υγρασίας που παρουσιάζουν οι υπόγειοι χώροι του διαμερίσματος και καταγράφει σωρεία ζημιών οι οποίες όμως δεν αναφέρονται στην έκθεση τεκμήριο 23 του Μ.Ε.4, γεγονός που καταδεικνύει ότι αυτές πιθανόν να δημιουργήθηκαν στην πορεία του χρόνου και μετά το
  7. Οι ζημιές που καταγράφει ο Μ.Ε.4 στην έκθεση του και το κόστος αποκατάστασης περιορίζονται στις παραγράφους (ζ) (ε) των λεπτομερειών των ειδικών ζημιών του ενάγοντα. Στη δική της μαρτυρία η Μ.Υ.1 αποδέχεται την ύπαρξη περιορισμένης υγρασίας στο υπόγειο και οι ενάγοντες επικοινώνησαν όπως είπε με την κ. Uzbekova για επιδιόρθωση, όμως δεν τους δόθηκε η άδεια για είσοδο στο διαμέρισμα. Εν όψη όλων των πιο πάνω κρίνω ότι ο ενάγων έχει αποδείξει την απαίτηση του για απομόνωση υγρασίας σε διάφορα σημεία στο υπόγειο ύψους €150 σύμφωνα με την έκθεση του Μ.Ε.4 και τη μαρτυρία του, η οποία όπως αναφέρω πιο πάνω παρέμεινε αναντίλεκτη. Οι λεπτομερείς αναφορές του Μ.Ε.3 στην έκθεση του για τις ζημιές και την υγρασία στο υπόγειο δεν μπορεί να ληφθούν υπ' όψη αφού εκτός από το γεγονός ότι δεν είναι δικογραφημένες και δεν αφορούν τον ουσιαστικό χρόνο δεν υπάρχει καμία μαρτυρία για το κόστος αποκατάστασης τους. Ενώπιον του Δικαστηρίου δεν υπάρχει επίσης καμία μαρτυρία ότι ο ενάγων κατέβαλε το ποσό των €1700 σαν έξοδα εκτίμησης αλλά ούτε και προώθησε τις απαιτήσεις των παραγράφων (η) (θ) (ι) των λεπτομερειών των ειδικών ζημιών. Ως εκ τούτου οι απαιτήσεις αυτές απορρίπτονται ενόψει της αυστηρής υποχρέωσης του ενάγοντα να αποδείξει τις ειδικές ζημιές. Για όλους τους λόγους που αναφέρω πιο πάνω κρίνω ότι ο ενάγων έχει επιτύχει να αποδείξει το ποσό των €650 σαν ειδικές αποζημιώσεις και έχει αποτύχει να αποδείξει οποιαδήποτε άλλη απαίτηση εναντίον των εναγομένων. Ως εκ τούτου εκδίδεται απόφαση υπέρ του ενάγοντα και εναντίον των εναγομένων για το ποσό των €650 με νόμιμο τόκο από σήμερα. Με έχει απασχολήσει ιδιαίτερα το θέμα των εξόδων της παρούσας διαδικασίας αφού ο ενάγων έχει αποτύχει να αποδείξει το ουσιαστικότερο μέρος των ισχυρισμών του ή έχει αποσύρει μέρος των ισχυρισμών του. Οι εναγόμενοι παραδέχτηκαν ότι τα δυο θέματα για τα οποία το Δικαστήριο αποδέχθηκε ότι ο ενάγων απέδειξε την απαίτηση του και υπήρχε ζημιά ήταν σε γνώση τους όμως παρέλειψαν να καταθέσουν το ποσό για αποκατάσταση των ζημιών στο Δικαστήριο ώστε να περιορίσουν τα έξοδα. Ενόψει των πιο πάνω κρίνω ότι τα έξοδα θα πρέπει να ακολουθήσουν το αποτέλεσμα και να καταβληθούν από τους εναγόμενους στον ενάγοντα όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στην κλίμακα της απόφασης (500-2.000). (Υπ.) ............... Ρ. Λιμνατίτου, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής ./Κ.Α. Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Τελική - Αποζημιώσεις για κακοτεχνίες cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.