CHR. KARAOLIS CONSTRACTORS DEVELOPERS LIMITED κ.α. ν. ANGEL BAHTCHEVANOV κ.α., Αγωγή Aρ. 2305/2010, 22/9/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2017:A311 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: X. Mαλαχτού, Π.Ε.Δ. Αγωγή Aρ. 2305/2010 Μεταξύ:
- CHR. KARAOLIS CONSTRACTORS DEVELOPERS LIMITED
- KARAOLIS OVERSEAS ΜΕΠΕ
- ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΑΡΑΟΛΗΣ
- ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ ΚΑΡΑΟΛΗΣ Εναγόντων -και-
- ANGEL BAHTCHEVANOV
- KRASIMIRA ASENOVA BAHTCHEVANOVΑ
- MARIA BAHTCHEVANOVA
- ZERMALMEN LIMITED
- ARBITRAGE & CO EOOD
- CORONA TOURS EOOD
- ZID COMMERCE EOOD
- ARAPIA RESORT AD
- VM CONSULT INTERNATIONAL EOOD
- VICTORIA HRISTOVA BALTALIYSKA
- PLAMEV IVANOV
- EVGENIA GAGASHEVA
- PANEMEX INVEST LTD
- KRASIMIR APOSTOLOV
- KONSTANTIN BORISLAVOV
- NIKOLAEV PALAZOF Εναγομένων ------------------------------------ (Και όπως τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος Δικαστηρίου ημερ. 05.03.2015) Μεταξύ:
- CHR. KARAOLIS CONSTRACTORS DEVELOPERS LIMITED
- KARAOLIS OVERSEAS ΜΕΠΕ
- ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΑΡΑΟΛΗΣ
- ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ ΚΑΡΑΟΛΗΣ
- CHR. KARAOLIS DEVELOPMENTS LTD Εναγόντων -και-
- ANGEL BAHTCHEVANOV
- KRASIMIRA ASENOVA BAHTCHEVANOVA
- MARIA BAHTCHEVANOVA
- ZERMALMEN LIMITED
- ARBITRAGE & CO EOOD
- CORONA TOURS EOOD
- ZID COMMERCE EOOD
- ARAPIA RESORT AD
- VM CONSULT INTERNATIONAL EOOD
- VICTORIA HRISTOVA BALTALIYSKA
- PLAMEV IVANOV
- EVGENIA GAGASHEVA
- PANEMEX INVEST LTD
- KRASIMIR APOSTOLOV
- KONSTANTIN BORISLAVOV
- NIKOLAEV PALAZOF Εναγομένων ----------------------------------- Αίτηση ημερ. 31.7.2017 Ημερ.: 22.9.2017 Για τους Ενάγοντες 1- 5 - Αιτητές: κ. Σ. Παύλου για Πατρίκιος Παύλου & Συνεργάτες ΔΕΠΕ Για την Εναγόμενη 4 - Καθ' ης η Αίτηση: κα Καραπατάκη για Karapatakis Pavlides LLC ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Την 27.4.2016 εκδόθηκε Απόφαση υπέρ των Εναγουσών 1 και 2 και εναντίον των Εναγομένων 1, 2, 4, 5 και 6 για το ποσό των €1.100.000.00 πλέον νόμιμο τόκο και έξοδα. Περαιτέρω εκδόθηκαν διατάγματα με τα οποία κηρύσσονταν άκυρα και/ή ακυρώνονται τα αγοραπωλητήρια συμβόλαια μεταξύ των Εναγόντων και των Εναγομένων 1, 2, 4 και 16 που αφορούσαν αριθμό διαμερισμάτων και διατάχθηκαν οι τελευταίοι εντός 15 ημερών από την επίδοση του διατάγματος να παραδώσουν τα διαμερίσματα των οποίων τα αγοραπωλητήρια συμβόλαια ακυρώθηκαν. Η Αγωγή εναντίον των Εναγομένων 8, 9, 12 και 13 απορρίφθηκε με έξοδα υπέρ της Εναγόμενης 12 που εκπροσωπείτο από διαφορετικό δικηγόρο. Στην Ανταπαίτηση εκδόθηκε Απόφαση υπέρ της Εναγόμενης 4 και εναντίον της Ενάγουσας 1 για το ποσό των €1.550.000,00 με νόμιμο τόκο και έξοδα. Η Απόφαση στην Απαίτηση και στην Ανταπαίτηση εφεσιβλήθηκαν από τους Εναγόμενους 1, 4 και 16 και από τους Ενάγοντες αντίστοιχα. Και οι δύο πλευρές καταχώρισαν αιτήσεις για αναστολή εκτέλεσης της εναντίον τους Απόφασης. Την 2.12.2016 εκδόθηκε Ενδιάμεση Απόφαση σε αίτηση των Εναγομένων 1, 4 και 16 με την οποία διατάχθηκε η αναστολή της Απόφασης μέχρι την απόφαση στην Έφεση στην έκταση που αφορούσε στον επιδικασμό ποσού €1.100.000 πλέον τόκους και έξοδα υπέρ των Εναγουσών 1 και 2 και εναντίον των Εναγομένων 1 και
- Τέθηκε ως όρος ότι οι Εναγόμενοι 1 και 4 θα παρείχαν τραπεζική εγγύηση προς όφελος των Εναγουσών 1 και 2 για το ποσό των €1.100.000 εντός 60 ημερών από 2.12.
- Την 2.12.2016 εκδόθηκε δεύτερη Ενδιάμεση Απόφαση σε αίτηση της Ενάγουσας 1 με την οποία διατάχθηκε η αναστολή της Απόφασης στην Ανταπαίτηση μέχρι την απόφαση στην Έφεση. Τέθηκε ως όρος ότι η Ενάγουσα 1 θα παρείχε τραπεζική εγγύηση προς όφελος της Εναγόμενης 4 για το ποσό των €1.550.000 εντός 60 ημερών από 2.12.
- Σημειωνόταν ακόμη ότι εφόσον παραχωρείτο η τραπεζική εγγύηση η δυνατότητα κατάθεσης επιβάρυνσης (memo) επί της περιουσίας της Ενάγουσας 1 θα αναστέλλετο. Την 30.1.2017 η Ενάγουσα 1 καταχώρισε αίτηση εξαιτούμενη διάταγμα που να παρατείνει το χρόνο καταχώρισης της τραπεζικής εγγύησης για το ποσό των €1.550.000 για τρεις μήνες από την έκδοση του. Όμως, δεν επέμενε στην αίτηση αυτή που με άδεια του Δικαστηρίου απέσυρε. Την 31.7.2017 καταχωρίστηκε η υπό κρίση Αίτηση με την οποία οι Ενάγοντες εξαιτούνται διάταγμα όπως, εφόσον παραδοθεί στον Πρωτοκολλητή τραπεζική εγγύηση ύψους €1.550.000 προς εξασφάλιση της Απόφασης στην Ανταπαίτηση, η εκτέλεση της ανασταλεί μέχρι την ολοκλήρωση της εκδίκασης της Έφεσης που ασκήθηκε κατά της εν λόγω Απόφασης. Περαιτέρω διάταγμα που να διατάσσει τον Επαρχιακό Κτηματολογικό Λειτουργό Λεμεσού όπως, αφού του παραδοθεί επιστολή ή βεβαίωση από τον Πρωτοκολλητή του Ε.Δ. Λεμεσού με την οποία να πιστοποιείται η λήψη της εγγύησης να ακυρώσει και διαγράψει την επιβάρυνση ΕΒ1311/2016 που κατατέθηκε στις 22.6.2016 και αφορά την ακίνητη περιουσία της Ενάγουσας
- Ακόμα διάταγμα με το οποίο να αναστέλλεται η δυνατότητα εγγραφής της Απόφασης στο Κτηματολόγιο μέχρι την ολοκλήρωση της Έφεσης. Η Αίτηση καταχωρίστηκε ως μονομερής και από όλους τους Ενάγοντες, όμως, ουσιαστικά αφορά την Ενάγουσα 1 που είναι η εξ αποφάσεως οφειλέτρια στην Απόφαση που εκδόθηκε στην Ανταπαίτηση. Διατάχθηκε η επίδοση της Αίτησης και εμφανίζεται και ενίσταται η Εναγόμενη 4 που είναι η εξ αποφάσεως πιστωτής στην Απόφαση που εκδόθηκε στην Ανταπαίτηση. Η Αίτηση εδράζεται στην Δ.35, θ.18 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που προνοεί πως: "H έφεση δεν θα επενεργεί ως αναστολή της εκτέλεσης ή της διαδικασίας στην εφεσιβαλλομένη απόφαση εκτός στο βαθμό που θα διέτασσε τούτο το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο ή το Εφετείο, ή Δικαστής του ενός ή του άλλου Δικαστηρίου∙ και καμιά ενδιάμεση ενέργεια ή διαδικασία πρέπει να ακυρώνεται εκτός στο βαθμό που θα διέτασσε τούτο το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο. Πριν την έκδοση οποιουδήποτε διατάγματος αναστολής εκτέλεσης, το πρόσωπο που λαμβάνει τέτοιο διάταγμα πρέπει να παράσχει τέτοια ασφάλεια (εάν υπάρχει) την οποία θα είχε διαταχθεί. Εάν η ασφάλεια πρόκειται να δοθεί με γραμμάτιο, το γραμμάτιο πρέπει να εκδοθεί προς όφελος του διαδίκου υπέρ του οποίου εκδόθηκε η εφεσιβαλλομένη απόφαση." Αναφέρεται στην Νεοφύτου ν. Δημητρίου
(1989)1(Ε) ΑΑΔ 592, 597 πως: "Η άσκηση έφεσης δεν αναιρεί ούτε αναστέλλει την πρωτόδικη απόφαση. Η απόφαση παραμένει ισχυρή και διατηρεί τον τελεσίδικο της χαρακτήρα μέχρι την τροποποίηση ή ανατροπή της από το Ανώτατο Δικαστήριο στην άσκηση της δευτεροβάθμιας δικαιοδοσίας του. Οποιαδήποτε τροποποίηση ή ανατροπή της πρωτόδικης απόφασης έχει αναδρομική ισχύ και συνεπάγεται ανάλογα με την περίπτωση την αναδιαμόρφωση της πρωτόδικης απόφασης. Η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για αναστολή πρωτόδικης απόφασης εξαρτάται από το αποτέλεσμα της εξισορρόπησης δύο εξίσου σημαντικών παραγόντων για την απονομή της δικαιοσύνης. Τη διασφάλιση, αφενός, του τελεσίδικου χαρακτήρα της πρωτόδικης απόφασης και της απόδοσης στον διάδικο που έχει επιτύχει των καρπών της επιτυχίας του και την εξασφάλιση, αφετέρου, της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για την άσκηση έφεσης". Στην Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων
(1991)1 Α.Α.Δ. 1147 οι αρχές επαναδιατυπώνονται ως εξής: "Η έφεση δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης. Η αναστολή μπορεί να εγκριθεί στο πλαίσιο της διακριτικής ευχέρειας που παρέχεται στο δικαστήριο από την Δ.35 Θ.18. Η διασφάλιση του τελεσφόρου της πρωτόδικης απόφασης, αφενός, και της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης, αφετέρου, συνιστούν τους κατεξοχή παράγοντες που επενεργούν στην άσκηση των συγκρουόμενων δικαιωμάτων επιβάλλει τη στάθμιση κάθε γεγονότος που σχετίζεται τόσο με τις επιπτώσεις της αναστολής, όσο και τη ζωτικότητα του δικαιώματος για την άσκηση έφεσης". Στην A.B.P. Holdings Ltd & ΄Αλλου ν. Ανδρέα Κιταλίδη & Άλλων
(1994)1 ΑΑΔ 287, 293 αναφέρεται πως: "Η αναστολή εκτέλεσης δικαστικής απόφασης βρίσκεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, η οποία ασκείται με βάση δύο αρχές:-
- Ο διάδικος ο οποίος επιτυγχάνει δεν πρέπει να στερείται, χωρίς ουσιαστικό λόγο, του καρπού της επιτυχίας του.
- Το ένδικο μέσο της έφεσης, το οποίο ασκείται δικαιωματικά, δεν πρέπει να αποστερείται της αποτελεσματικότητας του". Στην Βογαζιανού ν. Γενικού Εισαγγελέα
(1997)1 (Β) ΑΑΔ 591, 594-595 αναφέρεται πως: "... το ορθό κριτήριο για την παροχή δικαστικής αναστολής, το οποίο έγκειται στην εξισορρόπηση δύο παραγόντων. Πρώτον, της φυσιολογικής προσδοκίας του ενάγοντα να δρέψει άμεσα τους καρπούς της νίκης του και δεύτερον, την ανάγκη η ενδεχόμενη επιτυχία της έφεσης να μη χάσει τη σημασία της μένοντας χωρίς κανένα αντίκρισμα". Στην The Governor and the Company of the Bank of Scotland v. Του Πλοίου S.S. Sapphire Seas,
(2001)1 (B)Α.Α.Δ. 955, 966 γίνεται αναφορά σε αγγλική νομολογία και σημειώνεται ότι: «...Το Δικαστήριο δε διστάζει, υπό ποικιλία μάλιστα περιστάσεων, να αναστείλει τις συνέπειες μιας απόφασης ή ενός διατάγματος για να παρασχεθεί η ευκαιρία να εξετάσει οριστικά κατ΄ έφεση διαφορά που συνάπτεται με χρηματικό απόθεμα ή άλλη περιουσία. Με τη βασική αιτιολογία πως αν δεν διατηρηθεί ανέπαφο ένα ταμείο μέχρι τέλους, η δικαίωση από το ανώτερο Δικαστήριο δε θα έχει πια σημασία. Με αποτέλεσμα να μένει έκθετη η ιδέα της δικαιοσύνης και να χάνει την αξιοπιστία της.» Η Αίτηση υποστηρίζεται με Ένορκη Δήλωση ημερ. 31.7.2017 του Ενάγοντα 3 διευθυντή της Ενάγουσας 1 και Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση του ιδίου ημερ. 13.9.
- Εξηγεί ο Ενάγοντας 3 γιατί η Ενάγουσα 1 απέσυρε την αίτηση της ημερ. 30.1.2017 όταν προέκυψαν διαφωνίες μεταξύ της και της Τράπεζας Κύπρου αναφορικά με την αναδιάρθρωση των δανείων της, εξέλιξη που καθιστούσε αδύνατη την εξεύρεση του ποσού της εγγύησης που είχε διαταχθεί. Αναφέρει ακόμα πως μετά την έκδοση της Απόφασης στην Ανταπαίτηση η Εναγόμενη 4 καταχώρισε την 22.6.2016 στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λεμεσού το εμπράγματο βάρος ΕΒ1311/2016 για το ποσό της Απόφασης και των τόκων στην Ανταπαίτηση, επιβαρύνοντας ολόκληρη την ακίνητη περιουσία της Εναγόμενης 1 που, όπως αναφέρεται, είναι περίπου 135 ακίνητα, η πλειοψηφία των οποίων έχουν ήδη πωληθεί προς τρίτα πρόσωπα τα οποία έχουν πληρώσει ολόκληρο το τίμημα αγοράς τους. Δημιουργήθηκαν προβλήματα με τους αγοραστές που απαιτούν την μεταβίβαση και εγγραφή των ακινήτων που αγόρασαν στο όνομα τους. Η καταχώριση της επιβάρυνσης έχει αναγκάσει την Ενάγουσα 1 να σταματήσει τις δραστηριότητες της και να περιέλθει σε δυσμενή οικονομική κατάσταση. Στο χρονικό στάδιο που βρισκόμαστε η Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ που είναι ο κύριος πιστωτής της Ενάγουσας 1 έχει συμφωνήσει σε πλαίσιο αναδιάρθρωσης των υποχρεώσεων της τελευταίας. Η αναδιάρθρωση προϋποθέτει το επίδικο εμπράγματο βάρος να αποσυρθεί, εξέλιξη που προϋποθέτει την αναστολή εκτέλεσης της Απόφασης στην Ανταπαίτηση. Προς τούτο η Ενάγουσα 1 θα παράσχει τραπεζική εγγύηση που θα περιλαμβάνει το ποσό της Απόφασης στην Ανταπαίτηση, δηλαδή €1.550.000, πλέον τους σχετικούς τόκους. Η Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης της Εναγόμενης 4 υποστηρίζεται με Ένορκη Δήλωση ημερ. 25.8.2017 του Άρη Παπαδόπουλου, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων της. Υποστηρίζεται ότι στην Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση ότι «ουδεμία μαρτυρία και/ή αναφορά γίνεται στην καταχωρηθείσα από τους Αιτητές έφεση εναντίον της Απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού επί της Ανταπαίτησης». Αυτό δεν είναι ορθό. Αναφορά γίνεται στην παρ.4 της Ένορκης Δήλωσης του Ενάγοντα 3 όπου σημειώνεται ότι η Έφεση καταχωρίστηκε στις 6.5.2016 και εκκρεμεί. Η θέση ότι το ποσό της Απόφασης με τους τόκους ξεπερνά τα €2.000.000 δεν έχει σημασία ενόψει της θέσης της Ενάγουσας 1, όπως εξηγείται στην Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση του Ενάγοντα 3, ότι η τραπεζική εγγύηση θα καλύπτει πέραν του ποσού της Απόφασης στην Ανταπαίτηση και τους τόκους. Η θέση ότι η Εναγόμενη 4 θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά δεν ευσταθεί. Αντίθετα ενδεχομένως να βρεθεί σε καλύτερη θέση από τη θέση που σήμερα βρίσκεται. Σήμερα και παρά το ότι η Απόφαση στην Ανταπαίτηση δεν βρίσκεται υπό αναστολή δεν έχει κατορθώσει να εισπράξει οποιοδήποτε ποσό έναντι του εξ αποφάσεως χρέους, η εξασφάλιση της εδράζεται στις επιβαρύνσεις που έχει καταχωρίσει έναντι της ακίνητης περιουσίας της Ενάγουσας 1 και οι προσδοκίες της για είσπραξη στην χρονοβόρα διαδικασία της αναγκαστικής πώλησης της πιο πάνω περιουσίας. Εφόσον ήθελε εκδοθεί το εξαιτούμενο διάταγμα η αποπληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους στην Ανταπαίτηση θα είναι πλέον εξασφαλισμένη με τραπεζική εγγύηση. Όταν και εφόσον η Έφεση εναντίον της Απόφασης στην Ανταπαίτηση απορριφθεί, η Εναγόμενη 4 θα μπορεί άμεσα να αποταθεί στην τράπεζα για να εισπράξει το ποσό της υπέρ της Απόφασης πλέον τους τόκους. Υποστηρίζεται ακόμα ότι με την υποστηρικτική της Αίτησης Ένορκη Δήλωση δεν καταδεικνύεται ότι αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε περίπτωση επιτυχίας της Έφεσης της Ενάγουσας
- Το ουσιαστικό ζήτημα είναι κατά πόσο εάν δεν εκδοθεί διάταγμα αναστολής της εκτέλεσης της Απόφασης στην Ανταπαίτηση η Ενάγουσα 1 θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά. Η ζημιά του εξ αποφάσεως χρεώστη συγκεκριμενοποιείται συνήθως στην αδυναμία ανάκτησης του ποσού από τον εξ αποφάσεως πιστωτή στην περίπτωση επιτυχίας της έφεσης της. Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις όπου η ανεπανόρθωτη ζημιά γεννάται διαφορετικά. Όπου ο εξ αποφάσεως χρεώστης δεν αμφισβητεί ότι ο εξ αποφάσεως πιστωτής έχει τη δυνατότητα να του επιστρέψει το ποσό εάν επιτύχει η έφεση του, διατείνεται όμως ότι η πληρωμή από τον ίδιο του ποσού της απόφασης καταστρέφει τις επιχειρηματικές του δραστηριότητες, έτσι που όταν μετά την έφεση επανακτήσει το ποσό, η επιχείρηση του θα είναι ήδη κατεστραμμένη και χωρίς προοπτική ανάκαμψης. Ακόμη στις περιπτώσεις όπου η ακίνητη περιουσία του εξ αποφάσεως χρεώστη θα εκποιηθεί για να ικανοποιηθεί η απόφαση και όταν μετά την επιτυχία της έφεσης του επιστραφεί το ποσό, δεν θα είναι εφικτό να ανακτήσει την περιουσία του που ενδεχομένως να βρίσκεται πλέον σε χέρια τρίτων. Στην Linotype-Hell Finance Ltd v. Baker [1992] 4 All E.R. 887, 888 χαρακτηρίζεται ως πολύ αυστηρό κριτήριο για την εποχή η θέση ότι η μόνη βάση για αναστολή εκτέλεσης είναι όταν εάν το ποσό της απόφασης πληρωθεί δεν θα υπάρχει λογική πιθανότητα ανάκτησης του όταν η έφεση επιτύχει. Αναφέρεται πως: «If a defendant can say without a stay of execution he will be ruined and that he has an appeal which has some prospect of success that is a legitimate ground for granting a stay of execution.» Αυτό αναδεικνύεται μέσα από τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου. Η Ενάγουσα δεν μπορεί να δραστηριοποιηθεί και ελλοχεύει και ο κίνδυνος έκδοσης διατάγματος εκκαθάρισης της. Εάν δικαιωθεί στην έφεση που καταχώρισε αναμφίβολα θα είναι δύσκολο και το πιο πιθανόν αδύνατο να μπορέσει να επαναδραστηριοποιηθεί. Το αξιόχρεο της Εναγόμενης 4 και δυνατότητα της να επιστρέψει το ποσό στην περίπτωση επιτυχίας της Έφεσης είναι παράγοντας σχετικός σε όλες τις περιπτώσεις. Το κατά πόσο η ίδια, ως εξ αποφάσεως χρεώστης στην Απόφαση στην Απαίτηση, έχει ικανοποιήσει τους Ενάγοντες 1 και 2 είναι ουσιαστική παράμετρος του ζητήματος. Η ίδια στην Ένσταση της δεν επικαλείται κάτι τέτοιο. Ούτε και ο Ενάγοντας 3 αναφέρει οτιδήποτε, αλλά αν το ποσό της Απόφασης στην Απαίτηση είχε πληρωθεί θα αναμενόταν η Εναγόμενη 4 να το βροντοφωνάξει. Είναι η θέση της Εναγόμενης 4 ότι η Ενάγουσα 1 δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και ότι σκοπός της είναι να καθυστερήσει την εκτέλεση της εναντίον της Απόφασης. Περαιτέρω να καθυστερήσει την εκδίκαση της εναντίον της Αίτησης Διάλυσης 222/2017 Ε.Δ. Λεμεσού που είναι ορισμένη γι' ακρόαση στις 10.10.
- Η εντύπωση που το Δικαστήριο έχει αποκομίσει είναι ότι εάν πέραν από γνήσια συναισθήματα πικρίας υφίσταται και κακοπιστία, αυτή φαίνεται να βαραίνει την πλευρά της Εναγόμενης
- Μόνο εάν το εξ Αποφάσεως χρέος στην Απαίτηση είχε καταβληθεί η Εναγόμενη 4 θα είχε ηθικό έρεισμα να εμμένει στην άμεση εκτέλεση της Απόφασης στην Ανταπαίτηση. Η θέση ότι το χρονικό περιθώριο που έθεσε η Τράπεζα στην Ενάγουσα 1 για να την διευκολύνει με την παροχή της εγγύησης έχει παρέλθει δεν είναι ουσιαστική. Για να συνεχίζει η Ενάγουσα 1 να προωθεί την Αίτηση της έχει προφανώς λόγους να πιστεύει ότι μπορεί να δώσει την τραπεζική εγγύηση. Άλλωστε η παροχή της εγγύησης θα είναι όρος για την αναστολή. Εάν δεν παραχωρηθεί εγγύηση, αναστολή δεν θα υπάρχει και η Εναγόμενη 4 θα βρίσκεται στην ιδία κατάσταση που βρίσκεται σήμερα. Η Ενάγουσα 1 με τον προτεινόμενο όρο για έκδοση του διατάγματος αναστολής καθησυχάζει κάθε ανησυχία της Εναγόμενης
- Ο όρος καλύπτει την Εναγόμενη 4 ακόμα και στην περίπτωση που η Έφεση κατά της Απόφασης στην Απαίτηση επιτύχει πλήρως και η Έφεση κατά της Απόφασης στην Ανταπαίτηση απορριφθεί στην ολότητα της. Εγείρεται ακόμα ζήτημα ότι η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί γιατί υπάρχει δεδικασμένο. Όπως προειπώθηκε, την 2.12.2016 εκδόθηκε Ενδιάμεση Απόφαση με την οποία διατάχθηκε η αναστολή της εκτέλεσης της Απόφασης στην Ανταπαίτηση υπό τον όρο της καταχώρισης τραπεζικής εγγύησης για το ποσό των €1.550.000 εντός τακτής προθεσμίας, που παρήλθε χωρίς η Ενάγουσα 1 να μπορέσει να συμμορφωθεί. Η Ενδιάμεση Απόφαση της 2.12.2016 δεν εφεσιβλήθηκε και ενδεχομένως να μπορούσε κάποιος να υποστηρίξει πως έγινε αποδεκτό πως ήταν ορθό και δίκαιο η Απόφαση στην Ανταπαίτηση να ανασταλεί με τον όρο που διατάχθηκε. Η προσφορά της ίδιας εγγύησης πλέον τώρα και των τόκων, θα έπρεπε ίσως να ικανοποιεί την πλευρά της Εναγόμενης
- Στην Recnex Trading Limited κ.α ν. Τράπεζας Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ, Π.Ε.Δ. 71/2011, ημερ. 16.4.2014 αναφέρεται ότι: «Οι ενδιάμεσες αποφάσεις, πλην ειδικών περιπτώσεων, δεν θεωρούνται τελεσίδικες ακόμη και αν αποφασίζεται τελικώς ένα ζήτημα το οποίο κρίνεται δεσμευτικό για την μετέπειτα διαδικασία. Η απόρριψη μιας ενδιάμεσης αίτησης δεν μπορεί να θεωρηθεί ως τελική και ως εκ τούτου η καταχώριση νέας δεν μπορεί να προσκρούσει στην αρχή του δεδικασμένου. Εναπόκειται πάντοτε στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου αν θα εγκρίνει τη δεύτερη αίτηση ή αν θα την απορρίψει, ελλείψει νέων στοιχείων. Στο τέλος της ημέρας το Δικαστήριο δεν μόρφωσε και ούτε εξέφρασε τελική γνώμη με τρόπο καθοριστικό επί νομικού ή πραγματικού αιτήματος. Δεν υπήρξε ενασχόληση με την ουσία του επιδίκου ζητήματος που αποτελεί τη βάση για την εφαρμογή του δόγματος res judicata (K.S.R. Commercio Industria de Papel S.A. κ.α. ν. Bluecoral Navigation Ltd
(1995)1 A.A.Δ. 309). Εξαρτάται πάντοτε από το κατά πόσο η απορριπτική απόφαση επεκτάθηκε σε ζητήματα επί της ουσίας. Σε αντίθετη περίπτωση, σε ενδιάμεσες αιτήσεις και εκεί όπου δεν αποφασίζεται οτιδήποτε, εκτός από το γεγονός ότι το Δικαστήριο για άλλους λόγους αρνήθηκε να παραχωρήσει τη θεραπεία που ο διάδικος ζήτησε, τότε το δεδικασμένο δεν καλύπτει την περίπτωση. Όπως αναφέρεται στο σύγγραμμα Spencer Bower, Turner and Handley, The Doctrine of Res Judicata, 1996, σελ.82: «Although some interlocutory orders may finally determine some question and be binding in later stages of the proceedings, the dismissal of an interlocutory application is not final and will not bar a further application on the ground of res judicata, although the further application is not likely to succeed unless supported by additional evidence or a different argument.»» Η ανεπανόρθωτη ζημιά που επικαλείται η Ενάγουσα 1 δεν είναι διαφορετικής μορφής από την ανεπανόρθωτη ζημιά που είχε επικαλεσθεί και στη βάση της οποίας εκδόθηκε η Ενδιάμεση Απόφαση ημερ. 2.12.
- Όμως, βρισκόμαστε σε διαφορετικό χρονικό στάδιο και με νέα δεδομένα ως προς τη δυνατότητα άμεσης παροχής της σχετικής εγγύησης. Το Δικαστήριο δεν αποδέχεται πως η Ενάγουσα 1 κωλύεται να επαναφέρει το ζήτημα ενώπιον του Δικαστηρίου. Ιδιαίτερα κάτω από τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης, δηλαδή το γεγονός ότι η αναστολή είχε και ενωρίτερα εγκριθεί και η Ενάγουσα 1 δεν μπόρεσε να παράσχει την εγγύηση που ζητήθηκε. Μόνο στην περίπτωση που η συμπεριφορά της συνιστούσε κατάχρηση της διαδικασίας το Δικαστήριο θα θεωρούσε την Αίτηση ως απαράδεκτη. Είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι είναι ορθό και δίκαιο να εκδοθεί διάταγμα αναστολής εκτέλεσης της Απόφασης στην Ανταπαίτηση, υπό τον όρο ότι η Ενάγουσα 1 θα παράσχει τραπεζική εγγύηση προς όφελος της Εναγόμενης 4 για το ποσό της Απόφασης στην Ανταπαίτηση πλέον τους επιδικασθέντες τόκους μέχρι σήμερα, το οποίο θα καταστεί πληρωτέο σε περίπτωση απόσυρσης ή απόρριψης της Έφεσης. Κατά τη συζήτηση της Αίτησης δεν έγινε αναφορά στο ζήτημα των εξόδων που επιδικάστηκαν στην Ανταπαίτηση. Ενδεχομένως γιατί έξοδα επιδικάστηκαν και στην Απαίτηση. Περαιτέρω διαπιστώνεται πως ούτε στην Ενδιάμεση Απόφαση ημερ. 2.12.2016 γίνεται αναφορά στα έξοδα αυτά. Επομένως το Δικαστήριο δεν θα προβεί στην έκδοση οιουδήποτε διατάγματος σχετικά με αυτά, ούτε θα περιλάβει αναφορά στους όρους για την αναστολή της εκτέλεσης της απόφασης στην Ανταπαίτηση. Εφόσον, με την καταχώριση της διαταχθείσας εγγύησης, ανασταλεί η εκτέλεση της Απόφασης στην Ανταπαίτηση οποιαδήποτε επιβάρυνση έχει καταχωριστεί έναντι της ακίνητης περιουσίας της Ενάγουσας 1 θα πρέπει να διαγραφεί. Το Δικαστήριο θεωρεί πρόσφορο να εκδώσει και διάταγμα ως η παρ. Β της Αίτησης προς αποφυγή αμφιβολιών και ταλαιπωρίας. Διάταγμα ως η παρ. Γ της Αίτησης δεν είναι απαραίτητο να εκδοθεί. Είναι καλά γνωστό ότι εφόσον απόφαση δεν είναι εκτελεστή δεν μπορεί στη βάση της να εγγράφεται οιαδήποτε επιβάρυνση, εκτός και αν σε αυτή υπάρχει διαφορετική πρόνοια. Ως εκ των ανωτέρω εκδίδεται διάταγμα αναστολής εκτέλεσης της Απόφασης ημερ. 27.4.2016 στην Ανταπαίτηση υπό τον όρο ότι η Ενάγουσα 1 θα παράσχει τραπεζική εγγύηση προς όφελος της Εναγόμενης 4 για το ποσό της Απόφασης στην Ανταπαίτηση πλέον τους επιδικασθέντες τόκους μέχρι σήμερα, το οποίο θα καταστεί πληρωτέο σε περίπτωση απόσυρσης ή απόρριψης της Έφεσης. Ο χρόνος εντός του οποίου η Ενάγουσα 1 δύναται να καταχωρίσει την εγγύηση ορίζεται σε 30 ημέρες από σήμερα. Νοείται ότι η Απόφαση στην Ανταπαίτηση δεν θεωρείται ανασταλείσα μέχρις ότου καταχωριστεί η διαταχθείσα εγγύηση. Περαιτέρω εκδίδεται διάταγμα διατάττον τον Επαρχιακό Κτηματολογικό Λειτουργό Λεμεσού όπως, αφού του παραδοθεί επιστολή ή βεβαίωση από τον Πρωτοκολλητή του Ε.Δ. Λεμεσού με την οποία να πιστοποιείται η καταχώριση της διαταχθείσας εγγύησης να ακυρώσει και διαγράψει την επιβάρυνση ΕΒ1311/2016 που κατατέθηκε στις 22.6.2016 και αφορά την ακίνητη περιουσία της Ενάγουσας
- Τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται υπέρ της Εναγόμενης 4 και εναντίον της Ενάγουσας 1, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .............. Χ. Μαλαχτός, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: Αίτηση για αναστολή εκτέλεσης απόφασης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο