← Κύπρος

MERSANO INVESTMENT LIMITED ν. G.A.J. ENTERPRISES LIMITED, Αρ. Αγωγής: 3880/2010, 8/9/2017

MERSANO INVESTMENT LIMITED ν. G.A.J. ENTERPRISES LIMITED, Αρ. Αγωγής: 3880/2010, 8/9/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2017:A294 EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Θ. ΘΩΜΑ, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3880/2010 Μεταξύ: MERSANO INVESTMENT LIMITED Ενάγουσας -και- G.A.J. ENTERPRISES LIMITED Εναγόμενης ----- Ημερομηνία: 8 Σεπτεμβρίου,

  1. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την ενάγουσα: Ο κ. Ανδρέας Κυριάκου. Για την εναγόμενη: Ο κ. Μάριος Παναγιώτου. (για να ακούσει απόφαση η κα Α. Ελευθερίου) ----- Α Π Ο Φ Α Σ Η ΤΑ ΔΙΚΟΓΡΑΦΑ - ΑΔΙΑΜΦΙΣΒΗΤΗΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ Σύμφωνα με το κοινά παραδεκτό υπόβαθρο γεγονότων η ενάγουσα, εταιρεία περιορισμένης ευθύνης συσταθείσα δυνάμει του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ.113, ήταν, κατά πάντα ουσιώδη χρόνο, η δικαιούμενη στην εγγραφή του συμπλέγματος κτιρίων με την ονομασία «ZAVOS SANTA BARBARA VILLAGE PHASE B», το οποίο βρίσκεται στο χωριό Μουτταγιάκα και αποτελείται από 32 διαμερίσματα και 1 εστιατόριο (στη συνέχεια θα αναφέρεται ως «το συγκρότημα»). Κατά την 21/7/2004 υπεγράφη μεταξύ ενάγουσας και εναγομένης συμφωνία με την οποία παραχωρήθηκε στην εναγομένη η διαχείριση και λειτουργία του συγκροτήματος. Η ενάγουσα στην έκθεση απαίτησής της ισχυρίζεται ότι η εναγομένη, κατά παράβαση της ρηθείσας συμφωνίας διαχείρισης, αρνήθηκε να παρουσιάσει τους λογαριασμούς της διαχείρισης και/ή να της επιτρέψει να επιθεωρήσει τα βιβλία λογαριασμών της διαχείρισης, παρά το ότι της ζητήθηκε επανειλημμένα σε διάφορες ημερομηνίες. Η εναγομένη της παρέδωσε μόνο τα συμβόλαια και/ή κάποια συμβόλαια ενοικίασης διαμερισμάτων από τα οποία φαίνεται ότι εισέπραξε από ενοίκια το ποσό των €281.786,
  2. Σε διάφορες ημερομηνίες ζήτησε από την εναγομένη να της αποδώσει το 50% επί των καθαρών εισπράξεων της διαχείρισης του συγκροτήματος, το οποίο δικαιούτο με βάση τη ρηθείσα συμφωνία διαχείρισης, αλλά η εναγομένη αρνήθηκε να το πράξει. Συνεπεία των ως άνω παραβάσεων από την εναγομένη, με επιστολή του δικηγόρου της ημερομηνίας 9/6/2010 ειδοποίησε την εναγομένη για την πρόθεσή της να μην ανανεώσει τη ρηθείσα συμφωνία και/ή την τερμάτισε, την κάλεσε δε να της παραδώσει τη διαχείριση και/ ή την ελεύθερη κατοχή του συγκροτήματος κατά τη λήξη της συμφωνίας. Η εναγομένη, όμως, δεν συμμορφώθηκε με τις ως άνω απαιτήσεις της. Με την υπό εξέταση αγωγή της αξιώνει διάφορες θεραπείες όπως την έκδοση διαταγμάτων με τα οποία να διατάσσεται η εναγόμενη να της επιτρέψει να επιθεωρήσει τα βιβλία λογαριασμών της διαχείρισης, να της αποδώσει εξελεγμένους λογαριασμούς της διαχείρισης, να προβεί σε αποκάλυψη οποιωνδήποτε χρηματικών ποσών τα οποία μετέφερε σε λογαριασμούς άλλους από το λογαριασμό διαχείρισης, καθώς και διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται να της παραδώσει την κατοχή και διαχείριση του συγκροτήματος. Αξιώνει, επίσης, απόφαση για ποσό ίσο με το 50% του εισπραχθέντος από την εναγομένη ποσού των €281.786,
  3. Η εναγομένη, στο δικόγραφο της υπεράσπισής της, ισχυρίζεται ότι τα βιβλία λογαριασμών της διαχείρισης ήταν και παρέμειναν πάντοτε στη διάθεση της ενάγουσας καθώς και όλα τα έγγραφα που αφορούσαν τη διαχείριση. Κατά τον ισχυρισμό της, η ενάγουσα έλαβε τα ποσά τα οποία δικαιούτο με βάση τη συμφωνία διαχείρισης, όπως αυτά περιγράφονται λεπτομερώς στην παράγραφο 9 της υπεράσπισής της. Τα ποσά αυτά καταγράφονταν σε βιβλίο κατά τη διάρκεια της διαχείρισης και η ενάγουσα γνώριζε την καταγραφή όλων των εσόδων και εξόδων της διαχείρισης. Προβάλλεται, επίσης, από την εναγομένη ότι η ενάγουσα έχει καταστεί παράνομα ιδιοκτήτης του συγκροτήματος για το λόγο ότι ο πραγματικός ιδιοκτήτης της (Beneficial Owner) είναι αλλοδαπός και δεν δικαιούτο να κατέχει και/ή αγοράσει και/ή άλλως πως αποκτήσει το συγκρότημα χωρίς πρώτα να εξασφαλίσει την απαιτούμενη από το νόμο άδεια. Σαν αποτέλεσμα της ως άνω ισχυριζόμενης παρανομίας, η συμφωνία αγοράς του συγκροτήματος από την ενάγουσα είναι εξ υπαρχής άκυρη και χωρίς νομικά αποτελέσματα. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Πρώτος μάρτυρας για την πλευρά των εναγόντων ήταν ο δικηγόρος Νίκος Νεοφύτου ο οποίος, όπως δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός, είναι ο διευθυντής της εταιρείας ROMOS SERVICES AND CONSULTING CO LTD, η οποία είναι η διευθύντρια της ενάγουσας από 26/5/
  4. Κατέθεσε ότι περί το τέλος Απριλίου 2010 τον προσέγγισε ο τελικός πραγματικός δικαιούχος της ενάγουσας (Ultimate Beneficial Owner), Sergey Bournashov (Μ.Ε.2) και του ζήτησε να τους παρέχει τις υπηρεσίες του. Αφού τον ενημέρωσε για τη συμφωνία διαχείρισης, η οποία υπεγράφη μεταξύ ενάγουσας και εναγομένης - τεκμήριο 3 - του ανέφερε ότι η εναγόμενη, μέσω του διευθυντή της Γιώργου Αμβροσιάδη, παραβιάζει την ως άνω συμφωνία για το λόγο ότι αρνείται να του παραδώσει τα οφειλόμενα ποσά τα οποία του ζητούνταν, αρνείται να επιτρέψει στην ενάγουσα να επιθεωρήσει τα βιβλία της διαχείρισης, να παρουσιάσει τους λογαριασμούς διαχείρισης καθώς επίσης να διορίσει ελεγκτές. Κατόπιν οδηγιών του Μ.Ε.2, απέστειλε επιστολή στην εναγόμενη (τεκμήριο 4Α) με την οποία την ενημέρωνε για την πρόθεση της ενάγουσας να μην ανανεώσει τη συμφωνία διαχείρισης, την οποία και τερμάτιζε, την καλούσε δε να παραδώσει, με τη λήξη της συμφωνίας, την κατοχή του συγκροτήματος. Η εναγόμενη, με τη λήψη της ανωτέρω επιστολής, παρέδωσε στον Μ.Ε.2 κάποια από τα συμβόλαια ενοικίασης των διαμερισμάτων (τεκμήριο 5Α). Στη βάση των ως άνω συμβολαίων, ετοίμασε κατάσταση (τεκμήριο 5Β) στην οποία καταγράφεται ο υπολογισμός του ενοικίου για το κάθε διαμέρισμα ξεχωριστά και το άθροισμα όλων των ενοικίων, το οποίο συνιστά την αξίωση της ενάγουσας. Η εναγόμενη αρνήθηκε να συμμορφωθεί με την επιστολή - τεκμήριο 4Α - και συνέχισε να κατέχει και διαχειρίζεται παράνομα το συγκρότημα μέχρι την 7/2/2011 οπόταν το Δικαστήριο, μετά από αίτηση της ενάγουσας ημερομηνίας 30/7/2010, της απαγόρευσε να κατέχει και/ή λειτουργεί και/ή διαχειρίζεται το συγκρότημα. Η ενάγουσα, μετά την ανάληψη της διαχείρισης του συγκροτήματος, πλήρωσε όλες τις επιβληθείσες φορολογίες (τεκμήριο 6). Εκτός του Μ.Ε.1, μαρτυρία έδωσαν ο τελικός πραγματικός δικαιούχος της ενάγουσας (Ultimate Beneficial Owner) Sergey Bournashov (Μ.Ε.2) και ο Κώστας Κυριάκου (Μ.Ε.3), ενοικιαστής ενός εκ των διαμερισμάτων του συγκροτήματος. Ο Μ.Ε.2 κατέθεσε ότι γνώρισε το διευθυντή της εναγόμενης (Μ.Υ.) στο εστιατόριο που αυτός διατηρεί στη Λεμεσό. Λόγω του ότι ο Μ.Υ. μιλά τη ρωσική γλώσσα, αναπτύχθηκε μεταξύ τους μια σχέση φιλίας και εμπιστοσύνης. Ανέφερε στο Μ.Υ. τα προβλήματα που αντιμετώπιζε με την προηγούμενη διαχειρίστρια του συγκροτήματος εταιρεία και αυτός τον βοήθησε, βρίσκοντάς του νέους δικηγόρους οι οποίοι ήταν πρόθυμοι να τον βοηθήσουν στην ακύρωση της υφιστάμενης τότε συμφωνίας διαχείρισης και στη μεταφορά του εγγεγραμμένου γραφείου της ενάγουσας. Ο Μ.Υ. του πρότεινε να διορίσει ως διευθυντή της ενάγουσας την εταιρεία CREST CRUSADER ENTERPRISES LTD, της οποίας ήταν ο ίδιος μοναδικός διευθυντής, κάτι το οποίο αποδέχτηκε. Κατά την 21/7/2004 υπεγράφη με την εναγόμενη η επίδικη συμφωνία διαχείρισης - τεκμήριο
  5. Περί το τέλος του 2004 ζήτησε από τον Μ.Υ. τα χρήματα τα οποία δικαιούτο να πάρει, βάσει της ως άνω συμφωνίας διαχείρισης, αλλά ο Μ.Υ. του ανέφερε ότι θα του τα έδινε στο τέλος του επόμενου χρόνου. Πράγματι, ο Μ.Υ. του παρέδωσε ποσό περί τις Λ.Κ.6.
  6. Ρώτησε τον Μ.Υ. γιατί το ποσό που του έδωσε ήταν μόνο Λ.Κ.6.000 και αυτός του ανέφερε ότι υπήρχαν πολλά έξοδα λόγω της κακής διαχείρισης των προηγούμενων χρόνων. Δεν ζήτησε από τον Μ.Υ. να του παρουσιάσει βιβλία και καταστάσεις της διαχείρισης γιατί του είχε εμπιστοσύνη. Περαιτέρω, τον είχε ανάγκη γιατί ο ίδιος απουσίαζε στο εξωτερικό και ο ΜΥ ήταν ο μοναδικός κάτοικος Κύπρου που γνώριζε και μιλούσε τη γλώσσα του, καθιστώντας κατ΄ αυτό τον τρόπο τη μεταξύ τους συνεννόηση πιο εύκολη. Για το έτος 2006, ο Μ.Υ. τον παρακάλεσε να τον αφήσει να χρησιμοποιήσει τα χρήματα της διαχείρισης για να ανακαινίσει το εστιατόριό του στη Λεμεσό, καθώς επίσης και για να επενδύσει σε κάποια ακίνητα στη Λευκωσία, υποσχόμενος ότι θα του επέστρεφε τα χρήματα. Δεν μπορούσε να του το αρνηθεί, ένεκα της εμπιστοσύνης καθώς και της ανάγκης που τον είχε. Όμως, του ζήτησε να του παρουσιάσει τα βιβλία της διαχείρισης. Τότε ο Μ.Υ. του προέβαλε ως δικαιολογία το ότι αυτά δεν ήταν έτοιμα, ότι τα είχε στείλει σε λογιστή για διόρθωση και ότι μόλις ήταν έτοιμα θα του τα παρουσίαζε. Τα επόμενα δύο χρόνια, ήτοι το 2007 και 2008, πάλι ο Μ.Υ. δεν του έδωσε χρήματα και όποτε του τα ζητούσε του προέβαλλε συνεχώς δικαιολογίες και όλο το παρέτεινε. Κατά το 2009, αντιλαμβανόμενος ότι η συγκεκριμένη επένδυση στην οποία προέβηκε η ενάγουσα δεν ήταν επικερδής, συναντήθηκε με τους πωλητές του συγκροτήματος, συγκεκριμένα την εταιρεία ZAVOS GROUP, με πρόθεση να επενδύσει σε κάποιο άλλο σχέδιό της (project). Όταν απευθύνθηκαν σε τράπεζα για την εξασφάλιση δανείου, τους ζητήθηκε από την τράπεζα να παρουσιάσουν τα εισοδήματα που είχε η ενάγουσα, μαζί με αποδείξεις πληρωμής των φορολογιών καθώς και κάποια άλλα έγγραφα που αναφέρονταν σε επιστολή της τράπεζας. Όταν ζήτησε, με τη σειρά του, από τον Μ.Υ. τα ως άνω ζητούμενα έγγραφα και αποδείξεις, αυτός αρνήθηκε να του τα δώσει. Η ως άνω άρνηση του Μ.Υ. κλόνισε τη μεταξύ τους σχέση και ιδιαίτερα την εμπιστοσύνη που του έδειξε όλα αυτά τα χρόνια. Αντιλήφθηκε τότε ότι ο Μ.Υ. εκμεταλλευόταν την εμπιστοσύνη που του είχε δείξει και ότι καταχράστηκε χρήματα από τη διαχείριση, τα οποία δεν είχε σκοπό να του επιστρέψει. Του ανέφερε ότι ήθελε να αποχωρήσουν οι εταιρείες του τόσο από διευθυντές της ενάγουσας όσο και από τη διαχείριση του συγκροτήματος. Ο Μ.Υ. τότε του ζήτησε, για να αποχωρήσει, να τον αποζημιώσει με το ποσό των €150.000 το οποίο φυσικά αρνήθηκε να του πληρώσει. Απευθύνθηκε στους τότε δικηγόρους του για να τον βοηθήσουν αλλά, επειδή ήταν πελάτης τους και ο Μ.Υ., του ανέφεραν ότι δεν θα έπαιρναν το μέρος κανενός. Κατόπιν αυτού, αποτάθηκε στο δικηγορικό γραφείο του Μ.Ε.1 και, κατόπιν συμβουλών που πήρε, προέβηκε σε όλες τις απαιτούμενες ενέργειες για αλλαγή των μέχρι τότε διευθυντών, μετόχων και γραμματέα της ενάγουσας. Μετά το διορισμό του νέου διευθυντή, έδωσε εντολή στο δικηγορικό γραφείο του Μ.Ε.1 να αποστείλει επιστολή τερματισμού της επίδικης συμφωνίας διαχείρισης - τεκμήριο 4Α. Η εναγόμενη του παρέδωσε κάποια από τα συμβόλαια ενοικίασης των διαμερισμάτων του συγκροτήματος τα οποία παρέδωσε, με τη σειρά του, στους δικηγόρους του με οδηγίες να πάρουν όλα τα νόμιμα μέτρα για να εισπράξει όσα δικαιούτο, βάσει της επίδικης συμφωνίας διαχείρισης. Μετά την παραλαβή της διαχείρισης του συγκροτήματος, επισκέφθηκε λογιστή τον οποίο του σύστησαν οι δικηγόροι του για να τον βοηθήσει με τα θέματα της φορολογίας η οποία έπρεπε να πληρωθεί. Ενόψει του ότι καμιά φορολογία πληρώθηκε από τις προηγούμενες διαχειρίσεις, αναγκάστηκε να πληρώσει όλες τις φορολογίες, πλέον τις προβλεπόμενες ποινές για την καθυστέρηση στην πληρωμή τους (τεκμήριο 6). Ο Μ.Ε.3 κατέθεσε ότι από το 2009 διαμένει στο διαμέρισμα υπ΄ αριθμό 4 του συγκροτήματος με βάση ενοικιαστήριο έγγραφο το οποίο υπέγραψε με την εναγόμενη - τεκμήριο 5Γ. Μετά τη λήξη της περιόδου ενοικίασης που αναφέρεται στο τεκμήριο 5Γ συνέχισε να διαμένει στο διαμέρισμα, υπογράφοντας κάθε χρόνο νέο ενοικιαστήριο έγγραφο. Ήταν πάντα συνεπής με την πληρωμή του μηνιαίου ενοικίου το οποίο αναγράφεται στο τεκμήριο 5Γ. Οι πληρωμές γίνονταν σε κάποιο Ευκλείδη, ο οποίος ήταν αδελφός του ιδιοκτήτη της διαχειρίστριας του συγκροτήματος εταιρείας (Μ.Υ.). Πέραν του μηνιαίου ενοικίου, πλήρωσε και το ποσό του ντεπόζιτου (deposit) που προνοείται στη συμφωνία. Κατά την αντεξέτασή του διευκρίνισε ότι αρχικά κατείχε το διαμέρισμα υπ΄ αριθμό 3, το οποίο αναφέρεται και στο τεκμήριο 5Γ, στη συνέχεια όμως μεταφέρθηκε στο διαμέρισμα υπ΄ αριθμό
  7. Ο μοναδικός μάρτυρας τον οποίο παρουσίασε η πλευρά της εναγόμενης ήταν ο διευθυντής της, Γεώργιος Αμβροσιάδης (Μ.Υ.) Κατέθεσε ότι γνώρισε τον Μ.Ε.2 στο εστιατόριό του, πριν πολλά χρόνια. Αρχικά, ο Μ.Ε.2 τον προσέγγισε για να αναλάβει τη διαχείριση του συγκροτήματος. Κατ΄ εκείνη την περίοδο είχε πολλές ασχολίες και δεν μπορούσε να την αναλάβει. Κατά το 2004 τον προσέγγισε ξανά παρακαλώντας τον να τον βοηθήσει και να αναλάβει τη διαχείριση. Δέχτηκε και βοήθησε τον Μ.Ε.2 να επιλύσει τις διαφορές του με την προηγούμενη διαχειρίστρια. Όταν ανέλαβε τη διαχείριση, τα διαμερίσματα ήταν σε άθλια κατάσταση. Ήταν ασυντήρητα, είχαν υγρασία και υπήρχε διαρροή στην ταράτσα τους. Η προσωπική του προσπάθεια ήταν, με λίγα έξοδα, να διατηρεί τα διαμερίσματα σε καλή κατάσταση και, σε αντίθεση με την προηγούμενη διαχειρίστρια, εργοδοτούσε ένα μόνο υπάλληλο, τον αδελφό του Ευκλείδη. Ο Μ.Ε.2 είχε οφειλές στην προηγούμενη διαχειρίστρια που ανέρχονταν στα €130.000 - €140.000 περίπου. Ξόφλησε τις ως άνω οφειλές με προσωπικά του χρήματα τα οποία ο Μ.Ε.2 του επέστρεψε μετά από πάροδο οκτώ μηνών. Η σχέση του με τον Μ.Ε.2 ήταν άριστη, μεταξύ τους υπήρχε εμπιστοσύνη. Όλα τα χαρτιά της διαχείρισης φυλάσσονταν στο γραφείο που βρισκόταν στο συγκρότημα και ο Μ.Ε.2 είχε ελεύθερη πρόσβαση σ΄ αυτό. Η ενάγουσα ουδέποτε ζήτησε να διοριστούν ή να επιλεγούν ελεγκτές. Λόγω της πολύ στενής του σχέσης με τον Μ.Ε.2, η διαχείριση δεν κρατούσε βιβλία. Οι πληρωμές και οι εισπράξεις γίνονταν με βάση κάποια συμβόλαιο που είχαν. Αυτά που έχουν παρουσιαστεί στο Δικαστήριο - τεκμήριο 5Α - δεν είναι όλα και σε καμιά περίπτωση αποδεικνύουν τους πραγματικούς αριθμούς. Οι περισσότεροι ένοικοι των διαμερισμάτων ήταν ξένοι, κυρίως μεροκαματιάρηδες. Πολλοί δεν τους πλήρωναν και είχαν αρκετά προβλήματα. Σε κάποια περίπτωση, χρειάστηκε η παρέμβαση της Αστυνομίας για να εκδιώξουν ένοικο, ο οποίος δεν πλήρωνε ενοίκιο. Δυστυχώς, τηρούσαν τα έσοδα και τα έξοδα πολύ πρόχειρα. Έδωσε πολλές φορές χρήματα στον Μ.Ε.2 είτε σε μετρητά, είτε με εμβάσματα στο εξωτερικό, είτε με πληρωμές εξόδων του ιδίου και της συζύγου του. Η εναγόμενη πλήρωσε στο έπακρο αυτά που έπρεπε να πληρώσει. Παρουσίασε απόκομμα από το σημειωματάριό του με τις ως άνω πληρωμές - τεκμήριο
  8. Η παρούσα αγωγή έγινε χωρίς κανένα ορθό στοιχείο υπολογισμού. Απλά παρέθεσαν τα συμβόλαια και έκαναν μια πρόσθεση. Ο λόγος για τον οποίο κατέληξαν στο Δικαστήριο είναι γιατί ο Μ.Ε.2, υπό την πίεση της συζύγου του, προσπάθησε να διακόψει τη μεταξύ τους συνεργασία με ύπουλο τρόπο. Συγκεκριμένα, ο Μ.Ε.2 δεν του ανέφερε ευθέως ότι ήθελε να διακόψει τη συνεργασία τους, απλά του παρουσίασε προς υπογραφή κάποιο χαρτί ότι τερματίζεται η συνεργασία τους. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ - ΕΥΡΗΜΑΤΑ Παρακολούθησα με την επιβαλλόμενη προσοχή όλους τους μάρτυρες να καταθέτουν ενόρκως στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης. Θα πρέπει να τονίσω ότι η αξιολόγηση τους δεν περιορίστηκε στην εντύπωση που άφησαν από το εδώλιο του μάρτυρα, αλλά επεκτάθηκε στην ουσία της εκδοχής τους, την οποία αντιπαρέβαλα με το υπόλοιπο μαρτυρικό υλικό που υπάρχει ενώπιον μου (Αντωνίου ν. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 766 και Βούτουνος ν. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 71). Όπως έχει αναφερθεί στην πρόσφατη υπόθεση P. & Chr. Seafood Express Ltd κ.α. ν. Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου, ECLI:CY:AD:2014:A661, Πολ. Έφεση αρ. 277/2009, ημερομηνίας 10/9/2014: «Είναι καθιερωμένη και αδιαμφισβήτητη η νομολογία που θέλει κριτή της μαρτυρίας να είναι κατ' εξοχήν το Δικαστήριο ενώπιον του οποίου διεξάγεται η δίκη (Σταύρου ν. Χαραλάμπους
(2011)1 Α.Α.Δ. 193). Και αυτό βέβαια για καλό λόγο. Το Δικαστήριο μπορεί να αποτιμήσει την αξιοπιστία των μαρτύρων υπό το φως της ενώπιον του ακροαματικής διαδικασίας στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης με όλες τις εκφάνσεις και παραμέτρους της. Ο Δικαστής ο οποίος έχει το ευεργέτημα αυτής της θεώρησης πραγμάτων καλείται κατ' αντικειμενικό τρόπο να κρίνει τους συνανθρώπους του αποστασιοποιημένος βέβαια από την υπόθεση και ενσωματώνοντας το μέτρο εκείνο της αμερόληπτης και λογικής κρίσης που διέρχεται ολόκληρη την κοινωνία με πρόσθετη βέβαια τη νομική κατάρτιση του Δικαστή (Baloise Insurance Co.Ltd v. Κατωμονιάτη κ.ά.
(2008)1 Α.Α.Δ. 1275).» Ο Μ.Ε.1 άφησε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Κρίνεται ως αντικειμενικός και αμερόληπτος. Φυσικά θα πρέπει να επισημάνω ότι, πέραν των ενεργειών στις οποίες προέβηκε υπό την ιδιότητά του ως δικηγόρος, η γνώση του για γεγονότα της υπόθεσης δεν ήταν πρωτογενής αλλά προέρχεται από πληροφορίες τις οποίες του έδωσε ο Μ.Ε.2, που ήταν ο πελάτης του. Όσον αφορά την ετοιμασθείσα από αυτόν κατάσταση λογαριασμού - τεκμήριο 5Β, στην οποία βασικά στηρίζεται η αξίωση της ενάγουσας, έχω να αναφέρω ότι επεξήγησε λεπτομερώς τα στοιχεία στα οποία βασίστηκε για την ετοιμασία της, που ήταν τα όσα καταγράφονται στα ενοικιαστήρια έγγραφα, τα οποία επισημαίνω ότι παραδόθηκαν από την ίδια την εναγόμενη στον Μ.Ε.
  1. Επεξήγησε δε επ΄ ακριβώς το τι αντιπροσωπεύει το κάθε ποσό που καταγράφεται στην κατάστασή του. Θα πρέπει ακόμα να αναφερθεί ότι, όπως παραδέχθηκε, εκ παραδρομής περιελήφθη στην κατάστασή του το ποσό του ενοικίου του διαμερίσματος στο οποίο διέμενε η σύζυγος του Μ.Ε.2, προέβηκε δε στην αφαίρεση του ποσού των €30.000 το οποίο αντιπροσωπεύει το ενοίκιο του ως άνω διαμερίσματος με αποτέλεσμα το συνολικό ποσό των ενοικίων να μειωθεί στις €251.786,00, αντί του ποσού των €281.786,00 που καταγράφεται στην κατάστασή του. Κατόπιν σύγκρισης και εξέτασης στην οποία προέβηκα του κάθε ποσού της κατάστασής του με το ποσό που καταγράφεται αντίστοιχα στο κάθε ενοικιαστήριο συμβόλαιο της δέσμης των ενοικιαστηρίων - τεκμήριο 5Α - έχω πεισθεί για την ορθότητα όλων των υπολογισμών της κατάστασής του, την οποία και αποδέχομαι. Θα πρέπει να επισημανθεί ότι ο ευπαίδευτος συνήγορος της εναγομένης δεν αμφισβήτησε καθ΄ οιονδήποτε τρόπο την ορθότητά της, ούτε καν υπήρξε αντεξέταση επί του περιεχομένου της. Θετική εντύπωση έχει αφήσει στο Δικαστήριο και ο Μ.Ε.
  2. Απάντησε σε οτιδήποτε του ζητήθηκε, με ευθύτητα και αυθορμητισμό. Η μαρτυρία του κρίνεται ως πηγαία και αυθεντική. Περιέγραψε τα γεγονότα τα οποία ήταν σε γνώση του, χωρίς δισταγμούς και αμφιταλαντεύσεις και χωρίς ίχνος υπερβολής ή προσπάθεια παραποίησής τους ώστε να δώσει προβάδισμα στην υπόθεσή του. Όσον αφορά την ουσία της εκδοχής του, έχω να αναφέρω ότι παρουσίαζε συνοχή, πειστικότητα, λογικότητα. Η αντεξέταση στην οποία υπεβλήθη κάθε άλλο παρά αποδυνάμωσε την αξιοπιστία της μαρτυρίας του. Χωρίς να διαφεύγουν της προσοχής μου κάποιες αντιφάσεις στη μαρτυρία του, όπως για παράδειγμα ο χρόνος κατά τον οποίο ο Μ.Υ. του είχε αναφέρει για την επένδυση στην οποία προτίθετο να προβεί στη Λευκωσία, εντούτοις δεν επρόκειτο για ουσιώδεις αντιφάσεις, οι οποίες θα μπορούσαν να πλήξουν καίρια την αξιοπιστία του. Ειδικότερον, αποδέχομαι χωρίς κανένα δισταγμό τη θέση του ότι, πέραν του ποσού των Λ.Κ.6.000, κανένα άλλο ποσό εισέπραξε από τον Μ.Υ. καθ΄ όλη τη διάρκεια της διαχείρισης του συγκροτήματος από την εναγόμενη με βάση την επίδικη συμφωνία διαχείρισης - τεκμήριο
  3. Αποδέχομαι, επίσης, τη θέση του ότι ούτε οποιοδήποτε ποσό πληρώθηκε από τον Μ.Υ. σε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο με βάση δικές του οδηγίες. Επισημαίνω ότι πρόκειται για τις θέσεις επί των οποίων η υπεράσπιση έριξε το μεγαλύτερο βάρος της αντεξέτασης του μάρτυρα. Όσον αφορά τον τελευταίο μάρτυρα της ενάγουσας (Μ.Ε.3), έχω να αναφέρω ότι, πέραν της θετικής εντύπωσης που άφησε από το εδώλιο του μάρτυρα, η μαρτυρία του παρέμεινε αδιαμφισβήτητη. Το Δικαστήριο την αποδέχεται στην ολότητά της. Η μαρτυρία του υποστηρίζει τη θέση της πλευράς της ενάγουσας για είσπραξη ενοικίων από την εναγόμενη από την ενοικίαση των διαμερισμάτων του συγκροτήματος. Υποστηρίζει, επίσης, τη θέση ότι εισπράχθηκε από την εναγόμενη το συνολικό ποσό του ενοικίου των €4.250, το οποίο καταγράφεται στην κατάσταση λογαριασμού - τεκμήριο 5Β, με βάση το ενοικιαστήριο έγγραφο το οποίο υπέγραψε ο μάρτυρας - τεκμήριο 5Γ. Σε αντίθεση με τους μάρτυρες της πλευράς της ενάγουσας, ο Μ.Υ. άφησε αλγεινή εντύπωση στο Δικαστήριο. Δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία ότι δεν είπε την αλήθεια στη μαρτυρία του. Αυτό το οποίο διέκρινα, παρακολουθώντας τον με προσοχή από το εδώλιο του μάρτυρα, ήταν μία απέλπιδα προσπάθεια, μέσω της προβολής μιας επιτηδευμένης και στοχευμένης εκδοχής, να απαλλαγεί ο ίδιος και η εναγόμενη των ευθυνών και υποχρεώσεών τους από τη συμφωνία διαχείρισης του συγκροτήματος. Καίριες και ουσιώδεις θέσεις του, πέραν του ότι βρίσκονται εκτός του δικογράφου της υπεράσπισης, υπήρξαν διιστάμενες μεταξύ τους. Κρίνονται, επίσης, ως ευτελείς και στερούμενες κάθε πειστικότητας. (ι) Ο ισχυρισμός της γραπτής του δήλωση - τεκμήριο 9 - ότι η διαχείριση δεν τηρούσε βιβλία, βρίσκεται σε καταφανή αντίθεση με το δικογραφημένο ισχυρισμό της παραγράφου 8 της υπεράσπισης της εναγόμενης, ότι τα βιβλία λογαριασμών της διαχείρισης ήταν και παρέμειναν πάντοτε στη διάθεση της ενάγουσας. Πέραν, όμως, του ότι βρίσκεται εκτός δικογραφημένου πλαισίου, κατά το στάδιο της κύριας εξέτασής του μετέβαλε θέση ισχυριζόμενος ότι όλα τα συμβόλαιο που έκαμναν και τα βιβλία φυλάγονταν στο γραφείο που βρισκόταν μέσα στο συγκρότημα (η υπογράμμιση είναι δική μου). (ιι) Εκτός δικογραφημένου πλαισίου παρέμεινε και ο ισχυρισμός του ότι πολλοί από τους ενοικιαστές των διαμερισμάτων δεν πλήρωναν το ενοίκιό τους με αποτέλεσμα να αντιμετωπίζουν αρκετά προβλήματα. Επισημαίνω ότι στον ισχυρισμό της παραγράφου 8 της έκθεσης απαίτησης της ενάγουσας, ότι της παραδόθηκαν μόνο τα συμβόλαια ενοικίασης των διαμερισμάτων από τα οποία φαίνεται ότι εισπράχθηκε, από ενοίκια, το ποσό των €281.786,00, η εναγόμενη απαντά με μια γενική άρνηση της ως άνω παραγράφου, επιπρόσθετα δε προβάλλει τον ισχυρισμό ότι η ενάγουσα έλαβε το ποσοστό το οποίο δικαιούτο με βάση τη συμφωνία διαχείρισης - τεκμήριο
  4. Πέραν των πιο πάνω, θα πρόσθετα ακόμα ότι ο ισχυρισμός του για μη πληρωμή ενοικίων από πολλούς ενοικιαστές παρέμεινε γενικός και αόριστος για το λόγο ότι δεν διευκρίνισε με την απαιτούμενη ακρίβεια και λεπτομέρεια ούτε ποιοι από τους ενοικιαστές δεν πλήρωναν ενοίκιο ούτε το ποσό των απλήρωτων ενοικίων που όφειλε ο καθένας από αυτούς. Καθίσταται, λοιπόν, φανερό ότι ακόμα και στην περίπτωση που ο ισχυρισμός αυτός είχε το ανάλογο δικογραφημένο έρεισμα δεν θα μπορούσε και πάλι να γίνει αποδεκτός για το λόγο που επεξήγησα αμέσως πιο πάνω. Εκτός δικογραφημένου πλαισίου βρίσκεται και ο ισχυρισμός που περιέχεται στη γραπτή του δήλωση - τεκμήριο 9, ότι μεγάλο κόστος στη διαχείριση προκάλεσε η επιθυμία της συζύγου του Μ.Ε.2 να λειτουργήσει το εστιατόριο του συγκροτήματος. (ιιι) Ο ισχυρισμός του ότι πλήρωσε στην προηγούμενη διαχειρίστρια, για οφειλές του Μ.Ε.2, €130.000 - €140.000 από προσωπικά του χρήματα, τα οποία εκ των υστέρων του επιστράφηκαν από τον Μ.Ε.2, παρέμεινε μονόπλευρος αφού δεν τέθηκε στον Μ.Ε.2 κατά την αντεξέτασή του ώστε να του δοθεί η δυνατότητα να τον σχολιάσει και να μπορέσει να πάρει θέση. Για πρώτη φορά τέθηκε από τον ίδιο κατά την κύρια εξέτασή του. Θα πρέπει να επισημανθεί ότι δεν έχει δοθεί οποιαδήποτε επεξήγηση από πλευράς υπεράσπισης για την παράλειψή της να θέσει έγκαιρα ένα τόσο ουσιώδη ισχυρισμό στον Μ.Ε.
  5. Κατά συνέπεια δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο (Adidas v. Jonitexo Ltd
(1987)1 C.L.R. 383). (iν) Όσον αφορά το απόκομμα από το σημειωματάριό του το οποίο παρουσίασε - τεκμήριο 10 - είναι φανερό ότι το περιεχόμενό του συνιστά εξ ακοής μαρτυρία. Επισημαίνω ότι σ΄ αυτό παρατίθεται μια σειρά από διάφορα ποσά, δίπλα δε από το καθένα καταγράφεται μια μονολεκτική δικαιολογία και μια ημερομηνία. Το Δικαστήριο γνωρίζει καλά τη νομολογημένη αρχή ότι μαρτυρία δεν αποκλείεται εκ μόνου του λόγου ότι είναι εξ ακοής (Σταύρου κ.α. ν. Ττοουλουδιού κ.α.
(2012)1Β Α.Α.Δ. 1239). Όπως είναι επίσης νομολογημένο, η αξιολόγηση της βαρύτητας εξ ακοής μαρτυρίας γίνεται από το πρωτόδικο Δικαστήριο το οποίο είναι ορθό να επεξηγεί τους λόγους για τους οποίους αποδίδει ή δεν αποδίδει βαρύτητα σ΄ αυτήν (Ανδρέου κ.α. ν. Αστυνομίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 152 και Λευκόνικο Χρηματιστηριακή Λτδ ν. Χρυστάλλα άλλως Στάλω Χριστοδούλου, ECLI:CY:AD:2016:A364, Πολ. Έφεση 6/11 ημερ. 15/7/2016). Δυστυχώς, δεν έχει παρουσιαστεί από τον Μ.Υ. κανένα αποδεικτικό στοιχείο το οποίο θα μπορούσε να τεκμηριώσει την πληρωμή οποιουδήποτε από τα καταγραφόμενα ποσά. Ούτε καν για τα ισχυριζόμενα εμβάσματα ή τις μεταφορές χρημάτων, που συνιστούν και τα μεγαλύτερα κονδύλια, δεν έχει παρουσιαστεί οποιαδήποτε απόδειξη ή έγγραφο τράπεζας. Διερωτώμαι, πώς ήταν δυνατό να προέβαινε σε πληρωμές ή και εμβάσματα, για λογαριασμό του Μ.Ε.2, χωρίς να παίρνει τις ανάλογες αποδείξεις. Θα πρέπει δε να επισημάνω ότι δεν έχει δώσει οποιαδήποτε δικαιολογία στο Δικαστήριο για τη μη παρουσίαση των αποδείξεων οι οποίες θα μπορούσαν να τεκμηριώσουν τα σημειούμενα ποσά. Ο ισχυρισμός τον οποίο προέβαλε, ότι δήθεν κρατούσαν πολύ πρόχειρα τα έσοδα και τα έξοδα της διαχείρισης, κάθε άλλο παρά πειστικός θα μπορούσε να κριθεί ώστε να δικαιολογήσει την παράλειψή του να παρουσιάσει ανάλογα αποδεικτικά στοιχεία. Στο σημείο αυτό θα ήθελα να επισημάνω ότι ο πρόχειρος τρόπος με τον οποίο παρουσίασε τις πληρωμές τις οποίες, κατά τον ισχυρισμό του, έκαμε προς τον Μ.Ε.2 βρίσκεται σε καταφανή αντίθεση με τον ισχυρισμό της παραγράφου 10 του δικογράφου της υπεράσπισης της εναγόμενης σύμφωνα με τον οποίο τα πληρωθέντα στον Μ.Ε.2 ποσά, όπως αυτά παρουσιάζονται στην παράγραφο 9 της υπεράσπισης, καταγράφονταν σε βιβλία από την εναγομένη κατά τη διάρκεια της διαχείρισης, κάτι το οποίο γνώριζε η ενάγουσα. Υπενθυμίζω ότι τέτοιο βιβλίο δεν έχει παρουσιαστεί στο Δικαστήριο. Πέραν των όσων αναφέρονται πιο πάνω, θα ήθελα ακόμα να προσθέσω ότι δεν έχει διευκρινίσει βάσει ποιων στοιχείων προέβηκε στις ισχυριζόμενες πληρωμές προς τον Μ.Ε.2 ώστε να αναλογούν στο ποσοστό το οποίο αυτός δικαιούτο να εισπράξει με βάση την επίδικη συμφωνία διαχείρισης. Ενόψει των όσων έχω επεξηγήσει πιο πάνω, δεν θα μπορούσε να δοθεί οποιαδήποτε βαρύτητα στο περιεχόμενο του τεκμηρίου
  1. Για τους λόγους που προσπάθησα να επεξηγήσω λεπτομερώς πιο πάνω, απορρίπτω τη μαρτυρία του Μ.Υ. Τα ευρήματα στα οποία καταλήγω, με βάση την ενώπιόν μου αποδεκτή μαρτυρία, έχουν ως ακολούθως: Κατά τη διάρκεια που η συμφωνία διαχείρισης - τεκμήριο 3 - βρισκόταν σε ισχύ, η εναγόμενη προέβηκε στην ενοικίαση των διαμερισμάτων του συγκροτήματος, υπογράφοντας σχετικές συμφωνίες ενοικιάσεως με τους ενοικιαστές. Μέρος των υπογραφέντων συμβολαίων ενοικίασης παραδόθηκε, εκ των υστέρων, από την εναγόμενη στον Μ.Ε.2 και είναι αυτά τα οποία κατατέθηκαν στο Δικαστήριο - τεκμήριο 5Α. Η εναγόμενη εισέπραξε από τον κάθε ενοικιαστή το προνοούμενο στο κάθε συμβόλαιο ενοικίασης ενοίκιο για ολόκληρη την περίοδο ενοικίασης, όπως αυτή περιγράφεται στο κάθε συμβόλαιο. Τα ποσά τα οποία εισέπραξε από το κάθε συμβόλαιο ενοικίασης του τεκμηρίου 5Α καταγράφονται αναλυτικά στην κατάσταση στην οποία ετοίμασε ο Μ.Ε.1 - τεκμήριο 5Β - την ορθότητα της οποίας έχω ήδη αποδεχθεί, συμποσούνται δε σε €251.786,
  2. Στο ποσό αυτό δεν περιλαμβάνεται το ενοίκιο το οποίο προνοείται στη συμφωνία ενοικίασης η οποία υπεγράφη με τη σύζυγο του Μ.Ε.2, Έλενα Burnashova και ανέρχεται σε €30.
  3. Εκ παραδρομής δε στην κατάσταση λογαριασμού - τεκμήριο 5Β - περιελήφθη και το ως άνω ποσό. Η εναγόμενη ουδέν ποσό πλήρωσε στην ενάγουσα ή στον Μ.Ε.2 από το ως άνω εισπραχθέν ποσό των €251.786,
  4. Το μόνο ποσό το οποίο πληρώθηκε από την εναγόμενη στον Μ.Ε.2, καθ΄ όλη τη διάρκεια ισχύος της συμφωνίας διαχείρισης, είναι Λ.Κ.6.000, περί το 2005, το οποίο όμως δεν προέρχεται από το ως άνω συνολικά εισπραχθέν ποσό των ενοικίων. Η ενάγουσα, με επιστολή των δικηγόρων της ημερομηνίας 9/6/2010 - τεκμήριο 4Α - τερμάτισε την επίδικη συμφωνία διαχείρισης λόγω παράβασης ουσιωδών όρων της από την εναγόμενη. Αποτελεί, επίσης, εύρημά μου ότι η εναγόμενη κατά τη διάρκεια ισχύος της επίδικης συμφωνίας διαχείρισης δεν πλήρωσε οποιαδήποτε φορολογία της ενάγουσας. Οι ως άνω φορολογίες πληρώθηκαν από την ίδια την ενάγουσα, όπως επιμαρτυρεί το αδιαμφισβήτητο περιεχόμενο του τεκμηρίου
  5. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η ενάγουσα αξιώνει ποσοστό 50% από το ποσό το οποίο εισπράχθηκε από την εναγόμενη δυνάμει των ενοικιαστηρίων συμβολαίων τα οποία κατατέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου - τεκμήριο 5Α. Όπως έχει ήδη αναφερθεί, η έκθεση απαίτησης περιελάμβανε και άλλες αξιώσεις, όπως έκδοση διατάγματος με το οποίο να διατάσσεται η εναγόμενη να αποδώσει στην ενάγουσα εξελεγμένους λογαριασμούς της διαχείρισής της, διάταγμα με το οποίο να επιτρέπεται στην ενάγουσα να επιθεωρήσει τα βιβλία λογαριασμών της διαχείρισης καθώς και διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται η εναγόμενη να παραδώσει στην ενάγουσα την κατοχή και διαχείριση του συγκροτήματος. Οι αξιώσεις, όμως, αυτές εγκαταλείφθηκαν από τον ευπαίδευτο συνήγορο της ενάγουσας. Ειδικά δε, όσον αφορά την παράδοση της κατοχής του συγκροτήματος, θα πρέπει να αναφερθεί ότι αυτή παραδόθηκε στην ενάγουσα μετά την έκδοση του ενδιάμεσου διατάγματος ημερομηνίας 7/2/
  6. Αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι μεταξύ ενάγουσας και εναγόμενης υπεγράφη η συμφωνία διαχείρισης του συγκροτήματος ημερομηνίας 21/7/2004 - τεκμήριο
  7. Όπως είναι νομολογημένο, η ερμηνεία μιας συμφωνίας είναι νομικό ζήτημα το οποίο θα πρέπει να αποφασιστεί από το Δικαστήριο (Saab and Another v. The Holy Monastery of Agios Neophytos
(1982)1 Α.Α.Δ. 499). Το Δικαστήριο έχει καθήκον, ερμηνεύοντας μια συμφωνία, να ανεύρει την πρόθεση των συμβληθέντων και να ερμηνεύσει τα αναγραφόμενα στη συμφωνία, κατά τρόπο που να συνάδει, να εφαρμόζει και να υλοποιεί την πρόθεση των συμβληθέντων (Αργύρη ν. Χρυσοστόμου
(2006)1 Α.Α.Δ. 1362). Η ερμηνεία της επίδικης συμφωνίας διαχείρισης δεν παρουσιάζει οποιοδήποτε πρόβλημα. Οι όροι της είναι σαφείς και δεν υπάρχει οτιδήποτε που να επιτρέπει στο Δικαστήριο να τους ερμηνεύσει με διαφορετικό τρόπο από εκείνο που καθορίζει το λεκτικό τους (Μεταλλικά Ηρακλής Μιχαηλίδης Λτδ ν. G & C Exhaust Systems Ltd
(2001)1 A.A.Δ. 500). Ο όρος
(1)της συμφωνίας προνοεί τα ακόλουθα: «1.The Owner agrees to allocate to the Manager from Wednesday 21st July 2004 the building complex known as "SANTA BARBARA VILLAGE" PHASE B consisting of 32 apts and one restaurant to be run operate and managed by the Manager and the latter agrees to undertake the said building complex on a management basis» Ο όρος
(5)προνοεί τα ακόλουθα: «Both contracting parties agree and covenant that the Owner shall be entitled to receive 50% of the net proceeds (after tax) of the management of the building complex a consideration for the allocating the building complex to the manager.» Αυτό το οποίο προκύπτει, με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο από τα όσα διαλαμβάνει ο όρος 5, είναι ότι ο ιδιοκτήτης, η ενάγουσα δηλαδή, θα δικαιούται να λαμβάνει το 50% των καθαρών κερδών, μετά τη φορολόγηση, από τη διαχείριση του συγκροτήματος. Αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι η εναγόμενη εισέπραξε ως ενοίκια βάσει των ενοικιαστηρίων συμβολαίων του τεκμηρίου 5Α, το συνολικό ποσό των €251.786,
  1. Αποτελεί, επίσης, εύρημά μου ότι η εναγόμενη ουδέν ποσό πλήρωσε στην ενάγουσα από το ως άνω εισπραχθέν ποσό. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι της εναγόμενης, στη γραπτή τους αγόρευση, υποστηρίζουν ότι ο υπολογισμός του ως άνω αναφερόμενου ποσού είναι αυθαίρετος για το λόγο ότι δεν παρουσιάστηκαν με ορθολογιστικό τρόπο τα έσοδα και έξοδα της διαχείρισης. Η ως άνω εισήγηση δεν με βρίσκει σύμφωνο. Όπως έχει ήδη αναφερθεί, ο υπολογισμός του ως άνω ποσού έγινε με βάση τα ενοικιαστήρια έγγραφα τα οποία η ίδια η εναγόμενη παρέδωσε στον Μ.Ε.
  2. Στην έκθεση απαίτησης της ενάγουσας προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι, βάσει των ως άνω συμβολαίων, φαίνεται ότι η εναγόμενη εισέπραξε ποσό €281.786,
  3. Υπενθυμίζω ότι το ποσό αυτό μειώθηκε από τον Μ.Ε.1 σε €251.786,
  4. Η εναγόμενη, στο δικόγραφο της υπεράσπισής της, πέραν της γενικής άρνησης του ως άνω ισχυρισμού διατείνεται ότι θα αναφερθεί κατά τη δικάσιμο στα έσοδα και έξοδα της διαχείρισης, περαιτέρω δε ότι η ενάγουσα έλαβε το ποσοστό το οποίο δικαιούτο να λάβει. Κατά την ακροαματική διαδικασία, όμως, καμιά κατάσταση εσόδων και εξόδων παρουσιάστηκε από τον ΜΥ. Περαιτέρω, θα πρέπει να υπενθυμίσω ότι το Δικαστήριο, για τους λόγους που επεξήγησε σε προγενέστερο σημείο, απέρριψε τον ισχυρισμό του ΜΥ ότι πολλοί από τους ενοικιαστές δεν ήταν συνεπείς με την πληρωμή του ενοικίου τους. Με βάση τα δεδομένα τα οποία έχω παραθέσει αμέσως πιο πάνω, θεωρώ ότι η μαρτυρία που παρουσίασε η ενάγουσα ήταν επαρκής προς απόδειξη του συνολικά εισπραχθέντος ποσού των ενοικίων. Είμαι της άποψης ότι δεν απαιτείτο όπως παρουσιαστούν όλοι οι ενοικιαστές στο Δικαστήριο για να βεβαιώσουν ότι πλήρωναν ανελλιπώς το προνοούμενο στην κάθε συμφωνία ενοικίασης ενοίκιο. Υπενθυμίζω ότι παρουσιάστηκε ένας εκ των ενοικιαστών, ο Μ.Ε.3, ο οποίος επιβεβαίωσε την πληρωμή του ενοικίου που προβλεπόταν στο συμβόλαιό του - τεκμήριο 5Γ. Αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι η ενάγουσα, με επιστολή των δικηγόρων της ημερομηνίας 9/6/2010 - τεκμήριο 4Α - τερμάτισε την επίδικη συμφωνία διαχείρισης υπαιτιότητι της εναγόμενης. Αξίζει να αναφερθεί ότι η εναγόμενη δεν αμφισβήτησε τη νομιμότητα του τερματισμού της επίδικης συμφωνίας. Όπως είναι νομολογημένο, το άρθρο 75 του περί Συμβάσεων Νόμου Κεφ. 149, διαφυλάσσει το δικαίωμα του συμβαλλόμενου, ο οποίος ακυρώνει τη σύμβαση για βάσιμο λόγο, να διεκδικήσει αποζημιώσεις για ζημιά που υφίσταται λόγω διακοπής ή μη εκπλήρωσης του συμβολαίου (Παντζιαρή ν. Αquarian Container Lines Ltd κ.α.
(1993)1 Α.Α.Δ. 748, A. N. Stasis Estates Co Ltd v. Edwards κ.α.
(1995)1 Α.Α.Δ. 385 και Johnson and another v. Agnew
(1979)1 All E.R. 883 (HL). Όπως, επίσης, αναφέρθηκε στην πρόσφατη υπόθεση Αρχιππεα Σύμβουλοι Επενδύσεων Λτδ κ.α. ν. Δημήτριου Κακαβού, ECLI:CY:AD:2015:A683, Πολ. Έφεση αρ. 278/2010 ημερομηνίας 15/10/2015 «Σε περίπτωση μη εφαρμογής της συμφωνίας εξ υπαιτιότητας ενός των μερών, το αναίτιο μέρος δικαιούται στο δίκαιο των αποζημιώσεων να ακυρώσει τη σύμβαση ώστε να μην είναι ο ίδιος υπόλογος για οποιαδήποτε δική του υποχρέωση, να ανακτήσει οποιοδήποτε ποσό κατέβαλε και να αναζητήσει αποζημιώσεις για απώλεια κέρδους ή οποιαδήποτε απώλεια έχει υποστεί λόγω της παράβασης της συμφωνίας (Ποντίκη ν. Κωνσταντινίδη
(2004)1 Α.Α.Δ. 875 και Πολυβίου: "Το Δίκαιο των Συμβάσεων" σελ. 744 κ.ε.)». Έχοντας υπόψη μου όλα όσα έχω αναφέρει πιο πάνω, καταλήγω ότι η ενάγουσα δικαιούται να εισπράξει, υπό μορφή αποζημιώσεων, το 50% του συνολικά εισπραχθέντος από την εναγόμενη ποσού των ενοικίων, όπως αυτό περιγράφεται πιο πάνω, το οποίο συνιστά την απώλεια του κέρδους της. Είμαι της άποψης ότι η ενάγουσα δικαιούται να εισπράξει καθαρό το ως άνω ποσό, χωρίς την αφαίρεση οιωνδήποτε εξόδων. Πέραν του ότι η εναγόμενη δεν παρουσίασε οποιαδήποτε έξοδα, ως ήταν υποχρέωσή της, τα οποία θα έπρεπε να αφαιρεθούν από το ποσό που δικαιούται να λάβει η ενάγουσα, υπενθυμίζω ότι, συμφώνως των ευρημάτων μου, οι επιβληθείσες φορολογίες για την περίοδο κατά την οποία η επίδικη συμφωνία διαχείρισης βρισκόταν σε ισχύ πληρώθηκαν αποκλειστικά από την ίδια την ενάγουσα. Πριν το τέλος, θα ήθελα να αναφερθώ στον ισχυρισμό της υπεράσπισης της εναγομένης ότι η συμφωνία αγοράς του συγκροτήματος από την εναγόμενη είναι παράνομη για το λόγο ότι δεν δικαιούτο να κατέχει και/ή αγοράσει και/ή αποκτήσει το συγκρότημα χωρίς να εξασφαλίσει την απαιτούμενη άδεια βάσει των νόμων της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η ενάγουσα, όπως αποκάλυψε η ενώπιόν μου μαρτυρία, αγόρασε το συγκρότημα από την εταιρεία Heathrow Estates Limited στη βάση γραπτής συμφωνίας ημερομηνίας 28/3/2001 - τεκμήριο
  1. Αποτέλεσε γεγονός αδιαμφισβήτητο ότι η ενάγουσα είναι κυπριακή εταιρεία συσταθείσα δυνάμει του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ.
  2. Από τη στιγμή που αποτελεί κυπριακή εταιρεία, δεν υπήρχε οποιοδήποτε κώλυμα στην υπογραφή της συμφωνίας - τεκμήριο
  3. Το γεγονός ότι ο τελικός δικαιούχος των μετοχών της ενάγουσας (Beneficial Owner) είναι αλλοδαπό πρόσωπο, συγκεκριμένα ο Μ.Ε.2, δεν επηρεάζει καθ΄ οιονδήποτε τρόπο τη νομιμότητά της. Πέραν των όσων αναφέρονται πιο πάνω, θα ήθελα ακόμα να επισημάνω ότι η συμφωνία - τεκμήριο 2 - δεν είναι επίδικο ζήτημα στην υπό εξέταση αγωγή. Επίδικο θέμα είναι η συμφωνία διαχείρισης του συγκροτήματος - τεκμήριο 3 - για την οποία δεν προβάλλεται ζήτημα παρανομίας ή ακυρότητάς της. Για τους λόγους που προσπάθησα να επεξηγήσω λεπτομερώς πιο πάνω, καταλήγω ότι η ενάγουσα δικαιούται σε απόφαση εναντίον της εναγομένης για το ποσό των €125.893,00, που αντιστοιχεί στο 50% του ποσού των €251.786,
  4. Όσον αφορά τα έξοδα, δεν βλέπω λόγο για απόκλιση από το γενικό κανόνα ότι επιδικάζονται υπέρ του επιτυχόντος διάδικου. Εκδίδεται απόφαση προς όφελος της ενάγουσας και εναντίον της εναγόμενης για €125.893,00, πλέον νόμιμο τόκο, πλέον έξοδα ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................ Θ. Θωμά, Α.Ε.Δ. Αναφορά: Παράβαση συμφωνίας διαχείρισης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.