AL SAAD GLOBAL LTD κ.α. ν. Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, Aγωγή Αρ. 1328/2017, 19/9/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2017:A307 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Μαλαχτού, Π.Ε.Δ. Aγωγή Αρ. 1328/2017 Μεταξύ AL SAAD GLOBAL LTD
- Essam Saad Εναγόντων και Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας Εναγομένου ---------------------------- Αίτηση ημερ. 10.5.2017 Ημερ.: 19.9.2017 Για τους Ενάγοντες-Αιτητές: κ. Λ. Λουκαίδης για Λουκής Γ. Λουκαίδης & Σία ΔΕΠΕ Για τoν Εναγόμενο-Καθ' ου η Αίτηση: κα Μ. Αλεξάνδρου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η αγωγή καταχωρίστηκε με Κλητήριο Ένταλμα Γενικά Οπισθογραφημένο την 10.5.
- Αξιώνονται αποζημιώσεις που προκλήθηκαν στους Ενάγοντες από την αμέλεια και παράβαση των νομίμων καθηκόντων της Αστυνομίας να προστατεύσει τους Ενάγοντες από συνεχείς οχλαγωγίες και παράνομες και επικίνδυνες ενέργειες για την περιουσία της Ενάγουσας 1 και την περιουσία και τη ζωή του Ενάγοντα 1, που ελάμβαναν χώρα για 6 μήνες στο σταθμό βενζίνης των Εναγόντων κάθε Παρασκευοσαββατοκυρίακο από τρίτα πρόσωπα, που χαρακτηρίζονται ως αλήτες, και που παραβίαζαν τα ανθρώπινα δικαιώματα των Εναγόντων. Αυθημερόν καταχωρίστηκε η υπό κρίση Αίτηση με την οποία οι Ενάγοντες-Αιτητές εξαιτούνται διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει τον Αστυνομικό Διευθυντή να παράσχει αποτελεσματική προστασία προς τους Ενάγοντες και να παρεμποδίσει και να πατάξει επικείμενες παράνομες ενέργειες στον εν λόγω σταθμό βενζίνης. Η Αίτηση υποστηρίζεται με Ένορκη Δήλωση ημερ. 10.5.2017 του Ενάγοντα 2, διευθυντή της Ενάγουσας
- Από το περιεχόμενο της Ένορκης Δήλωσης παραμένει αδιευκρίνιστο το ιδιοκτησιακό καθεστώς και καθεστώς διαχείρισης του σταθμού βενζίνης, κατά πόσο δηλαδή ανήκει στον Εναγόμενο 2 προσωπικά ή την Ενάγουσα 1 Εταιρεία ή και τους δύο και ποιος τον διαχειρίζεται. Γίνεται αναφορά ότι αγοράστηκε από τον Ενάγοντα 2 τον Σεπτέμβριο του 2016, ενώ οι άλλες αναφορές είναι γενικές στους Ενάγοντες. Περαιτέρω ο σταθμός δεν ταυτοποιείται επαρκώς. Γίνεται αναφορά σε σταθμό βενζίνης του Αγίου Τύχωνα χωρίς να αναφέρεται η διεύθυνση του σταθμού ή άλλη περιγραφή. Στο Κλητήριο Ένταλμα αναφέρεται ως η διεύθυνση των Εναγόντων η οδός Ονησίλου στην Αμαθούντα Λεμεσού, δεν υπάρχει όμως ένδειξη κατά πόσο η διεύθυνση αυτή είναι και η διεύθυνση του σταθμού. Το παράπονο των Εναγόντων είναι ότι από το τέλος Σεπτεμβρίου του 2016 άρχισαν να επεμβαίνουν στο σταθμό οργανωμένες ομάδες νεαρών αλητών που παρενοχλούν και βιοπραγούν εις βάρος του σταθμού και των προσωπικών περιουσιακών στοιχείων του Ενάγοντα
- Παρενοχλούν τους Ενάγοντες και τους πελάτες του σταθμού με αποτέλεσμα οι Ενάγοντες να έχουν απώλειες εσόδων €2.000 τις καθημερινές και €5.000 τα Παρασκευοσαββατοκυρίακα. Περιγράφεται συγκεκριμένο περιστατικό, χωρίς να αναφέρεται πότε επεσυνέβηκε, κατά το οποίο τρίτα πρόσωπα περικύκλωσαν το αυτοκίνητο του Ενάγοντα 2 και προσπαθούσαν να τον βγάλουν δια της βίας έξω από αυτό θέτοντας σε κίνδυνο τη ζωή του. Αναφέρεται ότι τρία περιπολικά με δώδεκα αστυνομικούς που βρίσκονταν πολύ κοντά στο χώρο παρέλειψαν να επέμβουν παρά το ότι οι αστυνομικοί αντιλήφθηκαν το περιστατικό. Οι Ενάγοντες επανειλημμένα προέβηκαν σε καταγγελίες στην Αστυνομία και τους δόθηκαν και συγκεκριμένοι αριθμοί τηλεφώνων από τον υπεύθυνο του Τμήματος Ανιχνεύσεως Εγκλημάτων για να τηλεφωνούν, όμως, όπως αναφέρεται στην Ένορκη Δήλωση του Ενάγοντα 2, η ανταπόκριση της Αστυνομίας ήταν αρνητική. Αναφέρεται ότι η Αστυνομία «αδρανούσε να ανταποκριθεί». Προέβαλλαν τη δικαιολογία ότι δεν διέθεταν οχήματα και εξέφραζαν φόβο για την ακεραιότητα τους, δηλαδή των αστυνομικών. Μόνο δύο φορές στάληκαν επί τόπου δύο αστυνομικοί οι οποίοι όμως απέφυγαν να ενεργήσουν για να σταματήσουν τις παράνομες ενέργειες των τρίτων προσώπων. Υπήρξαν και περιπτώσεις που τρίτα πρόσωπα έπαιρναν βενζίνη χωρίς να πληρώσουν και παρά το γεγονός ότι οι Ενάγοντες κατάγγελλαν το γεγονός στην Αστυνομία, δίδοντας τους αριθμούς εγγραφής των σχετικών οχημάτων, η Αστυνομία ουδέν έπραξε. Ο Εναγόμενος καταχώρισε Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης με 13 λόγους ένστασης που υποστηρίζεται με Ένορκη Δήλωση ημερ. 1.9.2017 της Δήμητρας Νεοφύτου, ασκούμενης δικηγόρου στο Επαρχιακό Γραφείο της Νομικής Υπηρεσίας της Δημοκρατίας στη Λεμεσό. Η ομνύουσα αναλώνεται, κατά κύριο λόγο, σε επιχειρηματολογία στη βάση συμβουλής που έλαβε από τη δικηγόρο που χειρίζεται την υπόθεση. Επί των γεγονότων αναφέρει στην παρ. 5 ότι «Οι οποιεσδήποτε πράξεις και/ή παραλείψεις που αποδίδονται προς τον Καθ' ου η Αίτηση-Εναγόμενο και/ή τους αντιπροσώπους του, και αν ακόμα ευσταθούσαν, πράγμα που εν πάση περιπτώσει δεν ισχύει, αναφέρονται αποκλειστικά και μόνο σε εκτέλεση δημοσίου καθήκοντος για το οποίο εν πάση περιπτώσει δεν είναι δυνατή η έγερση αγωγής από άτομο που ισχυρίζεται ότι υπέστη ζημιά». Δεν εξηγήθηκε κατά πόσο η θέση ότι δεν ευσταθούν τα όσα καταλογίζονται στην Αστυνομία εδράζεται στο ότι δεν έγιναν καταγγελίες ή οι καταγγελίες ήταν ψευδείς ή πράγματι επενέβηκε η Αστυνομία και έπραξε ότι ήταν δυνατό. Με τις αγορεύσεις τους οι διάδικοι δεν παρείχαν ουσιαστική βοήθεια στο Δικαστήριο. Ο δικηγόρος των Εναγόντων αγόρευσε προφορικά επικεντρωνόμενος στο να υποδείξει ότι η περίπτωση είναι πρωτάκουστη και σκανδαλώδης. Δεν παρέπεμψε σε οποιαδήποτε σχετική νομοθετική πρόνοια και στην νομική βάση της Αίτησης αναφορά γίνεται μόνο στο άρθρο 32 των περί Δικαστηρίων Νόμων, τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας. Η εκπρόσωπος του Γενικού Εισαγγελέα παρουσίασε γραπτή αγόρευση με αναφορές στην νομολογία που αφορά γενικά στην έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων επισημαίνοντας ότι η Αίτηση δεν στηρίζεται στον περί Αστυνομίας Νόμο του 2004, ο οποίος, όπως σημειώνει, είναι ο κατ' εξοχήν νόμος που περιλαμβάνει τις εξουσίες και τα καθήκοντα της Αστυνομίας, αναφέροντας ωστόσο ότι σε αυτόν δεν προβλέπεται υποχρέωση στην Αστυνομία όπως αποδίδεται από τους Ενάγοντες. Στον περί Αστυνομίας Νόμο του 2004 δεν διαπιστώνεται η ύπαρξη οιασδήποτε πρόνοιας που να δημιουργεί ρητή υποχρέωση στη δύναμη και κατ' ακολουθία δικαίωμα σε οποιοδήποτε πρόσωπο για την προστασία της περιουσίας ή της επαγγελματικής του δραστηριότητας. Στο άρθρο 6 που αναφέρεται στη διατήρηση του νόμου και της τάξης, τη διαφύλαξη της ειρήνης, την πρόληψη και εξιχνίαση του εγκλήματος και τη σύλληψη και δίωξη των παρανομούντων, αναφέρεται ότι η Αστυνομία ασκεί προς τούτο εξουσίες. Στο άρθρο 29 που αναφέρεται στα καθήκοντα των μελών της Αστυνομίας δεν υπάρχει αναφορά στην προστασία της ιδιωτικής περιουσίας. Στην Αγγλία ως αποτέλεσμα της απόφασης στην Hill v. CC of West Workshire [1989] 1 A.C. 53 (H.L) διαμορφώθηκε η αρχή γνωστή ως «Hill core principle» ότι η Αστυνομία κατά την εκτέλεση των λειτουργιών της διερεύνησης, εξιχνίασης και καταπολέμησης του εγκλήματος δεν οφείλει καθήκον επιμέλειας προς οιονδήποτε μέλος του κοινού που τραυματίζεται ή παθαίνει οικονομική ζημιά ως αποτέλεσμα εγκληματικών ενεργειών, ακόμα και στην περίπτωση που το συγκεκριμένο άτομο είναι από πριν αναγνωρίσιμο στην Αστυνομία ως πρόσωπο που μπορεί να υποστεί ζημιά από εγκληματική ενέργεια. Σε αυτή τη βάση έχουν στην Αγγλία απορριφθεί ως μη αποκαλύπτουσες αιτία αγωγής αγωγές πολιτών εναντίον της Αστυνομίας. Στην Osman v. U.K. [1998] ECHR 101 το ΕΔΑΔ δεν ενέκρινε την αρχή της Hill στην έκταση που αυτή εισηγείται ασυλία της Αστυνομίας σε κάθε αγωγή για αμέλεια. Όμως η απόφαση εξετάστηκε σε σχέση με εμπλεκόμενα άρθρα της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Σε σειρά αποφάσεων του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας σε σχέση με τα γεγονότα της έκρηξης του Μαρί αναγνωρίστηκε η υποχρέωση του κράτους δυνάμει του άρθρου 2 της ΕΣΑΔ να προστατεύει τη ζωή των πολιτών, όμως, περαιτέρω συζήτηση εδώ περιττεύει ενόψει της φύσης της διαδικασίας και του γεγονότος ότι τα παράπονα επικεντρώνονται στην παράλειψη διαφύλαξης περιουσίας και επαγγελματικής δραστηριότητας ενδεχομένως νομικού προσώπου. Ακόμα και αν ήταν δεδομένη η ικανοποίηση των προϋποθέσεων του άρθρου 32 των περί Δικαστηρίων Νόμων, το Δικαστήριο θα απέκλινε από την έκδοση του εξαιτούμενου διατάγματος για λόγους δημόσιας πολιτικής ανάλογους των λόγων που οδήγησαν στην Αγγλία στην αρχή της υπόθεσης Hill. Το διάταγμα το οποίο εξαιτούνται οι Ενάγοντες αναφέρει: «Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει τον διευθυντή αστυνομίας Λεμεσού να προβεί εντός 5 ημερών από την έκδοση του αιτουμένου διατάγματος σε όλες τις αναγκαίες και άμεσες νόμιμες ενέργειες για τη λήψη άμεσων μέτρων για την προστασία των Εναγόντων από τις εξής επικείμενες παράνομες πράξεις σε βάρος των Εναγόντων και την παρεμπόδιση της επανάληψης τους. Ομαδικές ή/και οργανωμένες ενέργειες και συγκεντρώσεις στον χώρο του σταθμού βενζίνης των Εναγόντων στην Λεμεσό αριθμού μέχρι και 100 αλητών με μόνο στόχο την επιθετικότητα, την παρενόχληση της επιχείρησης των Εναγόντων στον εν λόγω σταθμό, στην σοβαρή οχληρία και οχλαγωγία σε βάρος των Εναγόντων παραβιάζοντας τα ατομικά τους δικαιώματα σεβασμού ιδιωτικής ζωής, περιουσίας, ασκήσεως του επαγγέλματος τους, ελεύθερης διακίνησης με κίνδυνο της σωματικής ακεραιότητας και όλων των υπηρετούντων στην εταιρεία Ενάγουσα 1 και του Ενάγοντα 2, και με συγκεκριμένες βιαιοπραγίες και πράξεις βίας και επιθετικότητας και πρόκλησης ζημιάς στην περιουσία των Εναγόντων ως εκτίθενται στην επισυνημμένη Ένορκη Δήλωση. Συγκεκριμένα ζητείται διάταγμα που να διατάσσει τον Αστυνομικό Διευθυντή Λεμεσού όπως σε συνεργασία με τα μέλη της Αστυνομίας της Λεμεσού να παράσχουν με βάση τη νομοθεσία περί Αστυνομίας, Αστυνομική Προστασία στους Ενάγοντες με τη μορφή της παρουσίας μιας ομάδας μελών της Αστυνομίας αποτελούμενης από περίπου 5 Αστυνομικούς με τον ανάλογο εξοπλισμό για την αποτελεσματική προστασία των Εναγόντων στον εν λόγω σταθμό βενζίνης και την παρεμπόδιση και πάταξη των επικείμενων παρανόμων ενεργειών και εκδηλώσεων που επαναλαμβάνονται καθημερινώς και κυρίως το παρασκευοσαββατοκυρίακα όπως εξηγείται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση.» Η Αστυνομία δεν διαθέτει απεριόριστους πόρους. Ο Αστυνομικός Διευθυντής κάθε επαρχίας ρυθμίζει τη διάθεση της δύναμης αναλόγως των αναγκών με προτεραιότητες που αλλάζουν ανάλογα με τις εξελίξεις. Θα συνιστούσε υπό τας περιστάσεις αδικαιολόγητη επέμβαση στο έργο της Αστυνομίας και τη διακριτική ευχέρεια του επικεφαλής της στην Λεμεσό και ενάντια στη δημόσια πολιτική να διαταχθεί να τοποθετηθούν πέντε ή συγκεκριμένος άλλος αριθμός αστυνομικών στο χώρο του σταθμού των Εναγόντων για την προστασία του, είτε καθημερινώς, είτε έστω για τα Παρασκευοσαββατοκυρίακα. Με αυτό τον τρόπο θα στερείτο η δυνατότητα διάθεσης της συγκεκριμένης δύναμης για άλλες πιο επείγουσες, πιο επικίνδυνες και πιο σημαντικές περιστάσεις όπου η παρουσία αστυνομικής δύναμης θα κρινόταν απαραίτητη. Ούτε και θα ήταν επιθυμητό να προσπαθήσει το Δικαστήριο να διαμορφώσει κάποιο άλλο κείμενο διατάγματος. Εφόσον το διάταγμα δεν θα έπρεπε να είναι επιτακτικό και συγκεκριμένο, θα στερείτο την ακρίβεια και βεβαιότητα που πρέπει να έχει ένα δικαστικό διάταγμα, γεγονός που θα καθιστούσε δύσκολο, αν όχι αδύνατο, τον έλεγχο της εφαρμογής του. Ως εκ των ανωτέρω η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του Εναγομένου και εναντίον των Εναγόντων, όπως τούτα θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της αγωγής και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, οπόταν και θα είναι πληρωτέα. (Υπ.) ............. Χ. Μαλαχτός, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: Προσωρινό Διάταγμα cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο