← Κύπρος

ΠΑΝΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ν. ΑΝΤΡΟΥΛΑΣ ΙΩΑΝΝΟΥ, Αγωγή αρ.: 686/17, 14/9/2017

ΠΑΝΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ν. ΑΝΤΡΟΥΛΑΣ ΙΩΑΝΝΟΥ, Αγωγή αρ.: 686/17, 14/9/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2017:A302 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Αγωγή αρ.: 686/17 Μεταξύ: ΠΑΝΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, εκ Λεμεσού Ενάγοντα και ΑΝΤΡΟΥΛΑΣ ΙΩΑΝΝΟΥ, εκ Λεμεσού Εναγόμενης -------------------------------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 5.4.2017 για τιμωρία της εναγόμενης λόγω μη συμμόρφωσης της στο προσωρινώς εκδοθέν Διάταγμα ημερομηνίας 21.3.2017 Ημερομηνία: 14 Σεπτεμβρίου 2017 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα - Αιτητή: Ο κ. Σωκράτης Τσαγκάρης για P. TSANGARIS & ASSOCIATES LLC Για την Εναγόμενη - Καθ' ης η Αίτηση: Ο κ. Ζαχαρίας Πουτζιουρής για Χρίστος Πουτζιουρής & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Ενάγοντας παρών Εναγόμενη-Καθ' ης η Αίτηση, παρούσα Π Ο Ι Ν Η Η Καθ' ης η Αίτηση έχει κριθεί ένοχη παρακοής διατάγματος του Δικαστηρίου ημερομηνίας 21.3.2017, κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας. Τα γεγονότα της υπόθεσης έχουν καταγραφεί στην απόφαση και δεν κρίνω σκόπιμο να τα επαναλάβω. Ο κ. Πουτζιουρής, συνήγορος της Καθ' ης η Αίτηση, αγορεύοντας ενώπιον του Δικαστηρίου για σκοπούς επιμέτρησης της ποινής, τόνισε πως η παρούσα υπόθεση αφορά περιουσιακές διαφορές μεταξύ των διαδίκων. Η εναγόμενη έχει καταχωρήσει «ξεχωριστή» αγωγή εναντίον του ενάγοντα στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού, την υπ' αριθμό 1663/2017, στην οποία έχουν συμπληρωθεί τα δικόγραφα και αναμένεται ο ορισμός της για ακρόαση. Ο κ. Πουτζιουρής στηλίτευσε το γεγονός πως ο ενάγοντας ενώ προώθησε την Αίτηση Παρακοής, δεν έχει καταχωρήσει ακόμα την Έκθεση Απαίτησης του στην παρούσα αγωγή, «αναγκάζοντας» με αυτό τον τρόπο την Καθ' ης η Αίτηση να καταχωρήσει Αίτηση για απόρριψη της αγωγής, η οποία είναι ορισμένη εντός του τρέχοντος μηνός. Τόνισε, επίσης, για ακόμη μία φορά την διαφωνία του στο ότι το Δικαστήριο προχώρησε στην εκδίκαση της Αίτησης Παρακοής ενώ εκκρεμεί η εκδίκαση της Μονομερούς Αίτησης στη βάση της οποίας εκδόθηκε το Διάταγμα της 21.3.2017. Πρόσθεσε πως: «Είναι δεδομένο και έχω συζητήσει με την Καθ' ης η Αίτηση, η οποία δεν θα υπογράψει αυτή την πολεοδομική αίτηση, όχι γιατί δεν σέβεται το Δικαστήριο, επειδή υπογράφοντας αυτή την αίτηση με τον τρόπο που έχει χειριστεί την υπόθεση η άλλη πλευρά, στην ουσία απεμπολεί όλα τα δικαιώματα της και συγκεκριμένα το ότι τερμάτισε μια συμφωνία για την οποία ήδη έχει καταχωρήσει αγωγή και η οποία είναι ήδη σε προχωρημένο στάδιο, σε σύγκριση με αυτή την υπόθεση που εκδικάζουμε σήμερα.» Ο κ. Πουτζιουρής εισηγήθηκε πως τα προαναφερόμενα συνιστούν «εξαιρετικές περιστάσεις» και το Δικαστήριο ασκώντας την διακριτική του ευχέρεια θα πρέπει να επιβάλει χρηματική ποινή και όχι ποινή φυλάκισης. Ως προς τις προσωπικές περιστάσεις της Καθ' ης η Αίτηση, ο κ. Πουτζιουρής ανέφερε πως αυτή είναι ηλικίας 65 ετών, παντρεμένη, έχει δύο ενήλικα παιδιά και είναι οικοκυρά. Η έλλειψη υπακοής σε δικαστικές διαταγές και διατάγματα συνιστά σοβαρό αδίκημα, η τέλεση του οποίου πλήττει ευθέως την απονομή της δικαιοσύνης, κλονίζει την εμπιστοσύνη του κοινού στην αξιοπιστία του συστήματος για την αποτελεσματική εφαρμογή των δικαστικών αποφάσεων και την εμπέδωση του Νόμου και της τάξης. Έχει λεχθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου πως η υπακοή στα διατάγματα του Δικαστηρίου αποτελεί τον θεμέλιο λίθο του κράτους δικαίου (Βλ. Krashias Shoes v. Adidas

(1989)1 A.A.Δ. (Ε) 750). Η νομολογία που υπάρχει επί του θέματος, καταδεικνύει τη σοβαρότητα που πρέπει να αποδίδεται σε υποθέσεις παρακοής δικαστικών διαταγμάτων. Σύμφωνα με τα όσα αποφασίστηκαν στην υπόθεση Safarino v. Sun Shoes
(1984)1 C.L.R. 738, ένα διάταγμα Δικαστηρίου, ισοδυναμεί με διαταγή του ίδιου του Νόμου, και είναι ακόμα περισσότερο ακριβές γιατί προσδιορίζει τι πρέπει να γίνει ή τι δεν πρέπει να γίνει σε κάθε περίπτωση. Η συμμόρφωση με τα διατάγματα του Δικαστηρίου, αποτελεί ένα από τα θεμέλια της σύγχρονης πολιτισμένης κοινωνίας και η ανυπακοή, δυναμιτίζει την αποτελεσματικότητα της δικαστικής διαδικασίας με ευρύτερες κοινωνικές συνέπειες. Στην υπόθεση Kay v. Municipality of Larnaca
(1982)2 C.L.R. 236, αναφέρθηκε ότι στις περιπτώσεις παρακοής δικαστικών διαταγμάτων, ο παραβάτης πρέπει κατά κανόνα να τιμωρείται με ποινή φυλάκισης ανάλογης διάρκειας. Ποινή προστίμου πρέπει να επιβάλλεται κατ' εξαίρεση. Είναι νομολογιακή αρχή επίσης πως όταν η ανυπακοή αποβλέπει στην προσκόμιση οικονομικών ωφελημάτων, η τιμωρία πρέπει να είναι τέτοια, ώστε όχι μόνο να στιγματίζει την πράξη, αλλά ταυτόχρονα να καταδεικνύει με τρόπο πρακτικό ότι τούτο δεν συμφέρει. Στην υπόθεση Δρόσος Μιχαηλίδης v. Margita Μιχαηλίδου Poliakova Έφεση αρ. 22/2009, ημερ. 24.2.11 το Ανώτατο Δικαστήριο επεσήμανε τα ακόλουθα: «Η Νομολογία έχει προδιαγράψει με σαφήνεια, διαχρονικότητα και εξαντλητικά, ότι η παρακοή διαταγμάτων δικαστηρίου καταστρατηγεί την ίδια βάση του συστήματος και την καλή και απρόσκοπτη λειτουργία και απονομή της ίδιας της δικαιοσύνης. Υποσκάπτει την εξουσία του δικαστηρίου γι' αυτό και η πρέπουσα, κατά κανόνα, τιμωρία είναι αυτή της ποινής φυλάκισης». Η ίδια γραμμή ακολουθήθηκε νομολογιακά και στην υπόθεση Μαρία Μαυρονικόλα ν. Άντη Ξάνθου
(2011)(1 Α) Α.Α.Δ., 293. Λέχθηκε πως: «Υπάρχει αναγκαιότητα συμμόρφωσης προς τα δικαστικά διατάγματα ώστε να ενισχύεται το κράτος δικαίου, επί του οποίου θεμελιώνονται τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις των ατόμων και εδράζεται η απαίτηση του κοινωνικού συνόλου για εφαρμογή του νόμου και της τάξης σε μια δημοκρατική κοινωνία.» Στην υπόθεση CCC LAUNDRIES (PAPHOS) LTD, Γαλαταριώτης κ.α. ν. Ελισάβετ Θεοφάνους
(2010)2 Α.Α.Δ. 288, στην οποία επιβλήθηκε πρωτόδικα ποινή φυλάκισης 30 ημερών και επικυρώθηκε, λέχθηκαν τα εξής: «Οι πολίτες σε όποια κοινωνική τάξη θεωρούν ότι ανήκουν ή σε όποια θέση βρίσκονται, υπέχουν αυστηρή υποχρέωση υπακοής στα δικαστικά διατάγματα που τους αφορούν. Αυτό επιβάλλει η αρχή της ισονομίας. Οι δικαστές προσηλωμένοι στην αποστολή τους με πλήρη διαφάνεια και αυξημένο αίσθημα ευθύνης εκτελούν το καθήκον τους. Συμπεριφορές οι οποίες υπονομεύουν το έργο τους δεν μπορούν να γίνονται ανεκτές.» Στην προκειμένη περίπτωση είναι επιβαρυντικό ότι δεν υπάρχει συμμόρφωση στη Διαταγή του Δικαστηρίου, έστω και την υστάτη. Επιβαρυντικές είναι και οι δηλώσεις της Καθ' ης η Αίτηση όπως έχουν εκτεθεί ανωτέρω. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να λεχθεί πως παρόμοιας φύσης δήλωση έγινε και κατά την δικάσιμο της 1.9.2017, όταν εκφωνήθηκε η ετυμηγορία του Δικαστηρίου στην Αίτηση Παρακοής. Ο κ. Πουτζιουρής, αναφερόμενος στο Δικαστήριο, δήλωσε: «Μπορεί να βρήκε ένοχη την πελάτισσα μου, η οποία δεν θα υπογράψει, να συγκατατεθεί με το διάταγμα του Δικαστηρίου, είναι διατεθειμένη να πάει φυλακή.» Θεωρώ την συμπεριφορά αυτή της Καθ' ης η Αίτηση ως εγωιστικά περιφρονητική προς το Διάταγμα. Είναι πάγια νομολογιακή αρχή ότι η διαφύλαξη της έννομης τάξης, η οποία έχει ανατεθεί από την πολιτεία στα Δικαστήρια, εκφράζεται δια των δικαστικών διαταγμάτων τα οποία πρέπει να τυγχάνουν σεβασμού. Οποιοσδήποτε διαφωνεί με ένα διάταγμα δύναται να προσφύγει σε έννομα μέσα ανατροπής του και όχι να αποφασίσει από μόνος του ότι δεν θα το εφαρμόσει, για λόγους που ο ίδιος θεωρεί ορθούς. Δεν είναι έτσι που πρέπει να δρουν οι πολίτες που σέβονται την έννομη τάξη. Είναι με μεγάλο προβληματισμό που έχω εξετάσει την υπόθεση για σκοπούς ποινής. Και επειδή η υπόθεση αφορά παρακοή διατάγματος, εύλογα και πρωταρχικά πρέπει να τεθεί και να απαντηθεί το ερώτημα εάν η ποινή φυλάκισης είναι αναπόφευκτο τιμωρητικό μέτρο. Λαμβάνοντας υπόψη ότι στην υπόθεση CCC LAUNDRIES (PAPHOS) LTD (ανωτέρω), υποδείχθηκε η ορθότητα της επιλογής της ποινής φυλάκισης από το Δικαστήριο, αφού οι Κατηγορούμενοι - Εφεσείοντες δεν είχαν επιδείξει μεταμέλεια, η οποία πρέπει να είναι ουσιαστική και να γίνεται ρητά χωρίς περιστροφές ή προϋποθέσεις (στην υπόθεση CCC LAUNDRIES (PAPHOS) LTD κρίθηκε ότι δεν υπήρξε συμμόρφωση στο Διάταγμα και ως εκ τούτου το Δικαστήριο δεν είχε το ελαφρυντικό της μεταμέλειας στη φαρέτρα του), κρίνω πως και στην προκειμένη περίπτωση η απουσία συμμόρφωσης, καθιστά άνευ ετέρου αναπόφευκτο τιμωρητικό μέτρο την φυλάκιση. Οι προσωπικές περιστάσεις της Καθ' ης η Αίτηση, δηλαδή η ηλικία, η οικογενειακή της κατάσταση, η απασχόληση της (οικοκυρά), θα πρέπει να προσμετρήσουν στο εύρος της ποινής και όχι στο είδος της. Έχοντας κατά νου όλες τις περιστάσεις όπως τις έχω εκθέσει ανωτέρω, επιβάλλω στην Καθ' ης η Αίτηση δέκα
(10)ημέρες φυλάκιση. Η περίοδος φυλάκισης θα ξεκινά από τις 8.9.207 που η Καθ' ης η Αίτηση τελεί υπό κράτηση. Τα έξοδα της Αίτησης Παρακοής, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή - Ενάγοντα και σε βάρος της Καθ' ης η Αίτηση - Εναγόμενης. Τα έξοδα είναι πληρωτέα στο τέλος της αγωγής. (Υπ.) .............................. Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΣΤΚ/ΑΓ Subject: Civil / Other actions / Interim Αναφορά: Ποινή σε αίτηση παρακοής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.