← Κύπρος

ΣΟΦΙΑ ΜΠΟΥΝΤΑΚΙΔΟΥ κ.α. ν. ΗΕLLENIC BANK PUBLIC COMPANY LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 5786/14, 30/10/2017

ΣΟΦΙΑ ΜΠΟΥΝΤΑΚΙΔΟΥ κ.α. ν. ΗΕLLENIC BANK PUBLIC COMPANY LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 5786/14, 30/10/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2017:A362 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Φ. Τιμοθέου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5786/14 Μεταξύ:

  1. ΣΟΦΙΑ ΜΠΟΥΝΤΑΚΙΔΟΥ
  2. ΚΟΡΝΗΛΙΟΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΣ Εναγόντων και ΗΕLLENIC BANK PUBLIC COMPANY LIMITED
  3. ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ Εναγομένων Αίτηση για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης Ημερομηνία: 30.10.2017 Για Εναγόμενο 2 - Αιτητή: κα Μ. Αναστασίου. Για Ενάγοντες - Καθ' ων η αίτηση: κα Α. Ιωάννου για κ. Μ. Ιωάννου. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή, η οποία καταχωρήθηκε στις 30.12.14, οι Ενάγοντες αξιώνουν τα ακόλουθα: Α. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι παράνομα και/ή αυθαίρετα οι Εναγόμενοι παγοποίησαν τον τραπεζικό λογαριασμό τους υπ' αρ. 240-01-378082-
  4. Β. Διάταγμα με το οποίο να απαγορεύεται στους Εναγόμενους από του να επεμβαίνουν στον πιο πάνω τραπεζικό λογαριασμό. Γ. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι το υπόλοιπο ποσό που ήταν κατατεθειμένο στον εν λόγω λογαριασμό κατά τις 12.12.14 δηλ. €68.309,80 είναι αποκλειστική ιδιοκτησία των Εναγόντων και οι Εναγόμενοι δεν είχαν δικαίωμα να το κατακρατούν. Δ. Απόφαση εναντίον των Εναγομένων αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα για το πιο πάνω ποσό. Ε. Διάταγμα με το οποίο να διατάσσονται οι Εναγόμενοι να ελευθερώσουν και/ή αποδεσμεύσουν τον πιο πάνω τραπεζικό λογαριασμό. Ζ. Αποζημιώσεις για παράβαση και/ή αθέτηση συμφωνίας εναντίον των Εναγομένων
  5. Η. Αποζημιώσεις για παράνομη κατακράτηση χρημάτων και/ή παράνομη και/ή αδικαιολόγητη δέσμευση του λογαριασμού εναντίον και των δύο Εναγομένων. Την ίδια ημερομηνία οι Ενάγοντες καταχώρησαν και μονομερή αίτηση για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων (στο εξής η κυρίως αίτηση) ως ακολούθως: Α. Διάταγμα το οποίο να διατάττει τους Εναγόμενους 1 και 2 όπως αποδεσμεύσουν και/ή ελευθερώσουν τον προαναφερόμενο τραπεζικό λογαριασμό τον οποίο οι Ενάγοντες διατηρούν στους Εναγόμενους
  6. Β. Διάταγμα το οποίο να απαγορεύει στους Εναγομένους να επεμβαίνουν στον εν λόγω λογαριασμό και να παγοποιούν και/ή δεσμεύουν αυτόν. Γ. Διάταγμα το οποίο να απαγορεύει στους Εναγόμενους να προβαίνουν σε πράξεις κατά τρόπον ώστε να εμποδίζουν τους Ενάγοντες από του να έχουν πρόσβαση στον εν λόγω λογαριασμό. Δ. Περαιτέρω ή άλλη θεραπεία την οποία το Δικαστήριο ήθελε κρίνει ορθή και δίκαιη υπό τις περιστάσεις. Η κυρίως αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Ενάγουσας 1, ορίστηκε δε για πρώτη φορά στις 7.1.15 όταν το Δικαστήριο κρίνοντας ότι δεν μπορεί να της επιληφθεί μονομερώς, ζήτησε από τους συνηγόρους των Εναγόντων να επιλέξουν είτε να την επιδώσουν είτε να αγορεύσουν. Οι συνήγοροι ζήτησαν να επιδώσουν την Αίτηση, όπερ και εγένετο. Το ιστορικό της υπόθεσης στην συνέχεια μέχρι την εκδίκαση της υπό κρίση αίτησης έχει συνοπτικά ως ακολούθως: · Στις 9.2.15 οι Εναγόμενοι 1 καταχώρησαν ένσταση στην κυρίως αίτηση, κάτι που έπραξαν στις 20.2.15 και οι Εναγόμενοι
  7. · Στις 17.2.15 οι Ενάγοντες καταχώρησαν δύο ξεχωριστές αιτήσεις εναντίον ενός εκάστου των Εναγομένων 1 και 2, λόγω μη καταχώρησης υπεράσπισης. Την ίδια ημέρα η κυρίως αίτηση ορίσθηκε για οδηγίες στις 28.5.
  8. · Στις 8.4.15 δόθηκε χρόνο στους Εναγόμενους 1 να καταχωρήσουν υπεράσπιση μέχρι τις 28.5.
  9. · Στις 22.4.15 οι Ενάγοντες καταχώρησαν αίτηση για αντεξέταση του ενόρκως δηλούντα στην ένσταση των Εναγομένων 2, στην κυρίως αίτηση. · Στις 25.5.15 οι Εναγόμενοι 1 καταχώρησαν έκθεση υπεράσπισης. · Στις 28.5.15 αποσύρθηκε η αίτηση για απόφαση εναντίον των Εναγομένων 1 και δόθηκε περαιτέρω χρόνος για καταχώρηση της υπεράσπισης του Εναγόμενου 2, μέχρι τις 2.7.15, ημερομηνία κατά την οποία ορίσθηκε για επίδοση η αίτηση αντεξέτασης και για οδηγίες η κυρίως αίτηση. · Στις 2.7.15 και 28.9.15 δόθηκε περαιτέρω χρόνος για καταχώρηση της υπεράσπισης του Εναγόμενου 2, και τις ίδιες ημερομηνίες ορίσθηκαν για ακρόαση η αίτηση αντεξέτασης και για οδηγίες η κυρίως αίτηση. · Στις 23.11.15 ο Εναγόμενος 2 καταχώρησε την έκθεση υπεράσπισης του καθώς και ένσταση στην αίτηση για αντεξέταση. · Την 1.12.15 αποσύρθηκε η αίτηση για απόφαση εναντίον του Εναγόμενου 2 και η αίτηση για αντεξέταση και η κυρίως αίτηση ορίσθηκαν για οδηγίες στις 9.2.
  10. · Στις 8.1.16 οι Ενάγοντες καταχώρησαν αίτηση για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης στην κυρίως αίτηση τους. · Στις 9.2.16 η αίτηση για αντεξέταση και η κυρίως αίτηση ορίσθηκαν για οδηγίες στις 22.2.16 και στην συνέχεια ορίσθηκαν εκ νέου για οδηγίες στις 28.3.
  11. Στις 28.3.16 η αίτηση για συμπληρωματική ένορκη δήλωση των Εναγόντων ορίσθηκε για ακρόαση στις 9.5.16, ημερομηνία για την οποία ορίσθηκε για οδηγίες η αίτηση για αντεξέταση. · Στις 28.4.16 ο Εναγόμενος 2 καταχώρησε ένσταση στην αίτηση για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. · Στις 9.5.16 η αίτηση για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ορίσθηκε εκ νέου για ακρόαση στις 13.6.16, ημερομηνία κατά την οποία ορίσθηκαν για οδηγίες τόσο η κυρίως αίτηση όσο και η αίτηση για αντεξέταση. Στις 13.6.16 διεξήχθη η ακρόαση της αίτησης για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. · Στις 18.10.16 με ενδιάμεση απόφαση του το Δικαστήριο επέτρεψε την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης από τους Ενάγοντες, η οποία καταχωρήθηκε στις 19.10.
  12. Στις 18.10.16 οι αιτήσεις αντεξέτασης και η κυρίως αίτηση ορίσθηκαν για οδηγίες στις 18.11.
  13. · Στις 18.11.16 η αίτηση για αντεξέταση ορίσθηκε εκ νέου για ακρόαση στις 8.2.17, ημερομηνία κατά την οποία ορίσθηκε για οδηγίες η κυρίως αίτηση. Στις 8.2.17 διεξήχθη η ακρόαση της αίτησης για αντεξέταση και η κυρίως αίτηση ορίσθηκε για οδηγίες την 1.3.
  14. Την 1.3.17 η κυρίως αίτηση ορίσθηκε εκ νέου για οδηγίες στις 23.3.
  15. · Την 1.3.17 ο Εναγόμενος 2 καταχώρησε αίτηση για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης στην ένσταση του στην κυρίως αίτηση. · Στις 23.3.17 το Δικαστήριο με ενδιάμεση απόφαση του απέρριψε την αίτηση για αντεξέταση. Την ίδια ημέρα η αίτηση για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης του Εναγόμενου 2 ορίσθηκε για ακρόαση στις 3.5.17, ημερομηνία για την οποία παρέμεινε για οδηγίες η κυρίως αίτηση. Στις 3.5.17 η αίτηση για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης του Εναγόμενου 2 αποσύρθηκε άνευ βλάβης και η κυρίως αίτηση ορίσθηκε για οδηγίες στις 28.6.
  16. Στις 12.5.17 ο Εναγόμενος 2 (στο εξής ο Αιτητής) καταχώρησε νέα αίτηση για να του δοθεί άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης της ένστασης του στην κυρίως αίτηση. Πρόκειται για την παρούσα αίτηση, η οποία βασίζεται στην Δ.39 Κ.1, 2, Δ.48 Κ.1-12 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, στον περί της Παρεμπόδισης και Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Παράνομες Δραστηριότητες Νόμο του 2007, στην διακριτική ευχέρεια, στις συμφυείς εξουσίες και στην εν γένει δικαιοδοσία και πρακτική του Δικαστηρίου. Την ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της Αίτησης κάνει ο Αστ. 709 Νικόλας Χαραλάμπους, του Γραφείου Διερεύνησης Οικονομικού Εγκλήματος του Τ.Α.Ε. Λεμεσού και σε αυτή επισυνάπτεται η συμπληρωματική ένορκη δήλωση, η άδεια για καταχώρηση της οποίας ζητείται με την παρούσα. Οι Ενάγοντες (στο εξής οι Καθ' ων η αίτηση) καταχώρησαν στις 6.6.17 ένσταση στην παρούσα αίτηση στην οποία θέτουν βασικά τους ακόλουθους λόγους:
  17. Δεν είναι επιτρεπτό να εγκριθεί η αίτηση καθότι παρόμοια αίτηση καταχωρήθηκε την 1.3.17 και απεσύρθη στις 3.5.17, για την οποία απόσυρση δεν δόθηκε καμία δικαιολογία και ως εκ τούτου με την υποβολή στην παρούσα του ίδιου αιτήματος υπάρχει κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας.
  18. Στην ένορκη δήλωση για την οποία ζητείται άδεια καταχώρησης, ο ενόρκως δηλών παραλείπει να αναφέρει ότι καταχωρήθηκε στις 30.3.15 η Πολ. Έφεση με αρ. Ε107/15 κατά της οριστικοποίησης του Διατάγματος Παγώματος ημερ. 30.12.14, το οποίο εκδόθηκε στα πλαίσια της Αίτησης 84/14, η οποία Έφεση εκκρεμεί μέχρι σήμερα καθώς και ότι εναντίον της απόφασης του Δικαστηρίου ημερ. 12.1.17 σε σχέση με την Αίτηση Παγώματος 84/14 εκκρεμούν οι Πολ. Εφέσεις 95/17-96/
  19. Ο Αιτητής ζητά να εισάξει μαρτυρία για γεγονότα που έλαβαν χώρα μετά τις 20.2.15 δηλαδή δύο χρόνια πριν, χωρίς να δώσει οποιαδήποτε δικαιολογία για την καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης.
  20. Ο Ενάγων 2 καμία σχέση έχει με τα γεγονότα τα οποία ο Αιτητής επιχειρεί να εισάξει με την συμπληρωματική ένορκη δήλωση αφού ο ίδιος δεν είναι κατηγορούμενος σ' οποιαδήποτε ποινική υπόθεση ούτε κλήθηκε ποτέ να δώσει κατάθεση στην Αστυνομία για οποιοδήποτε θέμα αφορά τα γεγονότα της παρούσας και παρά ταύτα δεσμεύθηκαν προσωπικά του χρήματα και αυθαίρετα και παράνομα παγώθηκε ο τραπεζικός του λογαριασμός.
  21. Τα όσα προτίθεται να εισάξει ο Αιτητής αποτελούν ανεπίτρεπτη μαρτυρία.
  22. Η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την παρούσα έχει περιεχόμενο γενικό και αόριστο και δεν αποκαλύπτει τέτοια γεγονότα ώστε να μπορεί να θεωρηθεί ότι υπάρχει καλός λόγος για έγκριση της αίτησης.
  23. Η αίτηση είναι νομικά αβάσιμη, αστήρικτη, ανυπόστατη και κακόπιστη. Στις 28.6.17 η παρούσα αίτηση ορίσθηκε για ακρόαση στις 22.9.17, ημερομηνία κατά την οποία ζητήθηκε από πλευράς των Καθ' ων η αίτηση άδεια για τροποποίηση της ένστασης τους, η οποία ελλείψει ενστάσεως επιτράπηκε. Στην συνέχεια η παρούσα ορίσθηκε για ακρόαση στις 13.10.17, ημερομηνία κατά την οποία ορίσθηκε για οδηγίες η κυρίως αίτηση. Στις 13.10.17 ζητήθηκε σύντομη αναβολή της ακρόασης της παρούσας καθότι ως δήλωσαν οι συνήγοροι των διαδίκων ήθελαν να εξετάσουν το ενδεχόμενο να αποσυρθούν όλες οι εκκρεμούσες αιτήσεις. Τόσο η παρούσα όσο και η κυρίως αίτηση ορίσθηκαν εκ νέου στις 17.10.17, οπόταν και τελικά προχώρησε η ακρόαση της παρούσας. Στα πλαίσια ακρόασης της αίτησης οι συνήγοροι των διαδίκων περιορίσθηκαν σε γραπτές αγορεύσεις, στις οποίες υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους με παραπομπή σε σχετική νομολογία. Νομική πτυχή Αίτηση προς εξασφάλιση άδειας του Δικαστηρίου για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης προβλέπεται από τη Δ.48 Κ.4

(2)των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, η οποία έχει ως εξής: «Το Δικαστήριο ή Δικαστής µετά από αίτηση ή προφορικό αίτηµα, µπορεί για καλό λόγο να επιτρέψει την καταχώρηση συµπληρωµατικών ένορκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γενονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουµένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Δ.39» Με βάση την εν λόγω διάταξη, η οποία έχει τροποποιηθεί ως ανωτέρω με τον Διαδικαστικό Κανονισμό 5/99 ημερ. 23.12.99, δεν είναι επιτρεπτή πλέον κατά την εκδίκαση ενδιάμεσων αιτήσεων, σε αντίθεση με το τι ίσχυε προηγουμένως, σε περίπτωση αμφισβητούμενων γεγονότων, η προσαγωγή προφορικής μαρτυρίας τηρουμένου βέβαια του δικαιώματος αντεξέτασης του ενόρκως δηλούντα δυνάμει της Δ.39. Έτσι με την διάταξη αυτή σκοπείται η καταχώρηση συμπληρωματικών ένορκων δηλώσεων, πέραν της αρχικής που συνοδεύει την αίτηση ή την ένσταση ώστε να δίδεται η δυνατότητα στους διάδικους να θέτουν ενώπιον του Δικαστηρίου κατά τρόπο ολοκληρωμένο όλα εκείνα τα γεγονότα που είναι αναγκαία για να υποστηριχθούν οι εκατέρωθεν θέσεις τους ώστε η αίτηση να οδηγηθεί σε ακρόαση στην βάση μιας ολοκληρωμένης και σφαιρικής εικόνας της διαφοράς. Το κατά πόσο θα επιτραπεί σε ένα διάδικο να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε τέτοια περίπτωση εμπίπτει στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου (βλ. Αναφορικά με την αίτηση του Φιλόκυπρου Ματθαίου κ.α.
(2008)1Α Α.Α.Δ 510). Η κατάδειξη καλού λόγου είναι το μοναδικό κριτήριο το οποίο θέτει η εν λόγω Διάταξη. Εποµένως το Δικαστήριο εξετάζει κατά πόσο θα ασκήσει τη διακριτική ευχέρεια που του παρέχεται, νοουµένου ότι προβάλλεται καλός λόγος γι' αυτό. Το βάρος είναι στους ώμους του Αιτητή να καταδείξει κάθε φορά την ύπαρξη τέτοιου λόγου. Όσον αφορά το τι συνιστά «καλό λόγο», αυτό δεν καθορίζεται στην σχετική Διάταξη. Λαμβάνοντας όμως υπόψην το σκοπό της Δ.48 Κ.4
(2)αυτή θα πρέπει να ερμηνεύεται σε συνάρτηση με το γενικότερο δικαίωμα κάθε διαδίκου να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου όλο το αναγκαίο υλικό πριν την ακρόαση της αίτησης. Στα πλαίσια αυτά θα πρέπει να λαμβάνονται επίσης υπόψην το είδος της ενδιάμεσης αίτησης, η φύση των θεραπειών που αυτή επιδιώκει, τα ιδιαίτερα περιστατικά της υπόθεσης, η σημασία που έχει η επιπρόσθετη μαρτυρία για την εκδίκαση της αίτησης αλλά και η ανάγκη αντίκρουσης, απάντησης ή αμφισβήτησης θεμάτων τα οποία εγείρονται στην ένσταση ή στη μαρτυρία του αντιδίκου. Φυσικά τα πιο πάνω πρέπει να λαμβάνονται υπόψη υπό το φως του κανόνα καθολικής εφαρμογής ότι δεν επιτρέπεται η επανόρθωση παράλειψης πρωθύστερα έτσι ώστε να μεταβληθεί η εικόνα που είχε δοθεί αρχικά στο Δικαστήριο (βλ. Louis Vuitton v. Δέρμοσακ Λτδ κ.α.
(1992)1(Β) Α.Α.Δ 1453). Η αμφισβήτηση δε γεγονότων δεν θεμελιώνει δίχως άλλο «καλό λόγο» ώστε να απαντηθούν ισχυρισμοί του αντιδίκου ή να προσαχθεί πρόσθετη μαρτυρία. Πρέπει να λαμβάνονται υπόψην όλοι οι σχετικοί παράμετροι. Για να καταδειχθεί «καλός λόγος» σε τέτοια περίπτωση ο Αιτητής θα πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι το αίτημα του εδράζεται είτε στην αναγκαιότητα απάντησης σε κάποιους ισχυρισμούς που εγείρονται ή στην παράθεση γεγονότων που θα μπορούσαν να στοιχειοθετήσουν ή να ενισχύσουν ένα νομικό επιχείρημα και να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου όλο το αναγκαίο, όχι όμως και άσχετο, υλικό. Ενδεικτική των ανωτέρω είναι η υπόθεση A. Messios & Sons Ltd κ.α. ν. Ανδρέα Λεωνίδα
(2010)1Α Α.Α.Δ 195 όπου επιτράπηκε η καταχώρηση δύο συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων, εφόσον κρίθηκε ότι δεν επρόκειτο για εισαγωγή ανεπίτρεπτης μαρτυρίας ή για επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών των Αιτητών αλλά για διευκρινίσεις και ισχυρισμούς που ήταν επιθυμητό να επιτραπεί να προβληθούν, αναφορικά με τους ισχυρισμούς και τις θέσεις του Καθ' ου η αίτηση στην ένορκη δήλωση της ένστασης του, ώστε το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων στην κυρίως αίτηση. Από την υπόθεση Παπακοκκίνου κ.α. ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ
(2012)1Α Α.Α.Δ 643, προκύπτει ότι η επανάληψη του περιεχόμενου της αρχικής στην κυρίως αίτηση ένορκης δήλωσης, δεν αποτελεί καλό λόγο. Περαιτέρω από την ίδια υπόθεση συνάγεται ότι για να κριθεί το κατά πόσο στοιχειοθετείται καλός λόγος δεν είναι απαραίτητο να επισυνάπτεται αυτούσια η συμπληρωματική ένορκη δήλωση, η οποία ζητείται να καταχωρηθεί αλλά σε κάθε περίπτωση ο Αιτητής θα πρέπει να θέτει και να εξειδικεύει τα απαραίτητα εκείνα γεγονότα ή στοιχεία - έστω και περιληπτικά - ώστε το Δικαστήριο να γνωρίζει το περιεχόμενο της, για να μπορεί να αξιολογήσει και να κρίνει κατά πόσο είναι αναγκαία η καταχώρηση της, για τον σκοπό που ζητείται. Ως δε λέχθηκε στην υπόθεση Κόκκινου ν. Κόκκινου, Έφεση Αρ. 24/14, ημερ. 3.11.16, το ζήτημα της παραχώρησης ή μη άδειας για την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ανάγεται στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, η οποία ασκείται σε συνάρτηση με τη φύση της ενδιάμεσης διαδικασίας και τα θέματα που αναδύονται ενώπιον του ως επίδικα. Κατά την εξέταση αιτήσεων όπως η κυρίως αίτηση στην παρούσα δηλ. αναφορικά με το εάν θα πρέπει να εκδοθεί προσωρινό διάταγμα, το Δικαστήριο περιορίζεται στο να διαπιστώσει κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 και δεν πρέπει να προσπαθήσει να επιλύσει αντικρουόμενη μαρτυρία στις ένορκες δηλώσεις (προβαίνοντας σε αξιολόγηση της αξιοπιστίας των μαρτύρων) σε σχέση με τα γεγονότα επί των οποίων εδράζονται οι αξιώσεις των διαδίκων ούτε να καταλήξει σε ευρήματα και να αποφασίσει δύσκολα νομικά σημεία τα οποία χρειάζονται λεπτομερή επιχειρηματολογία και ώριμη εξέταση. Δεν πρέπει λοιπόν να υπεισέρχεται στην ουσία και να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης. Το έργο αυτό επιτελείται κατά την ακρόαση της αγωγής όταν αποφασίζονται τελεσίδικα όλα τα επίδικα θέματα (βλ. και Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co Ltd κ.α.
(2002)1 Α.Α.Δ. 2015). Εξέταση της αίτησης Πριν προχωρήσω στην ουσία της αίτησης θα εξετάσω την θέση των Καθ' ων η αίτηση ότι η παρούσα συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας καθότι είχε προηγουμένως καταχωρηθεί άλλη αίτηση με την οποία ζητείτο και πάλι άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωση ίδιου περιεχομένου, η οποία αποσύρθηκε χωρίς εξήγηση. Το ιστορικό της εν λόγω αίτησης αναφέρθηκε ανωτέρω αλλά κρίνω ότι, για σκοπούς εξέτασης της πιο πάνω θέσης, χρειάζεται η παράθεση περαιτέρω λεπτομερειών, ως αυτές προκύπτουν από τον φάκελο. Η εν λόγω αίτηση καταχωρήθηκε λοιπόν την 1.3.
  1. Με την αίτηση αυτή ο Αιτητής επιχείρησε να του δοθεί άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης με ίδιο περιεχόμενο όπως στην παρούσα. Η μόνη διαφορά είναι ότι την ένορκη δήλωση εκείνη θα την έκανε η κα Δέσποινα Κουρουσίδου, δικηγόρος στο γραφείο του Αιτητή. Η αίτηση ορίσθηκε για πρώτη φορά στις 23.3.17 οπόταν ορίσθηκε για ακρόαση στις 3.5.17 ώστε να δοθεί και η ευκαιρία στους Καθ' ων η αίτηση να καταχωρήσουν την ένσταση τους. Στις 20.4.17 οι Καθ' ων η αίτηση καταχώρησαν την ένσταση τους, με ένα από τους βασικούς λόγους να είναι ουσιαστικά ότι την ένορκη δήλωση στην ένσταση του Αιτητή στην κυρίως αίτηση, την έκανε ο Νικόλας Χαραλάμπους και έτσι δεν ήταν επιτρεπτό να συμπληρωθεί η μαρτυρία αυτού από την μαρτυρία της κα Κουρουσίδου και όχι του ιδίου. Στις 3.5.17 η συνήγορος του Αιτητή ζήτησε άδεια να αποσύρει την αίτηση άνευ βλάβης και έτσι και με την σύμφωνη γνώμη της συνηγόρου των Καθ' ων η αίτηση, η αίτηση απορρίφθηκε με έξοδα υπέρ των Καθ' ων η αίτηση. Ζητήθηκε όμως αμέσως την ίδια ημέρα, από την συνήγορο του Αιτητή, χρόνος για να καταχωρήσει νέα αίτηση για άδεια καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης και έτσι το Δικαστήριο όρισε την κυρίως αίτηση για οδηγίες στις 28.6.
  2. Ακολούθησε στις 12.5.17 η καταχώρηση της παρούσας. Ως εξηγήθηκε από την συνήγορο του Αιτητή, ο λόγος απόσυρσης της αίτησης ημερ. 1.3.17 ήταν ο προαναφερόμενος λόγος ένστασης των Καθ' ων η αίτηση, εξ ου και απέσυρε την αίτηση και την ίδια ημέρα δήλωσε βασικά ότι θα έκανε νέα αίτηση για τον ίδιο σκοπό. Η εν λόγω εξήγηση θα πρέπει να λεχθεί ότι συνάδει απόλυτα με το προαναφερθέν ιστορικό. Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψην όλα τα πιο πάνω κρίνω ότι δόθηκε ικανοποιητική εξήγηση για την απόσυρση της προγενέστερης αίτησης και η καταχώρηση της παρούσας σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας, ως εισηγούνται οι Καθ' ων η αίτηση. Προχωρώντας στην εξέταση της ουσίας της αίτησης θα πρέπει κατ' αρχάς να λεχθεί ότι ο σκοπός για τον οποίο επιχειρείται η κατάθεση μιας συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης θα πρέπει να αναφέρεται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση (στην περίπτωση γραπτής αίτησης). Ως αναφέρεται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση ο λόγος για τον οποίο ζητείται η καταχώρηση της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα αναγκαία γεγονότα κατά τρόπο ώστε να διαφανεί η αλήθεια. Στα πλαίσια αυτά γίνεται κατ' αρχάς αναφορά στο περιεχόμενο της ένστασης του Αιτητή στην κυρίως αίτηση. Σε σχέση με αυτό θα πρέπει να λεχθεί ότι στην ένορκη δήλωση ημερ. 20.2.15, που υποστηρίζει την ένσταση του Αιτητή στην κυρίως αίτηση, αναφέρεται ότι η τελευταία γίνεται καταχρηστικά και είναι άνευ αντικειμένου καθότι υπάρχει σε ισχύ Διάταγμα Παγώματος του επίδικου στην παρούσα αγωγή λογαριασμού, το οποίο εκδόθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού στις 30.12.14, στα πλαίσια της Αίτησης 84/14 που καταχώρησε η Μονάδα Καταπολέμησης Αδικημάτων Συγκάλυψης (ΜΟΚΑΣ) και ορίσθηκε επιστρεπτέο στις 12.1.
  3. Περαιτέρω υποστηρίζεται ότι το παρόν Δικαστήριο δεν έχει, ενόψει αυτού, δικαιοδοσία να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα ούτε να ακυρώσει άμεσα ή έμμεσα το προαναφερόμενο Διάταγμα Παγώματος. Αναφέρεται δε ότι κατά ή περί τις 12.1.15 καταχωρήθηκε ένσταση στο εν λόγω Διάταγμα από πλευράς των Καθ' ων η αίτηση και ότι ακολούθησε ακροαματική διαδικασία, η οποία ορίσθηκε για γραπτές αγορεύσεις στις 20.2.
  4. Με την παρούσα ζητείται ουσιαστικά να επιτραπεί η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης στην οποία να εκτίθενται τα γεγονότα που ακολούθησαν σε σχέση με την προαναφερόμενη διαδικασία και τις διαδικασίες που ήγειραν σχετικά οι Καθ' ων η αίτηση και το αποτέλεσμα αυτών. Συγκεκριμένα ο Αιτητής επιθυμεί να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου ότι μετά τις 20.2.15 το Δικαστήριο οριστικοποίησε το Διάταγμα Παγώματος ημερ. 30.12.14 και ότι οι Καθ' ων η αίτηση καταχώρησαν στο ίδιο Δικαστήριο 3 αιτήσεις για ακύρωση του εν λόγω Διατάγματος (ημερ. 4.5.15, 23.7.15 και 16.2.15), οι οποίες απορρίφθηκαν με αντίστοιχες αποφάσεις του Δικαστηρίου (ημερ. 8.7.15, 11.3.16 και 12.1.17). Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψην τα διατάγματα που ζητούνται με την κυρίως αίτηση, τις ένορκες δηλώσεις στις οποίες στηρίζουν την αίτηση τους οι Καθ' ων η αίτηση και την θέση που προβάλει στην ένσταση του ο Αιτητής, κρίνω ότι η παρούσα αίτηση προκύπτει από την αναγκαιότητα να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου, κατά τρόπο ολοκληρωμένο, όλα εκείνα τα απαραίτητα γεγονότα και στοιχεία που θα εξετασθούν στα πλαίσια της κυρίως αίτησης, ώστε η εν λόγω αίτηση να οδηγηθεί σε ακρόαση στην βάση μιας ολοκληρωμένης και σφαιρικής εικόνας των πραγμάτων. Αποτελεί δε θέση των Καθ' ων η αίτηση, οι οποίοι να σημειωθεί ότι δεν αμφισβητούν τα γεγονότα και στοιχεία που θέλει να θέσει ο Αιτητής με την συμπληρωματική του ένορκη δήλωση, ότι η αίτηση δεν πρέπει να γίνει δεκτή καθότι ο ενόρκως δηλών παραλείπει να αναφέρει άλλα γεγονότα και συγκεκριμένα ότι επί των πιο πάνω αποφάσεων ασκήθηκαν Πολιτικές Εφέσεις, οι οποίες εκκρεμούν. Αναφορικά με την θέση αυτή θα πρέπει να λεχθεί ότι το Δικαστήριο εξετάζει αιτήσεις όπως την παρούσα στην βάση των γεγονότων ή στοιχείων που επιχειρεί να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου ο Αιτητής με την συμπληρωματική του ένορκη δήλωση. Δεν αποτελεί μέρος της λειτουργίας του Δικαστηρίου να εξετάσει σε τέτοιες αιτήσεις κατά πόσο ο Αιτητής έπρεπε να αποκαλύψει ή όχι και άλλα γεγονότα. Η μη αποκάλυψη τέτοιων είναι θέμα το οποίο ενδεχομένως, ανάλογα πάντα με τις περιστάσεις της κάθε υπόθεσης, λαμβάνεται υπόψην στα πλαίσια αιτήσεων όπως η κυρίως αίτηση στην παρούσα. Οι Καθ' ων η αίτηση διατηρούν άλλωστε το δικαίωμα να λάβουν τα απαραίτητα δικονομικά μέτρα ώστε να επιχειρήσουν να θέσουν εκείνοι τα στοιχεία που επικαλούνται ενώπιον του Δικαστηρίου. Ως εκ των άνω ούτε αυτός ο λόγος ένστασης ευσταθεί. Ούτε ο λόγος ένστασης περί αδικαιολόγητης καθυστέρησης στην υποβολή της αίτησης ευσταθεί. Σε σχέση με το θέμα αυτό επαρκής, κατά την κρίση μου, δικαιολογία, δίδεται στην ίδια την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση. Συγκεκριμένα αναφέρεται ότι η αίτηση δεν καταχωρήθηκε προηγουμένως καθότι αναμενόταν η έκδοση των αποφάσεων του Δικαστηρίου επί των 3 αιτήσεων των Καθ' ων η αίτηση και η τελευταία απόφαση εκδόθηκε την 12.1.
  5. Εδώ να υπομνησθεί και το γεγονός ότι ο Αιτητής καταχώρησε αίτηση με την οποία ζητούσε ουσιαστικά την καταχώρηση ίδιας συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, την 1.3.15, η οποία αποσύρθηκε και για την απόσυρση της οποίας δόθηκε επαρκής εξήγηση, ως αναφέρθηκε ανωτέρω. Συνεπώς η όποια καθυστέρηση στην υποβολή της παρούσας αίτησης δεν μπορεί να κριθεί ως αδικαιολόγητη και μάλιστα σε βαθμό που να οδηγεί στην απόρριψη της, ως υποστηρίζουν ουσιαστικά οι Καθ' ων η αίτηση. Τέλος όσον αφορά τους λοιπούς λόγους που εγείρονται στην ένσταση θα πρέπει να λεχθεί ότι στις αγορεύσεις τους η Καθ' ων η αίτηση, πέραν από απλή επανάληψη τους δεν προβάλλουν οποιαδήποτε επιχειρηματολογία. Εν πάση δε περιπτώσει δεν προκύπτουν, με βάση τα όσα τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, οποιαδήποτε στοιχεία που να τους υποστηρίζουν. Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψην όλα τα πιο πάνω αλλά και την φύση και τα θέματα που εξετάζονται στα πλαίσια αιτήσεων όπως η κυρίως αίτηση, κρίνεται ότι έχει καταδειχθεί η ύπαρξη καλού λόγου και ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου θα πρέπει να ασκηθεί και ασκείται υπέρ της παροχής άδειας στον Αιτητή να καταχωρήσει την αιτούμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Καταληκτικά εκδίδεται διάταγμα με το οποίο επιτρέπεται στον Αιτητή να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση του Νικόλα Χαραλάμπους, με ίδιο περιεχόμενο ως το δείγμα αυτής που επισυνάπτεται στην αίτηση (βλ. τεκμήριο 5 στην ένορκη δήλωση) Η συμπληρωματική ένορκη δήλωση να καταχωρηθεί μέχρι και τις 8.11.17 και αντίγραφο αυτής να δοθεί στους συνηγόρους των Καθ' ων η αίτηση την ίδια μέρα ή το αργότερο την επόμενη. Τέλος τα έξοδα της παρούσας αίτησης επιδικάζονται υπέρ του Εναγόμενου 2 - Αιτητή και εναντίον των Εναγόντων 1 και 2 - Καθ' ων η αίτηση, αλληλέγυα και/ή κεχωρισμένα, ως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της Αγωγής και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, οπόταν και θα είναι πληρωτέα. (Υπ.)............... Φ. Τιμοθέου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other Action/Interim (Αίτηση για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.