← Κύπρος

Syrian Modern Cable κ.α. ν. G.A.P. Cables Industry Limited κ.α., Αρ. Αγωγής 4997/2010, 18/10/2017

Syrian Modern Cable κ.α. ν. G.A.P. Cables Industry Limited κ.α., Αρ. Αγωγής 4997/2010, 18/10/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2017:A343 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: X. Μαλαχτού, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 4997/2010 Μεταξύ:

  1. Syrian Modern Cable, από τη Δαμασκό, Συρία
  2. Syrian Company for Cables, από τη Δαμασκό, Συρία Εναγόντων -και- G.A.P. Cables Industry Limited, από τη Λεμεσό
  3. Γεώργιος Πιερίδης, από τη Λεμεσό
  4. Pierides Holdings Plc, από τη Λεμεσό
  5. Χριστάκης (Άκης) Πιερίδης, από τη Λεμεσό Εναγομένων ------------------------------------ Αίτηση ημερ. 15.9.2017 Ημερ.: 18.10.2017 Για Ενάγοντες - Αιτητές: κ. Ν. Πιριλίδης με κα Σαρρή για Κ.Π. Ερωτοκρίτου & Σία ΔΕΠΕ και Ν. Pirilides & Associates LLC Για Εναγόμενους 1 & 2 - Καθ' ων η Αίτηση: κα Παύλου για Giorgos Landas LLC Για Εναγόμενους 3 & 4: κ. Κ. Γρηγορίου για Phc Tsangarides LLC ENΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η Αγωγή καταχωρίστηκε με Κλητήριο Ένταλμα γενικά οπισθογραφημένο την 15.10.
  6. Οι Εναγόμενοι 3 και 4 καταχώρησαν Σημείωμα Εμφάνισης την 26.10.2010 και οι Εναγόμενοι 1 και 2 την 13.1.
  7. Η Έκθεση Απαίτησης καταχωρίστηκε την 14.6.
  8. Οι Εναγόμενοι 1 και 2 καταχώρησαν Έκθεση Υπεράσπισης την 6.9.
  9. Την ίδια ημέρα καταχωρίστηκε Έκθεση Υπεράσπισης και από τους Εναγόμενους 3 και
  10. Η δικογραφία συμπληρώθηκε την 17.5.2012 με την καταχώριση Απαντήσεων στις Υπερασπίσεις των Εναγομένων. Η Αγωγή ορίστηκε για πρώτη φορά για οδηγίες την 28.11.2012 και για ακρόαση την 15.1.
  11. Έκτοτε αναβαλλόταν από καιρού εις καιρό και ήταν προγραμματισμένη για να αρχίσει η ακροαματική διαδικασία την 23.6.
  12. Την 7.6.2017 καταχωρίστηκε αίτηση για τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης, που είχε ως αποτέλεσμα τον εκτροχιασμό της εκδίκασης της Αγωγής. Η αίτηση απορρίφθηκε με Ενδιάμεση Απόφαση ημερ. 11.9.
  13. Είχε κριθεί ότι η υποστηρικτική ένορκη δήλωση ήταν ανεπαρκής για να υποστηρίξει τις εξαιτούμενες τροποποιήσεις. Η αγωγή επαναορίστηκε για ακρόαση την 18 και 19.10.
  14. Τέσσερις ημέρες μετά καταχωρίστηκε η υπό κρίση Αίτηση με ακριβώς τις ίδιες εξαιτούμενες τροποποιήσεις. Υποστηρίζεται με Ένορκη Δήλωση ημερ. 15.9.2017 του Λάμπρου Χ"Κυριάκου δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο Κ.Π. Ερωτοκρίτου & Σία ΔΕΠΕ, εκ των δικηγόρων των Εναγόντων. Αναφέρει ο ομνύοντας ότι κατά τη μελέτη για την προετοιμασία της ακρόασης οι δικηγόροι που χειρίζονται την υπόθεση αντιλήφθηκαν ότι κάποια από τα ουσιώδη γεγονότα όπως αυτά τους είχαν διαμηνυθεί από τους Ενάγοντες μέσω των δηλώσεων μαρτύρων που τους απέστειλαν πρόσφατα δεν είχαν συμπεριληφθεί ή δεν συμπεριλήφθηκαν με την απαραίτητη λεπτομέρεια και πληρότητα στην Έκθεση Απαίτησης. Περαιτέρω εντοπίστηκαν ανακρίβειες και αναντιστοιχίες στην Έκθεση Απαίτησης σε σχέση με τα σχετικά έγγραφα και ειδικότερα με αυτά των παραγγελιών και προτιμολογίων. Περαιτέρω σε ότι αφορά τη σχέση των Εναγομένων 1 και 2 με την Εναγόμενη 3 έγγραφα από το Τμήμα του Εφόρου Εταιρειών σε σχέση με την τελευταία αναδεικνύουν ότι η Έκθεση Απαίτησης είναι ελλιπής και ανακριβής. Σε σχέση με τις ψευδείς και δόλιες παραστάσεις που αποδίδονται στους Εναγόμενους, η ανάγκη για τροποποίηση πηγάζει από την πρόσφατη παραλαβή και μελέτη των γραπτών δηλώσεων των προτιθεμένων μαρτύρων. Είναι δηλαδή η θέση ότι αυτές οι δηλώσεις εμπεριέχουν αυτά τα νέα στοιχεία που αποδίδουν την διάσταση που με τις επιμέρους εξαιτούμενες τροποποιήσεις οι Ενάγοντες επιδιώκουν να εισάξουν στη δικογραφία τους. Αναφορικά με την καθυστέρηση στην υποβολή της Αίτησης, ο ομνύοντας επικαλείται τον εμφύλιο πόλεμο στη Συρία κάτι που συνέτεινε και δυσκόλεψε την επικοινωνία των Εναγόντων με τους δικηγόρους τους, όπως και την εκ μέρους των Εναγόντων συλλογή του μαρτυρικού υλικού ώστε να «απεικονίσουν» πλήρως και με ακρίβεια τα γεγονότα της υπόθεσης. Στο λοιπό μέρος της Ένορκης του Δήλωσης, ο ομνύοντας αναλώνεται σε επιχειρηματολογία. Οι Εναγόμενοι 1 και 2 καταχώρησαν Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης με 14 λόγους Ένστασης που υποστηρίζεται με Ένορκη Δήλωση ημερ. 3.10.2017 της Γεωργίας Νικολάου, δικηγορικής υπαλλήλου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων τους. Οι Εναγόμενοι 3 και 4 καταχώρησαν Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης με 17 λόγους Ένστασης που υποστηρίζεται με Ένορκη Δήλωση ημερ. 3.10.2017 της Ευτυχίας Κουζάρη, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων τους. Τόσο η Νικολάου όσο και η Κουζάρη αναφέρονται σε γεγονότα που προκύπτουν από το φάκελο της αγωγής ή εύλογα εξάγονται από αυτά, και αναλώνονται και οι δύο σε επιχειρηματολογία στη βάση συμβουλών από τους δικηγόρους που χειρίζονται τις υπερασπίσεις των Εναγομένων 1 και 2 και Εναγομένων 3 και 4 αντίστοιχα. Κατά την ακρόαση της Αίτησης την 6.10.2017 με τη σύμφωνη θέση όλων των μερών οι ημερομηνίες που δόθηκαν για ακρόαση, 18 και 19.10.2017, ακυρώθηκαν και η Αγωγή επαναορίστηκε για ακρόαση την 22 και 23.11.2017 για να παρασχεθεί χρόνος για την διεκπεραίωση της παρούσας και καταχώρισης τροποποιημένων δικογράφων στην περίπτωση που η Αίτηση ήθελε εγκριθεί. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης οι Ενάγοντες κατασκευαστές καλωδίων είχαν συνεργασία από το 2004 με την Εναγόμενη 3 εταιρεία ή και τον Εναγόμενο 4 διευθύνοντα σύμβουλο και μέτοχο της. Περί τον Ιούνιο του 2009 τα μέρη κατέληξαν σε συμφωνίες ως προς τις τιμές διαφόρων εμπορευμάτων που η Εναγόμενη 3 ή και ο Εναγόμενος 4 θα αγόραζαν από τους Ενάγοντες και υπέβαλαν επτά παραγγελίες. Σε χρόνο μεταγενέστερο την 23.7.2009 και σε σχέση με δύο παραγγελίες ζήτησαν όπως ένα προτιμολόγιο εκδοθεί στο όνομα της Εναγόμενης 3 και ένα στο όνομα της θυγατρικής της Εναγομένης 3, Εναγόμενης 1 εταιρείας, διαβεβαιώνοντας τους Ενάγοντες ότι ήταν φερέγγυα. Η Εναγόμενη 1 εταιρεία έχει ως διευθυντή και μέτοχο τον Εναγόμενο 2 πατέρα του Εναγόμενου
  15. Αποδίδεται στους Εναγόμενους 1 και/ή 2 ότι συμφώνησαν με τους Ενάγοντες να αγοράσουν εμπορεύματα και προχώρησαν στη σύναψη των σχετικών συμφωνιών ενώ γνώριζαν ότι δεν είχαν την οικονομική ευχέρεια να τα εξοφλήσουν και με πρόθεση εξαπάτησης και καταδολίευσης των Εναγόντων. Στους Εναγόμενους 3 και/ή 4 καταλογίζεται ότι με δόλια πρόθεση παρότρυναν τους Ενάγοντες και τους εξαπάτησαν ώστε να προβούν στην πώληση εμπορευμάτων προς την Εναγόμενη 1 διαβεβαιώνοντας τους ότι είναι φερέγγυα. Σε όλους τους Εναγόμενους καταλογίζεται ότι συνωμότησαν μεταξύ τους με σκοπό να εξαπατήσουν τους Ενάγοντες και απέσπασαν και οικειοποιήθηκαν τα εμπορεύματα των Εναγόντων άνευ αντιπαροχής. Εμπορεύματα αξίας €2.496.541 αποστάληκαν στην Εναγόμενη 1 η οποία μέσω των αντιπροσώπων της υπέγραψε δύο γραμμάτια (promissory notes) και τέσσερα μεταχρονολογημένα γραμμάτια (time drafts) προς όφελος της Ελληνικής Τράπεζας για λογαριασμό των Εναγόντων. Κανένα δεν εξοφλήθηκε. Αναφέρεται ότι εμπορεύματα αξίας €784.390 από τα πιο πάνω αγόρασαν οι Εναγόμενοι 3 ή και 4 από τους Εναγόμενους 1 ή και
  16. Εμπορεύματα αξίας €441.211,51 παρέλαβαν οι Ενάγοντες από αποθήκες φύλαξης εμπορευμάτων πληρώνοντας €23.000 αποθηκευτικά έξοδα. Ως εκ τούτου αξιώνεται εναντίον όλων των Εναγομένων το ποσό των €2.078.329,26 (€2.496.541 μείον €441.211,51 πλέον €23.000) πλέον τόκους και περαιτέρω αποζημιώσεις. Η Δ.25, θ.1, των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, πριν την τροποποίηση της το 2014 και όπως ισχύει στην προκειμένη περίπτωση, προνοεί ότι: «Το Δικαστήριο, ή ο Δικαστής, μπορεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας να επιτρέψει σε οποιοδήποτε διάδικο να αλλάξει ή να τροποποιήσει το γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα ή τα δικόγραφά του, με τέτοιο τρόπο και κάτω από τέτοιους όρους που θα κρίνει δίκαιο, και όλες οι αναγκαίες τροποποιήσεις θα γίνονται, οι οποίες θα είναι αναγκαίες για το σκοπό της διαλεύκανσης των πραγματικών θεμάτων για τα οποία οι διάδικοι έχουν διαφορές.» Στην Χριστοδούλου v. Χριστοδούλου κ. ά.

(1991)1 Α.Α.Δ. 934 αναφέρεται πως: "Αναμφίβολα η σύγχρονη τάση, όπως βγαίνει από τη σχετική νομολογία, είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις, ακόμη και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα." Στην Geto Tracing Import - Export Ltd. V. To Πλοίο Μ/V Vladimir Vaslyayev, (αρ. 4)
(1993)1 Α.Α.Δ. 714, 716 λέχθηκε πως: "Ο κυρίαρχος λόγος που το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη για να επιτρέψει τροποποίηση, είναι να δοθεί η ευκαιρία στους διαδίκους να θέσουν ενώπιόν του τις πραγματικές επίδικες διαφορές." Στην Περικτιόνη Χρίστου v. Ανδρέα Στυλιανού Αζά
(1992)1 (Β) Α.Α.Δ. 704, προβάλλεται η σύγχρονη τάση αντιμετώπισης του θέματος: «Η θεμελιακή αρχή που ξεπροβάλλει από τις αποφάσεις είναι πως η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για την αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατόν να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής.» Στην Ε. Φιλίππου Λτδ v. Compass Insurance Co Ltd
(1990)A.A.Δ. 24 υποβλήθηκε αίτημα για τροποποίηση στο στάδιο των τελικών αγορεύσεων και αφού είχε ολοκληρωθεί η αγόρευση της μιας πλευράς. Η αίτηση βασίζετο στον Κ. 90 των Κυπριακών Θεσμών Ναυτοδικείου, όπου η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να εγκρίνει τροποποίηση της δικογραφίας, ασκείται με βάση τις ίδιες αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, στο ίδιο πεδίο, σε άλλους τομείς της αστικής δικαιοδοσίας. Αναφέρεται στη σελ. 26 πως: «Τα συμφέροντα της δικαιοσύνης είναι ο παράγων ο οποίος δεσπόζει στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Τα στοιχεία τα οποία συνθέτουν και προσδιορίζουν τα συμφέροντα της δικαιοσύνης και εξισορροπούνται μετά από συνεκτίμηση των συμφερόντων των διαδίκων και των ευρύτερων συμφερόντων της δικαιοσύνης για τελεσφόρο επίλυση όλων των συναφών διαφορών μεταξύ τους και των συμφερόντων του δημοσίου στη εξασφάλιση της ταχείας απονομής της δικαιοσύνης.» Ο παράγοντας καθυστέρηση στην υποβολή αίτησης για τροποποίηση, μπορεί, κάτω από ορισμένες περιστάσεις, να επηρεάσει το Δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας, όμως ο παράγοντας αυτός δεν είναι αφ' εαυτού αποφασιστικής σημασίας στην έκβαση της αίτησης. Στην υπόθεση Astor Manufacturing & Export Co. κ. ά. v. A.G. Leventis Company (Nigeria) Ltd και άλλοι
(1993)1 Α.Α.Δ. 726 αναφέρεται πως: «O παράγοντας χρόνος είναι σχετικός. Δεν είναι όμως εκ προοιμίου και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας.» Στην Περικτιόνη Χρίστου αναφέρεται πως: «Στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου συνεκτιμάται και ο παράγων της καθυστέρησης στην υποβολή της αίτησης σαν λογικής απόρροιας των διατάξεων του άρθρου 30.2 του Συντάγματος που επιτάσσει τη διεξαγωγή και περάτωση της δίκης σε εύλογα χρονικά όρια.» Προκύπτει πως ο παράγοντας καθυστέρηση εξετάζεται σε συνάρτηση με τους ουσιαστικότερους παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο και βασικά σαν συνισταμένη τυχόν επηρεασμού των δικαιωμάτων του καθ' ου η αίτηση. Η Γραμμές Στριντζή v. Επίσημου Παραλήπτη
(1995)1 Α.Α.Δ. 607, 611 δίδει μια διαφοροποιημένη προσέγγιση. Αναφέρεται πως: «Τα γεγονότα τα οποία θεμελιώνουν την τροποποίηση ήταν γνωστά ή, εύλογα, μπορούσαν να εντοπίσουν από τους εναγομένους από τα πρώτα στάδια της διαδικασίας. Η αλλαγή δικηγόρου διαδίκων δεν παρέχει αφ' εαυτής λόγο για την τροποποίηση της δικογραφίας, ούτε δικαιολογία για την καθυστέρηση υποβολής του αιτήματος.» Ακόμα, στην Ταξί Κυριάκος Λτδ. v. Αντρέας Παύλου
(1995)1 Α.Α.Δ. 560, στη σελ. 562 αναφέρεται πως: «Όσο φιλελεύθερη και να δικαιολογείται να είναι η προσέγγιση, το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Γνώμονας για την άσκηση αυτής της διακριτικής εξουσίας είναι το σύνολο των περιστατικών και η εισήγηση των εφεσειόντων στην έκταση που τη θέλει να ασκείται μόνο με αναφορά στο επανορθώσιμο των συνεπειών της τροποποίησης, ανεξάρτητα δηλαδή από οτιδήποτε άλλο, δεν μας βρίσκει σύμφωνους.» Στην Federal Bank of Lebanon (S.A.L.) v. Νίκου Κ. Σιακόλα,
(1999)1 (Α) ΑΑΔ 44 παρατίθεται απόσπασμα από την υπόθεση Cropper v. Smith
(1884)26 Ch. D. 700, 710-711 ότι: "... I know of no kind of error or mistake which, if not fraudulent or intended to overreach, the Court ought not to correct, if it can be done without injustice to the other party. Courts do not exist for the sake of discipline, but for the sake of deciding matters in controversy, and I do not regard such amendment as a matter of favour or grace .. It seems to me that as soon as it appears that the way in which a party has framed his case will not lead to a decision of the real matter in controversy, it is as much a matter of right on his part to have it corrected, if it can be done without injustice, as anything else in the case is a matter of right." Και μνημονεύεται η Easton v. Ford Motor Co. Ltd.
(1993)4 All E. R. 257 που την επαναβεβαιώνει. Με αναφορά στη δική μας νομολογία και ειδικά σε σχέση με τις περιπτώσεις όπου η καθυστέρηση οφείλεται σε σφάλμα του αιτητή μνημονεύεται απόσπασμα από την Saba & Co. (T.M.P.) v. T.M.P. Agents
(1994)1 A.Α.Δ. 426, 432 ότι: «Μένει το ερώτημα της δικαιολόγησης της καθυστέρησης. Η σημασία του ποικίλλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης κυρίως σε συσχετισμό προς τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης. Στην παρούσα υπόθεση δεν έχει γίνει τέτοιος ή άλλος ανάλογος ισχυρισμός και δε συμφωνούμε πως καλόπιστη αίτηση για τροποποίηση προς κάλυψη πραγματικής και σημαντικής ανάγκης θα πρέπει να απορριφθεί επειδή, ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο, η καθυστέρηση δικαιολογήθηκε με αναφορά σε αβλεψία ή παραδρομή.» Σημειώνεται ακόμη πως: «Στην Ταξί Κυριάκος Λτδ v. Παύλου
(1995)1 Α.Α.Δ. 560, όπου το Εφετείο θεώρησε πως η χρονική διάσταση αποτελούσε παράγοντα που δεν επέτρεπε αποδοχή του αιτήματος για τροποποίηση, κατ' ουσία τη συνάρτησε, όπως προκύπτει από το ιστορικό, με την έλλειψη καλής πίστης που εκ προοιμίου καθιστούσε αδικαιολόγητη την καθυστέρηση.» Στην Παπαδόπουλος ν. Euroinvestment & Finance Ltd
(2011)1(Γ) Α.Α.Δ. 2091, 2096, αναφέρεται με επιδοκιμασία το πιο πάνω απόσπασμα από την Γραμμές Στριντζή. Πρέπει όμως να σημειωθεί ότι η αίτηση για τροποποίηση της έκθεσης υπεράσπισης είχε καταχωριστεί μετά που οι ενάγοντες είχαν κλείσει την υπόθεση τους, ήταν η τρίτη διαδοχική αίτηση και είχε κριθεί ότι συνιστούσε κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. Στην IKOS CIF LTD v. Martin Coward κ.ά, Π.Ε.Δ. Αρ. 137/2013 και 138/2013 ημερ. 20.3.2014 αναφέρεται ότι: «Πάγια νομολογία διαμόρφωσε τον κανόνα ότι αίτηση τροποποίησης δεν είναι δυνατό να επιτύχει αν το υλικό, το οποίο σκοπείται να εισαχθεί, ήταν σε γνώση του αιτητή ή μπορούσε με εύλογη επιμέλεια να εντοπιστεί έγκαιρα. Η δε αλλαγή δικηγόρου διαδίκου δεν μπορεί να θεωρηθεί ως δικαιολογία για παρατηρούμενη καθυστέρηση που οδηγεί σε εκτροχιασμό της δίκης και δεν παρέχει, αφ' εαυτής, λόγο για την τροποποίηση της δικογραφίας. (Γραμμές Στριντζή Αιγαίου Ναυτική Εταιρεία v. Always Travel Holidays Ltd
(1995)1 Α.Α.Δ. και United Sea Transport Ltd v. Zakou
(1980)1 A.Α.Δ. 501, 510). Η γραμμή αυτή της νομολογίας συναρτάται απόλυτα με την φειδώ με την οποία το Δικαστήριο θα πρέπει να ασκεί τη διακριτική του ευχέρεια, ιδίως στις περιπτώσεις όπου η όποια καθυστέρηση ενέχει καταλυτικές επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου.» Ο λόγος ένστασης 2 της Ένστασης των Εναγομένων 1 και 2, ότι ο Χ"Κυριάκου δεν νομιμοποιείτο και δεν ήταν εξουσιοδοτημένος να ορκιστεί την Ένορκη Δήλωση προς υποστήριξη της Αίτησης, δεν ευσταθεί. Τα όσα η Νικολάου αναφέρει στην παρ.5 της Ένορκης της Δήλωσης ουσιαστικά αμφισβητούν την προώθηση της παρούσας αγωγής. Εάν οι Εναγόμενοι 1 και 2 έχουν μαρτυρία ότι οι Ενάγουσες δεν υφίστανται πλέον μπορούν να ενεργήσουν ανάλογα. Από τη στιγμή που οι Ενάγουσες εκπροσωπούνται με δικηγόρους και μάλιστα οι πρώτοι δικηγόροι είχαν καταχωρίσει και διοριστήρια, τίποτα δεν έχει διαταράξει τη νομική εκπροσώπηση τους και ο Χ"Kυριάκου που εργάζεται στο γραφείο των πρώτων δικηγόρων και επιλέγηκε από τους δικηγόρους των Εναγουσών να ορκιστεί την υποστηρικτική Ένορκη Δήλωση προδήλως και ήταν δεόντως εξουσιοδοτημένος. Η θέση ότι ζητείται από το Δικαστήριο να αναθεωρήσει την προγενέστερη Ενδιάμεση Απόφαση του ημερ. 11.9.2017 ή και να ενεργήσει ως Εφετείο του εαυτού του είναι λανθασμένη. Η Ενδιάμεση Απόφαση ημερ. 11.9.2017 αποφασίστηκε στη βάση του μαρτυρικού υλικού που είχε τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου και εφόσον δεν εφεσιβλήθηκε παραμένει ισχυρή και δεν υπόκειται σε καμιά αναθεώρηση. Έχοντας υπόψη τους λόγους για τους οποίους απορρίφθηκαν τα αιτήματα για τροποποίηση, η Ενδιάμεση Απόφαση της 11.9.2017 δεν συνιστά κώλυμα στις Ενάγουσες που εξαιτούνται τις ίδιες θεραπείες στη βάση πρόσθετου μαρτυρικού υλικού. Η υπό κρίση Αίτηση θα κριθεί στη βάση του μαρτυρικού υλικού που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου και αν δικαιολογείται η χορήγηση των εξαιτούμενων θεραπειών θα πρέπει να επιτραπούν. Η προηγούμενη Ενδιάμεση Απόφαση δεν αποτελεί εμπόδιο εκτός και αν κρινόταν ότι ως αποτέλεσμα η παρούσα Αίτηση συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας, που δεν είναι η περίπτωση. Οι εξαιτούμενες τροποποιήσεις καλύπτουν ευρύ φάσμα της αξίωσης. Περιγράφονται σε 16 παραγράφους, όπως συνοψίζονται πιο κάτω και μπορούν να διαχωριστούν σε τρεις ενότητες: (
  1. i)Ζητείται να αναφέρεται ότι η Εναγόμενη 1 ήταν κατά πάντα ουσιώδη χρόνο θυγατρική της Εναγόμενης 3 και όχι ότι είναι. (
  2. ii)Ζητείται να αναφέρεται ότι ο Εναγόμενος 2 ήταν και διευθυντής της Εναγόμενης 3. (iii) Ζητείται να εισαχθεί αναφορικά με τις δύο παραγγελίες για τις οποίες δόθηκαν οδηγίες στις 23.7.2009, όπως ήδη δικογραφείται, ότι δόθηκαν περαιτέρω οδηγίες από τον Εναγόμενο 2 την 1.8.2009 όπως αυτές εκδοθούν στο όνομα της Εναγόμενης 1 και ότι οι Ενάγοντες συμμορφώθηκαν. (
  3. iv)Σε σχέση με την περιγραφή της πρώτης παραγγελίας να αναφέρεται ότι το προτιμολόγιο εκδόθηκε στο όνομα της Εναγόμενης 1 και όχι της Εναγόμενης 3. (
  4. v)Σε σχέση με την παραγγελία 3 να αναφέρεται ορθά το όνομα της Εναγόμενης 3 «Pierides Holdings Plc» και όχι «Pierides Holdings Ltd». (
  5. vi)Σε σχέση με την παραγγελία 4 να διαγραφεί ότι η παραγγελία ήταν από «Χριστάκη (Άκη) Πιερίδη και/ή Pierides Holdings Ltd» και να εμφανίζεται ότι ήταν από «G.A.P. Cables Industry Ltd και/ή Γιώργο Πιερίδη όπως τροποποιήθηκε και/ή αντικαταστάθηκε την 24.9.2009 από Γιώργο Πιερίδη». Οι πιο πάνω τροποποιήσεις θα πρέπει να επιτραπούν. Εφόσον οι Ενάγουσες διατείνονται ότι η πραγματικότητα είναι όπως εξαιτούνται να διαμορφωθεί η Έκθεση Απαίτησης τους, θα πρέπει να τους επιτραπεί να ισχυριστούν αυτά που λένε ότι ανταποκρίνονται στα πραγματικά γεγονότα. (vii) Ζητείται η διαγραφή και αντικατάσταση των παραγράφων 10 και 11 της Έκθεσης Απαίτησης με τις οποίες αποδίδεται δόλος και απάτη στους Εναγόμενους 1 - 2 και 3 - 4 αντίστοιχα και αντικατάστασης τους με νέες παραγράφους όπου ουσιαστικά με τη νέα παράγραφο 10 θα αποδίδονται στο σύνολο των Εναγομένων οι καταλογιζόμενες ενέργειες και αντί για λεπτομέρειες δόλου και απάτης θα καταγράφονται λεπτομέρειες ψευδών παραστάσεων. Με τη προτεινόμενη παράγραφο 11 θα αναφέρεται ότι οι Ενάγοντες πείσθηκαν και προμήθευσαν τους Εναγόμενους 1 εμπορεύματα αξίας €2.496.541 την περίοδο Ιουλίου 2009 - Ιανουαρίου 2010. (viii) Ζητείται να προστεθεί νέα παράγραφος 12 όπου θα δικογραφείται ότι οι Εναγόμενοι συνέχισαν τις ψευδείς τους παραστάσεις την περίοδο Σεπτεμβρίου - Οκτωβρίου 2009 και θα παρατίθενται λεπτομέρειες. (
  6. ix)Ζητείται να προστεθεί νέα παράγραφος 13 όπου θα δικογραφείται ότι οι Ενάγοντες και πάλι πείσθηκαν και συνέχισαν την προμήθεια εμπορευμάτων στην Εναγόμενη 1. (
  7. x)Εφόσον εγκριθούν οι τροποποιήσεις ως οι (viii) και (
  8. ix)οι υφιστάμενες παραγράφοι 12 και 13 θα αναριθμηθούν σε 14 και 15. (
  9. xi)Ζητείται η προσθήκη νέας παραγράφου 16 όπου θα δικογραφείται ότι οι Ενάγοντες ανακάλυψαν ότι οι παραστάσεις των Εναγομένων ήταν ψευδείς και θα περιγράφονται τα ψεύδη τους. (xii) Ζητείται η διαγραφή της παρ.22 και η προσθήκη νέας παραγράφου 17 όπου θα δικογραφείται ότι οι Εναγόμενοι την περίοδο Ιουνίου 2009 - Ιανουαρίου 2010 συνωμότησαν για να οικειοποιηθούν τα εμπορεύματα των Εναγόντων και θα παρατίθενται λεπτομέρειες. (xiii) Ζητείται αναρίθμηση των παραγράφων 14 - 21 και 23 - 26 σε 18 - 29. (xiv) Στην αναριθμηθείσα παρ.18 (δηλαδή νυν 14) να αναφέρεται ότι η πρόταση του Εναγόμενου 2 για μεταβίβαση ακινήτων του στη Ρουμανία δεν ήταν μόνο ως εγγύηση του χρέους αλλά έγινε και για πλήρη ικανοποίηση της αξίωσης των Εναγόντων. Όπως προκύπτει από την Ένορκη Δήλωση X"Κυριάκου τα στοιχεία που επιδιώκεται να εισαχθούν περιήλθαν στην γνώση των δικηγόρων των Εναγουσών όταν πρόσφατα παρέλαβαν και μελέτησαν τις γραπτές δηλώσεις των προτιθέμενων μαρτύρων. Οι μάρτυρες αυτοί που πρόδηλα είναι ή ήταν αξιωματούχοι ή υπάλληλοι των Εναγουσών γνώριζαν τα γεγονότα αυτά εξ υπαρχής. Είναι τέτοια η φύση των γεγονότων αυτών που ήταν στη γνώση των προσώπων που είχαν τις επαφές και διαπραγματεύσεις με τους Εναγόμενους όταν οι ισχυριζόμενες αυτές περιστάσεις ελάμβαναν χώρα. Η προβαλλόμενη θέση για την καθυστέρηση δεν είναι πειστική. Εύλογα διερωτούνται οι Εναγόμενοι πώς ο εμφύλιος πόλεμος στη Συρία θα μπορούσε να επηρεάζει το ζήτημα της εξαιτούμενης τροποποίησης και παραπέμπουν οι Εναγόμενοι 1 και 2 τους στο περιεχόμενο ένορκης δήλωσης που καταχωρίστηκε στις 27.3.2017 προς υποστήριξη αιτήματος των Εναγόντων για αναβολή της ακρόασης της αγωγής. Είχε τότε δηλωθεί ότι μετά την έναρξη του πολέμου στη Συρία το εργοστάσιο των Εναγόντων έκλεισε και οι συνέταιροι, μέτοχοι και μέρος του προσωπικού εγκατέλειψε τη Συρία και εγκαταστάθηκε στο εξωτερικό. Συγκεκριμένα αναφερόταν ότι ο διευθυντής πωλήσεων των Εναγόντων ο οποίος λόγω της θέσης και των καθηκόντων που είχε στους Ενάγοντες φέρεται να είναι από τους βασικούς μάρτυρες, είχε εγκατασταθεί στις ΗΠΑ. Είναι πρόδηλο πως η ανάγκη για τροποποίηση είναι το αποτέλεσμα της προετοιμασίας που έγινε στην υπόθεση. Η προετοιμασία, όταν πλέον επίκειτο η έναρξη της δίκης έγινε πιο ουσιαστική και ενδελεχής και έφερε στην επιφάνεια τις ανακρίβειες και ελλείψεις στην Έκθεση Απαίτησης. Η διαπίστωση, από μόνη της, δεν πρέπει να οδηγήσει στην απόρριψη των συγκεκριμένων τροποποιήσεων. Η παράμετρος θα πρέπει να συνεκτιμηθεί με τις υπόλοιπες πιο ουσιαστικές περιστάσεις της υπόθεσης. Οι πυλώνες της υπόθεσης παραμένουν αμετάβλητοι και η βάση της αξίωσης η ίδια. Οι Εναγόμενοι δεν θα υποστούν οιαδήποτε βλάβη που να μη μπορεί να αποζημιωθεί με έξοδα. Η θέση ότι οι Ενάγοντες δεν προσέρχονται με καθαρά χέρια και ότι ακολουθούν παρελκυστική τακτική στην εκδίκαση της υπόθεσης δεν ευσταθεί, τουλάχιστον στο χρονικό αυτό στάδιο και με αναφορά στην υπό κρίση Αίτηση. Όλα τα μέρη είχαν συναινέσει στην ακύρωση των ημερ. 18 και 19.10.2017 και η εκδίκαση της αγωγής θα αρχίσει την 22.11.2017. Είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι και αυτές οι τροποποιήσεις θα πρέπει να επιτραπούν ώστε να δοθεί η δυνατότητα στις Ενάγουσες να παρουσιάσουν απρόσκοπτα τη μαρτυρία που διαθέτουν για τις επαφές μεταξύ των μερών κατά τους ουσιώδεις χρόνους. (
  10. xv)Ζητείται η προσθήκη του ποσού των €2.078.329,26 σε διάφορες παραγράφους του παρακλητικού της Έκθεσης Απαίτησης. (xvi) Ζητείται η προσθήκη δύο νέων θεραπειών στο παρακλητικό της Έκθεσης Απαίτησης για διάταγμα εντοπισμού (tracing order) των εμπορευμάτων που πωλήθηκαν σε τρίτους και που να διατάσσει την Εναγόμενη 1 να δώσει λογαριασμό για τα χρήματα που εισέπραξε από αυτούς και τόκους προς 9% ετησίως «υπό τη μορφή περαιτέρω και/ή επαυξημένων και/ή τιμωρητικών αποζημιώσεων». Εφόσον στο σώμα της αγωγής εμπεριέχονται οι ισχυρισμοί που μπορούν να τεκμηριώσουν μια θεραπεία, αυτή μπορεί να χορηγηθεί από Δικαστήριο έστω και αν δεν περιγράφεται ρητά στο παρακλητικό της Έκθεσης Απαίτησης. Όμως εφόσον ο διάδικος διεκδικεί μια θεραπεία εξυπηρετεί να αναφέρεται ρητά στο παρακλητικό ώστε και η άλλη πλευρά να γνωρίζει και να έχει σαφή εικόνα της εναντίον της υπόθεσης. Εκδίδεται, συνεπώς, διάταγμα για τροποποίηση ως η παρ. Α της Αίτησης. Η τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης να καταχωρηθεί μέσα σε 2 ημέρες από τη σύνταξη του παρόντος διατάγματος (το οποίο να ζητηθεί σήμερα) και αντίγραφα να παραδοθούν αυθημερόν τους δικηγόρους των Εναγομένων. Η Υπεράσπιση των Εναγομένων 1 και 2 στην τροποποιηθείσα Έκθεση Απαίτησης, μαζί με την Ανταπαίτηση τους, να καταχωριστεί εντός 15 ημερών από την παράδοση αντιγράφου της τροποποιημένης Έκθεσης Απαίτησης στους δικηγόρους τους. Η Υπεράσπιση των Εναγομένων 3 και 4 στην τροποποιηθείσα Έκθεση Απαίτησης, επίσης να καταχωριστεί εντός 15 ημερών από την παράδοση αντιγράφου της τροποποιημένης Έκθεσης Απαίτησης στους δικηγόρους τους. Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση των Εναγομένων 1 και 2 και Απάντηση και Απάντηση στην Υπεράσπιση των Εναγομένων 3 και 4 να καταχωριστούν εντός περαιτέρω 3 ημερών. Τα έξοδα που θα σπαταληθούν λόγω της τροποποίησης (thrown away expenses) όπως και τα έξοδα της παρούσας Αίτησης όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ των Εναγομένων και εναντίον των Εναγουσών. Οι Εναγόμενοι 1 και 2 αφενός και οι Εναγόμενοι 3 και 4 αφετέρου που εκπροσωπούνται από διαφορετικούς δικηγόρους και καταχώρισαν ξεχωριστές Ειδοποιήσεις Πρόθεσης Ένστασης θα δικαιούνται σε ξεχωριστό σετ εξόδων. (Υπ.) ............. Χ. Μαλαχτός, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: Τροποποίηση δικογράφου cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.