Αναφορικά με την Τράπεζα Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ ν. Αναφορικά με την Εταιρεία Pierides Holdings Plc, Αρ. Αίτησης 22/2017, 26/10/2017

(1), 214

(1), 218

(2)& 333, στους Θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας, των περί Εταιρειών (Εκκαθάριση) Κανονισμών του 1933, Κανονισμός 92, των Περί Εταιρειών Κανονισμών, Κανονισμός 3 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου Και Αναφορικά με την Τράπεζα Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ, από τη Λευκωσία Και Αναφορικά με την Εταιρεία Pierides Holdings Plc -------------------------------- Ημερ.: 26.10.2017 Για την Αιτήτρια: κ. Κ. Μαυρόκωστας για Λ. Παπαφιλίππου & Σία ΔΕΠΕ Για την Καθ' ης η Αίτηση: κ. Κ. Αντωνίου για Phc Tsangarides LLC A Π Ο Φ Α Σ Η Με την υπό κρίση Αίτηση η Αιτήτρια Τράπεζα εξαιτείται διάταγμα που να διατάσσει όπως η Καθ' ης η Αίτηση εταιρεία Pierides Holdings Plc εκκαθαριστεί. H εκκαθάριση της Pierides επιδιώκεται με έρεισμα την αφερεγγυότητα της. Η Τράπεζα ονομαζόταν Τράπεζα Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ μέχρι και την 30.3.2017 οπόταν και μετονομάστηκε σε Astrobank Limited. Σχετική ειδοποίηση καταχωρίστηκε την 12.4.

1. Όπου στη συνέχεια γίνεται αναφορά σε Τράπεζα θα εννοείται η Τράπεζα Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ ή η Astrobank Limited αναλόγως του χρόνου. Η Αίτηση καταχωρίστηκε την 13.1.2017 και υποστηρίζεται με Ένορκη Δήλωση ιδίας ημερομηνίας της Χριστίνας Λοϊζίδου υπαλλήλου της Τράπεζας. Σύμφωνα με την Ένορκη Δήλωση Λοϊζίδου, την 7.12.2009 συνομολογήθηκε σύμβαση τρεχούμενου λογαριασμού με την οποία η Τράπεζα χορήγησε στην Pierides όριο σε τρεχούμενο λογαριασμό. Τις υποχρεώσεις της Pierides προς την Τράπεζα, μέχρι ποσού €700.000 πλέον τόκους, εγγυήθηκαν με εγγυητήρια έγγραφα ημερ. 22.12.2010 δύο φυσικά πρόσωπα. Προς περαιτέρω εξασφάλιση η Pierides εξέδωσε ομόλογο κυμαινόμενης επιβάρυνσης επί του συνόλου των περιουσιακών της στοιχείων προς όφελος της Τράπεζας. Ο λογαριασμός παρουσίασε υπερβάσεις και η Τράπεζα με σειρά επιστολών της προς την Pierides την καλούσε να τακτοποιήσει την εξόφληση του χρεωστικού υπολοίπου, που την 28.8.2015 ανερχόταν στο ποσό των €769.242,09 πλέον τόκους. Δεν υπήρξε συμμόρφωση εκ μέρους της Pierides, οπόταν, η Τράπεζα με επιστολή της ημερ. 24.6.2016 τερμάτισε τη συμφωνία και κατέστησε ολόκληρο το χρεωστικό υπόλοιπο, που είχε ανέλθει σε €793.316 πλέον τόκους, απαιτητό καλώντας την Pierides να το εξοφλήσει. Δύο ημέρες μετά, την 28.6.2016 η Τράπεζα «παρέδωσε διά χειρός στην Εταιρεία» ειδοποίηση (ΧΛ 6) απαιτώντας την καταβολή του ποσού των €793.316 πλέον τόκους από 1.1.
2. Την 22.12.2016, σε σχέση με την ίδια οφειλή, η Τράπεζα καταχώρησε εναντίον της Pierides και ενός εκ των εγγυητών της την αγωγή 3760/2016 Ε.Δ. Λεμεσού. Η Pierides καταχώρησε Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης με 17 λόγους ένστασης που υποστηρίζεται με Ένορκη Δήλωση ημερ. 8.5.2017 του Γιώργου Σαββίδη, οικονομικού διευθυντή της. Ο Σαββίδης προβάλλει την οικονομική κατάσταση της Pierides παραθέτοντας λεπτομέρειες για τα περιουσιακά της στοιχεία και στοιχεία που, κατά τη θέση του, καταδεικνύουν ότι η Pierides είναι δραστηριοποιημένη και οικονομικά ενεργή, για να υποστηρίξει ότι δεν είναι αφερέγγυα και έχει την οικονομική δυνατότητα καταβολής του ποσού που η Τράπεζα αξιώνει, το οποίο όμως αμφισβητεί. Την 20.3.2017 δόθηκαν οδηγίες για να γίνει δημοσίευση της Αίτησης στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας και μια καθημερινή εφημερίδα, τουλάχιστον 15 ημέρες πριν τη δικάσιμο. Με την Απόφαση της 11.9.2017 είχε διαπιστωθεί πως καμιά δημοσίευση δεν φαινόταν να είχε γίνει, τουλάχιστον πως δεν μαρτυρήθηκε ότι έγινε. Η Τράπεζα δεν είχε καταδείξει ότι ακολούθησε τις οδηγίες που δόθηκαν από το Δικαστήριο. Το Δικαστήριο ακολουθώντας την Bedros Karaoglanian & Sons Ltd, and Others v. Hagop Karaoglanian & Another

(1976)12 J.S.C 1875 κατέληξε ότι, εφόσον κανένα ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεν είχε υποστεί ανεπανόρθωτη αδικία ουσιαστικής φύσης, η μη δημοσίευση της Αίτησης συνιστούσε απλή παρατυπία. Η Αίτηση τέθηκε σε αδράνεια και δόθηκε νέα ημερομηνία εκδίκασης και νέες οδηγίες για δημοσίευση. Την 12.10.2017 καταχωρίστηκε Ένορκη Δήλωση από την Αγγελίνα Φωκά δικηγόρο και συνεργάτιδα στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων της Τράπεζας που μαρτυρεί ότι έγιναν οι δημοσιεύσεις της Αίτησης σύμφωνα με τις οδηγίες του Δικαστηρίου της 11.9.

1. Η Αίτηση επιδιώκεται, όπως προειπώθηκε, με έρεισμα την αφερεγγυότητα της Pierides. Στην νομική βάση της Αίτησης γίνεται μεταξύ άλλων αναφορά στα άρθρα 211(ε) και 212(α), (β) και (γ) του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ.113, είναι ωστόσο πρόδηλο πως η θέση ότι η Pierides είναι αφερέγγυα εδράζεται στο ότι η τελευταία παρέλειψε να συμμορφωθεί με την ειδοποίηση ημερομηνίας 28.6.
2. Στην Pan-Aman Hotels Limited v. Εφόρου Φόρου Προστιθέμενης Αξίας

(2002)1(Γ) A.A.Δ. 1796, 1800-1, αναφέρεται ότι εάν «επιδιώκεται να βασιστεί η αίτηση γενικά στην ανικανότητα της εταιρείας να πληρώσει τα χρέη της, τούτο μόνο σε συνάρτηση με το άρθρο 212(γ) μπορεί να γίνει, οπότε βέβαια δεν αρκεί αναφορά σε αποτυχία της εταιρείας να πληρώσει χρέος της αλλά επιβάλλεται αναφορά στη συνολική κατάσταση της εταιρείας, λαμβανομένων υπόψη όλων των υποχρεώσεων της εταιρείας, περιλαμβανομένων ενδεχομένων και μελλοντικών στα πλαίσια στάθμισης της συνολικής φερεγγυότητας της». (Βλ. ακόμη C. Phasarias (Automotive Centre) Ltd v. Εταιρεία Σκυροποιϊας «Λεωνίκ» Ltd

(2009)1(Β) A.A.Δ. 1417 και Αναφορικά με την Εταιρεία Besuno Ltd, Π.Ε. 269/2009, ημερ. 20.2.2014). Τέτοια μαρτυρία δεν προσφέρθηκε από την Τράπεζα και επομένως η Αίτηση εδράζεται αποκλειστικά στο άρθρο 212(α). Έχει ιδιαίτερη σημασία ότι δεν επιδιώκεται η διαπίστωση της αφερεγγυότητας της Pierides με μαρτυρία που να αποδεικνύει ως γεγονός, ότι η Εταιρεία είναι αφερέγγυα, αλλά επιστρατεύεται το τεκμήριο του Νόμου (άρθρο 212(α)), ότι εφόσον η Pierides δεν ανταποκρίθηκε στην ειδοποίηση πληρωμής είναι τέτοια. Στην GIP Constructions Ltd v. Διευθυντής Τμήματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων

(1991)1 A.A.Δ. 14 αναφέρεται ότι μαρτυρία ότι η Εταιρεία δύναται στην πραγματικότητα να πληρώσει τα χρέη της μπορεί να προσφερθεί όταν η αίτηση εδράζεται γενικά στην αδυναμία της Εταιρείας να πληρώσει τα χρέη της. Όμως, εφόσον αποδεικνύεται η προϋπόθεση του άρθρου 212(α) λειτουργεί το νομικό τεκμήριο με αναπόδραστες συνέπειες. Περαιτέρω, στην Μ. Mouletaris Machinery Co. Ltd v. Ζήνωνος

(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 1649 αναφέρεται ότι στην περίπτωση που αποδεικνύονται τα στοιχεία που διαλαμβάνονται στο άρθρο 212 το Δικαστήριο δεν έχει διακριτική ευχέρεια και διατάσσει την «διάλυση» της εταιρείας ενώ αν ικανοποιηθούν οι πρόνοιες του άρθρου 211 το Δικαστήριο διατηρεί τέτοια ευχέρεια. Γι' αυτό για να τροχιοδρομηθούν οι δραστικές συνέπειες του νομικού τεκμηρίου επιβάλλεται ξεκάθαρη διαπίστωση ότι πρόκειται για υπαρκτή και αδιαμφισβήτητη οφειλή. Θεωρείται κατάχρηση να καταχωρείται αίτηση για διάλυση εταιρείας με τον ισχυρισμό ότι είναι αφερέγγυα όταν το χρέος επί του οποίου εδράζεται η αίτηση αμφισβητείται. Η αμφισβήτηση πρέπει να είναι γνήσια, όμως η διαδικασία της αίτησης διάλυσης δεν είναι η πλέον κατάλληλη για να διαπιστωθεί αν το ποσό πράγματι οφείλεται από την εταιρεία, ιδιαίτερα στις περιπτώσεις όπου τα γεγονότα δεν είναι απλά. Εάν για να επιλυθεί το ζήτημα θα πρέπει να ακολουθηθεί διαδικασία ανάλογη της εκδίκασης αγωγής για αμφισβητούμενη οφειλή, τότε θα πρέπει να γίνει αγωγή και όχι να μετατραπεί η αίτηση διάλυσης σε αγωγή για επίλυση της διαφοράς. Στην Χατζηγιάννης ν. C & J Kyprianou Promotions Ltd

(2010)1(B) A.A.Δ. 991 αναφέρεται ότι οι πρόνοιες του άρθρου 213

(1)του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ.113 είναι ταυτόσημες με τις πρόνοιες του άρθρου 224

(1)του Companies Act 1948 της Αγγλίας και κατ' επίκληση της New Travellers' Chambers Ltd v. Cheese and Green [1894] 70 LT 271 αναφέρεται ότι η υποβολή αίτησης για εκκαθάριση εταιρείας δεν είναι πρόσφορη μέθοδος εκδίκασης αμφισβητούμενης οφειλής. Εάν υφίσταται οποιαδήποτε εύλογη βάση αμφισβήτησης της ύπαρξης του χρέους δεν πρέπει να υποβάλλεται τέτοια αίτηση. Ούτε και ασφαλώς είναι επιτρεπτό όπως χρησιμοποιείται καταχρηστικά η διαδικασία υποβολής αίτησης για εκκαθάριση ως μέθοδος άσκησης πίεσης σε εταιρεία να καταβάλει χρήματα τα οποία αμφισβητεί ότι οφείλει (Re a company [1992] 2 All E.R. 797). Δεν πρέπει να αναμένεται από την Pierides, και κάθε εταιρεία στη θέση της, να πληρώσει το ποσό για να αποφύγει την εκκαθάριση της και να έχει να λαμβάνει στην περίπτωση που η υπεράσπιση της στην αγωγή επιτύχει, έστω μερικώς. Το ίδιο ποσό για το οποίο δόθηκε η Ειδοποίηση της 28.6.2016, είναι το ποσό που η Τράπεζα αξιώνει με την αγωγή που καταχώρησε εναντίον της Pierides. Όταν καταχωρείτο η υπό κρίση Αίτηση την 13.1.2017 η αγωγή υφίστατο. Είχε ήδη καταχωριστεί από την 22.12.2016 και, όπως αναφέρεται στην Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την Ένσταση, η αξίωση έχει αμφισβητηθεί και η Pierides και ο Εναγόμενος εγγυητής της έχουν ήδη καταχωρίσει Έκθεση Υπεράσπισης επικαλούμενοι υπερχρεώσεις και ανατοκισμό. Στη γραπτή αγόρευση των δικηγόρων της Τράπεζας αναφέρεται ότι η Pierides δεν έχει ποτέ αμφισβητήσει την οφειλή πριν την καταχώρηση της Έκθεσης Υπεράσπισης της στην αγωγή 3760/2016. Θετική μαρτυρία προς τούτο δεν έχει προσφερθεί. Εάν η θέση της Τράπεζας ήταν ότι η οφειλή της Pierides είναι αδιαμφισβήτητη τότε θα μπορούσε να κάμει χρήση της Δ.18 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και να ζητήσει συνοπτική απόφαση. Όμως η αγωγή εκκρεμεί για 10 μήνες και δεν έχει ζητηθεί κάτι τέτοιο. Στο σύγγραμμα Palmer's Company Law, 24η Έκδ., σε απόσπασμα από τις σελ. 1364-7 που οι δικηγόροι της Τράπεζας παραθέτουν και επικαλούνται σε σχέση με την καλόπιστη αμφισβήτηση του χρέους αναφέρεται ότι: «Το fall within the general principle the dispute must be bona fide in both a subjective and an objective sense. Thus it must be honestly believed to exist and must be based on substantial or reasonable grounds. "Substantial" means having substance and not frivolous and which the court should therefore ignore. There must be so much doubt and question about the liability to pay the debt that the court sees that there is a question to be decided. The onus is on the company "to bring forward a prima facie case which satisfies the court that there is something which ought to be tried either before the court itself or in an action, or by some other proceeding"». Στη συνέχεια, αναφέρονται παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο στην απόφαση του αν η αμφισβήτηση της οφειλής είναι ουσιαστική και γνήσια. Ως πρώτος παράγοντας, αναφέρεται το κατά πόσο έχει δοθεί στην εταιρεία άδεια να υπερασπιστεί την αγωγή που καταχωρίστηκε εναντίον της για την ισχυριζόμενη οφειλή. Στην προκειμένη περίπτωση δεν χρειάστηκε να εξεταστεί το ζήτημα από το Δικαστήριο που εκδικάζει την αγωγή γιατί η Τράπεζα ούτε καν ζήτησε συνοπτική απόφαση. Δεδομένης της εκκρεμοδικίας της αγωγής 3760/2016 την οποία η Τράπεζα καταχώρησε και λαμβανομένου υπόψη ότι η απαίτηση της Τράπεζας για το ισχυριζόμενο χρέος της Pierides κατέστη ζήτημα επίδικο με την καταχώριση Έκθεση Υπεράσπισης εκ μέρους της Pierides και του εγγυητή της, η υπό κρίση Αίτηση, που εδράζεται στην παράλειψη της Pierides να ανταποκριθεί προς την Ειδοποίηση και να πληρώσει το χρέος που αποτελεί το αντικείμενο στην αγωγή, θα πρέπει να απορριφθεί. Ως εκ των ανωτέρω, η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Καθ' ης η Αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ......................................... Χ. Μαλαχτός, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil / Bankruptcy Jurisdiction / Interim Αναφορά: Αίτηση Διάλυσης Εταιρείας cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο