Jiang Jun ν. Eminently Real Estate Development Co Ltd, Αρ. Αγωγής 433/2017, 17/10/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2017:A339 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: X. Μαλαχτού, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 433/2017 Μεταξύ: Jiang Jun, εκ Κίνας Ενάγοντα -και- Eminently Real Estate Development Co Ltd, εκ Λεμεσού Εναγομένης ------------------------------------ Αίτηση ημερ. 24.5.2017 Ημερ.: 17.10.2017 Για την Εναγομένη - Αιτήτρια: κα Σ. Κωνσταντινίδου για Χαράλαμπος Γαλανός ΔΕΠΕ Για τον Ενάγοντα - Καθ' ου η Αίτηση: κ. Γ. Διογένους για Αρετή Χαριδήμου & Συνεργάτες ΔΕΠΕ Α Π Ο Φ Α Σ Η H αγωγή καταχωρίστηκε με Κλητήριο Ένταλμα Ειδικά Οπισθογραφημένο την 21.2.2017 και επιδόθηκε στην Εναγόμενη Εταιρεία την 22.2.
- Δεν καταχωρίστηκε εμφάνιση και 16.3.2017, στη βάση ένορκης δήλωσης ημερ. 9.3.2017 του Σάββα Θεοφάνους, ασκούμενου δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων του Ενάγοντα, εκδόθηκε Απόφαση υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον της Εναγομένης. Σύμφωνα με την αξίωση ο Ενάγοντας είχε αγοράσει μια υπό ανέγερση κατοικία στην Παρεκκλησία από την Εναγόμενη δυνάμει γραπτής συμφωνίας ημερ. 12.5.2014 την οποία και κατάθεσε την 22.5.2014 στο Κτηματολόγιο για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης. Κατέβαλε προς την Εναγόμενη ολόκληρο το τίμημα αγοράς που ήταν €500.000 πλέον Φ.Π.Α, δηλαδή €595.
- Η Εναγόμενη όφειλε να ολοκληρώσει την κατοικία και να την παραδώσει στον Ενάγοντα μέχρι την 31.12.
- Μέχρι και την καταχώρηση της αγωγής η Εναγόμενη δεν είχε παραδώσει την κατοχή της κατοικίας στον Ενάγοντα, ούτε και είχε μεταβιβάσει την κυριότητα της επ' ονόματι του, παρά την επιστολή των δικηγόρων του Ενάγοντα ημερ. 18.11.2015 με την οποία η Εναγόμενη είχε κληθεί να παρουσιαστεί στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λεμεσού για να πραγματοποιηθεί η μεταβίβαση. Με την Απόφαση διατάχθηκε η ειδική εκτέλεση της συμφωνίας και η μεταβίβαση και εγγραφή της κατοικίας στο όνομα του Ενάγοντα. Εκδόθηκαν ακόμη διατάγματα που αφορούν στις ενέργειες που πρέπει να γίνουν προς επίτευξη των πιο πάνω. Δυόμιση μήνες μετά την 24.5.2017 καταχωρίστηκε η υπό κρίση Αίτηση με την οποία η Εναγόμενη εξαιτείται διάταγμα με το οποίο να παραμερίζεται ή και να ακυρώνεται η εκδοθείσα Απόφαση. Περαιτέρω διάταγμα με το οποίο να παραμερίζεται ή και να ακυρώνεται η επίδοση του Κλητηρίου Εντάλματος σε αυτή. Η Αίτηση υποστηρίζεται με Ένορκες Δηλώσεις ημερ. 24.5.2017 του Guang Chao, εκ των διευθυντών της Εναγομένης Εταιρείας και των Κυριάκου Προδρόμου και Χαραλαμπίας Σιάφκου, υπαλλήλων της. Ο Ενάγοντας καταχώρισε Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης με 18 λόγους ένστασης που υποστηρίζεται με Ένορκη Δήλωση ημερ. 18.9.2017 της Αθανασίας Παντελίδου, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων του. Οι Ένορκες Δηλώσεις των Προδρόμου και Σιάφκου αναφέρονται στο ζήτημα της επίδοσης στην Εναγόμενη. Όπως αναφέρεται στην Ένορκη Δήλωση Επίδοσης ημερ. 28.2.2017, η επίδοση πραγματοποιήθηκε στις 22.2.2017 στον Προδρόμου που περιγράφεται ως υπάλληλος στο εγγεγραμμένο γραφείο της Εναγομένης. Η Σιάφκου αναφέρει ότι είναι υπεύθυνη του λογιστηρίου της Εναγομένης και διορισμένη από αυτή ως το υπεύθυνο πρόσωπο για να παραλαμβάνει τα διάφορα έγγραφα που αφορούν την Εναγόμενη όταν ο διευθυντής της Guang Chao απουσιάζει στο εξωτερικό. Την 22.2.2017 η Σιάφκου απουσίαζε από την εργασία της. Όταν επέστρεψε στο γραφείο, αναφέρει, ο Guang Chao ρώτησε το προσωπικό κατά πόσο είχαν παραλάβει οποιαδήποτε έγγραφα και τότε ο Προδρόμου ανέφερε ότι μέσα στον Φεβρουάριο του 2017 είχε παραλάβει κάποια έγγραφα και ότι είχε ξεχάσει να του το αναφέρει. Προκύπτει, συμπερασματικά, από την Ένορκη Δήλωση Σιάφκου ότι αυτό έγινε την 15.5.2017, οπόταν και ο Guang Chao επικοινώνησε άμεσα με το δικηγορικό γραφείο των κ.κ. Χαράλαμπος Γαλανός ΔΕΠΕ. Ο Προδρόμου επιβεβαιώνει τις θέσεις της Σιάφκου και αναφέρει ότι κατά την απουσία της στις 22.2.2017 τον είχε παρακαλέσει να παραμείνει ο ίδιος στο γραφείο στη θέση της. Αναφέρει ότι την ημέρα εκείνη επισκέφθηκε τα γραφεία της Εναγομένης κάποιος κύριος και ήθελε να του παραδώσει κάποια έγγραφα. Διατείνεται ότι του ανέφερε ότι δεν ήταν το αρμόδιο πρόσωπο αλλά απλός πωλητής και ότι η υπεύθυνη παραλαβής εγγράφων απουσίαζε, ενώ ο διευθυντής της Εναγομένης ήταν στο εξωτερικό. Ο κύριος που τον επισκέφθηκε πρόδηλα ήταν ο ιδιώτης επιδότης που επέδωσε την παρούσα αγωγή. Αναφέρει ο Προδρόμου ότι του είπε να υπογράψει και να παραλάβει τα έγγραφα γιατί ακόμα και αν αρνείτο θα ήταν το ίδιο πράγμα. Υπόγραψε και παρέλαβε τα έγγραφα αλλά ξέχασε να αναφέρει οτιδήποτε σε οποιονδήποτε. Την 15.5.2017 όταν ο διευθυντής της Εναγομένης ρώτησε το προσωπικό κατά πόσο κάποιος είχε παραλάβει οτιδήποτε, θυμήθηκε το περιστατικό και αφού ανηύρε στο χαρτοφύλακα του τα έγγραφα τα παρέδωσε στο διευθυντή απολογούμενος. Επρόκειτο για το Κλητήριο Ένταλμα στην παρούσα αγωγή και σε ακόμη μια αγωγή. Ο Guang Chao αναφέρει ότι από τον Σεπτέμβριο του 2016 απουσίαζε από την Κύπρο και επέστρεψε την 10.4.
- Την 15.5.2017 τον επισκέφθηκε ιδιώτης επιδότης και του παρέδωσε έγγραφα μεταξύ των οποίων και την Απόφαση ημερ. 16.3.
- Αυτός ήταν ο λόγος που ρώτησε το προσωπικό κατά πόσο είχε οποιοσδήποτε παραλάβει οιαδήποτε έγγραφα, οπόταν και ο Προδρόμου του παρέδωσε την παρούσα αγωγή. Επί της ουσίας της αξίωσης του Ενάγοντα αναφέρει ότι από το καταβληθέν από τον Ενάγοντα ΦΠΑ του επιστράφηκαν €70.
- Αυτό θα είχε αντίκτυπο στην Απόφαση εάν με αυτή διατασσόταν η επιστροφή κάποιου χρηματικού ποσού. Εφόσον η Απόφαση περιορίστηκε στα εκδοθέντα διατάγματα η επιστροφή €70.000 Φ.Π.Α δεν επηρεάζει οτιδήποτε διατάχθηκε με την Απόφαση. Ο Guang Chao δεν επικαλείται ότι ο Ενάγοντας παρέβηκε τους όρους της επίδικης συμφωνίας ή ότι δυνάμει της οφείλει οιονδήποτε ποσό στην Εναγόμενη. Η υπεράσπιση της Εναγόμενης εδράζεται την προβαλλόμενη από τον Guang Chao θέση ότι η επίδικη συμφωνία σχετίζεται με άλλη επιχειρηματική συνεργασία μεταξύ των διαδίκων και άλλων προσώπων. Κατά τον Guang Chao η επίδικη κατοικία πωλήθηκε στον Ενάγοντα αρκετά πιο κάτω από την πραγματική της αξία, στην τιμή των €500.000 πλέον ΦΠΑ, γιατί η Εναγόμενη είχε στηριχτεί στην επιχειρηματική συνεργασία από την οποία ανέμενε ότι θα κέρδιζε αρκετά εκατομμύρια. Η συνεργασία δεν προχώρησε αφού ο Ενάγοντας υπαναχώρησε. Διατείνεται ο Guang Chao πως ενώ η επιχειρηματική συμφωνία υπογράφηκε την 30.6.2014, η συνεργασία είχε συμφωνηθεί από την 12.5.
- Η Ένορκη Δήλωση Παντελίδου ήταν αχρείαστα μεγάλη. Τα γεγονότα επίδοσης της αγωγής είναι αδιαμφισβήτητα. Έγινε στο εγγεγραμμένο γραφείο της Εναγομένης, σε υπάλληλο της που δεν ήταν αξιωματούχος της. Όσον αφορά την επίκληση των, κατά τον Ενάγοντα, πραγματικών γεγονότων που περιβάλλουν την συμφωνία της 30.6.2014 αυτά εκτίθενται αχρείαστα. Το ζήτημα του κατά πόσο ο Εναγόμενος έχει καλή υπεράσπιση επί της ουσίας της αγωγής εξετάζεται σε επίπεδο ισχυρισμών στη βάση των όσων η Εναγόμενη παρουσιάζει ως τα αληθή γεγονότα (βλ. Λευκίδου ν. Κανναουρίδη
(1999)1 Α.Α.Δ. 528, 533). Η Αίτηση βασίζεται στη Δ.17, Θ. 10, των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία προνοεί ότι: «Όταν εκδοθεί απόφαση σύμφωνα με τους προηγούμενους κανονισμούς αυτής της διάταξης θα είναι νόμιμο για το Δικαστήριο στην κατάλληλη περίπτωση να παραμερίσει ή διαφοροποιήσει τέτοια απόφαση με όρους που θα ήθελαν φανεί δίκαιοι.» Το πρώτο ζήτημα που πρέπει να εξεταστεί είναι κατά πόσο η επίδοση που έγινε την 22.2.2017 ήταν αντικανονική, όπως η Εναγόμενη ισχυρίζεται. Σε τέτοια περίπτωση η Εναγόμενη δικαιούται δικαιωματικά στον παραμερισμό και δεν τίθεται ζήτημα άσκησης διακριτικής εξουσίας από το Δικαστήριο. Το Δικαστήριο είναι υποχρεωμένο, "ex debito justitiae" να παραμερίσει την απόφαση, και τούτο αφού έκαστος έχει το βασικό ανθρώπινο δικαίωμα (Αρθρο 3.3 (α) και (β) του Συντάγματος) να πληροφορηθεί για τα δικαστικά μέτρα εναντίον του, τους λόγους για τους οποίους καλείται να εμφανιστεί ενώπιον του Δικαστηρίου και να προβάλει τους ισχυρισμούς του (βλ. Γιωργαλλίδη v. Χρίστου
(1997)1 (Α) Α.Α.Δ. 247, 249 και J. Ζ. Classic Muzic Pro. Ltd v. Alkadia Music Land Ltd
(2002)1(Β) Α.Α.Δ. 1151, 1155, Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου Λτδ ν. Μιχαήλ
(2003)1(Β) Α.Α.Δ. 1044, 1046 και Μανώλη ν. Ελληνικής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ, ECLI:CY:AD:2017:A37, Π.Ε. Αρ. 413/2011, ημερ. 3.2.2017). Η Δ.5 θ.7 προνοεί ότι: «In the absence of any statutory provision regulating service of process upon a corporate body, service of an office copy of a writ of summons or other process on the president or other head officer, or on the treasurer or secretary of such body, or delivery of such copy at the office of such body, shall be deemed good service;» Τα γεγονότα επίδοσης της αγωγής είναι αδιαμφισβήτητα. Έγινε στο εγγεγραμμένο γραφείο της Εναγομένης Εταιρείας, σε υπάλληλο της που δεν ήταν αξιωματούχος της. Η Εναγόμενη εδράζει την επιχειρηματολογία της στην Ιερά Μητρόπολη Λεμεσού ν. Chr. P. Michaelides (Estates) Limited
(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 43 όπου η επίδοση σε εταιρεία κρίθηκε αντικανονική και άκυρη γιατί το κλητήριο ένταλμα είχε αφεθεί στο εγγεγραμμένο της γραφείο χωρίς υπογραφή παραλαβής. Το πρωτόδικο δικαστήριο είχε προβεί σε εύρημα ότι η εταιρεία δεν γνώριζε για την εναντίον της αγωγή και στην κατάληξη της απόφασης του Εφετείου γίνεται αναφορά ότι την επίδοση περιέβαλλε αχλής και δεν ήταν καν γνωστό το πρόσωπο στο οποίο αφέθηκε το κλητήριο και η ιδιότητα του. Σύντομα μετά στην J.Z Classic Music Pro. Ltd δόθηκε η ευκαιρία στο Εφετείο να εξηγήσει πως στην Ιερά Μητρόπολη Λεμεσού η επίδοση ακυρώθηκε γιατί ο επιδότης είχε αφήσει το κλητήριο ένταλμα στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας χωρίς οποιαδήποτε ένδειξη παραλαβής του. Στην J.Z Classic Music pro Ltd η επίδοση του κλητηρίου στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας σε πρόσωπο που βρισκόταν εκεί και υπόγραψε την παραλαβή του κρίθηκε ως κανονική. Στην προκειμένη περίπτωση ο Προδρόμου, υπάλληλος της Εναγομένης Εταιρείας, που αντικαθιστούσε την «υπεύθυνη» υπάλληλο παραλαβής εγγράφων στο εγγεγραμμένο γραφείο της Εταιρείας παρέλαβε το κλητήριο και όπως ο ίδιος αναφέρει υπόγραψε για την παραλαβή του. Ότι ο εκ των διευθυντών της Εταιρείας Guang Chao δεν έλαβε τότε γνώση για την αγωγή, ούτε άλλος αξιωματούχος της δεν έχει βαρύτητα στο αποτέλεσμα (βλ. J.Z Classic Music Pro Ltd, σελ. 1155). Είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι η επίδοση που έγινε την 22.2.2017 για την Εναγόμενη ήταν κανονική και επομένως κανονικά εκδόθηκε και η Απόφαση ημερ. 16.3.2017. Σε σχέση με κανονικά εκδοθείσες αποφάσεις αναφέρεται στην Evans v. Bartlam
(1937)All E. R. 646,
(1937)A. C. 473, 479, η οποία θεωρείται η κλασσική απόφαση στο θέμα και έχει υιοθετηθεί σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ότι: «The discretion is in terms unconditional. The Courts however, have laid down for themselves rules to guide them in the normal exercise of their discretion. One is that where the judgment was obtained regularly there must be an affidavit of merit, meaning that the applicant must produce to the Court evidence that he has a prima facie defence.» Στην Christoforou v. Kyriacoulli
(1963)2 A.A.Δ. 159, 161, αναφέρεται ότι: «The onus rests upon the applicant, however, to satisfy the Court that there is substance in the litigation which the setting aside of the judgment will, necessarily, re-open. The plaintiff, by taking the proper steps under the Rules, satisfied the Court, not only of defendant's default, but also of the merits of his claim to the extent of being entitled to judgment. Having obtained such judgment, the plaintiff is entitled to retain it unless the defendant can show (in addition to explaining this default) that there is merit in his case sufficient to justify re-opening of the litigation.» Στην Βίκα Πίκα Ντίσκο Λτδ v. Χάπη Στρητς Ντίσκο Λτδ,
(1997)1 (Α) Α.Α.Δ. 28, 31 αναφέρεται ότι: «. Το Δικαστήριο δεν θέτει, και είναι αμφίβολο αν μπορεί να θέσει, άκαμπτους κανόνες που αποστερούν τη δικαιοδοσία του. Το βασικό κριτήριο είναι κατά πόσο ο εναγόμενος ικανοποιεί το Δικαστήριο ότι έχει εκ πρώτης όψεως καλή υπεράσπιση στην αγωγή, ώστε να του δοθεί το δικαίωμα να την προβάλει. Τα υπόλοιπα κριτήρια, όπως π.χ. η επιμέλεια την οποία επέδειξε και η ταχύτητα με την οποία έδρασε μετά την έκδοση της απόφασης εναντίον του μολονότι στοιχεία που μετρούν στην κρίση του Δικαστηρίου δεν αναιρούν το πιο ουσιώδες, την ύπαρξη δηλαδή εκ πρώτη όψεως καλή υπεράσπισης». Στην Γιωργαλλίδης ν. Ταπελλογραφείο Κ. Παύλου & Σια Λτδ
(2000)1 (Β) Α.Α.Δ. 1101, 1106 αναφέρεται ότι: «Αναφορικά με την ύπαρξη καλής υπεράσπισης το πρωτόδικο Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι ο απλός ισχυρισμός του εφεσείοντος ότι εξόφλησε του εφεσίβλητους. είναι γενικός και αόριστος, αφού δεν παρουσιάζει στοιχεία αναφορικά με το ποιος πως και πότε εξοφλήθηκε το χρέος. Σύμφωνα με το πρωτόδικο Δικαστήριο ο εφεσείων θα έπρεπε να είχε παρουσιάσει ικανοποιητικές λεπτομέρειες για να πείσει το Δικαστήριο ότι είχε εκ πρώτης όψεως συζητήσιμη υπεράσπιση, πράγμα που απέτυχε να πράξει. . η προσέγγιση του πρωτόδικου Δικαστηρίου μας βρίσκει σύμφωνους. Ο εφεσείων είχε το βάρος να αποκαλύψει τα στοιχεία εκείνα που θα συνιστούσαν την υπεράσπισή του. Η αοριστία όμως του ισχυρισμού ότι απλά εξόφλησε το χρέος του, αφήνει κενά που δεν επιτρέπουν τη θεμελίωση καλή υπεράσπισης.» Στην Καλλής ν. Alpha Bank Ltd
(2002)1(Β) A.A.Δ. 793 αναφέρεται πως η αποδοχή ισχυρισμών χωρίς ίχνος υποστηρικτικού υλικού που να προσδίδει σε αυτούς κάποια βαρύτητα θα ισοδυναμούσε με κλονισμό της βεβαιότητας που πρέπει να υπάρχει τόσο για την τελεσιδικία των δικαστικών αποφάσεων όσο και για τα δικαιώματα των πολιτών. Θα ήταν εύκολο κάθε φορά να προβάλλεται ένας αστήρικτος ισχυρισμός και να παραμερίζονται νομότυπα ληφθείσες αποφάσεις. Υιοθετείται (στη σελ. 799) απόσπασμα από την πρωτόδικη απόφαση όπου αναφέρεται: «Αντλώντας κατεύθυνση από την Νομολογία, η αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης προϋποθέτει αλλά και εξυπακούει κάτι περισσότερο από την απλή παράθεση από τον αιτητή μιας εκδοχής, διαφορετικής από εκείνης του ενάγοντα. Θα πρέπει να προσκομιστούν στο Δικαστήριο κάποια αποδεικτικά στοιχεία τα οποία εξυπακούεται πως θα πρέπει να εμπεριέχουν κάποιο βαθμό πειστικότητας που θα καθορίζεται και θα καταδεικνύεται μέσα από τους ίδιους τους προβαλλόμενους ισχυρισμούς, ώστε η διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου να μην ασκείται επί ματαίω και μόνο αν θα εξυπηρετηθεί χρήσιμος σκοπός επίλυσης της διαφοράς των διαδίκων. Το βάρος απόδειξης είναι στους ώμους του αιτητή.» Στην Δωρίτης ν. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ
(2012)1(Α) Α.Α.Δ. 314, 318, αναφέρεται ότι: «Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Orams κ.α. ν. Αποστολίδη
(2006)1(Β) Α.Α.Δ. 1402, απαιτείται από τον εναγόμενο αιτητή να ικανοποιήσει το δικαστήριο ότι έχει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση. Να δώσει επαρκή στοιχεία που να δικαιολογούν το επανάνοιγμα της υπόθεσης. Η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου έχει ως πρωταρχικό, όπως χαρακτηρίστηκε παράγοντα, την αποκάλυψη εκ πρώτης όψεως συζητήσιμης υπεράσπισης. ........................................................................................................................................ Το πρωτόδικο δικαστήριο, περαιτέρω, ασχολήθηκε και με την προτεινόμενη «υπεράσπιση και ανταπαίτηση», δικόγραφο το οποίο τελικώς δεν κατατέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, για να καταλήξει ότι δεν στοιχειοθετείται, και ορθώς κατά την άποψη μας, θέμα υπεράσπισης στην ουσία της αγωγής, η οποία εδραζόταν σε συμφωνία δανείου. Σε συνάρτηση με τον προβληθέντα ισχυρισμό για χρέωση υπερβολικού ποσού τόκου, το δικαστήριο θεώρησε, και ορθώς, ότι δεν είχε από πλευράς εφεσείοντα προσκομισθεί οποιοδήποτε αποδεκτικό στοιχείο που να δικαιολογεί αυτή την προσέγγιση». Έχει η Εναγόμενη το βάρος να ικανοποιήσει το Δικαστήριο πως έχει επί της ουσίας της υποθέσεως εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση (prima facie defence on the merits). Αυτό είναι το κυρίαρχο στοιχείο. Εάν δεν καταδεικνύεται εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση επί της ουσίας ή δεν τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου τέτοια στοιχεία που να καθιστούν δίκαιο να της επιτραπεί να προβάλει την υπεράσπιση της δεν δικαιολογείται να επανανοίξει η υπόθεση. Τα όσα αναφέρονται από τον Guang Chao δεν συνιστούν υπεράσπιση επί της ουσίας της αγωγής. Η συμφωνία για την αγορά της επίδικης κατοικίας από τον Ενάγοντα ήταν γραπτή και τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Ουδεμία πρόνοια εμπεριέχει που να δίδει υπόσταση στη θέση του Guang Chao ότι συνδέεται με οποιαδήποτε άλλη συμφωνία των διαδίκων. Δεν επικαλείται ο Guang Chao πως ο Ενάγοντας εξαπάτησε την Εναγόμενη ή ότι προέβηκε σε ψευδείς παραστάσεις ή παραπλάνησε την Εναγόμενη ώστε αυτή να συμβληθεί μαζί του και να του πωλήσει την επίδικη κατοικία. Στην παρ. 16 της Ένορκης του Δήλωσης αναφέρει ότι ο ίδιος, αφού θεώρησε δεδομένο ότι με τις επιχειρηματικές συμφωνίες θα κέρδιζε τόσο ο ίδιος όσο και η Εναγόμενη Εταιρεία κάποια εκατομμύρια η τελευταία συμφώνησε με τον Ενάγοντα να του πωλήσει την επίδικη κατοικία. Εάν πράγματι η Εναγόμενη πώλησε την επίδικη κατοικία στον Ενάγοντα σε τιμή χαμηλότερη της αγοραίας της αξίας εν αναμονή κερδοφόρας επιχειρηματικής συνεργασίας, αυτό δεν συνιστά υπεράσπιση στην αξίωση του Ενάγοντα να του μεταβιβαστεί η κατοικία την οποία πλήρωσε πλήρως. Ακόμα και στην παρ. 20 της Ένορκης του Δήλωσης όπου ο Guang Chao επικαλείται παραπλάνηση, αυτή δεν αφορά την Εναγόμενη ώστε να συμβληθεί και να του πωλήσει την κατοικία αλλά την Κυπριακή Δημοκρατία, όπως ρητά καταγράφεται στο τέλος της παραγράφου ότι εξαπατήθηκε. Η Εναγόμενη δεν έχει αποκαλύψει συζητήσιμη ή εκ πρώτης όψεως καλή υπεράσπιση επί της ουσίας της αγωγής ούτε έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου τέτοια στοιχεία που να καθιστούσαν δίκαιο το επανάνοιγμα της υπόθεσης. Ως εκ των ανωτέρω η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον της Εναγόμενης, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............ Χ. Μαλαχτός, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: Αίτηση για παραμερισμό Απόφασης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο