← Κύπρος

Φ.Η.Μ.Ε.Ν ΕΡΓΟΛΗΠΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΙΜΙΤΕΔ ν. ΗΛΙΑΣ & ΥΙΟΣ (ΜΕΤΑΦΟΡΑΙ) ΛΙΜΙΤΕΔ, Αρ. Αγωγής: 4633/11, 26/10/2017

Φ.Η.Μ.Ε.Ν ΕΡΓΟΛΗΠΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΙΜΙΤΕΔ ν. ΗΛΙΑΣ & ΥΙΟΣ (ΜΕΤΑΦΟΡΑΙ) ΛΙΜΙΤΕΔ, Αρ. Αγωγής: 4633/11, 26/10/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2017:A353 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Αλ. Φυλακτού, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4633/11 Φ.Η.Μ.Ε.Ν ΕΡΓΟΛΗΠΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΙΜΙΤΕΔ, από Λεμεσό Εναγόντων και ΗΛΙΑΣ & ΥΙΟΣ (ΜΕΤΑΦΟΡΑΙ) ΛΙΜΙΤΕΔ, από Λεμεσό Εναγομένων ----------------------- Ημερομηνία: 26/10/2017 Για τους Ενάγοντες: κα Σύνθια Τόκα Για τους Εναγομένους: κ. Φ. Αποστολίδης Α Π Ο Φ Α Σ Η Τα δικόγραφα Χωρίς το Δικαστήριο να παραθέσει αυτολεξεί το περιεχόμενο των δικογράφων, οι ενάγοντες με την έκθεση απαίτησης τους αφού παραθέτουν τις ιδιότητες των διαδίκων και τον τομέα της ενασχόλησης τους, αναφέρουν ότι μετά από προφορική συμφωνία με τους εναγόμενους κατά τον Οκτώβριο του 2008, προέβησαν σε εργοληπτικές εργασίες προς όφελος των εναγομένων και πιο συγκεκριμένα, στην κατασκευή τσιμεντένιας βάσης / πεδίλου, με την τοποθέτηση καλουπιών και σιδήρου στο ακίνητο που υπέδειξαν οι εναγόμενοι στους ενάγοντες και που οι εναγόμενοι χρησιμοποιούν στα πλαίσια των εργασιών τους. Οι εργασίες έχουν περατωθεί και εξεδόθηκε από τους ενάγοντες στις 17 Οκτωβρίου 2008 το τιμολόγιο με αριθμό 0497 για το ποσό των €2.562,90 πλέον €384,44 ως Φ.Π.Α, δηλαδή συνολικά το ποσό των €2.946, το οποίο αντιπροσωπεύει την συμφωνηθείσα και/ή εύλογη αμοιβή και οι εναγόμενοι εξέδωσαν αυθημερόν την επιταγή με αριθμό 00961568 επί της Λαϊκής Τράπεζας για το πιο πάνω ποσό. Στις 22 Οκτωβρίου του 2008, οι ενάγοντες παρουσίασαν την εν λόγω επιταγή για εξαργύρωση, αλλά έχουν πληροφορηθεί ότι ανακλήθηκε η πληρωμή από τον εκδότη της, δηλαδή από τους εναγομένους. Οι ενάγοντες αξίωσαν επανειλημμένα από τους εναγόμενους προφορικά, αλλά και γραπτά, με συγκεκριμένη επιστολή, η οποία απαντήθηκε από τον δικηγόρο των εναγομένων με σχετική επιστολή, όπου προβάλλονται σχετικοί ισχυρισμοί. Οι ενάγοντες αναφέρουν ότι οι εναγόμενοι παρέλαβαν ανεπιφύλακτα την τσιμεντένια βάση / πέδιλο και επιπρόσθετα, προχώρησαν και ανέγειραν πάνω σ' αυτήν την βάση υποστατικό, το οποίο το χρησιμοποιούν μέχρι σήμερα. Τέλος, οι ενάγοντες προβάλλουν διαζευκτική αξίωση του ίδιου ποσού στην βάση του αδικαιολόγητου πλουτισμού. Οι εναγόμενοι στην έκθεση υπεράσπισης και ανταπαίτησης, παραδέχονται τις ιδιότητες των διαδίκων, τη σύναψη της συμφωνίας, την εκτέλεση της εργασίας και την έκδοση του τιμολογίου και της επιταγής που αναφέρθηκαν πιο πάνω, πλην όμως αρνούνται τους υπόλοιπους ισχυρισμούς και προβάλλουν την πιο κάτω θέση. Συγκεκριμένα, προβάλλουν ζήτημα κακοτεχνιών και μη συμβατότητας της εκτέλεσης του έργου σε προδιαγραφές, με αποτέλεσμα το έργο να μην έχει οποιαδήποτε χρησιμότητα στους εναγόμενους και αυτοί να μην υποστούν ζημιές και έξοδα. Ακολούθως, προβάλλουν λεπτομέρειες κακοτεχνιών, όπως μείωση εμβαδού κατά 41 τ.μ., εναπόθεσης επιπλέον σκυροδέματος πάχους 24 ε.κ. αντί 15 αξίας €2.349 λόγω κακού υπολογισμού και χειρισμού των εναγόντων, καθώς επίσης η επιφάνεια του σκυροδέματος ήταν ανώμαλη και χωρίς κλίσεις για τη διαφυγή των υδάτων και συνεπώς απαιτείται κατασκευή νέου τσιμενταρίσματος πάχους 10 ε.κ. άνωθεν των υφιστάμενων. Οι πιο πάνω κακοτεχνίες περιήλθαν στην αντίληψη των εναγόντων, οι οποίοι τις αποδέχθηκαν και πρότειναν στους εναγόμενους να χρεωθούν το κόστος ποσότητας ελαφρομπετόν αξίας €2.500 και να στρωθεί σε ομαλή επιφάνεια, στην δε άρνηση των εναγόμενων να δεχθούν αυτήν την πρόταση, οι ενάγοντες δεν απαιτούσαν πλέον την εξόφληση της πιο πάνω επιταγής. Τέλος, οι Εναγόμενοι παραθέτουν λεπτομέρειες ειδικών ζημιών ύψους €8.175,35 για εργασίες και έξοδα, τα οποία πρέπει να γίνουν για να αποκατασταθούν οι σχετικές ζημιές και αυτό το ποσό οι Εναγόμενοι το ανταπαιτούν. Οι ενάγοντες στην απάντηση στην υπεράσπιση και υπεράσπιση στην ανταπαίτηση, αρνούνται τους ισχυρισμούς των εναγομένων, οι οποίοι βρίσκονται σε αντίθεση με τους ισχυρισμούς των εναγόντων και επαναλαμβάνουν τους ισχυρισμούς τους που αναφέρονται στην έκθεση απαιτήσεως. Επιπρόσθετα, ισχυρίζονται ότι οι θέσεις των εναγομένων είναι υστερόβουλες και ότι ουδεμία προδιαγραφή ή μελέτη ή σχέδιο δόθηκε από τους εναγόμενους στους ενάγοντες, αλλά απεναντίας η κατασκευή της τσιμεντένιας βάσης, έγινε επί του σημείου όπου έχει οριοθετηθεί από τους ενάγοντες, καθώς επίσης ορίστηκε και το πάχος αυτής. Ως προς το σκυρόδεμα, αυτό έχει προμηθευθεί από τους ίδιους τους εναγόμενους και κατ' επέκταση, καθόρισαν και την ποσότητα αυτού και ουδέποτε τέθηκε ζήτημα κλίσης για διαφυγή των υδάτων, καθότι πάνω από τη βάση αυτή ανεγέρθηκε γκαράζ. Επιπρόσθετα, αρνούνται τη θέση των εναγομένων που αφορά το στρώσιμο του ελαφρομπετόν, τονίζοντας ότι δεν μπορεί να εναποτεθεί ελαφρομπετόν, λόγω ακριβώς του προορισμού χρήσης της βάσης, δηλαδή για την στάθμευση σπονδυλωτών οχημάτων και κατ' επέκταση δεν ενδείκνυται η τοποθέτηση ελαφρομπετόν. Τέλος, αρνούνται τη θέση των εναγομένων ότι οι ενάγοντες απάλλαξαν τους εναγομένους από την πληρωμή της επιταγής τονίζοντας την ανεπιφύλακτη παραλαβή της τσιμεντένιας βάσης. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Ως Μ.Ε.1 κατέθεσε ο διευθυντής των εναγόντων κύριος Ηλίας Πολυδώρου ο οποίος ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, υιοθέτησε την γραπτή του δήλωση. Σε αυτήν κάνει αναφορά στην ιδιότητα των εναγόντων και την ενασχόλησή τους ως εργολάβοι και κατείχαν την ετήσια άδεια εργολήπτη για το έτος

  1. Ακολούθως, αναφέρεται στην συνθήκες κάτω από τις οποίες προσεγγίστηκε από τον διευθυντή των εναγομένων και όπως οι ενάγοντες εκτελέσουν μία τσιμεντένια βάση / πέδιλο, πάνω στο οποίο θα έχτιζαν γκαράζ για να σταθμεύουν βαρέου τύπου οχήματα. Ο διευθυντής των εναγομένων ήθελε αυτό να κατασκευαστεί γρήγορα, διότι άρχιζε η κατασκευή δρόμου και συνεπώς συγκεκριμένη έκταση από το ακίνητο των εναγομένων, θα υπόκειτο σε απαλλοτρίωση και συνεπώς, ο διευθυντής των εναγομένων επιδιώκει είτε την μη απαλλοτρίωση, είτε επαυξημένη αποζημίωση. Παρόλο που οι ενάγοντες είχαν ανειλημμένες υποχρεώσεις, εντούτοις λόγω και άλλης συνεργασίας που είχαν με τον διευθυντή των εναγομένων, αποφάσισε να δημιουργηθεί η πιο πάνω τσιμεντένια βάση. Ως προς τις διαστάσεις και γενικά σχήμα της βάσης αυτής, ο διευθυντής των εναγομένων του ανέφερε ότι ήταν ήδη σημαδεμένη η έκταση που θα κατασκευαζόταν το πέδιλο και ότι ο ίδιος ο διευθυντής των εναγομένων θα προμηθεύσει με το απαραίτητο σίδερο και σκυρόδεμα και συνακόλουθα, οι ενάγοντες θα προέβαιναν στην εργασία καλουπώσεως πάνω στα σημάδια και δεν χρειαζόταν οποιοδήποτε σχέδιο. Οι οδηγίες συνεπώς και η συμφωνία, ήταν σαφής, δηλαδή να γεμίσει η σημαδεμένη έκταση με σίδερο και σκυρόδεμα που θα αγόραζε ο διευθυντής των εναγομένων και το θέμα ήταν κατεπείγον και ο ίδιος ο διευθυντής των εναγομένων ήταν αυτός που καθόριζε τον τρόπο και την τοποθεσία που θα κατασκευαζόταν το πέδιλο. Όταν μετέβησαν τα εμπλεκόμενα μέρη στο ακίνητο όπου χρησιμοποιούσαν οι εναγόμενοι, ο διευθυντής των εναγομένων του έδειξε την σημαδεμένη έκταση με είδος σχοινιού (ράμματα), στερεωμένο με πασσαλάκια, όπου ήταν και η έκταση που θα γέμιζαν με σίδερο και μπετόν για να γίνει το πέδιλο. Ο μάρτυρας πρόσεξε ότι το μέρος όπου ήταν σημαδεμένο, σε κάποιο σημείο ήταν κατηφορικό, οπότε και ανέφερε στον διευθυντή των εναγομένων ότι θα χρειαζόταν συγκεκριμένο είδος πετρώματος (κράσεραντ και χαλίκια), πλην όμως ο διευθυντής των εναγομένων του ανέφερε ότι δεν θα χρειαζόταν και ότι θα μπορούσε αυτό να καλυφθεί με περισσότερο σκυρόδεμα. Ακολούθως, κατέληξαν και στο χρηματικό ποσό της συμφωνίας, όπου το πόσο αντιστοιχούσε μόνο σε εργατικά, διότι τα υλικά θα τα προμήθευε η εναγόμενη εταιρεία. Οι εργασίες άρχισαν τον Οκτώβριο του 2008 μαζί με τον υπεργολάβο ο οποίος κατέθεσε και ως μάρτυρας κατά την ακροαματική διαδικασία. Όλο το απαιτούμενο σίδερο υπήρχε στο ακίνητο, το οποίο χορηγήθηκε από τους εναγομένους και το οποίο υπολογίστηκε από τους ίδιους και δεν ζήτησαν καν από τους ενάγοντες να τους αναφέρουν οτιδήποτε για την αναγκαία ποσότητα σιδήρου και σκυροδέματος και ουδέποτε οι ενάγοντες προέβησαν σε οποιαδήποτε προσφορά που να αφορά και να περιλαμβάνει τον υπολογισμό υλικών με βάση σχέδια. Μέχρι τα μέσα Οκτωβρίου η εργασία έχει ολοκληρωθεί και στις 17 Οκτωβρίου μετέβηκε στον διευθυντή των εναγομένων, όπου και του παρέδωσε σχετικό τιμολόγιο που εκδόθηκε από τους ενάγοντες και ακολούθως, εκδόθηκε επιταγή των εναγομένων όπου και παραδόθηκε στους ενάγοντες. Η επιταγή κατατέθηκε στο λογαριασμό των εναγόντων, αλλά αυτή δεν πληρώθηκε, διότι ο διευθυντής των εναγομένων ανακάλεσε την πληρωμή της. Ο διευθυντής των εναγόντων ρώτησε τον διευθυντή των εναγομένων για τον λόγο ανάκληση της πληρωμής και ο τελευταίος του είπε ότι θα το διευθετήσει, αλλά όσο περνούσε ο καιρός, ο διευθυντής των εναγόντων αντιλήφθηκε ότι ήταν πρόφαση για να μην πληρωθεί η επιταγή. Το ίδιο χρονικό διάστημα διαχώριζαν κοινή ακίνητη ιδιοκτησία, οπότε αυτός ήταν και ο λόγος που του έδινε χρόνο για να πληρώσει, αλλά μέχρι και το τέλος του 2010 δεν έχει πράξει οτιδήποτε η εναγόμενη εταιρεία και η τελευταία φορά που είχαν επικοινωνία, ο διευθυντής των εναγομένων του ανέφερε ότι δεν θα τον πληρώσει και να απευθυνθεί όπου αυτός επιθυμεί. Εκτίμηση του μάρτυρα ήταν ότι λόγω της συνεργασίας που είχαν τα εμπλεκόμενα μέρη σε ακίνητη ιδιοκτησία, ήταν πως ο διευθυντής των εναγομένων επιθυμούσε όπως η εργασία γίνει δωρεάν και η έκδοση της επιταγής ήταν για να πιστέψει ο διευθυντής των εναγόντων ότι θα τον πλήρωνε. Ακολούθως κάνει αναφορά στην αλληλογραφία που ανταλλάγηκε και στο περιεχόμενό τους. Τόνισε ο διευθυντής των εναγόντων ότι μέχρι την προβολή σχετικής αξιώσεως με την έκθεση του επιμετρητή ποσοτήτων, δεν έχει προβληθεί οποιοδήποτε παράπονο για την εργασία που εκτελέστηκε και η οποία έγινε στην παρουσία του διευθυντή των εναγομένων, ο οποίος επέβλεπε τις εργασίες και μάλιστα από την ημέρα παράδοσης της τσιμεντένιας βάσεις - πεδιλου, η εναγόμενη εταιρεία χρησιμοποιεί αυτήν, σταθμεύοντας βαριά οχήματα. Απορρίπτει την θέση των εναγομένων αναφορικά με το πάχος του πέδιλου, λέγοντας ότι το πέδιλο κατασκευάστηκε σύμφωνα με τις οδηγίες των εναγομένων και με υλικά που προμηθεύτηκαν οι ενάγοντες από τους ίδιους τους εναγομένους και συνακόλουθα, δεν υπήρχαν οποιαδήποτε σχέδια ή άδειες για μελέτη και δεν μπορούσαν κατ΄ επέκταση να υπολογίσουν υλικά για να κάνουν και τη σχετική προσφορά. Η ποσότητα του σκυροδέματος που αγόρασαν οι εναγόμενοι και χρησιμοποιήθηκε, ήταν αρκετή, διότι όχι μόνο δεν τοποθετήθηκε κράσεραντ, αλλά και επειδή έχουν γεμίσει ορισμένοι ανοιχτοί λάκκοι με μπετόν που υπέδειξε ο διευθυντής των εναγομένων. Απορρίπτει ως ψευδείς τους ισχυρισμούς των εναγομένων για ανώμαλη επιφάνεια και χωρίς κλίσεις για διαφυγή των υδάτων, αποδίδοντας τους ισχυρισμούς αυτούς στις διαδικασίες που έχουν κινηθεί ακολούθως. Ουδέποτε έχει γίνει αναφορά για κλίση προς διαφυγή υδάτων, διότι το πέδιλο θα καλυπτόταν πλήρως από τον γκαράζ, όπως τον ενημέρωσε ο διευθυντής στο εναγομένων, ο οποίος μάλιστα του ανέφερε ότι δεν χρειάζεται ειδικό μηχάνημα (ελικόπτερο) για να γυαλίσει το πέδιλο. Απέδωσε την έκθεση του επιμετρητή ποσοτήτων των εναγομένων, ο οποίος έδωσε κι αυτός με τη σειρά του μαρτυρία, σε ψέματα που λέχθηκαν από τον διευθυντή των εναγομένων σε αυτόν. Επανέλαβε την θέση του ότι ουδέποτε του υποδείχθηκαν οποιαδήποτε σχέδια ή άδειες και ο διευθυντής των εναγομένων έθεσε το ζήτημα ως επείγον, για να δημιουργήσει το πέδιλο και αυτός ήταν και ο λόγος που το έχει σημαδέψει ο ίδιος ο διευθυντής των εναγομένων και αγοράστηκαν τα υλικά από τον ίδιο. Εάν υπήρχαν πράγματι σχέδια, τότε ο διευθυντής των εναγομένων, ο οποίος είχε σημαδέψει το πέδιλο και αγόρασε τα υλικά, θα έπρεπε να τα είχε λάβει υπόψη. Ως προς το πάχος του πέδιλου, είναι η θέση του μάρτυρα ότι ο επιμετρητής ποσοτήτων των εναγομένων, αυθαίρετα καταλήγει στο συμπέρασμα του πάχους του πέδιλου κάνοντας μαθηματική πράξη με την ποσότητα σκυροδέματος και του εμβαδού του πεδίλου, διότι δεν ήταν απόφαση των εναγόντων οι διαστάσεις και το πάχος του πέδιλου, καθότι οι εναγόμενοι ήταν αυτοί που προμήθευσαν συγκεκριμένη ποσότητα υλικών και αυτά τα γεγονότα οι εναγόμενοι τα απέκρυψαν. Απορρίπτει την θέση των εναγομένων που αποδίδουν στον διευθυντή των εναγόντων ότι πρότεινε να στρωθεί με ελαφρομπετόν η επιφάνεια του πεδίλου, ισχυρισμό τον οποίο χαρακτηρίζει αστείο και ψεύδη, διότι ακόμα και κάποιος που δεν είναι εργολάβος, μπορεί εύκολα να αντιληφθεί ότι δεν μπορεί να στρωθεί η επιφάνεια με ελαφρομπετόν για να στηρίξει γκαράζ, το οποίο μάλιστα αφορούσε οχήματα βαρέου τύπου και αποδίδει τον ισχυρισμό αυτό σε πρόφαση για να απαλλαγεί η εναγόμενη εταιρεία από τις υποχρεώσεις, προβάλλοντας μάλιστα και ανταπαίτηση. Στην συνέχεια της κυρίως εξέτασης του, κατέθεσε την ετήσια άδεια εργολήπτη συγκεκριμένης τάξης για την επίδικη χρόνια, την επιστολή που απέστειλε διαμέσου των δικηγόρων του, τις φωτογραφίες του έργου που έχει εκτελεστεί και ακολούθως επεκταθεί με τη ανέγερση γκαράζ, την έκδοση του τιμολογίου που εξέδωσε η ενάγουσα εταιρεία προς την εναγόμενη εταιρεία για το οφειλόμενο και απαιτούμενο ποσό, την επιστολή που έλαβε από τους τότε δικηγόρους των εναγομένων, καθώς επίσης και την επιστολή που έλαβαν από τον εκτιμητή ποσοτήτων των εναγομένων και ορισμένα από τα πιο πάνω τεκμήρια κατατέθηκαν κατά το στάδιο της αντεξέτασης του. Ολοκληρώνοντας την κυρίως εξέταση του, περιέγραψε τις φωτογραφίες τις οποίες κατέθεσε ως τεκμήρια. Ακολούθως, έδωσε την δική του ερμηνεία για την χρησιμότητα της κατάθεσης της ετήσιας άδειας εργολήπτη, και την φύση της εργασίας που εκτέλεσε και πότε μια οικοδομική εργασία είναι νόμιμη ή όχι και ποιες άδειες απαιτούνται. Επανέλαβε την συνθήκες κάτω από τις οποίες εκτελέστηκε η εργασία και το ότι η έκταση ήταν ήδη προκαθορισθείσα και τα υλικά έχουν προμηθευτεί από τους εναγομένους και δεν κρίνεται σκόπιμο να παρατεθεί αυτούσια η μαρτυρία γι' αυτό το ζήτημα με τις οποιεσδήποτε τεχνικές λεπτομέρειες. Επίσης επανέλαβε την άρνηση του για απουσία σχεδίων, θέτοντας την δική του εκδοχή, ερμηνεία και εξήγηση γι' αυτό το ζήτημα, τονίζοντας ότι ήταν η πρώτη φορά που τα έβλεπε, αρνούμενος ταυτόχρονα σχετικές υποβληθείσες θέσεις περί του αντιθέτου και ότι του υποδείχθηκαν τα σχέδια για να προτείνει στον διευθυντή των εναγόμενων την ποσότητα του σιδήρου και σκυροδέματος που θα χρειαζόταν και ότι η ποσότητα τους υποδείχθηκε από τον μάρτυρα. Επίσης αναφέρθηκε στις εργασίες καλούπωσης της βάσης και προηγουμένως δεν έχει προβεί σε οποιεσδήποτε μετρήσεις, αλλά μεταφέρνει στο χώρο ένα αυτοκίνητο γεμάτο από καλούπια για να μην χρειαστεί η μεταφορά επιπρόσθετων καλουπιών για δεύτερη φορά και κατ΄επέκταση δεν έχει μετρήσει τις διαστάσεις των ραμμάτων με τα οποία έχει σημαδευτεί η έκταση όπου θα γινόταν το πέδιλο. Αρνήθηκε υποβληθείσα θέση ότι στην προκειμένη περίπτωση χρειαζόταν να έχει η βάση κλίση για διαφυγή υγρών, λόγω του ότι από τη στιγμή που ο χώρος θα στεγαζόταν και δεν θα εισέρρεαν νερά, δεν χρειαζόταν αυτή η πρόνοια και έδωσε την δική του άποψη αναφορικά με την χρησιμότητα τέτοιας κλίσης για τυχόν απώλειες λαδιών από τα φορτηγά, καθώς επίσης και για την κλίση που παρουσιάζει το σημείο όπου θα γινόταν η βάση και το ζήτημα αυτό διευθετήθηκε με την εισήγηση του διευθυντή των εναγομένων με εναπόθεση επιπλέον σκυροδέματος. Στα σχέδια που κατατέθηκαν στο Δικαστήριο ως τεκμήρια, έδωσε την δική του ερμηνεία και εξήγηση και περιγραφή για το τι αυτά απεικονίζουν και δεν κρίνεται σκόπιμο να παρατεθεί αυτολεξεί η μαρτυρία που δόθηκε σε αυτό το σημείο, λόγω του τεχνικού και λεπτομερειακού χαρακτήρα, αλλά θα γίνει ειδική αναφορά κατά το στάδιο της αξιολόγησης της μαρτυρίας. Αναφέρθηκε επίσης στην συμβολή του υπεργολάβου του, ο οποίος κατέθεσε και ως μάρτυρας, αρνούμενος υποβληθείσα θέση ότι ο συγκεκριμένος υπεργολάβος δεν έχει εργαστεί στο έργο. Αναφέρθηκε επίσης στην άφιξη του σκυροδέματος στο χώρο, αλλά και την ύπαρξη του σιδήρου στο ακίνητο των εναγόμενων. Αρνήθηκε επίσης υποβληθείσα θέση ότι την ώρα όπου τοποθετείτο το σκυρόδεμα άνοιξε το καλούπι, αναφέροντας ταυτόχρονα και το χρονικό σημείο όπου αφαιρέθηκαν τα καλούπια. Την δεύτερη μέρα της αντεξέτασης του, αρνήθηκε υποβληθείσα θέση ότι ήταν ο ίδιος που τοποθέτησε τα ράμματα και οριοθέτησε την έκταση όπου θα γινόταν το πέδιλο, επαναλαμβάνοντας το όλο πλαίσιο και συνθήκες κάτω από τις οποίες έγινε η συμφωνία, αλλά και η εκτέλεση του έργου που συνίστατο στην τσιμεντένια βάση / πέδιλο. Έδωσε επίσης την δική του εκδοχή και ερμηνεία αναφορικά με την αλληλογραφία που έχει ανταλλαγεί πριν την έγερση της αγωγής και απέδωσε την ισχυριζόμενή κακοτεχνία σε πρόφαση από πλευράς εναγομένων για να μην πληρώσουν το οφειλόμενο ποσό, απορρίπτοντας ταυτόχρονα και οποιοδήποτε ζήτημα κακοτεχνίας. Επανέλαβε επίσης τους λόγους για τους οποίους δεν έχει προβεί σε οποιαδήποτε ενέργεια για να απαιτήσει το οφειλόμενο πόσο άμεσα, δηλαδή επικαλέστηκε την συνεργασία που είχαν με διαχωρισμό κοινής ακίνητης ιδιοκτησίας. Έδωσε επίσης τις δικές του θέσεις και τοποθετήσεις αναφορικά με τα όσα καταγράφει ο επιμετρητής ποσοτήτων των εναγομένων στο τεκμήριο 7 και ο οποίος έδωσε μαρτυρία στο Δικαστήριο, όπως π.χ. την απόρριψη της θέσης αναφορικά με τις κλήσεις, διότι στα σχέδια δεν υπάρχουν τέτοιες πρόνοιες, κατά τον ίδιο, καθώς επίσης αρνήθηκε την θέση ότι χρειάζεται επιπλέον τσιμεντάρισμα 10 εκατοστών και για να το αιτιολογήσει αυτό, επικαλέστηκε την χρησιμοποίηση του γκαράζ μέχρι σήμερα από τους εναγομένους, προβάλλοντας επίσης ζήτημα φυσικής φθοράς από την χρησιμοποίηση του γκαράζ από τα βαρέου τύπου οχήματος και που δικαιολογεί την φθορά του πατώματος. Επίσης επανέλαβε την θέση του ότι ο διευθυντής των εναγομένων αρνήθηκε την χρησιμοποίηση συγκεκριμένου μηχανήματος, δηλαδή ελικοπτέρου. Τέλος, αρνήθηκε υποβληθείσες θέσεις περί κακοτεχνιών, για την ευθύνη του στον υπολογισμό των υλικών και την σήμανση του χώρου. Ως Μ.Ε.2 κατέθεσε ο κ. Ηλίας Παγκράς. Αναφέρθηκε στο καθεστώς του στην Κύπρο, ότι εργάστηκε με τους ενάγοντες στο επίδικο έργο και τους εκεί παρόντες, καθώς επίσης και τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν για την καλούπωση του έργου και ήταν παρών όταν εναποτίθετο το μπετόν. Στην αντεξέταση του αναφέρθηκε για το καθεστώς του στην Κύπρο και την εδώ παραμονή του, αρνήθηκε υποβληθείσες θέσεις ως προς την γνωριμία του με τον διευθυντή των εναγομένων και δεν ήταν σε θέση να αναγνωρίσει τα σχέδια τα οποία κατατέθηκαν στο Δικαστήριο ως τεκμήρια. Αρνήθηκε επίσης υποβληθείσα θέση ότι δεν ήταν παρών στο εργοτάξιο, καθώς επίσης αρνήθηκε ότι έσπασαν τα καλούπια και περαιτέρω ανέφερε ότι κατά την εκτέλεση του έργου ήταν παρών ο διευθυντής των εναγομένων, ο οποίος επιθυμούσε να ολοκληρωθεί το έργο γρήγορα. Ως Μ.Υ.1 κατέθεσε ο κύριος Ηλίας Κυριάκου, ο οποίος είναι ο ιδρυτής και ο κύριος μέτοχος και ο σημερινός γραμματέας της εναγομένης εταιρείας, όπως αναφέρει στην γραπτή του δήλωση, η οποία αποτέλεσε μέρος της κυρίως εξετάσης του. Στην γραπτή του δήλωση, αποκαλύπτει την πηγή άντλησης της γνώσης του ως προς τα γεγονότα, δηλαδή μέσα από την προσωπική του εμπλοκή. Αναφέρει ότι κατά τις αρχές Οκτωβρίου του 2008, έχει συνάψει συμφωνία με τον διευθυντή των εναγόντων για να κατασκευάσουν πέδιλα, μαζί με το πάτωμα του γκαράζ, εμβαδού περίπου 435 m². Παρέδωσε σε αυτόν όλα τα αναγκαία αρχιτεκτονικά σχέδια, για να υπολογίσει τις ποσότητες σιδήρου και σκυροδέματος που θα χρειαζόταν για την κατασκευή και αρνείται την θέση ότι ήταν ο ίδιος που τοποθέτησε τα ράμματα, λέγοντας ότι αυτό το έπραξε ο διευθυντής των εναγόντων. Η συμφωνία περιελάμβανε καλούπια και εφαρμογή του σιδήρου και το στρώσιμο του μπετόν, καθώς επίσης προνοούσε ότι η αγορά του σιδήρου γίνει από την εναγόμενη εταιρεία και θα κόστιζε €2,
  2. Γύρω στα μέσα του Οκτώβρη, ο διευθυντής των εναγόντων απέστειλε δύο αλλοδαπούς εργάτες, οι οποίοι κατασκεύασαν τα καλούπια και ο διευθυντής των εναγόντων τον καθησύχασε, λέγοντας του ότι είναι τον διευθυντή των εναγόντων που γνωρίζει. Οι εργάτες αυτοί, μαζί με τον διευθυντή των εναγόντων, άπλωσαν τις ψάθες και εφάρμοσαν τα σίδερα των πέδιλων. Ο διευθυντής των εναγόντων τον διαβεβαίωσε ότι θα χρειάζονταν 60 μέχρι 65 m³ μπετόν, αντί όμως να χρειαστεί αυτή η ποσότητα, τελικά χρειάστηκε σχεδόν διπλάσια ποσότητα, δηλαδή 104 m³ και για τα 104 m³ πλήρωσε το ποσό των €2349 επιπλέον και η αξία τους ανήλθε στο ποσό των €6,940,78, ποσό το οποίο πλήρωσε η εναγόμενη εταιρεία για την αγορά των μπετόν. Ο διευθυντής των εναγόντων του δικαιολογήθηκε για το επιπρόσθετο μπετόν που σπαταλήθηκε, παραδέχτηκε ότι ήταν λάθος των υπαλλήλων του, διότι κατασκεύασαν πιο ψηλά καλούπια. Όταν ο διευθυντής των εναγόντων την επόμενη μέρα του έδωσε οδηγίες να ραντίσει των μπετόν, ο ίδιος έχει δώσει οδηγίες σε κάποιο υπάλληλο της εταιρείας του για να το κάνει αυτό και συνακόλουθα δεν επισκέφτηκε το μέρος, εξαιτίας εργασιών που είχε ο μάρτυρας. Στις 17 Οκτωβρίου 2008, ο διευθυντής των εναγόντων επισκέφτηκε τα γραφεία της εταιρείας του και αυτός του εξέδωσε μία επιταγή για το ποσόν των €2,946, συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α, όπως ήταν η συμφωνία μεταξύ τους για την αμοιβή. Μόλις όμως επισκέφτηκε το γκαράζ για να ραντίσει ξανά το πάτωμα, διαπίστωσε ότι ήταν ανώμαλη η επιφάνεια του δαπέδου, δηλαδή του σκυροδέματος, καθώς επίσης ήταν χωρίς κλίσεις για να μπορεί να φεύγει το νερό. Αμέσως τηλεφώνησε στον διευθυντή των εναγόντων και τον ενημέρωσε και προσήλθε στο μέρος όπου έγινε η εργασία και του υποσχέθηκε να φέρει το ελικόπτερο για να στρώσει τον μπετόν και παρά την υπόσχεση που του είχε δώσει για να ισοπεδώσει την επιφάνεια του πατώματος, δεν κράτησε την υπόσχεση του και αυτός ήταν ο λόγος που ανέφερε στον διευθυντή των εναγόντων ότι θα προσλάβει εκτιμητή για τις κακοτεχνίες που έγιναν για να αξιώσει αποζημίωση. Ο διευθυντής μετά από αυτήν την τοποθέτηση του διευθυντή των εναγομένων, ανέφερε ότι δεν αξιώνει πλέον τα χρήματα του και ότι ήταν ευτυχές το γεγονός ότι δεν πλήρωσε τους αλλοδαπούς εργάτες που εκτέλεσαν το έργο. Έχει ζητήσει από τον διευθυντή των εναγόντων να του επιστρέψει την επιταγή και τηλεφωνικώς ο διευθυντής των εναγόντων του ανέφερε ότι την έχει απωλέσει και ακολούθως ο διευθυντής των εναγομένων προχώρησε και έδωσε οδηγίες προς την τράπεζα του να ανασταλεί η πληρωμή της, η οποία έγινε με γραπτή εντολή προς την τράπεζα στις 20 Οκτωβρίου
  3. Μετά από κάποιες μέρες τον επισκέφθηκαν οι Σύριοι εργάτες που εργάστηκαν για την κατασκευή του δαπέδου που τους είχε στείλει ο διευθυντής των εναγόντων και του ζήτησαν να τους πληρώσει και αυτός αρνήθηκε και τους έστειλε να πληρωθούν από τον εργοδότη τους, δηλαδή τον διευθυντή των εναγόντων ή την εταιρεία του. Άφησε τα πράγματα όπως ήταν, διότι ο διευθυντής των εναγόντων του ανέφερε ότι δεν απαιτεί πλέον τα χρήματα, αφού δεν έχει πληρώσει τους αλλοδαπούς και δεν έκανε κανένα άλλο έξοδο. Ξαφνικά στις 9 Φεβρουαρίου 2011, η εταιρεία του και ο ίδιος προσωπικά, έλαβαν μία επιστολή από τους δικηγόρους των εναγόντων, με την οποία ζητούσαν τόσο από τον ίδιο, όσο και από την εταιρεία του, να τους πληρώσουν το ποσόν των €2,
  4. Οι δικηγόροι του τότε απάντησαν με επιστολή και απέρριψαν το περιεχόμενο της επιστολής που έλαβαν. Λόγω της λήψης της επιστολής των εναγόντων, κάλεσε τον εκτιμητή κύριο Ανδρέα Πολυκάρπου, ο οποίος ετοίμασε και του παρέδωσε την έκθεση του, στην οποία αναφέρονται ουσιαστικά τα έξοδα για τις εργασίες που απαιτούνται για την αποκατάσταση των ισχυριζόμενων κακοτεχνιών και μετά από παρέλευση τριών χρονών, κινήθηκε η διαδικασία της παρούσας αγωγής. Στην συνέχεια της κυρίως εξέτασης του, αναγνώρισε τα σχέδια τα οποία ισχυρίζεται ότι υπήρχαν και υποδείχθηκαν στον διευθυντή των εναγόντων, καθώς επίσης και τις αποδείξεις με βάση τις οποίες αγόρασε το σκυρόδεμα με το οποίο κατασκευάστηκε η επίδικη τσιμεντένια βάση. Στην αντεξέταση του, αναφέρθηκε στο αντικείμενο ενασχόλησης των εναγομένων, στην συνεργασία που είχε με τον διευθυντή των εναγόντων σε διαμοιρασμό κοινής ακίνητης ιδιοκτησίας, στις συνθήκες κάτω από τις οποίες συνάφθηκε η επίδικη συμφωνία και όταν κατέληξαν στην συμφωνία, ο διευθυντής των εναγόντων του ζήτησε σχέδια, πράγμα που έπραξε και ζήτησε από τον διευθυντή των εναγόντων να του αναφέρει την ποσότητα του σιδήρου που θα χρειαζόταν για να την αγοράσει από εταιρεία με την οποία συνεργάζεται και κάτι ανάλογο ειπώθηκε και για το ζήτημα του μπετόν, αναφέροντας ότι δεν βρέθηκε τελικά η απόδειξη αγοράς του σιδήρου που χρησιμοποιήθηκε για την επίδικη βάση. Ανέφερε ότι ο διευθυντής των εναγόντων του παρέδωσε σε πρόχειρο χαρτί την ποσότητα σιδήρου που χρειαζόταν και δεν ήταν απαραίτητη η αναζήτηση προσφοράς, ποσότητας και προδιαγραφών, διότι το σίδηρο θα πληρωνόταν από την εναγόμενη εταιρεία. Ακολούθως αναφέρθηκε με κάποιες τεχνικές λεπτομέρειες στην παραπέρα ανάπτυξη που έγινε πάνω στην τσιμεντένια βάση, ήτοι την ανέγερση του γκαράζ και δεν έχει λάβει την έγκριση από την Πολεοδομία για την έκδοση της σχετικής άδειας, διότι θα περάσει αγωγός ομβρύων υδάτων. Αναφέρθηκε επίσης στις απαλλοτριώσεις που σχετίζονται με την εκεί περιοχή και που επηρεάζει το επίδικο ακίνητο όπου έγινε η τσιμεντένια βάση, αρνούμενος υποβληθείσες θέσεις ότι βιαζόταν να γίνει η εν λόγω βάση λόγω των απαλλοτριώσεων. Έδωσε επίσης την δική του ερμηνεία για την αναγκαιότητα άδειας και εργολάβου και την φύση της εργασίας που ανέθεσαν οι εναγόμενοι στους ενάγοντες να εκτελέσουν. Αναφέρθηκε επίσης στα σχέδια που κατατέθηκαν ως τεκμήρια και που ισχυρίζεται ότι δόθηκαν στους ενάγοντες, αναλύοντας και επεξηγώντας τι αυτά απεικονίζουν σε επί μέρους ζητήματα. Ακολούθως αναφέρθηκε στο τι υπέδειξε στον διευθυντή των εναγόντων στο επίδικο ακίνητο όπου θα κατασκευαζόταν η τσιμεντένια βάση, λέγοντας επίσης ότι δεν ξέρει ποιος επέβλεπε το σημάδιασμα που έγινε από τους ενάγοντες, θεωρώντας ότι δεν ήταν απαραίτητη η επίβλεψη από αρχιτέκτονα ή πολιτικό μηχανικό, πιστεύοντας ότι οι ενάγοντες θα εκτελούσαν ορθά την εργασία, επαναλαμβάνοντας εκ νέου και την θέση ότι επέδειξε τα σχέδια στον διευθυντή των εναγόντων και γενικά τι διευθετήσεις έχουν γίνει για την προμήθεια των υλικών, την χάραξη και την εκτέλεση της εργασίας, απαντώντας έτσι και στην εκ διαμέτρου αντίθετη υποβληθείσα εκδοχή. Αναφέρθηκε επίσης στο πως εκτελέστηκε η εργασία και τους εκεί παρόντες και την περιορισμένη εμπλοκή του διευθυντή των εναγόντων, καθώς και την εκτέλεση της εργασίας από αλλοδαπούς εργάτες και γενικά τους εκεί παρόντες. Ανέφερε ότι αντί 60 - 65 κυβικά μέτρα μπετόν, ως η εκτίμηση του διευθυντή των εναγόντων, χρειάστηκαν 104 κυβικά μέτρα μπετόν και γενικά αναφέρθηκε στις ισχυριζόμενες κακοτεχνίες και λάθη που έγιναν και τι έχει συζητηθεί μεταξύ των διευθυντών των διαδίκων για τα ισχυριζόμενα λάθη και κακοτεχνίες. Στο τελευταίο σκέλος της αντεξέτασης του, αρνήθηκε υποβληθείσες θέσεις και που είχαν ως περιεχόμενο τις θέσεις και γενικά την εκδοχή που παρουσίασαν οι ενάγοντες και υποστηρίζουν το αγώγιμο δικαίωμα τους, επαναλαμβάνοντας ταυτόχρονα τις θέσεις του, όπως τις έχει παραθέσει άλλωστε και σε προηγούμενα στάδια που έδινε την μαρτυρία του. Ως Μ.Υ. 2 κατέθεσε ο κ. Ανδρέας Πολυκάρπου. Αναφέρθηκε στις συνθήκες κάτω από τις οποίες επισκέφθηκε το ακίνητο όπου εκτελέστηκε η επίδικη εργασία και το τι του υπέδειξε ο διευθυντής των εναγομένων, όπως π.χ. τα σχέδια - τεκμήριο 9 και έγγραφα που καταδεικνύουν την ποσότητα μπετόν που αγοράστηκε για την κατασκευή της τσιμεντένιας βάσης. Ανέφερε ότι υπάρχει απόκλιση μεταξύ σχεδίων - τεκμήριο 9 και της εκεί πραγματικότητας, ήτοι την ύπαρξη μικρότερου εμβαδού και πάχους, υιοθετώντας ταυτόχρονα την έκθεση του - τεκμήριο 7, δεν υπήρχαν κλίσεις, παραθέτοντας επίσης τις εισηγήσεις του για να καταστεί η βάση λειτουργική και συμβατή με τα σχέδια και προσδιορίζοντας το χρηματικό ποσό που θα χρειαστεί για να γίνουν τα πιο πάνω. Αναφέρθηκε επίσης στα μέσα και τον τρόπο όπου μια επιφάνεια από ανώμαλη γίνεται λεία. Στην αντεξέταση του, αναφέρθηκε στο τι εντόπισε κατά την επιτόπια του εξέταση στον χώρο και που είχε ως επίκεντρο την τσιμεντένια βάση, στον έλεγχο που έκανε στις διαστάσεις, στους υπολογισμούς που έκανε, δίνοντας ταυτόχρονα την δική του εξήγηση και ερμηνεία αναφορικά με τα σχέδια - τεκμήριο 9 και το περιεχόμενο τους, καθώς επίσης και τι πληροφόρηση έλαβε από τον διευθυντή των εναγομένων ως προς την χρησιμοποίηση της ποσότητας μπετόν και την ύπαρξη λάκκων και θεμελιοδοκών και τι έγγραφα έλαβε υπ΄ όψην του. Επίσης αναφέρθηκε στο μέσο και στον τρόπο που γίνεται μια χάραξη και μια ισοπέδωση ακινήτου και γενικά ποιος ο τρόπος που ένας εργολάβος εκτελεί ορθά την εργασία του. Έδωσε επίσης την δική του ερμηνεία και εξήγηση αναφορικά με την αναγκαιότητα ύπαρξης κλίσεων στον επίδικο χώρο, καθώς επίσης εξήγησε ότι θα ήταν αδιανόητο ένας εργολάβος να προτείνει στην συγκεκριμένη περίπτωση εναπόθεση ελαφρομπετόν, διότι το ελαφρομπετόν χρησιμοποιείται μόνο για μονώσεις και δεν έχει την σχετική αντοχή. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Aναφορικά με το ζήτημα των κακοτεχνιών, διαφωτιστική επί του θέματος νομολογία υπάρχει και το Δικαστήριο παραπέμπει ενδεικτικά, αλλά όχι περιοριστικά, στην υπόθεση Χαραλάμπους - ν - Decostone Ltd 2010 1 Β Α.Α.Δ. σελ. 747 , όπου αποφασίσθηκε ότι η ύπαρξη προβλημάτων δεν δημιουργεί, χωρίς άλλο, θέμα κακοτεχνιών ή μειώνει την υποχρέωση του διαδίκου ο οποίος εγείρει θέμα ευθύνης να στοιχειοθετήσει την αμέλεια που καταλογίζει στον αντίδικό του ή την ύπαρξη και παράβαση συμβατικού όρου στο πλαίσιο εκτέλεσης της σύμβασης. Τέθηκε ζήτημα από πλευράς εναγομένων δύο νομικά ζητήματα. Το ένα αφορά κατά πόσο η επίδικη σύμβαση είναι παράνομη, διότι για την εκτέλεση του έργου δεν έχει προηγηθεί άδεια οικοδομής και το δεύτερο νομικό σημείο είναι κατά πόσο το επίδικο έργο, ήτοι η τσιμεντένια βάση / πέδιλο είναι οικοδομή και συνεπώς εάν είναι οικοδομή, τότε για να είναι έγκυρη η σύμβαση θα έπρεπε να υπάρχει άδεια οικοδομής και στην προκειμένη περίπτωση δεν υπάρχει και συνεπώς η σύμβαση είναι άκυρη, ως η θέση των εναγομένων. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα πιο πάνω ζητήματα δεν ετέθηκαν στα δικόγραφα, στην δε ακροαματική διαδικασία, αυτό το θέμα έχει θιχθεί, όπως αυτό καταγράφεται στην αντιπρότελευταία και στην πρότελευταία σελίδα των αποστενοτυπημένων πρακτικών ημερομηνίας 23/2/2017, σε πολύ περιορισμένη όμως έκταση. Στην υπόθεση Αντιγόνη Χρίστου - ν - S.D. CLINIC CO LTD

(2000)1Γ Α.Α.Δ 2039, αποφασίσθηκε ότι το ζήτημα της παρανομίας θα πρέπει να εγείρεται στα δικόγραφα και μόνο όταν υπάρχει έκδηλη παρανομία θα πρέπει να εξετάζεται αυτεπάγγελτα από το Δικαστήριο. Για τα πιο πάνω ζητήματα, ήτοι το κατά πόσο η τσιμεντένια βάση είναι οικοδομή, καθώς επίσης και η απουσία άδειας οικοδομής και εάν είχε ως αποτέλεσμα την ακυρότητα της συμφωνίας, έχει ασχοληθεί η νομολογία. Συγκεκριμένα, στην υπόθεση Τάκης Λεωνίδα & Υιοί Λτδ - ν - Έπαρχος Πάφου
(2013)2 Α.Α.Δ 636, αποφασίσθηκε ότι το πότε μια κατασκευή θεωρείται «οικοδομή» ή όχι, είναι θέμα πραγματικό και ως τέτοιο αποφασίζεται με βάση τα γεγονότα κάθε υπόθεσης με παράγοντες, όπως το σχήμα και το μέγεθος της κατασκευής, τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν, ο τρόπος κατασκευής της οικοδομής, κατά πόσο είναι προσαρτημένη στη λοιπή οικοδομή, η σχέση της κατασκευής με τα υπόλοιπα κατασκευάσματα και τον τρόπο με τον οποίο θα γίνει η χρήση της οικοδομή, συνιστούν παράγοντες οι οποίοι αν και κρινόμενοι από μόνοι τους ενδεχομένως να μην αποβούν καθοριστικοί, εντούτοις, κρινόμενοι σωρευτικά βοηθούν στη διαμόρφωση της ορθής απάντησης στο ερώτημα που προβάλλεται. Επίσης στην υπόθεση Λεωνίδα αποφασίσθηκε ότι η κρίση του Δικαστηρίου ότι οι δύο κατασκευασμένες από μπετόν βάσεις συνιστούν οικοδομή εντός της εννοίας του σχετικού νόμου, είναι ορθή. Το γεγονός ότι και οι δύο βάσεις ήταν κατασκευασμένες από σκυρόδεμα, μόνιμα προσαρτημένες επί του εδάφους με ολόκληρη ουσιαστικά την επιφάνεια τους να καλύπτεται από συγκεκριμένα κατασκευάσματα, οδηγεί στο ασφαλές συμπέρασμα ότι πρόκειται για κατασκευές που οροθετούν συγκεκριμένο χώρο΄΄. Ως προς την απουσία άδειας οικοδομής, στην υπόθεση CONQUEROR DEVELOPMENTS LTD, v.DREAMLAND DEVELOPMENTS LTD,
(2005)1Α Α.Α.Δ 170 αποφασίσθηκε ότι ΄΄Το γεγονός ότι η ανέγερση των ημιτελών οικοδομών έγινε χωρίς να προηγηθεί η έκδοση της άδειας οικοδομής δεν καθιστά, από μόνο του την αντιπαροχή και/ή το σκοπό της συμφωνίας παράνομο και τη συμφωνία άκυρη. Ακολουθεί πως οι εφεσίβλητοι δεν εμποδίζονταν να διεκδικήσουν το λαβείν τους από τους εφεσείοντες. Βλ. Αγαθοκλέους κ.ά. ν. Λάππα
(1998)1(Δ) Α.Α.Δ., σελ. 2002.΄΄ Με βάση λοιπόν το πιο πάνω νομολογιακό πλαίσιο, από το οποίο το Δικαστήριο αντλεί διαφώτιση και καθοδήγηση, παρόλο που δεν έχει τεθεί ζήτημα παρανομίας μέσα από τα δικόγραφα, στην δε ακροαματική διαδικασία το ζήτημα έχει θιχθεί πολύ περιορισμένα, ως πιο πάνω αναφέρθηκε, εν τούτοις από την στιγμή που υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου το πραγματικό και παραδεκτό υπόβαθρο και από τις δύο πλευρές, ήτοι της κατασκευής της τσιμεντένιας βάσης από σκυρόδεμα και σίδηρο και συνακόλουθα είναι οικοδομή με βάση την υπόθεση Λεωνίδα, εξετάζεται κατά πόσο η επίδικη σύμβαση είναι παράνομη, λόγω ακριβώς της απουσίας άδειας οικοδομής. Με βάση λοιπόν την πιο πάνω υπόθεση CONQUEROR, δεν επιφέρει οποιαδήποτε ακυρότητα της επίδικης σύμβασης η απουσία άδειας οικοδομής και κατ΄ επέκταση οι ενάγοντες δεν κωλύονται στο να διεκδικήσουν το λαβείν τους, με βάση και την αξιολόγηση που θα γίνει πιο κάτω. ΒΑΡΟΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ Το βάρος απόδειξης σε πολιτικές υποθέσεις, κατά κανόνα, είναι αυτό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων το οποίο φέρει κατά κανόνα ο ενάγων, ο οποίος θα πρέπει να αποδείξει την υπόθεση του στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων και επί αυτού του θέματος υπάρχει πλούσια και πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και το Δικαστήριο παραπέμπει ενδεικτικά και όχι περιοριστικά, στην υπόθεση Βaloise Insurance Ltd - v - Κατωμονιάτη κ.α. 2008 1 Β Α.Α.Δ. σελ. 1275 όπου παρατίθεται αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα: <<όπως είναι γνωστό, το βάρος απόδειξης σε μια πολιτική δίκη το φέρει κατά κανόνα ο ενάγων ο οποίος και θα πρέπει να αποδείξει την υπόθεση του στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Έχει κατ' επανάληψη νομολογιακά καθορισθεί η έννοια του κριτηρίου αυτού, αλλά περαιτέρω βοήθεια μπορεί να αντληθεί από το σύγγραμμα του Murphy on Evidence, 8η έκδ.
(2003)όπου αναφέρονται στις σελ. 80-83, τα βασικά κριτήρια του αποδεικτικού αυτού βάρους. Τονίζεται ιδιαίτερα στη σελ. 81 ότι: «If the claimant bears the burden of proof, and fails to persuade the court that his case has been proved on the balance of probabilities, judgment should be given for the defendant. Moreover, the test is not whether the claimant's case is more probable than the defendant's, but whether the claimant's case is more probably true than not true, i.e., the claimant's case is measured by reference to an objective standard of probability.» Για να γίνει κατανοητός ο τρόπος με τον οποίο στην πράξη εφαρμόζεται το κριτήριο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, μπορεί να δοθεί το παράδειγμα της υπόθεσης Rhesa Shipping Co. S.A. v. Edmunds [1985] 1 W.L.R. 948. Εκεί, οι πλοιοκτήτες προσπάθησαν να επανακτήσουν από τους αντασφαλιστές τη ζημιά στο πλοίο τους το οποίο είχε βυθιστεί στη Μεσόγειο θάλασσα σε ήσυχα νερά και με καλό καιρό, ενώ το ναυάγιο δεν μπορούσε να διασωθεί. Η μαρτυρία έδειξε ότι το πλοίο έφερε μια μεγάλη οπή στο πλευρό, αποτέλεσμα της οποίας ήταν αυτό να πλημμυρίσει και να βυθιστεί. Το ζητούμενο στην υπόθεση ήταν η αιτία αυτής της ζημιάς. Οι ενάγοντες - πλοιοκτήτες - ισχυρίζονταν ότι το πλοίο κτύπησε σε ένα βυθισμένο υποβρύχιο και επομένως το πλοίο απωλέσθηκε λόγω θαλασσίων κινδύνων και άρα καλυπτόταν από το ασφαλιστικό συμβόλαιο. Οι εναγόμενοι ισχυρίστηκαν ότι η απώλεια οφειλόταν σε φυσική φθορά ως αποτέλεσμα της κακής κατάστασης του πλοίου, για την οποία και ευθύνονταν οι ενάγοντες. Πρωτοδίκως, η εξήγηση που δόθηκε από τους αντασφαλιστές απορρίφθηκε διότι δεν εξηγούσε επαρκώς τη ζημιά στο πλοίο. Από την άλλη, όμως, η θεωρία του υποβρυχίου θεωρήθηκε ως εντελώς εξωπραγματική και μη υποστηριζόμενη από ανεξάρτητη μαρτυρία. Με βάση τα δεδομένα αυτά, το Δικαστήριο εξέδωσε απόφαση υπέρ των εναγόντων, λόγω του ότι οι αντασφαλιστές δεν μπόρεσαν να προωθήσουν μια αποδεκτή αιτία της ζημιάς για να αντικρούσουν την αγωγή. Η απόφαση αυτή επικυρώθηκε από το Αγγλικό Εφετείο, αλλά κατ' έφεση στη Βουλή των Λόρδων, η απόφαση ανατράπηκε. Η Βουλή των Λόρδων αποφάσισε ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν ήταν υποχρεωμένο να διαλέξει μεταξύ δύο αντικρουόμενων θεωριών, απλώς και μόνο διότι οι αντασφαλιστές είχαν επιλέξει να προωθήσουν μια πιθανή εξήγηση για την απώλεια. Οι ενάγοντες ήταν εκείνοι που είχαν το νομικό βάρος απόδειξης στο επίδικο θέμα κατά πόσο το πλοίο είχε απωλεσθεί λόγω θαλάσσιων κινδύνων. Από τη στιγμή που το πρωτόδικο Δικαστήριο είχε βρει ότι η μαρτυρία που είχε προσαχθεί προς υποστήριξη της αγωγής ήταν εξαιρετικά απίθανη, έπρεπε να αποφασίσει ότι οι ενάγοντες είχαν αποτύχει να ικανοποιήσουν το βάρος απόδειξης που έφεραν. Όπως το θέτει ο Murphy, στο πιο πάνω σύγγραμμα σελ. 82: «The case throws the importance of the burden of proof into stark relief. An important point is that the burden of proof is the burden to prove that the facts relied on are more probable than not, and not merely that they are more probable than an explanation advanced by the other side.» AΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ - ΕΥΡΗΜΑΤΑ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσει με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είναι σε θέση να αξιολογήσει όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Το Δικαστήριο αξιολογεί τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους ( βλ. Ζεβρού v. Χαραλάμπους
(1996)1 Α.Α.Δ. 447, Καρεκλά v. Κλεάνθους
(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 1119 και Αθανασίου και άλλος v. Κουνούνη
(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 614). Η λογική είναι ένας ασφαλής οδηγός για το Δικαστήριο για να προβεί στα ανάλογα συμπεράσματα και αυτό τονίστηκε επανειλημμένα από την νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και το Δικαστήριο παραπέμπει ενδεικτικά και όχι περιοριστικά στην CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO. LTD "ΥΠΟ ΕΞΥΓΙΑΝΣΗ ΔΥΝΑΜΕΙ ΤΩΝ ΠΡΟΝΟΙΩΝ ΤΟΥ ΠΕΡΙ ΕΞΥΓΙΑΝΣΗΣ ΠΙΣΤΩΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΙΔΡΥΜΑΤΩΝ ΝΟΜΟΥ ΤΟΥ 2013, Ν. 17
(1)/2013 (ΕΝΕΡΓΩΝΤΑΣ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΕΙΔΙΚΗΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΡΙΑΣ ΤΗΣ, ΑΝΤΡΗΣ ΑΝΤΩΝΙΑΔΟΥ, ΑΠΟ ΤΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑ - ν - OTIS ELEVATORS (CYPRUS) LTD ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 371/2009 ημερ. 16/2/2015 λέχθησαν τα ακόλουθα: ΄΄Η εντύπωση που αποκομίζει από τους μάρτυρες το πρωτόδικο Δικαστήριο φέρει μαζί της το ευεργέτημα της επισταμένης παρακολούθησης των όσων οι μάρτυρες καταθέτουν, τον τρόπο με τον οποίο καταθέτουν, τη λογική που η μαρτυρία τους εκπέμπει και όλα αυτά σε συνδυασμό με την ανάλογη αντιπαραβολή με τη δικογραφία στις πολιτικές υποθέσεις ή τις καταθέσεις στις ποινικές υποθέσεις και τα εν γένει τεκμήρια. Η ανθρώπινη εμπειρία εν πολλοίς είναι οδηγός ως προς τη λογική των πραγμάτων (δέστε Baloise Insurance Co Ltd ν. Κατωμονιάτη κ.α.
(2008)1 Α.Α.Δ. 1275)΄΄ Ως προς τον μάρτυρα που προσήλθε στο Δικαστήριο ως εμπειρογνώμονας, ήτοι τον Μ.Υ.2 κ. Ανδρέα Πολυκάρπου, αυτός επιτελεί ένα ιδιαίτερα βαρύνοντα ρόλο, καθ΄ ότι καλείται στο Δικαστήριο για να διαφωτίσει με τις γνώσεις και τις εμπειρίες του και την επιστημονική του κατάρτιση, εκείνα τα γεγονότα που χρήζουν εξειδικευμένης ανάλυσης και επεξήγησης. Οι υποχρεώσεις των εμπερογνωμόνων μαρτύρων τέθηκαν και στην υπόθεση CYBARCO LTD -V- SILVIA KOVASCIK
(2001)1Γ Α.Α.Δ. σελ. 2013 στην οποία λέχθησαν τα ακόλουθα: <<Καθώς έχει νομολογηθεί οι εμπειρογνώμονες μάρτυρες υπέχουν υποχρέωση να δώσουν στο δικαστήριο τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για να καθίσταται δυνατός ο έλεγχος της ακρίβειας των συμπερασμάτων τους έτσι ώστε το Δικαστήριο να μπορεί να σχηματίζει τη δική του ανεξάρτητη κρίση με την εφαρμογή των κριτηρίων στα γεγονότα που αποδεικνύονται με μαρτυρία(Anastassiades v.Republic
(1977)2 C.L.R.97,Kouppis v.Republic
(1977)2 C.L.R.361, Philippou v. Odysseos
(1989)1 C.L.R. 1, 5 και Σπύρου ν. Χατζηχαραλάμπους
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 298, 308).>> Στην υπόθεση ΚΩΣΤΑ ΝΕΑΡΧΟΥ -ν- ΣΑΒΒΑ ΣΤΕΦΑΝΙΔΗ 2003 1 Α.Α.Δ. σελ 351 λέχθησαν τα ακόλουθα: <<Είναι γνωστό πως ο δικαστής δεν είναι επιτρεπτό να ενεργεί ως εμπειρογνώμονας. Εξειδικευμένα επίδικα θέματα, χρήζουν μαρτυρίας εμπειρογνωμόνων την οποία, δέχεται το Δικαστήριο προκειμένου να καταλήξει, ύστερα από αξιολόγηση, στο δικό του συμπέρασμα. Συχνά, η μαρτυρία των εμπειρογνωμόνων που καταθέτουν για το ίδιο θέμα, παρουσιάζει αντιθέσεις, μικρές μέχρι και μεγάλες αποκλίσεις. Αυτό συμβαίνει και σε υποθέσεις όπως η παρούσα όπου οι μάρτυρες είναι ιατροί και κατά κανόνα η ιατρική μαρτυρία, όπως και κάθε άλλη μαρτυρία εμπειρογνωμόνων θεωρείται ως μαρτυρία ανεξάρτητη (βλ. Andreas Anastassiades v. The Republic
(1977)2 C.L.R. 97, Kyriacos Nicola Kouppis v. The Republic
(1977)2 C.L.R. 361). Ακολουθεί πως το καθήκον των εμπειρογνωμόνων μαρτύρων είναι να εφοδιάσουν το Δικαστήριο με τα αναγκαία επιστημονικά/ειδικά κριτήρια και στοιχεία τα οποία, αφού εκτιμηθούν, να αποβούν χρήσιμα και βοηθητικά για το Δικαστήριο προκειμένου να καταλήξει στα δικά του συμπεράσματα και διαπιστώσεις.>> Στην απόφαση Σταύρος Ξιούρουππας κ.α. - ν - ΛΑΙΚΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΛΤΔ, ECLI:CY:AD:2016:A522, Πολιτική Έφεση 386/2010 ημερ. 15/11/2016, λέχθησαν τα ακόλουθα: ΄΄Το καθήκον ενός εμπειρογνώμονα, όπως έχει επιβεβαιωθεί και στην Κοινοτικό Συμβούιο Ομόδους ν. Άννας Κονναρή
(2011)1 Α.Α.Δ. 2298, είναι να εφοδιάσει το Δικαστήριο με όλες τις απαραίτητες επιστημονικές πληροφορίες ώστε το Δικαστήριο να μπορεί να εξαγάγει τα δικά του συμπεράσματα στα ενώπιον του υπό κρίση δεδομένα, (δέστε και Cybarco Ltd v.Kovascik
(2001)1 Α.Α.Δ. 2013). ΄΄ Στην πρόσφατη επίσης απόφαση Ανδρέα Νικολάου - ν - Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 162/2014, ημερομηνίας 2/5/2017, λέχθησαν τα ακόλουθα: ΄΄Η πραγματογνωμοσύνη είναι το αποτέλεσμα μελέτης, πείρας ή εκπαίδευσης (Δέστε Χατζηξενοφώντος κ.ά. v. Aστυνομίας
(2013)2 Α.Α.Δ. 316). Μαρτυρία μπορεί να γίνει αποδεκτή ως μαρτυρία πραγματογνώμονα όταν προέρχεται από επιστήμονα, στα πλαίσια της επιστήμης του (Δέστε Folkes v Chadd
(1782)3 Dong KB 157-15.4.13). Κάποιος μπορεί να θεωρηθεί ως πραγματογνώμονας, χωρίς, κατ΄ανάγκη, να κατέχει τα απαραίτητα ακαδημαϊκά προσόντα εάν έχει μεγάλη πείρα επί του θέματος (Δέστε Ηλιάδη & Σάντη - Το Δίκαιο της Απόδειξης - Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές, σελ. 575 - 587). Για να καταθέσει κάποιος ως πραγματογνώμονας, πρέπει να καταδείξει ότι κατέχει τα προσόντα για κάτι τέτοιο (Δέστε R v Francis
(2013)EWCA Crim. 123). Το ζήτημα του ποιος είναι πραγματογνώμονας αποφασίζεται από το Δικαστήριο μετά από άσκηση διακριτικής ευχέρειας και αφού εξετάσει τις γνώσεις και την εμπειρία του μάρτυρα, στο συγκεκριμένο θέμα που καλείται να καταθέσει (Δέστε Σιακόλα v Αστυνομίας
(2013)2 Α.Α.Δ. 110 και Yaacoub v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 73/2013, ημερ. 19.3.2014). Το ζήτημα της πραγματογνωμοσύνης μπορεί να αποφασιστεί κατά την προσπάθεια παρουσίασης της σχετικής μαρτυρίας ή ακόμη ευχερέστερα, στο τέλος της υπόθεσης, κατά τη διατύπωση της τελικής ετυμηγορίας, εκτός αν το όλο ζήτημα εξεταστεί στα πλαίσια δίκης εντός δίκης. Το καίριο ερώτημα που πρέπει να απασχολήσει το Δικαστήριο είναι το για ποιο θέμα παρουσιάζεται ο μάρτυρας ως πραγματογνώμονας (Δέστε R. v Clarke
(2013)EWCA, Crim. 162). Είναι προφανές ότι, το κατά πόσον ένας μάρτυρας θεωρείται ως πραγματογνώμονας από το Δικαστήριο, είναι σημαντικό για την αξιολόγηση της μαρτυρίας του και την έκβαση της δίκης. Τούτο διότι ένας πραγματογνώμονας μάρτυρας, σε αντίθεση με άλλους μάρτυρες, δικαιούται να πει στο Δικαστήριο τη γνώμη, την κρίση, τους συλλογισμούς και τα συμπεράσματά του, αφού, βεβαίως, παραθέσει το υπόβαθρο στο οποίο βασίστηκε, ώστε να μπορεί να ελεγχθεί από το Δικαστήριο. Ακόμα, όμως, και πραγματογνώμονας να είναι ένας μάρτυρας, δεν σημαίνει, απαραίτητα, ότι κάθε αναφορά του εμπίπτει στον τομέα της πραγματογνωμοσύνης του (Δέστε R v Allad
(2014)EWCA Crim 421 και R v Foulger
(2012)EWCA Crim 1516). Στην υπόθεση Allad (ανωτέρω), το Αγγλικόν Εφετείο, Ποινικό Τμήμα, ακύρωσε την καταδίκη των Εφεσειόντων επειδή, πρωτοδίκως, είχε επιτραπεί μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής, η οποία δεν θα έπρεπε να είχε επιτραπεί και η οποία ήταν ουσιαστική για την έκβαση της υπόθεσης. Στην υπόθεση εκείνη είχε επιτραπεί μαρτυρία γνώμης και συμπερασμάτων, και ο μάρτυρας δεν είχε περιοριστεί στα πρωτογενή γεγονότα, ενώ δεν ήταν πραγματογνώμονας............................................................................................................................................................................................ Οι πραγματογνώμονες μάρτυρες έχουν καθήκοντα και υποχρεώσεις έναντι του Δικαστηρίου, και ειδικά, να παρουσιάζουν την έντιμη, αντικειμενική και ανεξάρτητη τους θέση. ΄΄ . Ως προς την δυνατότητα αποδοχής μέρους μαρτυρίας και απόρριψης άλλης, το Δικαστήριο παραπέμπει ενδεικτικά και όχι περιοριστικά στην στην Τσίκκας ν. Χριστοφή, Πολ.Εφ.309/08, ημερ. 18 Νοεμβρίου 2010, και Μεσσάρη ν. Κατσιαμίδη, Πολ.΄Εφ.376/06, ημερ. 29 Νεομβρίου 2010 και FOUAD SAADE - v - NABIL ZEINI 2005 1B ΑΑΔ
  1. Έχοντας υπ΄ όψη τα παραδεκτά γεγονότα, όπως αυτά προέκυψαν μέσα από τα δικόγραφα, τα επίδικα θέματα που παραμένουν προς εκδίκαση, είναι κατά πόσο οι ενάγοντες εκτέλεσαν καλότεχνα ή κακότεχνα της επίδικη τσιμεντένια βάση και ανάλογα με το πως θα αξιολογηθεί αυτό θα έχει και την ανάλογη έκδοση απόφασης υπέρ ενάγουσας ή εναγομένης εταιρείας και δευτερευόντως κατά πόσο έχουν υποδειχθεί τα σχέδια - τεκμήριο 9 στους ενάγοντες για να υπολογιστεί η αναγκαία ποσότητα σιδήρου και μπετόν, αν και θα γίνει ειδική αξιολόγηση για αυτό το ζήτημα, λόγω της έκτασης της μαρτυρίας που τέθηκε και από τους δύο αντιπροσώπους των διαδίκων, ήτοι τους Μ.Ε. 1 και Μ.Υ.
  2. Για το θέμα το κατά πόσο η τσιμεντένια βάση είναι ή όχι οικοδομή και κατά πόσο οι ενάγοντες νομιμοποιούνται στην έγερση της αγωγής εν τη απουσία οικοδομικής άδειας, έχει γίνει ήδη αναφορά πιο πάνω στο κεφάλαιο της νομικής πτυχής, αλλά θα γίνει επίσης ειδική αναφορά πιο κάτω. Ως προς την μαρτυρία του Μ.Ε.1, το Δικαστήριο παρακολουθώντας τον μάρτυρα μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης και τον τρόπο που έδινε την μαρτυρία του και την εν γένει συμπεριφορά του μέσα από το εδώλιο του μάρτυρα, κρίνει ότι ήταν μάρτυρας της αλήθειας. Έδινε μαρτυρία με αρκετά φυσικό και πηγαίο τρόπο και δεν έχει διαπιστωθεί οποιαδήποτε πρόθεση του μάρτυρα να προσφύγει στο ψεύδος ή στην υπερβολή και ούτε υπήρχε οποιαδήποτε προκατάληψη εκ μέρους του. Βεβαίως, δεν γίνεται αποδεκτή στο σύνολο η μαρτυρία του και για αυτό υπάρχει νομολογιακό έρεισμα το οποίο έχει εκτεθεί πιο πάνω, όπως συμβαίνει άλλωστε και με την λογική, ως ένα εχέγγυο για την αξιολόγηση της τεθείσας ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρίας. Τα όσα έχουν λεχθεί από τον μάρτυρα αναφορικά με την άδεια εργολήπτη που κατέχει η ενάγουσα εταιρεία, το Δικαστήριο κρίνει ότι αυτό είναι ένα ζήτημα επουσιώδης και που εν πάση περιπτώση, δεν έχει τεθεί ζήτημα παρανομίας στο ότι η ενάγουσα εταιρεία δεν ήταν κάτοχος σχετικής άδειας, ζήτημα το οποίο έχει αποκρυσταλλωθεί, διότι η ενάγουσα εταιρεία απέδειξε δια μέσου του τεκμηρίου 2 ότι ήταν κάτοχος της σχετικής άδειας, έχοντας μάλιστα υπ΄ όψη ότι το έργο αυτό ήταν αξίας κάτω των €17,
  3. Επίσης, τα όσα ανέφερε αναφορικά με την αναγκαιότητα ύπαρξης άδειας οικοδομής, δεν έχουν οποιαδήποτε δεσμευτικότητα για το Δικαστήριο, διότι μέσα από το νομολογιακό πλαίσιο που έχει εκτεθεί ανωτέρω, από την στιγμή που η τσιμεντένια βάση / πέδιλο, η οποία είναι κατασκευασμένη από σίδηρο και μπετόν και αυτό είναι άλλωστε παραδεκτό, αφού και οι δύο πλευρές το ανέφεραν, τότε είναι απαραίτητο όπως αυτή καλύπτεται από άδεια οικοδομής. Συνεπώς απαντάται και το αντίστοιχο νομικό θέμα που ήγειρε η πλευρά των εναγομένων. Από την στιγμή λοιπόν που η τσιμεντένια βάση είναι οικοδομή, τότε είναι απαραίτητο όπως αυτή καλύπτεται με άδεια οικοδομής. Στην παρούσα υπόθεση, δεν υπάρχει τέτοια άδεια, καθ΄ ότι όχι μόνο δεν έχει προσκομιστεί τέτοια άδεια, αλλά και επειδή ο ίδιος ο Μ.Υ.1 το παραδέχθηκε. Αυτό όμως δεν έχει οποιοδήποτε αντίκτυπο στους ενάγοντες στο να εγείρουν την αξίωση τους με βάση και το νομολογιακό πλαίσιο όπως έχει εκτεθεί ανωτέρω, αλλά και επειδή η μαρτυρία του στα κύρια και αμφισβητούμενα σημεία με βάση τα επίδικα θέματα κρίνεται αξιόπιστη και η αντίστοιχη μαρτυρία του Μ.Υ.1 αναξιόπιστη, για τους λόγους που επεξηγούνται αναλυτικά πιο κάτω. Υπήρξε έντονη και αντίθετη ανταλλαγή θέσεων και υποβολών στο κατά πόσο οι ενάγοντες εκτέλεσαν το επίδικο έργο χωρίς να τους υποδειχθούν σχέδια και πιο συγκεκριμένα το τεκμήριο
  4. Ομολογουμένως, η θέση των εναγόντων ότι εκτέλεσαν το έργο χωρίς οποιαδήποτε σχέδια, με μια πρώτη ματιά και σκέψη, ξενίζει ως εικόνα και φαίνεται εκ πρώτης όψεως να είναι απίθανο. Όμως, με βάση την αξιολόγηση που ακολουθεί, το Δικαστήριο έχει πειστεί ότι πράγματι αυτό έγινε, ήτοι οι ενάγοντες εκτέλεσαν την τσιμεντένια βάση χωρίς σχέδια, διότι η περιοχή ήταν προκαθορισμένη και οι ενάγοντες προέβησαν στην καλούπωση και την ανάλογη προετοιμασία και ήταν παρόντες όταν έχει χυθεί στο σκυρόδεμα. Ως προς το κατά πόσο κάτι απίθανο να είναι αληθινό, η νομολογία μας το έχει αποσαφηνίσει και αποδεχθεί. Συγκεκριμένα, στην υπόθεση MOSSA (MUSSA) MOHAMMED MUSTAFA, ν.
  5. ΑΝΔΡΕΑ ΚΑΚΟΥΡΗ,
  6. ELBEKA CONSTRUCTING LTD,
  7. ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΛΤΔ,
(2002)1Α Α.Α.Δ 165, λέχθηκαν τα ακόλουθα: ΄Ό,τι αποκλείεται, είναι η κρίση της αξιοπιστίας των μαρτύρων με μέτρο το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Δηλαδή, δεν είναι επιτρεπτό για το δικαστήριο να δεχτεί μαρτυρία ως αξιόπιστη, διότι οι πιθανότητες προς εκεί κατατείνουν. Και το απίθανο μπορεί να είναι αληθινό. Κριτής το δικαστήριο.΄΄ Οι λόγοι για τους οποίους το Δικαστήριο αποδέχεται την θέση του Μ.Ε.1 ότι δεν έχουν υποδειχθεί σχέδια, έγκειται στους εξής παράγοντες. Συγκεκριμένα, όταν έδινε τις εξηγήσεις του στο Δικαστήριο ο Μ.Ε.1, ήταν σαφής, σταθερός, κατηγορηματικός, πηγαίος, λεπτομερειακός, πειστικός και έδινε λογικές εξηγήσεις. Το Δικαστήριο έχει πειστεί, με βάση τους κανόνες της κοινής λογικής, ότι εάν πράγματι δίνονταν σχέδια στους ενάγοντες, αυτοί θα τα είχαν στην κατοχή τους, θα τα ακολουθούσαν και θα έδιναν προσφορά στους εναγόμενους, με βάση την οποία θα κοστολογούσαν και την ποσότητα σιδήρου και σκυροδέματος που θα χρειαζόταν για την κατασκευή της τσιμεντένιας βάσης. Αυτό βεβαίως δεν έγινε στην προκειμένη περίπτωση και ένας παράγοντας που συνηγορεί προς αυτήν την κατεύθυνση, αποτελεί και το γεγονός ότι με βάση τα τεκμήρια 10 και 11, είναι οι εναγόμενοι που αγόρασαν και πλήρωσαν το σκυρόδεμα που χρησιμοποιήθηκε στα μέσα Οκτωβρίου 2008 για την κατασκευή την εν λόγω βάσης. Αυτό το γεγονός, έρχεται και προστίθεται και δένει άρρηκτα με την θέση του Μ.Ε.1, ότι δηλαδή το μέρος και η έκταση όπου θα κατασκευαζόταν η βάση, είχε προκαθοριστεί (σημαδιαστεί) εκ των προτέρων όταν επισκέφθηκε το μέρος ο Μ.Ε.1 και αυτός ο ισχυρισμός, γίνεται αποδεκτός από το Δικαστήριο και αποτελεί εύρημα και συμπέρασμα του Δικαστηρίου. Επιπρόσθετα λοιπόν της πιο πάνω αξιολόγησης, το Δικαστήριο αποδέχεται ως λογική και πειστική της αναφορά του Μ.Ε.1 ότι εάν υπήρχαν σχέδια, τότε δεν θα υπήρχε οποιοδήποτε λάθος ή απόκλιση στις διαστάσεις της τσιμεντένιας βάσης. Βεβαίως, μέσα από την πιο πάνω αξιολόγηση, προκύπτει ότι και οι δύο διάδικοι και ειδικότερα οι Μ.Ε.1 και Μ.Υ.1, ενεργούσαν με προχειρότητα, βιασύνη, αντιεπαγγελματισμό, και με έλλειψη σεβασμού προς την έννομη τάξη. Συγκεκριμένα, η μεν πλευρά των εναγόντων αποδέχθηκε να δέχεται οδηγίες και επίβλεψη από έναν μη εργολάβο, ήτοι τον Μ.Υ.1, καθώς επίσης και να ενεργεί χωρίς σχέδια, αφού έχει καθορισθεί (σημαδιαστεί) η περιοχή οπου θα κατασκευαζόταν η βάση από πριν και όχι από τους ιδίους, εκτέλεσαν την εργασία χωρίς να υπήρχε άδεια οικοδομής και είχαν ως γνώμονα το εύκολο και γρήγορο κέρδος. Επίσης, έφθασαν στο σημείο να αποδέχονται πιστά και τυφλά τον Μ.Υ.1 και πιο συγκεκριμένα, όταν ο Μ.Ε.1 υπέδειξε στον Μ.Υ.1 ότι σε κάποιο σημείο υπήρχε κάποια κατηφορική κλίση, ο Μ.Υ.1 απαίτησε όπως αυτό καλυφθεί με περισσότερο μπετόν, πράγμα που ο Μ.Ε.1 αποδέχθηκε και κρίνεται υπό τις περιστάσεις λογική και πειστική η εξήγηση του Μ.Ε.1 ότι δεν μπορούσε να αρνηθεί τίποτε στον Μ.Υ.1, ο οποίος εν πάση περιπτώση πλήρωνε το σκυρόδεμα. Η δε πλευρά των εναγομένων, ήταν βιαστική, πιεστική, έτσι ώστε να κατασκευαστεί η τσιμεντένια βάση χωρίς άδεια και μετουσιώνοντας τους εαυτούς τους ως εργολάβους, υποτιμώντας ευθέως τους ενάγοντες, δίνοντας τους μόνο την ευχέρεια και ευκαιρία απλά και μόνο να προβούν στην καλούπωση της βάσης, της σχετικής προεργασίας και να είναι παρόντες στο χύσιμο του σκυροδέματος, το οποίο μάλιστα οι ίδιοι οι εναγόμενοι προμήθευσαν και πλήρωσαν, όπως φαίνεται μέσα από τα τεκμήρια 10 και 11 και το ίδιο έχει συμβεί και με την ποσότητα σιδήρου. Συνακόλουθα, αποτελεί εύρημα και συμπέρασμα του Δικαστηρίου ότι οι ενάγοντες δεν είχαν οποιαδήποτε εμπλοκή στον υπολογισμό της ποσότητας σκυροδέματος και σιδήρου που θα χρειαζόταν για την κατασκευή της τσιμεντένιας βάσης και κατ΄ επέκταση, είναι λογική και πειστική η αναφορά του Μ.Ε.1 ότι δεν ήξερε την ακριβής ποσότητα σκυροδέματος που χρησιμοποιήθηκε, από την στιγμή που ο Μ.Υ.1 ήταν το πρόσωπο που το έχει πληρώσει και στο όνομα της εταιρείας του Μ.Υ.1 έχουν εκδοθεί τα τεκμήρια 10 και
  1. Επίσης, το Δικαστήριο αποδέχεται την θέση του Μ.Ε.1 ότι δεν έχουν υποδειχθεί και απαιτηθεί στον ίδιο όπως κατασκευαστούν κλίσεις (κατάτροχα) για διαφυγή υδάτων, διότι το Δικαστήριο αποδέχεται ως λογική και πειστική την εξήγηση του ότι, από την στιγμή που θα κατασκευαστεί στέγη δεν χρειάζονται κλίσεις, πράγμα που έγινε στην προκειμένη περίπτωση και αυτό είναι παραδεκτό γεγονός άλλωστε και από τις δύο πλευρές. Μάλιστα, όπως αποτελεί άλλωστε και κοινό υπόβαθρο και των δύο πλευρών, η βάση αυτή, με την επέκταση που έγινε άνωθεν της με την κατασκευή στέγης, χρησιμοποιείται ανελλιπώς και αδιάλειπτα από τους εναγόμενους ως γκαράζ και συνεπώς, η δικογραφημένη θέση των εναγομένων όπως αυτή φαίνεται στην τελευταία γραμμή της δεύτερης παραγράφου της έκθεσης υπεράσπισης και ανταπαίτησης, ήτοι ότι η βάση δεν έχει οποιαδήποτε χρησιμότητα, απορρίπτεται. Ως προς την χρήση της βάσης αυτής, θα γίνει ειδική αναφορά και πιο κάτω κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας του Μ.Υ.
  2. Επίσης, κρίνεται λογική πειστική η εξήγηση του Μ.Ε.1 ότι τυχόν ύδατα μπορούν να απομακρυνθούν με μια σκούπα και ως προς την θέση των εναγομένων ότι με την απουσία κλίσεων δεν μπορούν να διαφεύγουν τα λάδια από τα αυτοκίνητα, το Δικαστήριο κρίνει ότι είναι πράγματι απορίας άξιο και ξενίζει η εικόνα, να υπάρχουν τέτοιες σημαντικές ποσότητες λαδιών, που να χρειάζονται κλίσεις για να διαφεύγουν, δημιουργώντας και την παράξενη εικόνα και ερώτημα τι θα συνέβαινε με άτομα που θα βρίσκονταν επί της βάσης αυτής με τέτοιες ποσότητες λαδιών, με ορατό κίνδυνο ολισθηρότητας και πρόκλησης τραυματισμών με τέτοιες ποσότητες λαδιών, λόγω ακριβώς της ιδιότητας του λαδιού και εν πάση περιπτώση, δεν έχει προσαχθεί οποιαδήποτε αξιόπιστη μαρτυρία, ότι δηλαδή δημιουργούνται προβλήματα από την απουσία τέτοιων κλίσεων, αντίθετα μάλιστα, αποτελεί κοινό έδαφος ότι η βάση χρησιμοποιείται μέχρι και σήμερα αδιάλειπτα από τους εναγόμενους. Το Δικαστήριο αποδέχεται επίσης τα όσα είπε ο Μ.Ε.1 αναφορικά με την εμπλοκή του Μ.Ε.2 στην κατασκευή της τσιμεντένιας βάσης, όχι μόνο διότι ήταν λογικός και πειστικός σε αυτό το ζήτημα όταν έδινε την μαρτυρία του, αλλά και επειδή το Δικαστήριο αποδέχεται μέσα από την αξιολόγηση του Μ.Ε.2, ότι αυτός έχει εμπλακεί στην κατασκευή της βάσης. Τα όσα αναφέρθηκαν τόσο από αυτόν τον μάρτυρα, όσο και από τον Μ.Υ.1 με την ύπαρξη και άλλων αλλοδαπών εργατών κατά την εκτέλεση της εργασίας, κρίνονται ως είσσονος σημασίας και δεν έχουν οποιαδήποτε βαρύτητα, έχοντας υπ΄ όψη τα επίδικα ζητήματα που υπάρχουν προς αξιολόγηση, ως πιο πάνω αναφέρθηκαν και το ίδιο συμβαίνει με το κατά πόσο ο Μ.Ε.1 πλήρωσε τον Μ.Ε.2 και τους αλλοδαπούς εργάτες, διότι το ζητούμενο είναι κατά πόσο οι διάδικοι πέτυχαν ή απέτυχαν να αποδείξουν την απαίτηση και ανταπαίτηση αντίστοιχα. Αποδέχεται επίσης το Δικαστήριο την θέση του Μ.Ε.1 ότι δεν έχει σπάσει το καλούπι, αρνούμενος δηλαδή αντίστοιχα ο μάρτυρας αντίθετη υποβληθείσα θέση και εν πάση περιπτώση, ακόμα και να έσπασε το καλούπι, η βάση έχει κατασκευαστεί και μάλιστα χρησιμοποιείται μέχρι και σήμερα και το πότε αφαιρέθηκαν τα καλούπια, ήτοι εάν αφαιρέθηκαν μετά από 8 ή 15 μέρες, ως ήταν οι θέσεις των εναγόντων και εναγομένων αντίστοιχα, είναι είσσονος σημασίας και δεν έχει οποιοδήποτε αντίκτυπο στα επίδικα θέματα. Τα όσα ανέφερε τόσο ο μάρτυρας αυτός, όσο και ο Μ.Υ.1 αναφορικά με την ανταλλαγείσα επιστολογραφία η οποία κατατέθηκε στο Δικαστήριο, δεν έχουν οποιαδήποτε αποδεικτική βαρύτητα, διότι το κατά πόσο η απαίτηση ή η ανταπαίτηση γίνει αποδεκτή ή όχι, δεν εξαρτάται από την ύπαρξη και περιεχόμενο αυτών των επιστολών αυτών και τα όσα οι μάρτυρες αυτοί ανέφεραν σχετικά με αυτές τις επιστολές. Αποδέχεται επίσης το Δικαστήριο ως λογική και πειστική την αναφορά του ως προς τον χρόνο που διέρρευσε και πιο συγκεκριμένα, την εκκρεμότητα που υπήρχε με τον διαχωρισμό κοινής ακίνητης ιδιοκτησίας μεταξύ των Μ.Ε. 1 και Μ.Υ.1, διότι είναι λογικό και αναμενόμενο να ήθελε ο μάρτυρας να ξεκαθαρίσει το ζήτημα της ακίνητης ιδιοκτησίας που αναμφίβολα είναι μεγαλύτερης οικονομικής αξίας από το αξιούμενο ποσό της παρούσας αγωγής. Το ζήτημα της εκκρεμότητας του διαχωρισμού της κοινής ακίνητης ιδιοκτησίας έχει αναφερθεί ούτως ή άλλως και από τον Μ.Υ.
  3. Επίσης το Δικαστήριο αποδέχεται ως λογική και πειστική την αναφορά του μάρτυρα ότι είναι λογικό και φυσικό να έχει φθαρεί η βάση από την χρήση των βαρέων οχημάτων, πλην όμως αυτό το οποίο προκύπτει και το Δικαστήριο έχει ήδη αποδεχθεί, είναι η μέχρι σήμερα χρησιμοποίηση της βάσης από τους εναγόμενους και ως λογική συνέπεια, το Δικαστήριο κρίνει ότι τα όσα λέχθηκαν τόσο από τον Μ.Ε.1, όσο και από τον Μ.Υ.1 για την χρήση του ΄΄ελικοπτέρου΄΄ για την λείανση της επιφάνειας είναι είσσονος σημασίας, διότι η βάση χρησιμοποιήται εδώ και 9 περίπου χρόνια. Επιπρόσθετα δε των πιο πάνω, κρίνεται από το Δικαστήριο ότι είναι λογική και πειστική η αναφορά του Μ.Ε.1 ότι δεν έχει προτείνει και θα ήταν άτοπο να προτείνει την χρησιμοποίηση ελαφρομπετόν, απορρίπτοντας δηλαδή ο Μ.Ε.1 την αντίστοιχη θέση του Μ.Υ.1, διότι ούτως ή άλλως ο Μ.Υ.2 ανέφερε ότι αυτό θα ήταν άτοπο και ότι το ελαφρομπετόν έχει την δική του χρήση και που δεν ενδείκνυται στην παρούσα περίπτωση που η βάση θα δεχόταν βαρέου τύπου οχήματα. Κατ΄ επέκταση, η θέση του Μ.Υ.1, ότι ο Μ.Ε.1 του πρότεινε την χρησιμοποίηση ελαφρομπετόν επιπρόσθετα του μπετόν που έχει χρησιμοποιηθεί, κρίνεται από το Δικαστήριο ως άστοχη, υστερόβουλη και τέθηκε σε μια προσπάθεια του Μ.Υ.1 για να δημιουργήσει αρνητικές εντυπώσεις για το πρόσωπο του Μ.Ε.
  4. Για τους λόγους που το Δικαστήριο προσπάθησε να εξηγήσει, το Δικαστήριο αποδέχεται την μαρτυρία του Μ.Ε.1, με τις πιο πάνω επισημάνσεις και περιορισμούς. Ως προς την μαρτυρία του Μ.Ε. 2, το Δικαστήριο έχει παρακολουθήσει και αυτόν τον μάρτυρα κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης με ιδιαίτερη προσοχή και έχει σχηματίσει την εικόνα ότι αυτός ο μάρτυρας προσήλθε στο Δικαστήριο με σκοπό να πει την αλήθεια, απλά και κατανοητά, χωρίς υπεκφυγές, υπερβολές, ασάφειες και δεν έχει εντοπίσει το Δικαστήριο οποιαδήποτε προσπάθεια ή κίνητρο στο να βοηθήσει την υπόθεση της ενάγουσας εταιρείας ή να βλάψει την υπόθεση της εναγόμενης εταιρείας και παρά την αντεξέταση που υποβλήθηκε, η αξιοπιστία του δεν έχει κλονιστεί. Έχει πειστεί το Δικαστήριο ότι ο μάρτυρας αυτός έχει εμπλακεί ενεργά στην κατασκευή της τσιμεντένιας βάσης και αυτό αποτελεί εύρημα και συμπέρασμα του Δικαστηρίου. Το ότι έχει εντοπίσει ο μάρτυρας ήδη στο επίδικο ακίνητο το σίδηρο που χρησιμοποιήθηκε, επίσης γίνεται αποδεκτό από το Δικαστήριο και αυτό προκύπτει άλλωστε και από το γεγονός ότι το σίδηρο αγοράστηκε από την εναγόμενη εταιρεία, έχοντας επίσης υπ΄ όψη και την αξιολόγηση που έγινε για αυτό το ζήτημα στο πρόσωπο του Μ.Ε.1, Επίσης, το ότι δεν έχει δει ξανά το τεκμήριο 9, γίνεται αποδεκτό από το Δικαστήριο, έχοντας υπ΄ όψη και την αξιολόγηση που έγινε πιο πάνω ως προς το πρόσωπο του Μ.Ε.
  5. και το ίδιο ισχύει για την θέση του ότι έχει εντοπίσει ο μάρτυρας ήδη σημαδιασμένη την περιοχή όπου θα κατασκευαζόταν η τσιμεντένια βάση. Ως προς το νομικό καθεστώς του στην Κύπρο και γενικά τα όσα αναφέθηκαν για αυτό το θέμα, κρίνονται ως είσσονος σημασίας, από την στιγμή που για το κύριο αμφισβητούμενο θέμα, ήτοι την εμπλοκή του έχει γίνει αποδεκτό από το Δικαστήριο και που εν πάση περιπτώση, είναι παραδεκτό το μείζον, ήτοι η κατασκευή της βάσης από τους ενάγοντες και κατ΄ επέκταση, καλύπτεται και το έλασσον, ήτοι ως προς τα φυσικά πρόσωπα που έχουν εργοδοτηθεί από τους ενάγοντες προς αυτόν τον σκοπό. Τα όσα ανέφερε ο μάρτυρας όταν ερωτήθηκε κατά την αντεξέταση του ως προς την περιοχή όπου βρίσκεται το επίδικο ακίνητο είναι είσσονος σημασίας, έχοντας υπ΄ όψη τα επίδικα θέματα και τα όσα ανέφερε, ερωτώμενος κατά την αντεξέταση του αναφορικά με την οικία της θυγατέρας του Μ.Υ.1, δεν έχουν καμία απολύτως σημασία και βαρύτητα με τα επίδικα θέματα. Με βάση λοιπόν την πιο πάνω αξιολόγηση, το Δικαστήριο αποδέχεται την μαρτυρία του Μ.Ε.2, με τις πιο πάνω επισημάνσεις και περιορισμούς. Ως προς τον Μ.Υ.1, το Δικαστήριο παρακολουθώντας και αυτόν τον μάρτυρα κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης με ιδιαίτερη και επαυξημένη προσοχή, λόγω ακριβώς της ιδιότητας του ως μάρτυρας - κλειδί και ιθύνων νους της εναγόμενης εταιρείας, κρίνει ότι αυτός ο μάρτυρας άφησε πολύ φτωχή εικόνα στο Δικαστήριο. Μέσα από το εδώλιο του μάρτυρα, έδινε μαρτυρία τελώντας σε σύγχυση, άγχος, σκεπτικισμό, διστακτικότητα, εμπάθεια και προκατάληψη προς το πρόσωπο του Μ.Ε.1, έχοντας ταυτόχρονα ένα έντονα υπεροπτικό και αλαζονικό ύφος προς το πρόσωπο του Μ.Ε.
  6. Τα όσα ανέφερε ο μάρτυρας περί παράδοσης των σχεδίων - τεκμήριο 9, απορρίπτονται από το Δικαστήριο, όχι μόνο λόγω της αξιολόγησης που έγινε πιο πάνω ως προς τους Μ.Ε. 1 και 2 και την αποδοχή της θέσης τους ότι αυτά δεν έχουν υποδειχθεί στους ενάγοντες, αλλά και επειδή όταν έδινε μαρτυρία για αυτό το ζήτημα, ήταν έντονη η προσπάθεια του να πείσει το Δικαστήριο ότι αυτά έχουν υποδειχθεί, αλλά αυτή του η προσπάθεια δεν έπεισε το Δικαστήριο και οι εξηγήσεις που έδωσε από το Δικαστήριο, δεν μπορούν να αντικρούσουν τις λογικές και πειστικές εξηγήσεις που έδωσε ο Μ.Ε.1 για αυτό το ζήτημα και που το Δικαστήριο έχει ήδη αποδεχθεί, με βάση την αξιολόγηση που έχει γίνει. Τα περί απόδοσης σε αυτόν από τον Μ.Ε.1 ενός πρόχειρου χαρτιού που αναγράφονταν οι απαιτούμενες ποσότητες των δομικών υλικών που θα χρειάζονταν για την κατασκευή της τσιμεντένιας βάσης, κρίνονται ως άστοχες, υστερόβουλες και μη πειστικές αναφορές και ούτε έχει παρουσιαστεί ένα τέτοιο έγγραφο από τον Μ.Υ.1 και αυτή η αναφορά κρίνεται από το Δικαστήριο ότι εμπίπτει στην ευρύτερη προσπάθεια του μάρτυρα να πείσει το Δικαστήριο για την εκδοχή του, προσπάθεια η οποία έπεσε στο κενό. Το λογικό θα ήταν για να μπορούν οι ενάγοντες να δώσουν ένδειξη και εκτίμηση για την αναγκαία ποσότητα σιδήρου και μπετόν, να έπαιρναν τα σχέδια και να προέβαιναν σε γραπτή εκτίμηση και προσφορά και όχι να δίνουν προφορικά ή σε πρόχειρο χαρτί μια τέτοια εκτίμηση και αυτή η εικόνα που παρουσίασε ο Μ.Υ.1 ξενίζει, είναι παράλογη και δεν πείθει. Τα όσα ανέφερε ο μάρτυρας ως προς τις συνθήκες που προηγήθηκαν της σύναψης της επίδικης συμφωνίας δεν έχουν οποιαδήποτε βαρύτητα, διότι είναι παραδεκτή η σύναψη της εν λόγω συμφωνίας και το τίμημα αυτής. Επίσης ως προς την εκκρεμότητα που υπήρχε για τον διαχωρισμό της κοινής ακίνητης ιδιοκτησίας, αυτό ως γεγονός είναι ούτως ή άλλως κοινό έδαφος και έγινε ειδική αναφορά πιο πάνω με την αποδοχή της θέσης του Μ.Ε.1 ως αιτιολογία για το χρονικό διάστημα που διέρρευσε μέχρι να καταχωρηθεί η παρούσα υπόθεση. Η προσπάθεια του μάρτυρα να πείσει το Δικαστήριο για την ισχυριζόμενη κακοτεχνία από πλευράς εναγόντων, αντιστρατεύεται την κοινή λογική, διότι όχι μόνο η βάση χρησιμοποιείται αδιάλειπτα μέχρι και σήμερα, αλλά και επειδή η πλευρά των εναγομένων δεν έχει προβεί σε οποιαδήποτε μέτρα επιδιόρθωσης και επιπρόσθετα, ανέγειρε οικοδόμημα άνωθεν της βάσης, δημιουργώντας ένα στεγασμένο γκαράζ. Εάν πράγματι υπήρχαν τα προβλήματα που ισχυρίζεται ότι υπάρχουν, το λογικό θα ήταν αυτά να αποκατασταθούν ταυτόχρονα με την πιο πάνω επέκταση. Οι εναγόμενοι δηλαδή, αποδέχθηκαν την βάση, την χρησιμοποιούν, χωρίς να καταβάλουν το συμφωνημένο τίμημα, ανακαλώντας την επιταγή η οποία αναφέρθηκε στα δικόγραφα και που είναι παραδεκτό γεγονός και αυτό καταδεικνύει την όλη εγωιστική συμπεριφορά του Μ.Υ.
  7. Τα όσα αναφέρθηκαν αναφορικά με την ύπαρξη απαλλοτριώσεων, τόσο από αυτόν τον μάρτυρα, όσο και από τον Μ.Ε.1, δεν έχουν οποιαδήποτε βαρύτητα και σημασία στην παρούσα υπόθεση και αυτά είναι ζητήματα τα οποία δεν μπορούν να εξεταστούν στα πλαίσια αυτής της υπόθεσης, αλλά σε υποθέσεις παραπομπών, εάν και εφ΄ όσον εκκρεμοδικούν. Τα όσα ανέφερε ο μάρτυρας αναφορικά με το περιεχόμενο των σχεδίων, αυτά είναι είσσονος σημασίας, διότι το κυριότερο γεγονός και ζήτημα είναι κατά πόσο αυτά υποδείχθηκαν στους ενάγοντες ή όχι, ζήτημα για το οποίο έγινε ήδη αξιολόγηση πιο πάνω και εν πάση περιπτώση, δεν έχει προσέλθει στο εδώλιο του μάρτυρα ο αρχιτέκτονας που τα έχει εκπονήσει και να τα υποστηρίξει και αυτό αφήνει ένα αναπλήρωτο κενό στα όσα ανέφερε ο μάρτυρας αναφορικά με τα σχέδια αυτά και το περιεχόμενο τους, ως επίσης και τις θέσεις που προώθησε και που είχαν ως αντικείμενο το περιεχόμενο αυτών των σχεδίων, χωρίς αυτό να αλλοιώνει το κύριο ζητούμενο, ήτοι το κατά πόσο τα σχέδια αυτά υποδείχθηκαν ή όχι στους ενάγοντες και αυτό το ζήτημα ήδη αξιολογήθηκε από το Δικαστήριο. Τα όσα ανέφερε ο μάρτυρας αναφορικά με το ζήτημα των κλίσεων (κατάτροχα) δεν γίνονται αποδεκτά από το Δικαστήριο, λόγω ακριβώς της αξιολόγησης που έγινε πιο πάνω για αυτό το ζήτημα και εν πάση περιπτώση, ο μάρτυρας όταν έδινε μαρτυρία για αυτό το ζήτημα, προσπαθούσε διακαώς και με έντονο ύφος να πείσει για τις θέσεις του, ήτοι ότι κακώς δεν έχουν δημιουργηθεί οι κλίσεις, που αυτή του η θέση αντιστρατεύεται την κοινή λογική, ήτοι το γεγονός ότι όχι μόνο χρησιμοποιείται αδιάλειπτα η βάση αυτή, αλλά και επειδή η βάση έχει στεγαστεί και συνεπώς είναι απορίας άξιο σε ποια χρησιμότητα και γενικά σκοπιμότητα θα εξυπηρετούσαν οι κλίσεις για διαφυγή υδάτων σε ένα στεγασμένο χώρο. Ούτε έχει προσκομιστεί οποιαδήποτε αξιόπιστη μαρτυρία ότι χρησιμοποιούνται τέτοιες ποσότητες νερού ή λαδιού, που να καθιστούν την ύπαρξη κλίσεων αναγκαία και συνακόλουθα η απουσία των κλίσεων να καθιστά την βάση ελαττωματική. Αντίθετα, υπάρχει το αναντίλεκτο γεγονός ότι η βάση όχι μόνο χρησιμοποιείται, αλλά ανηγέρθηκε και άνωθεν αυτής γκαράζ, στεγάζοντας την εν λόγω βάση. Ως προς την διαφυγή λαδιών, έγινε ήδη αναφορά πιο πάνω. Τα όσα ανέφερε ο μάρτυρας αναφορικά με το σημάδιασμα του μέρους όπου θα κατασκευαζόταν η βάση, δεν γίνονται αποδεκτά από το Δικαστήριο, διότι με βάση την αξιολόγηση που έγινε για αυτό το ζήτημα πιο πάνω, το Δικαστήριο αποδέχεται ότι οι ενάγοντες έχουν βρει ήδη σημαδιασμένο το μέρος με παλλούκια και σχοινιά και κατ΄ επέκταση, η θέση του μάρτυρα ότι ήταν οι ενάγοντες που την έχουν καθορίσει δεν γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο. Επί αυτού του ζητήματος μάλιστα, όταν ο μάρτυρας έδινε την μαρτυρία του, προσπάθησε να παρουσιάσει μια εικόνα ότι δεν έχει εμπλακεί καθόλου ο ίδιος και ο τρόπος που το εξιστορούσε δεν ήταν καθόλου πειστικός και ήταν διάχυτη η προσπάθεια του να αποδώσει το σημάδιασμα στους ενάγοντες, προσπάθεια η οποία επίσης δεν απέδωσε. Τα όσα ανέφερε ο μάρτυρας αναφορικά με την παρουσία του Μ.Ε.2 δεν γίνονται αποδεκτά από το Δικαστήριο, διότι με βάση την αξιολόγηση που έγινε πιο πάνω και την αποδοχή των θέσεων τους, ήτοι ότι ο Μ.Ε.2 είχε εμπλοκή στο έργο, αποτελεί εύρημα και συμπέρασμα του Δικαστηρίου ότι ο Μ.Ε. 2 ήταν εμπλεκόμενος στην κατασκευή της τσιμεντένιας βάσης. Τα όσα ανέφερε ο μάρτυρας ως προς την ύπαρξη άλλων αλλοδαπών εργατών και το νομικό καθεστώς αυτών, καθώς και το ότι οι αλλοδαποί εργάτες ζήτησαν από τον ίδιο την πληρωμή για την εργασία τους, είναι άνευ σημασίας και βαρύτητας και εν πάση περιπτώση, όπως λέχθηκε πιο πάνω, είναι παραδεκτό γεγονός η κατασκευή της βάσης και είναι άσχετο ποιοι έχουν εργοδοτηθεί από τους ενάγοντες προς αυτόν τον σκοπό. Τα όσα προσπάθησε ο μάρτυρας να αποδώσει στους ενάγοντες περί λανθασμένης εκτίμησης και υπολογισμού της αναγκαίας ποσότητας σκυροδέματος, αυτά κρίνονται ότι είναι έκδηλα ψευδείς, παραπλανητικές και υστερόβουλες αναφορές και τέθηκαν σε μια απέλπιδα προσπάθεια του μάρτυρα να δημιουργήσει την εικόνα για το πρόσωπο του ότι ήταν θύμα κακών υπολογισμών, διότι δεν πείθει και γενικά αντιστρατεύεται των στοιχειωδών κανόνων της λογικής από την μια να εκφορτώνεται η ποσότητα του σκυροδέματος στις 15/10/2008, όπως φαίνεται στο τεκμήριο 10, να εκδίδεται η σχετική απόδειξη στο όνομα της εναγόμενης εταιρείας δύο μέρες αργότερα, όπως φαίνεται στο τεκμήριο 11 και ακολούθως την ίδια μέρα η εναγόμενη εταιρεία, ως φαίνεται και μέσα από τα παραδεκτά γεγονότα να εκδίδει την επιταγή για το αξιούμενο ποσό, χωρίς καμία διαμαρτυρία. Το λογικό θα ήταν να μην εκδοθεί η επιταγή, διότι διαφάνηκε η απόκλιση στην ποσότητα του μπετόν ήδη δύο μέρες πριν την έκδοση της επιταγής, ήτοι από τις 15/10/2008, όπως ισχυρίζεται ο μάρτυρας. Αυτή η θέση του μάρτυρα δεν έπεισε και προσπάθησε ανεπιτυχώς να αποκρύψει από το Δικαστήριο την αλήθεια, ήτοι ότι το μπετόν και το σίδηρο ήταν θέματα τα οποία θα καλύπτονταν αποκλειστικά από τους εναγόμενους και αυτό στηρίζεται στο αναντίλεκτο γεγονός, ήτοι ότι οι ενάγοντες δεν έχουν επωμιστεί την ευθύνη προμήθειας και πληρωμής του μπετόν και του σιδήρου και ότι οι ενάγοντες χρέωσαν ουσιαστικά τα καλούπια και την εργασία τους. Κατ΄ επέκταση αλλά και κατά λογική συνέπεια, η θέση του μάρτυρα ότι ο Μ.Ε.1 του ανέφερε ότι δεν θα απαιτούσε το αξιούμενο ποσό λόγω των προβλημάτων που προέκυψαν και τα συναφή περί ευτυχούς γεγονότος ότι δεν έχει προλάβει να πληρώσει τους αλλοδαπούς εργάτες, απορρίπτονται ως αβάσιμα και ψευδή. Συνεπώς ο Μ.Υ.1 αποδέχθηκε την αναγκαία ποσότητα μπετόν, την οποία εν πάση περιπτώση θα προμήθευε και δεν είχε οποιαδήποτε εμπλοκή η ενάγουσα εταιρεία στον υπολογισμό της ποσότητας σιδήρου και μπετόν κσι την πληρωμή τους, ως πιο πάνω αναφέρθηκε. Τα όσα ανέφερε ο μάρτυρας αναφορικά με την θέση του ότι ο Μ.Ε.1 του πρότεινε να χρησιμοποιηθεί ελαφρομπετόν, έχει γίνει ήδη σχετική αξιολόγηση πιο πάνω. Με βάση λοιπόν την πιο πάνω αξιολόγηση και επισημάνσεις, η μαρτυρία του Μ.Υ.1 απορρίπτεται ως αναξιόπιστη. Ως προς την μαρτυρία του Μ.Υ.2, αυτός αξιολογείται υπό τον φακό και το πέπλο του εμπειρογνώμονα, με βάση και το πιο πάνω εκτεθέν νομολογιακό πλαίσιο. Ως προς τα προσόντα του και γενικά την ιδιότητα του ως εμπειρογνώμονας, αυτά δεν έχουν αμφισβητηθεί. Η μαρτυρία του δεν δύναται να γίνει αποδεκτή από το Δικαστήριο, για τους λόγους που επεξηγούνται πιο κάτω. Συγκεκριμένα, η οποιαδήποτε αξιολόγηση που προέβηκε ο μάρτυρας, όπως αυτή αποτυπώνεται στο τεκμήριο 7, στηρίχθηκε σε επισφαλές υπόβαθρο, ήτοι τα λεγόμενα του Μ.Υ.1, η μαρτυρία του οποίου κρίθηκε αναξιόπιστη. Από την στιγμή λοιπόν που ο μάρτυρας στηρίχθηκε σε μεγάλο βαθμό στο τεκμήριο 9, όπου αποτελεί εύρημα και συμπέρασμα του Δικαστηρίου ότι δεν έχουν υποδειχθεί από τους εναγόμενους στους ενάγοντες και δεν ενήργησαν οι ενάγοντες με βάση αυτό, ως πιο πάνω αξιολογήθηκε, κατά λογική συνέπεια οι οποιοιδήποτε υπολογισμοί και εκτιμήσεις του μάρτυρα αναφορικά με διαστάσεις μήκους, πλάτους και πάχους της επίδικης τσιμεντένιας βάσης και απόκλισης μεταξύ σχεδίων και πραγματικότητας, καθώς επίσης και χρηματικών ποσών που αντιστοιχούν, δεν δύναται να αποδοθεί και να χρεωθεί στους ενάγοντες, λόγω του ότι οι ενάγοντες βρήκαν ήδη σημαδιασμένη την περιοχή όπου θα γινόταν η βάση, ως επίσης και το σίδηρο και το μπετόν θα προμηθεύονταν και θα αγοράζονταν από τους εναγόμενους, ως η πιο πάνω αξιολόγηση. Εκ μέρους του μάρτυρα θα ήταν πιο ασφαλές να προβεί σε μέτρηση με ΄΄καρόττα΄΄, πράγμα που δεν έπραξε, ως ο ίδιος παραδέχθηκε και αυτή η παράλειψη στέρησε από το Δικαστήριο να επιβεβαιωθεί η οποιαδήποτε τυχόν απόκλιση στο πάχος της πλάκας μεταξύ σχεδίων και πραγματικότητας, αν και αυτό δεν θα είχε οποιαδήποτε καταληκτική επίδραση, εν΄ όψει της αξιολόγησης που έγινε πιο πάνω και που αποδέχθηκε το Δικαστήριο ότι τα σχέδια δεν έχουν υποδειχθεί στους ενάγοντες και η ποσότητα μπετόν και σιδήρου έχει προμηθευθεί και πληρωθεί από τους εναγόμενους. Το ίδιο ισχύει και για τα όσα ανέφερε ο μάρτυρας αναφορικά με το ζήτημα των κλίσεων, για το οποίο ήδη έγινε σχετική αξιολόγηση πιο πάνω και ως προς τα όσα ανέφερε για το περιεχόμενο του τεκμηρίου 9, ισχύουν τα ίδια και για αυτόν τον μάρτυρα, ήτοι το αναπλήρωτο κενό που παρέμεινε με την μηπροσέλευση στο εδώλιο του μάρτυρα του αρχιτέκτονα που έχει εκπονήσει το τεκμήριο 9 και εν πάση περιπτώση, ο μάρτυρας εξέφρασε άγνοια κατά πόσο στο τεκμήριο 9 έγινε οποιαδήποτε πρόνοια για κλίσεις (κατάτροχα). Τα όσα ανέφερε ο μάρτυρας για την χρησιμότητα των κλίσεων, ισχύουν τα ίδια με τα όσα αξιολογήθηκαν ήδη πιο πάνω και για αυτόν τον μάρτυρα. Κατ΄ επέκταση, το ίδιο ισχύει για τα όσα ανέφερε περί των λάκκων και θεμελιοδοκών και για τυχόν γέμισμα λάκκων με μπετόν και αλλαγή δεδομένων, εάν έχει γίνει κάτι τέτοιο, ζήτημα για το οποίο τελικά, ήτοι την ποσότητα μπετόν που χρησιμοποιήθηκε, ήδη έγινε αξιολόγηση πιο πάνω, ήτοι ότι οι ενάγοντες δεν είχαν καμία ανάμειξη στον υπολογισμό και προμήθεια της ποσότητας μπετόν, ως επίσης και της αποδοχής εκ μέρους των εναγομένων της ποσότητας μπετόν που χρησιμοποιήθηκε και της έκδοσης επιταγής από τους εναγόμενους προς τους ενάγοντες, ως πιο πάνω αξιολογήθηκε. Ως προς την επικριτική στάση του μάρτυρα αναφορικά με τον τρόπο που έδρασαν οι ενάγοντες, ήτοι την αποδοχή οδηγιών από τους εναγόμενους, το Δικαστήριο την αποδέχεται, λόγω και της αξιολόγησης που έγινε πιο πάνω και τα κίνητρα αμφοτέρων των διαδίκων και την εν γένει συμπεριφορά τους. Τα όσα ανέφερε ο μάρτυρας αναφορικά με την μη δυνατότητα χρησιμοποίησης ελαφρομπετόν στην παρούσα περίπτωση, το Δικαστήριο αποδέχεται αυτήν την τοποθέτηση του μάρτυρα, λόγω και της αξιολόγησης που έγινε πιο πάνω για αυτό το ζήτημα, μέσα από τις μαρτυρίες του Μ.Ε.1 και Μ.Υ.
  8. Με βάση λοιπόν την πιο πάνω αξιολόγηση, το Δικαστήριο απορρίπτει και αποδέχεται εν μέρει την μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα, με βάση τις πιο πάνω επισημάνσεις. Με βάση λοιπόν την πιο πάνω αξιολόγηση, προκύπτουν καταληκτικά, σε συντομία και απλότητα τα πιο κάτω ευρήματα και συμπεράσματα: Η ενάγουσα εταιρεία, ως εγγεγραμμένη εργοληπτική εταιρεία, δια μέσου του Μ.Ε.1, συμφώνησε με την εναγόμενη εταιρεία, δια μέσου του Μ.Υ.1, η οποία δραστηριοποιείται στον τομέα των μεταφορών με βαρέου τύπου οχήματα, όπως κατασκευάσουν μια τσιμεντένια βάση στο ακίνητο που υποδείχθηκε από τους εναγόμενους, έναντι του συμφωνηθέντος τιμήματος των €2,946, συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α. Η τσιμεντένια βάση κατασκευάστηκε από τους ενάγοντες και δεν έχει αποδειχθεί οποιαδήποτε κακοτεχνία και κατ΄ επέκταση η ανταπαίτηση δεν έχει αποδειχθεί. Η τσιμεντένια βάση χρησιμοποιείται μέχρι και σήμερα. Η εναγόμενη εταιρεία εξέδωσε προς την ενάγουσα εταιρεία την επιταγή με αριθμό 00961568 για το εν λόγω ποσό, αλλά η πληρωμή της ανακλήθηκε από την εναγόμενη εταιρεία και το ποσό αυτό οφείλεται μέχρι και σήμερα, ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για τους λόγους που το Δικαστήριο προσπάθησε να εξηγήσει, εκδίδεται απόφαση υπέρ της ενάγουσας εταιρείας και εναντίον της εναγόμενης εταιρείας, για το ποσό των €2,946 με νόμιμο τόκο από 3/10/2011 μέχρι εξόφλησης, πλέον έξοδα όπως αυτά υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η ανταπαίτηση απορρίπτεται χωρίς έξοδα, διότι αυτή έχει συνεκδικαστεί με την απαίτηση. (Υπ.) ................. Αλ. Φυλακτού, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Civil/Other actions/Final Αναφορά: Οφειλόμενο Υπόλοιπο cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.