← Κύπρος

RCB BANK LTD ν. IGOR MIKCHAILOVICH BAKAY κ.α., Αρ. Αλλοδαπής Αίτησης: 6/16, 31/10/2017

RCB BANK LTD ν. IGOR MIKCHAILOVICH BAKAY κ.α., Αρ. Αλλοδαπής Αίτησης: 6/16, 31/10/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2017:A371 Αρ. Αλλοδαπής Αίτησης: 6/16 Αναφορικά με τον περί της Συμβάσεως Περί της Αναγνωρίσεως και Εκτελέσεως Αλλοδαπών Διαιτητικών Αποφάσεων (Κυρωτικό) Νόμο 1979, Αρ. 84/79 και Αναφορικά με τον Περί Διεθνούς Εμπορικής Διαιτησίας Νόμο Αρ. 101/1987 και Αναφορικά με την Διεθνή Εμπορική Διαιτησία με αριθμό 142861 του Διεθνούς Δικαστηρίου Διαιτησίας του Λονδίνου στο Ηνωμένο Βασίλειο μεταξύ της RCB BANK LTD, οδός 2 Amathountos, Λεμεσός, 3105 Κύπρος, και του IGOR MIKCHAILOVICH BAKAY, Gorki 2, Zelenaya Loschina 3, ODINTSOVSKI RAYON, MOSCOW REGION, RUSSIA FEDERATION Μεταξύ: RCB BANK LTD, εκ Λεμεσού Αιτήτριας και IGOR MIKCHAILOVICH BAKAY, Gorki 2, Zelenaya Loschina 3, ODINTSOVSKI RAYON, Περιφέρεια Μόσχας, Ρωσική Ομοσπονδία Καθ' ου η Αίτηση Αίτηση ημερ. 6.8.2016 για εγγραφή αλλοδαπής διαιτητικής απόφασης. Ημερομηνία: 31 Οκτωβρίου 2017 Για τους αιτητές: κ. Πίττας με κ. Πιριλλίδη και κα Στάροβλαχ Για τον καθ' ου η αίτηση: κ. Παντελή με κα Δαμιανού ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση, η αιτήτρια ζητά διάταγμα με το οποίο να αναγνωρίζεται ως απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου, η απόφαση που εκδόθηκε στις 24.8.2015 από το Δικαστήριο Διεθνούς Διαιτησίας του Λονδίνου (LCIA) στη διαιτητική υπόθεση με αρ.

  1. Επιζητείται επίσης με την αίτηση, διάταγμα του Δικαστηρίου για εγγραφή και εκτέλεση της πιο πάνω διαιτητικής απόφασης στην Κυπριακή Δημοκρατία. Η διαιτητική απόφαση εκδόθηκε στην απουσία του καθ' ου η αίτηση, ο οποίος σύμφωνα με την αιτήτρια δεν εμφανίστηκε στο διαιτητικό Δικαστήριο παρά το ότι ειδοποιήθηκε δεόντως για την έναρξη της διαιτητικής διαδικασίας εναντίον του. Σύμφωνα με την πιο πάνω απόφαση, ο καθ' ου η αίτηση διατάχθηκε να καταβάλει στην αιτήτρια τα πιο κάτω ποσά:
  2. US$7.681.748,08 πλέον τόκους US$924.514,34 κατά την ημερομηνία έκδοσης της διαιτητικής απόφασης και όπως οι τόκοι επί των ανωτέρω ποσών εξακολουθούν να επιβάλλονται στον καθ' ου η αίτηση με επιτόκιο US$2.254,91 για κάθε εκάστη μέρα από τις 24.8.2015 μέχρι εξόφλησης των ανωτέρω ποσών.
  3. Το ποσό των US$201.209,75 πλέον τόκους US$2.946,62 κατά την ημερομηνία έκδοσης της διαιτητικής απόφασης και όπως οι τόκοι επί των ανωτέρω ποσών εξακολουθούν να επιβάλλονται στον καθ' ου η αίτηση με επιτόκιο US$34,58 για εκάστη ημέρα από τις 24.8.2015 μέχρι εξόφλησης.
  4. Το ποσόν των αγγλικών Λιρών £17.496,33 έξοδα της διαιτητικής διαδικασίας. Η παρούσα αίτηση στηρίζεται μεταξύ άλλων στα άρθρα 2 και 3 του Περί Συμβάσεων της Αναγνώρισης και Εκτέλεσης Αλλοδαπών Διαιτητικών Αποφάσεων (Κυρωτικού) Νόμου 84/1979, ο οποίος επικύρωσε και ενσωμάτωσε την Σύμβαση Περί της Αναγνωρίσεως και Εκτελέσεως Αλλοδαπών Διαιτητικών αποφάσεων της Νέας Υόρκης, ημερ. 10.6.
  5. Στηρίζεται επίσης στα άρθρα 2, 3, 7, 35 και 36 του περί Διεθνούς Εμπορικής Διαιτησίας Νόμου 101/1987, στο άρθρο 21 του περί Διαιτησίας Νόμου, Κεφ.4, καθώς και στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60, άρθρα 2 και
  6. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Matthew Alex Hinxman, δικηγόρου από την Αγγλία. Αναφέρει μεταξύ άλλων ότι η διαιτητική απόφαση αφορά στην ανάκτηση του χρέους που οφείλεται από τον καθ' ου η αίτηση στην αιτήτρια τράπεζα, σύμφωνα με προσωπική εγγύηση που παρείχε για την αποπληρωμή δανείου που η αιτήτρια παραχώρησε στα πλαίσια δανειακής σύμβασης στην πρωτοφειλέτρια εταιρεία Ostrow Capital Corporation από τις Βρετανικές Παρθένες Νήσους. Με ενδιάμεση αίτηση της αιτήτριας, το Δικαστήριο εξέδωσε διάταγμα για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας στον καθ' ου η αίτηση, όλων των εγγράφων της παρούσας υπόθεσης, ήτοι την αίτηση και διάταγμα για σφράγιση της παρούσας αίτησης και όλων των ενδιαμέσων διαταγμάτων που εκδόθηκαν στο μεταξύ, όπως τα διατάγματα υποκατάστατης επίδοσης και προσωρινής παγοποίησης περιουσιακών στοιχείων. Τα εν λόγω έγγραφα, επιδόθηκαν με επιτυχία στον καθ' ου η αίτηση στο εξωτερικό. Ο καθ' ου η αίτηση καταχώρισε ένσταση, αρνούμενος την εγγραφή της πιο πάνω διαιτητικής απόφασης. Στους λόγους ένστασης, αναφέρεται ότι δεν ειδοποιήθηκε δεόντως για τη διαιτητική διαδικασία και έτσι δεν ήταν σε θέση να παρουσιάσει την υπόθεση του ενώπιον του Διαιτητικού Δικαστηρίου στο Λονδίνο. Ως εκ τούτου δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για εγγραφή της υπό κρίση διαιτητικής απόφασης. Την ένσταση συνοδεύει ένορκη δήλωση του Μενέλαου Σαζού, δικηγόρου που εργάζεται στο γραφείο των συνηγόρων του καθ' ου η αίτηση. Με την πιο πάνω ένορκη δήλωση, γίνεται αποδεκτό ότι η αιτήτρια δυνάμει συμφωνίας δανείου με την εταιρεία Ostrow Capital, της παραχώρησε το ποσόν των US$35.000.000 με την προσωπική εγγύηση του καθ' ου η αίτηση και ενός ακόμη προσώπου. Δυνάμει του άρθρου 17

(1)της εν λόγω συμφωνίας, όλες οι ειδοποιήσεις σε σχέση με αυτή θα έχουν ισχύ όταν λαμβάνονται με συστημένο ταχυδρομείο ή με τηλεομοιότυπο στο μέρος ή στη διεύθυνση που δηλώθηκε στη συμφωνία ή σε όποια άλλη διεύθυνση καθορίσει το μέλος με γραπτή ειδοποίηση. Ο καθ' ου η αίτηση, συμμορφούμενος με τις πρόνοιες του εν λόγω όρου, κατά τις 14.12.2010 ενημέρωσε γραπτώς μέσω τηλεομοιότυπου την αιτήτρια ότι οποιεσδήποτε μελλοντικές ειδοποιήσεις σχετικά με τη συμφωνία να του αποστέλλονται λόγω αλλαγής της διεύθυνσης του, στην οδό Moscow Region, Odintsovo District, the village of Usovo Housing Community 'Usovo-3', House
  1. Επισυνάπτονται ως τεκμήρια 1 και 2 αντίστοιχα, αντίγραφο της επιστολής και της απόδειξης τηλεομοιότυπου που κατ' ισχυρισμό στάλθηκε στην αιτήτρια. Την ίδια επιστολή, ο καθ' ου η αίτηση απέστειλε μέσω συστημένου ταχυδρομείου, στο εγγεγραμμένο γραφείο της καθ' ης η αίτηση στην Κύπρο. Παρόλα αυτά λόγω της παρέλευσης μεγάλου χρονικού διαστήματος, η ανεύρεση αποδεικτικών στοιχείων δεν κατέστη δυνατή. Ήταν ως εκ τούτου η θέση του ενόρκως δηλούντα ότι ο καθ' ου η αίτηση ουδέποτε έλαβε γνώση της διαιτητικής διαδικασίας του LCIA, η απόφαση του οποίου επιζητείται με την παρούσα αίτηση να αναγνωριστεί και εκτελεστεί στην Κυπριακή Δημοκρατία. Οι διάδικοι με άδεια του Δικαστηρίου, καταχώρισαν συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις προς υποστήριξη των εκατέρωθεν θέσεων τους. Από πλευράς αιτήτριας, η συμπληρωματική ένορκη δήλωση υπογράφεται και πάλι από τον κ. Hinxman. Με αυτή, αρνείται κατηγορηματικά τη θέση που προβάλλεται με την αρχική ένορκη δήλωση της ένστασης για αποστολή τηλεομοιότυπου στην αιτήτρια με την οποία δήθεν πληροφορείτο για αλλαγή διεύθυνσης. Είναι η θέση του ότι ποτέ δεν έχει αποσταλεί στην αιτήτρια τέτοιο έγγραφο. Στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση του κ. Hinxman,, γίνεται αναφορά σε έγγραφο ημ. 27.5.2011, το οποίο επισυνάπτεται ως τεκμήριο 1 και το οποίο φαίνεται να υπογράφτηκε από τον καθ' ου η αίτηση. Το εν λόγω έγγραφο, συνιστά εξουσιοδότηση του καθ' ου η αίτηση για διορισμό της εταιρείας Law Debenture Corporate Services Ltd στο Λονδίνο, ως νόμιμων αντιπρόσωπων του για παραλαβή εγγράφων που εκδίδονται από τα Αγγλικά Δικαστήρια σχετικά με συμβάσεις, όπως αυτές παρατίθενται στο εν λόγω έγγραφο. Προκύπτει ότι η διεύθυνση του καθ' ου η αίτηση δεν άλλαξε αλλά είναι η ίδια που δήλωσε στην αιτήτρια για σκοπούς της σύμβασης εγγύησης. Από το περιεχόμενο του εν λόγω εγγράφου, είναι ξεκάθαρο κατά τον ομνύοντα ότι το τηλεομοιότυπο που αναφέρεται στην αρχική ένορκη δήλωση της ένστασης ότι δήθεν αποστάλθηκε στην αιτήτρια, είναι πλαστό και κατασκευασμένο από τον καθ' ου η αίτηση. Στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση για την καθ' ης η αίτηση την οποία και πάλι υπογράφει ο δικηγόρος Μενέλαος Σαζός, απορρίπτονται οι ισχυρισμοί της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης του Matthew Hinxman. Ο κος Σαζός, επέμενε ότι το τηλεομοιότυπο που στάλθηκε στην αιτήτρια δεν είναι πλαστό, αλλά αποτέλεσμα συμμόρφωσης του καθ' ου η αίτηση με τις πρόνοιες της συμφωνίας εγγύησης. Ο κος Σαζός, παραδέχθηκε την υπογραφή του εγγράφου (τεκμ.1) στην συμπληρωματική ένορκη δήλωση του Matthew Hinxman. Ισχυρίστηκε όμως ότι έγγραφο αυτό, υπογράφτηκε από τον καθ' ου η αίτηση με ισχύ μέχρι τις 31.5.
  2. Ήταν η θέση του κου Σαζού ότι η διεύθυνση αυτή δόθηκε από τον καθ' ου η αίτηση κατά τη συνομολόγηση της επίδικης συμφωνίας διότι εκεί βρισκόταν η υπό ανέγερση κατοικία του και ήταν πρόθεση του να αποτελέσει και τη μόνιμη διαμονή του. Όμως η κατοχή της κατοικίας ουδέποτε παραδόθηκε στον καθ' ου η αίτηση λόγω διαφωνιών του με τον πωλητή. Επομένως, οποιαδήποτε έγγραφα επιδόθηκαν στην εν λόγω διεύθυνση δεν ήλθαν σε γνώση του καθ' ου η αίτηση. Επισυνάφθηκε επί του προκειμένου στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση του κου Σαζού, δέσμη πέντε φωτογραφιών της εν λόγω οικίας, στην οποία φαίνεται ότι δεν κατοικεί κανένα πρόσωπο. Το γεγονός ότι στο τεκμήριο 1, της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης του κ. Hinxman παρουσιάζεται η αρχική διεύθυνση της μισοτελειωμένης οικίας, αφορά καθαρά καλόπιστη παράβλεψη του καθ' ου η αίτηση κατά την υπογραφή του εγγράφου. Πέραν τούτου, σε καμία περίπτωση δεν αναιρεί την ειδοποίηση που απέστειλε ο καθ' ου η αίτηση στην αιτήτρια για αλλαγή της διεύθυνσης επίδοσης των εγγράφων που αφορούν την επίδικη σύμβαση εγγύησης και ιδιαίτερα τις διαιτητικές διαδικασίες. Αγορεύσεις: Ο συνήγορος της αιτήτριας στην αγόρευση του, ανέφερε ότι η αιτήτρια έχει με την αίτηση της επισυνάψει όλα τα αναγκαία έγγραφα που απαιτούνται από τη Σύμβαση της Νέας Υόρκης για έγκριση του αιτήματος εγγραφής της διαιτητικής απόφασης. Ο καθ' ου η αίτηση δεν αμφισβητεί το γεγονός αυτό. Προβάλλει μόνο τον ισχυρισμό ότι δεν είχε ειδοποιηθεί δεόντως για την διαιτητική διαδικασία και το διορισμό του διαιτητή και ως εκ τούτου δεν ήταν σε θέση να παρουσιάσει την υπόθεση του στο διαιτητικό Δικαστήριο του Λονδίνου. Επικαλείται επί του προκειμένου επιστολή με τηλεομοιότυπο με την οποία πληροφορούσε την αιτήτρια ότι η αρχική του διεύθυνση όπως αναφερόταν στη μεταξύ τους σύμβαση έχει αλλάξει. Πληροφορούσε δε την αιτήτρια με την εν λόγω επιστολή για τη νέα του διεύθυνση. Η αιτήτρια με τη συμπληρωματική της ένορκη δήλωση, απορρίπτει τον ισχυρισμό ότι παρέλαβε τέτοια επιστολή. Παρουσιάζει επιπλέον ως τεκμήριο 1, έγγραφο που υπέγραψε ο καθ' ου η αίτηση στις 27.5.2011, 5 ½ δηλαδή μήνες μετά το υποτιθέμενο τηλεομοιότυπο για αλλαγή διεύθυνσης. Στο εν λόγω έγγραφο, ο καθ' ου η αίτηση επιβεβαίωσε και αναγνώρισε γραπτώς ότι η διεύθυνση του ήταν αυτή που αναφερόταν αρχικά στην επίδικη συμφωνία εγγύησης. Το εν λόγω έγγραφο υπεγράφη από τον καθ' ου η αίτηση στις 27.5.2011, γιατί την ίδια ημέρα είχε υπογραφεί η συμφωνία τροποποίησης του δανείου καθώς και γραπτή συγκατάθεση του καθ' ου η αίτηση με την οποία ως εγγυητής συναίνεσε στην τροποποίηση της συμφωνίας. (βλ. τεκμ. 2 & 3 της ΣΕΔ Hinxman). Την ίδια ημέρα ο καθ' ου η αίτηση υπέγραψε το τεκμήριο
  3. Η εταιρεία του Ostrow Capital Corporation, υπέγραψε το ίδιο έγγραφο καθώς επίσης και ένα τρίτο πρόσωπο που επίσης ήταν εγγυητής στο επίδικο δάνειο. Με τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση του κ. Σαζού που υποστηρίζει την ένσταση, γίνεται παραδεκτό ότι το εν λόγω έγγραφο υπεγράφη από τον καθ' ου η αίτηση. Επικαλείται όμως καλόπιστη παράβλεψη του να δηλώσει τη νέα του διεύθυνση και ισχυρίζεται ότι στην αρχική διεύθυνση υπάρχει ημιτελής κατοικία η οποία τελικά δεν του παραδόθηκε. Παρουσιάζει μάλιστα και κάποιες φωτογραφίες μιας ημιτελούς κατοικίας, ισχυριζόμενος ότι παρουσιάζουν την αρχική του διεύθυνση. Είναι η θέση του συνηγόρου ότι το τεκμήριο 1 στη ΣΕΔ Hinxman που είναι παραδεκτό από τον καθ' ου η αίτηση, καταδεικνύει ότι το τηλεομοιότυπο που δήθεν στάλθηκε στην αιτήτρια, είναι πλαστό και έγινε με σκοπό να εξαπατήσει το Δικαστήριο. Καταδεικνύει επίσης σε συνδυασμό με το γεγονός ότι σωρεία εγγράφων και ειδοποιήσεων αποστάλθηκαν στον καθ' ου η αίτηση αναφορικά με τη διαιτητική διαδικασία, ότι αυτός σκόπιμα δεν συμμετείχε στη διαιτησία, παρόλο που ειδοποιήθηκε για την έναρξη της. Όταν καταχωρήθηκε η παρούσα αίτηση, ο καθ' ου η αίτηση απέφυγε να εμφανιστεί αλλά προσέγγισε την αιτήτρια για να συζητήσει εξώδικο συμβιβασμό. Στη συνέχεια, συνεννοήθηκε με την κυπριακή εταιρεία Resolta να εμφανιστεί στην παρούσα διαδικασία ως δήθεν δικαιούχος ενεχυρίασης όλων των μετοχών της εταιρείας Folandez που είναι ιδιοκτήτρια μιας έπαυλης στη Γερμανία. Οι εν λόγω μετοχές έχουν παγοποιηθεί με τα ενδιάμεσα διατάγματα που εκδόθηκαν στα πλαίσια της παρούσας αίτησης και είναι υπό τη διαχείριση παραλήπτη που διόρισε το Δικαστήριο. Η ως άνω εταιρεία Resolta ζητούσε την ακύρωση των ενδιάμεσων διαταγμάτων, ημερ. 16.5.2016 ως δήθεν δικαιούχος ενεχυρίασης όλων των μετοχών της εταιρείας Folandez. Το Δικαστήριο με ενδιάμεση απόφαση του απέρριψε τον ισχυρισμό ότι δήθεν η ενεχυρίαση των μετοχών της Folandez από τον καθ' ου η αίτηση προς όφελος της Resolta ήταν αληθινή. Αντιθέτως, έκρινε ότι ήταν απατηλή (fraudulent) και πλαστή συμφωνία (sham agreement). Μετά την απόρριψη της αίτησης της Resolta, o καθ' ου η αίτηση αποφάσισε να εμφανιστεί στο Δικαστήριο και να ισχυριστεί ότι δήθεν δεν γνώριζε για τη διαιτητική διαδικασία, λίγες μέρες πριν να εκδοθεί απόφαση στην απουσία του για την εγγραφή της διαιτητικής απόφασης. Ήταν η θέση του συνηγόρου ότι από απλή ανάγνωση του Παραρτήματος 1 της διαιτητικής απόφασης (τεκμ. 1 στην ΕΔ Hinxman), αποδεικνύεται ότι η αιτήτρια έλαβε όλα τα απαραίτητα διαβήματα για την επίδοση και γνωστοποίηση στον καθ' ου η αίτηση, όλων των διαδικασιών και εγγράφων της διαιτησίας που άρχισε και συνεχίστηκε στο LCIA εναντίον του ως εγγυητή. Η επίδοση έγινε στη διεύθυνση που ο ίδιος δήλωσε στη συμφωνία εγγύησης στον όρο 17.1 (τεκμ. 3 της Ε.Δ Hinxman). Η προσπάθεια του καθ' ου η αίτηση να αμφισβητήσει τις πιο πάνω επιδόσεις δεν μπορεί να γίνει πιστευτή γιατί έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τη λογική. Ο συνήγορος διερωτήθηκε πώς είναι δυνατό κάποιο πρόσωπο που υπογράφει μια τόσο σημαντική συμφωνία να δηλώνει ως διεύθυνση επίδοσης για ειδοποιήσεις σχετικές με την εν λόγω συμφωνία, μια ημιτελή κατοικία. Και επιπλέον πώς είναι δυνατό να επιβεβαιώνει γραπτώς ότι αυτή είναι η σωστή του διεύθυνση 5 ½ μήνες μετά την δήθεν ειδοποίηση εκ μέρους του προς την αιτήτρια για αλλαγή αυτής της διεύθυνσης. Και πώς είναι δυνατό να δηλώνει ότι μετακόμισε από αυτή τη διεύθυνση από τη στιγμή που ισχυρίζεται ότι πρόκειται για ημιτελή κατοικία στην οποία ουδέποτε κατοίκησε. Στη συνέχεια, ο συνήγορος με αναφορά στη Σύμβαση της Νέας Υόρκης ισχυρίστηκε ότι η αιτήτρια έχει ικανοποιήσει όλες τις προϋποθέσεις που καθορίζονται στο άρθρο IV της Σύμβασης για εγγραφή της διαιτητικής απόφασης. Αντιθέτως, ο καθ' ου η αίτηση δεν απέδειξε κανένα λόγο από αυτούς που περιοριστικά ορίζει το άρθρο V της Σύμβασης για την απόρριψη της αίτησης. Στη συνέχεια, ο συνήγορος αναφέρθηκε στα ενδιάμεσα διατάγματα που εκδόθηκαν στα πλαίσια της παρούσας αίτησης με τα οποία παγοποιούνται περιουσιακά στοιχεία του καθ' ου η αίτηση, συμπεριλαμβανομένων και όλων των μετοχών της κυπριακής εταιρείας Folandez Investments Ltd. Οι εν λόγω μετοχές, ανήκουν δικαιωματικά και ελέγχονται από τον καθ' ου η αίτηση. Παγοποιήθηκαν επίσης άλλα περιουσιακά στοιχεία της Folandez Investments Ltd συμπεριλαμβανομένης και μιας πολυτελούς έπαυλης που ευρίσκεται στη Γερμανία. Επιπλέον το Δικαστήριο διόρισε τον Δρ. Χρίστο Κληρίδη ως ενδιάμεσο παραλήπτη των περιουσιακών στοιχείων του καθ' ου η αίτηση, συμπεριλαμβανομένων και των μετοχών που κατέχει στη Folandez Investments Ltd. Ο ενδιάμεσος παραλήπτης έχει εξουσία να εξασκεί τα δικαιώματα ψήφου για τις εν λόγω μετοχές με σκοπό την προστασία τους αλλά και την προστασία της πολυτελούς έπαυλης. Τα εν λόγω διατάγματα έχουν καταστεί απόλυτα, συνεπεία της μη εμφάνισης του καθ' ου η αίτηση στο Δικαστήριο μετά την επίδοση τους σε αυτόν. Στη συνέχεια, ο συνήγορος αναφέρθηκε σε νομολογία που ρυθμίζει την εξουσία του Δικαστηρίου να διατάξει τη συνέχιση της ισχύος ενδιάμεσων διαταγμάτων που εκδόθηκαν σε αγωγή ή εναρκτήρια κλήση για σκοπούς υποβοήθησης της εκτέλεσης της απόφασης. Ήταν η θέση του συνηγόρου ότι στην παρούσα περίπτωση εάν και εφόσον γίνει αποδεκτό το αίτημα για εγγραφή της υπό κρίση διαιτητικής απόφασης, το Δικαστήριο θα πρέπει να διατάξει ταυτόχρονα όπως τα ενδιάμεσα διατάγματα ημερ. 21.6.2017 που εκδόθηκαν στα πλαίσια της παρούσας αίτησης, συνεχίσουν να ισχύουν και μετά την έκδοση της απόφασης με σκοπό να υποβοηθήσουν στην εκτέλεση της. Η παρούσα υπόθεση δικαιολογεί κατά το συνήγορο, την άσκηση της εγγενούς εξουσίας του Δικαστηρίου για τη συνέχιση των ενδιαμέσων διαταγμάτων ημερ. 21.6.2017 μέχρι να εκτελεστεί η απόφαση εναντίον του καθ' ου η αίτηση (post judgment). Σκοπός των πιο πάνω ενδιάμεσων διαταγμάτων είναι η παγοποίηση των περιουσιακών στοιχείων του καθ' ου η αίτηση προς τον σκοπό ικανοποίησης τυχόν απόφασης που θα εκδοθεί εναντίον του. Ως εκ τούτου, αν τα εν λόγω διατάγματα δεν ανανεωθούν ή δεν επεκταθεί η ισχύς τους μετά την απόφαση επί της ουσίας, τότε δεν θα μπορεί να απονεμηθεί δικαιοσύνη. Από την άλλη πλευρά, ο συνήγορος του καθ' ου η αίτηση στη δική του αγόρευση, έκαμε εκτενή αναφορά στο ιστορικό της υπόθεσης και στα γεγονότα που κατά την άποψη του, οδήγησαν στην καταχώριση της παρούσας αίτησης από την αιτήτρια. Στη συνέχεια αναφέρθηκε στη νομική πτυχή της υπόθεσης, με ιδιαίτερη μνεία στο Νόμο 84/79 που κύρωσε τη σύμβαση της Νέας Υόρκης Περί της Αναγνώρισης και Εκτέλεσης Αλλοδαπών Διαιτητικών Αποφάσεων. Στη συνέχεια, παρέπεμψε στις ένορκες δηλώσεις που υποστηρίζουν την ένσταση, ισχυριζόμενος ότι ο καθ' ου η αίτηση δεν είχε γνώση για τη διαιτητική διαδικασία που ξεκίνησε εναντίον του. Ανέφερε επί του προκειμένου ότι ο καθ' ου η αίτηση ενημέρωσε γραπτώς για την αλλαγή της διεύθυνσης του, όπως προβλεπόταν από την μεταξύ των μερών σύμβαση εγγύησης. Παρόλα αυτά, η αιτήτρια φαίνεται να απέστελλε έγγραφα στην αρχική του διεύθυνση, παραγνωρίζοντας την πιο πάνω ειδοποίηση που ο ίδιος έστειλε με τηλεομοιότυπο αλλά και συστημένο ταχυδρομείο. Ως αποτέλεσμα των πιο πάνω πράξεων ή παραλείψεων της αιτήτριας, ο καθ' ου η αίτηση δεν έλαβε καμία ενημέρωση για τη διαιτητική διαδικασία. Ήταν η θέση του συνηγόρου ότι το κατά πόσο η επίδοση της διαιτητικής διαδικασίας μπορεί να θεωρηθεί επαρκής, εξαρτάται από τα περιστατικά της υπόθεσης. Με παραπομπή σε νομολογία, ισχυρίστηκε ότι με βάση το υλικό που υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου, δεν εντοπίζεται μαρτυρία που να αποδεικνύει ότι οποιοδήποτε έγγραφο της διαιτησίας επιδόθηκε προσωπικά στον καθ' ου η αίτηση ή ότι αυτός έλαβε γνώση της διαδικασίας. Η παντελής άγνοια του καθ' ου η αίτηση για τις διαδικασίες που κινήθηκαν εναντίον του, δικαιολογεί κατά το συνήγορο την απόρριψη του αιτήματος εγγραφής της διαιτητικής απόφασης δυνάμει των προνοιών της σύμβασης της Νέας Υόρκης. Ο συνήγορος απέρριψε στην συνέχεια τους ισχυρισμούς της αιτήτριας, όπως αναφέρονται στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση του κ. Hinxman, με την οποία ισχυρίζεται πλαστογράφηση εγγράφων εκ μέρους του καθ' ου η αίτηση. Επιπλέον, το τεκμήριο 1 που επισυνάπτεται στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση του κ. Hinxman, είχε ημερομηνία λήξης την 31.5.
  4. Πέραν τούτου, αφορά την επίδοση δικαστικών εγγράφων των Αγγλικών Δικαστηρίων και δεν περιλαμβάνει έγγραφα που αφορούν διαιτητικές διαδικασίες. Εν όψει όλων των πιο πάνω, ήταν η θέση του συνηγόρου ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για αναγνώριση και εκτέλεση στη Κυπριακή Δημοκρατία, της υπό κρίση αλλοδαπής διαιτητικής απόφασης. Ο καθ' ου η αίτηση, είχε το βάρος να αποδείξει ότι δεν ενημερώθηκε για τη διαιτησία. Βάρος που κατά την άποψη του συνηγόρου έχει αποσείσει και ως εκ τούτου το Δικαστήριο δεν μπορεί παρά να απορρίψει την αίτηση με έξοδα. Νομική πτυχή - διαδικασία αναγνώρισης και εγγραφής διεθνούς διαιτησίας Η αναγνώριση και εκτέλεση της προαναφερθείσας αλλοδαπής διαιτητικής απόφασης, επιδιώχθηκε κυρίως με βάση τις πρόνοιες της Σύμβασης περί της Αναγνωρίσεως και Εκτελέσεως Αλλοδαπών Διαιτητικών Αποφάσεων της Νέας Υόρκης (η Σύμβαση), που κυρώθηκε στην Κύπρο με τον περί της Συμβάσεως περί της Αναγνωρίσεως και Εκτελέσεως Αλλοδαπών Διαιτητικών Αποφάσεων (Κυρωτικό) Νόμο του 1979 (Ν. 84/79), του οποίου οι πρόνοιες σύμφωνα με το άρθρο 169 του Συντάγματος έχουν αυξημένη ισχύ έναντι οιουδήποτε ημεδαπού Νόμου. Η αίτηση στηρίζεται επίσης στον περί Διεθνούς Εμπορικής Διαιτησίας Νόμο του 1987 (Ν. 101/87). Στην υπόθεση Beogradska Banka D.D
(1995)1 Α.Α.Δ 737 γίνεται εκτενής αναφορά στην ακολουθούμενη διαδικασία σε αίτηση για εγγραφή αλλοδαπής διαιτητικής απόφασης δυνάμει της πιο πάνω σύμβασης. Το πιο κάτω απόσπασμα είναι διαφωτιστικό: « Το άρθρο III της Σύμβασης καθιερώνει την υποχρέωση των κρατών μελών να αναγνωρίζουν το κύρος και να επιτρέπουν την αναγνώριση και εκτέλεση των αλλοδαπών εμπορικών διαιτητικών αποφάσεων και προνοεί πως η διαδικασία αυτή γίνεται σύμφωνα με τους δικονομικούς κανόνες που ακολουθούνται στη χώρα του δικάζοντα Δικαστή. Βέβαια αν για κάποιο τέτοιο ζήτημα υπάρχει πρόνοια στη Σύμβαση, τότε ακολουθούνται οι πρόνοιες της Σύμβασης. Η Σύμβαση δεν καθορίζει δικονομικούς κανονισμούς που να ρυθμίζουν τη διαδικασία αναγνώρισης και εκτέλεσης των αλλοδαπών διαιτητικών αποφάσεων, ούτε και στην Κύπρο καθορίστηκε δεσμευτική διαδικασία. Επομένως για ένα τέτοιο διάβημα πρέπει να γίνεται επίκληση των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας.» Στην συνέχεια και μετά την ψήφιση του περί Αποφάσεων Αλλοδαπών Δικαστηρίων (Αναγνώριση, Εγγραφή και Εκτέλεση Δυνάμει Συμβάσεως) Νόμου 121(I)/2000, καθορίστηκε ότι διαδικασία αναγνώρισης αλλοδαπών αποφάσεων άρχεται με καταχώρηση αίτησης διά κλήσεως. Σχετική είναι η απόφαση Viatcheslav Rovneiko
(2013)1Γ Α.Α.Δ 2035, στην οποία λέχθηκαν μεταξύ άλλων τα εξής: « Προκύπτει με σαφήνεια από τις ρητές πρόνοιες του Άρθρου 5
(1)(α) του Νόμου 121(Ι)/2000 ότι η διαδικασία αναγνώρισης άρχεται με καταχώρηση αίτησης διά κλήσεως, πράγμα που δεν είχε τηρηθεί στη συγκεκριμένη περίπτωση εφόσον η αίτηση καταχωρίστηκε μονομερώς και στη βάση των Διατάξεων του Νόμου 101/87. Με το νόμο 121(Ι)/2000 τα πράγματα έχουν πλέον διαφοροποιηθεί έναντι της προηγούμενης νομοθεσίας. Προνοείται πλέον με την παράγραφο 5
(1)(α), ρητώς, η έναρξη της διαδικασίας και το ζήτημα δεν επιδέχεται οποιασδήποτε αμφισβήτησης: ότι αυτή άρχεται με την καταχώρηση αίτησης διά κλήσεως συνοδευόμενη από ένορκη δήλωση συμφώνως των διατάξεων των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Με το Άρθρο 5(δ) του Νόμου προνοείται ότι μετά την επίδοση ο καθ' ου υποβάλλει, εάν το επιθυμεί, γραπτή ένσταση τουλάχιστον δύο ημέρες πριν από την ημερομηνία ακρόασης της αίτησης.» Σε αιτήσεις αυτής της φύσης, το πρώτο θέμα που πρέπει να διαπιστώσει το Δικαστήριο σύμφωνα με την υπόθεση Beogradska Banka D.D (ανωτέρω), είναι αν πρόκειται περί διαιτητικής απόφασης επί εμπορικού ή άλλου συναφούς ζητήματος και αν αυτή είναι αλλοδαπή. Το άρθρο IV της Σύμβασης, προνοεί για το αποδεικτικό υλικό που πρέπει να προσκομίσει ο αιτητής προκειμένου να επιτύχει την αναγνώριση και εκτέλεση της αλλοδαπής διαιτητικής απόφασης. Το άρθρο V προβλέπει συγκεκριμένους λόγους που αν αποδειχθούν από τον καθ' ου η αίτηση, το διάβημα για αναγνώριση και εκτέλεση της αλλοδαπής διαιτητικής απόφασης θα απορριφθεί. Οι λόγοι απόρριψης του αιτήματος είναι περιορισμένοι και καθορίζονται ρητά στο άρθρο V της σύμβασης ως ακολούθως: Άρθρον V
  1. Η αναγνώρισης και εκτέλεσις της αποφάσεως, δύναται να απορριφθή τη αιτήσει του μέρους εναντίον του οποίου γίνεται επίκλησις αυτής, μόνον εάν το εν λόγω μέρος παράσχη εις την αρμόδιαν αρχήν, ενώπιον της οποίας επιζητείται η αναγνώρισις και εκτέλεσις, απόδειξιν ότι: (α) τα μέρη της εν άρθρω II αναφερομένης συμφωνίας διετέλουν, κατά την εφαρμοστέαν επ' αυτών νομοθεσίαν, υπό τινα ανικανότητα, ή ότι η ειρημένη συμφωνία δεν είναι έγκυρος δυνάμει της νομοθεσίας εις την οποίαν τα μέρη έχουν υποβάλει ταύτην ή, εν ελλείψει οιασδήποτε προς τούτο ενδείξεως, δυνάμει της νομοθεσίας της χώρας ένθα εξεδόθη η απόφασις· ή (β) το μέρος εναντίον του οποίου γίνεται επίκλησις της αποφάσεως δεν είχε ειδοποιηθή προσηκόντως περί του διορισμού του διαιτητού ή περί της διαιτητικής διαδικασίας ή άλλως πως δεν ηδυνήθη να παρουσίαση την υπόθεσιν αυτού· ή (γ) η διαιτητική απόφασις πραγματεύεται διαφοράν μη προβλεπομένην υπό των όρων, ή μη εμπίπτουσαν εντός των όρων της υποβολής εις διαιτησίαν, ή ότι αύτη περιέχει αποφάσεις επί θεμάτων πέραν των ορίων της υποβολής εις διαιτησίαν· νοείται ότι, εάν αι αποφάσεις επί θεμάτων υποβληθέντων εις διαιτησίαν είναι δυνατόν να αποχωρισθούν εκ των μη υποβληθέντων τοιούτων, το μέρος της αποφάσεως το οποίον περιέχει αποφάσεις επί θεμάτων υποβληθέντων εις διαιτησίαν δύναται να αναγνωρισθή και εκτελεσθή· ή (δ) η σύνθεσις της διαιτητικής αρχής ή η διαιτητική διαδικασία δεν ήτο σύμφωνος προς την συμφωνίαν των μερών ή ελλείψει τοιαύτης συμφωνίας, δεν ήτο σύμφωνος προς την νομοθεσίαν της χώρας ένθα έλαβε χωράν η διαιτησία· ή (ε) η διαιτητική απόφασις δεν κατέστη εισέτι δεσμευτική διά τα μέρη, ή ότι αύτη ηκυρώθη ή ανεστάλη υπό τινος αρμοδίας αρχής της χώρας εις την οποίαν, ή δυνάμει της νομοθεσίας της οποίας, εξεδόθη η απόφασις.
  2. Η αναγνώρισις και εκτέλεσις διαιτητικής τίνος αποφάσεως δύναται ωσαύτως να απορριφθή εάν η αρμοδία αρχή της χώρας ένθα επιζητείται η αναγνώρισις και εκτέλεσις διαπιστώση ότι - (α) το αντικείμενον της διαφοράς δεν δύναται να διευθετηθή δια διαιτησίας δυνάμει της νομοθεσίας της χώρας ταύτης· ή (β) η αναγνώρισις ή εκτέλεσις της αποφάσεως αντίκειται προς την δημοσίαν τάξιν της χώρας ταύτης." Παρόμοιες πρόνοιες που αφορούν την αναγνώριση και εκτέλεση διεθνών εμπορικών διαιτητικών αποφάσεων επί εμπορικών ζητημάτων, αναφέρονται και στα άρθρα 35 και 36 του περί Διεθνούς Εμπορικής Διαιτησίας Νόμου του 1987 (Ν. 101/87). Ο πιο πάνω Νόμος στον οποίο επίσης στηρίζεται η παρούσα αίτηση, εφαρμόζεται αποκλειστικά σε διεθνείς εμπορικές διαιτησίες και καθιστά την διεθνή εμπορική διαιτησία μια αυτόνομη διαδικασία (βλ. Beogradska Banka D.D (ανωτέρω). Στην ίδια υπόθεση Beogradska Banka D.D (ανωτέρω), καθορίζεται η φύση του δικαστικού ελέγχου της διαιτητικής απόφασης, δυνάμει των πιο πάνω άρθρων της σύμβασης ως ακολούθως: «Ο δικαστικός έλεγχος της διαιτητικής απόφασης που γίνεται σύμφωνα με τα άρθρα IV και V της Σύμβασης, είναι κατά τη γνώμη μου εποπτικός, έχει δικονομικό χαρακτήρα και δεν υπεισέρχεται στην ουσία της κρίσης των Διαιτητών. Κάποια απόκλιση ενδεχομένως να λεχθεί ότι γίνεται από τις πρόνοιες της παραγράφου 2(β) του άρθρου V της Σύμβασης, που αναφέρεται στη δημόσια τάξη, που γίνεται αυτεπάγγελτα από το Δικαστήριο. Όμως και πάλι, κατά την άποψή μου, η έρευνα αυτή είναι εποπτική και παρόλο που ελέγχει το περιεχόμενο της απόφασης των Διαιτητών, εντούτοις περιορίζεται μόνο στο θέμα της διαπίστωσης αν η διαιτητική απόφαση είναι αντίθετη στη δημόσια τάξη και δεν υπεισέρχεται στη διάγνωση της ουσίας της υπόθεσης. Το δίκαιο που εφαρμόζεται στη διαδικασία του εποπτικού αυτού ελέγχου για αναγνώριση και εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης, είναι εκείνο του δικάζοντα Δικαστή, εκτός αν υπάρχει κάποια ειδική πρόνοια στη Σύμβαση. Το βάρος της απόδειξης των όσων αναφέρονται στο άρθρο IV το έχει ο αιτητής, ενώ τα όσα αναφέρονται στο άρθρο V, που σχετίζονται με τους λόγους απόρριψης της αίτησης, βαρύνουν εκείνον εναντίον του οποίου γίνεται η επίκληση της απόφασης. Σύμφωνα με το άρθρο IV ο αιτητής δεν έχει τίποτε άλλο να πράξει για να επιτύχει την αναγνώριση και εκτέλεση της απόφασης από του να προσκομίσει τα έγγραφα που αναφέρονται στο άρθρο αυτό, οπότε το βάρος απόδειξης των όσων αναφέρονται στο άρθρο V, μετατοπίζεται στους ώμους του προσώπου εκείνου εναντίον του οποίου γίνεται η επίκληση.» Συμπεράσματα Σε σχέση με το διαδικαστικό μέρος, κρίνω ότι η αιτήτρια συνοδεύει την αίτηση της, με όλο το αναγκαίο αποδεικτικό υλικό για έγκριση του αιτήματος, συμμορφούμενη με τις πρόνοιες του άρθρου IV της Σύμβασης. Το στοιχείο αυτό δεν έχει εξ' άλλου αμφισβητηθεί από την πλευρά του καθ' ου η αίτηση. Ως εκ τούτου, το βάρος μεταφέρεται στους ώμους του καθ' ου η αίτηση, προκειμένου να αποδείξει ότι ισχύει κάποια εκ των προϋποθέσεων που προβλέπονται στο άρθρο V της σύμβασης για απόρριψη του αιτήματος. Το μόνο στοιχείο που προέβαλε ο καθ' ου η αίτηση, είναι η υπεράσπιση που προβλέπεται από το άρθρο V.1(β) της Σύμβασης. Ισχυρίστηκε συγκεκριμένα ότι δεν ειδοποιήθηκε για τον διορισμό του διαιτητή και για την διαιτητική διαδικασία και ως εκ τούτου δεν μπόρεσε να εμφανιστεί στο διαιτητικό Δικαστήριο και να παρουσιάσει την υπόθεση του. Έχω μελετήσει με πολύ προσοχή όλο το υλικό που τέθηκε ενώπιον μου όπως προκύπτει από τις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την αίτηση και ένσταση αντίστοιχα, όσον και από τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις των συνηγόρων. Κρίνω ότι ο καθ' ου η αίτηση απέτυχε να αποδείξει την προϋπόθεση του άρθρου V.1(β) της Σύμβασης ότι δηλαδή δεν έλαβε γνώση της διαιτητικής διαδικασίας. Η ισχυρισμοί αυτοί του καθ' ου η αίτηση δεν είναι καθόλου πειστικοί για τους πιο κάτω λόγους:
  3. Οι ισχυρισμοί για την υπό κατασκευή κατοικία Ο καθ' ου η αίτηση ισχυρίστηκε ότι έδωσε αρχικά διεύθυνση επιδόσεως εγγράφων σε σχέση με την σύμβαση εγγύησης, μια υπό κατασκευή οικία που προτίθετο να αγοράσει. Δεν είναι όμως καθόλου λογικό και πειστικό, κάποιος που συμβάλλεται σε μια τόσο σοβαρή δανειακή σύμβαση με πολλά εκατομμύρια δολάρια να δίνει διεύθυνση κατοικίας, ένα σπίτι το οποίο δεν έχει ακόμη οικοδομηθεί και στο οποίο δεν έχει ακόμη μετακομίσει. Σημειώνεται εδώ ότι όταν κατά τους ισχυρισμούς του πληροφόρησε με τηλεομοιότυπο (τεκμ.1) ότι άλλαξε διεύθυνση, ο καθ' ου η αίτηση δεν ανέφερε οτιδήποτε για ημιτελή κατοικία. Στο τεκμ.1 της ένστασης, γίνεται απλά αναφορά για αλλαγή διεύθυνσης και όχι για ημιτελή κατοικία στην οποία ποτέ δεν κατοίκησε. Αν όντως έτσι είχαν τα πράγματα, ο καθ' ου η αίτηση λογικά θα έπρεπε να αναφερθεί στο τεκμήριο 1 σε ημιτελή κατοικία στην οποία ουδέποτε μετακόμισε και δεν θα περιοριζόταν να αναφέρει ότι απλά άλλαξε διεύθυνση διαμονής.
  4. Οι ισχυρισμοί για αποστολή τηλεομοιότυπου Τα τεκμήρια 1 και 2 της αρχικής ένορκης δήλωσης του κου Σαζού που συνοδεύει την ένσταση, δεν καταδεικνύουν ότι όντως στάλθηκε στην αιτήτρια το υπό κρίση τηλεομοιότυπο για αλλαγή διεύθυνσης. Τα τεκμήρια 1 & 2 είναι στην ουσία δύο ξεχωριστά έγγραφα - τεκμήρια. Ένα αντίγραφο της επιστολής και μια απόδειξη αποστολής τηλεομοιότυπου που κατ' ισχυρισμό στάλθηκε στην αιτήτρια. Τα δύο αυτά έγγραφα όμως δεν ταυτίζονται με κάποιο τρόπο μεταξύ τους ώστε να αποδειχθεί χωρίς άλλο ότι όντως η απόδειξη αποστολής τηλεομοιότυπού, αφορά το αντίγραφο της συγκεκριμένης επιστολής. Δεν προκύπτει δηλαδή ότι το αποδεικτικό αποστολής αφορά την συγκεκριμένη ειδοποίηση και όχι οποιοδήποτε άλλο έγγραφο. Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με την καθόλου πειστική θέση του καθ' ου η αίτηση ότι δεν κατέστη δυνατόν να εξεύρει αποδεικτικά στοιχεία και για την αποστολή της ίδιας επιστολής με συστημένο ταχυδρομείο, δημιουργεί σοβαρή αμφιβολία ως προς την αλήθεια του ισχυρισμού για αποστολή της εν λόγω ειδοποίησης στην αιτήτρια είτε μέσω ταχυδρομείου είτε μέσω τηλεομοιότυπου. Η πιο ασφαλής απόδειξη ότι όντως αυτή η ειδοποίηση στάλθηκε στην αιτήτρια θα αποτελούσε το αποδεικτικό αποστολής με συστημένο ταχυδρομείο. Ο καθ' ου η αίτηση δεν προσκόμισε κανένα τέτοιο αποδεικτικό στοιχείο επικαλούμενος αδυναμία να το εξεύρει. Δεν έδωσε όμως καμία εξήγηση γιατί διατηρούσε αποδεικτικά αποστολής με τηλεομοιότυπο που δεν συνιστούν ισχυρό αποδεικτικό μέσο και αδυνατούσε να παρουσιάσει απόδειξη αποστολής συστημένης επιστολής που θα αποδείκνυε χωρίς άλλο την αποστολή της ειδοποίησης.
  5. Το έγγραφο ημ. 27.5.2011 (τεκμ.1 της ΣΕΔ Hinxman) Στην συμπληρωματική ένορκη δήλωση του κ. Hinxman που συνοδεύει την αίτηση, γίνεται αναφορά σε έγγραφο ημερομηνίας 27.5.2011 (τεκμ.1) το οποίο είναι παραδεκτό ότι υπογράφτηκε από τον καθ' ου η αίτηση. Το εν λόγω έγγραφο, συνιστά εξουσιοδότηση του καθ' ου η αίτηση για διορισμό της εταιρείας Law Debenture Corporate Services Ltd στο Λονδίνο, ως νόμιμων αντιπρόσωπων του για παραλαβή εγγράφων που εκδίδονται από τα Αγγλικά Δικαστήρια σχετικά με συμβάσεις, όπως αυτές παρατίθενται στο εν λόγω έγγραφο. Η διεύθυνση κατοικίας που δηλώνει ο καθ' ου η αίτηση, είναι η ίδια με αυτήν που είχε δηλώσει αρχικά στην επίδικη σύμβαση εγγύησης. Το εν λόγω έγγραφο υπεγράφη από τον καθ' ου η αίτηση στις 27.5.2011, γιατί την ίδια ημέρα είχε υπογραφεί η συμφωνία τροποποίησης του δανείου καθώς και γραπτή συγκατάθεση του καθ' ου η αίτηση με την οποία ως εγγυητής συναίνεσε στην τροποποίηση της συμφωνίας (βλ. τεκμ. 2 & 3 της ΣΕΔ Hinxman). Η ειδοποίηση μέσω τηλεομοιότυπου (τεκμ. 1 της ένστασης ) στάλθηκε κατά τους ισχυρισμούς του καθ' ου η αίτηση στην αιτήτρια, στις 14.12.
  6. Το πιο πάνω έγγραφο (τεκμ.1 της ΣΕΔ Hinxman), είναι παραδεκτό από τον καθ' ου η αίτηση ότι το υπέγραψε στις 27.5.
  7. Βλέπουμε λοιπόν ότι 5 ½ μήνες μετά την κατ' ισχυρισμό ειδοποίηση εκ μέρους του καθ' ου η αίτηση με το εν λόγω τηλεομοιότυπο προς την αιτήτρια ότι εξακολουθεί να δηλώνει ως διεύθυνση διαμονής την αρχική διεύθυνση που έδωσε στην σύμβαση εγγύησης και στην οποία του απεστάλησαν όλα τα έγγραφα της διαιτητικής διαδικασίας. Η δικαιολογία που δόθηκε ότι αφορά καθαρά καλόπιστη παράβλεψη του καθ' ου η αίτηση κατά την υπογραφή του εγγράφου δεν είναι βέβαια ικανοποιητική. Αν όντως ο καθ' ου η αίτηση είχε αλλάξει διεύθυνση ή είχε αποστείλει το εν λόγω τηλεομοιότυπο στην αιτήτρια δεν θα είχε κανένα λόγο να μην καταχωρήσει την νέα διεύθυνση διαμονής του στο έγγραφο αυτό. Αντιθέτως η καταχώρηση της αρχικής του διεύθυνσης στο εν λόγω έγγραφο, καταδεικνύει με περισσή βεβαιότητα ότι ο καθ' ου η αίτηση εξακολουθούσε να διαμένει στην αρχική διεύθυνση που δήλωσε στην σύμβαση εγγύησης, στην οποία του απεστάλησαν όλες οι ειδοποιήσεις για την έναρξη της διαιτητικής διαδικασίας.
  8. Η καθυστερημένη εμφάνιση του καθ' ου η αίτηση στην παρούσα διαδικασία. Όταν καταχωρήθηκε η παρούσα εναρκτήρια κλήση, ο καθ' ου η αίτηση δεν εμφανίστηκε αρχικά προκειμένου να ενστεί στην διαδικασία εγγραφής της διαιτητικής απόφασης. Αντιθέτως, εμφανίστηκε η Κυπριακή εταιρεία Resolta Enterprises Ltd, ισχυριζόμενη ότι είναι δικαιούχος ενεχυρίασης όλων των μετοχών της εταιρείας Folandez Investments Ltd που είναι ιδιοκτήτρια μιας έπαυλης στη Γερμανία. Οι εν λόγω μετοχές έχουν παγοποιηθεί με τα ενδιάμεσα διατάγματα και είναι υπό τη διαχείριση παραλήπτη δυνάμει των ενδιάμεσων διαταγμάτων που εξέδωσε το Δικαστήριο στην παρούσα υπόθεση. Η ως άνω εταιρεία Resolta Enterprises Ltd ζητούσε την ακύρωση των ενδιάμεσων διαταγμάτων, ημερ. 16.5.2016 ως δικαιούχος ενεχυρίασης όλων των μετοχών της εταιρείας Folandez. Το Δικαστήριο με ενδιάμεση απόφαση του απέρριψε τον ισχυρισμό ότι η ενεχυρίαση των μετοχών της Folandez από τον καθ' ου η αίτηση προς όφελος της Resolta ήταν αληθινή. Αντιθέτως, έκρινε ότι ήταν απατηλή (fraudulent) και πλαστή συμφωνία (sham agreement). Μετά την απόρριψη της αίτησης της Resolta, o καθ' ου η αίτηση εμφανίστηκε στο Δικαστήριο ισχυριζόμενος ότι δεν έχει ειδοποιηθεί για την δικαστική διαδικασία. Όπως προκύπτει όμως από τον φάκελο του Δικαστηρίου, ο καθ' ου η αίτηση ειδοποιήθηκε για την παρούσα διαδικασία από τον Μάιο του 2016 με την επίδοση της αίτησης και των ενδιάμεσων διαταγμάτων. Η πιο λογική αντίδραση αν όντως δεν είχε ειδοποιηθεί για την διαιτητική απόφαση που εκδόθηκε εναντίον του από το LCIA, ήταν να εμφανιστεί αμέσως ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου και να προβάλλει την ένσταση του για την κατ' ισχυρισμό άγνοια του όσον αφορά την διαιτητική διαδικασία. Αντί αυτού όμως, ο καθ' ου η αίτηση εμφανίστηκε μόνο μετά την απόρριψη της αίτησης της Resolta από το Δικαστήριο χωρίς να δώσει καμία δικαιολογία γι' αυτή την καθυστέρηση. Η πιο πάνω συμπεριφορά του καθ' ου η αίτηση, δημιουργεί σοβαρή αμφιβολία ως προς την αυθεντικότητα των ισχυρισμών του ότι δεν έλαβε γνώση για την διαιτητική διαδικασία. Αντιθέτως, προκύπτει ότι πρόκειται για εκ των υστέρων σκέψεις μετά που το Δικαστήριο δεν αποδέχθηκε την ακύρωση των ενδιάμεσων διαταγμάτων με την απόρριψη της αίτησης της Resolta. Άλλως δεν δικαιολογείται η συμπεριφορά του καθ' η αίτηση να εμφανιστεί καθυστερημένα στην αίτηση και μόνον μετά που απορρίφθηκε η αίτηση της Resolta. Τελική κατάληξη Έχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία στο μυαλό μου ότι η διεύθυνση του καθ' ου η αίτηση κατά την έναρξη της διαιτητικής διαδικασίας, ήταν η ίδια με αυτή που δήλωσε αρχικά για σκοπούς επίδοσης εγγράφων, δυνάμει του όρου 17.1της επίδικης συμφωνίας εγγύησης. Στην εν λόγω διεύθυνση, απεστάλησαν νομότυπα όλα τα σχετικά με την διαιτητική διαδικασία έγγραφα, τα οποία τον ενημέρωσαν για την εναντίον του έναρξη της επίδικης διαιτησίας ενώπιον του LCIA στο Λονδίνο. Ως επακόλουθο, κρίνω ότι ο καθ' ου η αίτηση δεν έχει αποσείσει το βάρος που είχε να αποδείξει ότι δεν έλαβε γνώση της επίδικης διαιτητικής διαδικασίας που διεξήχθη εναντίον στο LCIA στο Λονδίνο. Απομένει να εξεταστεί το αίτημα του συνηγόρου για την αιτήτρια όπως τα ενδιάμεσα διατάγματα που εκδόθηκαν στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας, παραμένουν σε ισχύ μετά την εγγραφή της διαιτητικής απόφασης για σκοπούς εκτέλεσης της. Είναι νομολογημένο ότι ενδιάμεσα διατάγματα, ισχύουν μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης, εκτός αν γίνει διαφορετική πρόνοια στην τελική απόφαση του Δικαστηρίου. Στην υπόθεση Linmare Shipping Co. Ltd v. Mounir Boustani,
(1981)1 C.L.R. 386, το Ανώτατο Δικαστήριο παράτεινε την ισχύ απαγορευτικού διατάγματος μετά την έκδοση απόφασης για σκοπούς εκτέλεσης με παραπομπή στο πιο κάτω απόσπασμα από την αγγλική υπόθεση Stewart Chartering v. C. & O. Managements [1980] 1 All E.R. 718: «The purpose of a Mareva injunction is to prevent a defendant from removing his assets from the jurisdiction so as to prevent the plaintiff from obtaining the fruits of his judgment; from this it follows that the policy underlying the Mareva injunction can only be given effect to if the Court has power to continue the Mareva injunction after judgment, in aid of execution.» Αν το Δικαστήριο έχει πρόθεση να συνεχίσει η ισχύς των απαγορευτικών διαταγμάτων και μετά την απόφαση, θα πρέπει να το αναφέρει ρητά στην τελική απόφαση του (βλ. Ιωάννου ν. Μανώλη
(1998)1 Α.Α.Δ 1423). Στην παρούσα υπόθεση, κρίνω ότι ενδείκνυται η άσκηση των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου για συνέχιση των ενδιάμεσων διαταγμάτων και μετά την έκδοση απόφασης ώστε να υποβοηθηθεί η εκτέλεση της υπό κρίση διαιτητικής απόφασης που θα εγγραφεί στο Ε.Δ. Λεμεσού. Σε αντίθετη περίπτωση, τα εν λόγω διατάγματα δεν θα μπορούν να ανανεωθούν και θα εξουδετερωθεί στην ουσία ο σκοπός έκδοσης τους που δεν είναι άλλος από την υποβοήθηση της αιτήτριας στην εκτέλεση της υπό κρίση διαιτητικής απόφασης (βλ. Linmare Shipping Co. Ltd v. Mounir Boustani ανωτέρω). Ενόψει όλων των πιο πάνω, κρίνω ότι πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις για έγκριση του αιτήματος δυνάμει του Περί Συμβάσεων της Αναγνώρισης και Εκτέλεσης Αλλοδαπών Διαιτητικών Αποφάσεων (Κυρωτικού) Νόμου 84/
  1. Από την άλλη πλευρά, ο καθ' ου η αίτηση απέτυχε να αποδείξει ότι δεν έλαβε γνώση της διαιτητικής διαδικασίας σύμφωνα με το άρθρο V του πιο πάνω Νόμου 84/
  2. Εκδίδω ως εκ τούτου απόφαση ως οι παράγραφοι Α, Β & Γ της παρούσας αίτησης με την οποία διατάσσεται η εγγραφή για σκοπούς εκτέλεσης στο Πρωτοκολητείο του Ε.Δ Λεμεσού, της Διαιτητικής απόφασης ημ. 24.8.2015 που εκδόθηκε από το Δικαστήριο Διεθνούς Διαιτησίας του Λονδίνου (LCIA) στη διαιτητική υπόθεση με αρ. 142861 και με την οποία ο καθ' ου η αίτηση διατάσσεται να καταβάλει στην αιτήτρια τα πιο κάτω ποσά:
  3. US$7.681.748,08 πλέον τόκους US$924.514,34 κατά την ημερομηνία έκδοσης της διαιτητικής απόφασης και όπως οι τόκοι επί των ανωτέρω ποσών εξακολουθούν να επιβάλλονται στον καθ' ου η αίτηση με επιτόκιο US$2.254,91 για κάθε εκάστη μέρα από τις 24.8.2015 μέχρι εξόφλησης των ανωτέρω ποσών.
  4. Το ποσό των US$201.209,75 πλέον τόκους US$2.946,62 κατά την ημερομηνία έκδοσης της διαιτητικής απόφασης και όπως οι τόκοι επί των ανωτέρω ποσών εξακολουθούν να επιβάλλονται στον καθ' ου η αίτηση με επιτόκιο US$34,58 για εκάστη ημέρα από τις 24.8.2015 μέχρι εξόφλησης.
  5. Το ποσόν των αγγλικών Λιρών £17.496,33 έξοδα της διαιτητικής διαδικασίας. Επιπλέον, αποφασίζω δυνάμει της προαναφερθείσας νομολογίας και στα πλαίσια της σύμφυτης εξουσίας μου όπως τα προσωρινά απαγορευτικά διατάγματα που εκδόθηκαν στις 21.6.17 στα πλαίσια της παρούσας αίτησης, παραμένουν σε ισχύ μέχρι πλήρους εκτέλεσης της πιο πάνω διαιτητικής απόφασης. Ο καθ' ου η αίτηση να επιβαρυνθεί επίσης με τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας τα οποία επιδικάζονται υπέρ της αιτήτριας ως θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. ............. Αλέξανδρος Α. Παναγιώτου Π.Ε.Δ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.