Ανδρέα Κοζάκου, ως διαχειριστή της περιουσίας της αποβιώσασας Δεσπούλλας Λαμπρή ν. A. PATERAS DEVELOPMENTS LIMITED, Αγωγή αρ.: 1433/12, 9/10/2017

(8)μηνών από της υπογραφής του Αγοραπωλητηρίου αλλά όχι αργότερα από τις 31.12.

1. Το τίμημα αγοράς θα εξοφλείτο με δάνειο που θα εξασφάλιζε η αγοράστρια από τον Οργανισμό Χρηματοδοτήσεως Στέγης. Το δάνειο (η αποβιώσασα θα το εξοφλούσε με δόσεις) εξασφαλίστηκε με εγγύηση (Τραπεζική) που παρείχαν οι εναγόμενοι, η οποία ίσχυε μέχρι την έκδοση χωριστού τίτλου ιδιοκτησίας. Με την έκδοση του τίτλου, το διαμέρισμα θα υποθηκεύετο προς όφελος του Οργανισμού Χρηματοδότησης Στέγης και οι εναγόμενοι θα αποδεσμεύοντο. Λόγω της μη έγκαιρης έκδοσης του τίτλου ιδιοκτησίας του διαμερίσματος, ο χρόνος ισχύος της τραπεζικής εγγύησης παρήλθε, με αποτέλεσμα αυτή να ρευστοποιηθεί και να εισπραχθεί από τον Οργανισμό Χρηματοδότησης Στέγης ποσό €55.596.-, το οποίο αντιστοιχούσε προς το «τότε» οφειλόμενο υπόλοιπο του δανείου της αγοράστριας. Οι εναγόμενοι εξασφάλισαν τον τίτλο ιδιοκτησίας κατά ή περί τις 23.4.2010, χωρίς να ενημερώσουν την αγοράστρια, η οποία απεβίωσε στις 13.6.
2. Οι εναγόμενοι με επιστολή του δικηγόρου τους ημερομηνίας 20.2.2012 «γνωστοποίησαν» προς τον ενάγοντα την «ετοιμότητα και προθυμία» τους να τιτλοποιήσουν το διαμέρισμα, δίδοντας μόνο προθεσμία 3 - 4 ημερών για την εξόφληση του τιμήματος πώλησης (χωρίς όμως να καταστήσουν τον χρόνο εξόφλησης ουσιώδη) και τον εκάλεσαν να παρευρεθεί στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λεμεσού στις 24.2.
3. Ο ενάγοντας αδυνατούσε αντικειμενικά να ανταποκριθεί σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα, αφού οι κληρονόμοι της αποβιώσασας κατοικούσαν και κατοικούν μόνιμα στην Αθήνα και η τελευταία δεν «άφησε» οποιαδήποτε χρήματα ή άλλη κινητή και ακίνητη περιουσία, εκτός από κάποια ακίνητα που βρίσκονται σε περιοχές μη ελεγχόμενες από την Κυπριακή Δημοκρατία. Οι εναγόμενοι, εκτός από το πραγματικά οφειλόμενο σ' αυτούς ποσό, αξίωσαν με την επιστολή του δικηγόρου τους, κατά παράβαση των όρων του συμβολαίου, και την πληρωμή του ποσού των €3.600.- για κοινόχρηστα έξοδα καθώς και του ποσού των €13.668,81 που αντιστοιχεί στο Φ.Π.Α. που πληρώθηκε για το διαμέρισμα. Οι εναγόμενοι με επιστολή του δικηγόρου τους ημερομηνίας 28.2.2012, «τερμάτισαν» το Αγοραπωλητήριο Έγγραφο και ζήτησαν την παράδοση σ' αυτούς του διαμερίσματος. Μετά από αλληλογραφία που ακολούθησε μεταξύ των δικηγόρων των διαδίκων, οι εναγόμενοι με επιστολή του δικηγόρου τους ημερομηνίας 22.3.2012, ανακάλεσαν τον «τερματισμό». Μετά από σχετικές διευθετήσεις (ο ενάγοντας απέστειλε επιστολή ημερομηνίας 7.3.2012, με την οποία κατέστησε ουσιώδη τον χρόνο τιτλοποίησης του διαμερίσματος), οι εναγόμενοι δια του διευθυντού τους Αλέξανδρου Πατέρα, παρουσιάστηκαν στις 27.3.2012 στο Κτηματολόγιο Λεμεσού για τιτλοποίηση του διαμερίσματος επ' ονόματι του ενάγοντα και εξόφληση του οφειλόμενου υπολοίπου του τιμήματος. Ο ενάγοντας παρουσιάστηκε στο Κτηματολόγιο και πρόσφερε με τραπεζική επιταγή (bankers draft) της Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Αγροτικής Ανάπτυξης, το ποσό των €69.265.- (από το ποσό αυτό, το ποσό των €13.669.- ή Λ.Κ.8.000.- είναι το υπόλοιπο του τιμήματος πώλησης και το ποσό των €55.596.- είναι αυτό που πληρώθηκε για εξόφληση του δανείου της αποβιωσάσης), προς εξόφληση του τιμήματος πώλησης, πλην όμως οι εναγόμενοι αρνήθηκαν να την παραλάβουν, με αποτέλεσμα να μην πραγματοποιηθεί η μεταβίβαση. Οι εναγόμενοι με επιστολή του δικηγόρου τους ημερομηνίας 28.3.2012, «τερμάτισαν», όπως οι ίδιοι ισχυρίζοντο, την επίδικη συμφωνία και απαίτησαν παράδοση της κατοχής του διαμερίσματος, αξίωση την οποία ο ενάγοντας απέρριψε με επιστολή των δικηγόρων του, ημερομηνίας 30.3.
4. Ο «τερματισμός» του Αγοραπωλητηρίου Εγγράφου από τους εναγόμενους, είναι «άκυρος, παράνομος και εστερημένος οποιουδήποτε έννομου αποτελέσματος», καθότι αυτοί ευθύνονται για την καθυστέρηση στην έκδοση του χωριστού τίτλου ιδιοκτησίας και της τιτλοποίησης του διαμερίσματος στο όνομα της αποβιώσασας. Η αποβιώσασα και στη συνέχεια ο ενάγοντας «προσφερόταν πάντοτε και προσφέρεται και σήμερα» να εξοφλήσει αμέσως το οφειλόμενο υπόλοιπο των €69.265.-, ώστε να συντελεστεί η μεταβίβαση. Ένεκα της ρευστοποίησης της εγγυητικής και της άμεσης είσπραξης ποσού ίσου με το συνολικό υπόλοιπο του δανείου της αποβιώσασας, η τελευταία, με υπαιτιότητα των εναγομένων, απώλεσε την ευκαιρία και την δυνατότητα αποπληρωμής του χρέους της με μηνιαίες δόσεις και ευρέθη, χωρίς να ευθύνεται προς τούτο, να οφείλει να πληρώσει με μία δόση ολόκληρο το ποσό των €69.265.-. Το γεγονός αυτό επιβάρυνε την αποβιώσασα και/ή την περιουσία της με επιπρόσθετους τόκους και έξοδα τα οποία ανέρχονται στο ποσό των €5.000.-, στο οποίο περιλαμβάνονται και τα έξοδα εκτίμησης της αξίας του διαμερίσματος. Η σημερινή αξία του διαμερίσματος ανέρχεται στις €250.000.-, ποσό με το οποίο ζημιώνεται η περιουσία της αποβιώσασας από την μη τιτλοποίηση του, ενώ οι εναγόμενοι καθίστανται πλουσιότεροι, χωρίς «νόμιμο αντάλλαγμα και/ή χωρίς νόμιμη αιτία και/ή για αιτία που δεν επακολούθησε και/ή έληξε με υπαιτιότητα των εναγομένων». Ο ενάγοντας αξιώνει εναντίον των εναγομένων, τις ακόλουθες θεραπείες: «Α. Δήλωση του Δικαστηρίου με την οποία να αναγνωρίζεται ότι ο τερματισμός εκ μέρους των εναγομένων του Αγοραπωλητηρίου Εγγράφου, που έγινε με την επιστολή του δικηγόρου των εναγομένων ημερομηνίας 28.03.2012, είναι άκυρος και εστερημένος οποιουδήποτε εννόμου αποτελέσματος. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται και/ή κηρύσσεται ως άκυρος και εστερημένος οποιουδήποτε εννόμου αποτελέσματος ο τερματισμός του Αγοραπωλητηρίου Εγγράφου που έγινε με την επιστολή του δικηγόρου των εναγομένων ημερομηνίας 28.03.
5. Γ. Δήλωση του Δικαστηρίου με την οποία να αναγνωρίζεται ότι το Αγοραπωλητήριο Έγγραφο είναι έγκυρο και πλήρως δεσμευτικό για τους εναγόμενους. Δ. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η ειδική εκτέλεση (specific performance) του Αγοραπωλητηρίου Εγγράφου. Ε. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσονται οι εναγόμενοι να μεταβιβάσουν και εγγράψουν το όλον μερίδιο του Διαμερίσματος στο όνομα του ενάγοντα. ΣΤ. €5.000.- ως ειδικές αποζημιώσεις για τις ζημιές που υπέστη και υφίσταται ο ενάγοντας και/ή η περιουσία της αποβιώσασας και/ή οι νόμιμοι κληρονόμοι της αποβιώσασας ένεκα της εκ μέρους των εναγομένων αμέλειας και/ή άρνησης και/ή μη έγκαιρης έκδοσης χωριστού τίτλου ιδιοκτησίας για το Διαμέρισμα και/ή μη έγκαιρης και/ή καθόλου τιτλοποίησης του Διαμερίσματος στο όνομα της αποβιώσασας και/ή του ενάγοντα και/ή ένεκα παράβασης ουσιωδών όρων του Αγοραπωλητηρίου Εγγράφου και/ή δυνάμει των αρχών της αποκατάστασης και/ή του αδικαιολόγητου πλουτισμού. Διαζευκτικά: Ζ. €255.000,00 ως αποζημιώσεις για ειδικές ζημιές και/ή ως ποσό το οποίο οι εναγόμενοι οφείλουν να καταβάλουν και/ή επιστρέψουν στον ενάγοντα ένεκα της εκ μέρους των εναγομένων αμέλειας και/ή άρνησης και/ή μη έγκαιρης έκδοσης χωριστού τίτλου ιδιοκτησίας για το Διαμέρισμα και/ή μη έγκαιρης και/ή καθόλου τιτλοποίησης του Διαμερίσματος στο όνομα της αποβιώσασας και/ή του ενάγοντα και/ή ένεκα παράβασης ουσιωδών όρων του Αγοραπωλητηρίου Εγγράφου εκ μέρους των εναγομένων και/ή δυνάμει της αρχής της αποκατάστασης και/ή ως ποσό κατά το οποίον οι εναγόμενοι κατέστησαν πλουσιότεροι σε βάρος του ενάγοντα και/ή της αποβιώσασας και/ή των κληρονόμων της αποβιώσασας χωρίς νόμιμο αντάλλαγμα και/ή χωρίς νόμιμη αιτία και/ή για αντάλλαγμα και/ή αιτία που δεν επακολούθησε και/ή έληξε υπαιτιότητι των εναγομένων. Η. Νόμιμον τόκον επί του ποσού των αποζημιώσεων και/ή επί του ποσού των €255.000,00 και/ή οποιουδήποτε άλλου ποσού ήθελεν επιδικάσει το Δικαστήριο από τις 07.06.2006 μέχρι την πλήρη εξόφληση και/ή ως αποζημιώσεις. Θ. Έξοδα, πλέον Φ.Π.Α., πλέον έξοδα επίδοσης.» Οι εναγόμενοι στην Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση που καταχώρισαν αρνούνται τους ισχυρισμούς του ενάγοντα και παρουσιάζουν μια εκ διαμέτρου αντίθετη εκδοχή. Οι προβαλλόμενοι ισχυρισμοί των, έχουν ως εξής: Το υπόλοιπο του τιμήματος πώλησης (Λ.Κ.8.000.- ή €13.668,81), η αποβιώσασα όφειλε να το καταβάλει σύμφωνα με τους όρους του Αγοραπωλητηρίου Εγγράφου, εντός οκτώ

(8)μηνών από την υπογραφή του (7.6.2006). Για την αποπληρωμή του τιμήματος, η αποβιώσασα συνήψε δάνειο από τον Οργανισμό Χρηματοδοτήσεως Στέγης. Οι εναγόμενοι παρήχαν εγγύηση (έδωσαν τραπεζιτική εγγύηση) προς όφελος του Οργανισμού. Λόγω παράλειψης της αποβιώσασας να καταβάλλει τις δόσεις του δανείου, ο Οργανισμός δεν αποδέχθηκε την ανανέωση της Εγγυητικής και προχώρησε στην ρευστοποίηση της. Η μεταβίβαση του διαμερίσματος θα γινόταν, εφόσον η αποβιώσασα εξοφλούσε πλήρως όλες τις υποχρεώσεις της που πηγάζουν όχι μόνο από το συμβόλαιο αλλά και άλλες όπως είναι η πληρωμή των κοινοχρήστων εξόδων. Είχε συμφωνηθεί μεταξύ των συμβαλλομένων πως οι εναγόμενοι θα διεκπεραίωναν «έξτρα εργασίες» στο διαμέρισμα και ως αμοιβή, η αποβιώσασα θα τους κατέβαλλε οποιοδήποτε ποσό επιστρεφόταν σ' αυτήν (και όποτε τούτο επιστρεφόταν) από την Υπηρεσία Χορηγιών και Επιδομάτων του Υπουργείου Οικονομικών ως αντιστάθμισμα για την καταβολή Φ.Π.Α. επί του τιμήματος πώλησης. Στην αποβιώσασα επεστράφη, το 2006, το ποσό των Λ.Κ.9.889.- ή €16.910.-, αλλά αυτή δεν το κατέβαλε στους εναγόμενους. Οι έξτρα εργασίες που έγιναν στο διαμέρισμα, ήταν οι εξής: «(α) τοποθέτηση κεραμικών πατώματος καλύτερης ποιότητας και πιο ακριβά απ' ότι ήταν στο αρχικό σχέδιο. (β) τοποθέτηση έξτρα πάγκων στην κουζίνα με γρανίτη. (γ) τοποθέτηση μπάνιου καλύτερης ποιότητας και πιο ακριβού από ότι ήταν στο αρχικό σχέδιο. (δ) τοποθέτηση έξτρα ντουζιέρας. (ε) τοποθέτηση ερμαριών πιο ακριβών και καλύτερης ποιότητας από ότι ήταν στο αρχικό σχέδιο, καθώς και τοποθέτηση έξτρα ερμαριών. (στ) τοποθέτηση ειδών υγιεινής καλύτερης ποιότητας και πιο ακριβά από ότι ήταν στο αρχικό σχέδιο.» · Ήταν συμβατική υποχρέωση της αποβιώσασας να πληρώνει από την ημέρα παράδοσης σ' αυτήν του διαμερίσματος, τους φόρους ακίνητης ιδιοκτησίας, τους δημοτικούς φόρους και γενικά όλα τα τέλη που αφορούν το διαμέρισμα, καθώς επίσης και τα τέλη παροχής νερού και ηλεκτρικού ρεύματος. · Οι εναγόμενοι υποχρεούντο να μεταβιβάσουν το διαμέρισμα στην αποβιώσασα, εφόσον αυτή εξοφλούσε το αργότερο μέχρι την 31.12.2008, το υπόλοιπο του τιμήματος πώλησης (Λ.Κ.8.000.- ή €13.668,81), το ποσό των Λ.Κ.9.889.- ή €16.910.- (επιστροφή του Φ.Π.Α.), τα «κοινόχρηστα και όλα τα άλλα τέλη και φόρους που έπρεπε να πληρώσει». · Η μεταβίβαση του διαμερίσματος δεν προχώρησε λόγω της άρνησης και/ή παράλειψης της αποβιώσασας να συμμορφωθεί στους όρους του Αγοραπωλητηρίου Εγγράφου. Ουδέποτε οποιοσδήποτε αντιπρόσωπος της τελευταίας «όχλησε» ή ζήτησε από τους εναγόμενους προ της επιστολής του δικηγόρου της ημερομηνίας 28.2.2012, να προβούν στη μεταβίβαση του διαμερίσματος. · Λόγω της παράλειψης της αποβιώσασας να συμμορφωθεί με τις συμβατικές τις υποχρεώσεις, οι εναγόμενοι έχουν υποστεί ζημιά, ως ακολούθως: (

1. i)το ποσό της εγγυητικής που ρευστοποιήθηκε €55.597.- πλέον €3.360.- τόκος, σύνολο €58.956,37. (
2. ii)το ποσό των €3.600.- για κοινόχρηστα έξοδα. (iii) το ποσό των €16.910.- για τις έξτρα εργασίες, πλέον τόκος €5.600.-σύνολο €22.510.-. · Οι εναγόμενοι έχουν υποστεί περαιτέρω τις ακόλουθες ζημιές και απώλειες: (
3. i)€600.- μηνιαίως, από την μη μίσθωση και/ή μη εκμετάλλευση του διαμερίσματος, από την ημέρα του τερματισμού του Αγοραπωλητηρίου Εγγράφου, μέχρι της παράδοσης σ' αυτούς, της κατοχής του διαμερίσματος. (
4. ii)Το ποσό των «€100.000.- μέχρι €120.000.-», λόγω του ότι δεν μπόρεσαν να προβούν σε ανάπτυξη γης (ανέγερση τεσσάρων κατοικιών), αφού ποσό €100.000.- περίπου, που είχαν κατατεθειμένα σε γραμμάτιο, «δεσμεύτηκε» για την έκδοση της προαναφερόμενης Εγγυητικής η οποία στη συνέχεια ρευστοποιήθηκε. · Οι εναγόμενοι με επιστολή του δικηγόρου τους ημερομηνίας 20.2.2012, κάλεσαν τον ενάγοντα όπως παρευρεθεί στις 24.2.2012 στο Κτηματολόγιο Λεμεσού, για σκοπούς μεταβίβασης του διαμερίσματος πλην όμως ο τελευταίος δεν ανταποκρίθηκε. Με επιστολή τους ημερομηνίας 28.2.2012, οι εναγόμενοι τερμάτισαν το Αγοραπωλητήριο Συμβόλαιο. Μετά από αλληλογραφία που ακολούθησε μεταξύ των δικηγόρων των διαδίκων, οι εναγόμενοι με επιστολή τους, μέσω του δικηγόρου τους, ημερομηνίας 22.3.2012, ανακάλεσαν τον τερματισμό και «καθόρισαν ως ουσιώδη χρόνο εκπλήρωσης των συμβατικών υποχρεώσεων της αποβιωσάσης» την 27.3.2012. Πληροφόρησαν δε τον ενάγοντα μέσω του δικηγόρου του, πως την ρηθείσα μέρα (27.3.2012) θα ήσαν έτοιμοι να μεταβιβάσουν το διαμέρισμα, νοουμένου πως θα καταβάλλετο από πλευράς του, το συνολικό ποσό των €103.235,18, ως ακολούθως: (α) το ποσό της Εγγυητικής €55.596,37 πλέον τόκος €3.360.-, σύνολο €58.956,37. (β) Λ.Κ.8.000.- ή €13.668,81 (υπόλοιπο τιμήματος αγοράς), πλέον τόκος €4.500.-, σύνολο €18.168,81. (γ) κοινόχρηστα €3.600.-. (δ) Λ.Κ.9.889.- ή €16.910.- («επιστροφή Φ.Π.Α.»), πλέον τόκος €5.600.-, σύνολο €22.510.-. · Στις 27.3.2012, οι εναγόμενοι, δια του διευθυντού τους Αλέξανδρου Πατέρα, παρουσιάστηκαν στο Κτηματολόγιο Λεμεσού, πλην όμως η μεταβίβαση δεν έγινε λόγω «διαφωνίας ως προς την καταβολή των ποσών που οφείλονται από την αποβιώσασα». · Με επιστολή του δικηγόρου τους, ημερομηνίας 28.3.2012, οι εναγόμενοι τερμάτισαν το Αγοραπωλητήριο Συμβόλαιο και απαίτησαν την παράδοση της κατοχής του διαμερίσματος, καθώς και αποζημιώσεις για τις απώλειες που κατ' ισχυρισμόν υπέστηκαν. Ανταπαιτητικώς, αξιώνουν από τον ενάγοντα τα εξής: «Α. Αναγνωριστική απόφαση και/ή Διάταγμα και/ή δήλωση του Δικαστηρίου που να αναγνωρίζει ότι το αγοραπωλητήριο έγγραφο ημερομηνίας 7/6/2006 νομίμως τερματίστηκε από τους εναγόμενους λόγω υπαίτιας παράβασης ουσιωδών όρων του ως άνω συμβολαίου από την αποβιώσασα Δέσποινα Λαμπρή και/ή τον ενάγοντα και/ή ήταν εξ' υπαρχής άκυρο και/ή ακυρώσιμο και/ή άλλως και/ή νομίμως τερματίστηκε λόγω του ότι η αποβιώσασα δεν έχει καταβάλει εμπρόθεσμα και/ή εντός του συμφωνηθέντος χρόνου και/ή εντός ευλόγου χρόνου το υπόλοιπο του τιμήματος πωλήσεως. Β. Διαζευκτικά διαταγή του Δικαστηρίου προς ακύρωση και/ή τερματισμό της εις παράγραφον (Α) ανωτέρω αναφερόμενου αγοραπωλητηρίου εγγράφου ημερ. 7/6/2006 συνεπεία της υπό του εναγόμενου παραβάσεως ουσιωδών και ρητών όρων του αγοραπωλητηρίου εγγράφου. Γ. Διάταγμα που να διατάζει τον ενάγοντα ή εξουσιοδοτημένο αντιπρόσωπο του ενάγοντα ή τον εκάστοτε διαχειριστή της αποβιωσάσης Δέσποινας Λαμπρή να αποσύρει από το Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λεμεσού το αγοραπωλητήριο έγγραφο ημερ. 7/6/2006 και/ή Διάταγμα του Δικαστηρίου δια του οποίου να εξουσιοδοτούνται οι εναγόμενοι και/ή οιονδήποτε παρ' αυτών εντεταλμένον πρόσωπον και/ή ο διευθυντής του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού όπως προβεί εις την απόσυρσιν και/ή ακύρωσιν και/ή ανάκλησιν του Αγοραπωλητηρίου Εγγράφου εκ του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού. Δ. Αποζημιώσεις για παράβαση συμφωνίας και/ή αποζημιώσεις για επαναφορά του διαμερίσματος στην προτέρα κατάσταση. Ε. Διαταγή του Δικαστηρίου διατάττον τον ενάγοντα και/ή αντιπρόσωπο αυτού και/ή νόμιμοι κληρονόμοι της αποβιωσάσης όπως παραδώσουν ελευθέραν κατοχή του ως άνω περιγραφόμενου διαμερίσματος στους εναγόμενους. Στ. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι Ενάγοντας και/ή αντιπρόσωπος αυτού και/ή νόμιμοι κληρονόμοι της αποβιωσάσης δεν έχουν δικαίωμα να εισέρχονται και/ή χρησιμοποιούν και/ή εκμεταλλεύονται και/ή κατέχουν το ως άνω διαμέρισμα. Ζ. €600 μηνιαίως από την λήψη της κατοχής μέχρι παραδόσεως του εν λόγω διαμερίσματος ως ενδιάμεσα οφέλη ή και ως ενοίκια δια τη χρήση και κάρπωση του εν λόγω διαμερίσματος ή/και για επέμβαση σε αυτή ή/και για παράβαση συμφωνίας. Η. Ποσό €55.596,37 εγγυητικής ως ανωτέρω αναφέρεται και τόκος εγγυητικής €3.360,00 σύνολο €58.956,37 και/ή τόκο μέχρι καταβολής του ποσού στους εναγόμενους. Θ. Διαζευκτικά και σε περίπτωση που θεωρηθεί από το Δικαστήριο ότι λανθασμένα και/ή μη νόμιμα έχει τερματιστεί το ως άνω αγοραπωλητήριο έγγραφο ημερ. 7/6/2006 και/ή το ποσό των Λ.Κ.9.889.- που είναι το ΦΠΑ που επιστράφηκε στην αποβιωσάση Δέσποινα Λαμπρή το οποίο υποχρεούτο με βάση το αγοραπωλητήριο έγγραφο να το παραδώσει στους εναγόμενους ως συμφωνηθέν ποσό για τις έξτρα εργασίες ως πιο πάνω πλέον τόκους μέχρι καταβολής του ποσού στους εναγόμενους καθώς επίσης και το υπόλοιπο του τιμήματος πώλησης εκ Λ.Κ.8.000 (€13.668,81) καθώς επίσης ποσό €55.596,37 ως η εγγυητική ως ανωτέρω αναφέρεται και τόκος εγγυητικής €3.360,00 σύνολο €58.956,37 και/ή τόκους μέχρι καταβολής του ποσού στους εναγόμενους, πλέον δικηγορικά έξοδα, πλέον €3.600 ποσό το οποίον αντιπροσωπεύει φόρους και κοινόχρηστα και το οποίον έχει καταβληθεί από τους Εναγόμενους για λογαριασμό της αποβιωσάσης και/ή του ενάγοντα πλέον τόκους μέχρι καταβολής του ποσού στους εναγόμενους. Ι. Γενικές αποζημιώσεις για παράνομο κατακράτηση ή/και επέμβαση επί του εν λόγω διαμερίσματος. Κ. Αποζημιώσεις δυνάμει αδικαιολόγητου πλουτισμού και/ή διαφυγόν κέρδος. Λ. Ειδικές και/ή Γενικές Αποζημιώσεις για ζημιές και/ή απώλειες και/ή άλλως λόγω της χρήσης και/ή εκμετάλλευσης και/ή άλλως από την αποβιώσασα και/ή τον ενάγοντα της περιουσίας των εναγομένων. Μ. Διαζευκτικά και/ή άλλως και/ή εάν θεωρηθεί ότι κακώς ετερματίσθη το συμβόλαιον ημερομηνίας 7/6/2006 ειδική εκτέλεση της συμφωνίας ημερομηνίας 7/6/2006 καθώς και τους τόκους καθυστερήσεων και/ή άλλως. Ν. Οποιοδήποτε άλλο διάταγμα και/ή απόφαση και/ή διαταγή και/ή θεραπεία ήθελε το Σεβαστό Δικαστήριο κρίνει δίκαια και εύλογη υπό τις περιστάσεις. Ξ. Τόκους. Ο. Έξοδα πλέον ΦΠΑ.» Απαίτηση και Ανταπαίτηση, με κοινή δήλωση των συνηγόρων των δύο πλευρών, συνεκδικάστηκαν. Κατά την ακροαματική διαδικασία κατέθεσαν ως μάρτυρες από πλευράς ενάγοντα, ο Χριστάκης Λαμπρής (Μ.Ε.1) και ο Ανδρέα Κοζάκος (Μ.Ε.2). Από πλευράς εναγομένων, κατέθεσαν ο Αλέξανδρος Πατέρας (Μ.Υ.1), η Ζωή Αντωνίου (Μ.Υ.2) και ο Αδάμος Καραντώνης (Μ.Υ.3). Ο Μ.Ε.1 Χριστάκης Λαμπρής, σύζυγος της αποβιωσάσης Δεσπούλλας Λαμπρή, κατά την κυρίως εξέταση του αναφέρθηκε εκτενώς στα γεγονότα που προηγήθηκαν τις υπογραφής του επίδικου Αγοραπωλητηρίου Εγγράφου, ημερομηνίας 7.6.2006 (Τεκμήριο 3). Όπως κατέθεσε, αρχικά η σύζυγος του αγόρασε από τους εναγόμενους, βάσει Αγοραπωλητηρίου Εγγράφου ημερομηνίας 4.4.2004 (Τεκμήριο 1), «ολόκληρο τον 2ο όροφο μιας υπό ανέγερση οικοδομής» στο Κολόσσι για το ποσό των Λ.Κ.70.000.-. Στη συνέχεια, οι εναγόμενοι στη βάση δεύτερου Αγοραπωλητηρίου Εγγράφου ημερομηνίας 26.4.2004 (Τεκμήριο 2), πώλησαν στην σύζυγο του «ξεγελώντας την, το ίδιο προφανώς ακίνητο στο Κολόσσι» για το ποσό των Λ.Κ.78.000.-. Με το επίδικο Αγοραπωλητήριο Έγγραφο (Τεκμήριο 3) το οποίο κατατέθηκε και στο Κτηματολόγιο, ξεγέλασαν ξανά την σύζυγο του και της πώλησαν «εκ νέου» το ίδιο ακίνητο, για το ποσό των Λ.Κ.78.000.-, όμως «αντί εντός ορόφου του 2ου, της πώλησαν ένα διαμέρισμα στο 2ο όροφο». Μέχρι τότε, η σύζυγος του είχε πληρώσει διάφορα ποσά, συμποσούμενα σε Λ.Κ.70.000.-, τα οποία «θεωρήθηκαν» ως προκαταβολή για το τρίτο συμβόλαιο. Το υπόλοιπο ποσό των Λ.Κ.8.000.- θα πληρωνόταν στους εναγόμενους, «ταυτόχρονα με την τιτλοποίηση και μεταβίβαση του διαμερίσματος, μέχρι την 31.08.2008». Με την υπογραφή του συμβολαίου, η σύζυγος του είχε δικαίωμα άμεσης κατοχής του διαμερίσματος. Η σύζυγος του πάντοτε ήταν έτοιμη να εξοφλήσει το τίμημα, ώστε να της μεταβιβαστεί το διαμέρισμα (πληροφορούσε σχετικά τους εναγόμενους), πλην όμως οι τελευταίοι δεν «αποπεράτωσαν έγκαιρα το υποστατικό και δεν είχαν εξασφαλίσει τίτλο παρά μόνο στις 23.4.2010». Οι εναγόμενοι δεν ενημέρωσαν ως προς τούτο την σύζυγο του, η οποία απεβίωσε στις 13.6.2010. Δύο χρόνια μετά, ειδοποίησαν τον διαχειριστή της περιουσίας της (ενάγοντα) ότι εξεδόθησαν οι τίτλοι. Του έδωσαν δε προθεσμία τριών ημερών, για να εξοφλήσει το υπόλοιπο του τιμήματος ώστε να μεταβιβαστεί το διαμέρισμα. Οι εναγόμενοι «ψευδώς, παράνομα και κακόβουλα» απαίτησαν την πληρωμή «διάφορων άλλων ποσών», τα οποία ο ενάγοντας δεν είχε υποχρέωση, σύμφωνα με το συμβόλαιο, να καταβάλει. Ο ενάγοντας αρνήθηκε την καταβολή των ποσών αυτών και κατέστησε σαφές στους εναγόμενους ότι ήταν έτοιμος να πληρώσει το «οφειλόμενο υπόλοιπο» και να μεταβιβαστεί το διαμέρισμα. Η απαίτηση για πληρωμή κοινοχρήστων εξόδων «αποτελεί φαντασίωση και πρόσχημα» των εναγόμενων. Ουδέποτε υπήρξε «υπηρεσία ή δαπάνη κοινοχρήστων». Το διαμέρισμα παραδόθηκε με ατέλειες και ήταν κατασκευασμένο με υλικά υποδιαίστερα της ποιότητας που είχε συμφωνηθεί. Ο ισχυρισμός των εναγόμενων, τον οποίον κατέγραψαν παράνομα στο συμβόλαιο, πως «θα τους επιστρεφόταν το Φ.Π.Α.» ως αντιστάθμισμα για την αξία των έξτρα εργασιών που έκαμαν στο διαμέρισμα, αποτελεί «εκ των υστέρων σκέψεις και τεχνάσματα των εναγόμενων για να προσδώσουν νομιμοφάνεια στις παράνομες απαιτήσεις τους». Ήταν γνωστό στους εναγόμενους πως το διαμέρισμα αγοράστηκε με δάνειο από τον Οργανισμό Χρηματοδότησης Στέγης. Οι εναγόμενοι κατέθεσαν Εγγυητική προς «εξασφάλιση της τιτλοποίησης του διαμερίσματος», η οποία «κατασχέθηκε» λόγω της μεγάλης καθυστέρησης που σημειώθηκε στην έκδοση των τίτλων. Η σύζυγος του και ο ίδιος στη συνέχεια, κατέβαλλε ανελλιπώς τις δόσεις του δανείου και μέχρι την ημερομηνία «κατάσχεσης» της Εγγυητικής, είχε ήδη καταβληθεί έναντι του δανείου τους, το ποσό των €114.736,63. Αντεξεταζόμενος, επανέλαβε πως η σύζυγος του εξαπατήθηκε κατά την αγορά του διαμερίσματος από τον Αλέξανδρο Πατέρα, διευθυντή των εναγόμενων. Ενώ αρχικά είχαν συμφωνήσει πως το διαμέρισμα που αγόρασε θα κάλυπτε ολόκληρο τον 2ο όροφο της πολυκατοικίας, στο τέλος το διαμέρισμα «κάλυπτε» μόνο τον μισό όροφο. Σε υποβολή του συνηγόρου Υπεράσπισης, πως ο όρος στο Συμβόλαιο για την «επιστροφή του Φ.Π.Α. στους εναγόμενους», ετέθη λόγω του ότι οι τελευταίοι έκαμαν έξτρα εργασίες στο διαμέρισμα, απάντησε πως ούτε συμφωνήθηκε αλλά ούτε και έγιναν έξτρα εργασίες. Αντίθετα, ενώ ο Πατέρας διατείνετο πως θα τοποθετούσε υλικά πρώτης ποιότητας, στο τέλος «έβαλε τα χειρότερα». Ο ίδιος πλήρωσε επιπλέον χρήματα για να γίνουν κάποιες απαιτούμενες εργασίες στο διαμέρισμα, που έμειναν ημιτελείς. Ο συγκεκριμένος όρος «μπήκε στο συμβόλαιο» εκβιαστικά επειδή ο Πατέρας «δεν τους έδινε το διαμέρισμα». Το Φ.Π.Α. περιλαμβανόταν στο τίμημα πώλησης. Γι' αυτό στο Αγοραπωλητήριο (Τεκμήριο 3) αναγράφεται ως τιμή πώλησης του διαμερίσματος το ποσό των Λ.Κ.78.000.- ενώ στο «προηγούμενο» συμβόλαιο, αναγράφεται ως τιμή πώλησης το ποσό των Λ.Κ.70.000.-. Για να «γραφτεί» το διαμέρισμα στη Δέσποινα, ο Πατέρας ήθελε να πάρει «πίσω το Φ.Π.Α., ήθελε να το εισπράξει δύο φορές». Η Δέσποινα «εξαναγκάστηκε» και υπέγραψε το συμβόλαιο (Τεκμήριο 3). Η πολυκατοικία έχει δύο ορόφους, με δύο διαμερίσματα στον κάθε όροφο, σύνολο τέσσερα διαμερίσματα. Ποτέ δεν είχαν «δημιουργηθεί» κοινόχρηστα έξοδα. Απέρριψε υποβολή του συνηγόρου υπεράσπισης πως «την κατοχή του διαμερίσματος την έλαβε στις 7.6.206, αφού τότε του έδωσε κλειδιά ο Πατέρας», λέγοντας πως «ποτέ δεν μου έδωσε κλειδιά, εγώ άλλαξα την κλειδαριά και μπήκα μέσα το 2008». Ο Μ.Ε.2 Ανδρέας Κοζάκος, δικηγόρος από την Λάρνακα και διαχειριστής της περιουσίας της Δέσποινας Λαμπρή, επανέλαβε τους δικογραφημένους ισχυρισμούς της πλευράς του. Ήταν η θέση του πως οι εναγόμενοι με την αξίωση του να εισπράξουν ποσά (όπως το ποσό των €3.600.- ως κοινόχρηστα και το ποσό των €13.668,81 ως επιστροφή του Φ.Π.Α.), πέραν από τα πραγματικά οφειλόμενα σ' αυτούς, επιδίωξαν ουσιαστικά να δημιουργήσουν προϋποθέσεις «ισχυριζόμενης μη αποπληρωμής του τιμήματος», εκ μέρους της αγοράστριας, ώστε οι ίδιοι να τερματίσουν το Συμβόλαιο και στο τέλος να οικειοποιηθούν το διαμέρισμα κρατώντας μάλιστα και την προκαταβολή. Είναι γι' αυτό τον λόγο που δεν έγινε η μεταβίβαση του διαμερίσματος στις 27.3.2012. Την συγκεκριμένη ημέρα εμφανίστηκε ο ίδιος στο Κτηματολόγιο και πρόσφερε στους εναγόμενους (παρών ήταν ο διευθυντής τους Αλέξανδρος Πατέρας) τραπεζική επιταγή (bankers draft) της Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Αγροτικής Ανάπτυξης για το ποσό των €69.265.- το οποίο προκύπτει από το άθροισμα των ποσών €13.669,00 ή Λ.Κ.8.000.- (το υπόλοιπο του τιμήματος) και €55.596.- (το μέρος της Εγγυητικής που ρευστοποιήθηκε από τον Οργανισμό Χρηματοδότησης Στέγης προς όφελος της αποβιώσασας). Ο Πατέρας αρνήθηκε να την παραλάβει. Ο τερματισμός του Αγοραπωλητηρίου Εγγράφου από πλευράς εναγόμενων είναι «άκυρος, παράνομος και εστερημένος οποιουδήποτε έννομου αποτελέσματος», αφού είναι οι εναγόμενοι που ευθύνονται για την καθυστέρηση στην έκδοση του τίτλου ιδιοκτησίας του διαμερίσματος. Επίσης, είναι οι εναγόμενοι που αρνήθηκαν, κατά παράβαση των συμβατικών τους υποχρεώσεων, να μεταβιβάσουν το διαμέρισμα. Ο ίδιος ως ο διαχειριστής της περιουσίας της αγοράστριας Δέσποινας Λαμπρή, ήταν πάντοτε έτοιμος, όπως είναι και σήμερα, να πληρώσει στους εναγόμενους το ποσό των €69.265.- και να προχωρήσει η μεταβίβαση του διαμερίσματος. Αντεξεταζόμενος κατέθεσε πως παρόλο που ζήτησαν αποδείξεις σε σχέση με την κατ' ισχυρισμό πληρωμή των κοινοχρήστων εξόδων από τους εναγόμενους, ουδέποτε τους εδόθη οτιδήποτε. Ούτε και τους εδόθη και οποιαδήποτε κατάσταση σε σχέση με την οφειλή των κοινοχρήστων. Το Φ.Π.Α. περιλαμβανόταν στην τιμή πώλησης. Ο όρος που ετέθη στο συμβόλαιο, για την επιστροφή του Φ.Π.Α. στους εναγόμενους, είναι «καταχρηστικός και παράνομος». Στην υποβολή του συνηγόρου Υπεράσπισης πως ο όρος αυτός ετέθη στο συμβόλαιο ώστε να «καλυφθούν οι έξτρα εργασίες που έγιναν στο διαμέρισμα», απάντησε πως δεν γνωρίζει εάν έγιναν έξτρα εργασίες στο διαμέρισμα, αφού ποτέ δεν το επισκέφθηκε. O Μ.Υ.1, Αλέξανδρος Πατέρας, διευθυντής των εναγόμενων, κατά την κυρίως εξέταση του επανέλαβε τους δικογραφημένους ισχυρισμούς της Υπεράσπισης. Ο όρος στο συμβόλαιο «περί επιστροφής του Φ.Π.Α.», ετέθη λόγω των «πολλών έξτρα εργασιών» (αξίας πέραν των €17.000.-) που έγιναν στο διαμέρισμα. Αφορούσαν «διαφορετική και πιο ακριβή επιλογή υλικών» καθώς και άλλες έξτρα εργασίες, όπως αυτές καταγράφονται στο δικόγραφο της Υπεράσπισης. Η αγοράστρια και ο σύζυγος της δεν είχαν χρήματα για να πληρώσουν και συμφώνησαν όπως τεθεί αυτός ο όρος στο συμβόλαιο (Τεκμήριο 3). Το ποσό της Εγγυητικής που «χρησιμοποιήθηκε» για την εξόφληση του δανείου της αποβιώσασας, ύψους €55.596.-, θα πρέπει να επιστραφεί στους εναγόμενους μαζί «με τους τόκους», ως «χρήματα αχρεωστήτως καταβληθέντα». Ουδέποτε η αποβιώσασα ή ο σύζυγος της ή οποιοσδήποτε αντιπρόσωπος της, προ της επιστολής του δικηγόρου του ενάγοντα ημερομηνίας 28.2.2012, όχλησε τους εναγόμενους ή ζήτησε από αυτούς την μεταβίβαση του διαμερίσματος. Η αποβιώσασα, η οποία έλαβε την κατοχή του διαμερίσματος με την υπογραφή του συμβολαίου (Τεκμήριο 3) και στη συνέχεια οι κληρονόμοι της, ουδέποτε πλήρωσαν κοινόχρηστα. Η πολυκατοικία είναι διώροφη και έχει από δύο διαμερίσματα στον κάθε όροφο, σύνολο τέσσερα διαμερίσματα. Ο ίδιος είναι ο διαχειριστής της πολυκατοικίας. Τα κοινόχρηστα καταβάλλονται ώστε να πληρώνεται «η καθαρίστρια, ο κηπουρός, το κοινόχρηστο νερό και ρεύμα καθώς και άλλες εργασίες που γίνονται κατά την διάρκεια κάθε έτους στην πολυκατοικία». Τα κοινόχρηστα για το επίδικο διαμέρισμα που είναι έκτασης 120 τετραγωνικών μέτρων (τριάρι), ανέρχονται στο ποσό των €30.- μηνιαίως. Αντεξεταζόμενος, δέχτηκε πως μεταξύ των διαδίκων υπεγράφησαν και τα Αγοραπωλητήρια Έγγραφα, Τεκμήρια 1 και 2 (το δεύτερο μάλιστα κατατέθηκε και στο Κτηματολόγιο). Τούτο έγινε, επειδή η αποβιώσασα και ο σύζυγος της «εβιάζοντο να αγοράσουν διαμέρισμα», διαφορετικά θα «έχαναν τα λεφτά» που θα τους εδίδοντο ως βοήθεια από τον Φορέα Ισότιμης Κατανομής Βαρών, λόγω του ότι ήσαν πρόσφυγες. Με την πρώτη συμφωνία (Τεκμήριο 1) «δεσμεύτηκε» ένα διαμέρισμα που είχε, ώστε η αποβιώσασα να εξασφαλίσει το δάνειο από τον Φορέα. Στη συνέχεια είχαν συμφωνήσει ότι θα έκτιζε «καινούργιο κτίριο» και θα τους «πουλούσε ένα διαμέρισμα». Η τελευταία συμφωνία (Τεκμήριο 3) είναι «αυτή που είναι σε ισχύ». Η ανέγερση της πολυκατοικίας επί της οποίας βρίσκεται το επίδικο διαμέρισμα, ξεκίνησε το 2005 και ολοκληρώθηκε το 2006. Στο Συμβόλαιο (Τεκμήριο 2) επισύναψε κατάλογο με «Περίληψη των Τεχνικών Προδιαγραφών». Ανάλογος κατάλογος δεν επισυνάφθηκε στο Συμβόλαιο (Τεκμήριο 3), επειδή το διαμέρισμα ήταν ήδη τελειωμένο, όταν το συμβόλαιο υπογράφτηκε. Όταν ο Οργανισμός Χρηματοδότησης Στέγης ρευστοποίησε το 2011 μέρος της Εγγυητικής, ο τίτλος του διαμερίσματος είχε ήδη εκδοθεί. Ο Οργανισμός δεν αποδεχόταν ανανέωση της Εγγυητικής, ήθελε να «τιτλοποιηθεί» το διαμέρισμα στο όνομα της αγοράστριας, ώστε να υποθηκευτεί στη συνέχεια προς εξασφάλιση του δανείου. Δέχτηκε πως την αξίωση του για την πληρωμή των κοινοχρήστων, την ανέφερε στον ενάγοντα για πρώτη φορά στο Κτηματολόγιο, όταν πήγαν για την μεταβίβαση. Η Μ.Υ.2 Ζωή Αντωνίου, Διοικητικός Λειτουργός στην Υπηρεσία Χορηγιών και Επιδομάτων του Υπουργείου Οικονομικών, κατέθεσε πως μεταξύ των καθηκόντων της είναι η εξέταση αιτήσεων για παροχή ειδικής χορηγίας (παρέχεται στη βάση του περί Ειδικής Χορηγίας Νόμου 9

(1)/2006), σε σχέση με την αγορά ή ανέγερση καινούργιας κατοικίας. Η εν λόγω χορηγία αποτελεί αντιστάθμισμα για την καταβολή από τον αγοραστή, Φ.Π.Α. επί του τιμήματος αγοράς. Για την αγορά του συγκεκριμένου διαμερίσματος (αφορούσε το διαμέρισμα 201, στον δεύτερο όροφο της πολυκατοικίας DESPINA COURT, BLOCK A, Γρίβα Διγενή 79, στο Κολόσσι Λεμεσού), το οποίο αγοράστηκε με το Αγοραπωλητήριο Έγγραφο ημερομηνίας 7.6.2006, υπεβλήθη Αίτηση (Τεκμήριο 26), μαζί με τα απαιτούμενα δικαιολογητικά, στις 13.6.

1. Η Αίτηση εξετάστηκε και εγκρίθηκε. Η Δέσποινα Λαμπρή ενημερώθηκε σχετικά με επιστολή ημερομηνίας 11.1.2007 (Τεκμήριο 27). Με την επιστολή στάληκε και επιταγή για ποσό Λ.Κ.9.879,
2. Σύμφωνα με επιστολή του Γενικού Λογιστηρίου (Τεκμήριο 28), η επιταγή εκδόθηκε στις 29.12.2006 και εξαργυρώθηκε στις 25.1.
3. Δικαιούχος της επιταγής ήταν η Δέσποινα Λαμπρή. Προαπαιτούμενο για την παραχώρηση της χορηγίας είναι η καταβολή του Φ.Π.Α. Μεταξύ των δικαιολογητικών που θα πρέπει να υποβληθούν είναι το αγοραπωλητήριο συμβόλαιο, τιμολόγιο και απόδειξη πληρωμής του τιμήματος αγοράς. Ο Μ.Υ.3, Αδάμος Καραντώνης, κατέθεσε πως είναι εκτιμητής ακινήτων, μέλος του ΕΤΕΚ και του RICS (Ινστιτούτο Ορκωτών Εκτιμητών Αγγλίας). Διατηρεί γραφείο στη Λεμεσό από το 2007, αν και η εμπειρογνωμοσύνη του στον συγκεκριμένο τομέα ξεκινά από το
4. Έλαβε οδηγίες από τον Αλέξανδρο Πατέρα, διευθυντή της εταιρείας A. Pateras Developments Ltd, να διενεργήσει εκτίμηση για την αγοραία αξία και το αγοραίο ενοίκιο του διαμερίσματος αρ. 2, στον 2ο όροφο της πολυκατοικίας Despina Court, Block A, στην οδό Γρίβα Διγενή, στην κοινότητα Κολόσσι, στη Λεμεσό. Διενήργησε επιτόπια επιθεώρηση στις 13 Δεκεμβρίου
5. Ετοίμασε Έκθεση (Τεκμήριο 30). Το ακίνητο (διαμέρισμα) επιθεωρήθηκε μόνο εξωτερικά, αφού δεν εδόθη άδεια ώστε να το επιθεωρήσει και εσωτερικά. Για τον υπολογισμό τόσο της αγοραίας αξίας του, όσο και του εύλογου αγοραίου ενοικίου, χρησιμοποίησε την Συγκριτική Μέθοδο Εκτίμησης (Comparable Method). Ως συγκριτικές πωλήσεις, λήφθηκαν υπόψιν πωλήσεις στη περιοχή του ακινήτου με παρόμοια φυσικά και νομικά χαρακτηριστικά, που διενεργήθηκαν χρονικά πλησιέστερα προς την ημερομηνία της εκτίμησης. Για τον υπολογισμό του εύλογου ενοικίου, έγινε «απευθείας σύγκριση της υπό εξέταση μίσθωσης με παρόμοιας φύσεως μισθώσεις που βρίσκονται στην εγγύς περιοχή». Η επιλογή των συγκριτικών ενοικιάσεων έγινε με κύριο γνώμονα την ηλικία των κτιρίων, το μέγεθος τους, τον αριθμό των υπνοδωματίων. Ειδικότερα, λήφθηκε υπόψιν όπως τα φυσικά και νομικά χαρακτηριστικά είναι όσο το δυνατόν παρόμοια με το υπό εξέταση διαμέρισμα. Λαμβάνοντας υπόψιν τις πιο πάνω παραμέτρους, καθώς και την τοποθεσία, τα φυσικά χαρακτηριστικά, τα πολεοδομικά δεδομένα, τις προοπτικές και δυνατότητες του ακινήτου, κατέληξε πως η αγοραία αξία του διαμερίσματος κατά την 28.3.2013 ήταν €127.000.-, ενώ το αγοραίο ενοίκιο από 28.3.2012 μέχρι 16.12.2016 είναι €590.- μηνιαίως. Ως παραδεκτό γεγονός δηλώθηκε μεταξύ των διαδίκων και το εξής: Στις 26.4.2004 κατατέθηκε στο Κτηματολόγιο Λεμεσού το Αγοραπωλητήριο Έγγραφο, λαμβάνοντας τον αριθμό ΠΩΕ 923/04, με πωλητή τον Αλέξανδρο Νικόλα Πατέρα και αγοράστρια την Δεσπούλλα Λαμπρή, το οποίο αποσύρθηκε στις 7.6.
6. Αφορούσε το διαμέρισμα αρ. 1, στον 1ο όροφο της πολυκατοικίας Despina Court, Block A, στην οδό Γρίβα Διγενή, αρ. 79, στην ενορία Αγίου Λουκά στο Κολόσσι, Λεμεσού. Στις 8.6.2006 κατατέθηκε στο Κτηματολόγιο Λεμεσού από την Δέσποινα Λαμπρή, Αγοραπωλητήριο Έγγραφο, το οποίο έλαβε αριθμό ΠΩΕ 1476/2006, το οποίο αφορούσε το διαμέρισμα αρ. 2, στον 2ο όροφο της προαναφερόμενης πολυκατοικίας, την αποθήκη αριθμός 6 και τον καλυμμένο χώρο στάθμευσης αριθμός 8, στο ισόγειο. Το εν λόγω Αγοραπωλητήριο Έγγραφο εξακολουθεί να είναι κατατεθειμένο στο Κτηματολόγιο Λεμεσού, μέχρι και σήμερα. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας, οι συνήγοροι των διαδίκων αγόρευσαν ενώπιον του Δικαστηρίου, υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις των. Και οι δύο πλευρές εστιάστηκαν στην προσκομισθείσα μαρτυρία. Ο κ. Παύλου από πλευράς ενάγοντα εισηγήθηκε πως ικανοποιούνται όλες οι προϋποθέσεις του Νόμου ώστε να εκδοθεί Διάταγμα Ειδικής Εκτέλεσης προς όφελος της αγοράστριας του διαμερίσματος. Κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας (έθεσα ενώπιον μου και το περιεχόμενο των εγγράφων που κατατέθηκαν ως Τεκμήρια) έλαβα υπόψη την εικόνα των μαρτύρων στο δικαστήριο αλλά εξέτασα την μαρτυρία τους υπό το φως της ανθρώπινης πείρας και συμπεριφοράς, στοιχείο αποφασιστικής σημασίας για να καταλήξει το Δικαστήριο ως προς την αξιοπιστία των μαρτύρων (Βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους

(1996)1 Α.Α.Δ 447, Καρεκλά ν. Κλεάνθους

(1997)1 Α.Α.Δ. 1199 και Αθανασίου και άλλος ν. Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. 614). Η μαρτυρία που παρουσιάζεται δεν κρίνεται μικροσκοπικά υπό την έννοια πως δεν απομονώνονται τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα από το συνολικό πλαίσιο της μαρτυρίας στη δίκη. Μπορεί η αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα να είναι ατομική, δηλαδή να γίνεται με βάση το περιεχόμενο της, την ποιότητα της, και την πειστικότητά της, όμως θα πρέπει τα όσα αναφέρονται από τον κάθε μάρτυρα να συναρτώνται, να αντιπαραβάλλονται και να συγκρίνονται με τα λεγόμενα των λοιπών μαρτύρων και έτσι να διερευνάται η αντικειμενικότητα των εκατέρωθεν εκδοχών (Βλ. Μουσταφά ν. Καυκαρή, Πολιτική Έφεση αρ. 10705, ημερ. 8.2.02, Παύλου ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 68 και Ομήρου ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 506, 530). Ο Μ.Ε.1 Χριστάκης Λαμπρής, μου έδωσε την εικόνα μάρτυρα της αλήθειας. Απάντησε σε ο,τιδήποτε του ζητήθηκε, με ευθύτητα και αυθορμητισμό. Η μαρτυρία του κρίνεται ως πηγαία και αυθεντική. Περιέγραψε τα σε γνώση του γεγονότα, χωρίς δισταγμό και αμφιταλάντευση. Η ουσία της εκδοχής του, παρουσίαζε συνοχή, πειστικότητα και ήταν συμβατή με την λογική. Πέραν τούτου, τα όσα κατέθεσε σε σχέση με τον καταρτισμό περισσοτέρων του ενός Aγοραπωλητηρίων Eγγράφων, υποστηρίζονται πλήρως και από τα Αγοραπωλητήρια Έγγραφα, Τεκμήρια 1, 2 και 3, που κατέθεσε. Η αντεξέταση στην οποία υπεβλήθη κάθε άλλο παρά αποδυνάμωσε την αξιοπιστία του. Αποδέχομαι τα όσα κατέθεσε στο σύνολο τους, τα οποία συνιστούν και ευρήματα μου. Θετική εντύπωση άφησε στο Δικαστήριο και ο Μ.Ε.2 Ανδρέας Κοζάκος. Ήταν αντικειμενικός. Αν και μη γνώστης των γεγονότων που οδήγησαν στον καταρτισμό των τριών Αγοραπωλητηρίων Συμβολαίων, η μαρτυρία του συμπλέει με την μαρτυρία του Μ.Ε.1, σε σχέση πάντα με τις ενέργειες στις οποίες προέβη ο ίδιος ως ο διαχειριστής της περιουσίας της Δέσποινας Λαμπρή. Δεν περιέπεσε σε αντιφάσεις κατά το στάδιο της αντεξέτασης. Η μαρτυρία του δεν είχε ίχνος υπερβολής, ούτε διέκρινα προσπάθεια παραποίησης των συμβάντων, ώστε να δώσει προβάδισμα στην υπόθεση της Δεσπούλλας Λαμπρή. Τα όσα κατέθεσε, σε σχέση με την στάση που κράτησαν οι εναγόμενοι όσον αφορά το πραγματικά οφειλόμενο από την αποβιώσασα ποσό, υποστηρίζονται από τις επιστολές Τεκμήρια 9, 10, 11 και 13, που κατέθεσε. Αποδέχομαι τα όσα κατέθεσε στο σύνολο τους, τα οποία συνιστούν και ευρήματα μου. Ο Μ.Υ.1 Αλέξανδρος Πατέρας, προσερχόμενος στο εδώλιο του μάρτυρα, άφησε αλγεινή εντύπωση. Δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία ότι δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Αυτό το οποίο διέκρινα παρακολουθώντας τον με προσοχή, ήταν μια απέλπιδα προσπάθεια, μέσω της προβολής μιας επιτηδευμένης και στοχευμένης εκδοχής, να απαλλαγεί ο ίδιος και οι εναγόμενοι, των ευθυνών και υποχρεώσεων τους από το Αγοραπωλητήριο Έγγραφο (Τεκμήριο 3). Η μαρτυρία του βρίθει ανακριβειών και αντιφάσεων. Η θέση του πως στο διαμέρισμα έγιναν «πολλές έξτρα εργασίες» και πως χρησιμοποιήθηκαν υλικά πιο ακριβά «από τα standard», αντικρούεται από τα όσα ο ίδιος κατέθεσε κατά την αντεξέταση. Ερωτηθείς για ποιο λόγο στο επίδικο συμβόλαιο (Τεκμήριο 3) δεν περιλαμβάνεται «Περίληψη των Τεχνικών Όρων» σε σχέση με τις προδιαγραφές των υλικών, όπως περιελήφθη στο Συμβόλαιο ημερομηνίας 26.4.2002 (Τεκμήριο 2), απάντησε πως στις 7.6.2006 που καταρτίστηκε το επίδικο συμβόλαιο, το διαμέρισμα ήταν «τελειωμένο». Ερωτηθείς αν ήταν «τελειωμένα και τα έξτρα», απάντησε θετικά. Καταληκτικά απάντησε: «Ήταν ήδη κτισμένο το κτίριο εντιμοτάτη. Γιατί να γράψω τα έξτρα; Αφού ήταν ήδη κτισμένο». Στο εύλογο ερώτημα που του τέθηκε, για ποιο λόγο δεν «μπήκαν και τα έξτρα πάνω στη τιμή», αφού το διαμέρισμα ήταν ήδη τελειωμένο στις 7.6.2006 που υπογράφτηκε το συμβόλαιο, ουσιαστικά δεν απάντησε, επανέλαβε μόνο: «Τα έξτρα που κατά την διάρκεια του κτισίματος, συμφωνείτο να βάλω .. αυτά ποιος θα τα πληρώσει;» Στη συνέχεια προσπάθησε να δώσει μια πιο λογικοφανή απάντηση, εμπλέκοντας όμως και τον δικηγόρο του, λέγοντας: «Απλώς ο δικηγόρος μου πρότεινε, μην δεχτείς να σου δώσει λεφτά, μην δεχτείς, να πιάσεις το ποσό του Φ.Π.Α. για να εξοφλήσετε διότι δεν έχουν λεφτά.» Υπεραπλουστευμένες και εκλαϊκευμένες ήταν και οι απαντήσεις του σε σχέση με την αξίωση του για καταβολή των κοινοχρήστων εξόδων. Κατά την αντεξέταση και ερωτηθείς ποιος είναι ο διαχειριστής της πολυκατοικίας, απάντησε πως ήταν ο ίδιος, στη συνέχεια στην ερώτηση «και πότε σε διόρισαν», απάντησε «από τον καιρό που κτίζαμε το κτίριο». Αντεξεταζόμενος, επίσης παραδέχτηκε πως για πρώτη φορά αξίωσε την καταβολή κοινοχρήστων εξόδων στο Κτηματολόγιο, όταν ο ενάγοντας προσήλθε για την μεταβίβαση του διαμερίσματος. Δικαιολογώντας την θέση του, στην ερώτηση του συνηγόρου του ενάγοντα, «Είπες του καμμιά φορά για τα κοινόχρηστα κύριε;», απάντησε, «Όχι για τα κοινόχρηστα δεν του έλεα αφού τα άλλα δεν μου τα πλήρωνε. Του το ανέφερα στο Κτηματολόγιο όταν ήρθε ο διαχειριστής και του είπα ότι έχω να παίρνω και άλλα λεφτά και με ρώτησε ποια λεφτά και του τα ανέφερα.». Παραδέχτηκε πως δεν είχε στην κατοχή του αποδείξεις για ό,τι πλήρωσε σε σχέση με κοινόχρηστα έξοδα. Δικαιολόγησε τούτο απαντώντας: «Όχι δεν έχω διότι να σας πω, στην Κύπρο είμαστε. Αν έρθει ένας να δουλέψει κηπουρός και καθαρίσει κάτι δεν θα σου δώσει απόδειξη για την καθαριότητα. Δεν έχω αποδείξεις που να πλερώνω.» Σ' όση έκταση η μαρτυρία του έρχεται σε αντίθεση με ήδη αποδεχθείσα μαρτυρία, την απορρίπτω. Η Μ.Υ.2 Ζωή Αντωνίου, ήταν ανεξάρτητη μάρτυρας. Αποδέχομαι τα όσα κατέθεσε. Ο Μ.Υ.3 Αδάμος Καραντώνης προσήλθε στο Δικαστήριο και κατέθεσε ως εμπειρογνώμονας. Η εμπειρογνωμοσύνη του δεν αμφισβητήθηκε από πλευράς Υπεράσπισης. Eίναι καλά γνωστές οι αρχές που καλύπτουν το ζήτημα της μαρτυρίας εμπειρογνωμόνων. Αυτοί θέτουν ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα σχετικά δεδομένα ώστε το Δικαστήριο όχι μόνο να αντιληφθεί τον τρόπο που καταλήγουν στα δικά τους συμπεράσματα και να αξιολογήσει την ορθότητα τούτων αλλά και να είναι σε θέση να εξάξει τα δικά του συμπεράσματα. Δεν έχω πεισθεί πως τα συμπεράσματα και η γνώμη στην οποία κατέληξε ο Μ.Υ.3, είναι αντικειμενική. Παρόλο που όπως ο ίδιος ανέφερε, για την ετοιμασία της Εκτίμησης του χρησιμοποίησε την συγκριτική μέθοδο, εντούτοις δέχτηκε πως τις πληροφορίες επί των οποίων στηρίχθηκε, του τις έδωσε ο Αλέξανδρος Πατέρας. Το εύλογο ερώτημα που τίθεται είναι, πόσο αξιόπιστη μπορεί να θεωρηθεί μία Εκτίμηση όταν ο ετοιμάσας αυτήν, αντί να προβεί στην δική του έρευνα, βασίζεται στις πληροφορίες σε σχέση με συγκριτικές πωλήσεις και ενοικιάσεις, που του δόθησαν από το πρόσωπο που του ανέθεσε την ετοιμασία της Εκτίμησης. Κρίνω πως έχοντας τούτο ως δεδομένο, δεν μπορώ να στηριχθώ στη μαρτυρία του για να εξάξω οποιαδήποτε ασφαλή συμπεράσματα. Πέραν των αδιαμφισβήτητων και αποδεκτών γεγονότων, συνιστούν περαιτέρω ευρήματα μου ως προς τα ουσιώδη γεγονότα της υπόθεσης και τα ακόλουθα: Η Δέσποινα Λαμπρή αγόρασε από τους εναγόμενους, βάσει του Αγοραπωλητηρίου Εγγράφου ημερομηνίας 7.6.2006 (Τεκμήριο 3), το διαμέρισμα αρ. 201 στον 2ο όροφο της πολυκατοικίας "DESPINA COURT", στην οδό Γρίβα Διγενή αρ. 79, στο Κολόσσι Λεμεσού, μαζί με την αποθήκη με αρ. 6 και τον καλυμμένο χώρο στάθμευσης με αρ. 8 στο ισόγειο, αντί του τιμήματος των Λ.Κ.78.000.- ή €133.270,71, στο οποίο περιλαμβανόταν και το Φ.Π.Α. Το ποσό των Λ.Κ. 70.000.- κατεβλήθη με την υπογραφή του Συμβολαίου. Το υπόλοιπο ποσό των Λ.Κ.8.000.- ή €13.668,81, θα καταβάλλετο σύμφωνα με τους όρους του συμβολαίου [όρος 2(β)], εντός οκτώ

(8)μηνών από της υπογραφής του. Η μεταβίβαση του διαμερίσματος, της αποθήκης και του καλυμμένου χώρου στάθμευσης στην αγοράστρια, θα γινόταν σύμφωνα με ότι προνοούσε το συμβόλαιο [όρος 2(γ)], το αργότερο μέχρι την 31.12.2008, νοουμένου βέβαια ότι το τίμημα πώλησης θα εξοφλείτο. Το συμβόλαιο κατατέθηκε στο Κτηματολόγιο Λεμεσού στις 8.6.2006 για σκοπούς Ειδικής Εκτέλεσης, λαμβάνοντας αριθμό εγγραφής ΠΩΕ1476/2006 και εξακολουθεί να είναι κατατεθειμένο μέχρι και σήμερα. Η αγοράστρια ανέλαβε κατοχή του διαμερίσματος το

1. Για την αποπληρωμή του τιμήματος πώλησης η Δέσποινα Λαμπρή συνήψε δάνειο από τον Οργανισμό Χρηματοδότησης Στέγης, ύψους €85.430,
2. Λόγω της μη ύπαρξης ξεχωριστού τίτλου ιδιοκτησίας για το διαμέρισμα, οι εναγόμενοι παραχώρησαν στις 2.6.2008, Τραπεζική Εγγύηση προς όφελος του εν λόγω Οργανισμού, αντίστοιχου ύψους, με ισχύ μέχρι 2.6.
3. Η Τραπεζική Εγγύηση για λόγους που δεν είναι γνωστοί στο Δικαστήριο (δεν υπάρχει επί του σημείου αυτού αποδεκτή μαρτυρία ώστε να καταλήξω σε σχετικό εύρημα), δεν ανανεώθηκε και ο Οργανισμός Χρηματοδότησης Στέγης την 2.6.2011, εισέπραξε από την Εγγυητική ποσό €55.596,37, το οποίο αντιστοιχούσε με το οφειλόμενο υπόλοιπο του δανείου της Δέσποινας Λαμπρή, κατ' εκείνη την ημέρα. Ο ξεχωριστός τίτλος ιδιοκτησίας του διαμερίσματος εκδόθηκε στις 23.4.2010 (Τεκμήριο 16), γεγονός το οποίο δεν έγινε γνωστό στην αγοράστρια. Η Δέσποινα Λαμπρή απεβίωσε στις 13.6.2010 και διαχειριστής της περιουσίας της διορίστηκε ο Ανδρέας Κοζάκος. Οι εναγόμενοι με επιστολή του δικηγόρου τους ημερομηνίας 20.2.2012 (Τεκμήριο 6), κάλεσαν τον ενάγοντα όπως την 24.2.2012, παρευρεθεί στο Κτηματολόγιο Λεμεσού για σκοπούς μεταβίβασης του διαμερίσματος, νοουμένου ότι θα καταβάλλετο το συνολικό ποσό των €103.235,18 πλέον τόκος. Ειδικότερα, εζητείτο η καταβολή των ποσών €55.596,37 (το ποσό που ρευστοποιήθηκε από την εγγυητική), €13.668,81 (υπόλοιπο του τιμήματος αγοράς), €16.910.- (η επιστροφή του Φ.Π.Α.) και €3.600.- κοινόχρηστα έξοδα. Οι εναγόμενοι με νέα επιστολή των δικηγόρων τους, ημερομηνίας 28.2.2012 (Τεκμήριο 7), τερμάτισαν το Αγοραπωλητήριο Έγγραφο ημερομηνίας 7.6.2006 και απαίτησαν την άμεση παράδοση της κατοχής του διαμερίσματος καθώς και αποζημιώσεις. Μετά από αλληλογραφία που ακολούθησε μεταξύ των δικηγόρων των διαδίκων, οι εναγόμενοι με επιστολή των δικηγόρων τους ημερομηνίας 22.3.2012 (Τεκμήριο 8), ανακάλεσαν τον τερματισμό του Αγοραπωλητηρίου Εγγράφου και κάλεσαν τον ενάγοντα όπως παρουσιαστεί στο Κτηματολόγιο την 27.3.2012, ημέρα Τρίτη και ώρα 8.00 π.μ., ώστε να ολοκληρωθεί η μεταβίβαση. Επέμεναν στην αξίωση τους για καταβολή του ποσού των €103.235,18, πλέον δικηγορικά έξοδα. Παράλληλα, πληροφορούσαν τον ενάγοντα πως είχαν καταστήσει ως ουσιώδη χρόνο για την εκπλήρωση των συμβατικών υποχρεώσεων της αποβιώσασας, την 27.3.
4. Ο ενάγοντας με επιστολή του ημερομηνίας 7.3.2012 (Τεκμήριο 10), κατέστησε ως «ουσιώδη τον χρόνο τιτλοποίησης του διαμερίσματος» και κάλεσε τους εναγόμενους όπως προσέλθουν στο Κτηματολόγιο Λεμεσού στις 27.3.2012, ώστε να προβούν στη μεταβίβαση του διαμερίσματος επ' ονόματι των κληρονόμων της αποβιωσάσης. Σε προηγούμενη επιστολή του, ημερομηνίας 2.3.2012 (Τεκμήριο 9), ο ενάγοντας δήλωνε την ετοιμότητα των κληρονόμων και του ιδίου ως διαχειριστού, να καταβάλουν στους εναγόμενους το ποσό των €69.265.- (€55.596.- που πληρώθηκε στο δάνειο της αποβιώσασας από την Εγγυητική και €13.669.- το υπόλοιπο του τιμήματος) που κατά τους ίδιους ήταν το πραγματικό από πλευράς αποβιώσασας, οφειλόμενο. Κατέστησε δε σαφές πως δεν θα κατεβάλλετο οποιοσδήποτε τόκος επί του ποσού αυτού. Ο ενάγοντας με επιστολή των δικηγόρων του ημερομηνίας 26.3.2012 (Τεκμήριο 11), δήλωνε την ετοιμότητα του να παρουσιαστεί την επομένη ημέρα στο Κτηματολόγιο προς υλοποίηση της μεταβίβασης. Στις 27.3.2012, ο ενάγοντας παρουσιάστηκε στο Κτηματολόγιο Λεμεσού, προσφέροντας στους εναγόμενους το ποσό των €69.265.- με τραπεζική επιταγή (bankers draft) της Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Αγροτικής Ανάπτυξης [Τεκμήριο 11

(3)]. Οι εναγόμενοι, δια του διευθυντού τους Αλέξανδρου Πατέρα, αρνήθηκαν να παραλάβουν την επιταγή και να μεταβιβάσουν το διαμέρισμα. Με την επιστολή του δικηγόρου τους ημερομηνίας 28.3.2012 (Τεκμήριο 24), τερμάτισαν το Αγοραπωλητήριο Συμβόλαιο. Ο ενάγοντας, με επιστολή των δικηγόρων του ημερομηνίας 30.3.2012 (Τεκμήριο 13), απέρριψε τους ισχυρισμούς των εναγόμενων και τους πληροφόρησε πως είχε καταχωρήσει, αυθημερόν, την υπό κρίση αγωγή. Από το σύνολο της προσκομισθείσας και αποδεχθείσας μαρτυρίας και των ευρημάτων μου, προκύπτει πως και οι δύο πλευρές δεν τήρησαν επακριβώς τα συμφωνηθέντα. Ο τίτλος ιδιοκτησίας του διαμερίσματος δεν είχε εκδοθεί έγκαιρα ώστε τούτο να μεταβιβαστεί μέχρι 31.12.2008, αλλά ούτε και το υπόλοιπο του τμήματος (Λ.Κ.8.000.- ή €13.668,81) είχε καταβληθεί μέσα σε οκτώ

(8)μήνες από την ημερομηνία υπογραφής του Αγοραπωλητηρίου Εγγράφου (Τεκμήριο 3). Ο ενάγοντας δεν είχε καταστήσει τον χρόνο μεταβίβασης του διαμερίσματος ουσιώδη. Με την επιστολή του ημερομηνίας 7.3.2012 (Τεκμήριο 10), κατέστησε ως ουσιώδη χρόνο για την μεταβίβαση του διαμερίσματος την 27.3.2012. Ούτε και οι εναγόμενοι όμως από την πλευρά τους, κατέστησαν τον χρόνο αποπληρωμής του υπολοίπου του τιμήματος ουσιώδη. Με την επιστολή τους ημερομηνίας 22.3.2012 (Τεκμήριο 8) κατέστησαν την ρηθείσα ημερομηνία (27.3.2012) ως ουσιώδη, για την εκπλήρωση των συμβατικών υποχρεώσεων της αγοράστριας. Το ερώτημα το οποίο τίθεται και στο οποίο το Δικαστήριο θα πρέπει να απαντήσει, είναι εάν οι υποχρεώσεις της αγοράστριας εξαντλούνται στην πληρωμή του ποσού των €69.265.- όπως η πλευρά της διατείνεται ή στην πληρωμή του ποσού των €103.235,18, όπως ισχυρίζονται οι εναγόμενοι. Η απάντηση στο ερώτημα θα καθορίσει ποια πλευρά έχει παραβεί τις συμβατικές της υποχρεώσεις και κατ' επέκταση ποιές οι συνέπειες της εν λόγω παράβασης. Κατά την κρίση μου και για τους λόγους που θα εξηγήσω στη συνέχεια, είναι οι εναγόμενοι-πωλητές που παραβίασαν τις συμβατικές τους υποχρεώσεις και όχι η αγοράστρια. Είναι καλά γνωστό και νομολογημένο πως η ερμηνεία μιας συμφωνίας είναι νομικό ζήτημα το οποίο θα πρέπει να αποφασιστεί από το Δικαστήριο (Saab and Another v. The Holy Monastery of Agios Neophytos

(1982)1 A.A.Δ. 499). Το Δικαστήριο έχει καθήκον, ερμηνεύοντας μια συμφωνία, να ανεύρει την πρόθεση των συμβληθέντων και να ερμηνεύσει τα αναγραφόμενα στη συμφωνία κατά τρόπο που να συνάδει, να εφαρμόζει και να υλοποιεί την πρόθεση των συμβληθέντων (Αργύρη ν. Χρυσοστόμου

(2006)1 Α.Α.Δ. 1362). Έχοντας κατά νου τα προαναφερθέντα, η θέση των εναγόμενων πως ήταν συμβατική υποχρέωση (ο όρος 7 του επίδικου Συμβολαίου, Τεκμήριο 3, προνοεί πως «εις περίπτωση επιστροφής του Φ.Π.Α. στον ΑΓΟΡΑΣΤΗ από την Υπηρεσία Χορηγιών και Επιδομάτων του Υπουργείου Οικονομικών αυτή υποχρεούται και αναλαμβάνει να το επιστρέψει στον ΠΩΛΗΤΗ όποτε επιστραφεί και όσο ποσό επιστραφεί») της αγοράστριας να αποδώσει το ποσό των €16.910.- που έλαβε ως αντιστάθμισμα για την καταβολή του Φ.Π.Α., δεν με βρίσκει σύμφωνη. Οι ίδιοι οι εναγόμενοι προώθησαν την θέση τόσο δικογραφικά όσο και κατά την ακροαματική διαδικασία, πως το ποσό αυτό αντιπροσώπευε την αξία των έξτρα εργασιών που έγιναν στο διαμέρισμα και πως η πληρωμή γι' αυτές θα γινόταν με τον συγκεκριμένο τρόπο. Είναι γι' αυτόν τον λόγο που ετέθη ως όρος στο συμβόλαιο, η κατ' αυτούς «επιστροφή του Φ.Π.Α». Αφ' ης στιγμής η θέση των εναγόμενων πως διεκπεραίωσαν έξτρα εργασίες, δεν έγινε δεκτή από το Δικαστήριο, η συγκεκριμένη αξίωση απορρίπτεται. Η αξίωση επίσης των εναγόμενων για καταβολή ποσού €3.600.- ως κοινόχρηστα έξοδα, δεν βρίσκει έρεισμα στη συμφωνία (Τεκμήριο 3). Συμβατική υποχρέωση της αγοράστριας (όρος 6 του Συμβολαίου), ήταν η πληρωμή των φόρων ακίνητης ιδιοκτησίας και γενικά «όλων των φόρων, τελών και επιβαρύνσεων που σχετίζονται με το διαμέρισμα». Εάν η αποβιώσασα και στη συνέχεια οι κληρονόμοι της, ως οι ένοικοι του διαμερίσματος οφείλουν κοινόχρηστα έξοδα, αυτά οφείλονται προς την Διαχειριστική Επιτροπή της πολυκατοικίας και όχι προς τους πωλητές του διαμερίσματος. Εάν έτυχε ο Αλέξανδρος Πατέρας να είναι και ο διαχειριστής της πολυκατοικίας, τούτο δεν σημαίνει πως τα κοινόχρηστα έξοδα οφείλονται προς τους εναγόμενους στη βάση του επίδικου συμβολαίου. Εκ του περισσού θα έλεγα πως η πλευρά της αγοράστριας δεν αρνείται να πληρώσει κοινόχρηστα έξοδα, εάν φυσικά τα οφείλει. Στην επιστολή των δικηγόρων του ενάγοντα, ημερομηνίας 26.3.2012 (Τεκμήριο 11), αναφέρεται. «Όμως δεν υπάρχει αντίρρηση στην πληρωμή των κοινοχρήστων, νοουμένου ότι αυτή θα γίνει ανεξάρτητα από την μεταβίβαση του διαμερίσματος και υπό την προϋπόθεση ότι θα προσκομισθούν από τους πελάτες σας όλα τα αποδεικτικά στοιχεία που δικαιολογούν το ύψος του αξιούμενου ποσού, καθότι για πρώτη φορά τίθεται θέμα κοινοχρήστων και μάλιστα σε τέτοιο ύψος ποσού. Τηρουμένων αυτών, η δικηγορική μας εταιρεία και εγώ προσωπικά δεσμευόμαστε και αναλαμβάνουμε την πληρωμή των κοινοχρήστων.» Η πληρωμή τυχόν οφειλομένων κοινοχρήστων εξόδων, δεν είναι συμβατική υποχρέωση της αγοράστριας. Ως εκ τούτου και η συγκεκριμένη αξίωση των εναγόμενων απορρίπτεται. Από την πλευρά της αγοράστριας, η μοναδική συμβατική υποχρέωση που είχε ήταν η καταβολή του υπολοίπου του τιμήματος, το οποίο ανέρχεται σε Λ.Κ.8.000.- ή €13.668,81. Ο ενάγοντας, ως ο διαχειριστής της περιουσίας της αγοράστριας, αναγνωρίζει πως οφείλεται πέραν του ποσού αυτού και το ποσό των €55.596.- που εισέπραξε ο Οργανισμός Χρηματοδότησης Στέγης από την εγγύηση των εναγόμενων. Η πλευρά της αγοράστριας πάντοτε επρόσφερε στην άλλη πλευρά το ποσό των €69.265.- ώστε να μεταβιβαστεί το ακίνητο. Τούτο καταδεικνύεται από τις επιστολές του ενάγοντα, Τεκμήρια 9, 10 και 11. Την 27.3.2012, ημέρα που οι εναγόμενοι κατέστησαν ως ουσιώδη χρόνο για την εκπλήρωση των συμβατικών υποχρεώσεων της αγοράστριας, ο ενάγοντας προσήλθε στο Κτηματολόγιο Λεμεσού, προσφέροντας το ποσό των €69.265.- με την τραπεζική επιταγή, Τεκμήριο 11

(3), την οποία οι εναγόμενοι αρνήθηκαν να παραλάβουν. Θεωρώ πως είναι οι πωλητές, δηλαδή οι εναγόμενοι που παρέβηκαν τις συμβατικές τους υποχρεώσεις και όχι η πλευρά της αγοράστριας. Οι εναγόμενοι δεν είχαν νόμιμο δικαίωμα να τερματίσουν την σύμβαση. Ως εκ τούτου, ο τερματισμός του Αγοραπωλητηρίου Εγγράφου (Τεκμήριο 3), εκ μέρους των, ήταν παράνομος. Η πλευρά του ενάγοντα επέλεξε να μην τερματίσει το συμβόλαιο και εμμένει στην εκπλήρωση των συμβατικών υποχρεώσεων των εναγόμενων. Ο ενάγοντας αξιώνει την έκδοση διατάγματος με το οποίο να διατάσσεται η ειδική εκτέλεση (specific performance) του Αγοραπωλητηρίου Εγγράφου. Επικουρικά ζητά αποζημιώσεις. Το θέμα της Ειδικής Εκτέλεσης αναφορικά με συμβάσεις πώλησης ακινήτου, διέπεται από τον περί Πώλησης Ακινήτων (Ειδική Εκτέλεση) Νόμο του 2011 (Νόμος 81

(1)/2011), ο οποίος από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του (29.4.2011), αντικατέστησε τον περί Πώλησης Γης (Ειδική Εκτέλεση) Νόμο, που ίσχυε μέχρι τότε. Στο άρθρο 6 του προαναφερόμενου Νόμου, Αρ. 81

(1)/2011, καθορίζονται οι προϋποθέσεις, οι οποίες θα πρέπει να συντρέχουν, ώστε να καταστεί δυνατή η ειδική εκτέλεση σύμβασης. Όπως συγκεκριμένα αναφέρεται στο άρθρο αυτό: «6

(1)Κάθε σύμβαση είναι δεκτική ειδικής εκτέλεσης, με διάταγμα του Δικαστηρίου, που εκδίδεται δυνάμει του άρθρου 7 και εφόσον έχουν τηρηθεί οι ακόλουθοι όροι σε σχέση με αυτή: (α) Με την επιφύλαξη των διατάξεων του εδαφίου

(2), η σύμβαση είναι κατατεθειμένη σύμφωνα με τις διατάξεις του εδαφίου

(1)του άρθρου 3· και (β) η αγωγή για έκδοση διατάγματος για ειδική εκτέλεση της σύμβασης εγείρεται εντός της περιόδου παραγραφής που προβλέπεται στον εκάστοτε σε ισχύ νόμο για παραγραφή απαιτήσεων που προκύπτουν από παράβαση σύμβασης.

(2)Σε περίπτωση που η σύμβαση είναι γραπτή αλλά δεν έχει κατατεθεί σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Νόμου ή η σύμβαση είναι προφορική το Δικαστήριο δύναται να διατάξει την ειδική εκτέλεσή της όταν κρίνει τούτο δίκαιο και εύλογο υπό τις περιστάσεις και εφόσον δεν επηρεάζονται δικαιώματα τρίτων που προκύπτουν από προγενέστερα εμπράγματα βάρη ή απαγορεύσεις και ικανοποιηθεί ότι- (α) στη σύμβαση προσδιορίζονται επαρκώς τα στοιχεία της ταυτότητας των συμβαλλομένων μερών και το αντικείμενο της σύμβασης, (β) υπάρχει εγγραφή στο Κτηματικό Μητρώο του αρμόδιου Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου, στο όνομα τουλάχιστον ενός εκ των πωλητών σε σχέση με την ακίνητη ιδιοκτησία, η οποία αποτελεί το αντικείμενο της σύμβασης ή στην οποία περιλαμβάνεται το τμήμα της ακίνητης ιδιοκτησίας που αποτελεί το αντικείμενο της σύμβασης.» Στην προκειμένη περίπτωση θεωρώ πως όλες οι προϋποθέσεις του Νόμου Αρ. 81

(1)/2011, ικανοποιούνται. Το Αγοραπωλητήριο Συμβόλαιο ημερομηνίας 7.6.2006 (Τεκμήριο 3), κατατέθηκε στο Κτηματολόγιο Λεμεσού, την επομένη της υπογραφής του. Για το επίδικο διαμέρισμα έχει εκδοθεί ξεχωριστός τίτλος εγγραφής. Υπενθυμίζω στο σημείο αυτό πως ο τίτλος εκδόθηκε από τις 23.4.2010, όμως τούτο δεν έγινε γνωστό στην αγοράστρια. Η διάρρηξη της σύμβασης από πλευράς εναγόμενων έλαβε χώραν στις 27.3.2012 όταν οι εναγόμενοι δεν αποδέκτηκαν την πληρωμή του ποσού των €69.265.-, ώστε να μεταβιβαστεί το διαμέρισμα. Δικαιωματικά το αναίτιο μέρος, ο ενάγοντας, ήγειρε την αγωγή στις 30.3.2012. Η υπό κρίση αγωγή έχει εγερθεί εντός του χρόνου της παραγραφής, όπως αυτός καθορίζεται στον περί Παραγραφής Αγώγιμων Δικαιωμάτων Νόμο (Αρ. 66

(1)/2012). Έχοντας τούτα κατά νουν, είναι η κατάληξη μου πως θα πρέπει να διαταχθεί η ειδική εκτέλεση της συμφωνίας (Τεκμήριο 3), νοουμένου βέβαια πως στους πωλητές-εναγόμενους θα καταβληθεί το οφειλόμενο από την πλευρά της αγοράστριας, ποσό των €69.265.-. Οι εναγόμενοι διατείνονται πως στο ποσό των €55.596.- θα πρέπει να καταβληθεί και τόκος. Δεν έχει τεθεί ενώπιον μου οποιαδήποτε μαρτυρία που να συνηγορεί υπέρ της επιδίκασης τόκου επί του ποσού αυτού. Η Ανταπαίτηση, για τους λόγους που έχω προαναφέρει, απορρίπτεται. Ο ενάγοντας, πέραν της ειδικής εκτέλεσης, αξιώνει και διάφορες άλλες θεραπείες, όπως δήλωση του Δικαστηρίου με την οποία να αναγνωρίζεται ότι ο τερματισμός εκ μέρους των εναγόμενων του Αγοραπωλητηρίου Εγγράφου (Τεκμήριο 3), είναι άκυρος. Το Δικαστήριο έχει ήδη ασχοληθεί με το θέμα αυτό σε προηγούμενο στάδιο και δεν χρειάζεται να λεχθεί οτιδήποτε άλλο. Αξιώνει επίσης την έκδοση διατάγματος με το οποίο να διατάσσονται οι εναγόμενοι να μεταβιβάσουν το διαμέρισμα επ' ονόματι του ενάγοντα. Δεδομένης της έκδοσης διατάγματος ειδικής εκτέλεσης, η αξίωση αυτή καθίσταται περιττή. Όσον αφορά το ποσό των €5.000.-, που ο ενάγοντας αξιοί ως ειδικές αποζημιώσεις, δεν έχω να πω πολλά. Είναι νομολογημένο ότι οι ειδικές ζημιές όχι μόνο πρέπει να αναφέρονται στα δικόγραφα με λεπτομέρεια, αλλά και να αποδεικνύονται με θετική μαρτυρία και με ακρίβεια (Σπύρου ν. Χ»Χαραλάμπους

(1989)1 ΑΑΔ 298, Λοϊζίδου ν. Μουρτζή, Πολιτική Έφεση αρ. 10085, ημερομηνίας 21.06.99, Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου ν. Medcon Constructions Ltd, Πολιτική Έφεση Αρ. 10239, ημερ. 21.6.2000). Στην προκειμένη περίπτωση καμμιά μαρτυρία δεν έχει προσκομιστεί προς απόδειξη της συγκεκριμένης απαίτησης. Ως εκ τούτου, απορρίπτεται. Διά ταύτα, εκδίδεται Διάταγμα Ειδικής Εκτέλεσης του κατατεθειμένου στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λεμεσού με αριθμό ΠΩΕ 1476/2006, Πωλητηρίου Εγγράφου ημερομηνίας 7.6.2006, που καλύπτει το διαμέρισμα αρ. 201 στον 2ο όροφο της πολυκατοικίας «DESPINA COURT BLOCK A», στην οδό Γρίβα Διγενή 79, στο Κολόσσι Λεμεσού (περιλαμβανομένης της αποθήκης αρ. 6 και του καλυμμένου χώρου στάθμευσης αρ. 8, στο ισόγειο), υπέρ του ενάγοντα και εναντίον των εναγόμενων, υπό τον όρο ότι ο ενάγοντας θα καταβάλει στους εναγόμενους το ποσό των €69.265.-. Τα έξοδα της διαδικασίας, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται προς όφελος του ενάγοντα και εναντίον των εναγόμενων. Δεδομένου πως Απαίτηση και Ανταπαίτηση συνεκδικάστηκαν, να δοθεί ένα σετ εξόδων. (Υπ.) .............................. Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΣΤΚ/ΑΓ Subject: Civil / Other actions / Final Αναφορά: Ειδική Εκτέλεση (Specific Performance) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο