← Κύπρος

ΧΡΙΣΤΑΚΗ ΙΑΚΩΒΙΔΗ, υπό την ιδιότητα του ως Εκκαθαριστή της ενάγουσας SOBOH PETROLEUM (CYPRUS) LTD ν. HUSSEIN ALI NASRAT ABDALLAH κ.α., Αρ. Αγωγής: 543

ΧΡΙΣΤΑΚΗ ΙΑΚΩΒΙΔΗ, υπό την ιδιότητα του ως Εκκαθαριστή της ενάγουσας SOBOH PETROLEUM (CYPRUS) LTD ν. HUSSEIN ALI NASRAT ABDALLAH κ.α., Αρ. Αγωγής: 5432/2010, 18/10/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2017:A346 Αρ. Αγωγής: 5432/2010 Μεταξύ: SOBOH PETROLEUM (CYPRUS) LTD, από τη Λεμεσό Ενάγουσας και

  1. HUSSEIN ALI NASRAT ABDALLAH, από τη Λεμεσό
  2. EKATERINA MASALOVA, από τη Λεμεσό
  3. TENLUX TRADING LTD, από τη Λεμεσό
  4. MARFIN POPULAR BANK PUBLIC CO LTD Εναγομένων Και όπως τροποποιήθηκε την 01.11.2013 δυνάμει διατάγματος Δικαστηρίου ημερ. 30.10.2013 και την 04.12.2013 δυνάμει διατάγματος Δικαστηρίου ημερ. 02.12.2013 Μεταξύ: SOBOH PETROLEUM (CYPRUS) LTD, από τη Λεμεσό Ενάγουσας και
  5. HUSSEIN ALI NASRAT ABDALLAH, από τη Λεμεσό
  6. EKATERINA MASALOVA, από τη Λεμεσό
  7. TENLUX TRADING LTD, από τη Λεμεσό
  8. MARFIN POPULAR BANK PUBLIC CO LTD
  9. CROWNHILL INVESTMENTS LTD INC., Republic of Panama
  10. GLENCORE ENERGY UK LTD, United Kingdom
  11. TAREK BARBIR, United Kingdom
  12. OAKRIDGE CONSULTANCY LIMITED, British Virgin Islands Εναγομένων Και όπως τροποποιήθηκε την 10.11.2014 δυνάμει διατάγματος Δικαστηρίου ημερ. 07.11.2014 Μεταξύ: ΕΠΙΣΗΜΟΥ ΠΑΡΑΛΗΠΤΗ ως Προσωρινού Εκκαθαριστή της ενάγουσας SOBOH PETROLEUM (CYPRUS) LTD, από τη Λεμεσό Ενάγοντος και
  13. HUSSEIN ALI NASRAT ABDALLAH, από τη Λεμεσό
  14. EKATERINA MASALOVA, από τη Λεμεσό
  15. TENLUX TRADING LTD, από τη Λεμεσό
  16. MARFIN POPULAR BANK PUBLIC CO LTD
  17. CROWNHILL INVESTMENTS LTD INC., Republic of Panama
  18. GLENCORE ENERGY UK LTD, United Kingdom
  19. TAREK BARBIR, United Kingdom
  20. OAKRIDGE CONSULTANCY LIMITED, British Virgin Islands Εναγομένων Και όπως τροποποιήθηκε την 02.05.2017 δυνάμει διατάγματος Δικαστηρίου ημερ. 28.04.2017 Μεταξύ: ΧΡΙΣΤΑΚΗ ΙΑΚΩΒΙΔΗ, υπό την ιδιότητα του ως Εκκαθαριστή της ενάγουσας SOBOH PETROLEUM (CYPRUS) LTD, από τη Λεμεσό Ενάγοντος και
  21. HUSSEIN ALI NASRAT ABDALLAH, από τη Λεμεσό
  22. EKATERINA MASALOVA, από τη Λεμεσό
  23. TENLUX TRADING LTD, από τη Λεμεσό
  24. MARFIN POPULAR BANK PUBLIC CO LTD
  25. CROWNHILL INVESTMENTS LTD INC., Republic of Panama
  26. GLENCORE ENERGY UK LTD, United Kingdom
  27. TAREK BARBIR, United Kingdom
  28. OAKRIDGE CONSULTANCY LIMITED, British Virgin Islands Εναγομένων Αίτηση ημερ. 24.5.2017 υπό εναγομένης 3 - αιτήτριας για αναστολή διαδικασίας εκκρεμούσης έφεσης Ημερομηνία: 18 Οκτωβρίου 2017 Για εναγομένη 3 - αιτήτρια: κος Παυλίδης Για ενάγοντα - καθ' ου η αίτηση: κα Παπαθωμά ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με αίτηση ημερ. 27.4.2016, η εναγομένη 3 - αιτήτρια ζήτησε την απόρριψη της αγωγής λόγω παράλειψης προώθησης της διαδικασίας εκ μέρους της ενάγουσας. Επικαλείτο συγκεκριμένα, παράλειψη της ενάγουσας να καταχωρίσει έκθεση απαίτησης σύμφωνα με τους Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας. Η αδελφή δικαστής που επιλαμβανόταν της υπόθεσης, μετά που άκουσε και τους δύο διαδίκους, με ενδιάμεση απόφαση της ημερ. 28.4.2017, απέρριψε την πιο πάνω αίτηση και άσκησε τη διακριτική της ευχέρεια παρατείνοντας το χρόνο καταχώρισης της έκθεσης απαίτησης. Κρίθηκε συναφώς ότι η εκκρεμοδικία άλλης αίτησης για τροποποίηση του τίτλου, δικαιολογούσε την καθυστέρηση. Έγινε επίσης αναφορά στο ιστορικό της υπόθεσης όπου στο μεταξύ εκδόθηκε διάταγμα εκκαθάρισης της ενάγουσας. Ως αποτέλεσμα εκδόθηκαν αρκετά διατάγματα τροποποίησης του τίτλου μέχρι να αποκρυσταλλωθεί ότι σήμερα η ενάγουσα εκπροσωπείται από τον Χριστάκη Ιακωβίδη ως εκκαθαριστή της περιουσίας της. Εκδόθηκε επίσης μετά από αίτηση της εναγομένης 3, διάταγμα για ασφάλεια εξόδων. Η εναγομένη 3 καταχώρισε στις 9.5.2017, έφεση εναντίον της πιο πάνω ενδιάμεσης απόφασης με την οποία δεν έγινε δεκτό το αίτημα της για απόρριψη της αγωγής. Στην συνέχεια, καταχώρισε στις 24.5.2017 και την παρούσα αίτηση με την οποία ζητά την αναστολή της δικαστικής διαδικασίας στην αγωγή, μέχρι εκδίκασης της πιο πάνω έφεσης. Στην ένορκη δήλωση της αίτησης γίνεται αναφορά στα γεγονότα της υπόθεσης. Επισυνάπτεται επίσης η υπό κρίση ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου, ημερ. 28.4.2017, καθώς και η ειδοποίηση έφεσης ημερ. 9.5.
  29. Η ενάγουσα - καθ' ης η αίτηση καταχώρισε ένσταση, αρνούμενη το αίτημα για αναστολή της διαδικασίας. Στους λόγους ένστασης, αναφέρεται μεταξύ άλλων ότι δυνάμει των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας δεν παρέχεται ευχέρεια για αναστολή ενδιάμεσης απόφασης, αλλά ούτε και για αναστολή της δικαστικής διαδικασίας. Αντιθέτως, η αναστολή μπορεί να εφαρμοστεί μόνο στις περιπτώσεις όπου υπάρχει τελική απόφαση, η οποία να επιβάλλει θετική υποχρέωση ή καθήκον σε ένα διάδικο. Αναφέρεται επίσης στους λόγους ένστασης ότι τυχόν αναστολή της διαδικασίας μέχρι την εκδίκαση της έφεσης θα έχει ως αποτέλεσμα την αδικαιολόγητη πρόκληση περαιτέρω καθυστέρησης στην παρούσα αγωγή. Τέλος, αναφέρεται στους λόγους ένστασης ότι δεν υπάρχουν πιθανότητες επιτυχίας της έφεσης, αφού οι λόγοι έφεσης είναι αόριστοι και ατεκμηρίωτοι. Αγορεύσεις Ο συνήγορος της εναγομένης 3 - αιτήτριας στην αγόρευση του αναφέρθηκε στο ιστορικό της υπόθεσης μέχρι και την καταχώρηση της παρούσα αίτησης, με ιδιαίτερη μνεία στο γεγονός ότι παρότι η αγωγή καταχωρήθηκε από το 2010, η καταχώρηση έκθεσης απαίτησης καθυστέρησε για πάρα πολλά χρόνια. Στην συνέχεια, ο συνήγορος αναφέρθηκε στην νομική βάση της αίτησης που είναι η Δ.35 Θ.
  30. Δέχθηκε ότι σύμφωνα με την νομολογία, η διαδικασία της αγωγής δεν πρέπει να αναστέλλεται εκτός αν συντρέχουν λόγοι που πέραν από κάθε λογική αμφιβολία καθιστούν αναγκαία την αναστολή. Με παραπομπή σε νομολογία και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου, ο συνήγορος ισχυρίστηκε ότι συντρέχουν τέτοιες εξαιρετικές περιπτώσεις στην παρούσα υπόθεση που καθιστούν αναγκαία την αναστολή της διαδικασίας. Ως εξαιρετικές περιστάσεις, επικαλέστηκε τις κατά την άποψη του πολύ καλές πιθανότητες επιτυχίας της έφεσης, χαρακτηρίζοντας την ενδιάμεση απόφαση που εφεσιβλήθηκε ως μη αιτιολογημένη. Ήταν η θέση του συνηγόρου ότι σε περίπτωση που προχωρήσει η διαδικασία και στην συνέχεια η εναγομένη 3 δικαιωθεί στην έφεση της, θα σπαταληθεί πολύτιμος δικαστικός χρόνος. Αντιθέτως, με την αναστολή της διαδικασίας δεν θα προκληθεί ζημιά σε κανένα διάδικο και θα αποσαφηνιστεί η όλη εικόνα της παρούσας υπόθεσης. Ο συνήγορος ζήτησε από το Δικαστήριο την απόρριψη όλων των λόγω ένστασης. Ισχυρίστηκε ότι στην παρούσα έχει αποδειχθεί ότι συντρέχουν λόγοι που πέρα από κάθε λογική αμφιβολία, δικαιολογούν την αναστολή της διαδικασίας μέχρι την εκδίκαση της υπό κρίση έφεσης. Από την πλευρά της, η συνήγορος για την ενάγουσα - καθ' ης η αίτηση στην δική της αγόρευση, παρέπεμψε στους λόγους ένστασης και στην Δ.35 Θ.18 . Ήταν η θέση της ότι η εν λόγω διαταγή δεν προβλέπει την αναστολή απόφασης, με την οποία στην θα αναστέλλεται η δικαστική διαδικασία στην αγωγή. Στην συνέχεια, η συνήγορος ισχυρίστηκε ότι δεν υπάρχουν σοβαρές πιθανότητες επιτυχίας της έφεσης αφού οι λόγοι έφεσης είναι αόριστοι και ατεκμηρίωτοι. Επιπλέον, ο χρόνος εκδίκασης της έφεσης είναι αβέβαιος και δεν θα ήταν ορθό να παραμένει στάσιμη η διαδικασία στην αγωγή για απροσδιόριστο χρονικό διάστημα. Εξ' άλλου, ο παράγοντας επιτυχίας της έφεσης δεν είναι σύμφωνα με την νομολογία, δεσπόζων και αποφασιστικός στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου. Πρέπει να υπάρχει σαφής πρόγνωση ως προς την επιτυχία της έφεσης, κάτι που κατά την συνήγορο δεν ισχύει στην παρούσα περίπτωση. Νομική πτυχή - Συμπεράσματα Όπως προανέφερα, η αίτηση στηρίζεται στην Δ.35 Θ.18 η οποία έχει ως εξής:
  31. An appeal shall not operate as a stay of execution or of proceedings under the decision appealed from except so far as the Court appealed from or the Court of Appeal, or a Judge of either Court, may order; and no intermediate act or proceeding shall be invalidated, except so far as the Court appealed from may direct. Before any order staying execution is entered, the person obtaining the order shall furnish such security (if any) as may have been directed. If the security is to be given by means of a bond, the bond shall be made to the party in whose favour the decision under appeal was given. Προσεκτική μελέτη της Δ.35 Κ.18 αλλά και της νομολογίας που την ερμηνεύει, καταδεικνύει ότι οι αποφάσεις του Δικαστηρίου που δύνανται να ανασταλούν δυνάμει της πιο πάνω διαταγής, είναι μόνον αυτές που επιβάλλουν κάποια θετική ενέργεια στον αιτητή. Με αυτήν την έννοια δεν παρέχεται ευχέρεια δυνάμει της Δ.35 Θ.18 για αναστολή απόφασης που απορρίπτει την αγωγή. Σχετική είναι η υπόθεση Re Γρηγόρη Θαλλασσινού

(1995)1 Α.Α.Δ. 290, στην οποία λέχθηκαν τα εξής: «. Η απόρριψη δικαστικής διαδικασίας φέρει 'πειν αγωγής είναι δυνατόν να ανασταλεί μόνον στην περίπτωση που η απορριπτική απόφαση επιβάλλει κάποια θετική και άμεση υποχρέωση στον Εφεσείοντα η οποία μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο αναστολής. Παράδειγμα αποτελεί το μέρος τέτοιας απορριπτικής απόφασης που αφορά την πληρωμή εξόδων.» Η αρχή αυτή επιβεβαιώθηκε στην μεταγενέστερη απόφαση Γεναγρίτη ν. Εργολάβοι οικοδομών Κώστας Παναγή (Λυσιώτης) Λτδ Πολ. Έφεση 416/12 ημ. 21.11.14) όπου αναφέρθηκαν τα εξής: «Προκύπτει επομένως ότι η Δ.35 θ. 18 δεν τυγχάνει εφαρμογής επί αρνητικών η απορριπτικών αποφάσεων. Και αυτό διότι δεν είναι δυνατή η αναστολή άρνησης χορήγησης θεραπείας στο κατώτερο Δικαστήριο, εφόσον δεν επιβάλλεται οτιδήποτε και δεν υπάρχει οτιδήποτε προς εκτέλεση.» Με τον ίδιο τρόπο δεν παρέχεται ευχέρεια για αναστολή ενδιάμεσης απόφασης με την οποία απορρίπτεται ενδιάμεση αίτηση στα πλαίσια αγωγής. Ούτε δίδεται εξουσία στο Δικαστήριο δυνάμει της Δ.35 Θ.18 για αναστολή της δικαστικής διαδικασίας σε εκκρεμούσα αγωγή. Αυτό που προβλέπει η Δ.35 Θ.18, είναι μόνον η δυνατότητα αναστολής διαδικασίας εκτέλεσης προς ικανοποίηση εκδοθείσας τελικής απόφασης. Δεν επεκτείνεται όμως σε αναστολή της διαδικασίας εκδίκασης αγωγής όταν εκκρεμεί έφεση εναντίον ενδιάμεσης απόφασης του Δικαστηρίου. Σχετική είναι και η υπόθεση Aftomata Eleourgia v. Monastery of Mahera
(1986)1 C.L.R. 524, στην οποία λέχθηκαν μεταξύ άλλων τα εξής στην σελίδα 530: «The question as regulated also by Order 35 rule 18, was considered in Photiou and Another v. Petrolina Ltd
(1984)1 C.L.R 708, where it was held that same confers no power to stay further proceedings in the action pending the determination of the appeal.» Η ίδια αρχή επαναλήφθηκε στην υπόθεση Παπακοκκίνου κ.α ν. Γενικές Ασφάλειες Κύπρου
(1997)1(Β) Α.Α.Δ 692, όπου λέχθηκαν μεταξύ άλλων τα εξής: «Κατ' αρχήν σύμφωνα με το άρθρο 47 του Περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960, αναστολή χωρεί σε σχέση μόνο με την εκτέλεση απόφασης όχι με την συνέχιση της εξέλιξης μη συμπληρωθείσας διαδικασίας. Το ίδιο, καθώς νομολογήθηκε, είναι το αποτέλεσμα και δυνάμει του Κ18 της Δ.35: (Βλ. Photiou and Another v. Petrolina Ltd
(1984)1 C.L.R. 708, In re E.S. (an infant)
(1986)1 C.L.R. 119 και Aftomata Eleourgia v. Monastery of Mahera
(1986)1 C.L.R. 52. Η αναφορά στον εν λόγω κανονισμό σε ".. stay of . proceedings under the decision appealed from ." δεν αποβλέπει στην αναστολή ευρύτερης διαδικασίας από την οποία προέκυψε ενδιάμεση απόφαση αλλά μόνο της διαδικασίας που εκπορεύεται αυτοτελώς από απόφαση της οποίας σκοπείται ικανοποίηση.» Παραδείγματα ερμηνείας της φράσης 'διαδικασία' που αναφέρεται στην Δ.35 Θ.18 έχουν δοθεί στην απόφαση In re E.S. (an infant)
(1986)1 C.L.R. 119,
  1. Λέχθηκε ότι η διαδικασία θα πρέπει να έχει άμεση σχέση με την εκτέλεση απόφασης όπως π.χ. διαδικασίες για κατάσχεση εις χείρας τρίτου (garnishee proceedings) καθώς και διαδικασίες για ακύρωση καταδολιευτικών μεταβιβάσεων δυνάμει του Κεφ.
  2. Η διαδικασία ακρόασης εκκρεμούσης αγωγής δεν εμπίπτει σύμφωνα με την πιο πάνω απόφαση, στις πρόνοιες της Δ.35 Θ.
  3. Κλασσικό παράδειγμα μη αναστολής απορριπτικών ενδιάμεσων αποφάσεων, αποτελεί επίσης η απόφαση Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ ν. Ντίνου Μ. Λύρα
(1997)1 Α.Α.Δ
  1. Στην υπόθεση αυτή, το πρωτόδικο Δικαστήριο ακύρωσε με ενδιάμεση απόφαση, την εκδοθείσα ειδοποίηση τριτοδιαδίκου. Στην συνέχεια, απέρριψε αίτηση αναστολής της εν λόγω ενδιάμεσης απόφασης του, που είχε στο μεταξύ εφεσιβληθεί. Το Ανώτατο Δικαστήριο απορρίπτοντας νέα αίτηση για αναστολή της διαδικασίας που καταχωρήθηκε ενώπιον του, ανέφερε μεταξύ άλλων τα εξής: «Στην προκειμένη περίπτωση η ενδιάμεση απόφαση της οποίας επιδιώκεται η αναστολή δεν θέτει οποιανδήποτε υποχρέωση ούτε επιβάλλει οποιοδήποτε καθήκον το οποίο θα μπορούσε να αποτελέσει το αντικείμενο διαταγής βάση της Δ.35 Θ.
  2. Στην ουσία επιδιώκεται ο παραμερισμός αυτής τούτης της ακυρωτικής απόφασης μέχρι την εκδίκασης της Έφεσης. Αυτό, δεν είναι παραδεκτό, ευρίσκεται έξω από τα πλαίσια της Δ.35 Θ.18». Παρομοίως στην παρούσα περίπτωση, η αιτήτρια ζητά την αναστολή της δικαστικής διαδικασίας μέχρι την εκδίκαση της έφεσης της, που καταχωρήθηκε εναντίον ενδιάμεσης απόφασης με την οποία το Δικαστήριο δεν αποδέχθηκε αίτημα για απόρριψη της αγωγής. Στην ουσία, επιζητείται η αναστολή της όλης διαδικασίας στην αγωγή μέχρι να εκδικαστεί η έφεση της εναγομένης 3, εναντίον της πιο πάνω ενδιάμεσης απόφασης. Είναι όμως φανερό από την νομολογία που παρέθεσα πιο πάνω, ότι δεν μπορεί να διαταχθεί αναστολή ενδιάμεσης απορριπτικής απόφασης. Ούτε βέβαια είναι δυνατή η αναστολή δικαστικής διαδικασίας σε αγωγή, εκκρεμούσης έφεσης εναντίον ενδιάμεσης απόφασης. Κάτι τέτοιο σύμφωνα με τις προαναφερθείσες νομολογιακές αρχές, βρίσκεται έξω από τα πλαίσια της Δ.35 Θ.
  3. Ο συνήγορος της αιτήτριας στην αγόρευση του, έκαμε αναφορά στην συμφυή εξουσία του Δικαστηρίου να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. Ήταν η θέση του ότι υπάρχουν στην παρούσα περίπτωση, εξαιρετικές περιστάσεις όπως απαιτεί η νομολογία για αναστολή της διαδικασίας. Στην υπόθεση Τουβλοποιεία Παλαικύθρου Γίγας Λτδ ν. Ουστά (Αρ. 1)
(1994)1 Α.Α.Δ. 109, υιοθετήθηκαν οι αρχές που καθόρισε η παλαιότερη υπόθεση Sofocli v. Leonidou
(1988)1 C.L.R. 583 σε σχέση με την σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου. Λέχθηκε συγκεκριμένα ότι σύμφυτη είναι η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου, η οποία ενυπάρχει λόγω της ταύτισης της με το Δικαστήριο και της σχετικότητας της για την λειτουργία του Δικαστηρίου ως Δικαστηρίου Δικαίου. Δεν επεκτείνεται πέραν του ορίου τούτου, ούτε αποτελεί πηγή εξουσίας ανεξάρτητη από τον Νόμο και τους Θεσμούς. Η αρχή αυτή επαναλήφθηκε και στην υπόθεση Ελεγκτική Υπηρεσία Συνεργ. Εταιρειών ν. Παπαγεωργίου κ.ά.
(2000)3 Α.Α.Δ. 151. Στην πιο πάνω υπόθεση κρίθηκε ότι η δικονομική εξουσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου για επαναφορά έφεσης, έχει αυστηρά θεσμοθετηθεί από τους διαδικαστικούς κανόνες και τη νομολογία που τους έχει ερμηνεύσει. Με τον τρόπο αυτό, το ζήτημα για επαναφορά έφεσης δεν είναι από τα θέματα που εμπίπτουν στην σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου. Ομοίως στην παρούσα περίπτωση, οι προϋποθέσεις για την έκδοση διατάγματος αναστολής απόφασης εναντίον της οποίας εκκρεμεί έφεση, καθορίζονται ρητά στην Δ.35 Θ.18 και στην νομολογία που την έχει ερμηνεύσει. Η έλλειψη των προϋποθέσεων που προβλέπει η Δ.35 Θ.18 στην παρούσα περίπτωση δεν μπορεί κατά την κρίση μου να αναπληρωθεί με επίκληση των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου. Η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην οποία με παρέπεμψε ο συνήγορος της αιτήτριας και η οποία δίνει εξουσία για αναστολή διαδικασίας δυνάμει των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου, δεν βοηθά την επιχειρηματολογία του. Πλείστες αποφάσεις, αφορούν την συμφυή εξουσία του Δικαστηρίου να αναστείλει διαδικασίες που συνιστούν κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας (βλ. μεταξύ άλλων Τζεννάρο Περέλλα ν. Διευθυντή των Φυλακών
(1995)1 Α.Α.Δ. 217). Κάτι που δεν ισχύει βέβαια στην παρούσα περίπτωση όπου επιδιώκεται αναστολή διαδικασίας λόγω έφεσης σε ενδιάμεση απόφαση. Αλλά και στην περίπτωση που δεχόμουν ότι η αίτηση δύναται να εξεταστεί στα πλαίσια των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου ως εισηγήθηκε ο συνήγορος της αιτήτριας, η διακριτική μου ευχέρεια δεν θα μπορούσε να ασκηθεί υπέρ του αιτήματος. Δεν έχω πειστεί ότι ισχύουν στην παρούσα τέτοιες εξαιρετικές περιστάσεις που να δικαιολογούν αναστολή των διαδικασιών στην αγωγή. Αντιθέτως, κρίνω ότι η παρούσα υπόθεση έχει ήδη καθυστερήσει αρκετά από σωρεία ενδιάμεσων αιτήσεων. Τυχόν έγκριση του αιτήματος θα επιβαρύνει περαιτέρω την ήδη βεβαρυμμένη με μεγάλη καθυστέρηση αγωγή. Αυτό που προέχει σε αυτό το στάδιο δεν είναι η αναστολή της δικαστικής διαδικασίας αλλά η τάχιστη ολοκλήρωση των προδικαστικών ζητημάτων ώστε η αγωγή να προγραμματιστεί το συντομότερο για ακρόαση. Ενόψει όλων των πιο πάνω, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της ενάγουσας - καθ' ης η αίτηση και εναντίον της εναγομένης 3 - αιτήτριας ως θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. ............. Αλέξανδρος Α. Παναγιώτου Π.Ε.Δ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.