P.G. MAVRIKIOS AGROCHEMICAL CO. LTD ν. ΠΑΜΠΟΣ ΤΥΡΙΜΟΣ, Αρ. Αγωγής: 3495/12, 27/10/2017

(3)του Συντάγματος, στη Νομολογία και στις Συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η αίτηση υποστηρίζεται από την Ένορκη Δήλωση του Εναγόμενου, ημερ. 22/5/17, ο οποίος αναφέρει, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: στις 31/10/16 εμφανίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου με την τότε δικηγόρο, η οποία ζήτησε άδεια να ψηφίσει τα έξοδά της. Εξαιτίας όμως της ηλικίας του και της μειωμένης ακοής και μνήμης του δεν άκουσε επακριβώς τι είχε ειπωθεί και σημείωσε πρόχειρα ως ημερομηνία ορισμού της επόμενης δικασίμου την 17/5/17, γεγονός που ο ίδιος αποδίδει σε καλόπιστο λάθος ή στην αδύνατη μνήμη του. Μετά τις 31/10/16, επικοινώνησε 3 - 4 φορές, τόσο ο ίδιος όσο και η θυγατέρα του, με την προηγούμενη δικηγόρο του για να ενημερωθούν σχετικά με την πορεία της ψήφισης του καταλόγου εξόδων, όμως η δικηγόρος του ανέφερε ότι θα ενημερωθεί άμεσα για την ψήφιση αφού τύχει σχετικής ειδοποίησης. Κατά τις 15/5/17 επικοινώνησε ξανά με την πρώην δικηγόρο του η οποία τον ενημέρωσε ότι μέχρι την ημερομηνία εκείνη δεν είχε καταχωρήσει τον κατάλογο εξόδων στον Πρωτοκολλητή για ψήφιση. Ισχυρίζεται επιπρόσθετα ο Εναγόμενος, ότι στις 17/5/17 μετέβηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού και ενημερώθηκε από το Πρωτοκολλητείο ότι η αγωγή ήταν ορισμένη στις 11/5/17, ημερομηνία κατά την οποία εκδόθηκε απόφαση εναντίον του. Την επόμενη μέρα, ο Εναγόμενος επισκέφθηκε τον νέο του δικηγόρο και, κατόπιν έρευνας στο φάκελο του Δικαστηρίου που έγινε στις 19/5/17, καταχωρήθηκε η υπό εξέταση αίτηση, ημερ. 23/5/17. Ο Εναγόμενος στην Ένορκη Δήλωσή του αναφέρει ότι έχει καλή υπεράσπιση όπως φαίνεται από την Έκθεση Υπεράσπισής του που βρίσκεται στο φάκελο του Δικαστηρίου και ότι ουδέποτε την εγκατέλειψε ή υπήρξε αδιάφορος για την προώθησή της. Επειδή δεν γνωρίζει τις δικαστικές διαδικασίες, ισχυρίζεται ότι του δημιουργήθηκε η εντύπωση ότι για να μπορέσει να διορίσει νέο δικηγόρο θα έπρεπε πρώτα να καταβληθούν τα δικηγορικά έξοδα της προηγούμενης δικηγόρου του αφού αυτά θα υπολογίζονταν. Για τους λόγους που αναφέρονται πιο πάνω, ο Εναγόμενος ζητά την έκδοση Διατάγματος ως η αίτησή του. ΕΝΣΤΑΣΗ Στην υπό εξέταση αίτηση, οι Ενάγοντες - Καθ' ων η αίτηση καταχώρησαν Ένσταση, ημερ. 26/7/17. Η Ένσταση εδράζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.17 θ.10, Δ.26 θ.14, Δ.33 θθ. 1-5, Δ.39, Δ.40 θθ. 1, 7 και 11,Δ.48 θ.4, Δ.57, Δ.64, στο άρθρο 30

(3)του Συντάγματος, στις Συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Ως λόγοι ένστασης εξειδικεύονται, μεταξύ άλλων, ότι ο Εναγόμενος επέδειξε κατάφωρη και πλήρη περιφρόνηση της διαδικασίας τόσο πριν όσο και μετά την έκδοση της απόφασης, δεν αποκάλυψε πραγματικούς και σοβαρούς λόγους για να δικαιολογήσει την καθυστέρηση και δεν αποκάλυψε συζητήσιμη υπεράσπιση. Περαιτέρω, τυχόν παραμερισμός της απόφασης θα είναι αντίθετη με την ανάγκη τελεσιδικίας των δικαστικών αποφάσεων, θα πρόσβαλλε το δικαίωμα των Ενάγοντων για ταχεία, σύντομη και αποτελεσματική εκδίκαση της υπόθεσής τους και ουδείς χρήσιμος σκοπός θα εξυπηρετείτο. Η Ένσταση των Ενάγοντων υποστηρίζεται από την Ένορκη Δήλωση του Μιχάλη Χατζημιχαήλ, δεόντως εξουσιοδοτημένου από τους Ενάγοντες, ημερ. 26/7/17 ο οποίος αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι τα όσα ισχυρίζεται ο Εναγόμενος δεν δικαιολογούν τον παραμερισμό της επίδικης απόφασης καθότι ο ίδιος δεν ενδιαφέρθηκε και δεν έλαβε κανένα μέτρο να διορίσει δικηγόρο από τις 31/10/16 μέχρι την επόμενη δικάσιμο και ότι αν ο Εναγόμενος δεν άκουσε ή δεν κατάλαβε τι λέχθηκε στο Δικαστήριο, αυτός όφειλε και μπορούσε να προσπαθήσει να πληροφορηθεί την πορεία της υπόθεσής του. Ισχυρίζεται περαιτέρω ο Ενόρκως Δηλών ότι, ακόμα και αν γινόταν αποδεκτό ότι ο Εναγόμενος είχε σημειώσει ως ημερομηνία ακρόασης την 17/5/17, η πράξη του να αποταθεί στην πρώην δικηγόρο του 2 μέρες πριν την ακρόαση, δεν ήταν επιμελής, συνετή ή δικαιολογημένη. Περαιτέρω, αρνείται ότι ο Εναγόμενος έχει καλή Υπεράσπιση και ισχυρίζεται ότι η διαγωγή του Εναγόμενου είναι ασυγχώρητη και περιφρονητική σε βαθμό καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας, του Δικαστηρίου και των δικαιωμάτων των Ενάγοντων. Τέλος, αιτείται την απόρριψη της αίτησης ως αβάσιμη και αδικαιολόγητη με έξοδα. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ Κατά την ακρόαση της Αίτησης, οι δυο πλευρές επέλεξαν να περιοριστούν σε αγορεύσεις, υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις τους. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι υποστήριξαν την επιχειρηματολογία τους με βάση το περιεχόμενο της αίτησης και ένστασης αντιστοίχως, παραπέμποντας σε σχετική νομολογία και εφοδιάζοντας το Δικαστήριο με γραπτές αγορεύσεις. Έλαβα υπόψη κάθε τι στο οποίο αναφέρθηκαν. Αξιολόγησα επίσης το περιεχόμενο της αίτησης, της ένστασης και της συνοδευτικής Ένορκης Δήλωσης αμφότερων των πλευρών καθώς επίσης και τη δικογραφία στο βαθμό που απαιτείται για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Ο παραμερισμός απόφασης που εκδόθηκε λόγω μη εμφάνισης διάδικου κατά την ακρόαση, προνοείται στη Δ.33 θ.5, όπου αναφέρονται τα ακόλουθα: "Any judgment obtained where one party does not appear at the trial may in a proper case be set aside by the Court upon such terms as may seem fit, upon an application made within fifteen days after the trial." Όπως έχει νομολογηθεί, η πρόνοια της Δ.33 θ.5 προσομοιάζει απόλυτα με τις πρόνοιες της Δ.17 θ.10 για παραμερισμό απόφασης ένεκα παράλειψης καταχώρησης σημειώματος εμφάνισης και της Δ.26 θ.14 ένεκα παράλειψης καταχώρησης έκθεσης υπεράσπισης και για το λόγο αυτό, είναι δυνατόν να αντληθεί καθοδήγηση και από τις αυθεντίες που βασίζονται στις πρόνοιες αυτές (Χρυσάνθου κ.ά. ν. Mariala Constructions Ltd

(1996)1(Β) Α.Α.Δ.1129). Μελέτη της σχετικής νομολογίας, αποκαλύπτει ότι σε αιτήσεις παραμερισμού απόφασης, το Δικαστήριο εξετάζει το αίτημα λαμβάνοντας υπόψη τις ακόλουθες αρχές: (α) η παράλειψη εμφάνισης ή υποβολής υπεράσπισης πρέπει να εξηγηθεί καθώς και η τυχόν καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης για παραμερισμό της απόφασης, (β) προϋπόθεση για τον παραμερισμό της απόφασης αποτελεί η αποκάλυψη συζητήσιμης Υπεράσπισης, και (γ) ακόμα και όταν αποκαλύπτεται Υπεράσπιση, η αίτηση δυνατόν να απορριφθεί όταν η καθυστέρηση στην καταχώρηση της αίτησης για παραμερισμό της απόφασης είναι τέτοια που να καταδεικνύει καταφρόνηση της δικαστικής διαδικασίας. Σχετικές είναι οι αποφάσεις Βίκα Πίκα Ντίσκο Λτδ κ.ά. ν. Χάπυ Στρήτς Ντίσκο Λτδ

(1997)1 Α.Α.Δ. 28, Milouca Motor Tr. Ltd v. Κούρτη

(1997)1 Α.Α.Δ. 941, Λευκίδου ν. Καναουρίδη

(1999)1 Α.Α.Δ. 528 και Ανδρέου ν. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ

(2003)1(Γ) Α.Α.Δ.1596. Ο παραμερισμός απόφασης που εκδίδεται στην απουσία διάδικου, αποτελεί ζήτημα το οποίο εμπίπτει εντός της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, η οποία ασκείται με την εξισορρόπηση του δικαιώματος του Εναγόμενου να προβάλει τη θέση του και της ανάγκης διασφάλισης αποπεράτωσης της δίκης (Phylactou and Others v. Michael

(1982)1 C.L.R. 204, σελ. 210, Ανδρέας Γιάγκου κ.α. και Λουκίας Φωτίου, ECLI:CY:AD:2014:A56, Πολιτική Έφεση 233/2009, ημερ. 24/1/2014). Κατά την εξέταση των γεγονότων που προβάλλονται για κατάδειξη καλής υπεράσπισης, το Δικαστήριο δεν προχωρεί σε αξιολόγηση της μαρτυρίας που παρατίθεται, αλλά περιορίζεται σε εξέταση κατά πόσο η προβαλλόμενη υπεράσπιση είναι λογικοφανής, ως βασισμένη σε γεγονότα που την καθιστούν συζητήσιμη (Joseph Κόκκινος v. Wyn Developments Ltd, Πολιτική Έφεση Αρ. 32/2010, ημερ. 20.1.2014). Στην πρόσφατη απόφαση LOUDMILA PECHTCHACHANSKAIA κ.α. ν. VADIM ESIPOVICH, Πολιτική Έφεση Αρ. 310/10, ημερ. 20/6/2014, αναφέρθηκε ότι σε περιπτώσεις έκδοσης απόφασης συνεπεία παράλειψης εμφάνισης εναγόμενου κατά την ακρόαση, δεν εγείρεται θέμα αποκάλυψης της υπεράσπισης καθότι η Υπεράσπιση έχει ήδη καταχωρηθεί. Σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα: «Το κρίσιμο ερώτημα στην προκειμένη περίπτωση δεν ήταν το θέμα της αποκάλυψης της Υπεράσπισης, εφόσον αυτή είχε ήδη καταχωρηθεί. Η προσοχή του πρωτόδικου Δικαστηρίου θα έπρεπε να στραφεί αποκλειστικά στο κατά πόσο η απουσία των Εφεσειόντων υποδήλωνε εγκατάλειψη της Υπεράσπισής της ή αδιαφορία για την προώθησή της. Συνεπώς, τα καίρια γεγονότα για τον παραμερισμό της απόφασης ήταν αυτά που αφορούσαν τον λόγο της μη εμφάνισης των Εφεσειόντων κατά τη δίκη.» Συνοψίζοντας τις πιο πάνω νομικές αρχές, σε αίτηση παραμερισμού απόφασης που εκδόθηκε λόγω μη εμφάνισης του Εναγόμενου κατά την ακρόαση, η Υπεράσπιση μπορεί να είναι αρκετή για να αποκαλύψει εκ πρώτης όψεως συζητήσιμη υπόθεση, λαμβάνοντας υπόψη τη βάση της αγωγής. Επομένως, το κύριο κριτήριο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου είναι αν τα γεγονότα που σχετίζονται με το λόγο της μη εμφάνισης του Εναγόμενου κατά την ακρόαση καταδεικνύει αδιαφορία για την προώθηση της Υπεράσπισης και καταφρόνηση της δικαστικής διαδικασίας. ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΝΟΜΙΚΩΝ ΑΡΧΩΝ ΣΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ Στην υπό εξέταση αίτηση, όπως αναφέρεται ανωτέρω, ο Εναγόμενος, μέσω της τότε δικηγόρου του, καταχώρησε Υπεράσπιση στις 18/10/13, ισχυριζόμενος μεταξύ άλλων, ότι τα επίδικα τιμολόγια δεν φέρουν τη δική του υπογραφή, ότι ουδέποτε διόρισε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο για να συνάψει συμφωνία με τους Ενάγοντες, καθώς επίσης ότι ουδέποτε συμφωνήθηκε ο τόκος που αξιώνουν οι Ενάγοντες. Λαμβάνοντας υπόψη τις πιο πάνω νομικές αρχές, διαπιστώνεται ότι δεν εγείρεται θέμα αποκάλυψης της Υπεράσπισης των Εναγόμενων, καθότι αυτή έχει ήδη καταχωρηθεί στο φάκελο του Δικαστηρίου, η οποία σε κάθε περίπτωση κρίνεται ότι είναι αρκετή για να αποκαλύψει εκ πρώτης όψεως συζητήσιμη υπόθεση, λαμβάνοντας υπόψη τη βάση της αγωγής. Το κύριο ζήτημα είναι το κατά πόσον η απουσία του Εναγόμενου κατά την ακρόαση υποδηλώνει εγκατάλειψη της υπεράσπισής του ή αδιαφορία για την προώθησή της. Εξετάζοντας το ζήτημα αυτό και λαμβάνοντας υπόψη τα δεδομένα της παρούσας υπόθεσης, όπως αυτά εκτίθενται στην Ένορκη Δήλωση του Εναγόμενου που υποστηρίζει την παρούσα αίτηση, επισημαίνονται τα ακόλουθα: είναι ισχυρισμός του Εναγόμενου ότι εκ παραδρομής ή λόγω καλόπιστου λάθους ή λόγω της αδύνατης μνήμης του σημείωσε ως επόμενη δικάσιμο την ημερομηνία 17/5/17. Εκείνη τη μέρα παρουσιάστηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού και με τη βοήθεια του Πρωτοκολλητείου, πληροφορήθηκε ότι είχε ήδη εκδοθεί απόφαση εναντίον του λόγω της παράληψής του να εμφανιστεί κατά την ακρόαση. Κατόπιν νομικής συμβουλής, ο Εναγόμενος καταχώρησε την υπό εξέταση αίτηση στις 23/5/17, ήτοι 7 μέρες μετά την πληροφόρησή του για την έκδοση απόφασης εναντίον του. Ο Εναγόμενος δεν αντεξετάστηκε επί των πιο πάνω ισχυρισμών του. Η πάροδος 7 ημερών μεταξύ της ημερομηνίας που ο Εναγόμενος πληροφορήθηκε την έκδοση απόφασης και της ημερομηνίας καταχώρησης της αίτησης για παραμερισμό της δεν μπορεί να θεωρηθεί ως καθυστέρηση ή καταφρόνηση της δικαστικής διαδικασίας. Αντιθέτως, ο Εναγόμενος ενήργησε αμέσως στην προώθηση του διαβήματος για παραμερισμό της απόφασης. Η λανθασμένη, όπως προκύπτει από τα πρακτικά του Δικαστηρίου, αναφορά του Εναγόμενου στην Ένορκη Δήλωσή του ότι στις 31/10/16 το Δικαστήριο όρισε την αγωγή για Ακρόαση στις 11/5/17 δεν είναι μπορεί να επηρεάσει την ουσία της υπό εξέταση αίτησης. Επαναλαμβάνεται ότι τα καίρια γεγονότα για τον παραμερισμό της απόφασης είναι αυτά που αφορούν το λόγο της μη εμφάνισης του Εναγόμενου κατά την ακρόαση. Τα όσα δε αναφέρει ο Εναγόμενος στην Ένορκη Δήλωσή του, ως προς τα γεγονότα μεταξύ της 31/10/16 μέχρι και την ημερομηνία που πληροφορήθηκε την έκδοση απόφασης εναντίον του, τα οποία παρατίθενται πιο πάνω, δεν καταμαρτυρούν αδικαιολόγητη καθυστέρηση ή περιφρονητική συμπεριφορά του Εναγόμενου στη δικαστική διαδικασία. Ούτε εντοπίζεται η ύπαρξη ολιγωρίας και, μάλιστα, τέτοιας έκτασης που θα δικαιολογούσε την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου προς την απόρριψη της παρούσας αίτησης (ΖΩΗΣ ΝΙΚΟΛΑΪΔΟΥ ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ κ.α. ν. HELLENIC BANK PUBLIC COMPANY LTD, Πολιτική Έφεση Αρ. 1302012, 10/10/17). Σε κάθε περίπτωση, η παράλειψη εμφάνισης του Εναγόμενου κατά την ημέρα που η αγωγή ορίστηκε για Ακρόαση, υπό το φως των δεδομένων της παρούσας υπόθεσης όπως αναφέρονται πιο πάνω, δεν κρίνεται ικανή να αποστερήσει τον Εναγόμενο από το δικαίωμα προβολής της Υπεράσπισής του. Συνακόλουθα, κρίνεται δικαιολογημένο όπως η εκδοθείσα απόφαση παραμεριστεί. Όσον αφορά τα έξοδα της αίτησης και όσα θα απωλεστούν από το επανάνοιγµα της υπόθεσης (costs thrown away), αυτά δημιουργούνται εξ υπαιτιότητας του Εναγόμενου, ο οποίος δεν εμφανίστηκε κατά την ακρόαση και ως εκ τούτου, δεν θα ήταν δίκαιο να τα επωμιστούν οι Ενάγοντες, οι οποίοι δεν φέρουν ευθύνη για την παράλειψη του πρώτου να μην εμφανιστεί κατά την ακρόαση (Χατζηνικολάου Έλλη Κ. ν. Τράπεζας Κύπρου Λτδ

(2001)1 ΑΑΔ 1179). ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για τους πιο πάνω λόγους, η εκδοθείσα απόφαση παραμερίζεται και ακυρώνεται, υπό τον όρο ότι ο Εναγόμενος θα καταβάλει στους Ενάγοντες το ποσό των εξόδων που έχει επιδικαστεί με την παραμερισθείσα απόφαση, καθώς και τα έξοδα της παρούσας αίτησης όπως θα υπολογιστούν από το Πρωτοκολλητείο και εγκριθούν από το Δικαστήριο εντός 30 ημερών από την ημερομηνία που θα του επιδοθεί η σχετική βεβαίωση υπολογισμού και έγκρισης των εξόδων από το Δικαστήριο. (Υπ.) .......... Χρ. Ε. Χατζηευτυχίου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Πολιτική Δικονομία - Αίτηση παραμερισμού απόφασης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο