TIMOTHY DAVID MONKS ν. ANDREAS SOTERIOU - ANDREOTTI LIMITED, Αρ. Αγωγής: 2479/16, 21/12/2017

TIMOTHY DAVID MONKS ν. ANDREAS SOTERIOU - ANDREOTTI LIMITED, Αρ. Αγωγής: 2479/16, 21/12/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2017:A409 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Φ. Τιμοθέου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2479/16 Μεταξύ: TIMOTHY DAVID MONKS Ενάγοντα και ANDREAS SOTERIOU - ANDREOTTI LIMITED Εναγομένων Αίτηση διαγραφής και/ή παραμερισμού της Έκθεσης Απαίτησης Ημερομηνία: 21.12.2017 Για Εναγόμενη - Αιτήτρια: κ. Μ. Ι. Βιολάρης. Για Ενάγοντα - Καθ' ου η αίτηση: κα Α. Βαρωσιώτου για Γ. Γεωργιάδης & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγή, η οποία καταχωρήθηκε στις 31.8.16, δια γενικώς οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος, ο Ενάγοντας αξιώνει από την Εναγόμενη εταιρεία τα ακόλουθα: Α. Γενικές και/ή ειδικές αποζηµιώσεις για παράβαση συµφωνίας, αναφορικά µε την ποιότητα και/ή την καταλληλότητα πωληθέντων προς αυτόν επίπλων. Β. Γενικές και/ή ειδικές αποζηµιώσεις για παράβαση προφορικής συμφωνίας και/ή για ψευδείς παραστάσεις και ψευδείς και/ή παραπλανητικές διαβεβαιώσεις και υποσχέσεις πως θα επέστρεφαν στον Ενάγοντα το τίµηµα αγοράς των επίπλων και/ή τιµωρητικές αποζηµιώσεις για παράβαση του καθήκοντος επίδειξης καλής πίστης και/ή επιµέλειας και/ή εκµετάλλευσης της πλεονεκτικής θέσης της οποίας κατείχε έναντι του η Εναγόμενη. Γ. Γενικές και/ή ειδικές αποζηµιώσεις συνέπεια αδικαιολόγητου πλουτισµού και/ή κατά παράβαση των εκ του νόµου απορρεόντων καθηκόντων και/ή για επίδειξη αντιεπαγγελµατικής και/ή αντιδεοντολογικής συµπεριφοράς. Δ. Διάταγµα και/ή Απόφαση δια της οποίας να διατάσσεται η Εναγόμενη να επιστρέψει στον Ενάγοντα το ποσό των €1.680 (που ήταν το τίμημα αγοράς των επίπλων) πλέον τόκους. Ε. Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία και/ή διάταγµα ήθελε το Δικαστήριο κρίνει εύλογη και δίκαιη. Στ. Νόµιµο Τόκο. Την ίδια ημέρα δηλ. στις 31.8.16 το Κλητήριο Ένταλμα επιδόθηκε στην Εναγόμενη εταιρεία, η οποία στις 9.9.16 καταχώρησε σημείωμα εμφάνισης. Ακολούθησε στις 20.1.17 η καταχώρηση της Έκθεσης Απαίτησης του Ενάγοντα και στις 17.2.17 αυτός καταχώρησε αίτηση για να εξασφαλίσει απόφαση λόγω μη καταχώρησης Υπεράσπισης, η οποία ορίσθηκε στις 3.4.

1. Τόσο στην Έκθεση Απαίτησης όσο και στην αίτηση για απόφαση αναφέρεται ότι αντίγραφο τους δόθηκε την ίδια ημέρα με την καταχώρηση τους στον συνήγορο της Εναγόμενης και σημειώνεται ο αριθμός της δικαστικής του θυρίδας. Στις 22.2.17 η Εναγόμενη (στο εξής η Αιτήτρια) καταχώρησε την παρούσα αίτηση με την οποία ζητά: (Α) Διάταγµα µε το οποίο να ακυρώνεται ή να παραµερίζεται ή να διαγράφεται ή να απορρίπτεται η Έκθεση Απαίτησης δια το λόγο ότι είναι εκπρόθεσµη και/ή καταχωρίστηκε κατά παράβαση της Νοµοθεσίας και/ή της Νοµολογίας και/ή των Διαδικαστικών επί του θέµατος Κανονισµών. (Β) Διάταγµα µε το οποίο να διατάσσεται ο παραµερισµός ή ακύρωση ή απόρριψη ή διαγραφή της αίτησης για απόφαση ηµερ. 17.2.17 λόγω του ότι είναι πρόωρη και/ή στερείται πραγµατικού υποβάθρου και/ή λόγω του ότι είναι αντινοµική. (Γ) Διάταγµα µε το οποίο να διατάσσεται η ακύρωση ή ο παραµερισµός ή η απόρριψη του Κλητηρίου Εντάλµατος και/ή της Αγωγής λόγω µη προώθησης της (want of prosecution). (Δ) Διαζευκτικά των (Α) - (Γ) ανωτέρω, Διάταγµα µε το οποίο να διατάσσεται η αναστολή της παρούσας διαδικασίας και όλων των απορρεόντων από αυτήν δικαστικών διαβηµάτων λόγω παράλειψης καταχώρησης Έκθεσης Απαίτησης και/ή καθότι η Έκθεση Απαίτησης καταχωρήθηκε εκπρόθεσµα. (Ε) Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία ή διάταγµα το Δικαστήριο ήθελε ορθό, δίκαιο ή εύλογο υπό τις περιστάσεις. (Ζ) Έξοδα πλέον Φ ΠΑ. Η αίτηση βασίζεται στις Δ.20 Κ.1, Δ.26 Κ.1, Δ.48 Κ.Κ.1-4 και 9, Δ.57 Κ.2 και Δ.64 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, στα άρθρα 29, 30 και 43 του Νόµου 14/60, στη Νοµολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου καθώς επίσης και στις γενικές και συµφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Αναφορικά με τα γεγονότα, τα οποία αφορούν βασικά το ιστορικό της υπόθεσης, αναφέρεται και παραπέμπει στο φάκελο της υπόθεσης. Ο Ενάγοντας (στο εξής ο Καθ' ου η αίτηση) καταχώρισε στις 4.10.17 ένσταση στην αίτηση, προβάλλοντας λόγους, οι οποίοι μπορεί να συνοψισθούν ως εξής:
2. Η αίτηση είναι νοµικά και πραγµατικά αβάσιµη και/ή στερείται νοµικού υπόβαθρου και δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει ο Νόμος και οι Κανονισμοί Πολιτικής Δικονοµίας προς έγκριση της.
3. Δεν δικαιολογείται η έκδοση του υπό (Α) αιτούμενου διατάγματος λόγω του ότι η Έκθεση Απαίτησης, καταχωρήθηκε προτού η πλευρά της Αιτήτριας λάβει οποιοδήποτε διάβηµα για αίτηση απόρριψης λόγω µη προώθησης και/ή χωρίς να έχει εκδοθεί οποιοδήποτε διάταγµα και/ή οδηγίες του Δικαστηρίου, που ενδεχοµένως να περιόριζαν χρονικά την καταχώρηση της Έκθεσης Απαίτησης.
4. Δεν δικαιολογείται η έκδοση του υπό (Β) αιτούμενου διατάγματος καθότι δεν έχει εξηγηθεί γιατί η αίτηση για απόφαση θεωρείται πρόωρη. Σε κάθε περίπτωση το αιτητικό αυτό θα έπρεπε να προβληθεί ως λόγος ένστασης στην εν λόγω αίτηση και όχι στην παρούσα Αίτηση.
5. Το υπό (Δ) αιτούμενο είναι παντελώς ανυπόστατο, ενόψει του ότι δεν προβλέπεται µε βάση την ισχύουσα νοµοθεσία και/ή νοµολογία και/ή Θεσμούς, αναστολή της παρούσας διαδικασίας για τους προβληθέντες λόγους.
6. Η αίτηση είναι ενοχλητική και/ή καταχωρήθηκε κακόπιστα και/ή ενέχει σπατάλη του δικαστικού χρόνου και/ή αποσκοπεί στην καθυστέρηση και/ή εκτροχιασµό της δικαστικής διαδικασίας. Είναι δε εκδικητική, ενόψει του ότι καταχωρήθηκε και/ή προηγήθηκε αίτηση για απόφαση λόγω µη καταχώρησης Υπεράσπισης.
7. Η αίτηση αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας, αφού έχει ήδη προηγηθεί η αίτηση για απόφαση από την πλευρά του Καθ' ου η αίτηση και επομένως τα ζητήµατα που αναφύονται στην παρούσα, θα µπορούσαν να είχαν εγερθεί ως λόγοι ένστασης στην αίτηση για απόφαση. Ουσιαστικά µε την καταχώρηση της παρούσας είναι ωσάν να εκδικάζεται το ίδιο νοµικό ζήτηµα δύο φορές.
8. Η αίτηση αποσκοπεί στο να στερήσει από τον Καθ' ου η αίτηση το αναφαίρετο δικαίωµα του να προωθήσει την αγωγή του, κατά παράβαση των Θεσµών και/ή του άρθρου 30 του Συντάγµατος και/ή του άρθρου 6 της ΕΣΔΑ. Όπως και για την αίτηση, για τα γεγονότα που αφορούν την παρούσα, στην ένσταση γίνεται παραπομπή στον φάκελο της υπόθεσης. Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη με γραπτές αγορεύσεις, στις οποίες οι συνήγοροι υποστήριξαν τις θέσεις τους, παραπέμποντας στην σχετική νομολογία. Να σημειωθεί δε ότι κατά την αγόρευση του ο συνήγορος της Αιτήτριας ουσιαστικά απέσυρε την υπό (Γ) αιτούμενη θεραπεία και περιόρισε την αίτηση στις υπόλοιπες. Εξέταση της αίτησης Η αίτηση εδράζεται στην Δ.20 Κ.1 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, η οποία προβλέπει τα ακόλουθα: «Where the writ is specially indorsed under Order 2, Rule 6, no further statement of claim shall be delivered, unless the Court or a Judge shall otherwise order. In other cases the plaintiff shall, subject to Order 17, Rule 11, as to filing a statement of claim when there is no appearance, file and deliver a statement of claim within ten days after appearance, unless the time is enlarged by the Court or a Judge». Αποτελεί βασική θέση του Καθ' ου η αίτηση ότι από την στιγμή που καταχωρήθηκε η Έκθεση Απαίτησης, η Αιτήτρια δεν νομιμοποιείται να καταχωρήσει την υπό εξέταση αίτηση και ότι το μόνο που δικαιούτο να πράξει ήταν να καταχωρήσει αίτηση για απόρριψη της αγωγής, στο διάστημα πριν την καταχώρηση της Έκθεσης Απαίτησης, με βάση την Δ.26 Κ.
9. Όμως όχι μόνο δεν έκανε κάτι τέτοιο αλλά ούτε ήγειρε το εκπρόθεσμο της Έκθεσης Απαίτησης παρά μόνο αμέσως μετά που καταχωρήθηκε εναντίον της η αίτηση για απόφαση λόγω μη καταχώρησης Υπεράσπισης, κάτι που έπραξε κακόπιστα και καταχρηστικά. Η Δ.26 Κ.1 προβλέπει τα ακόλουθα: «If the plaintiff, being bound to deliver a statement of claim, does not deliver the same within the time allowed for that purpose, the defendant may, at the expiration of that time, apply by summons to the Court to dismiss the action with costs, for want of prosecution; and on the hearing of such application the Court may, if no statement of claim shall have been delivered, order the action to be dismissed accordingly, or may make such other order on such terms as the Court shall think just». Από το λεκτικό της Δ.26 Κ.1 προκύπτει σαφώς ότι αίτηση για απόρριψη της αγωγής μπορεί να καταχωρηθεί στην περίπτωση που δεν έχει καταχωρηθεί Έκθεση Απαίτησης εντός του προβλεπόμενου χρόνου και ότι τέτοια αίτηση μπορεί να επιτύχει μόνο εφόσον κατά τον χρόνο ακρόασης της, εξακολουθεί να μην έχει καταχωρηθεί η Έκθεση Απαίτησης. Είναι προφανώς για αυτόν τον λόγο που στην παρούσα η Αιτήτρια, ως δηλώνει ο συνήγορος της στην αγόρευση του, δεν προωθεί πλέον τέτοια αξίωση (βλέπε υπό (Γ) αιτούμενο διάταγμα). Είναι δε αναντίλεκτο ότι η Έκθεση Απαίτησης καταχωρήθηκε εκτός του χρόνου που προβλέπει η Δ.20 Κ.1 και συγκεκριμένα 4 και πλέον μήνες μετά την καταχώρηση του σημειώματος εμφάνισης της Αιτήτριας. Αυτό δε έγινε χωρίς να ζητηθεί οποιαδήποτε άδεια του Δικαστηρίου για παράταση του χρόνου, ως επίσης προνοεί η ίδια Διαταγή. Ως είναι και παγίως νομολογημένο οι περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικοί Κανονισμοί είναι θεσπισμένοι για να τηρούνται και ειδικά σε ό,τι αφορά τις προθεσμίες επανειλημμένα τονίστηκε η ανάγκη τήρησης τους (βλ. μεταξύ άλλων και Αθανασιάδη ν. Αλεξάνδρου