Τραπέζης Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ ν. Panikos Hoglastos Casual Wear Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής 4253/2014, 5/12/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2017:A379 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: X. Μαλαχτού, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 4253/2014 Mεταξύ: Τραπέζης Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ Ενάγουσας -και-
- Panikos Hoglastos Casual Wear Ltd, από τη Λεμεσό
- Πανίκος Χογλαστός, από τη Λεμεσό
- Ιφιγένεια Πανίκου Χογλαστού το γένος Μιχαήλ Στεφάνου, από τη Λεμεσό
- Hoglastos (Properties) Ltd, από τη Λεμεσό Εναγομένων ------------------------------- Αίτηση ημερ. 24.10.2017 Ημερ.: 5.12.2017 Για τους Αιτητές - Εναγομένους: κα Λ. Χ"Ξενοφώντος για Κώστας Μελάς & Συνεργάτες ΔΕΠΕ Για την Καθ' ης η Αίτηση - Ενάγουσα: κ. Μ. Μαστορούδης για Χρυσαφίνης & Πολυβίου ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την αγωγή η Ενάγουσα Τράπεζα αξιώνει εναντίον όλων των Εναγομένων τα χρηματικά ποσά των €585.110 και €2.008.899,62 πλέον τόκους και έξοδα. Για το πρώτο ποσό η Εναγόμενη 1 Εταιρεία, Hoglastos, ενάγεται ως η πρωτοφειλέτιδα δυνάμει συμφωνίας ημερ. 27.2.1998 για την παροχή διευκολύνσεων σε τρεχούμενο λογαριασμό με όριο παρατραβήγματος το οποίο με περαιτέρω συμφωνίες από καιρού εις καιρό αυξανόταν. Για το δεύτερο ποσό η Hoglastos ενάγεται ως η πρωτοφειλέτιδα δυνάμει συμφωνίας δανείου ημερ. 22.10.2010 για το ποσό των €1.700.
- Οι Εναγόμενοι 2, 3 και 4, o Πανίκος, η Ιφιγένεια και η Properties ενάγονται ως εγγυητές των υποχρεώσεων της Hoglastos σε αμφότερες τις συμφωνίες. Πέραν των χρηματικών ποσών η Τράπεζα αξιώνει διάταγμα για την πώληση αριθμού ακινήτων της Ιφιγένειας και της Properties που κατά καιρούς υποθηκεύτηκαν προς όφελος της Τράπεζας ως περαιτέρω εξασφάλιση των υποχρεώσεων της Hoglastos. Η Τράπεζα τερμάτισε αμφότερες τις συμφωνίες την 26.2.2013 λόγω της κατ' ισχυρισμό παράλειψης της Hoglastos να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της και κάλεσε και τους εγγυητές να εξοφλήσουν τα υπόλοιπα. Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης απ' όλους τους Εναγομένους καταχωρίστηκε την 31.3.
- Μετά τη συμπλήρωση της δικογραφίας η αγωγή ορίστηκε για οδηγίες στις 6.7.2016 και στη συνέχεια για ακρόαση. Παραμένει σήμερα για οδηγίες. Με την υπό κρίση Αίτηση οι Εναγόμενοι εξαιτούνται διάταγμα του Δικαστηρίου προς συνένωση της παρούσας αγωγής με τις αγωγές 2329/2015 και 517/2013 αμφότερες του Ε.Δ. Λεμεσού. Η Αίτηση δεν υποστηρίζεται με ένορκη δήλωση. Στο σώμα της Αίτησης γίνεται αναφορά στις τρεις αγωγές. Η Τράπεζα καταχώρισε Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης με 12 λόγους ένστασης που υποστηρίζεται με Ένορκη Δήλωση ημερ. 22.11.2017 του Κωνσταντίνου Χωραΐτη, υπαλλήλου της Τράπεζας. Είναι η θέση της Τράπεζας ότι εφόσον προς θεμελίωση της Αίτησης είναι αναγκαία η έκθεση γεγονότων που δεν εμφαίνονται στο φάκελο της παρούσας αγωγής, η Αίτηση θα έπρεπε να συνοδεύεται από υποστηρικτική ένορκη δήλωση. Η Δ.48, θ.9(ε) των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, και όχι η Δ.48, θ.9(δ) που αναφέρεται στην Αίτηση, προνοεί ότι αίτηση για συνένωση αγωγών δεν επιβάλλεται να συνοδεύεται από ένορκη δήλωση εφόσον όλα τα γεγονότα επί των οποίων εδράζεται εμφαίνονται στο πρόσωπο των διαδικασιών. Η αναφορά στη λανθασμένη παράγραφο είναι επουσιώδης. Άλλωστε γενικά η Δ.48 που ρυθμίζει τη διαδικασία δεν είναι αναγκαίο να μνημονεύεται στη νομική βάση μιας αίτησης. Είναι συνεπώς αρκετό ότι οι φάκελοι των αγωγών με τις οποίες ζητείται να συνενωθεί η παρούσα βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου. Εάν δεν ήταν εφικτό να ληφθούν υπόψη στοιχεία από τους φακέλους των αγωγών οι οποίες επιδιώκεται να συνενωθούν με την αγωγή στην οποία καταχωρείται η αίτηση, τότε πάντοτε θα απαιτείτο η καταχώριση υποστηριχτικής ένορκης δήλωσης. Η αγωγή 2329/2015 αφορά αξίωση της Τράπεζας εναντίον της Hoglastos, του Πανίκου και της Ιφιγένειας. Η Τράπεζα αξιώνει εναντίον τους το χρηματικό ποσό των €281.716,89 πλέον τόκους και έξοδα. Η Hoglastos ενάγεται ως η πρωτοφειλέτιδα δυνάμει συμφωνίας ημερ. 1.3.2001 για την παροχή διευκολύνσεων σε τρεχούμενο λογαριασμό με όριο παρατραβήγματος το οποίο με περαιτέρω συμφωνίες από καιρού εις καιρό αυξανόταν. Η διευκόλυνση είχε παραχωρηθεί από την Cyprus Popular Bank Public Co Ltd τις εργασίες της οποίας ανέλαβε από τον Μάρτιο του 2013 η Τράπεζα. Ο Πανίκος και η Ιφιγένεια ενάγονται ως εγγυητές των υποχρεώσεων της Hoglastos. Πέραν του χρηματικού ποσού η Τράπεζα αξιώνει διάταγμα για την πώληση δύο ακινήτων της Hoglastos και του Πανίκου που υποθηκεύτηκαν προς όφελος της Τράπεζας ως περαιτέρω εξασφάλιση των υποχρεώσεων της Hoglastos. Η Τράπεζα τερμάτισε την συμφωνία την 13.11.2014 λόγω της κατ' ισχυρισμό παράλειψης της Hoglastos να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της και κάλεσε και τους εγγυητές να εξοφλήσουν τα υπόλοιπα. Η αγωγή 517/2013 αφορά αξίωση της Hoglastos εναντίον της Τράπεζας σε σχέση με τις τραπεζικές διευκολύνσεις που αφορούν την αγωγή 4253/2014 και του τερματισμού τους. Αξιώνονται εναντίον της Τράπεζας απώλειες που η Hoglastos διατείνεται ότι έχει υποστεί λόγω του τερματισμού των χρηματοδοτήσεων της από την Τράπεζα. Περαιτέρω, αποζημιώσεις για δυσφήμιση και τιμωρητικές αποζημιώσεις. Η Αίτηση βασίζεται στη Δ.14 θ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που προνοεί ότι: «Όταν δύο ή περισσότερες αγωγές εκκρεμούν στο ίδιο Δικαστήριο είτε από τον ίδιο ή από διαφορετικούς ενάγοντες εναντίον του ιδίου ή διαφορετικών εναγομένων, και οι αξιώσεις σε αυτές τις αγωγές περιέχουν κοινό ζήτημα νόμου ή πραγματικού γεγονότος τέτοιας σημασίας σε σχέση με τα υπόλοιπα επίδικα ζητήματα που εγείρονται στις αγωγές αυτές, έτσι που να καθίσταται επιθυμητό οι αγωγές να πρέπει να συνενωθούν, το Δικαστήριο ή ο δικαστής, δύναται να διατάξει τη συνένωση τους.» Στην Κυπριακή Τράπεζα Αναπτύξεως Λτδ ν. Apak Agro Industries κ.α.
(1999)1(Γ) Α.Α.Δ. 1721, 1726-7 αναφέρεται ότι : «Διάταγμα συνένωσης αγωγών εκδίδεται στις περιπτώσεις όπου αναμένεται ότι θα προκύψει όφελος από τη συνεκδίκαση. Η έκδοση διατάγματος συνένωσης αγωγών προς εκδίκαση ανάγεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου η άσκηση της οποίας εξαρτάται από τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Το Δικαστήριο ενασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια εξετάζει κατά πόσο η συνεκδίκαση των αγωγών θα εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των διαδίκων και την καλύτερη απονομή της δικαιοσύνης. Η αποφυγή πολλαπλότητας των διαδικασιών, ο περιορισμός των εξόδων καθώς και η οικονομία του δικαστικού χρόνου είναι παράγοντες που προσμετρούν στην κρίση του Δικαστηρίου επί του θέματος.» Στην Ττοφής Κυριάκου & Υιός Λτδ ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, Υπόθ. αρ. 1656/2007, ημερ. 4.6.2010, αναφέρθηκε ότι: «Τόσο από το λεκτικό του ιδίου του Καν.2 της Δ.14 όσο και από την ερμηνεία που δόθηκε σε αυτόν στην πιο πάνω απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου [Μενελάου & άλλης ν. Ξενοφώντος
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 371] αλλά και άλλη νομολογία, φαίνεται ότι το όλο θέμα είναι στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, το οποίο μάλιστα έχει και το δικαίωμα να διατάξει αν όχι την πλήρη συνένωση έστω και μερική, αν με αυτό τον τρόπο ικανοποιείται ότι εξυπηρετούνται τα συμφέροντα της δικαιοσύνης». Στη Μενελάου αναφέρθηκε ότι: «Βασικός σκοπός της πιο πάνω πρόνοιας είναι ασφαλώς η αποφυγή της πολλαπλότητας στη δικαστική διαδικασία και έτσι να εξοικονομείται χρόνος και έξοδα. . η άσκηση της δικαστικής ευχέρειας στην εφαρμογή της Διάταξης 14, εξαρτάται από τα ιδιαίτερα γεγονότα στην κάθε υπόθεση στα οποία ως εκ τούτου το Δικαστήριο θα πρέπει να αναφέρεται για να αιτιολογείται η τελική του κρίση». Εγείρεται από πλευράς Τράπεζας ζήτημα ότι η Αίτηση προωθείται σε καθυστερημένο στάδιο των διαδικασιών και πως σε αυτή τη βάση συνιστά κατάχρηση. Οι αγωγές 4253/2014 και 517/2013 είναι ορισμένες για οδηγίες. Προηγουμένως είχαν δοθεί και ημερομηνίες ακροάσεων. Η αγωγή 2329/2015 είναι ορισμένη για ακρόαση την 28.3.2018 ενώπιον άλλου Δικαστή του Δικαστηρίου. Σε καμιά αγωγή δεν έχει αρχίσει η ακροαματική διαδικασία. Το γεγονός ότι αίτηση για συνένωση θα μπορούσε να είχε καταχωριστεί νωρίτερα δεν εξυπακούει ότι η καταχώριση της υπό κρίση Αίτησης έγινε καταχρηστικά. Αντίθετα, εάν η συνένωση των αγωγών εξυπηρετεί τα συμφέροντα της δικαιοσύνης είναι επιθυμητό να διαταχθεί έστω και τώρα. Στην Samata Enterprises Ltd. v. Σταύρου
(1998)1(Γ) Α.Α.Δ. 1876, 1878 αναφέρεται πως το ουσιώδες κριτήριο για τη συνένωση αγωγών είναι η ύπαρξη κοινού πραγματικού ή νομικού ζητήματος, όπως αυτά διαπιστώνονται αποκλειστικά από την έκθεση απαίτησης των αγωγών και ανεξάρτητα από το περιεχόμενο των υπερασπίσεων. Αναμφίβολα όμως η έκθεση υπεράσπισης έχει τη σημασία της όχι για να προσδώσει τη βάση για συνένωση των αγωγών αλλά γιατί καθορίζει ποια από τα νομικά και πραγματικά ζητήματα που εγείρονται στις αξιώσεις παραμένουν επίδικα. Ο τρόπος που οι Εναγόμενοι αντιμετωπίζουν τις αξιώσεις είναι σχετικός, δηλαδή κατά πόσο στη μια ή την άλλη αγωγή παραδέχονται ή αμφισβητούν τις ίδιες ή άλλες παραμέτρους των αξιώσεων. Και οι τρεις αγωγές αφορούν συμφωνίες τραπεζικών διευκολύνσεων προς την Hoglastos. Η επιτυχία της αξίωσης στις αγωγές όπου ενάγουσα είναι η Τράπεζα εδράζεται στην εγκυρότητα της εκάστοτε συμφωνίας ή συμφωνιών και απόδειξης του οφειλομένου στην Τράπεζα ποσού. Η εγκυρότητα μιας συμφωνίας είναι νομικό ζήτημα και είναι το ίδιο σε κάθε αγωγή, κρινόμενο με βάση τα γεγονότα της κάθε περίπτωσης. Με τις Εκθέσεις Υπεράσπισης στις δύο υποθέσεις όπου ενάγουσα είναι η Τράπεζα, οι Εναγόμενοι αρνούνται τις αξιώσεις και τα οφειλόμενα ποσά όπως και το δικαίωμα της Τράπεζας για εκποίηση των υποθηκών. Με τις Ανταπαιτήσεις δεν διευρύνονται τα επίδικα θέματα. Ανταξιώνονται αναγνωριστικά και άλλα διατάγματα και σχετικές αποζημιώσεις. Η αγωγή 2329/2015 αφορά τραπεζική διευκόλυνση που είχε χορηγηθεί στην Hoglastos από την Cyprus Popular Bank Public Co Ltd τις εργασίες της οποίας ανέλαβε η Ενάγουσα. Η περίπτωση τυγχάνει χειρισμού από τα τμήματα της Τράπεζας. Η αγωγή 517/2013 αφορά τις ίδιες συμφωνίες που αφορά η αγωγή 4253/2014 με περαιτέρω παραμέτρους της αξίωσης της Hoglastos που δεν καλύπτονται από την Ανταπαίτηση στην 4253/2014. Δεν είναι βάσιμο το επιχείρημα ότι οι αγωγές αναφέρονται σε διαφορετικές συμφωνίες χορήγησης πιστωτικών διευκολύνσεων. Ασφαλώς και έτσι είναι. Θα ήταν παράδοξο ακόμα και ανεπίτρεπτο, εάν σε σχέση με μια συμφωνία καταχωρείτο πέραν της μιας αγωγής. Και ακριβώς αυτό εξυπηρετεί η συνένωση στην προκειμένη περίπτωση να συνεκδικαστούν απαιτήσεις στη βάση πολλών συμφωνιών που αφορούν τον ίδιο πρωτοφειλέτη και τους ιδίους εγγυητές ή κάποιους από αυτούς. Η καταχώρηση των δύο αγωγών από την Τράπεζα δεν συνιστά κατάχρηση των διαδικασιών (βλ. Τσακλίδης ν. Τράπεζας Κύπρου Λτδ
(2003)1(Β) Α.Α.Δ. 1031), όμως, οι δύο υποθέσεις θα μπορούσαν να καταχωριστούν ως μια αγωγή. Παρενθετικά αναφέρω πως αυτό από μόνο του συνηγορεί ότι η συνεκδίκαση των αγωγών είναι πρόσφορη και εξυπηρετεί τους σκοπούς της δικαιοσύνης. Στην Τσακλίδης (σελ.1034) αναφέρθηκε, απορρίπτοντας την εισήγηση του εφεσείοντα, εναντίον του οποίου είχαν καταχωριστεί τρεις αγωγές από την εφεσίβλητη τράπεζα, για κατάχρηση των διαδικασιών ότι: «... ο ίδιος ο εφεσείων δεν προέβη σε κανένα διάβημα ενώπιον του Δικαστηρίου για τη συνένωση των τριών αγωγών, αν έκρινε πως με τέτοια συνένωση η διαδικασία θα λειτουργούσε προς το συμφέρον του, και το ευρύτερο συμφέρον της απονομής της δικαιοσύνης». Αναμφίβολα, το Εφετείο δεν θα προέβαινε στην αναφορά αυτή εάν η συνένωση των αγωγών δεν ήταν μια πρόσφορη οδός την οποία ο εφεσείων δεν είχε επιλέξει να προωθήσει. Η Δ.14 θ.2 επιτρέπει τη συνένωση ακόμα και όταν οι ενάγοντες ή και οι εναγόμενοι στις αγωγές δεν είναι οι ίδιοι. Επομένως, όταν υφίσταται ταύτιση των διαδίκων η συνένωση είναι πιο πρόσφορη (βλ. Hadjiathanassiou v. Parperides and Others
(1975)1 C.L.R. 410) γιατί ελλείπουν δυσκολίες που αναφύονται όταν υφίστανται διαφορετικοί διάδικοι. Οι μόνοι διάδικοι που ενδεχομένως να μπορούσαν να εγείρουν ζήτημα σε σχέση με την ταύτιση των διαδίκων είναι κατά πρώτο λόγο η Properties που αντιμετωπίζει μια μόνο αγωγή και κατά δεύτερο λόγο ο Πανίκος και η Ιφιγένεια που αντιμετωπίζουν δύο αγωγές και οι οποίοι με τη συνένωση θα εμπλακούν στην εκδίκαση τριών υποθέσεων. Όμως αυτοί βρίσκονται στην πλευρά των Αιτητών. Στην Αναφορικά με το αίτημα της Amsteco Electric Ltd Πολ.Αιτ.αρ.177/2014, ημερ. 7.11.2014, αναφέρθηκε ότι το Δικαστήριο έχει πολύ ευρεία εξουσία και διακριτική ευχέρεια να εγκρίνει τη συνένωση αγωγών. Υπενθυμίζεται ότι γνώμονας για την άσκηση της εξουσίας του Δικαστηρίου είναι η ταχύτερη απονομή της δικαιοσύνης με την εξοικονόμηση χρόνου και εξόδων. Τα οφέλη τα οποία θα προκύψουν από τη συνένωση είναι πολλαπλά. Θα υπάρξει μεγάλη εξοικονόμηση δικαστικού χρόνου. Η εκδίκαση των συνενωμένων αγωγών θα είναι πιο χρονοβόρα από την εκδίκαση μιας οποιασδήποτε από αυτές ξεχωριστά, όμως αναμφίβολα ο χρόνος που θα αναλωθεί θα είναι ασύγκριτα μικρότερος από το σύνολο του χρόνου που θα χρειαζόταν αν η κάθε μια εκδικαζόταν ξεχωριστά. Είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου πως ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις της Δ.14 θ.2 και είναι πρόδηλο πως η συνένωση των αγωγών θα εξυπηρετήσει τους σκοπούς της δικαιοσύνης. Ως εκ των ανωτέρω εκδίδεται διάταγμα συνένωσης των αγωγών 517/2013 και 2329/2015 με την παρούσα αγωγή. Οδηγός θα είναι η παρούσα αγωγή στην οποία εμπλέκονται όλοι οι διάδικοι και που αφορά δύο από τις τρεις επίδικες συμφωνίες και τα μεγαλύτερα ποσά. Τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται υπέρ των Εναγομένων και εναντίον της Ενάγουσας όπως τούτα θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της εκδίκασης των συνενωμένων αγωγών και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο οπόταν και θα είναι πληρωτέα. (Υπ.) ........... Χ. Μαλαχτός, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: Αίτηση για συνένωση αγωγών cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο