← Κύπρος

Arto Estate Agent Ltd ν. "Parnitha" Development Ltd, Αρ. Αγωγής 3166/2017, 22/12/2017

Arto Estate Agent Ltd ν. "Parnitha" Development Ltd, Αρ. Αγωγής 3166/2017, 22/12/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2017:A419 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: X. Μαλαχτού, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 3166/2017 Μεταξύ: Arto Estate Agent Ltd Ενάγουσας -και- "Parnitha" Development Ltd Εναγομένης ----------------------------- Αίτηση ημερ. 10.11.2017 Ημερ.: 22.12.2017 Για την Αιτήτρια - Ενάγουσα: κ. Χρ. Χ"Στερκώτης για Χριστόφορος Χατζηστερκώτης & Συνεργάτες ΔΕΠΕ Για την Καθ' ης η Αίτηση - Εναγόμενη: κ. Μελινιώτης για Andreas L. Neokleous Chambers LLC ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η αγωγή καταχωρίστηκε την 10.11.2017 με Κλητήριο Ένταλμα Ειδικά Οπισθογραφημένο. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης η Ενάγουσα Εταιρεία είναι αδειούχος κτηματομεσίτης που προσέφερε τις υπηρεσίες της στην Εναγόμενη Εταιρεία ιδιοκτήτρια ή διαχειρίστρια ή έχουσα την εξουσιοδότηση ή άδεια για την πώληση 22 τεμαχίων στο Πέρα-Πεδί της επαρχίας Λεμεσού. Η Εναγόμενη είχε αναθέσει τη διαφήμιση και πώληση των 22 τεμαχίων στην Ενάγουσα. Η Ενάγουσα εξηύρε κάποιο ρώσο ονόματι Leonid Burry που ενδιαφερόταν να αγοράσει τα τεμάχια. Η Ενάγουσα έφερε σε επαφή τον Burry με την Εναγόμενη. Ενόψει εξελίξεων καταρτίστηκε γραπτή συμφωνία ημερ. 19.1.2013 μεταξύ των μερών με την οποία η προμήθεια της Ενάγουσας καθορίστηκε στο 5% επί της τιμής των €3.300.000 που ήταν η καθορισθείσα από την Εναγόμενη τιμή. Η κατάληξη ήταν ότι ο Burry αγόρασε τις μετοχές της Εναγόμενης και κατ' αυτό τον τρόπο κατέστη ο «ιδιοκτήτης» των τεμαχίων. Δεν υπήρξε πώληση των τεμαχίων, αλλά πώληση των μετοχών της ιδιοκτήτριας εταιρείας. Αυθημερόν με την καταχώριση της αγωγής καταχωρίστηκε και η υπό κρίση Αίτηση με την οποία η Ενάγουσα αξιώνει ενδιάμεσο διάταγμα που να απαγορεύει στην Εναγόμενη να αποξενώσει ή επιβαρύνει τα 22 τεμάχια μέχρι εκδίκασης της αγωγής ή άλλης διαταγής του Δικαστηρίου. Η Αίτηση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση ημερ. 10.11.2017 του Αριστοτέλη Σπύρου, διευθυντή της Ενάγουσας. Η Αίτηση τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου την 16.11.2017. Το Δικαστήριο διαπίστωσε ότι η αγωγή εδραζόταν στην κατ' ισχυρισμό αθέτηση συμφωνίας καταβολής κτηματομεσιτικής προμήθειας για την πώληση ακίνητης ιδιοκτησίας, επισημαίνοντας ότι καμιά ακίνητη ιδιοκτησία δεν είχε πωληθεί. Η Εναγομένη που είχε συμφωνήσει με την Ενάγουσα δεν πώλησε οτιδήποτε και παρέμενε η ιδιοκτήτρια των τεμαχίων. Αυτό που πωλήθηκε ήταν το μετοχικό της κεφάλαιο που κατέληξε στον Burry. Η πώληση δεν έγινε φυσικά από την Εναγόμενη αλλά από τον μέτοχο της. Η Αίτηση ορίστηκε για την 20.11.2017 ώστε να τοποθετηθούν οι δικηγόροι της Ενάγουσας. Την 20.11.2017, και πριν η υπόθεση τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου η Ενάγουσα καταχώρισε τροποποιημένο Ειδικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα στο οποίο προστέθηκε ο ισχυρισμός (παρ.17 και 18) ότι η επιλογή της αγοράς από τον Burry των μετοχών της Εναγόμενης αντί των τεμαχίων αποσκοπούσε στην αποκόμιση πλεονεκτήματος και την αποφυγή καταβολής Φ.Π.Α. και μεταβιβαστικών τελών. Αναφέρεται ακόμη πως «η ως άνω εσκεμμένη και/ή άλλως ενέργεια της εναγόμενης εταιρείας να επιτρέψει τη μεταβίβαση του συνόλου του μετοχικού της κεφαλαίου στον [Burry] για να αποκτήσει φορολογικό πλεονέκτημα και οικονομικό όφελος να μη πληρώσει τα μεταβιβαστικά τέλη στο Κτηματολόγιο έγιναν και προς το σκοπό να εμποδίσουν και ή ακυρώσουν παράνομα και ή να μην καταβάλουν τη συμφωνηθείσα κτηματική αμοιβή στους Ενάγοντες». Προστέθηκε και η συναφής θεραπεία Ζ στο Παρακλητικό της Έκθεσης Απαίτησης. Αυθημερόν εκδόθηκε το εξαιτούμενο διάταγμα περιοριζόμενο σε μερίδιο 5% εκάστου τεμαχίου. Η Εναγόμενη καταχώρισε Σημείωμα Εμφάνισης υπό διαμαρτυρία την 27.11.2017 και την 8.12.2017 Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης με 15 λόγους ένστασης συνοδευόμενη από Ένορκη Δήλωση ημερ. 8.12.2017 του δικηγόρου Ανδρέα Νεοκλέους διευθυντή και γραμματέα της. Η Αίτηση εδράζεται, κατά κύριο λόγο, στο άρθρο 32 των περί Δικαστηρίων Νόμων. Στην Odysseos v. Pieris Estates Ltd and Another

(1982)1 C.L.R. 557 επανατοποθετήθηκε η αρχή πως για την επιτυχή επίκληση του άρθρου 32 απαιτούνται τρεις προϋποθέσεις. Αυτές είναι, η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας και να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Αναγνωρίζεται πως αφού ο αιτητής ικανοποιήσει το Δικαστήριο πως πληρούνται όλες οι πιο πάνω προϋποθέσεις, το Δικαστήριο εξετάζει όλους τους παράγοντες που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη για την ορθή ενάσκηση της διακριτικής του ευχέρειας και σταθμίζει στα πλαίσια αυτά το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα (βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου v. Πασχάλης Χατζηβασίλης
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 152). Στην προσπάθειά του να απονέμει δικαιοσύνη στο προκαταρκτικό αυτό στάδιο της υπόθεσης, το Δικαστήριο δεν αποφασίζει επί της απαίτησης του ενάγοντα και επιμελώς θα πρέπει να αποφεύγει την κρίση της ουσίας της αγωγής. Περιορίζεται και προσεγγίζει το μαρτυρικό υλικό με μόνο σκοπό τη διακρίβωση της ύπαρξης ή όχι των πιο πάνω προϋποθέσεων και κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα (βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263). Οποιεσδήποτε διαπιστώσεις γίνονται για σκοπούς της εξέτασης της έκδοσης ή μη του προσωρινού διατάγματος και όλα τα ζητήματα που εγείρονται στην αγωγή παραμένουν ζωντανά για να αποφασιστούν όταν θα εκδικαστεί η ουσία της (βλ. Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beogradska Banka D.D.
(1999)1(A) A.A.Δ. 225, 236). Στην Ένορκη Δήλωση Σπύρου αναφέρονται οι συνθήκες κάτω από τις οποίες συνεργάστηκαν τα μέρη και παρουσιάζεται έγγραφο ημερ. 19.1.
  1. Πρόκειται για επιστολή της Ενάγουσας με την οποία ζητά από την Εναγόμενη να δηλώσει τον Leonid Burry ως πελάτη της Ενάγουσας και ότι σε περίπτωση πώλησης σε αυτόν, εκδοχέα του, εταιρεία που ενεργεί προς το συμφέρον του ή εκπρόσωπο του, τότε προμήθεια 5% θα πληρωθεί σε αυτήν. Υπάρχει στην επιστολή υπογραφή παραλήπτη. Κάποια από τα τεμάχια δεν ήταν εγγεγραμμένα στο όνομα της Εναγόμενης αλλά οι ιδιοκτήτες τους ήταν φυσικά πρόσωπα συγγενικά του τότε διευθυντή της Εναγόμενης Αγαθοκλή Γερμανού. Ο Γερμανός που, κατά τους ουσιώδεις χρόνους, ήταν ο μοναδικός μέτοχος, διευθυντής και γραμματέας της Εναγόμενης, μεταβίβασε τη 16.3.2015 όλες του τις μετοχές στη σύζυγο του Ausra Germanos, η οποία και διορίστηκε διευθυντής και γραμματέας της Εναγόμενης σε αντικατάσταση του. Την 4.8.2015 η Ausra μεταβίβασε τις μετοχές στη Bekando Investments Ltd και παραιτήθηκε από αξιωματούχος της Εναγομένης. Την αντικατέστησε στη θέση του διευθυντή ο τότε δικηγόρος του Burry Άγγελος Παφίτης, ενώ στη θέση του γραμματέα η AGP Secretaries Ltd. Την 2.11.2015 τον Παφίτη και την AGP Secretaries Ltd αντικατέστησε ο νέος δικηγόρος του Burry Ανδρέας Νεοκλέους. Την 11.5.2017 η Bekando Investments Ltd μεταβίβασε τις μετοχές της στην Εναγόμενη στον Burry. Με την Ένορκη Δήλωση Νεοκλέους προβάλλεται η εκδοχή της Εναγομένης ως προς τα γεγονότα της υπόθεσης. Ο ομνύοντας βασίζεται σε πληροφόρηση από τον Γερμανό, τον Burry και κάποιο Άριστο Θεοδώρου, η κατ' ισχυρισμό εμπλοκή του οποίου εξηγείται πιο κάτω. Περαιτέρω, από ένα χρονικό στάδιο και μετέπειτα, είχε και ο ίδιος εμπλοκή στα γεγονότα και ιδία γνώση των όσων αναφέρει. Αναφέρεται ότι ο Γερμανός υπόγραψε το έγγραφο ημερ. 19.1.2013 κατ' απαίτηση της Ενάγουσας χωρίς να θεωρεί ότι συνιστούσε δεσμευτική συμφωνία μεταξύ της Εναγομένης και της Ενάγουσας. Ο Γερμανός δεν οχλήθηκε στη συνέχεια εκ μέρους της Ενάγουσας. Σημειώνεται, ότι, τα 4 από τα 22 επίδικα τεμάχια δεν ανήκαν στην Εναγόμενη αλλά στις αδελφές του Γερμανού από τις οποίες θα έπρεπε να λάβει εντολή σε περίπτωση συμφωνίας για τη πώληση τους. Αυτά μεταβιβάστηκαν στο Γερμανό δυνάμει δωρεάς από τις αδελφές του σε μεταγενέστερο χρόνο, χωρίς να καθορίζεται πότε. Προβάλλεται η θέση ότι η μεταβίβαση των μετοχών του Γερμανού στην Εναγόμενη στο όνομα της Ausra την 16.3.2015 έγινε για οικογενειακούς λόγους και λόγω προβλημάτων υγείας που αντιμετώπιζε ο Γερμανός. Παρουσιάζεται, δηλαδή, ως μη σχετιζόμενη με τα επίδικα θέματα. Κατά το ίδιο χρονικό διάστημα, ο Γερμανός μεταβίβασε στη Ausra με δωρεά και τα τεμάχια που του είχαν μεταβιβαστεί από τις αδελφές του. Είναι, η περαιτέρω θέση της Εναγόμενης, ότι περί τον Ιούνιο με Ιούλιο του 2015 τον Γερμανό προσέγγισε κάποιος Άριστος Θεοδώρου, που παρουσιάστηκε ως συνεργάτης ενδιαφερόμενου αγοραστή για τα τεμάχια. Ο ενδιαφερόμενος αγοραστής ήταν ο Burry που, κατόπιν συμβουλής των δικηγόρων του, αγόρασε τις μετοχές της Εναγόμενης για το ποσό των €2.500.000 και τα 4 υπόλοιπα τεμάχια από τη Ausra για το ποσό των €200.
  2. Ούτε ο Γερμανός ούτε η Ausra γνώρισαν ή συναντήθηκαν ποτέ με τον Burry. Η πληροφόρηση του Νεοκλέους από τον Burry είναι ότι αυτός ουδέποτε συμφώνησε με την Ενάγουσα για την αγορά των επιδίκων τεμαχίων, αναγνωρίζοντας ωστόσο ότι τα επίδικα τεμάχια του είχαν επιδειχθεί το 2013 από τη θυγατέρα του Σπύρου, που τα παρουσίασε ως οικογενειακή της περιουσία για την οποία ζητούσε €1.600.
  3. Όπως έχει πιο πάνω εξηγηθεί, με αναφορά στη νομολογία, το Δικαστήριο δεν καλείται στο στάδιο αυτό να προβεί σε ευρήματα γεγονότων. Προσεγγίζει την ενώπιον του μαρτυρία με σκοπό τη διακρίβωση κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις τους άρθρου 32 των περί Δικαστηρίων Νόμων. Δεν είναι αυτό το κατάλληλο στάδιο για να διαπιστωθεί ποια από τις προβαλλόμενες εκδοχές ανταποκρίνεται στην αλήθεια. Αναφορικά με τις δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32 αναφέρεται στην Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita - Aluminium Co Ltd κ.α.
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 2015, 204, ότι αυτό που πρέπει να αποκαλύπτεται από την ένορκη δήλωση είναι ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση και ότι ο ενάγων έχει προοπτικές επιτυχίας οι οποίες υφίστανται στην ουσία και στην πραγματικότητα. Ο ενάγων δεν υπέχει υποχρέωση, όπως ήταν προηγουμένως η αντίληψη, να αποδείξει ότι έχει ισχυρή εκ πρώτης όψεως υπόθεση ή εκ πρώτης όψεως υπόθεση ή ακόμα πιθανότητα ότι θα επιτύχει στη δίκη. Το βάρος στον ενάγοντα είναι λιγότερο, πρέπει να αποδείξει ότι έχει συζητήσιμη υπόθεση. Στην Πουργουρίδης κ.α. ν. Μέζου κ.α.
(1994)1 Α.Α.Δ. 201, 207 αναφέρεται ότι η έννοια της πιθανότητας περικλείει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι το μέτρο απόδειξης στις αστικές υποθέσεις. Αυτό που απαιτείται από τον αιτητή είναι να δείξει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας. Στην Κυτάλα κ.α. ν. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 Α.Α.Δ. 253, 257-8, αναφέρεται ότι η μαρτυρία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας. Σημειώνεται, ακόμα, ότι η προοπτική επιτυχίας δεν μπορεί παρά να εξετάζεται στη βάση μαρτυρίας. Από τη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, προκύπτει ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. Κατά πόσο, δηλαδή, η Ενάγουσα δικαιούται σε ποσό κτηματομεσιτικής προμήθειας ή αποζημίωσης από την Εναγόμενη σε σχέση με το γεγονός της απόκτησης από τον Burry του μετοχικού κεφαλαίου της Εναγόμενης, ιδιοκτήτριας των επιδίκων τεμαχίων. Προκύπτει, περαιτέρω, ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας της αξίωσης της Ενάγουσας, τουλάχιστον αναφορικά με τα 18 τεμάχια που κατά τον ουσιώδη χρόνο ανήκαν στην Εναγόμενη. Στη περίπτωση που δεν είναι εφικτό να επιδικαστεί οποιοδήποτε ποσό στη μορφή κτηματομεσιτικής προμήθειας, ενδέχεται το δίκαιο της επιείκειας να παρέμβει για την αποκατάσταση της δικαιοσύνης και την απόδοση αποζημιώσεων στην Ενάγουσα για την απώλεια της προμήθειας που υπέστηκε από την μεθόδευση που έγινε, έστω και αν πρωταρχικό μέλημα ήταν η αποκόμιση άλλων φορολογικών πλεονεκτημάτων. Αναφορικά με την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 και σε σχέση με διατάγματα που αφορούν σε δέσμευση περιουσιακών στοιχείων, αναφέρεται στην Poltava Petroleum Co. v. Mexana Oil Ltd κ.α.
(2001)1(Β) Α.Α.Δ. 1301, 1316-1320 πως ο μοναδικός σκοπός ή δικαιολογία για διάταγμα τύπου Mareva είναι να αποτρέψει την απόσπαση με απάτη του προϊόντος της αγωγής σε περίπτωση επιτυχίας της, είτε με το να μεταφέρει ο εναγόμενος τα περιουσιακά του στοιχεία στο εξωτερικό ή με το να τα εξαφανίσει εντός της δικαιοδοσίας. Μνημονεύεται απόσπασμα από την C. Phasarias (Automotive Centre) Ltd v. Σκυροποιία «Λεωνίκ» Λτδ
(2001)1(Β) Α.Α.Δ. 785, 789-90, ότι δεν αναδύεται ως ανάγκη η προσαγωγή μαρτυρίας για πράγματι πρόθεση του εναγόμενου για αποξένωση ή επιβάρυνση. Εκείνο που μετρά είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή η επιβάρυνση, εφόσον γίνουν, στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως θα δοθεί. Ο κίνδυνος, δηλαδή, να μην ικανοποιηθεί δικαστική απόφαση αν μεταβιβαστεί ή επιβαρυνθεί η περιουσία. Εάν η Εναγόμενη αποξενωθεί των τεμαχίων που της ανήκουν ή τα επιβαρύνει, αυτό θα έχει συνέπεια τυχόν απόφαση που θα ήθελε εκδοθεί υπέρ της Ενάγουσας, να μην ικανοποιηθεί. Το επόμενο ζήτημα αφορά στο κατά πόσο οι περιστάσεις της υπόθεσης δικαιολογούσαν την Ενάγουσα να αποταθεί στο Δικαστήριο με άνευ κλήσης αίτηση και να εξασφαλίσει διάταγμα δέσμευσης περιουσίας της Εναγόμενης. Στην υπόθεση Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου
(1998)1(Β) Α.Α.Δ. 598, 604, αναφέρεται ότι «Το επείγον για την παροχή θεραπείας αποτελεί δικαιοδοτικό όρο. Μόνο, εφόσο καταδεικνύεται το κατεπείγον του αιτήματος, δικαιολογείται, όλως εξαιρετικά, η άσκηση δικαστικής εξουσίας στην απουσία του εναγομένου. Μόνο τότε μπορεί να συγχωρεθεί η παρέκκλιση από τον θεμελιώδη κανόνα της δικαιοσύνης, να ακούσει και τα δυο μέρη πριν εκφέρει κρίση.» Η Ενάγουσα για να πείσει το Δικαστήριο ότι ήταν επείγον να χορηγηθεί η εξαιτούμενη θεραπεία μονομερώς παρουσίασε με την Ένορκη Δήλωση Σπύρου (παρ. 14-16) ότι μέχρι και λίγες μέρες πριν την καταχώρηση της Αίτησης, δηλαδή τον Νοέμβριο του 2017, η Ενάγουσα πίστευε ότι η υπόθεση είχε παραμείνει στάσιμη λόγω οικονομικών προβλημάτων του Burry. Λίγες μόνο μέρες πριν την καταχώρηση της Αίτησης, εκπρόσωποι της Ενάγουσας πληροφορήθηκαν από τη τηλεόραση και το ραδιόφωνο ότι ο Burry είχε αγοράσει την Εναγόμενη Εταιρεία. Τότε, κατάλαβαν ότι είχαν πέσει θύμα παραπλάνησης και ψευδούς πληροφόρησης και τότε έδωσαν εντολή στους δικηγόρους τους που προέβηκαν σε έρευνα στον Έφορο Εταιρειών. Στην Ένορκη Δήλωση Νεοκλέους αναφέρεται ότι τον Ιούνιο του 2017 ο ομνύοντας έλαβε τηλεφώνημα από την θυγατέρα του Σπύρου, Βαλάντω Σπύρου, κατά την οποία η τελευταία του έθεσε το παράπονο της Ενάγουσας σε σχέση με την απόκτηση των μετοχών της Εναγόμενης από τον Burry, προβάλλοντας την απαίτηση της Ενάγουσας για προμήθεια. Κατά ή περί τον Οκτώβριο του 2017 ο Νεοκλέους έλαβε τηλεφώνημα και από τον δικηγόρο της Ενάγουσας κ. Χριστόφορο Χατζηστερκώτη. Όπως εισηγούνται οι δικηγόροι της Εναγομένης, από τη σχετική μαρτυρία, που δεν αμφισβητήθηκε, προκύπτει ότι η πλευρά της Ενάγουσας ήταν ενήμερη για το γεγονός της απόκτησης των μετοχών της Εναγόμενης από τον Burry πέντε μήνες πριν τη καταχώρηση της αγωγής και της υπό κρίση Αίτησης και, συνεπώς, δεν δικαιολογείτο η καταχώρηση της Αίτησης χωρίς κλήση προς την Εναγόμενη. Στην Λευκίδου ν. Κανναουρίδη
(1999)1 Α.Α.Δ. 528, 533, εξηγείται ότι σε μία ενδιάμεση αίτηση υπάρχουν ζητήματα που αποφασίζονται σε επίπεδο ισχυρισμών και άλλα ζητήματα για τα οποία πρέπει να αποδεικνύονται τα σχετικά γεγονότα. Η Λευκίδου αφορούσε αίτηση για παραμερισμό ερήμην του εναγομένου απόφασης και εξηγήθηκε πως ενώ το ζήτημα της προβολής καλής υπεράσπισης επί της ουσίας της αγωγής εξετάζεται σε επίπεδο ισχυρισμών, οι λόγοι για τη μη εμφάνιση του εναγομένου στη διαδικασία ή της όποιας καθυστέρησης στη καταχώρηση της αίτησης για παραμερισμό είναι ζητήματα που αποφασίζονται τελεσίδικα από το Δικαστήριο, οπότε, εάν αμφισβητούνται οι θέσεις του ενάγοντα, επιβάλλεται η απόδειξη των γεγονότων που τεκμηριώνουν τη θέση του. Η Ενάγουσα δεν ζήτησε να αντεξετάσει τον Νεοκλέους, η σχετική μαρτυρία δεν αμφισβητήθηκε και οι επί του προκειμένου θέσεις του παρέμειναν αναντίλεκτες. Προκύπτει και είναι εύρημα του Δικαστηρίου ότι από τον Ιούνιο του 2017 εκπρόσωποι της Ενάγουσας και συνεπώς και η Ενάγουσα ήταν ενήμεροι για την απόκτηση των μετοχών της Εναγομένης από τον Burry. Επομένως, η Ενάγουσα μπορούσε πολύ πιο πριν να καταχωρήσει αίτηση για την έκδοση συντηρητικού διατάγματος με κλήση προς την Εναγομένη ώστε να δοθεί η ευκαιρία στην τελευταία να ακουστεί προτού εκδοθεί οιονδήποτε διάταγμα. Όταν ουσιώδη γεγονότα δεν αποκαλύπτονται στο Δικαστήριο, στα πλαίσια μονομερούς αιτήσεως, το Δικαστήριο μπορεί να ακυρώσει το εκδοθέν διάταγμα έστω και αν οι ουσιαστικές περιστάσεις της υπόθεσης θα δικαιολογούσαν την χορήγηση της θεραπείας. Υπάρχει η ευχέρεια, έστω και αν ακυρωθεί το εκδοθέν διάταγμα, να επανεκδοθεί στη διά κλήσεως διαδικασία εφόσον οι περιστάσεις και το δίκαιο της υπόθεσης το επιτρέπουν. Αυτό γίνεται σε περιπτώσεις όπου η μη αποκάλυψη δεν ήταν εσκεμμένη ή όπου ο ενάγοντας δικαιολογημένα μπορούσε να θεωρήσει ότι δεν επρόκειτο για κάτι το σημαντικό. Τέτοια διέξοδος δεν προσφέρεται εκεί όπου το Δικαστήριο διαπιστώνει πρόθεση εξαπάτησης του. Διαφορετικά θα συνιστούσε επιβράβευση της ανεντιμότητας. Στην προκειμένη περίπτωση, υπήρξε καθαρή πρόθεση εξαπάτησης του Δικαστηρίου, με το περιεχόμενο των παρ. 14-16 της Ένορκης Δήλωσης Σπύρου. Εσκεμμένα παραπλανήθηκε το Δικαστήριο ώστε να θεωρήσει ότι η Ενάγουσα ουδέν γνώριζε και συμπτωματικά μέσω τηλεοράσεως και ραδιοφώνου, λίγες μόνο μέρες πριν την καταχώρηση της Αίτησης, πληροφορήθηκε ότι ο Burry απέκτησε τις μετοχές της Εναγόμενης. Η πλευρά της Ενάγουσας προέβαλε αυτή τη θέση κακόπιστα, για να προβάλει ότι επρόκειτο για επείγουσα περίσταση, ενώ η πραγματικότητα ήταν ότι από τον Ιούνιο του 2017 γνώριζε τα γεγονότα. Ως εκ των ανωτέρω, η Αίτηση απορρίπτεται και το εκδοθέν διάταγμα ημερ. 20.11.2017 ακυρώνεται και παύει να ισχύει. Τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται υπέρ της Εναγομένης και εναντίον της Ενάγουσας, όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της αγωγής και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, οπότε και θα είναι πληρωτέα. (Υπ.) ........... Χ. Μαλαχτός, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο, Πρωτοκολλητής .../ΞΠ-ΙΜ Subject: Civil/Other Actions/ Interim Αναφορά: Ενδιάμεσο Διάταγμα cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.