Νίκος Λοφίτης, ως Εκκαθαριστής της Εταιρείας ALKIONI FISH FARMS LTD κ.α. ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, Αρ. Αίτησης-Έφεσης 161/2017, 12/12/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2017:A387 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: X. Μαλαχτού, Π.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης-Έφεσης 161/2017 Επί τοις αφορώσι τον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/1965 και επί τοις αφορώσι τον Περί Ακινήτου Περιουσίας Διακατοχή Νόμο Κεφ.224, ως και τις τροποποιήσεις τους Μεταξύ:
- Νίκος Λοφίτης, ως Εκκαθαριστής της Εταιρείας ALKIONI FISH FARMS LTD
- Νίκος Χρυσοστόμου Λοφίτης, από τη Λεμεσό
- Βαθούλα Νίκου Λοφίτη, από τη Λεμεσό Αιτητών-Εφεσειόντων -και- ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, από τη Λευκωσία Καθ' ης η Αίτηση-Εφεσίβλητης -------------------------------------------- Ημερ.: 12.12.2017 Για τους Αιτητές - Εφεσείοντες: κ. Γ. Χριστοδουλίδης Για την Καθ' ης η αίτηση - Εφεσίβλητη: κ. Μ. Μαστορούδης για Χρυσαφίνης και Πολυβίου ΔΕΠΕ Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα Αίτηση - Έφεση οι Εφεσείοντες εξαιτούνται διάταγμα ή απόφαση με το οποίο να ακυρώνονται ή και παραμερίζονται οι Ειδοποιήσεις ημερ. 26.4.2017 οι οποίες τους αποστάληκαν ή επιδόθηκαν την 27 ή 28.4.
- Πρόκειται για Ειδοποιήσεις κατά τον Τύπο «Θ» και κατά τον Τύπο «Ι» που προνοούνται στο Μέρος VIA των περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεων Ακινήτων Νόμων του 1965 -
- Το Μέρος VIA έχει εισαχθεί με τον τροποποιητικό Νόμο 142(Ι) του 2014 και προνοεί για την πώληση ενυπόθηκου ακινήτου από τον ενυπόθηκο δανειστή. Η διαδικασία άρχεται με την επίδοση ειδοποίησης σύμφωνα με τον Τύπο «Ι». Η ειδοποίηση σύμφωνα με τον Τύπο «Ι» παρέχει τη δυνατότητα πληροφόρησης και ενημέρωσης του ενυπόθηκου οφειλέτη και του παρέχει την ευκαιρία να εξοφλήσει το οφειλόμενο ενυπόθηκο χρέος, τόκους και έξοδα. Εάν ο δανειστής είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα επιδίδεται και ειδοποίηση σύμφωνα με τον Τύπο «Θ». Το άρθρο 44ΙΓ παρέχει το δικαίωμα στον ενυπόθηκο οφειλέτη ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο του οποίου τα έννομα συμφέροντα παραβλάπτονται από οποιαδήποτε ειδοποίηση, να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο μέσα σε 30 μέρες. Εάν ο ενυπόθηκος οφειλέτης δεν συμμορφωθεί με την ειδοποίηση σύμφωνα με τον Τύπο «Ι» ο ενυπόθηκος δανειστής μπορεί να του επιδώσει ειδοποίηση σύμφωνα με τον Τύπο «ΙΑ» στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό. Οι Εφεσείοντες εξαιτούνται και διάταγμα ή απόφαση με την οποία να αναστέλλεται η διαδικασία πλειστηριασμού που έχει τροχιοδρομηθεί. Εφόσον όμως οι Ειδοποιήσεις ακυρωθούν ή και παραμεριστούν η διαδικασία πλειστηριασμού διακόπτεται και δεν εγείρεται ζήτημα αναστολής της. Η Αίτηση - Έφεση υποστηρίζεται με Ένορκη Δήλωση ημερ. 25.5.2017 του Εφεσείοντα
- Είναι το ίδιο πρόσωπο με τον Εφεσείοντα
- Το ορθό θα ήταν το όνομα του να αναφέρεται μια φορά στον τίτλο και να περιγράφεται η διπλή ιδιότητα με την οποία καταχώρισε την Αίτηση - Έφεση. Η Τράπεζα καταχώρισε Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης με έντεκα λόγους ένστασης που υποστηρίζεται με Ένορκη Δήλωση ημερ. 10.11.2017 του Γρηγόρη Γρηγορίου, υπαλλήλου της, λειτουργού στο Τμήμα Προβληματικών Λογαριασμών της Τράπεζας. Βασική θέση της Τράπεζας είναι ότι οι Ειδοποιήσεις κατά τον Τύπο «Θ» και κατά τον Τύπο «Ι» δεν είναι ειδοποιήσεις ή πράξεις που υπόκεινται σε έφεση. Επικαλούνται προς τούτο σειρά αποφάσεων άλλων Επαρχιακών Δικαστών. Η κρίση του Δικαστηρίου διαφέρει. Η πρόνοια του άρθρου 44ΙΓ είναι σαφής και καλύπτει οποιαδήποτε ειδοποίηση ή πράξη. Το μόνο κριτήριο είναι από αυτή να παραβλάπτονται τα έννομα συμφέροντα ενδιαφερομένου προσώπου. Για παράδειγμα, η ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» προβλέπεται να προνοεί ότι καλεί τον ενυπόθηκο οφειλέτη και οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο όπως εξοφλήσει το ποσό σύμφωνα με την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμού τάσσοντας σε αυτόν προθεσμία όχι μικρότερη των 30 ημερών από την επίδοση της. Ο νομοθέτης θέλησε να δώσει το συγκεκριμένο χρονικό περιθώριο στον ενυπόθηκο οφειλέτη και οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο. Εάν η ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» που συζητείται τάσσει προθεσμία 20 ημερών ασφαλώς και με αυτή παραβλάπτονται τα συμφέροντα του ενυπόθηκου οφειλέτη και οποιουδήποτε άλλου ενδιαφερόμενου προσώπου γιατί τους αποστερείται το δικαίωμα να πληρώσουν μέσα στην περαιτέρω περίοδο των 10 ημερών. Επομένως θα είχαν λόγο να εφεσιβάλουν την ειδοποίηση. Συνεπώς οι ειδοποιήσεις κατά τον Τύπο «Θ» και κατά τον Τύπο «Ι» είναι εφέσιμες, όσο και αν στην πράξη μπορεί να είναι περιορισμένες οι περιπτώσεις όπου παραβλάπτονται τα έννομα συμφέροντα του ενυπόθηκου οφειλέτη ή άλλου ενδιαφερομένου προσώπου. Η κάθε περίπτωση εξαρτάται από τα περιστατικά της και συνεπώς το Δικαστήριο οφείλει να προχωρήσει στην εξέταση της έφεσης επί της ουσίας της. Προκύπτει πως η Εφεσίβλητη Τράπεζα είχε παραχωρήσει στην εταιρεία Alkioni Fish Farms Limited τραπεζικές διευκολύνσεις και προς εξασφάλιση των υποχρεώσεων της οι Εφεσείοντες 2 και 3 και ακόμη δύο φυσικά πρόσωπα συνέστησαν την υποθήκη Υ8267/1994 Επαρχιακού Κτηματολογίου Λεμεσού. Η βασική θέση που προβάλλουν οι Εφεσείοντες (λόγοι Έφεσης 3 και 5) είναι ότι η Τράπεζα δεν νομιμοποιείται να προχωρήσει στη διαδικασία του Μέρους VIA γιατί έχει ήδη εκδοθεί δικαστική απόφαση σε σχέση με την επίδικη υποθήκη. Στην Ένορκη Δήλωση ημερ. 25.5.2017 του Εφεσείοντα 2 αναφέρεται ότι σε σχέση με τις πιο πάνω τραπεζικές διευκολύνσεις η Τράπεζα καταχώρισε την αγωγή αρ. 5119/2005 εναντίον της Alkioni, των Εφεσειόντων 2 και 3 και των δύο άλλων ενυπόθηκων οφειλετών και πως την 14.12.2005 εκδόθηκε απόφαση εναντίον όλων των Εναγομένων. Ωστόσο αυτό που προκύπτει από το συνταγμένο διάταγμα που παρουσιάζεται είναι ότι την 14.12.2005 η αγωγή απορρίφθηκε άνευ βλάβης του δικαιώματος της Τράπεζας να καταχωρίσει άλλη αγωγή μελλοντικά αναφορικά με την ίδια αιτία αγωγής. Η πλευρά των Εφεσειόντων επικαλείται την Πατσαλίδης ν. Δίσπυρου
(2006)1(Α) Α.Α.Δ. 17 όπου μνημονεύεται απόσπασμα από την Παμπορίδης ν. Κτηματικής Τραπέζης Λτδ
(1995)1 Α.Α.Δ. 670, 675-6 όπου αναφέρεται ότι: «Το ζήτημα καλύπτεται από τη Δ.15 των Θεσμών περί Πολιτικής Δικονομίας. Οι προεκτάσεις της εξηγήθηκαν στις υποθέσεις Kypreos
(1984)1 C.L.R. 565 και Eleftheriades v. Cyprus Hotels
(1985)1 C.L.R.
- Με τη θέσπιση της η ελευθερία που αναγνωριζόταν στον ενάγοντα για απόσυρση της αγωγής οποτεδήποτε, διατηρώντας δικαίωμα επαναφοράς της αιτίας της αγωγής που αποτελούσε το αντικείμενο της με νέα αγωγή ή σε μεταγενέστερη διαδικασία, δεν υπάρχει πλέον. Ο ενάγων μπορεί να αποφασίσει αν θα προωθήσει την αγωγή του ή αν θα την αποσύρει. Αυτό είναι δικό του προνόμιο και είναι ο κανόνας πως στο βαθμό που η απόσυρση της αγωγής διενεργείται για να οδηγηθεί η ορισμένη αντιδικία σε οριστικό τέλος, ούτε ο εναγόμενος έχει λόγο αλλά ούτε και το Δικαστήριο. Εκείνο που δεν δικαιούται να κάμει είναι να τερματίσει οποτεδήποτε θέλει τη διαδικασία διατηρώντας μονομερώς το δικαίωμα να επανέλθει στα ίδια. Οι περιορισμοί εν προκειμένω είναι σαφείς. Ο ενάγων δικαιούται να διακόψει (discontinue) με γραπτή ειδοποίηση την αγωγή, δηλαδή να την τερματίσει με δικαίωμα καταχώρισης νέας, οποτεδήποτε πριν την παραλαβή της υπεράσπισης, ή μετά την παραλαβή της πριν προβεί σε οποιοδήποτε άλλο δικονομικό διάβημα, (με επιφύλαξη ως προς οποιανδήποτε ενδιάμεση αίτηση). Από εκεί και πέρα ο ενάγων παύει να είναι dominus litis. Η διακοπή της αγωγής τελεί πλέον υπό την αίρεση της εξασφάλισης άδειας από το Δικαστήριο. Η απόσυρση της αγωγής και η επακόλουθη απόρριψη της χωρίς τέτοια άδεια που εξ ορισμού εμπεριέχει την αναγνώριση στον ενάγοντα δικαιώματος καταχώρισης νέας αγωγής, δημιουργεί δεδικασμένο. Βλ. Spencer Bower and Turner - the Doctrine of Res Judicata 2η έκδοση σελ.36, παράγραφος 39).» Το σημείο που ενδιαφέρει είναι ότι μετά την παραλαβή της υπεράσπισης και εφόσον ο ενάγοντας προβεί σε δικονομικό διάβημα μόνο με άδεια του Δικαστηρίου μπορεί να διατηρήσει δικαίωμα καταχώρισης νέας αγωγής όταν αποσύρει την αγωγή του. Ούτε στην Ένορκη Δήλωση του Εφεσείοντα ούτε και στην Ένορκη Δήλωση Γρηγορίου γίνεται αναφορά στο διαδικαστικό στάδιο που βρισκόταν η αγωγή 5119/
- Κατά πόσο δηλαδή οι εδώ Εφεσείοντες είχαν καταχωρίσει έκθεση υπεράσπισης και, εάν είχαν, κατά πόσο στη συνέχεια η Τράπεζα προέβηκε σε δικονομικό διάβημα στην αγωγή. Με καμιά από τις Ένορκες Δηλώσεις δεν παρουσιάστηκε το πρακτικό της 14.12.2005 και πέραν του αποτελέσματος, όπως προκύπτει από το συνταγμένο διάταγμα, δεν διαφαίνεται τι ενδεχομένως ειπώθηκε στο Δικαστήριο και πως το Δικαστήριο διαμόρφωσε την κρίση του. Στην Πατσαλίδης το σχετικό πρακτικό είχε τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου. Το πρακτικό δεν κατέγραφε ότι ζητήθηκε άδεια από το Δικαστήριο ή ότι το Δικαστήριο έδωσε άδεια για την απόσυρση της υπόθεσης (επρόκειτο για πρωτογενή αίτηση ενώπιον του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων). Το Εφετείο έκρινε πως με κανένα τρόπο δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι ζητήθηκε και ακολούθως δόθηκε άδεια από το Δικαστήριο. Στην προκειμένη περίπτωση το Δικαστήριο δεν μπορεί με το υλικό το οποίο έχει τεθεί ενώπιον του να προβεί σε εύρημα ότι δεν δόθηκε άδεια από το Δικαστήριο κατά την 14.12.2015 ώστε να αποσυρθεί η αγωγή 5119/2005 άνευ βλάβης του δικαιώματος της Τράπεζας να καταχωρίσει άλλη αγωγή μελλοντικά αναφορικά με την ίδια αιτία αγωγής. Ούτε και σε εύρημα ότι δόθηκε τέτοια άδεια από το Δικαστήριο. Ούτε και ότι η αγωγή βρισκόταν σε διαδικαστικό στάδιο που απαιτείτο η άδεια του Δικαστηρίου για να αποσυρθεί. Οι Εφεσείοντες που επικαλούνται ότι με την απόσυρση κατά την 14.12.2015 δημιουργήθηκε δεδικασμένο και η Τράπεζα δεν μπορεί να καταχωρίσει νέα αγωγή και ουσιαστικά έχει εγκαταλείψει την αξίωση της, περιλαμβανομένης και της αξίωσης για εκποίηση της υποθήκης Υ8267/1994 Επαρχιακού Κτηματολογίου Λεμεσού, είχαν το βάρος να καταδείξουν ότι δεν είχε δοθεί τέτοια άδεια και πως τέτοια απαιτείτο. Δεν απέσεισαν το αποδεικτικό βάρος που είχαν. Συνεπώς οι λόγοι έφεσης 3 και 5 απορρίπτονται. Από όσα άλλα αναφέρονται στην Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την Έφεση και όσα αναπτύσσονται στην αγόρευση του δικηγόρου των Εφεσειόντων δεν τεκμηριώνεται ότι οιοδήποτε έννομο συμφέρον οιουδήποτε των Εφεσειόντων έχει παραβλαφθεί από τις Ειδοποιήσεις κατά τον Τύπο «Θ» και κατά τον Τύπο «Ι» που τους επιδόθηκαν. Ως εκ των ανωτέρω η Αίτηση-Έφεση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Εφεσίβλητης και εναντίον των Εφεσειόντων, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .............. Χ. Μαλαχτός, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil / General Applications / Final Αναφορά: Αίτηση-Έφεση κατά ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Θ» και «Ι» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο