ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟΥ ΛΕΜΕΣΟΥ ΛΤΔ ν. MARIOS NICOLAOU DEVELOPERS LIMITED κ.α., ΓΕΝΙΚΗ ΑΙΤΗΣΗ ΑΡ. 408/16, 19/12/2017

(1)/2003, άρθρα 5,9,10,12 ως και στον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο, στο άρθρο 8 του πρώτου πίνακα του Περί Διαιτησίας Νόμου, στις αρχές της φυσικής Δικαιοσύνης και των άρθρων 36 και 65 του Νόμου 14/60, ως και στο Σύνταγμα αρ. 30 και

1. Το πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης στηρίζεται στην ένορκη δήλωση του Αιτητή 2 στην παρούσα κ. Μάριου Νικολάου ο οποίος δηλώνει Διευθυντής της Αιτήτριας αρ. 1 και γνώστης των γεγονότων της υπόθεσης. Επί της ουσίας της αίτησης δηλώνει τα ακόλουθα, τα οποία μεταφέρω αυτολεξεί για σκοπούς εύκολης αναφοράς όταν στην συνέχεια θα εξετασθούν: «
2. Παρατηρώ ότι ο αιτητής στην παρούσα αίτηση είναι το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού Λτδ. Εγώ ως Διευθυντής της Καθ' ης η Αίτηση αρ. 1, που είναι ο «χρεώστης» του επίδικου δανείου, και ως προσωπικά «ως εγγυητής» του ως άνω δανείου και ως «ενυπόθηκος οφειλέτης» του ως άνω δανείου, υπόγραψα στις 01.12.2008, τα σχετικά έγγραφα που η ενόρκως δηλούσα Σοφία Παντελίδου επισυνάπτει στην ένορκο δήλωσή της ως τεκμήριο
3. Όπως εμφαίνεται και από τα ως άνω έγγραφα, ήτοι την «Συμφωνία Δανείου», την «Σύμβαση εγγύησης» και το «έγγραφο Υποθήκης εκ μέρους Τρίτου», η όποια οφειλή του υποφαινόμενου, υπό τις ως άνω εκτεθείσες ιδιότητες, είναι προς όφελος της ΣΠΕ Αγίου Αθανασίου και όχι του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λεμεσού Λτδ, το οποίο ουδέποτε επισκέφθηκα και καμιάς ενημέρωσης έτυχα από τον οποιονδήποτε - μέχρι σήμερα - για την όποια σχέση μπορεί να έχει το Συνεργατικό Ταμιευτήριο με το δάνειο μου.
4. Παραδέχομαι επίσης ότι μου επιδόθηκε η απόφαση του «Διαιτητή» Λοϊζου Σωτηρίου ως και η ειδοποίηση για Διαιτησία (τεκμήριο 2 στην ένορκη δήλωση της Σοφίας Παντελίδου).
5. Την κατάσταση λογαριασμού (τεκμήριο 4 στην ένορκη δήλωση της Σοφίας Παντελίδου), πρώτη φορά την έχω δει όταν μου επιδόθηκε η αίτηση.
6. Αρνούμαι το περιεχόμενο της κατάστασης λογαριασμού (τεκμήριο 4) και ισχυρίζομαι τα ακόλουθα, σε αναφορά και σε συσχετισμό αφ' ενός μεν με την «Συμφωνία Δανείου» και αφ' ετέρου με τον Νόμο επιείκειας: α) Τόκος: Σύμφωνα με το άρθρο 3α, της Συμφωνίας δανείου, το συμφωνηθέν επιτόκιο του δανείου καθορίζεται με βάση το κυμαινόμενο επιτόκιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) που τότε ήτο 3,75%, συν 3,25% το περιθώριο, σύνολο συμφωνηθέντων τόκων 7%. Τονίζω όμως ότι το ως άνω 3,75% δεν ήτο σταθερό αλλά κυμαινόμενο, (βλέπε και αναφορά στο άνω μέρος της «ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΔΑΝΕΙΟΥ» σε «κυμαινόμενο επιτόκιο»), καθοριζόμενο από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Πληροφορούμε από τον λογιστή μου κ. Λευτέρη Γιαννή ότι κατά το διαρρεύσαν διάστημα από το 2008 μέχρι σήμερα, το ως άνω επιτόκιο των 3,75%, κατά καιρούς κυμαινότανε και μέχρι πλην 0,381%. Όταν συναντήθηκα με τον «Διαιτητή» κ. Λοϊζο Σωτηρίου στις 14.7.14 για τους σκοπούς της «Διαιτησίας», μου ανάφερε ότι η Συνεργατική υπολόγιζε το βασικό επιτόκιο, σταθερά σε 3,75 + 3,25 το περιθώριο, πλέον τόκους υπερημερίας για τους οποίους όμως δεν μου εξήγησε καθαρά το ύψος τους. Ο λογιστής μου κ. Λευτέρης Γιαννή, με πληροφορεί μελετώντας σήμερα την κατάσταση λογαριασμού, σε συσχέτιση με την συμφωνία Δανείου (τεκμήριο 1) τα ακόλουθα: α) Η Συνεργατική, σε διάφορα διαστήματα χρέωσε τον λογαριασμό μου μέχρι και 11% τόκους. β) Η ως άνω χρέωση τόκων πέραν του ότι είναι παράνομη, αντίκειται στις πρόνοιες του Νόμου, είναι και αντισυμβατική αφού στη παράγραφο 3, της σύμβασης Δανείου, προβλέπονται «τόκοι υπερημερίας προς 2,50% - 4%». Θεωρώ - και προς τούτο με συμβουλεύει και ο Δικηγόρος μου - ότι η χρέωση τόκων 4% μονίμως, ουδέποτε συνεφωνήθη. Εξ άλλου η ως άνω συμφωνία δεν προβλέπει την μονομερή εκ μέρους της Συνεργατικής επιβολή τόκων υπερημερίας πέραν του 2,50%. γ) Η πρόνοια επίσης για 360 ημέρες στον υπολογισμό των τόκων - ως προβλέπεται στην παράγραφο 3α - είναι παράνομος αφού η ορθή ερμηνεία και/ή πρόβλεψη είναι ο αριθμός 365 ημέρες.
7. Η παράγραφος 3β της Συμφωνίας Δανείου (τεκμήριο 1) - που είναι σύμφωνη και με τις πρόνοιες του Νόμου - προβλέπει: «Πέραν των πιο πάνω η Συνεργατική θα έχει το δικαίωμα να χρεώνει το δάνειο κατά την κρίση της με δικαιώματα παροχής υπηρεσιών, προμήθεια, έξοδα, επιβαρύνσεις και/ή με οποιαδήποτε άλλα έξοδα και δικαιώματα τα οποία θα γνωστοποιούνται στο χρεώστη». Επιθυμώ να αναφέρω ότι η Συνεργατική ουδέποτε μου γνωστοποίησε τέτοιες χρεώσεις. Επιπρόσθετα και ως με πληροφορεί και ο Δικηγόρος μου, η ως άνω πρόνοια της συμφωνίας ότι η Συνεργατική «έχει το δικαίωμα να χρεώνει το δάνειο κατά την κρίση της με οποιαδήποτε άλλα έξοδα και δικαιώματα», είναι και παράνομος και καταχρηστική. Ο Λογιστής κ. Λευτέρης Γιαννή, με πληροφορεί ότι σύμφωνα με την «κατάσταση λογαριασμού», τεκμήριο 4 στην ένορκη δήλωση της Σοφίας Παντελίδου, οι τέτοιες χρεώσεις ανέρχονται σε €1.
9. Παρά τις πρόνοιες της Νομοθεσίας, αλλά και τις πρόνοιες του άρθρου 10 της Συμφωνίας Δανείου, η Συνεργατική, ουδέποτε τερμάτισε την συμφωνία δανείου και ουδεμία τέτοια ειδοποίηση έλαβα είτε ως Διευθυντής της εταιρείας είτε ως ενυπόθηκος οφειλέτης είτε ως εγγυητής.
10. Στις 14/07/2014, παρευρέθηκα στα γραφεία της Κεντρικής Συνεργατικής σε διαδικασία Διαιτησίας ενώπιον του κ. Λοϊζου Σωτηρίου, ως μου συστήθηκε και μίας κοπέλας που δεν ανάφερε το όνομα της, θεώρησα όμως ότι ήτο υπάλληλος της Συνεργατικής. Εκεί έγινε συζήτηση κατά πόσο θα μπορούσα να πληρώνω το δάνειο που πήρα με δόσεις, εν όψει του ότι υπήρξαν οι εξασφαλίσεις της υποθήκης. Συμφωνήσαμε να αρχίσω να πληρώνω το αρχικά συμφωνηθέν - κατά την σύναψη του δανείου - ποσό των μηνιαίων δόσεων εκ €1.
11. Δυστυχώς άρχισε η οικονομική κρίση, οι εργασίες της εταιρείας εμειώθησαν πέραν του 70% και έτσι δεν μπορούσα να αντεπεξέλθω στις υποχρεώσεις.
12. Δεν είναι αλήθεια, αντίθετα είναι ψέμα, ότι στις 14/07/2014 που παρευρέθηκα στην Διαιτησία, ο Διαιτητής έβγαλε απόφαση για €243.416.99, εναντίον της εταιρείας μου, εμένα προσωπικά και της υποθήκης, ως αναφέρεται στο έγγραφο «Διαιτησία» ημερομηνίας 14/07/2015 (τεκμήριο 1). Βεβαιώ ενόρκως ότι ο Διαιτητής κ. Λοϊζος Σωτηρίου, ΔΕΝ μου ανάφερε ότι εκδίδεται απόφαση εναντίον μας, κατά την συνάντηση μας στις 14/07/
14. Βεβαιώ επίσης ότι δεν είναι αλήθεια αυτό που αναφέρεται στο έγγραφο με τον τίτλο «Ο Περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμοί», «Θεσμός 79» ημερομηνίας 14/07/2014, που επισυνάπτεται ως τεκμήριο 1 στην ένορκη δήλωση της Σοφίας Παντελίδου και που ουδέποτε μου επiδόθηκε, ότι στον Διαιτητή κ. Λοϊζο Σωτηρίου «παραδέχτηκα το χρέος μου». Αυτό που ανάφερα είναι ότι συμφωνώ ότι πήρα το δάνειο, αλλά για το υπόλοιπο του δανείου εξέφρασα αμφιβολίες επειδή δεν συμφώνησα με τους τόκους και τις άλλες χρεώσεις.
15. Όταν στις 07/04/2015, μου έγινε επίδοση του εγγράφου με τον τίτλο «Διαιτησία» (που είναι τεκμήριο 2 στην ένορκη δήλωση της Σοφίας Παντελίδου) δυστυχώς δεν έδωσα την σημασία που έπρεπε στο έγγραφο αυτό και έτσι δεν ενήργησα μέσω Δικηγόρου εντός 21 ημερών - όπως ανάφερε το τεκμήριο 2 - για να αμφισβητήσω την απόφαση του Διαιτητή.
16. Επιθυμώ να αναφέρω ότι αμφισβητώ την εγκυρότητα του Διορισμού του κ. Λοϊζου Σωτηρίου ως «Διαιτητή». Ουδέποτε μου γνωστοποιήθηκε απόφαση του Εφόρου Συνεργατικών Εταιρειών, για τον Διορισμό αυτό. Σε κάθε περίπτωση, ουδέποτε αποδέχτηκα ή ενέκρινα όπως ο κ. Λοϊζος Σωτηρίου ενεργήσει ως Διαιτητής.
17. Κατά την συνάντηση σας, στις 14/07/2014, με τον Διαιτητή κ. Λοϊζο Σωτηρίου, δε ετηρήθησαν πρακτικά, των όσων λέχθηκαν.
18. Η ως άνω απόφαση του «Διαιτητή», κ. Λοϊζου Σωτηρίου, εξεδόθη κατά παράβαση των κανόνων φυσικής δικαιοσύνης, αφού: α) Δεν τηρήθηκαν πρακτικά των λεχθέντων. β) Ενώ φέρεται από το τεκμήριο 1 και 2 ότι στις 14/07/2014 εξεδόθη απόφαση από τον «Διαιτητή», εν τούτοις σε μένα που ήμουνα παρών, δεν λέχθηκε κάτι τέτοιο. γ) Δεν εδόθη σε μένα οποιαδήποτε δικογραφημένη ή άλλη απαίτηση Συνεργατικής, για να μπορέσω να ενημερωθώ και να ετοιμαστώ για να απαντήσω. δ) Δεν έγινε οποιαδήποτε «δίκη», ήτοι να δοθεί μαρτυρία, να καταγραφεί και να δοθεί η ευκαιρία για σχόλια/αντίκρουση της. ε) Και βέβαια δεν εδόθη σε μένα η ευκαιρία να εκθέσω οποιαδήποτε Υπεράσπιση είχα ή να παρουσιάσω μάρτυρες. στ) Δεν τηρήθηκαν ούτε καν στοιχειώδεις προϋποθέσεις φυσικής δικαιοσύνης, κατά την διαδικασία της ούτω καλούμενης «Διαιτησίας». η) Η απόφαση του «Διαιτητή» είναι παντελώς αναιτιολόγητη.
19. Ως με πληροφορεί ο Δικηγόρος μου κ. Κ.Μ. Χατζηπιέρας, οι Δικηγόροι του Συνεργατικού παρέλειψαν - ως όφειλαν - να θέσουν υπ' όψη του Δικαστηρίου τις πρόνοιες του άρθρου 8 του Πρώτου Πίνακα (πρώτο παράρτημα) του Περί Διαιτησίας Νόμου (Κεφ. 4), σύμφωνα με το οποίο δεν είναι επιτρεπτή η έκδοση Διαιτητικής απόφασης για πώληση ακίνητης περιουσίας. Σύμφωνα με την Νομική συμβουλή του Δικηγόρου μου κ. Κώστα Χατζηπιέρα, την οποία ασπάζομαι, εάν ετίθετο υπ' όψη του Δικαστηρίου η σαφής και κατηγορηματική πρόνοια του ως άνω Νόμου, το Δικαστήριο θα απέρριπτε την απαίτηση για παροχή άδειας του Δικαστηρίου για εγγραφή και εκτέλεση της «Διαιτητικής απόφασης ημερομηνίας 14/07/2014, στην όποια περιλαμβάνεται και απόφαση εναντίον της Υποθήκης Υ13055/2008, δηλαδή της πώλησης της ενυπόθηκης ακίνητης περιουσίας, προς ικανοποίηση του ενυπόθηκου δανεισμού.
20. Στις 26/10/16, μου έγινε επίδοση της αίτησης με την οποία καλούμουν να εμφανιστώ ενώπιον του Δικαστηρίου στις 14/12/
22. Παρά το ότι αντιλήφθηκα την σοβαρότητα της υπόθεσης, στην προσπάθεια μου να αποφύγω το οικονομικό κόστος διορισμού Δικηγόρου - λόγω των σοβαρών οικονομικών προβλημάτων που αντιμετωπίζω - θεώρησα ότι, σε πρώτο τουλάχιστο στάδιο θα μπορούσα να χειριστώ μόνος μου την υπόθεση, εμφανιζόμενος προσωπικά στο Δικαστήριο και αναφέροντας ότι έχω ένσταση στο αίτημα για έκδοση απόφασης. Δυστυχώς το βράδυ που προηγήθηκε της 14/12/16, είχα οξείς πόνους και δύσπνοια και δεν μπόρεσα καν να κοιμηθώ. Έτσι πρωί - πρωί, στις 8 με 8:30 της 14/12/16, επισκέφθηκα τον γιατρό Κώστα Χαραλαμπίδη για να με εξετάσει, θεωρώντας ότι θα προλάμβανα μετά την εξέταση από τον γιατρό, να μεταβώ στο Δικαστήριο για την υπόθεση μου. Ο γιατρός όμως Χαραλαμπίδης επισκέφθηκε - ως μου ανάφερε η γραμματέας του - πρώτα τους ασθενείς του στην Πολυκλινική Υγεία και μετά ήλθε το ιατρείο του όπου τον περίμενα. Με εξέτασε περί ώρα 9:30/10 πμ. Αφού με εξέτασε, ο γιατρός Χαραλαμπίδης διαπίστωσε «οξεία βρογχίτιδα», μου έδωσε συνταγή για φάρμακα και μου συνέστησε να μείνω 2-3 ημέρες στο κρεβάτι (σπίτι και ξεκούραση). Επισυνάπτω ως τεκμήριο 1 σχετική έκθεση του Δρος Κώστα Χαραλαμπίδη ως και τεκμήριο 2 απόδειξη φαρμακείου από το οποίο αγόρασα τα φάρμακα. (Τα πρωτότυπα έχουν κατατεθεί στην αίτηση 407/2016) Περί ώρα 10:20 ήμουν στο Δικαστήριο και ψάχνοντας να βρω την αίθουσα του Δικαστηρίου στην οποία θα εκδικαζόταν η υπόθεση, ζήτησα τελικά βοήθεια από κάποια πρόσωπα - μπορεί να ήτο και Δικηγόροι, άγνωστοι μου - με παρέπεμψαν σε ένα γραφείο/δωμάτιο όπου τελικά μου είπαν ότι έχει εκδικαστεί η υπόθεση μου και να περιμένω όταν έλθει κοντά τους ο φάκελος να με ενημερώσουν για το αποτέλεσμα. Περιμένοντας, στην συνέχεια με πληροφόρησαν ότι επειδή δεν εμφανίστηκα εξεδόθη απόφαση στην απουσία μου. Όταν επέστρεψα σπίτι σκέφτηκα ότι έπρεπε να αναζητήσω νομική βοήθεια και τηλεφώνησα στον Δικηγόρο μου κ. Κ. Μ. Χατζηπιέρα, στον οποίο έστειλα με email τα σχετικά χαρτιά και ο οποίος ανάλαβε τον χειρισμό της. Ο κ. Χατζηπιέρας με πληροφορεί ότι την ίδια ημέρα, 14/12/16 απέστειλε φαξ στους Δικηγόρους της αιτήτριας Α. Γ. Φράγκος & ΣΙΑ ΔΕΠΕ, πληροφορώντας τους για τα ως άνω και ζήτησε κατά πόσο θα συγκατατίθεντο στο αίτημα του πελάτη του για «ακύρωση του εκδοθέντος διατάγματος» (επισυνάπτω την ως άνω επιστολή φαξ ημερομηνίας 14/12/16 μαζί με το αποδεικτικό αποστολής/παραλαβής του ως άνω φαξ, ως τεκμήρια 3 και 4 αντίστοιχα). Ο κ. Χατζηπιέρας, κατά λάθος, δεν συμπεριέλαβε στην ως άνω επιστολή του και την παρούσα αίτηση 408/
23. Την ίδια ημέρα 14/12/16 η δικηγόρος του γραφείου των αιτητών, τηλεφώνησε στον κ. Χατζηπιέρα και του ανάφερε ότι ευχαρίστως θα μετέφερε το αίτημα (και δια τις δύο αιτήσεις) στους πελάτες της προς έγκριση και θα του απαντούσε. Την επόμενη, 15/12/16, η ως άνω Δικηγόρος τηλεφώνησε στον κ. Χατζηπιέρα ότι το ως άνω αίτημα δεν έτυχε της έγκρισης των πελατών της, ενώ ο κ. Χατζηπιέρας της ανάφερε ότι θα καταχωρηθεί σχετική αίτηση στο Δικαστήριο για παραμερισμό της απόφασης του Δικαστηρίου.
24. Εν όψει των ως άνω, θεωρώ ότι είναι λογικό και δίκαιο να παραμερισθεί η απόφαση ημερομηνίας 14/12/
25. Θεωρώ πως θα είναι άδικο για μένα γιατί μια καθυστέρηση 1 - 1 ½ ώρας να εμφανιστώ στο Δικαστήριο, να μου στερήσει την δυνατότητα να εκθέσω στο Δικαστήριο τους πιο πάνω ισχυρισμούς και προβληματισμούς μου αλλά και κυρίως να εκθέσω την Νομική διάσταση του θέματος. Αντίθετα, από τον παραμερισμό της Δικαστικής απόφασης, ο δανειστής δεν θα υποστεί καμιά ζημιά, αφού το δάνειο και η «Διαιτητική» απόφαση για €243.416,99 πλέον τόκοι από 14/07/14 καλύπτεται πλήρως -ως και ο ίδιος ο Διαιτητής παραδέχθηκε σε μένα στις 14/07/14 κατά την συνάντηση μας- με την υποθήκη αρ. Υ13055/2008, που περιλαμβάνει τα τεμάχια 278 και 277, που βρίσκονται σε οικιστική περιοχή στο χωρίο Φασούλα, ως και το χωράφι έκτασης 3 δεκαρίων, 665 τ.μ., σχέδιο 54/17, αριθμός εγγραφής 0/12905 στην Λεμεσό, ως και χωράφι αρ. εγγράφου 0/13968, σχέδιο 54/17, 875 τ.μ. στη Λεμεσό, η εκτιμημένη αξία των οποίων υπερβαίνει το ποσό των €550.000,00.» Οι Καθ' ων η αίτηση καταχώρησαν ένσταση προβάλλοντας τους ακόλουθους λόγους: « H αίτηση είναι παράτυπη και αντικανονική νομικά και/ή ουσιαστικά και πραγματικά αστήρικτη και δεν είναι σύμφωνη με τους σχετικούς Νόμους και διαδικαστικούς Κανονισμούς και τα δεδομένα της υπόθεσης δεν δικαιολογούν την καταχώρηση της παρούσας αίτησης. Το εκδοθέν Διάταγμα ημερομηνίας 14/12/2016 εκδόθηκε καθ΄όλα νόμιμα και δεν συντρέχει κανένας λόγος ακύρωσης του καθ΄ ότι η υπό τον ως άνω αριθμόν και τίτλον σχετική αίτηση δεόντως επιδόθηκε στους Καθ'ών η Αίτηση για σκοπούς της παρούσης Αιτητές, οι οποίοι αμέλησαν και/ή παρέλειψαν να εμφανισθούν κατά την 14/12/2016 ότε ήταν ορισμένη η εν λόγω αίτηση και/ή παραιτήθηκαν οιουδήποτε δικαιώματος τους και η παρούσα αποτελεί προϊόν δεύτερης σκέψης και/ή μια εκ των υστέρων προσπάθεια να προβάλουν την ένσταση τους στην αίτηση ημερομηνίας 24/10/2016 και ως τέτοια θα πρέπει να απορριφθεί. Δεν συντρέχουν οι απαιτούμενες υπό του Νόμου και της Νομολογίας προϋποθέσεις, για τον παραμερισμό της Απόφασης και/ή Διατάγματος ημερομηνίας 14/12/
26. Οι ισχυρισμοί των Αιτητών περί παράλειψης τους να θέσουν υπόψιν του Σεβαστού Δικαστηρίου το άρθρο 8 του Πρώτου Πίνακα (πρώτο παράρτημα) του Περί Διαιτησίας Νόμου (Κεφ.4) είναι ανυπόστατοι και/ή αυθαίρετοι καθ' ότι στην παρούσα υπόθεση ουδεμία απόφαση για εκποίηση του ακινήτου έχει εκδοθεί. Οι Αιτητές δεν έχουν καλή ή συζητήσιμη υπόθεση ή καλή βάση για επιτυχία της Αίτησης τους, εφόσον ισχυρισμοί τους παραμένουν ατεκμηρίωτοι, δεν προβάλλεται κανένας λόγος και/ή ικανοποιητικός λόγος και/ή επαρκής λόγος για την απουσία των Καθ'ων η Αίτηση για σκοπούς της παρούσας Αιτητών. Το εκδοθέν Διάταγμα ημερομηνίας 14/12/2016 εξεδόθη καθ' όλα νόμιμα και η υπό αναφορά διαιτητική απόφαση φέρει όλα τα απαραίτητα χαρακτηριστικά έγκυρης διαιτητικής απόφασης και ως εκ τούτου η παρούσα αίτηση θα πρέπει να αποσυρθεί ως νομικά αβάσιμη και/ή αυθαίρετη. Οι Αιτητές προβάλουν ισχυρισμούς οι οποίοι δεν αφορούν την παρούσα διαδικασία και/ή ακολουθούν λανθασμένη διαδικασία και/ή η παρούσα αίτηση είναι παράτυπη καθ' ότι εάν οι Αιτητές επιθυμούσαν να ενστούν στην εγγραφή της Διαιτητική Απόφαση θα έπρεπε να καταχωρήσουν την ένσταση τους στην αίτηση ημερομηνίας 24/10/2016 των Αιτητών για σκοπούς της Καθ'ων η Αίτηση. Οι Αιτητές προβάλουν ισχυρισμούς οι οποίοι δεν αφορούν την παρούσα διαδικασία και/ή ακολουθούν λανθασμένη διαδικασία και/ή η παρούσα αίτηση είναι παράτυπη καθ' ότι εάν οι Αιτητές επιθυμούσαν να ενστούν στην Διαιτητικής Απόφασης είχαν το δικαίωμα όπως προβλέπεται στο Άρθρο 52

(4)του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου, Ν.22/85ως έχει τροποποιηθεί, να υποβάλουν έφεση εναντίον της διαιτητικής Απόφασης εντός 21 ημερών από την Επίδοση της Διαιτητικής Απόφασης, την επίδοση της οποίας δεν αμφισβήτησαν. Οι ισχυρισμοί που προβάλλουν οι Καθ'ων η Αίτηση για σκοπούς της παρούσης Αιτητές και ειδικότερα οι ισχυρισμοί οι περιεχόμενοι στην ένορκή δήλωση του Καθ' ου η Αίτηση 2 για σκοπούς της Αιτητή 2 δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη στο παρόν στάδιο. Οι Καθ'ων η Αίτηση για σκοπούς ης Αιτητές με την παρούσα Αίτηση προσπαθούν να εισάγουν ισχυρισμούς οι οποίοι εν πάσει περίπτωση δεν αφορούν τον παραμερισμό και/ή την προώθηση προς εκτέλεση της διαιτητικής Απόφασης και/ή εγείρουν ισχυρισμούς οι οποίοι δεν αφορούν την παρούσα διαδικασία. Οι Αιτητές δεν αμφισβητούν την επίδοση της Διαιτητικής Απόφασης και/η την επίδοση της αίτησης ημερομηνίας 24/10/2016 αλλά το ύψος της οφειλής, ισχυρισμός ο οποίος δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να αποτελέσει τη βάση για παραμερισμό του εκδοθέντος Διατάγματος ημερομηνίας 14/12/

1. Η Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση ημερομηνίας 28/12/2016 περιέχει ισχυρισμούς αντιφατικούς και/ή ψευδείς και/ή ανυπόστατους και/ή άσχετους οι οποίοι δεν δύναται να προωθηθούν με τη διαδικασία εγγραφής διαιτητικής απόφασης σύμφωνα με τον Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο 22/85 άρθρο 52 (Β) τους τροποποιητικούς αυτού Νόμους και το Κεφ.4 άρθρο 21 και των Περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμών Θεσμό
2. Οι προβαλλόμενοι ισχυρισμοί και συγκεκριμένα η αμέλεια ή παράλειψη των Καθ' ων η Αίτηση δεν μπορούν να αποτελέσουν λόγο παράκαμψης και/ή ακύρωσης των κανονισμών και της δικαστικής διαδικασίας. Οι Καθ' ων η Αίτηση επέδειξαν αδιαφορία για την αίτηση ημερομηνίας 24/10/2016 η οποία δεόντως τους επιδόθηκε την 26/10/2016, συνεπώς και η παρούσα αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Ο λόγος αργοπορίας και/ή καθυστέρησης στην προσέλευση ενώπιον Δικαστηρίου δεν είναι ικανοποιητικός και/ή κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να ικανοποιηθεί από τον προβαλλόμενο λόγος καθυστέρησης και/ή αργοπορίας, και εάν ακόμη ήθελε κριθεί ο λόγος ως ικανοποιητικό, ο Καθ' ου η Αίτηση παρέλειψε να ειδοποιήσει και/ή να επικοινωνήσει με τους δικηγόρους των Καθ'ων η Αίτηση κατά την επίδικη ημερομηνία, και η παρούσα είναι προϊόν δεύτερης σκέψης και/ή αποτελεί μια μεθοδευμένη πράξη υπό των εις την παρούσα Αιτητών με σκοπό να βλάψουν και/ή να πλήξουν τα συμφέροντα των Αιτητών, για σκοπούς της παρούσας Καθ΄ων η Αίτηση. Η καταχώρηση της παρούσας αίτησης προσλαμβάνει τη μορφή περιφρόνησης του Δικαστηρίου, των δικαιωμάτων των Αιτητών για σκοπούς της παρούσας Καθ'ων η Αίτηση και συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας (abuse of the process of the Court), εφόσον οι Καθ' ων η Αίτηση για σκοπούς της Αιτητές επέδειξαν μεγάλη αδιαφορία για την αίτηση ημερομηνίας 24/10/2016 και/ή επέδειξαν διαγωγή η οποία πλήττει το θεμέλιο της δικαιοσύνης. Τα γεγονότα που περιγράφονται στην Ένορκη Δήλωση, που συνοδεύει την Αίτηση είναι ελλιπή και μη ικανά να δικαιολογήσουν την έγκριση της αίτησης των Αιτητών. Η παρούσα αίτηση στηρίζεται σε αναληθείς και ανακριβείς ισχυρισμούς και οι Αιτητές δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια (clean hands) και γίνεται προσπάθεια παραπλάνησης του Δικαστηρίου καθ' ότι ενώ αναφέρουν στην παράγραφο 17 ότι περί τις 10:20 π.μ. ο Καθ' ου η Αίτηση 2 για σκοπούς της παρούσας Αιτητής 2 βρισκόταν στο Δικαστήριο, εις το συνημμένο εις την Ένορκη Δήλωση Τεκμήριο 2, αναγράφεται εις την απόδειξη αγοράς φαρμάκων η ώρα 10:39 π.μ. Η παρούσα αίτηση αποτελεί προσπάθεια των Καθ' ων η Αίτηση- Αιτητών να δικαιολογήσουν την έλλειψη ενδιαφέροντος των υποχρεώσεων τους προς τους Αιτητές- Καθ΄ ων η Αίτηση. Ο παραμερισμός της εκδοθείσας Απόφασης και/ή Διατάγματος θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά στους Αιτητές για σκοπούς της παρούσης Καθ΄ ων η Αίτηση, παρεμποδίζοντας τους από το να εισπράξουν το λαβείν τους από την προς όφελος τους εκδοθείσας Απόφασης και/ή αντίκειται στο Άρθρο 52 του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου, Ν.22/85ως έχει τροποποιηθεί. Οι περιστάσεις της υπόθεσης επιβάλλουν όπως το Δικαστήριο μη ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ των Αιτητών, αλλά να απορρίψουν την Αίτηση με έξοδα εναντίον των Αιτητών και υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση. Η αιτούμενη ακύρωση και/ή παραμερισμός της απόφασης θα έχει ως μοναδικό σκοπό να πλήξει την απονομή της δικαιοσύνης και/ή δεν ήταν ορθό και δίκαιο να δοθεί υπό τις περιστάσεις. Οποιαδήποτε επικαλούμενη ζημία των Καθ'ων η Αίτηση για σκοπούς της παρούσης Αιτητών είναι αβάσιμη, αστήρικτη καθ' ότι ο ίδιος ο Καθ' ου η Αίτηση 2 για σκοπούς της παρούσης Αιτητής 2 συμφώνησε στην έκδοση της εν λόγω Διαιτητικής Απόφασης.» Η Ένσταση βασίζεται επί των άρθρων 2, 5, 16, 17, 19, 20, 21, 23, 26, 30, 31, 32, 33, 34, 35, 36, 37, 38, 48, 49, 52 και 53 του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου 22/85, όπως τροποποιήθηκε, επί των άρθρων 21 και 24 και του άρθρου 8 του πρώτου παραρτήματος του περί Διαιτησίας Νόμου του Κεφ. 4, επί του Θεσμού 79 των Θεσμών Περί Συνεργατικών Εταιρειών και επί των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών Δ.17 Θ. 2, 3, 10 Δ.47, Δ.33 θ.5, Δ.48.θ.θ.1-4, 7 & 8, 64, Δ.39, Θ.Θ. 1 και 2, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6 άρθρα 4, 5, 7, 9, 36 και 65 στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 άρθρα 30, 31, 32, και 42, επί των άρθρων 30 και 52 του Συντάγματος, στους Κανονισμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με την αρμοδιότητα των Δικαστηρίων, στη σχετική Νομολογία και στην εν γένει πρακτική και συμφυή εξουσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου Κύπρου και του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου. Την ένσταση υποστηρίζει με ένορκη δήλωση του ο κ. Φίλιππος Βακανάς ο οποίος είναι ένας από τους λειτουργούς της Διεύθυνσης Ανάκτησης Χρεών που χειρίζονται τις δικαστικές υποθέσεις των Καθ' ων η αίτηση στην παρούσα και πλήρως εξουσιοδοτημένος από αυτούς να προβεί στην παρούσα ένορκη δήλωση. Στα πλαίσια των καθηκόντων του δηλώνει ότι έχει στην κατοχή του τα έγγραφα, ή αντίγραφα των εγγράφων αναλόγως της περίπτωσης, που αφορούν τις διάφορες συμφωνίες δανείων ή άλλων πιστωτικών διευκολύνσεων οι οποίες αφορούν δικαστικές υποθέσεις και/ή διαιτησίες στις οποίες εμπλέκονται οι Καθ' ων η αίτηση στην παρούσα, καθώς και τα διάφορα αρχεία που αφορούν τη σχετική με τις δικαστικές υποθέσεις αλληλογραφία. Δηλώνει ότι γνωρίζει πολύ καλά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης είτε από προσωπική γνώση είτε από όσα προκύπτουν από τα προαναφερόμενα έγγραφα και/ή αλληλογραφία τα οποία έχει στην κατοχή του και ότι είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος από τους Καθ' ων η αίτηση να προβεί στην παρούσα ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένσταση των Καθ' ων η αίτηση. Δηλώνει περαιτέρω ότι για τα γεγονότα που κάνει αναφορά και δεν εμπίπτουν στην προσωπική του γνώση, αποκαλύπτει την πηγή της πληροφόρησης του και για όσα αναφέρει τα οποία αποτελούν νομικά ζητήματα ότι έχει λάβει συμβουλή από τους δικηγόρους Α.Γ.ΦΡΑΓΚΟΣ & ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε. Δηλώνει ότι έχει αναγνώσει την ένορκη δήλωση του κ. Μάριου Νικολάου, η οποία υποστηρίζει την Αίτηση με ημερομηνία 28.02.2016 με το περιεχόμενο της οποίας διαφωνεί και συνεπώς το απορρίπτει. Σε σχέση με τα ουσιαστικά γεγονότα της υπόθεσης δηλώνει τα ακόλουθα τα οποία μεταφέρω και πάλιν αυτολεξεί: « Εξ όσων κάλλιον γνωρίζω και πιστεύω, οι Καθ'ών η Αίτηση για σκοπούς της παρούσας Αιτητές δεόντως είχαν συμβληθεί με το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού Λτδ πρώην ΣΠΕ Αγίου Αθανασίου κατά τον ουσιώδη χρόνο, συνεπώς αρνούμαι το περιεχόμενο της παραγράφου 2 της ένορκης Δήλωσης του κ. Μάριου Νικολάου. Περαιτέρω, εξ όσων κάλλιον γνωρίζω με Απόφαση της γενικής συνέλευσης και έγγραφη συμφωνία η οποία ενεγράφη από τον Έφορο Υπηρεσίας Συνεργατικών Εταιρειών στις 21/07/2017 με ημερομηνία ισχύος της, την 01/07/2017, το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού Λτδ έχει μεταφέρει στη Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα Λτδ όλα ανεξαιρέτως τα στοιχεία του ενεργητικού και παθητικού του και η Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα Λτδ έχει διαδεχθεί τους αιτητές εξ ολοκλήρου σε όλα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τους. Πρόσθετα η Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα Λτδ από την 24/07/2017 έχει μετονομασθεί σε Συνεργατική Κυπριακή Τράπεζα Λτδ. Σχετική ειδοποίηση μετονομασίας η οποία καταχωρήθηκε την 25/08/2017 στο φάκελο του Δικαστηρίου της παρούσας αίτησης επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
3. Την 14/07/2014 με τη σύμφωνο γνώμη των Καθ' ων η Αίτηση για σκοπούς της παρούσας Αιτητών εξεδόθη Διαιτητική Απόφαση υπέρ της Αιτήτριας Εταιρείας και εναντίον της ως άνω πρωτοφειλέτιδας Εταιρείας - Καθ' ης η Αίτηση 1 και του ως άνω Διευθυντή και Εγγυητή της - Καθ' ου η Αίτηση 2 καθώς και εναντίον της Υποθήκης Υ13055/2008 αλληλεγγύως και/ή κεχωρισμένως για το ποσό των €243.413,99 πλέον τόκοι προς 9% ετησίως από 14/7/2014 μέχρι εξοφλήσεως κεφαλαιοποιούμενοι δύο φορές το χρόνο την 30ην Ιουνίου και την 31ην Δεκεμβρίου εκάστου έτους μέχρι τελείας εξοφλήσεως, πλέον έξοδα διαιτησίας εκ €150,
4. Εξ όσων γνωρίζω η ως άνω Απόφαση δεόντως έχει επιδοθεί στους Καθ' ων η Αίτηση για σκοπούς της παρούσας Αιτητών, οι οποίοι συμφώνησαν και την αποδέχτηκαν στο σύνολο της, εξ ου και δεν άσκησαν έφεση εναντίον της ως άνω Απόφασης εντός των 21 ημερών. Εξ όσων με πληροφορούν οι Δικηγόροι μου, οι Καθ' ων η Αίτηση για σκοπούς της παρούσας Αιτητές ακολουθούν λανθασμένη διαδικασία εφόσον οποιαδήποτε αμφισβήτηση του ύψους της οφειλής, αυτή θα έπρεπε να γίνει σε προγενέστερο στάδιο κατόπιν της κοινοποίησης της εν λόγω Απόφασης και συνεπώς αρνούνται το περιεχόμενο των παραγράφων 4 και 5 της ένορκης Δήλωσης του Καθ' ου η Αίτηση 2 για σκοπούς της παρούσας Αιτητή
5. Διαφωνώ καθ' ολοκληρίαν, με όλους και με τον κάθε ένα ξεχωριστά τους ισχυρισμούς που αναφέρονται στην Ένορκη Δήλωση του κ. Μάριου Νικολάου οι οποίοι είναι αναληθείς, νομικά και ουσιαστικά αβάσιμοι και αστήρικτοι και τα όσα αναφέρονται σε αυτήν είναι απαράδεκτα αφού ουδεμία σχέση έχουν με την πραγματική διάσταση των γεγονότων της παρούσας υπόθεσης. Τα όσα αναφέρονται στις παραγράφους 4, 5, 6 και 7 στην Ένορκη Δήλωση της κ. Μάριου Νικολάου είναι νομικά αβάσιμα και αστήρικτα και εξ όσων με πληροφορούν οι δικηγόροι μας οι ισχυρισμοί των πιο πάνω παραγράφων δεν δύναται να προωθηθούν στο παρόν στάδιο καθ΄ ότι δεν αφορούν την παρούσα αίτηση παραμερισμού, όπως αυτή καταχωρήθηκε και προωθείται ενώπιον του Δικαστηρίου. Εν πάση περιπτώσει ουδέποτε προηγουμένως οι Καθ' ων η Αίτηση για σκοπούς της παρούσας Αιτητές αμφισβήτησαν τα όσα αναφέρουν στις πιο πάνω παραγράφους και θεωρούμε ότι αποτελεί ένα εκ των υστέρων ισχυρισμό για δημιουργία αναληθών και ψευδών εντυπώσεων στο Δικαστήριο. Εξ όσων κάλλιον γνωρίζω και πιστεύω, οι Καθ' ων η Αίτηση αποδέχτηκαν τόσο τις χρεώσεις όσο τους τόκους και προχώρησαν σε διαδικασία Διαιτησίας κατά την οποία την 14/07/2017 εκδόθηκε Απόφαση στην παρουσία τους και με τη σύμφωνο γνώμη των Καθ' ων η Αίτηση για σκοπούς της παρούσας Αιτητών. Οι Αιτητές για σκοπούς της παρούσας Καθ' ων η Αίτηση απορρίπτουν κατηγορηματικά τους ισχυρισμούς στις παραγράφους 8, 9, 10, 11, 12 και 13 στην Ένορκη Δήλωση του κ. Μάριου Νικολάου και είναι η θέση τους ότι όχι μόνο οι ισχυρισμοί αυτοί αποτελούν προϊόν δεύτερης σκέψης των Καθ' ων Αίτηση για σκοπούς της παρούσας Αιτητών αλλά προβάλλονται μεθοδευμένα για πλήξουν τα δικαιώματα των Αιτητών για σκοπούς της παρούσας Καθ' ων η Αίτηση, εφόσον δεν αφορούν την παρούσα αίτηση παραμερισμού . Εξ όσων με πληροφορούν οι δικηγόροι μας, οι παράγραφοι 4 έως 14 περιέχουν ισχυρισμούς οι οποίοι δεν αφορούν την παρούσα αίτηση και τους οποίους οι Καθ' ων η Αίτηση για σκοπούς της Αιτητές επιθυμούν να εισαγάγουν στην παρούσα αίτηση, σε μία προσπάθεια τους να καλύψουν παλαιότερα λάθη και κενά, ισχυρισμούς τους οποίους στο παρόν στάδιο το Σεβαστό Δικαστήριο δεν δύναται να λάβει υπόψη εφόσον αυτοί θα έπρεπε να τεθούν υπό την μορφή έφεσης μετά την κοινοποίηση της Διαιτητικής Απόφασης ή εν πάση περιπτώσει υπό την μορφή ένστασης στην αίτηση ημερομηνίας 24/10/2016 για εγγραφή της Διαιτητικής Απόφασης. Εξ όσων με πληροφορούν οι Δικηγόροι μου, δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις του Νόμου για παραμερισμό του Διατάγματος ημερομηνίας 14/12/
6. Διαφωνώ καθ' όλοκληρίαν, με όλους τους ισχυρισμούς των Καθ' ων η Αίτηση για σκοπούς της παρούσας Αιτητών, της παραγράφου 15 της Ένορκης Δήλωσης ημερομηνίας 28/12/2016 που συνοδεύει την αίτηση και εξ όσων με πληροφορούν οι δικηγόροι των Αιτητών για σκοπούς της παρούσας Καθ' ων η Αίτηση, οι πρόνοιες του άρθρου 8 του Πρώτου Πινάκα (πρώτο παράρτημα) του Περί Διαιτησίας Νόμου (Κεφ. 4) αναφέρονται στην εξαίρεση και/ή την έλλειψη εξουσίας του Διαιτητή να διατάττει ειδική εκτέλεση, η οποία αφορά γη ή οποιονδήποτε συμφέρον σε γη. Εξ όσων κάλλιον γνωρίζω και πιστεύω, οι Αιτητές για σκοπούς της Καθ' ων η Αίτηση ενήργησαν σύμφωνα με τις πρόνοιες του Νόμου καθ' ότι ουδεμία απόφαση εκδόθηκε για εκποίηση της υποθήκης και/ή του υποθηκευμένου ακινήτου και ως εκ τούτου απορρίπτω τους ισχυρισμούς των Αιτητών ως μετέωρους και/ή ανυπόστατους και/ή ανεφάρμοστους. Εξ όσων κάλλιον γνωρίζω και πιστεύω οι Καθ' ων η Αίτηση για σκοπούς της παρούσας Αιτητές ουδεμία καλής και συζητήσιμης υπεράσπισης δύνανται να προβάλουν καθ' ότι η εκδοθείσα διαιτητική Απόφαση φέρει όλα τα απαραίτητα χαρακτηριστικά έγκυρης διαιτητικής Απόφασης και η απόφαση εκδόθηκε καθ' όλα νόμιμα από τους Αιτητές για σκοπούς της παρούσας Καθ' ων η Αίτηση. Αρνούμαι τους ισχυρισμούς της παραγράφου 12 της ένορκης δήλωσης του κ. Μάριου Νικολάου και περαιτέρω ισχυρίζομαι ότι οι Καθ' ων η Αίτηση για σκοπούς της παρούσας Αιτητές δεόντως ενημερώθηκαν και αποδέχτηκαν τον κ. Λοίζου Σωτηρίου ως Διαιτητή, την ιδιότητα του οποίου ουδέποτε την αμφισβήτησαν προηγουμένως. Διαφωνώ με τα όσα αναφέρονται στις παραγράφους 16 και 17 στην Ένορκη Δήλωση του κ. Μάριου Νικολάου και των αναφερόμενων σε αυτήν Τεκμηρίων 1 και
7. Αρνούμαι ως ανακριβή και αναληθή τα όσα αναφέρονται στις παραγράφους 16 έως 18 στην Ένορκη Δήλωση του κ. Μάριου Νικολάου και δηλώνω ότι δεν προβάλετε κανένας ικανοποιητικός λόγος για παραμερισμό του εκδοθέντος Δικαστικού Διατάγματος ημερομηνίας 14/12/
8. Εξ όσων κάλλιον γνωρίζω, πιστεύω και πληροφορούμαι από τους δικηγόρους μου, οι Καθ' ων η Αίτηση για σκοπούς της παρούσας Αιτητές ουδεμία προσπάθεια επικοινωνίας κατέβαλαν με τους δικηγόρους μας προς ενημέρωση τους για την ισχυριζόμενη πρόθεση τους να εμφανισθούν κατά την 14/12/2016, ότε ήταν ορισμένη η Αίτηση ημερομηνίας 24/10/
9. Εξ όσων κάλλιον γνωρίζω και πιστεύω, οι Καθ' ων η Αίτηση για σκοπούς της παρούσας Αιτητές δεν προβάλουν οιονδήποτε επαρκή λόγο ενώ η ισχυριζόμενη ασθένεια του Καθ' ου η Αίτηση 2 για σκοπούς της παρούσας Αιτητή 2 δεν επηρεάζει καθ 'οιονδήποτε τρόπο τη δυνατότητα του να επικοινωνήσει με τους δικηγόρους μας. Αρνούμαι το περιεχόμενο της παραγράφου 17 της ένορκης δήλωσης του κ. Μάριου Νικολάου και τους προβαλλόμενους λόγους καθυστέρησης ως παραπλανητικό εφόσον αφενός αναφέρει ότι επρόκειτο για καθυστέρηση 1 - 1 ½ ώρας και συγκεκριμένα περί τις 10:20 π.μ. προσήλθε στο Δικαστήριο και αφετέρου επισυνάπτει απόδειξη αγοράς φαρμάκων περί τις 10:39 π.μ., η οποία αναιρεί τον ως άνω ισχυρισμό του. Εξ όσων κάλλιον πιστεύω και γνωρίζω, ο προβαλλόμενος λόγος αργοπορίας προσέλευσης ενώπιον Δικαστηρίου δεν είναι ικανοποιητικός και κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να ικανοποιηθεί από τον προβαλλόμενο λόγος καθυστέρησης, εφόσον ο Καθ' ου η Αίτηση 2 για σκοπούς της παρούσας Αιτητής 2 παρέλειψε να ειδοποιήσει και να επικοινωνήσει με τους δικηγόρους των Αιτητών για σκοπούς της παρούσας Καθ' ων η Αίτηση κατά ή και πριν την επίδικη ημερομηνία με σκοπό να εκφράσει την επιθυμία του για εμφάνισης στην πιο πάνω διαδικασία. Αληθώς πιστεύω ότι η παρούσα είναι προϊόν δεύτερης σκέψης και αποτελεί μια μεθοδευμένη πράξη υπό των εις την παρούσα Αιτητών με μοναδικό σκοπό να βλάψουν και να πλήξουν τα συμφέροντα των Αιτητών για σκοπούς της παρούσας Καθ' ων η Αίτηση και να τους εμποδίσουν από το να εισπράξουν το λαβείν τους. Η παρούσα αίτηση αποτελεί μια εκ των υστέρων προσπάθεια των Καθ' ων η Αίτηση για σκοπούς της παρούσας Αιτητών να δικαιολογήσουν την έλλειψη ενδιαφέροντος των υποχρεώσεων τους προς τους Αιτητές για σκοπούς της παρούσας Καθ΄ ων η Αίτηση. Αληθώς πιστεύω ότι υπό τις περιστάσεις θα ήταν άδικο για τους Αιτητές για σκοπούς της παρούσας Καθ' ων η Αίτηση να παραμερισθεί το εκδοθέν Διάταγμα για λόγους που συνιστούν περιφρόνηση του Σεβαστού Δικαστηρίου. Λαμβάνοντας υπόψιν όλα τα πιο πάνω αναφερόμενα, πιστεύω ότι η Αίτηση των Καθ' ων η Αίτηση και για τους σκοπούς της παρούσας Αιτητών θα πρέπει να απορριφθεί με έξοδα εις βάρος τους.» ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ: Η ακροαματική διαδικασία της αίτησης διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων που υποστηρίζουν την αίτηση και ένσταση αντίστοιχα. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι είχαν την καλοσύνη να μου παραδώσουν γραπτές αγορεύσεις όπου εκθέτουν τις απόψεις τους τόσο για τα γεγονότα της υπόθεσης όσο και για τη νομική πτυχή της υπόθεσης. Τις έχω μελετήσει με προσοχή και οφείλω να ομολογήσω ότι στάθηκαν πολύ υποβοηθητικές σε μένα για την κατανόηση των θέσεων τους και σε αυτές όπως και σε σχετικές αποφάσεις στις οποίες με παρέπεμψαν θα κάνω αναφορά στη συνέχεια της απόφασης μου. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ: Σύμφωνα με τη νομολογία μας γίνεται διαχωρισμός των αποφάσεων που εκδόθηκαν ερήμην, κανονικά (regular) και των αποφάσεων που εκδόθηκαν ερήμην, μη κανονικά (irregular). Μεταξύ των αποφάσεων που θεωρούνται ότι εκδόθηκαν μη κανονικά περιλαμβάνονται για παράδειγμα εκείνες στις οποίες δεν έγινε επαρκής επίδοση ή εκείνες για τις οποίες εκδίδεται απόφαση για μεγαλύτερο ποσό από εκείνο που δικαιούται ο ενάγων. Σε τέτοιες περιπτώσεις η απόφαση παραμερίζεται ex debito justitiue χωρίς το Δικαστήριο να εξετάσει κατά πόσο οι εναγόμενοι - αιτητές έδειξαν ότι είχαν εκ πρώτης όψεως συζητήσιμη υπεράσπιση και συνήθως σε τέτοιες περιπτώσεις ο ενάγων καταδικάζεται και στα έξοδα (βλ. Halsbury´s Laws of England 3η έκδοση, Τόμος 22, παρ. 1667 σελ.788-789, Hughes v. Justin

(1894)1 QB 667, Armitaye v. Parsons

(1968)2 K.B. 410, Murir v. Jenks

(1913)2 K.B. 412). Η αίτηση στηρίζεται κατά βάση στη Δ.17 Θ.10 η οποία προνοεί τα ακόλουθα: «Όταν εκδοθεί απόφαση σύμφωνα με τους προηγούμενους κανονισμούς αυτής της διάταξης, θα είναι νόμιμο δια το Δικαστήριο στη κατάλληλη περίπτωση να παραμερίσει ή διαφοροποιήσει τέτοια απόφαση με όρους που θα ήθελαν φανεί δίκαιοι.» Η Δ.17, θ.10 προνοεί για τον παραμερισμό απόφασης λόγω παράλειψης καταχώρησης εμφάνισης. Στην περίπτωση αυτή εκδίδεται απόφαση λόγω αντικανονικότητας στη διαδικασία ενώ δεν θα έπρεπε να εκδοθεί απόφαση από το Δικαστήριο. Ο Εναγόμενος, δικαιωματικά, (ex debido justiciae), δικαιούται παραμερισμό της απόφασης και το Δικαστήριο, αφού ικανοποιηθεί ότι υπήρχε αντικανονικότητα στη διαδικασία, με αποτέλεσμα να μην δικαιούται ο Ενάγων σε απόφαση κατά το δεδομένο χρόνο, είναι υποχρεωμένο να παραμερίσει την απόφαση, χωρίς να εγείρεται θέμα διακριτικής ευχέρειας και χωρίς περιορισμούς του απόλυτου αυτού δικαιώματος για παραμερισμό ως προς τα έξοδα (βλ. Balm Maritime Company Limited ν. Biochemie R.O.S.E. Limited

(1990)1 ΑΑΔ 602, Νικόλας Γιωργαλλίδης ν. Χρυσόστομου Χρίστου (Ττομή),

(1997)1 ΑΑΔ 247, Ευθυμίου v. Χαραλάμπους

(2004)1 ΑΑΔ 700). Οι αρχές που διέπουν τον παραμερισμό μιας απόφασης έχουν καθορισθεί στην Αγγλική απόφαση Evans v. Barttam

(1937)2 All ER 646 και έχουν υιοθετηθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, όπως την Kotsapos v. Titan Construction and Engineering Company

(1961)CLR 317, Christoforou v. Kyriakoulli

(1963)2 CLR 159, Phylactou v. Michael

(1982)1 CLR 204, Mine and Quarry Services Ltd v. Α. Γεωργίου (Μαύρου)

(1993)1 ΑΑΔ 26, Βίκα Πίκα Ντίσκο Λτδ v. Χάπυ Στρητς Ντίσκο Λτδ

(1997)1 ΑΑΔ 28, Milouca Motor Trading Ltd v. Κούρης

(1997)1 ΑΑΔ 941 και η Salamis Shipping Services Ltd v. BATA (Cyprus) Ltd

(2004)1 (Γ) ΑΑΔ 1767 κ.α. Αναφορικά με την εμβέλεια του πεδίου εφαρμογής των προνοιών του θ. 4 της Δ.13, οι οποίες είναι πανομοιότυπες με αυτές του θ. 4 της Δ.17, σχετική είναι η επεξηγηματική σημείωση του συγγράμματος Annual Practice του 1958 υπό τον τίτλο "Some Defendants not Served", σελ. 156 (σε μετάφραση): «Απόφαση που εκδίδεται λόγω παράλειψης καταχώρισης σημειώματος εμφάνισης, δεν καθορίζει με τελεσίδικο ή απόλυτο τρόπο ακόμη και τα δικαιώματα αυτού τούτου του ενάγοντα εναντίον του εγγυητή. Ο τελευταίος, διαθέτει την ευχέρεια, δυνάμει των Δικονομικών Κανονισμών (βλ. Δ.17 Θ. 10), να αποταθεί στο δικαστήριο, για παραμερισμό και/ή ακύρωση της απόφασης, ακόμα και να απαιτήσει την επιστροφή οποιουδήποτε ποσού ενδεχομένως να είχε καταβάλει στα πλαίσια της εν λόγω απόφασης. Η νομολογία μας έχει θέσει συγκεκριμένες προϋποθέσεις τις οποίες ο εναγόμενος, στην περίπτωση μας ο εγγυητής εναντίον του οποίου εκδόθηκε απόφαση λόγω μη εμφάνισης, θα πρέπει να ικανοποιήσει για να δικαιούται σε διάταγμα παραμερισμού της απόφασης που εκδόθηκε εναντίον του. Δεν είναι βέβαια του παρόντος η συζήτηση σε βάθος αναφορικά με την ουσία των εν λόγω προϋποθέσεων. Αρκούμαστε στο να υπενθυμίσουμε ότι ο εναγόμενος για να δικαιούται σε παραμερισμό απόφασης, θα πρέπει να ικανοποιήσει το δικαστήριο, εκ πρώτης όψεως βέβαια, ότι έχει καλή ή συζητήσιμη υπεράσπιση και θα πρέπει να μην έχει επιδείξει αδικαιολόγητη καθυστέρηση αναγόμενη σε περιφρόνηση του δικαστηρίου στην υποβολή της αίτησης του για παραμερισμό.» Το τι συνυπολογίζεται από το Δικαστήριο, κατά την άσκηση της διακριτικής του εξουσίας, διατυπώνεται στην υπόθεση Bush κ.α. v. Γιαννή

(2001)1 ΑΑΔ 1342, ως εξής (σελ.1345-1346): «Κατά την άσκηση της διακριτικής εξουσίας για επαναφορά, την οποία παρέχει στο Δικαστήριο η Δ.17 θ.10, εξουσίας η οποία, όπως υποδείχθηκε στην Evans v. Bartlam

(1937)2 All E.R. 646, δεν εντάσσεται σε οποιαδήποτε στεγανά, το Δικαστήριο κατευθύνει την προσοχή του σε δύο κυρίως παράγοντες. Ο ένας αφορά το κατά πόσο έχει εξηγηθεί η καθυστέρηση στην καταχώριση εμφάνισης και στην υποβολή της αίτησης για παραμερισμό, με τρόπο ώστε να φαίνεται ότι η επαναφορά δεν αντιστρατεύεται την ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Σε αυτό λαμβάνεται υπόψη τόσο η στάση του Αιτητή όσο και η αναγκαιότητα οριστική λήξης της αντιδικίας αφού interest republicae ut sit finis litium. Ο άλλος παράγοντας αναφέρεται στο κατά πόσο καταδείχθηκε εκ πρώτης όψεως ή συζητήσιμη υπεράσπιση στην απαίτηση.» Ανάλογη αναφορά γίνεται και στην υπόθεση Mine and Quarry Services Ltd v. Γεωργίου

(1993)1 ΑΑΔ 26. Όπως το έθεσε ο Νικήτας, Δ., ο οποίος έδωσε την απόφαση, και αφού είχε τονίσει ότι οι ισχυρισμοί του εναγόμενου παρέμειναν αναπόδεικτοι, στη σ. 30: «Από σχετική νομολογία προκύπτει ότι η δυνατότητα ακύρωσης σχετίζεται άμεσα με την ανάγκη τελεσιδικίας των δικαστικών αποφάσεων χάρη του δημοσίου συμφέροντος: Phylactou v. Michael

(1982)1 CLR 204. Η ανεξήγητη αργοπορία είναι παράγων που ασκεί έντονα αρνητική επίδραση κατά του διαδίκου που παρέλειψε να κινηθεί με την πρώτη δυνατή ευκαιρία για να διεκδικήσει το δικαίωμα να ξανανοίξει την υπόθεση.» Όπως έχει άλλωστε τονιστεί στην Milouca Motor Tr. Ltd v. Κούρτη

(1997)1 Α.Α.Δ. 941: «Η ταχεία απονομή της δικαιοσύνης δεν αποτελεί απλώς ζήτημα ευκολίας αλλά παράγοντα υψίστης σημασίας για την ουσιαστική διεκδίκηση των δικαιωμάτων του πολίτη. Η αρχή αυτή είναι συνυφασμένη με την ανάγκη εξασφάλισης της τελεσιδικίας. Αν διάδικος μπορεί απρόσκοπτα να επιτυγχάνει επανάνοιγμα υπόθεσης η σφραγίδα της οριστικότητας την οποία φέρει η απόφαση και όλα όσα εξυπακούει καθώς και η βεβαιότητα την οποία εισάγει στη διαχείριση των υποθέσεων του ανθρώπου θα απολεσθούν με οδυνηρές συνέπειες στην απόδοση του δικαίου. Το αίτημα για παραμερισμό μπορεί κάλλιστα να απορριφθεί (έστω και αν έχει φανερωθεί εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση στην αξίωση), εκεί που η διαγωγή του αιτητή είναι τέτοια ώστε να πλήττει το θεμέλιο της απονομής της δικαιοσύνης, να είναι δηλαδή ασυγχώρητη και προσβλητική σε βαθμό καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας ή των δικαιωμάτων του αντιδίκου. Οι Αιτητές δεν δικαιούνται exdebito justitiae σε παραμερισμό της απόφασης καθ' ότι δεν αμφισβητούν την επίδοση της αίτησης ημερομηνίας 24.10.2016. Είναι η θέση των Καθ' ων η αίτηση με την οποία και συμφωνώ ότι οι Αιτητές δεν δικαιούνται εξ οφειλόμενης δικαιοσύνης σε παραμερισμό της απόφασης λόγω του θεμελιακού δικαιώματος του διαδίκου να πληροφορηθεί τους λόγους για τους οποίους εγκαλείται στο δικαστήριο, καθ' ότι η αίτηση ημερομηνίας 24.10.2016 έχει δεόντως επιδοθεί και oi Αιτητές είχαν πληροφορηθεί για την αίτηση και την αγνόησαν και δεν εμφανίστηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου. Επιπρόσθετα δεν αμφισβητούν ότι έλαβαν γνώση της Διαιτητικής Απόφασης. Η πιο πάνω αρχή έχει καταστεί αντικείμενο ενδελεχούς νομολογιακής ανάλυσης από τα κυπριακά δικαστήρια. Θεμελιακή είναι η απόφαση στην υπόθεση Στην υπόθεση Sekavin v. Ship "Platon Ch"

(1987)1 Α.Α.Δ., 69 όπου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα αναφορικά με την σημασία της προσωπικής επίδοσης: «Article 30.3(a) of the Constitution safeguards as a fundamental human right, the right of every litigant to be informed of proceedings against him. rules regulating service of judicial proceedings upon defendants, those in particular, enacted before 1960 as the Admiralty Rules, must be applied in a way conforming to the above article of the Constitution and in a manner effectively safeguarding the protected right. Personal service is the norm where proceedings are directed against physical persons.» Οι Αιτητές έλαβαν πλήρη γνώση της δικαστικής διαδικασίας εναντίον τους με την επίδοση της αίτησης ημερομηνίας 24.10.2016, όπως επίσης έλαβαν γνώση και της Διαιτητικής Απόφασης με την ειδοποίηση που τους επιδόθηκε την 07.04.

1. Δεν χρειάζεται πιστεύω να επεκταθώ στο ζήτημα αυτό εφόσον εξάλλου δεν υπήρξε αμφισβήτηση των πιο πάνω επιδόσεων. Είναι δε φανερό ότι στη βάση της πιο πάνω νομολογίας και αυθεντιών ότι τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, ως είναι παραδεκτά, δεν μπορούν να θέσουν σε εφαρμογή τις πρόνοιες της Δ.17 Θ.
2. Οι Αιτητές από την άλλη δεν έχουν προβάλει κανένα ικανοποιητικό και/ή επαρκή λόγο για τη μη εμφάνιση τους. Κατά την 14.12.2016, ημερομηνία όταν ήταν ορισμένη η αίτηση ημερομηνίας 24.10.016 η οποία δεόντως τους είχε επιδοθεί την 26.10.2016 παρέλειψαν και/ή αμέλησαν να εμφανισθούν ενώπιον του Δικαστηρίου παρά την πληροφόρηση που έτυχαν με την επίδοση της αίτησης. Είναι γεγονός ότι ο Αιτητής 2 κ. Μάριος Νικολάου, διευθυντής και της Αιτήτριας 1, στην ένορκη δήλωση του με την οποία υποστηρίζει την παρούσα αίτηση τους, ισχυρίζεται ότι κατά την 14.12.2016 προσήλθε στο Δικαστήριο με καθυστέρηση καθ' ότι ο ίδιος ασθενούσε. Ο ισχυρισμός όμως αυτός δεν μπορεί να τύχει σύγκλησης ως σοβαρός και αληθής. Σύμφωνα με όσα υποστηρίζει ο ίδιος και όπως εμφαίνεται από την κατατεθειμένη στο Τεκμήριο 1 βεβαίωση του ιατρού Κώστα Χαραλαμπίδη, ο Αιτητής 2 φαίνεται να έπασχε με οξεία βρογχίτιδα, ασθένεια η οποία όμως δεν τον εμπόδιζε σε καμία περίπτωση να μεταβεί στο Δικαστήριο στην ώρα του και όχι αργοπορημένα. Αλλά έστω και αργοπορημένα να είχε μεταβεί κάτι που κατάφερε παρά την ασθένεια του, ποιόν ενημέρωσε προς τούτο. Το Δικαστήριο ασφαλώς όχι εφόσον θα γινόταν σχετικό πρακτικό. Ούτε τους δικηγόρους της άλλης πλευράς εξάλλου κάτι τέτοιο δεν ισχυρίζεται. Δεν θα καταπιαστώ με τις λεπτομέρειες που παραθέτει και πως αυτές αντικρίζονται από τους ευπαίδευτους συνηγόρους της άλλης πλευράς εφόσον τα ως άνω είναι αρκετά για να μη γίνει δεκτός ο σχετικός ισχυρισμός του. Περιφρόνησε τη δικαστική διαδικασία και για τούτο δεν μπορεί να επικαλείται την επιείκεια του Δικαστηρίου καλώντας το να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ του αιτήματος του. Προς τούτο παραπέμπω στην υπόθεση Milouca Motor Trading Ltd v. Χρύσανθου Κούρτη

(1997)1ΑΑΔ 941, η χωρίς επαρκή λόγο παράλειψη εμφάνισης αποτελεί βάσιμο λόγο για απόρριψη της αίτησης παραμερισμού, διαφορετικά η όλη πορεία της δικαστικής διαδικασίας θα άφηνε αιωρούμενα τα εκατέρωθεν δικαιώματα και θα ήταν δέσμια της κρίσης του Εναγόμενου σε σχέση με το χρόνο που ο ίδιος επιλέγει να καταχωρήσει την αίτηση παραμερισμού. Όταν η συμπεριφορά του διαδίκου είναι τέτοια που πλήττει το θεμέλιο της δικαιοσύνης, το Δικαστήριο έχει καθήκον να αρνείται την επαναφορά [βλ. F.P.P. Fish Processing Ltd v. Nicolaou Acqua Culture Ltd

(2000)1 ΑΑΔ 2054]. Σύμφωνα με τα όσα λέχθηκαν στην Χρυσάνθου κ.ά. ν. Mariala Construction Limited

(1996)1 AAΔ 1129, ο παραμερισμός απόφασης εκδοθείσας στην απουσία του Εναγομένου, προϋποθέτει απόδειξη ύπαρξης καλής υπεράσπισης και σοβαρής και εύλογης αιτιολογίας για την απουσία του Εναγομένου κατά την ακρόαση της αγωγής με συνέπεια την έκδοση απόφασης από το Δικαστήριο. Θέση των Καθ' ων η αίτηση είναι ότι τα όσα υποστηρίζουν οι Αιτητές δεν αποδεικνύουν καλή υπεράσπιση και αυτό καθώς οι ισχυρισμοί τους δεν αφορούν την παρούσα διαδικασία και ότι προωθούν ισχυρισμούς οι οποίοι δεν δύναται να προωθηθούν στο παρόν στάδιο. Συμφωνώ με την ως άνω βασική θέση σε σχέση με αυτή τη πτυχή της υπόθεσης. Είναι εμφανής η προσπάθεια τους να εισαγάγουν ισχυρισμούς μεταξύ άλλων περί αμφισβήτησης τόσο του ύψους της οφειλής όσο και του διορισμού του Διαιτητή κ. Λοίζου Σωτηρίου, ισχυρισμοί οι οποίοι έπρεπε να τεθούν σε προγενέστερο στάδιο και για τους οποίους ο Νομοθέτης προνόησε όπως δοθεί χρόνος για την άσκηση έφεσης εντός 21 ημερών από την επίδοση της γνωστοποίησης της Διαιτησίας και της Διαιτητικής Απόφασης, δικαίωμα το οποίο οι Αιτητές δεν άσκησαν και κατ' επέκταση τεκμαίρεται ότι συμφώνησαν και αποδέχτηκαν το περιεχόμενο της γνωστοποίησης ημερομηνίας 14.07.

1. Οι Αιτητές είχαν τη δυνατότητα να προχωρήσουν με την καταχώρηση Αίτησης/ Έφεσης εντός 21 ημερών ως προβλέπει το άρθρο 52.4 του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου και να ζητήσουν τον παραμερισμό της Απόφασης του Διαιτητή, παρ' όλα αυτά δεν το έπραξαν, αποδεχόμενοι έτσι την υπό αναφορά Διαιτητική Απόφαση. Περαιτέρω, οι Αιτητές στην ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης τους προβάλλουν ισχυρισμούς οι οποίοι θα έπρεπε να είχαν τεθεί υπό μορφή ένστασης στην αίτηση ημερομηνίας 24.10.
2. Ως εκ τούτου κρίνω ότι αυτοί δεν έχουν καλή υπεράσπιση ή καλούς λόγους ένστασης εφόσον παραιτήθηκαν των δικαιωμάτων τους με το να μη ζητήσουν τον παραμερισμό της διαιτητικής απόφασης εντός της τασσόμενης προθεσμίας. Με το παρόν διάβημα τους είναι ωσάν να επιδιώκουν το επανάνοιγμα της υπόθεσης τους πέραν των όσων προνοούνται από τη νομοθεσία και κανονισμούς. Διαπιστώνεται από τα γεγονότα της υπόθεσης ότι οι Αιτητές συμφώνησαν και αποδέχτηκαν όπως εκδοθεί η Διαιτητική Απόφαση ημερομηνίας 14.07.2014 κατόπιν συνάντησης που είχαν με τον διορισμένο Διαιτητή κ. Λοίζο Σωτηρίου. Η σχετική ειδοποίηση δεόντως τους γνωστοποιήθηκε την 07.04.2015 ως εμφαίνεται και εις το τεκμήριο 2 που συνοδεύει την αίτηση με ημερομηνία 24.10.2016 και βρίσκεται στο φάκελο του Δικαστηρίου. Παρόλα αυτά δεν υπέβαλαν ένσταση καταχωρώντας σχετική έφεση εντός 21 ημερών και έτσι παραιτήθηκαν αυτού του δικαιώματος που είχαν. Η διαιτητική απόφαση σε κάθε περίπτωση κρίνεται αιτιολογημένη και σε αυτή συμπεριλαμβάνονται όλα τα απαραίτητα στοιχεία που την καθιστούν αιτιολογημένη. Αυτή επαναλαμβάνω κρίθηκε και όταν τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου για σκοπούς εγγραφής της και της δυνατότητας εκτέλεσης της. Η θεμελιακή απόφαση στο ζήτημα παραμερισμού Evans v. Bartlam

(1937)2 All E.R. 646, 650, ακολουθήθηκε επανειλημμένα από τα Κυπριακά Δικαστήρια και μάλιστα από ενωρίς στη διαμόρφωση της νομολογίας, ενδεικτικές δε αυτών των αποφάσεων είναι η Kotsapas v. Titan Construction Engineering Co.

(1961)C.L.R. 320 και η Christophorou v. Kyriakoulli

(1963)2CLR 159. Το τι αποτελεί «prima facie defence», όπως το έθεσε ο Λόρδος Atkin στην απόφαση Evans v. Bartlam - ανωτέρω -, επεξηγήθηκε μεταγενέστερα από τον Megarry V.C. στην Land Securities plc v. Receiver for the Metropolitan Police District

(1983)1 W.L.R. 439, ο οποίος είπε τα εξής: «If the term 'prima facie case' is used, I think that this is to be understood in the sense of a case made out by the landlord, without the need to evaluate any rebutting evidence put forward by the tenant. That is why Diplock L.J., at p.80 used the term 'bona fide arguable case'; and the unanimous view of the Court that the point ought not to be tried twice over seems to point strongly to the phrase 'prima facie case' bearing the meaning that I have indicated.» Στην υπόθεση Φυλακτού ν. Μιχαήλ

(1982)1ΑΑΔ 204 επεξηγήθηκε ότι το Δικαστήριο οφείλει να ασκήσει ορθά τη διακριτική του ευχέρεια ισοζυγίζοντας δύο θεμελιακές αρχές, δηλαδή, αφενός την ανάγκη να ακούγεται ο διάδικος επί της ουσίας της υπόθεσης του και αφετέρου την ανάγκη της όσο το δυνατό ταχείας απονομής της δικαιοσύνης. Μέσα σ' αυτά τα πλαίσια, κριτήριο εξίσου σοβαρό για το Δικαστήριο είναι και η αναγκαιότητα να σφραγίζονται οι δικαστικές αποφάσεις με τελεσιδικία. Ως προς το πώς αντιμετωπίζεται η σχετική ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία, η οποία κατά κανόνα περιορίζεται στις ένορκες δηλώσεις, λέχθηκε στην πιο πάνω υπόθεση ότι θα ήταν αντινομικό εκ μέρους του πρωτόδικου Δικαστηρίου να αποφασίσει επί της ορθότητας οποιωνδήποτε γεγονότων που τίθενται ενώπιον του στο στάδιο της αίτησης, διότι το έργο του εξαντλείται στο να διακρίνει κατά πόσο αποκαλύπτεται επαρκής υπεράσπιση, που είναι και το βασικό κριτήριο που δικαιολογεί το επανάνοιγμα υπόθεσης. Στην παρούσα υπόθεση όμως εξετάζοντας τους λόγους που προβάλλονται από τους Αιτητές δεν διακρίνω λόγο ο οποίος θα με οδηγούσε, ακόμα και αν δεν συνέτρεχαν τα όσα πιο πάνω έχω εξηγήσει για τις δυνατότητες που είχαν πλέον οι Αιτητές, στο να κρίνω κάποιον λόγον από αυτούς ως επαρκή υπεράσπιση. Το βάρος δε για παραμερισμό ερήμην απόφασης πίπτει επί των ώμων των Αιτητών, αλλά αυτό το βάρος δεν εξυπακούει και την απόδειξη αμφισβητούμενων γεγονότων ή τη θεμελίωση της υπεράσπισης, ως εάν διεξαγόταν η δίκη επί της ουσίας της. Όπως λέχθηκε στην Κωνσταντινίδη ν. Hissin

(2004)1 ΑΑΔ 1774 «είναι αρκετό να εγερθεί το ζήτημα που κρίνεται χωρίς αξιολόγηση της μαρτυρίας» και χωρίς να «... απαιτείται απόδειξη των γεγονότων που στοιχειοθετούν την υπεράσπιση.» Με άλλα λόγια πρέπει να υποδεικνύεται από τον Αιτητή μια καλή τη πίστη συζητήσιμη υπόθεση, όπως εξηγήθηκε στην Lord Securities plc. Τέτοια γεγονότα που θα συνιστούσαν καλή και συζητήσιμη υπόθεση δεν έχουν υποδειχθεί από πλευράς Αιτητών. Ισχυρίζονται οι Αιτητές μεταξύ άλλων και περί παράβασης των κανόνων της φυσικής δικαιοσύνης και αυτό σε σχέση με την «παράλειψη» από πλευράς των Καθ' ων η αίτηση ως όφειλαν να θέσουν υπ' όψη του Δικαστηρίου τις πρόνοιες του άρθρου 8 του Πρώτου Πίνακα (πρώτο παράρτημα) του Περί Διαιτησίας Νόμου (Κεφ. 4), σύμφωνα με τον οποίο δεν είναι επιτρεπτή η έκδοση Διαιτητικής Απόφασης για πώληση ακίνητης περιουσίας. Το άρθρο 8 του πρώτου παράρτημα του Περί Διαιτησίας Νόμου (Κεφ. 4) προνοεί τα ακόλουθα: «Διατάξεις oι oπoίες εξυπακoύovται σε συvυπoσχετικά. 8. Οι διαιτητές ή o επιδιαιτητής έχoυv τηv ίδια εξoυσία όπως και τα δικαστήρια vα διατάσσoυv ειδική εκτέλεση oπoιασδήπoτε σύμβασης με εξαίρεση σύμβαση πoυ αφoρά γη ή oπoιoδήπoτε συμφέρov σε γη.» Στο λεκτικό της διαιτητικής απόφαση σε ό,τι αφορά την υποθήκη υπ' αριθμό Υ13055/2008, πουθενά δεν φαίνεται να έχει διαταχθεί η εκποίηση και/ή η ειδική εκτέλεση του ενυπόθηκού ακινήτου προς ικανοποίηση του χρέους των Αιτητών προς τους Καθ' ων η αίτηση. Αυτή η δυνατότητα αντιλαμβάνομαι παρέχεται στους Καθ' ων η αίτηση οι οποίοι θα μπορούν σε μεταγενέστερο στάδιο να την ασκήσουν με τα κατάλληλα διαδικαστικά μέτρα. Η επίδικη Διαιτητική απόφαση κρίνω ότι φέρει όλα τα απαραίτητα χαρακτηριστικά έγκυρης διαιτητικής απόφασης και ως εκ τούτου κανένας λόγος από αυτούς που επικαλείται η πλευρά των Αιτητών δεν συντρέχει έτσι ώστε το Δικαστήριο να επιτρέψει τον παραμερισμό της απόφασης του για την παροχή άδειας εγγραφής και εκτέλεσης της ως δικαστικής απόφασης. Εξάλλου οι προϋποθέσεις παροχής άδειας για την εγγραφή της είχαν εξετασθεί με την απόφαση του Δικαστηρίου και σε εκείνο το στάδιο οι Αιτητές παρέλειψαν να εμφανιστούν με όλες τις συνέπειες που είχε γι' αυτούς αυτή τους η παράλειψη. Και κάτι τελευταίο, αφορά το όνομα της παρουσιαζόμενης ως Αιτήτριας στην αίτηση για εγγραφή της Διαιτητικής Απόφασης. Παρατηρώ ότι στην ίδια την Διαιτητική Απόφαση αναφέρεται το ίδιο όνομα το οποίο προέβη και στην αίτηση για έκδοση της Διαιτητικής Απόφασης. Αντιλαμβάνομαι ότι η αλλαγή αυτή έγινε μέσα στα πλαίσια των συγχωνεύσεων των διαφόρων Συνεργατικών Πιστωτικών Εταιρειών οι οποίες δημοσιοποιούνται τόσο στην Επίσημη Εφημερίδα όσο και στον καθημερινό τύπο. Αν δεν αναγνώριζαν τους Καθ' ων η αίτηση στην παρούσα τότε γεννάται το ερώτημα γιατί εμφανίστηκαν στην διαδικασία διαιτησίας που διεξήχθη και γιατί έστω με την εμφάνιση τους δεν αμφισβήτησαν την ιδιότητα τους όπως και αυτή του Διαιτητή και την εγκυρότητα του διορισμού του. Και όμως οι Αιτητές στην παρούσα εμφανίστηκαν στην διαδικασία και αποδέχθηκαν το χρέος τους. Επομένως και αυτό το ζήτημα έχει καλυφθεί από την εκδοθείσα Διαιτητική Απόφαση. Παρατηρώ ακόμα ότι και οι καταστάσεις του επίδικου λογαριασμού φέρουν το ίδιο όνομα και ήταν έγγραφα τα οποία επισυνάφθηκαν ως τεκμήρια στην αίτηση για εγγραφή και εκτέλεση της Διαιτητικής Απόφασης στην οποία οι Αιτητές δεν εμφανίστηκαν για να αμφισβητήσουν οτιδήποτε όπως ασφαλώς και δεν προσέβαλαν με έφεση την ίδια τη διαιτητική απόφαση όπως είχαν δικαίωμα να πράξουν. ΚΑΤΑΛΗΞΗ: Με όσα προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω κρίνω ότι η Αίτηση δεν έχει έρεισμα ούτε στα γεγονότα της υπόθεσης ούτε και στις νομολογιακές αρχές που διέπουν το ζήτημα. Ως εκ τούτου απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος των Αιτητών και υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπογρ.)............... Χρήστος Γ. Φιλίππου, Α.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο