← Κύπρος

Anthony Patrick McRae κ.α. ν. Alan Michael Wall κ.α., Αρ. Αγωγής: 4353/2012, 12/12/2017

Anthony Patrick McRae κ.α. ν. Alan Michael Wall κ.α., Αρ. Αγωγής: 4353/2012, 12/12/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2017:A388 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Λ. Πασχαλίδη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4353/2012

  1. Anthony Patrick McRae από Hνωμένο Βασίλειο
  2. Brenda Ann McRae από Hνωμένο Βασίλειο Ενάγοντες v.
  3. Alan Michael Wall από Λεμεσό
  4. Teresa Krystyna Wall από Λεμεσό Εναγόμενοι Ημερομηνία: 12 Δεκεμβρίου, 2017 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενους - Αιτητές : κ. Θεoδότου για G. Kouzalis LLC Για Ενάγοντες - Καθ'ων η αίτηση: κα Ν. Δημητρίου για Α. Κουκούνη & Σια ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (Ex tempore) Αντικείμενο της παρούσας απόφασης, είναι το βάσιμο της αίτησης που καταχώρησαν οι εναγόμενοι στις 02/6/17, για τροποποίηση του δικογράφου της Υπεράσπισης.[1] Προτού αναφερθώ στο περιεχόμενο της υπό κρίση αίτησης, θεωρώ ορθό όπως παραθέσω μια σύνοψη του ιστορικού της υπόθεσης μέχρι σήμερα. Η αγωγή καταχωρήθηκε με ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο στις 27/9/12 και αφορά σε αξίωση των εναγόντων εναντίον των εναγομένων για αποζημιώσεις, συνεπεία κατ' ισχυρισμό παράβασης γραπτής συμφωνίας δανείου, ημερομηνίας 16/11/07, συμφωνία η οποία, σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης, υπογράφτηκε από τους διαδίκους περί το Δεκέμβριο 2007 και αφορούσε το ποσό των 25.000 στερλινών πλέον τόκο 6.7% ετησίως. Με την υπεράσπιση που καταχώρησαν οι εναγόμενοι στις 23/1/13, αυτοί αρνούνται ότι υπέγραψαν ή σύναψαν οποιαδήποτε συμφωνία ως οι ισχυρισμοί των εναγόντων και ισχυρίζονται ότι ακόμη και αν ήθελε αποδειχτεί ότι κάποια συμφωνία υπεγράφη, τέτοια συμφωνία είναι άκυρη και ανεφάρμοστη, εφ' όσον ουδέποτε «κοινοποιήθηκε», είτε η αποδοχή είτε η υπογραφή τους. Αρνούνται περαιτέρω οι εναγόμενοι ότι, συμφώνησαν με τους ενάγοντες για την καταβολή οποιουδήποτε τόκου και απορρίπτουν τις αξιώσεις των τελευταίων για ζημιές που οι τελευταίοι ισχυρίζονται ότι έπαθαν από την κατ' ισχυρισμό παράβαση της συμφωνίας. Κατά το στάδιο των οδηγιών της υπόθεσης, αμφότεροι οι διάδικοι προέβησαν σε ένορκες δηλώσεις αποκάλυψης των εγγράφων που έχουν στην κατοχή τους. Από πλευράς εναγόντων, αποκαλύφθηκε μεταξύ άλλων, έγγραφο που περιγράφεται στο σχετικό κατάλογο ως «Γραπτή Συμφωνία Δανείου ημερομηνίας 16/11/2007, μεταξύ εναγόντων και εναγομένων» ενώ από πλευράς εναγομένων, στη σχετική ένορκη δήλωση που έγινε και καταχωρήθηκε εκ μέρους τους από τους δικηγόρους τους στις 11/9/13, αναφέρεται ότι οι εναγόμενοι, μέχρι τότε, δεν είχαν στην κατοχή ή τον έλεγχο τους οποιαδήποτε έγγραφα σχετικά με την υπόθεση. Παρά την εν λόγω αποκάλυψη όμως, οι διάδικοι δεν φαίνεται να προχώρησαν και σε οποιαδήποτε επιθεώρηση ή ανταλλαγή των αποκαλυφθέντων εγγράφων. Μετά την ολοκλήρωση των «οδηγιών», και μέχρι και τις 15/6/17, η υπόθεση ορίζετο για ακρόαση. Κατά την εν λόγω ημερομηνία, ο αδελφός Δικαστής ενώπιον του οποίου τέθηκε η υπόθεση, αφού άκουσε τους διαδίκους αναφορικά με την καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης, η οποία ήταν ορισμένη εκείνη τη μέρα, ενέκρινε αίτημα για αναβολή της ακρόασης και όρισε τόσο την αγωγή όσο και την αίτηση για οδηγίες, στις 15/9/
  5. Κατ' εκείνη την ημερομηνία που αγωγή και αίτηση τέθηκαν ενώπιον μου για πρώτη φορά, οι ενάγοντες, οι οποίοι μέχρι τότε δεν είχαν καταχωρήσει οποιαδήποτε ένσταση, ζήτησαν χρόνο να το πράξουν. Το αίτημα τους εγκρίθηκε και η ένσταση των εναγόντων καταχωρήθηκε στις 23/10/
  6. Παραθέτω συνοπτικά το περιεχόμενο αμφότερων αίτησης και ένστασης. Με την αιτούμενη τροποποίηση, οι εναγόμενοι επιθυμούν να προσθέσουν στην υφιστάμενη υπεράσπιση τους, συγκεκριμένους ισχυρισμούς περί πλαστογραφίας της υπογραφής τους, επί της συμφωνίας που οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι αυτοί υπέγραψαν περί το Δεκέμβριο 2007, αντικείμενο της παρούσας αγωγής. Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση του εναγόμενου 1 που υποστηρίζει την αίτηση, το περιεχόμενο της συγκεκριμένης συμφωνίας που ισχυρίζονται οι ενάγοντες ότι υπεγράφη το Δεκέμβριο 2007, τους γνωστοποιήθηκε για πρώτη φορά στις 23/11/16, όταν οι δικηγόροι τους, στα πλαίσια συζήτησης της υπόθεσης με τους δικηγόρους των εναγόντων, ζήτησαν και έλαβαν από τους τελευταίους, αντίγραφο της ισχυριζόμενης συμφωνίας μέσω email. Αντιλήφθηκαν τότε οι εναγόμενοι, ως αναφέρει ο εναγόμενος 1, ότι επρόκειτο για συμφωνία που είχε ο ίδιος συντάξει περί το Δεκέμβριο 07 και την οποία, χωρίς να την υπογράψει, την απέστειλε στους ενάγοντες για έγκριση πλην όμως οι τελευταίοι, ουδέποτε επανήλθαν και το θέμα φαίνεται να έληξε εκεί. Βλέποντας τώρα το εν λόγω έγγραφο και αντιλαμβανόμενοι ποια είναι η «συμφωνία» επί της οποίας αξιώνουν αποζημιώσεις οι ενάγοντες, οι εναγόμενοι συνειδητοποίησαν ότι η 2η σελίδα της φερόμενης ως της επίδικης συμφωνίας δανείου, φέρει μεν τις πρωτότυπες υπογραφές τους, προέρχεται δε, από άλλο έγγραφο και ουδέποτε ήταν μέρος της συμφωνίας που ετοίμασε το Δεκέμβριο 07 ο εναγόμενος 1 για σκοπούς έγκρισης και η οποία ουδέποτε υπεγράφη. Αυτή μάλιστα την «υπό έγκριση» συμφωνία, ο εναγόμενος 1 αναφέρει στη δήλωση του ότι, την έχει στην κατοχή του και προτίθεται να την παρουσιάσει στο Δικαστήριο, ισχυρισμό τον οποίο επίσης θέλει να προσθέσει τώρα στο δικόγραφο του. Η ένσταση από πλευράς των εναγόντων, περιστρέφεται γύρω από την αδικαιολόγητη, κατ' εκείνους, καθυστέρηση που επιδείχθηκε στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης καθώς και στο ότι είναι έκδηλο ότι η αίτηση περιβάλλεται από κακοπιστία. Σύμφωνα με τους ενάγοντες, η υπό κρίση αίτηση συνιστά καθαρά τακτική καθυστέρησης από πλευράς των εναγομένων, οι οποίοι, ενώ η υπόθεση είχε ουσιαστικά διευθετηθεί, επιχειρούν να κερδίσουν περισσότερο χρόνο. Είναι η θέση των εναγόντων ότι, αν και όντως η επίδικη συμφωνία στάληκε στους δικηγόρους των εναγομένων στις 23/11/16 μέσω email, οι υπόλοιποι ισχυρισμοί που προβάλλονται προς υποστήριξη της αίτησης, είναι ψευδείς, εκ των υστέρων σκέψεις και ανεδαφικοί και ότι σε κάθε περίπτωση, οι προτιθέμενοι προς προσθήκη ισχυρισμοί, έρχονται σε αντίθεση με τους ισχυρισμούς που ήδη δικογραφούνται στην υφιστάμενη υπεράσπιση. Αμφότεροι οι συνήγοροι επιχειρηματολόγησαν ενώπιον μου σήμερα που ορίστηκε η αίτηση για ακρόαση, καταθέτοντας και υιοθετώντας γραπτές αγορεύσεις. Είχα την ευκαιρία να διεξέλθω της επιχειρηματολογίας των συνηγόρων καθώς και του περιεχόμενου της αίτησης και ένστασης αντίστοιχα σε ολιγόλεπτο διάλειμμα. Παρατηρώ τα εξής. Οι αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου σε σχέση με αιτήσεις που έχουν ως νομικό υπόβαθρο τις πρόνοιες της Δ.25, όπως είναι η παρούσα περίπτωση, έχουν γίνει αντικείμενο εξέτασης και λεπτομερούς ανάλυσης σε πληθώρα υποθέσεων. Κυρίαρχο στοιχείο για την άσκησή της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου είναι τα καλώς νοούμενα συμφέροντα της δικαιοσύνης, (βλ. Ε. Φιλίππου Λτδ ν. Compass Insurance Co. Ltd (Αρ. 1)

(1990)1 AAΔ 24, στη σελ. 26). Tο συμπέρασμα που μπορεί με ασφάλεια να συναχθεί από τη σχετική νομολογία, είναι ότι το θέμα τροποποίησης δικογράφων, ανάγεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου η οποία ασκείται φιλελεύθερα και δεν διέπεται από άκαμπτους κανόνες, αλλά από διάφορους παράγοντες, η βαρύτητα των οποίων ποικίλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. H σύγχρονη τάση είναι να επιτρέπουν τα δικαστήρια τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμα και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα Η βασική αρχή είναι ότι, κατά κανόνα παρέχεται άδεια για τροποποίηση σε κάθε στάδιο της διαδικασίας εφόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις οι οποίες καθιστούν την τροποποίηση απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης εκτός αν το Δικαστήριο καταλήξει ότι ο Αιτητής ενεργεί κακόπιστα ή ότι με την τροποποίηση, αν επιτραπεί, θα επηρεαστεί η αντίδικη πλευρά σε τέτοιο βαθμό ώστε να μην είναι δυνατή η αποζημίωση της με την καταβολή εξόδων. (βλ. Kayat Trading Ltd ν. Genzyme Corporation (Αρ. 2)
(2013)1 ΑΑΔ 543) και ΑΝΔΡΙΑΝΗ ΑΡΑΚΕΛΙΑΝ, ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΡΙΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΑΠΟΒΙΩΣΑΝΤΟΣ HARUTUNE L ARAKELIAN ν. ΤΑΜΕΙΟΥ ΠΡΟΝΟΙΑΣ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΤΗΣ MARFIN ΛΑΪΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΞΑΡΤΗΜΕΝΩΝ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ κ.α., ECLI:CY:AD:2016:A87, Πολιτική Έφεση Αρ. 51/2012, 11/2/2016 καθώς και τη νομολογία που οι εν λόγω αποφάσεις παραπέμπουν) Επίσης, όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Παπαχρυσοστόμου ν. Κώστας Γρηγοριάδης και Συνεταίροι
(2012)1 Α.Α.Δ. 817: "Στις περιπτώσεις όπου ο προσδιορισμός της ουσίας της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων και η αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών επιβάλλουν την τροποποίηση των δικογράφων, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται υπέρ της έγκρισης της αίτησης νοουμένου ότι δεν θα προκληθεί βλάβη ή αδικία στην άλλη πλευρά η οποία δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα ή ο αιτητής δεν ενεργεί κακόπιστα. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της οποιασδήποτε καθυστέρησης στη διατύπωση των θέσεων του αιτητή, ποικίλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη τροποποίησης δικογράφων, όμως η άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου στο στάδιο αυτό, ασκείται με φειδώ. Τέλος μπορεί να λεχθεί ότι η εισαγωγή ενός νέου θέματος δεν συνεπάγεται κατ' ανάγκη και την απόρριψη της αίτησης, νοουμένου όμως ότι δεν έχει καταλυτικές συνέπειες για την αντίδικη πλευρά." Οι πιο πάνω αρχές βέβαια δεν είναι τίποτε άλλο από εργαλεία προς υποβοήθηση του Δικαστηρίου για να ασκήσει ορθά τη διακριτική του ευχέρεια. (βλ. Αρακελιάν ανωτέρω). Λαμβάνοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω και εφαρμόζοντας τις προαναφερόμενες αρχές, κρίνω, για τους λόγους που εξηγώ πιο κάτω, ότι η διακριτική μου ευχέρεια στην παρούσα υπόθεση, θα πρέπει να ασκηθεί, υπέρ της έγκρισης της αίτησης. Με την προτιθέμενη τροποποίηση, θα μπορέσει να τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, το σύνολο των επιδίκων γεγονότων που προσδιορίζουν και αποκρυσταλλώνουν την επίδικη διαφορά. Σημειώνω ότι ήταν εξ' αρχής η θέση των εναγομένων ότι ουδέποτε υπέγραψαν ή σύναψαν οποιαδήποτε συμφωνία με τους ενάγοντες και ότι ουδέποτε κοινοποίησαν την υπογραφή τους σε οποιαδήποτε τέτοια συμφωνία, ως αντίθετα ισχυρίζονται οι τελευταίοι. Με την παρούσα αίτηση, επιχειρούν ουσιαστικά να εξειδικεύσουν τους εν λόγω ισχυρισμούς τους προβάλλοντας τη θέση ότι πρόκειται για πλαστογραφία της υπογραφής τους. Το αν η εν λόγω θέση έρχεται σε αντίθεση με άλλους υφιστάμενους δικογραφημένους ισχυρισμούς, αυτό είναι κάτι που θα εξεταστεί κατά την ακρόαση της υπόθεσης αναλόγως βέβαια και του τρόπου που θα επιλέξουν οι εναγόμενοι να προωθήσουν την υπεράσπιση τους. Δε διαφεύγει της προσοχής μου ότι η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε μετά από τέσσερα σχεδόν χρόνια που καταχωρήθηκε η αγωγή. Το ότι όμως η ισχυριζόμενη επίδικη συμφωνία που επικαλούνται ως βάση της αγωγής τους οι ενάγοντες, μόλις στις 23/11/16 τέθηκε υπόψη των εναγομένων, είναι κάτι που και οι ίδιοι οι ενάγοντες φαίνεται να αποδέχονται (βλ. παρ.9 και 10 Ε/Δ που υποστηρίζει την ένσταση). Υπενθυμίζω επίσης ότι μέχρι τις 23/11/16, αμφότερες οι πλευρές επέλεξαν να περιοριστούν στην αποκάλυψη των εγγράφων και δεν προέβησαν σε οποιαδήποτε ανταλλαγή τους. Αναφορικά με τις συνέπειες που οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι τυχόν έγκριση της αίτησης συνεπάγεται για την πορεία της αγωγής, θα περιοριστώ να αναφέρω ότι η ακρόαση της υπόθεσης δεν έχει ακόμη ξεκινήσει, ενώ στις 15/6/17 που ήταν ορισμένη για το σκοπό αυτό, αναβλήθηκε από το Δικαστήριο που της επιλήφθηκε τότε, ούτως ώστε να αποπερατωθεί πρώτα η παρούσα αίτηση, χωρίς να προκληθεί οποιαδήποτε ένσταση από πλευράς εναγόντων. Η όποια επομένως ταλαιπωρία προκλήθηκε ή θα προκληθεί σε αυτούς, από την έγκριση της αίτησης, δύναται, θεωρώ, να αποζημιωθεί με την ανάλογη διαταγή ως προς τα έξοδα. Τέλος, στη βάση όλων όσων αναφέρω ανωτέρω, δεν διαπιστώνω ούτε την ύπαρξη κακοπιστίας από πλευράς εναγομένων, ως αντίθετα ισχυρίζονται οι ενάγοντες. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η αίτηση εγκρίνεται. Τροποποιημένη Υπεράσπιση να καταχωρηθεί εντός 15 ημερών από σήμερα και στη συνέχεια, εντός 7 ημερών, να καταχωρηθεί τυχόν τροποποιημένη Απάντηση. Η αγωγή ορίζεται για ακρόαση στις 31 Ιανουαρίου 2018 στις 1130. Τα έξοδα της αίτησης καθώς και τα σπαταληθέντα έξοδα (thrown away) που θα προκύψουν από την τροποποίηση, επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων και εναντίον των εναγομένων, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ............ Λ. Πασχαλίδης, Ε.Δ. Subject: Civil/Interim Αναφορά: Αίτηση τροποποίησης υπεράσπισης. [1] Στην αίτηση αναφέρεται ως ημερομηνία καταχώρησης η 2/7/17, όμως προφανώς πρόκειται περί τυπογραφικού λάθους, όπως άλλωστε δηλώθηκε κατά την ακρόαση σήμερα και μπορεί να διαπιστωθεί και από τη σχετική σφραγίδα του Πρωτοκολλητείου με την οποία ακυρώθηκαν τα χαρτόσημα της αίτησης κατά την καταχώρηση της cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.