Τραπέζης Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. TIP TOP LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 441/16, 27/12/2017

Τραπέζης Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. TIP TOP LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 441/16, 27/12/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2017:A423 Αρ. Αγωγής: 441/16 Μεταξύ: Τραπέζης Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ Ενάγουσας και

1. TIP TOP LTD, εκ Λεμεσού
2. Αυγουστίνος Αυγουστή, εκ Λεμεσού
3. Κωστάκης Αυγουστή, εκ Λεμεσού
4. Στέλιος Αυγουστή Θεοσέβου, εκ Λεμεσού
5. Ζωούλλα Στέλιου Αυγουστή το γένος Κωνσταντίνου Μονογιού, εκ Λεμεσού
6. Στέλιος Αυγουστή & Υιός, εκ Λεμεσού Εναγομένων Αίτηση ημερ. ημερ. 9.11.16 υπό εναγόμενων - αιτητών για προδικασία νομικού σημείου Ημερομηνία: 27 Δεκεμβρίου 2017 Για εναγόμενους - αιτητές: κα Χατζηξενοφώντος Για ενάγουσα - καθ' ης η αίτηση: κος Μαστορούδης ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η απαίτηση της ενάγουσας αφορά τραπεζικό δάνειο το οποίο χορήγησε στην εναγομένη 1 με την εγγύηση των υπολοίπων εναγομένων. Πέραν των κατ' ισχυρισμό οφειλόμενων ποσών που υπερβαίνουν τα €800.000,00, επιζητείται επίσης η πώληση αρκετών ενυπόθηκων κτημάτων των εναγομένων 2 - 5 εγγυητών, τα οποία παραχωρήθηκαν για την εξασφάλιση των πιο πάνω δανείων. Οι εναγόμενοι καταχώρισαν υπεράσπιση με την οποία αρνούνται τις επίδικες θεραπείες. Επιπλέον με ανταπαίτηση, ζητούν ακύρωση των επίδικων συμφωνιών, καθώς και τιμωρητικές και παραδειγματικές αποζημιώσεις. Περαιτέρω στην παράγραφο 2 της υπεράσπισης, οι εναγόμενοι εγείρουν προδικαστική ένσταση για κατάχρηση της διαδικασίας. Αναφέρουν συγκεκριμένα ότι καταχρηστικά η ενάγουσα καταχώρησε την παρούσα αγωγή αφού προηγήθηκε η καταχώριση από τους ιδίους, της αγωγής 1363/2015 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Στην εν λόγω αγωγή, ζητούν θεραπείες παρόμοιες με την ανταπαίτηση τους στην παρούσα. Ως εκ τούτου θα εξεταστούν τα ίδια θέματα που αφορούν μεταξύ άλλων στη λειτουργία όλων των λογαριασμών που διατηρούσε η ενάγουσα στο όνομα των εναγομένων, συμπεριλαμβανομένου και του λογαριασμού της παρούσας αγωγής. Ακολούθησε η καταχώριση της παρούσας αίτησης με την οποία οι εναγόμενοι ζητούν όπως το πιο πάνω νομικό σημείο προδικαστεί πριν την ακρόαση της αγωγής. Η αίτηση βασίζεται στους Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.27 θθ.1, 2 και 3, στη Δ.48 θθ.2-4 και 9 και επί των γενικών εξουσιών του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται από ένορκη δήλωση δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των συνηγόρων των εναγομένων. Αναφέρεται στην εν λόγω ένορκη δήλωση ότι το θέμα που εγείρεται στην παράγραφο 2 της υπεράσπισης, είναι αμιγώς νομικό και αν αποφασιστεί υπέρ των εναγομένων επιλύει ολόκληρη την αγωγή. Συγκεκριμένα, οι εναγόμενοι επιθυμούν να εκδικαστεί προδικαστικά κατά πόσο η καταχώριση της παρούσας αγωγής αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας, δεδομένης της προϋπάρχουσας αγωγής 1363/15 που αφορά μεταξύ άλλων, λογαριασμούς που είναι επίδικοι και στην παρούσα. Αναφέρεται επιπλέον στην ένορκο δήλωση ότι τα όσα η ενάγουσα εγείρει με την παρούσα αγωγή της θα έπρεπε να είχαν εγερθεί στα πλαίσια της αγωγής 1363/15 υπό μορφή ανταπαίτησης. Είναι η θέση της ομνύουσας ότι η ενάγουσα καταχρηστικά και με σκοπό τηn δημιουργία περαιτέρω εξόδων και ταλαιπωρίας για τους εναγόμενους, καταχώρισε ξεχωριστή αγωγή. Επιπλέον, τίθεται κατά την ομνύουσα θέμα δεδικασμένου αφού τα ζητήματα που εγείρονται στην παρούσα θα μπορούσαν να εγερθούν στην αγωγή 1363/
7. Η ενάγουσα καταχώρισε ειδοποίηση ένστασης με την οποία αρνείται την προδικαστική εκδίκαση του πιο πάνω νομικού σημείου. Στους λόγους ένστασης, αναφέρεται ότι οι δύο αγωγές δεν ταυτίζονται πλήρως. Στην παρούσα αγωγή, η ενάγουσα προβάλλει αξιώσεις που βασίζονται σε τρεις δανειακές συμβάσεις ημερ. 14.2.2006, 13.9.2011 και 28.6.2013 για τα ποσά των Λ.Κ.150.000=, €1.500= και €600.000= αντίστοιχα. Επιπλέον, η ενάγουσα προβάλλει αξιώσεις εναντίον των εναγομένων 2-6 που δεν είναι διάδικοι στην αγωγή 1363/15 και επομένως σε τυχόν ανταπαίτηση των εναγόντων δεν θα υπήρχε η δυνατότητα προσθήκης στον τίτλο της εν λόγω αγωγής. Την ένσταση συνοδεύει ένορκη δήλωση υπαλλήλου της ενάγουσας, στην οποία επαναλαμβάνονται όλοι οι πιο πάνω ισχυρισμοί. Αγορεύσεις: Η συνήγορος των εναγομένων-αιτητών στην αγόρευση της, αναφέρθηκε στη Δ.27 και σε σχετική νομολογία αναφορικά με την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου για την προδικαστική εκδίκαση νομικών σημείων που εγείρονται με την υπεράσπιση. Ήταν η θέση της ότι πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις για να ασκήσει το Δικαστήριο την διακριτική του ευχέρεια υπέρ της προδικαστικής εκδίκασης. Πρόκειται όπως είπε για καθαρά νομικό σημείο και δεν υπάρχουν αμφισβητούμενα γεγονότα. Η αίτηση καταχωρήθηκε μετά το κλείσιμο των δικογράφων και επιπλέον εάν το εν λόγω νομικό σημείο αποφασιστεί από το Δικαστήριο προς όφελος των αιτητών, τότε η απόφαση αυτή θα είναι καθοριστική και για την τελική έκβαση της αγωγής. Ο συνήγορος της ενάγουσας-καθ' ης η αίτηση στην δική του αγόρευση, αναφέρθηκε στη Δ.27 Κ.1 που καθορίζει την εξουσία του Δικαστηρίου για την προδικασία νομικού σημείου. Στη συνέχεια, ισχυρίστηκε ότι η αίτηση είναι πρόωρη αφού δεν υπάρχει συναίνεση ως προς τα γεγονότα. Επίσης καταχωρήθηκε πριν ακόμη συμφωνηθεί από τους διαδίκους, το υπόβαθρο των πραγματικών γεγονότων. Ακολούθως, ο συνήγορος αναφέρθηκε στα επίδικα θέματα των δύο υπό κρίση αγωγών, ισχυριζόμενος ότι αυτά δεν ταυτίζονται. Ως εκ τούτου σκοπός της παρούσας αίτησης είναι η πρόκληση εντυπώσεων και εξόδων. Η ενάγουσα κατά τον συνήγορο, ορθά και προς αποφυγή σύγχυσης, καταχώρισε την παρούσα αγωγή. Δεν μπορεί δε να εξαναγκαστεί να ανταπαιτήσει δια μέσου της αγωγής 1363/15, τα ποσά που παραχώρησε με τα επίδικα δάνεια. Νομική πτυχή: Το θέμα της εξέτασης νομικών σημείων που εγείρονται στα δικόγραφα διέπεται από την Δ.27 Κ.1&2 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας. Συγκεκριμένα, ο Κανονισμός 1 επιτρέπει σε διάδικο να εγείρει μέσα από τα δικόγραφα οποιονδήποτε νομικό σημείο, το οποίο θα αποφασίζεται από το Δικαστήριο σε οποιονδήποτε στάδιο που κρίνει ότι είναι βολικό. Ο δε Κανονισμός 2, αναφέρει ότι στην περίπτωση που το νομικό σημείο ουσιαστικά κρίνει ολόκληρη την αγωγή ή οποιοδήποτε μέρος της ή βάση υπεράσπισης, ανταπαίτησης ή απάντησης, τότε το Δικαστήριο δύναται να εκδικάσει προδικαστικά το θέμα και μπορεί είτε να απορρίψει την αγωγή ή να εκδώσει οποιοδήποτε διάταγμα θεωρήσει δίκαιο. Η Δ.27 Κ.1&2 έχει ως ακολούθως:
8. Any party shall be entitled to raise by his pleading any point of law, and any point so raised shall be disposed of by the Court at any stage that may appear to it convenient.
9. If in the opinion of the Court the decision of such point of law substantially disposes of the whole action, or of any distinct cause of action, ground of defence, counter-claim, or reply therein, the Court may thereupon dismiss the action or make such other order therein as may be just. Από την ανάγνωση της πιο πάνω διαταγής αλλά και μελέτη της σχετικής επί του θέματος νομολογίας, προκύπτει ότι οι αρχές που εφαρμόζει το Δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας είναι οι ακόλουθες:
10. Το νομικό σημείο πρέπει να εγείρεται στα δικόγραφα και η αίτηση για την προδικασία του να καταχωρείται κατά το χρόνο που κλείνουν οι έγγραφες προτάσεις, κατά προτίμηση στην αίτηση για οδηγίες ή εν πάση περιπτώσει το συντομότερο δυνατόν μετά τις έγγραφες προτάσεις.
11. Η σχετική αίτηση πρέπει να καθορίζει το συγκεκριμένο νομικό σημείο που εγείρεται.
12. Η έκδοση τέτοιας διαταγής γίνεται κατά κανόνα όταν το Δικαστήριο θεωρεί ότι το κρινόμενο νομικό σημείο εγείρει σοβαρό νομικό θέμα, το οποίο αν αποφασιστεί υπέρ του αιτητή, αποφασίζεται η όλη υπόθεση ή ένα ουσιώδες θέμα της αγωγής.
13. Τέτοια διαταγή εκδίδεται με φειδώ και σε εξαιρετικά απλές και καθαρές περιπτώσεις και όχι στις περιπτώσεις εκείνες που τα εγειρόμενα θέματα, λόγω της ασάφειας των γεγονότων ή του νόμου, θα πρέπει να αποφασιστούν κατά την ακρόαση.
14. Ζητήματα πραγματικά ή εν μέρει νομικά και εν μέρει πραγματικά δεν μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο προδικαστικής εξέτασης.
15. Θα πρέπει τα γεγονότα με βάση τα οποία το νομικό σημείο θα αποφασιστεί να μην είναι υπό αμφισβήτηση. Ως εκ τούτου διαταγή δυνάμει της Δ.27 Κ.1&2 δεν εκδίδεται όταν υπάρχουν αμφισβητούμενα γεγονότα. (βλ. μεταξύ άλλων Stylianides v. Paschalides