Valeriy Polosmak κ.α. ν. FELLACO SERVICES LIMITED κ.α., Γενική Αίτηση Αρ. 90/2015, 31/1/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2017:A18 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Χ.Μαλαχτού, Π.Ε.Δ. Γενική Αίτηση Αρ. 90/2015 Επί τοις αφορώσι το Εμπίστευμα «YIASEMI TRUST» που δημιουργήθηκε με την Συμφωνία Εμπιστεύματος ημερομηνίας 06/10/2011 μεταξύ του ANATLIY POLOSMAK, τέως από τη Ρωσία και της Εταιρείας FELLACO SERVICES LIMITED και Επί τοις αφορώσι τους περί Διεθνών Εμπιστευμάτων Νόμους του 1992 έως 2013 Μεταξύ:
- Valeriy Polosmak
- Liudmila Polosmak
- Tatiana Anatolievna Polosmak
- Anfica Valerievna Polosmak, ανήλικη δια των γονέων και εχόντων τη γονική μέριμνα και πλησιεστέρων φίλων αυτής, Valiery Polosmak και Tatiana Anatolievna Polosmak
- Ignatiy Valerievich Polosmak, ανήλικος δια των γονέων και εχόντων την γονική μέριμνα και πλησιεστέρων φίλων αυτού, Valeriy Polosmak και Tatiana Anatolievna Polosmak
- Michael Valerievich Polosmak, ανήλικος δια των γονέων και εχόντων την γονική μέριμνα και πλησιεστέρων φίλων αυτού Valeriy Polosmak και Tatiana Anatolievna Polosmak Αιτητές και
- FELLACO SERVICES LIMITED
- Viacheslav Nikolaevich Butirskiy Καθ΄ ων η Αίτηση Αίτηση ημερ. 6.9.2016 Ημερ.: 31.1.2017 Για την Αιτήτρια - Καθ΄ ης η Αίτηση 1: κ.Ν.Δαμιανού Για τους Καθ΄ ων η Αίτηση - Αιτητές: κ.Χ.Χαραλαμπίδης για Γιώργος Χαραλαμπίδης & Σία ΔΕΠΕ και Keane Vgenopoulou & Associates LLC EΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η υπόθεση αφορά το εμπίστευμα «YIASEMI TRUST» το οποίο δημιουργήθηκε δυνάμει συμφωνίας εμπιστεύματος ημερ. 6.10.
- Το εμπίστευμα είχε ως επίτροπο (trustee) την Καθ΄ ης η Αίτηση 1, Fellaco. Ο Καθ΄ ου η Αίτηση 2 ήταν ο προστάτης του εμπιστεύματος. Την 7.6.2016, ερήμην της Fellaco, εκδόθηκε διάταγμα με το οποίο αυτή αντικαταστάθηκε και διορίστηκε νέα επίτροπος του εμπιστεύματος η εταιρεία PRO-NOM Services Ltd. Η Fellaco διατάχθηκε όπως παραδώσει όλα τα έγγραφα και τους φακέλους του εμπιστεύματος στη νέα επίτροπο. Περαιτέρω, διατάχθηκε η παραχώρηση (vesting) της περιουσίας του εμπιστεύματος στη νέα επίτροπο. Η διαδικασία είχε αρχίσει με Εναρκτήρια Αίτηση που είχε καταχωριστεί την 29.9.2015 και επιδόθηκε στην Fellaco την 5.11.
- Η Fellaco παρέλειψε να καταχωρήσει σημείωμα εμφάνισης οπόταν την 8.4.2016 οι Αιτητές καταχώρησαν αίτηση για οδηγίες. Η Εναρκτήρια Αίτηση ορίστηκε για ακρόαση την 12.5.2016 με οδηγίες ότι η μαρτυρία θα μπορούσε να παρουσιαστεί με ένορκες δηλώσεις. Την 12.5.2016 δόθηκε αναβολή αφού οι Αιτητές βρίσκονταν στο εξωτερικό. Η υπόθεση επαναορίστηκε την 7.6.2016 οπόταν και εκδόθηκε η προσβαλλόμενη Απόφαση. Είχε, την ίδια ημέρα, προηγηθεί η απόσυρση και απόρριψη, άνευ βλάβης, της Εναρκτήριας Αίτησης εναντίον του Καθ΄ ου η Αίτηση
- Η Απόφαση εκδόθηκε στη βάση δύο Ενόρκων Δηλώσεων ημερ. 6.6.2016, της Χριστίνας Βγενοπούλου, δικηγόρου στη δεύτερη δικηγορική εταιρεία που εκπροσωπεί τους Αιτητές, και του Αιτητή
- Αναφερόταν στις Ενορκες Δηλώσεις που επί της ουσίας είναι σχεδόν ίδιες, ότι οι δικαιούχοι του εμπιστεύματος είχαν χάσει την εμπιστοσύνη τους προς την Fellaco. Καταλογιζόταν σε αυτήν πως χωρίς οδηγίες εκ μέρους του εμπιστευματοπάροχου, που είχε στο μεταξύ αποβιώσει, πρόσθεσε ως δικαιούχους του εμπιστεύματος τα ανήλικα τέκνα και τη σύζυγο του Αιτητή 1 (Αιτητές 3 - 6) και ότι διόρισε επιπρόσθετο προστάτη του εμπιστεύματος που δεν συγκατατίθετο και δεν γνώριζε για το διορισμό του. Σε σχέση με την ακίνητη περιουσία του εμπιστεύματος, στη Ρωσία, καταλογιζόταν στη Fellaco ότι καταχώρησε επιπρόσθετες συμφωνίες των οποίων το περιεχόμενο οι δικαιούχοι αγνοούσαν. Είχε επίσης αναφερθεί ότι η Fellaco δεν είχε την απαραίτητη άδεια όπως προβλέπεται στον περί Ρύθμισης των Επιχειρήσεων Παροχής Διοικητικών Υπηρεσιών Νόμο του 2012 (αρ.196(Ι) του 2012) για να παρέχει διοικητικές υπηρεσίες και πως τον Αύγουστο του 2015 της επιβλήθηκε διοικητικό πρόστιμο από το Συμβούλιο της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς. Περαιτέρω, αναφέρθηκε ότι η Fellaco είχε αποδεχτεί την αντικατάσταση της νοουμένου ότι η διαδικασία θα γινόταν μέσω του Δικαστηρίου. Με την υπό κρίση Αίτηση η Fellaco εξαιτείται την ακύρωση και τον παραμερισμό της Απόφασης ημερ. 7.6.2016, τόσο δικαιωματικά (ex debito justitiae) όσο και στα πλαίσια άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Περαιτέρω εξαιτείται διάταγμα που να τροποποιεί το διάταγμα (προφανώς εννοούνται τα διατάγματα που εμπεριέχονται στην Απόφαση) ώστε να διοριστεί ως επίτροπος του εμπιστεύματος ανεξάρτητο πρόσωπο το οποίο να μην ελέγχεται ή να εξουσιάζεται ή να λαμβάνει εντολές από τους Αιτητές 1 -
- Προτείνονται δύο λογιστικοί οίκοι. Η Αίτηση υποστηρίζεται από Ενορκη Δήλωση ημερ. 6.9.2016 του Χαράλαμπου Φελλά, διευθυντή της Fellaco. Οι Αιτητές καταχώρησαν Ειδοποίηση Πρόθεσης Ενστασης με οκτώ λόγους ένστασης, που υποστηρίζεται από Ενορκη Δήλωση ημερ. 18.11.2016 της Βγενοπούλου. Η Αίτηση βασίζεται στη Δ.17 θ.10 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία προνοεί πως: «Όταν εκδοθεί απόφαση σύμφωνα με τους προηγούμενους κανονισμούς αυτής της διάταξης θα είναι νόμιμο για το Δικαστήριο στην κατάλληλη περίπτωση να παραμερίσει ή διαφοροποιήσει τέτοια απόφαση με όρους που θα ήθελαν φανεί δίκαιοι.» Στην Ιωάννου ν. Σκάφους «Veronica»
(2003)1(Α) Α.Α.Δ. 437, 440 αναφέρεται ότι: «Κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας το δικαστήριο θα πρέπει να επιτύχει εξισορρόπηση μεταξύ δύο θεμελιωδών αρχών. Την ανάγκη από την μια να διατηρηθεί το δικαίωμα των διαδίκων να ακουστούν και από την άλλη την ανάγκη εξασφάλισης της ταχείας απονομής δικαιοσύνης..» Στην Siberia Air v. Πουλλίκα
(2005)1(Β) Α.Α.Δ. 893, 897 αναφέρεται ότι: «Είναι γεγονός ότι το πιο σημαντικό στοιχείο σε αιτήσεις αυτής της μορφής είναι η ύπαρξη εκ πρώτης όψεως καλής υπεράσπισης. Όταν ένας διάδικος επιτύχει να αποδείξει ότι έχει εκ πρώτης όψεως καλή υπεράσπιση, καλύπτει ότι σχεδόν απαιτείται για τον παραμερισμό της απόφασης που εκδόθηκε στην απουσία του. Ωστόσο, η απόδειξη εκ πρώτης όψεως καλής υπεράσπισης δεν είναι στοιχείο απόλυτα καθοριστικό για την επιτυχία της αίτησης και τον παραμερισμό της ερήμην εκδοθείσας απόφασης. Το δικαστήριο, διατηρεί την ευχέρεια να αρνηθεί το επανάνοιγμα της υπόθεσης όταν διαπιστώσει ότι η διαγωγή του διάδικου που εξαιτείται τον παραμερισμό της ερήμην εκδοθείσας απόφασης είναι τέτοια που πλήττει το συμφέρον της απονομής της δικαιοσύνης. Αν διαπιστωθεί ότι η συμπεριφορά του αιτητή είναι ασυγχώρητα περιφρονητική μέχρι βαθμού καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας ή των δικαιωμάτων του αντιδίκου του ή αδικαιολόγητα καθυστερεί ή ανεξήγητα παραλείπει να κινηθεί με την πρώτη δυνατή ευκαιρία στην προώθηση αίτησης για παραμερισμό της απόφασης, αυτή η συμπεριφορά, που με άλλα λόγια συνιστά αδιαφορία, μπορεί να αποβεί παράγων αποτυχίας της αίτησης για παραμερισμό.» Είναι λοιπόν καθαρή η νομική πλευρά της υπό κρίση Αίτησης. Ο αιτητής έχει το βάρος να ικανοποιήσει το Δικαστήριο πως έχει επί της ουσίας της υποθέσεως συζητήσιμη ή εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση (prima facie defence on the merits) και, περαιτέρω, να εξηγήσει και ικανοποιήσει το Δικαστήριο για τους λόγους της δικονομικής του παράλειψης που είχε ως συνέπεια την έκδοση απόφασης εναντίον του και να δικαιολογήσει τυχόν καθυστέρηση στην καταχώριση της αίτησης για τον παραμερισμό της. Όσο και αν το ζήτημα της μη εμφάνισης εξετάζεται ανεξάρτητα των άλλων θεμάτων που εγείρονται σε μια αίτηση για παραμερισμό, φαίνεται να είναι η προσέγγιση της νομολογίας πως αν η δικαιολογία για την παράλειψη εμφάνισης προβάλλει λογική και δεν συνιστά η απραξία του αιτητή περιφρόνηση του συστήματος απονομής της δικαιοσύνης και εφόσον έχει προβάλει καλή υπεράσπιση επί της ουσίας, η απόφαση θα παραμεριστεί. Είναι σε καθαρές μόνο περιπτώσεις έλλειψης ενδιαφέροντος που η μη εμφάνιση κρίθηκε ως αφ' εαυτής τροχοπέδη στο "επανάνοιγμα" της υπόθεσης. Παντελής έλλειψη ενδιαφέροντος αποδόθηκε στην αιτήτρια στην υπόθεση Ευγενίου v. Ιωάννου
(1993)1 Α.Α.Δ. 812. Στην Λοϊζου v. Λαϊκή Τράπεζα
(1999)1(Β) Α.Α.Δ. 778, η συμπεριφορά των αιτητών χαρακτηρίστηκε ως κλασσική περίπτωση περιφρόνησης των διαδικαστικών διαδικασιών, ενώ στην K.C.P. Commission Agents & Importers Ltd v. Μιχαήλ
(1993)1 Α.Α.Δ. 415, η αίτηση απορρίφθηκε γιατί πέραν του ότι η αιτήτρια δεν έπραξε ότι ήταν λογικά αναμενόμενο υπήρξε και κακοπιστία ασυμβίβαστη με την προβολή γνήσιας εκ πρώτης όψεως υπερασπίσεως. Σε σχέση με το ζήτημα της αποκάλυψης καλής υπεράσπισης επί της ουσίας της υπόθεσης, λαμβάνεται υπόψη και η φύση της αξίωσης. Οι Αιτητές ως δικαιούχοι του εμπιστεύματος δεν έχουν δικαίωμα στην επιλογή του επιτρόπου του εμπιστεύματος. Την Fellaco επέλεξε ο εμπιστευματοπάροχος και ο σεβασμός προς την επιθυμία του είναι η αφετηρία εξέτασης του επίδικου θέματος. Το αίτημα των δικαιούχων για αντικατάσταση της Fellaco είχε ως υπόβαθρο και προωθήθηκε στη βάση της παρουσιασθείσας μαρτυρίας ότι η Fellaco ήταν ακατάλληλη για να συνεχίσει ως επίτροπος του εμπιστεύματος και ότι ενεργούσε κατά τρόπο ασυμβίβαστο με τα καθήκοντα της ως επίτροπος. Στο στάδιο αυτό δεν εναποτίθεται ιδιαίτερη βαρύτητα στις θέσεις που εμπεριέχονται στην Ενορκη Δήλωση που υποστηρίζει την Ενσταση. Και τούτο γιατί στο διαδικαστικό αυτό στάδιο το Δικαστήριο δεν αξιολογεί τις εκατέρωθεν θέσεις, δεν προβαίνει σε ευρήματα ως προς τα ουσιαστικά γεγονότα της υπόθεσης, ούτε και επιδεικνύει προτίμηση στη θέση της μιας ή της άλλης πλευράς. Επομένως, στα περιστατικά της παρούσας υπόθεσης καλή υπεράσπιση επί της ουσίας της υπόθεσης μπορεί να συνιστά η στον κατάλληλο βαθμό τεκμηριωμένη άρνηση των όσων καταλογίστηκαν στη Fellaco. Στην Καλλής ν. Alpha Bank Ltd
(2002)1(Β) A.A.Δ. 793 αναφέρεται πως η αποδοχή ισχυρισμών χωρίς ίχνος υποστηρικτικού υλικού που να προσδίδει σε αυτούς κάποια βαρύτητα θα ισοδυναμούσε με κλονισμό της βεβαιότητας που πρέπει να υπάρχει τόσο για την τελεσιδικία των δικαστικών αποφάσεων όσο και για τα δικαιώματα των πολιτών. Υιοθετείται (στη σελ. 799) απόσπασμα από την πρωτόδικη απόφαση όπου αναφέρεται: «... η αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης προϋποθέτει αλλά και εξυπακούει κάτι περισσότερο από την απλή παράθεση από τον αιτητή μιας εκδοχής, διαφορετικής από εκείνης του ενάγοντα. Θα πρέπει να προσκομιστούν στο Δικαστήριο κάποια αποδεικτικά στοιχεία τα οποία εξυπακούεται πως θα πρέπει να εμπεριέχουν κάποιο βαθμό πειστικότητας που θα καθορίζεται και θα καταδεικνύεται μέσα από τους ίδιους τους προβαλλόμενους ισχυρισμούς, ώστε η διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου να μην ασκείται επί ματαίω και μόνο αν θα εξυπηρετηθεί χρήσιμος σκοπός επίλυσης της διαφοράς των διαδίκων. Το βάρος απόδειξης είναι στους ώμους του αιτητή.» Στην Orams κ.α. ν. Αποστολίδη
(2006)1(Β) Α.Α.Δ. 1402, τονίστηκε ότι απαιτείται από τον αιτητή να δώσει επαρκή στοιχεία που να δικαιολογούν το επανάνοιγμα της υπόθεσης, επομένως δεν αρκεί η προβολή μιας θέσης αλλά η σε κάποιον έστω μικρό βαθμό τεκμηρίωσή της (βλ. Δωρίτη ν. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ
(2012)1(Α) Α.Α.Δ. 314). Με την Ενορκη Δήλωση Φελλά τίθενται υπό αμφισβήτηση τα όσα κατά την απόδειξη της υπόθεσης καταλογίστηκαν στη Fellaco. Επισημαίνεται η πρόθεση του εμπιστευματοπάροχου κατά τη δημιουργία του εμπιστεύματος να θέσει την περιουσία αντικείμενο του εμπιστεύματος εκτός του ελέγχου του υιού του, Αιτητή 1, για λόγους που αφορούσαν τον χαρακτήρα και την εικόνα που παρουσίαζε, ώστε ο τελευταίος να μην τη διασπαθίσει και πως σκοπός του εμπιστευματοπάροχου ήταν να εξασφαλίσει την ευημερία και τα συμφέροντα στην περιουσία των ανηλίκων εγγονιών του, Αιτητών 4, 5 και
- H Fellaco διορίστηκε από τον εμπιστευματοπάροχο. Τα ανήλικα για τυπικούς λόγους δεν ήταν εξ υπαρχής δικαιούχοι του εμπιστεύματος. Περαιτέρω, ο Φελλάς περνά στην αντεπίθεση και καταλογίζει στον Αιτητή 1 ενέργειες παρέμβασης και προβολής εμποδίων στην καλή διαχείριση του εμπιστεύματος από τη Fellaco. Eνέργειες αντίθετες με τα καλώς νοούμενα συμφέροντα της περιουσίας του εμπιστεύματος. Επισημαίνει, ακόμα, τη διασύνδεση της PRO-NOM Services Ltd με τους δικηγόρους του Αιτητή
- Ο Φελλάς δεν αρνείται ότι η Fellaco συγκατατέθηκε στην απομάκρυνση της από τη θέση του επιτρόπου, αναφέρει όμως ότι υπαναχώρησε όταν διέβλεψε ότι ο Αιτητής 1 ενεργούσε σε αντίθεση με τα καλώς νοούμενα συμφέροντα της περιουσίας του εμπιστεύματος και προσπαθούσε να θέσει υπό τον έλεγχο του την περιουσία του εμπιστεύματος στη Ρωσία. Η Fellaco δεν συμφωνούσε και δεν παραιτήθηκε από επίτροπος για να προστατεύσει τα συμφέροντα των ανηλίκων Αιτητών 4 -
- Επισημαίνει, ακόμη, ο Φελλάς ότι η προσβαλλόμενη Απόφαση εκδόθηκε ερήμην και του προστάτη του εμπιστεύματος στον οποίο η Εναρκτήρια Αίτηση ουδέποτε επιδόθηκε. Για το ζήτημα της σχετικής αδειοδότησης της Fellaco αναφέρει ο Φελλάς ότι η Fellaco διορίστηκε ως επίτροπος από τον εμπιστευματοπάροχο πριν το 2012 που τέθηκε σε ισχύ η σχετική νομοθεσία. Σε κάθε περίπτωση, το ζήτημα είναι σημαντικό και, εφόσον επανανοιχθεί η υπόθεση, θα απασχολήσει το Δικαστήριο κατά την ακρόαση της Εναρκτήριας Αίτησης, με τη συμμετοχή όλων των ενδιαφερομένων μερών ώστε να διακριβωθούν τα ακριβή γεγονότα και η πραγματική διάσταση του ζητήματος. Ως προς το ζήτημα της μη εμφάνισης στη διαδικασία, αποδέχεται ο Φελλάς ότι η Εναρκτήρια Αίτηση επιδόθηκε την 5.11.2015 στον ίδιο για την Fellaco και διατείνεται ότι ο επιδότης που του την επέδωσε του ανάφερε ότι η Αίτηση δεν ήταν ορισμένη, ότι θα ακολουθούσε ο ορισμός της και πως στη συνέχεια θα ελάμβανε νέο έγγραφο. Ότι η Εναρκτήρια Αίτηση δεν ήταν ορισμένη ήταν γεγονός, όμως, σε αυτή ρητά αναφέρεται ότι η Fellaco καλείτο όπως μέσα σε επτά ημέρες από την επίδοση καταχωρήσει εμφάνιση. Είναι γνωστό και στο ευρύ κοινό ότι η επίδοση δικαστικού εγγράφου είτε καλεί τον παραλήπτη να εμφανιστεί στο Δικαστήριο, είτε του κοινοποιεί την ύπαρξη κάποιας δικαστικής διαδικασίας που τον αφορά ώστε, με τον τρόπο που προνοείται, να μπορεί να λάβει μέρος σε αυτή ή και να προασπίσει τα όποια δικαιώματα του. Σε άλλη περίπτωση μπορεί να τον διατάσσει να προβεί σε κάποια ενέργεια ή να αποστεί από την τέλεση μιας πράξης. Γενικά, είναι γνωστό στον κόσμο πως η παραλαβή δικαστικού εγγράφου έχει νομικές συνέπειες και τυχόν αδιαφορία ή παράλειψη συμμόρφωσης ή λήψης των απαραίτητων μέτρων μπορεί να έχει δυσμενείς επιπτώσεις για τα δικαιώματα ή συμφέροντα του προσώπου που η επίδοση αφορά. Η αποδοχή συμβουλής από τον επιδότη αναφορικά με τις συνέπειες της επίδοσης ή πως πρέπει ο παραλήπτης να ενεργήσει δεν συνιστά σοβαρή προσέγγιση. Σε κάθε όμως περίπτωση, όπως ο Φελλάς αναφέρει, παρέδωσε την Εναρκτήρια Αίτηση που του επιδόθηκε στη συνεργάτιδα του Λουκία Μιχαήλ για να τη διαβιβάσει στους δικηγόρους της Fellaco κ.κ. Δαμιανού & Λάρκου. Όταν την 3.8.2016 του επιδόθηκε η προσβαλλόμενη Απόφαση εξεπλάγηκε και διερεύνησε το ζήτημα. Διαπίστωσε ότι η Μιχαήλ, που από το Μάρτιο του 2016 είχε πάψει να είναι συνεργάτιδα του, δεν είχε διαβιβάσει την Εναρκτήρια Αίτηση στους δικηγόρους της Fellaco. Αναφέρει ο Φελλάς ότι σε σχέση με το εμπίστευμα είχαν προηγηθεί άλλες τρεις δικαστικές διαδικασίες στις οποίες η Fellaco έλαβε μέρος εμφανιζόμενη με δικηγόρο, επιδεικνύοντας το ενδιαφέρον της. Ιδιαίτερη μνεία γίνεται στη Γενική Αίτηση 95/2014 η οποία εκκρεμούσε ενώπιον του Δικαστηρίου μέχρι και την 11.1.2016 και στην οποία η Fellaco εκπροσωπείτο από τους δικηγόρους της. Eπισημαίνεται ότι κατά το στάδιο που οι Αιτητές καταχώρησαν την αίτηση για οδηγίες στην παρούσα η Γενική Αίτηση 95/2014 είχε ήδη αποσυρθεί. Όμως, εκκρεμούσε στο χρόνο που επιδόθηκε η Εναρκτήρια Αίτηση. Επομένως, κατά το χρόνο που σημειωνόταν η παράλειψη της Fellaco να εμφανιστεί στην παρούσα διαδικασία, αυτή εμφανιζόταν σε συναφή υπόθεση, όπου οι Αιτητές εκπροσωπούνταν από τους ίδιους δικηγόρους. Δεν ήταν βέβαια υποχρέωση των δικηγόρων των Αιτητών να διερευνήσουν γιατί η Fellaco, ενώ εμφανιζόταν στη Γενική Αίτηση 95/2014 δεν είχε καταχωρήσει εμφάνιση στην παρούσα. Ούτε είχαν υποχρέωση να επιστήσουν την προσοχή των δικηγόρων της Fellaco στην παράλειψη. Αυτό όμως που προκύπτει ως αντικειμενικό δεδομένο είναι ότι η μη εμφάνιση στην Εναρκτήρια Αίτηση δεν είναι απότοκο έλλειψης ενδιαφέροντος ή ασέβειας ή περιφρόνησης προς τη δικαστική διαδικασία αλλά καλόπιστης παραδρομής. Η εκκρεμοδικία στη Γενική Αίτηση 95/2014 στην οποία η Fellaco εκπροσωπείτο από δικηγόρο, δικαιολογημένα μπορούσε να της δημιουργήσει την εντύπωση ότι οι υποθέσεις της σε σχέση με τους Αιτητές και το συγκεκριμένο εμπίστευμα, περιλαμβανομένης και της Εναρκτήριας Αίτησης, ετύγχαναν χειρισμού από τους δικηγόρους της. Αλλωστε, ανάλογη συμπεριφορά επέδειξαν και οι Αιτητές. Ενώ από 12.11.2015 (επτά ημέρες μετά την επίδοση) θα μπορούσαν να προωθήσουν τη διαδικασία εναντίον της Fellaco, δεν το έπραξαν και ενήργησαν πέντε μήνες μετά, με την καταχώρηση της Αίτησης για οδηγίες την 8.4.2016 και αφού την 11.1.2016 αποσύρθηκε η Γενική Αίτηση 95/
- Όπως προειπώθηκε, η υπόθεση αφορά σε ευαίσθητο τομέα του δικαίου. Το Δικαστήριο αισθάνεται το ιδιαίτερο βάρος στη ρύθμιση του ζητήματος κατά τρόπο που να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα του εμπιστεύματος προς ευόδωση των σκοπών και προσδοκιών του εμπιστευματοπάροχου. Είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι η Καθ΄ ης η Αίτηση 1 έχει αποκαλύψει συζητήσιμη ή εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση επί της ουσίας της αγωγής και έχει επαρκώς εξηγήσει και ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι ο λόγος που δεν εμφανίστηκε στη διαδικασία οφειλόταν σε καλόπιστη παραδρομή. Ικανοποιητική είναι και η εξήγηση αναφορικά με το χρόνο καταχώρησης της Αίτησης, ένα περίπου μήνα μετά την προς αυτή επίδοση της προσβαλλόμενης Απόφασης, λαμβανομένου υπόψη ότι ήταν ο μήνας των θερινών διακοπών των δικηγόρων της. Το ζήτημα του παραμερισμού της Απόφασης δικαιωματικά παραμένει σημαντικό σε σχέση με τον επιδικασμό των εξόδων της διαδικασίας. Η θέση της Fellaco εδράζεται στη διαπίστωση ότι στη νομική βάση της αίτησης ημερ. 8.4.2016, με την οποία οι Αιτητές εξαιτήθηκαν τον ορισμό της εναρκτήριας κλήσης για ακρόαση και οδηγίες ως προς την προσκόμιση της μαρτυρίας, δεν εμπεριέχεται η Δ.17, θ.12 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Σύμφωνα με αυτό, όπου ένας καθ΄ ου η αίτηση σε εναρκτήρια κλήση στην οποία απαιτείται να καταχωριστεί εμφάνιση παραλείπει να εμφανιστεί εντός του καθορισμένου χρόνου, ο αιτητής δύναται να αποταθεί στο Δικαστήριο για καθορισμό ακρόασης τέτοιας κλήσης και το Δικαστήριο θα καθορίσει χρόνο για την ακρόαση αυτής της κλήσης με όρους (αν υπάρχουν) όπως θα θεωρήσει πρέπον. Η μη συμπερίληψη της Δ.17, θ.12 παραβιάζει τις επιτακτικές διατάξεις της Δ.48, θ.1 των Θεσμών. Ο καθορισμός του νομικού υπόβαθρου με αναφορά στο άρθρο ή άρθρα της νομοθεσίας και των Θεσμών που το στοιχειοθετούν αποτελεί όρο απαράβατο για την εγκυρότητα του δικονομικού μέτρου (βλ. Μαχλουζαρίδης ν. Ιωαννίδης κ.α.
(1990)1 Α.Α.Δ. 965). Η μη συμπερίληψη της Δ.17, θ.12 θεωρείται παρατυπία σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.
- Ωστόσο, η παρατυπία ουδέποτε θεραπεύτηκε. Η αίτηση ημερ. 8.4.2016 προωθήθηκε και η εναρκτήρια αίτηση ορίστηκε γι΄ ακρόαση ενώ έλειπε το νομικό υπόβαθρο το οποίο θα παρείχε εξουσία στο Δικαστήριο να ορίσει την εναρκτήρια αίτηση για ακρόαση. Επομένως, η εκδοθείσα Απόφαση ήταν το αποτέλεσμα διαδικασίας στην οποία υπήρχε το στοιχείο της παρατυπίας. Δεν ήταν, συνεπώς, κανονικά εκδοθείσα απόφαση και ως τέτοια θα πρέπει να παραμεριστεί και δικαιωματικά. Ως εκ των ανωτέρω, εκδίδεται διάταγμα με το οποίο παραμερίζεται η Απόφαση ημερ. 7.6.
- Η εξαιτούμενη θεραπεία (Δ) απορρίπτεται. Τέτοια θεραπεία δεν θα μπορούσε να αποτελέσει αντικείμενο σε αίτηση παραμερισμού εκδοθείσας απόφασης όπως η υπό κρίση. Η αντικατάσταση της Fellaco και ο διορισμός συγκεκριμένου λογιστικού οίκου ή άλλου επιτρόπου του εμπιστεύματος είναι ζήτημα που αφορά στην εκδίκαση της Πρωτογενούς Αιτήσεως. Τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται υπέρ της Καθ΄ ης η Αίτηση 1 και εναντίον των Αιτητών, όπως τούτα θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της Εναρκτήριας Αίτησης και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, οπόταν και θα είναι πληρωτέα. (Υπ.)........................... Χ.Μαλαχτός Π.Ε.Δ. /ΚΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο