Εφροσύνη Μονού και Αχιλλέας Μαλλιώτης, υπό την ιδιότητά τους ως διαχειριστές της εταιρείας KYADA DEVELOPMENT CO LIMITED ν. OBSERVER HOTELS LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 1644/2016, 30/1/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2017:A12 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ηλ. Γεωργίου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1644/2016 Μεταξύ: Εφροσύνη Μονού και Αχιλλέας Μαλλιώτης, υπό την ιδιότητά τους ως διαχειριστές της εταιρείας KYADA DEVELOPMENT CO LIMITED Εναγόντων -και-
- OBSERVER HOTELS LIMITED
- ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΥ
- ΓΙΑΝΝΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΥ Εναγομένων Αίτηση ημερ. 6.10.16 30 Ιανουαρίου, 2017 Εμφανίσεις: Για ενάγοντες - αιτητές: κα Βαρναβίδου Για εναγόμενη 1 - καθ΄ ης η αίτηση: κ. Καλλής ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
- Οι ενάγοντες με κλητήριο γενικώς οπισθογραφημένο αξιώνουν από όλους τους εναγόμενους, μεταξύ άλλων, αποζημιώσεις λόγω δόλου ή/και εξαπάτησης ή/και αμέλειας ως επίσης και διατάγματα με τα οποία να ακυρώνεται η σύμβαση ενοικίασης ημερ. 8.2.13 που καταρτίστηκε μεταξύ των εναγόντων και της εναγόμενης
- Στις 10.10.16 στα πλαίσια μονομερούς αίτησης, εκδόθηκε προσωρινό διάταγμα με το οποίο απαγορεύεται στην εναγόμενη 1 - καθ΄ης η αίτηση ή και στους υπαλλήλους ή/και αντιπροσώπους της από του να λειτουργούν το τουριστικό κατάλυμα με την επωνυμία Constantiana Beach Apartments, στην οδό Πιαλέ Πασιά 158 επί του ακινήτου των εναγόντων εκτός εάν εκδοθεί άδεια από τον ΚΟΤ, υπό τον όρο ότι οι ενάγοντες θα υπογράψουν εγγύηση €100.000.- για τυχόν ζημιές ήθελαν προκληθούν από την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
- Η αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της κας Ε. Μονού στην οποία μεταξύ άλλων, αναφέρονται τα ακόλουθα: (α) Είναι μια εκ των διαχειριστών της ενάγουσας εταιρείας και είναι πλήρως εξουσιοδοτημένη από τον άλλο διαχειριστή κ. Α. Μαλλιώτη να προβεί στην ένορκη δήλωση. Στις 24.6.15 διορίστηκαν ως διαχειριστές της ενάγουσας εταιρείας για ολόκληρη την περιουσία της με βάση ομόλογο κυμαινόμενης επιβάρυνσης ύψους €854.300.71 προς όφελος της Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ (βλ.Τεκμ.1). (β) Η εταιρεία είναι ιδιοκτήτρια του ακινήτου με την επωνυμία Constantiana Beach Apartments που βρίσκεται στην Λάρνακα (βλ.Τεκμ.3). Το εν λόγω ακίνητο χρησιμοποιείται ως ξενοδοχείο και τουριστικό κατάλυμα. Στις 8.2.13 η ενάγουσα εταιρεία συνήψε συμφωνία ενοικίασης με την εναγόμενη 1 - καθ' ης η αίτηση σε σχέση με το πιο πάνω ακίνητο (βλ.Τεκμ.5) και σύμφωνα με τους όρους αυτής έχει αρχική διάρκεια 10 ετών με μονομερές δικαίωμα των ενοικιαστών να την ανανεώσουν για περαιτέρω 10 έτη και επιπρόσθετα 10 έτη άμα τη λήξη της δεύτερης δεκαετίας. Με βάση την πιο πάνω συμφωνία, οι ενοικιαστές ήταν υπόχρεοι να εκδώσουν και ανανεώσουν τις σχετικές άδειες λειτουργίας του και οι ιδιοκτήτες υποχρεούνταν να υπογράφουν τα σχετικά έγγραφα και αιτήσεις. Περαιτέρω άλλες δύο εταιρείες στις οποίες είναι διευθυντές ο εναγόμενος 2 και ο υιός του, εναγόμενος 3, συνήψαν άλλα δυο ταυτόσημα μακροχρόνια συμβόλαια ενοικίασης με το ίδιο πρόσωπο. Οι εταιρείες, συμπεριλαμβανομένου και της ενάγουσας, αντιμετώπιζαν τραγικές οικονομικές δυσκολίες και όδευαν προς εκκαθάριση ή/και διαχείριση και έτσι υπήρχε σημαντικός κίνδυνος κατάσχεσης των ακινήτων από τραπεζικό οργανισμό. Επομένως ισχυρίζεται ότι, η σύναψη των πιο πάνω συμφωνιών έγινε με δόλιο τρόπο ώστε να επιτευχθεί μια μακροχρόνια χρήση των ακινήτων και να μην υπάρχει πιθανότητα κατάσχεσης τους από τραπεζικό οργανισμό. Αναφέρει ότι πρόκειται για μη πραγματικές συμφωνίες ενοικίασης και ότι η πρόθεση των εναγομένων 2 και 3 ήταν η καταδολίευση τόσο της εταιρείας όσο και των πιστωτών καθότι γνώριζαν ότι βρισκόταν σε τραγική οικονομική κατάσταση. (γ) Στις 13.7.16 η εταιρεία πώλησε το επίδικο ακίνητο στην Rise Property Ltd (βλ.Τεκμ.6). Επισημαίνω ότι παρά το γεγονός ότι σκοπός της πιο πάνω συμφωνίας ενοικίασης ήταν η λειτουργία του ακινήτου ως ξενοδοχείου, η καθ΄ης η αίτηση λειτουργεί το ακίνητο παράνομα και ειδικότερα μεταξύ άλλων χωρίς άδεια λειτουργίας από τον ΚΟΤ και παρά το γεγονός ότι η ενάγουσα υπέγραψε όλα τα αναγκαία έγγραφα.
- Η εναγόμενη 1 έφερε ένσταση στην οριστικοποίηση του πιο πάνω διατάγματος. Ο ευπαίδευτος συνήγορος της, στο στάδιο των αγορεύσεων περιόρισε τους λόγους ένστασης σε τρεις και ειδικότερα: (α) το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας δεν έχει δικαιοδοσία να εκδικάσει την παρούσα υπόθεση, (β) δεν έχει καταχωρηθεί κατάλληλο διοριστήριο δικηγόρου και τέλος (γ) η εγγύηση η οποία δόθηκε δεν είναι σύμφωνη με το νόμο. Όπως έχει ήδη επισημανθεί και πιο πάνω ο συνήγορος της καθ΄ης η αίτηση εγκατέλειψε όλους τους άλλους λόγους ένστασης και κάλεσε το Δικαστήριο να εξετάσει μόνο τα πιο πάνω ζητήματα. 5.1 Η νομολογία σε σχέση με τα προσωρινά διατάγματα είναι πασίγνωστη και το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 έχει αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων (βλ. Odysseos v. Pieris Estates & others
(1982)1 C.L.R.557). Oι αρχές καθορίστηκαν ως ακολούθως: (α) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. Το ερώτημα τούτο απαντάται θετικά εάν αντικειμενικά από τα δικόγραφα προκύπτει η ύπαρξη καλής βάσης αγωγής. Δεν χρειάζεται η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος, αλλά σοβαρές ενδείξεις για την πιθανότητα ύπαρξής του (Τ.Α. Μicrologic Computer Consultants Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1 A.A.Δ.1802). (β) Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας (visible chance of success), δηλαδή πιθανότητας οι ενάγοντες να δικαιούνται σε θεραπεία. Εκείνο το οποίο απαιτείται να αποδειχθεί στο στάδιο της έκδοσης του προσωρινού διατάγματος είναι κάτι περισσότερο από την απλή πιθανολόγηση, αλλά κάτι λιγότερο από το βαθμό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων (balance of probabilities) που είναι το μέτρο απόδειξης σε αστικές υποθέσεις (βλ. Louis Vuitton v. Δερμοσάκ κ.α.
(1992)1 (Β) Α.Α.Δ.1453). (γ) Ότι, εκτός αν εκδοθεί το διάταγμα, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη στους ενάγοντες σε μεταγενέστερο στάδιο. Αν οι αποζημιώσεις, με το μέτρο που ανακτώνται σύμφωνα με το κοινοδίκαιο, θα αποτελούσαν επαρκή θεραπεία και ο/οι εναγόμενος/οι θα ήταν σε οικονομική θέση να τις καταβάλουν, το Δικαστήριο κανονικά θα αρνηθεί να χορηγήσει παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα όσο ισχυρή και αν φαίνεται η αξίωση του ενάγοντα. 5.2 Επιπρόσθετα σε κάθε περίπτωση εξετάζεται από το Δικαστήριο κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδοθεί ή να διατηρηθεί ένα διάταγμα (βλ. Hellenic Bank Public Company Ltd v. Alpha Panareti Public Ltd Πολ. Εφ. Αρ. 145/11 ημερ. 13.6.2013). 5.3 Το Δικαστήριο δεν εξετάζει στο στάδιο αυτό την αίτηση με γνώμονα την κατάληξη τελικών συμπερασμάτων δεδομένου ότι αυτό αποτελεί έργο του εκδικάζοντος την ουσία της υπόθεσης Δικαστηρίου (Jonidexo v. Adidas [1984] 1 Α.Α.Δ. 263 και Γρηγορίου v. Χριστοφόρου [1995] 1 Α.Α.Δ.248, 269-70). Αναμφίβολα κάποια αξιολόγηση της προσφερόμενης μαρτυρίας σε σχέση με τη διαπίστωση της ικανοποίησης των κριτηρίων είναι αναγκαία όπως υπεδείχθη και στην υπόθεση Οδυσσέως (πιο πάνω) σελ. 569 χωρίς όμως να ισοδυναμεί αυτή η αξιολόγηση με τελεσίδικη κρίση.
- Εισήγηση ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας δεν έχει δικαιοδοσία. Ο ευπαίδευτος συνήγορος της εναγόμενης 1 - καθ' ης η αίτηση εισηγήθηκε ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας είναι αναρμόδιο να εκδικάσει την παρούσα αγωγή και αρμόδιο είναι το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεως. Αγορεύοντας προς υποστήριξη της πιο πάνω θέσης του ανέφερε ότι σύμφωνα με τους ισχυρισμούς των εναγόντων το υποστατικό δεν έχει άδεια από τον ΚΟΤ και έτσι δεν μπορεί να θεωρηθεί ως ξενοδοχείο και/ή ξενοδοχειακή μονάδα και/ή τουριστικό κατάλυμα για να εκπίπτει των προνοιών του περί Ενοικιοστασίου Νόμου.
- Σύμφωνα με το άρθρο 2 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου «ακίνητο σημαίνει κτίριο υπό ή προς ενοικίαση για κατοικία ή κατάστημα που βρίσκεται μέσα στα όρια ελεγχόμενης περιοχής και συμπληρώθηκε μέχρι 31η Δεκεμβρίου 1999». Θέσμιος ενοικιαστής είναι ο ενοικιαστής ακινήτου ο οποίος κατά τη λήξη ή τον τερματισμό της πρώτης ενοικίασης εξακολουθεί να κατέχει το ακίνητο και περιλαμβάνει κάθε θέσμιο ενοικιαστή πριν την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του πιο πάνω Νόμου. (βλ. άρθρο 2). Το ζήτημα της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων διέπεται από το άρθρο 4
(1)του πιο πάνω Νόμου. Στην υπόθεση Ιωάννου ν Πετρολίνα Λτδ κ.ά.
(1999)1Γ ΑΑΔ 2072 η οποία υιοθέτησε τα όσα αναφέρθηκαν στην υπόθεση Papageorghiou v Karayiannis
(1988)1 CLR 571 επισημάνθηκαν ακόλουθα: «Αν η διαφορά αναφέρεται σε οποιοδήποτε θέμα το οποίο είτε (α) αναφύεται κατά την εφαρμοχή του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, ή (β) αναφέρεται σε οποιοδήποτε παρεμπίπτον ή συμπληρωματικό θέμα το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων έχει αποκλειστική δικαιοδοσία για επίλυση της διαφοράς δυνάμει του άρθρου 4
(1)του Νόμου. Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις η δικαιοδοσία ανήκει στο Επαρχιακό Δικαστήριο. Δεν εγείρεται δυσκολία στις περιπτώσεις που εμπίπτουν εντός της κατηγορίας (α) πιο πάνω. Κύριο θέμα του περί Ενοικιοστασίου Νόμου είναι: i. Ο περιορισμός των εξουσιών του Δικαστηρίου να εκδίδει διατάγματα έξωσης σε σχέση μόνο με τις περιπτώσεις που απαριθμούνται εξαντλητικά στο άρθρου 11
(1)του Νόμου. ii. Η ρύθμιση του πληρωτέου, δυνάμει του άρθρου 8 του Νόμου, ενοικίου σε σχέση με τα υποστατικά στα οποία εφαρμόζεται ο Νόμος. iii. Η χορήγηση αποζημίωσης στον ενοικιαστή σε ορισμένες περιπτώσεις δυνάμει των προνοιών των άρθρων 12, 13 και 15 του Νόμου, και iv. Η χορήγηση νέας ενοικίασης στον ενοικιαστή δυνάμει των προνοιών του άρθρου 14 του Νόμου. Αν προκύψει οποιαδήποτε διαφορά σε σχέση με οποιοδήποτε από τα πιο πάνω θέματα, αυτή είναι διαφορά η οποία αφορά σε θέμα που εγείρεται κατά την εφαρμογή του Νόμου. Αυτή η διαφορά σαφώς εμπίπτει εντός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων δυνάμει του άρθρου 4
(1)του Νόμου. Η δυσκολία η οποία αναφύεται κάποτε αφορά τις υποθέσεις που εμπίπτουν εντός της κατηγορίας (β) πιο πάνω. Δεν είναι πάντοτε καθαρό κατά πόσο ένα θέμα αναφορικά με το οποίο έχει αναφύει διαφορά είναι 'παρεμπίπτον ή συμπληρωματικό' εντός της εμβέλειας του άρθρου 4
(1). Οι λέξεις 'συμπεριλαμβανομένου παντός παρεμπίπτοντος ή συμπληρωματικού θέματος' στο κείμενο του άρθρου 4
(1)σαφώς αναφέρονται στο πιο πάνω κύριο θέμα του Νόμου και δεν πρέπει να διαβάζονται ανεξάρτητα από αυτό. Το κατά πόσο μια διαφορά σε οποιαδήποτε δοσμένη υπόθεση αναφέρεται σε θέμα το οποίο είναι παρεμπίπτον ή συμπληρωματικό του κυρίου θέματος του νόμου ή όχι θα εξαρτηθεί από τη φύση της αξίωσης σε συνδυασμό με την θεραπεία που επιδιώκεται. Αν η αξίωση είναι διαμορφωμένη με τρόπο που για την επίλυση της θα είναι αναγκαία η εξέταση και εφαρμογή των προνοιών του περί Ενοικιοστασίου Νόμου ή η εξέταση των όρων της θέσμιας ενοικίασης η δικαιοδοσία ανήκει αποκλειστικά στο Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων.» Δεν υφίσταται θέσμια ενοικίαση όπου υπάρχει σύμβαση σε ισχύ και για να καταστεί κάποιος ενοικιαστής πρέπει είτε να λήξει η συμβατική ενοικίαση και να εξακολουθεί να κατέχει το ακίνητο είτε να τερματιστεί η συμβατική ενοικίαση και να εξακολουθεί να το κατέχει. Στην προκείμενη περίπτωση η εναγόμενη 1 - καθ΄ης η αίτηση η οποία μεταξύ άλλων ισχυρίζεται ότι το επίδικο ενοικιαστήριο έγγραφο βρίσκεται σε ισχύ και είναι καθόλα νόμιμο αναφέρει ότι το παρόν Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία. Όπως έχει ήδη επισημανθεί οι ενάγοντες με κλητήριο γενικώς οπισθογραφημένο αξιώνουν μεταξύ άλλων διάταγμα με το οποίο να ακυρώνεται η σύμβαση ενοικίασης λόγω δόλου και/ή απάτης από μέρους των εναγομένων. Στο παρόν στάδιο όπου εξετάζεται κατά πόσο δικαιολογείται ή όχι η οριστικοποίηση προσωρινού διατάγματος δεν υφίστανται αποκρυσταλλωμένα γεγονότα που να καταδεικνύουν καθοιονδήποτε τρόπο ότι το παρόν Δικαστήριο δεν έχει αρμοδιότητα να εκδικάσει την παρούσα υπόθεση. Συνεπώς η σχετική εισήγηση του ευπαιδεύτου συνηγόρου της εναγόμενης 1 - καθ' ης η αίτηση δεν με βρίσκει σύμφωνο και απορρίπτεται. 8.1 Εισήγηση ότι δεν έχει καταχωριστεί κατάλληλο διοριστήριο δικηγόρου. Ο ευπαίδευτος συνήγορος της εναγόμενης 1 - καθ΄ης η αίτηση εισηγήθηκε ότι ενώ στον τίτλο της αγωγής αναφέρονται ως ενάγοντες οι Εφροσύνη Μονού και Αχιλλέας Μαλλιώτης υπό την ιδιότητα τους ως διευθυντές της εταιρείας το διοριστήριο δικηγόρου υπογράφηκε μόνο από την κα Ε. Μονού και έτσι εισηγήθηκε ότι το δικόγραφο είναι άκυρο. 8.2 Από τον τίτλο του κλητηρίου εντάλματος καθορίζονται ως ενάγοντες «Εφροσύνη Μονού και Αχιλλέας Μαλλιώτης υπό την ιδιότητα τους ως διαχειριστές της εταιρείας KYADA DEVELOPMENT CO LIMITED». Ο δε τύπος διορισμού δικηγόρου που συνοδεύει το πιο πάνω κλητήριο αναφέρει τα ακόλουθα: «. Εγώ ΕΦΡΟΣΥΝΗ ΜΟΝΟΥ και ο Αχιλλέας Μαλλιώτης υπό την ιδιότητα ως διαχειριστές της εταιρείας KYADA DEVELOPMENT CO LIMITED δια του παρόντος εξουσιοδοτώ .». Ο πιο πάνω τύπος διορισμού δικηγόρου είναι υπογεγραμμένο από ένα πρόσωπο και ως αναφέρεται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση είναι υπογεγραμμένο μόνο από την κα Ε. Μονού, γεγονός που αναγνώρισε και η συνήγορος των αιτητών. Η Δ.2(Θ)14 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας προνοεί τα ακόλουθα: «Κανένα κλητήριο ένταλμα με απαίτηση πέραν των €9,00 θα πρέπει (όταν ο Ενάγοντας κατοικεί στην Κύπρο) να σφραγίζεται όταν παρουσιάζεται από δικηγόρο εκτός αν συνοδεύεται από γραπτό διορισμό σύμφωνα, με τον Τύπο 4 με προσυπογράφοντες μάρτυρες όταν ο Ενάγοντας είναι αγράμματος, από Πρωτοκολλητή, πιστοποιών υπάλληλο ή δύο αρμοδίους μάρτυρες που δεν πρέπει να είναι δικηγορικοί υπάλληλοι.» 8.3 Η Δ.27 θ.3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας αναφέρεται στη διαγραφή δικογράφου για το λόγο ότι δεν αποκαλύπτει λογική βάση αγωγής ή ότι η αγωγή είναι επιπόλαια και ενοχλητική και παρέχει το δικονομικό πλαίσιο για την κίνηση μηχανισμού για την διαγραφή αγωγής εκ μέρους ανύπαρκτου προσώπου ως και προσώπου που δεν νομιμοποιείται στην καταχώρηση της (βλ. Lioufis and Co. Ltd v Ανδρονίκου κ.ά.
(1996)1Β ΑΑΔ 773 και Χαραλάμπους ν Αχιλλέως κ.ά.
(2001)1Β ΑΑΔ 1058). 8.4 Στο δε Annual Practice 1952, σελ.421 αναφέρονται τα ακόλουθα: «If the Court becomes aware that the plaintiff is incapable of giving a retainer, it will strike out the action at the trial without any formal application (Daimler Co. v Continental Tyre Co.,
(1916)2 A.C. 337). But if the defendant desires to question the authority to sue in the plaintiff's name, he must apply to strike out the plaintiff's name at an early stage; he cannot by his defense dispute the authority, nor can he do so at the trial (Russian, etc., Bank v Comptoir de Mulhouse,
(1925)A.C. 112; Richmond v Branson
(1914)1 Ch. 968, where allegations denying the unsoundness of mind of plaintiff who sued by a next friend where disregarded at the trial ..)». 8.5 Στην υπόθεση Airways Ltd v Bowen and another
(1985)C.A. 355, το Δικαστήριο απέρριψε την αγωγή, μετά από σχετική αίτηση που καταχωρήθηκε καθότι η αγωγή καταχωρήθηκε χωρίς προηγουμένως να έχει ληφθεί απόφαση από το διοικητικό συμβούλιο της εταιρείας. Επισημάνθηκε ότι το εν λόγω ζήτημα θα έπρεπε να εξεταζόταν εξ αρχής. 8.6 Στην δε υπόθεση Lioufis and Co. Ltd v Ανδρονίκου κ.ά.
(1996)1Β ΑΑΔ 773, ο τότε Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου, Γ.Μ. Πικής, επισήμανε ότι η αντιδικία προϋποθέτει την ύπαρξη των διαδίκων. Αν διάδικος δεν είναι υπαρκτό πρόσωπο, φυσικό ή νομικό, δεν τίθεται ούτε θα μπορούσε να τεθεί ζήτημα αντιδικίας με άλλο πρόσωπο. Αγωγή εκ μέρους ανύπαρκτου προσώπου συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας και όπως επισημάνθηκε το μέσο για την αμφισβήτηση της οντότητας ενός διαδίκου είναι αίτηση για διαγραφή. Στην πιο πάνω υπόθεση γίνεται αναφορά στην Russian Commercial and Industrial Bank v Comptoir de Mulhouse,
(1925)A.C. 112 (HL), στην οποία κρίθηκε ότι η αμφισβήτηση εξουσίας του ενάγοντα να κινήσει αγωγή εξ ονόματος της ενάγουσας εταιρείας δεν μπορούσε να αποτελέσει το αντικείμενο αντιδικίας, με την έγερση του θέματος στην υπεράσπιση. Η δε θεραπεία έγκειτο στην λήψη μέτρων σε αρχικό στάδιο της διαδικασίας, για την διαγραφή του ενάγοντα και τον τερματισμό της διαδικασίας. Το ίδιο ισχύει και στην περίπτωση που αμφισβητείται η ύπαρξη του ενάγοντα (βλ. Annual Practice 1958, σελ. 574-575). Έχει ήδη επισημανθεί στην υπόθεση Lioufis, ανωτέρω, ότι η κίνηση του μηχανισμού για την έγερση αγωγής προϋποθέτει την ύπαρξη του διαδίκου και ότι η Δ.27 Θ.3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας παρέχει το δικονομικό πλαίσιο για την κίνηση του μηχανισμού και την διαγραφή αγωγής εκ μέρους ανύπαρκτου διαδίκου. 8.7 Στην αγωγή 190/14 Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν Ορφανίδης Δημόσια Εταιρεία Λτδ,/ημερ. 14.10.2014 ο Π.Ε.Δ. Λάρνακας, Χ.Μαλαχτός, υπέδειξε ότι σύμφωνα με την Δ.16 θ.11 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας το σημείωμα εμφάνισης για εναγόμενο πρέπει να συνοδεύει έντυπο διορισμού δικηγόρου το οποίο πρέπει να προέρχεται από το πρόσωπο ή πρόσωπα που νομιμοποιούνται να διορίσουν δικηγόρο και το εκδικάζον Δικαστήριο έχει σύμφυτη εξουσία να παραμερίσει οποιοδήποτε σημείωμα εμφάνισης που δεν συνοδεύεται με έντυπο διορισμού δικηγόρου. 8.8 Έχει νομολογηθεί ότι σύμφυτη είναι η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου η οποία ενυπάρχει λόγω της ταύτισης της με το Δικαστήριο και της αναγκαιότητας ύπαρξης της για τη λειτουργία του Δικαστηρίου ως Δικαστηρίου δικαίου. Δεν επεκτείνεται πέραν του ορίου τούτου ούτε αποτελεί πηγή εξουσίας ανεξάρτητα από το Νόμο και τους θεσμούς (Τουβλοποιεία Παλαίκυθρου Γίγας Λτδ ν Μαρούλας Πολυδώρου Ουστά,
(1994)1 ΑΑΔ 109 και επί τοις αφορώσι την Εταιρεία Evand Promotions Ltd κ.ά. Αίτηση 19/98/ημερ. 27.4.1998). Η καταχώριση και η προώθηση δικονομικού διαβήματος χωρίς εξουσιοδότηση όπως έχει νομολογηθεί συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας (βλ. Lioufis and Co. Ltd, ανωτέρω) και η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου είναι ευρεία για την παρεμπόδιση της. 8.9 Με βάση όλα τα πιο πάνω, στην περίπτωση που λαμβάνεται δικονομικό διάβημα το μέσο για την αμφισβήτηση της εξουσιοδότησης του εν λόγω διαβήματος είναι αίτηση για διαγραφή η οποία θα πρέπει να εξετάζεται εξ αρχής. 8.10 Στην προκείμενη περίπτωση το πιο πάνω κλητήριο γενικώς οπισθογραφημένο καταχωρήθηκε στις 6.10.16 και το διοριστήριο είναι υπογεγραμμένο από ένα από τους δυο διαχειριστές. Την ίδια ημέρα καταχωρήθηκε και η επίδικη αίτηση με την οποία ζητούσαν την έκδοση προσωρινού διατάγματος. Στην ένορκη δήλωση της κας Ε. Μονού που συνοδεύει την αίτηση της, αναφέρεται ότι είναι πλήρως εξουσιοδοτημένη και από τον δεύτερο διαχειριστή κ. Α. Μαλλιώτη να προβεί στην ένορκη δήλωση. Στο στάδιο τούτο, κάτω από τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης δεν μπορεί να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι δεν υφίσταται σχετική εξουσιοδότηση από μέρους του συνηγόρου των εναγόντων. Επαφίεται στους εναγόμενους να λάβουν εκείνα τα δικονομικά μέτρα ώστε να εξεταστεί το εν λόγω ζήτημα. 9. Εισήγηση ότι η εγγύηση που δόθηκε δεν είναι σύμφωνη με το Νόμο. Ο ευπαίδευτος συνήγορος της εναγόμενης 1 - καθ΄ης η αίτηση εισηγήθηκε ότι η εγγύηση που δόθηκε από τους ενάγοντες δεν είναι σύμφωνη με το άρθρο 9
(2)του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.6 και ειδικότερα η εγγύηση που δόθηκε δεν ήταν προς όφελος του προσώπου εναντίον του οποίου ζητήθηκε το διάταγμα ως επίσης η εγγύηση δόθηκε μόνο από την κα Ε. Μονού και όχι και από τον άλλο διαχειριστή. Το άρθρο 9
(2)του περί Πολιτικής Δικονομίας προνοεί τα ακόλουθα: «Πριν εκδώσει το διάταγμα αυτό χωρίς ειδοποίηση, το Δικαστήριο πρέπει να απαιτεί από το πρόσωπο που ζητά αυτό, όπως αναλάβει προσωπική υποχρέωση, με ή χωρίς εγγυητή ή εγγυητές, όπως το Δικαστήριο θεωρεί σκόπιμο, για να εξασφαλιστεί η υποχρέωση του για αποζημίωση του προσώπου εναντίον του οποίου ζητείται το διάταγμα.» Το άρθρο 9
(2)του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.6 καθιστά επιτακτική την απαίτηση από τον αιτητή της ανάληψης μιας τέτοιας εγγύησης και η υποχρέωση αυτή είναι απαραίτητη προϋπόθεση της έκδοσης του διατάγματος (βλ. Αναφορικά με την αίτηση της εταιρείας Bellfield Ltd
(2003)1 ΑΑΔ 1412, Αναφορικά με την αίτηση της Δισκοθήκης Αφρικάνα Λτδ κ.ά.
(1990)1 ΑΑΔ 738, 741 και Αναφορικά με την αίτηση της Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ κ.ά.
(2005)1Β ΑΑΔ 1178). Στην προκείμενη περίπτωση το Δικαστήριο εξέδωσε το πιο πάνω προσωρινό διάταγμα στα πλαίσια μονομερούς αίτησης υπό τον όρο ότι: «. Οι ενάγοντες θα υπογράψουν εγγύηση €100.000.- για τυχόν ζημιές ήθελαν προκληθούν από την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.» Το εγγυητήριο που δόθηκε αναφέρει τα ακόλουθα: «Η κάτωθι υπογεγραμμένη Εφροσύνη Μονού υπό την ιδιότητα μου ως μια εκ των διαχειριστών της εταιρείας KYADA DEVELOPMENT CO LIMITED, δηλώνω ότι οφείλω να πληρώσω εις τον Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, το ποσόν των €100.000.- δι΄οιονδήποτε ζημιά την ποία οι καθ΄ων η αίτηση στην παρούσα αίτηση ήθελαν υποστούν εκ των Αιτητών προς έκδοση του ενδιάμεσου Διατάγματος. Η ΔΗΛΟΥΣΑ Αχιλλέας Μαλλιώτης Εφροσύνη Μονού ΚΑΤΕΧΩΡΗΘΗ ΤΗΝ 11/10/2016». Όπως διαφαίνεται από το λεκτικό του πιο πάνω εγγυητηρίου την εγγύηση την παράσχει η Ε. Μονού υπό την ιδιότητα της ως μια εκ των διαχειριστών της εταιρείας και είναι υπογεγραμμένο και από τους δύο διαχειριστές. Όπως έχει ήδη αναφερθεί παρά το γεγονός ότι το εν λόγω εγγυητήριο είναι υπογεγραμμένο τόσο από την Εφροσύνη Μονού όσο και από τον Αχιλλέα Μαλλιώτη ο τελευταίος δεν παράσχει εγγύηση. Οι κα Ε. Μονού και Α. Μαλλιώτης επέλεξαν ως διαχειριστές της εταιρείας να εναγάγουν τους εναγόμενους. Στα πλαίσια μονομερούς αίτησης εκδόθηκε το πιο πάνω προσωρινό διάταγμα υπό τον όρο ότι οι ενάγοντες θα παράσχουν εγγύηση €100.000.-. Την εν λόγω εγγύηση την παρέσχε μόνο η κα Ε. Μονού ως μία εκ των διαχειριστών και όχι οι ενάγοντες. Συνεπώς δεν υπήρξε συμμόρφωση με τον όρο που τέθηκε από το Δικαστήριο αλλά και γενικότερα με το άρθρο 9
(2)του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου. Έτσι το διάταγμα είναι έκθετο σε απόρριψη. 10. Για όλους τους λόγους που εξηγούνται πιο πάνω το προσωρινό διάταγμα ημερ. 10.10.16 ακυρώνεται. Έχοντας υπόψη το αποτέλεσμα τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ της εναγόμενης 1 - καθ΄ης η αίτηση και εναντίον των εναγόντων όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος. (Υπ.): ........ Ηλ. Γεωργίου, Α.Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο