ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΛΤΔ ν. ΕΥΘΥΜΙΟΣ ΗΡΑΚΛΕΟΥΣ κ.α., Πολιτική Αγωγή Αρ.: 1741/1996, 22/2/2017

(1)Αρ. Εγγραφής 1/409/0/0/5647, που περιγράφεται ως «ισόγεια κατοικία με ελιές» και βρίσκεται εντός του χωριού Τεμβριά της Επαρχίας Λευκωσίας, το όλο μερίδιον, και

(2). Αρ. Εγγραφής 1/409/0/0/5143, που περιγράφεται ως «κήπος» και βρίσκεται εντός του χωριού Τεμβριά της Επαρχίας Λευκωσίας, το 1/3 μερίδιον.

1. Η απόφαση εκδόθηκε εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 και υπέρ της Αιτήτριας (αλληλέγγυα και/ή ξεχωριστά) στα πλαίσια αυτής της αγωγής (ερήμην των Καθ' ων η Αίτηση), την 03/10/1996 και αφορά ποσό £3.186,18 (€5.443,91), με τόκο επί του ποσού των £3.181,40 (€5.435,74) προς 9% ετησίως από 19/03/1996 μέχρις εξοφλήσεως, πλέον το ποσό των £160,40 (€274,06) έξοδα της αγωγής, με τόκο επί του ποσού των £151,10 (€258,17) προς 6% ετησίως από 03/10/1996 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον το επιβαλλόμενο Φ. Π. Α., πλέον £6 (€10,25) έξοδα επίδοσης. Η ΑΙΤΗΣΗ ΚΑΙ Η ΕΝΟΡΚΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΠΟΥ ΤΗΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙ
2. Η Αίτηση βασίζεται «επί του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6 Mέρος V άρθρα 22 - 71, επί των Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Θεσμών Δ.42, Κ. 1 - 5, Δ.48, Κ. 8, 9, επί του περί Δικαστηρίων Νόμου, Νόμος 14/60 αρ. 21, Άρθρο 21 και του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμος 9/65, άρθρα 41 - 43, στην Νομολογία στην Συνήθη Πρακτική του Δικαστηρίου και των συμφυών εξουσιών του.».
3. Η Αίτηση συνοδεύεται από την ένορκο δήλωση του κ. Νίκου Νικολαου, ημερομηνίας 17/12/2015, που είναι, ως δηλώνει, στην υπηρεσία της Αιτήτριας. Στα αναφερόμενα, σε αυτήν, γεγονότα, στρέφομαι στην συνέχεια της απόφασης μου αυτής, εκεί και όπου ο σχολιασμός τους κρίνεται απαραίτητος για σκοπούς εξέτασης της Αίτησης. Η ΕΝΣΤΑΣΗ ΚΑΙ Η ΕΝΟΡΚΗ ΔΗΛΩΣΗ ΠΟΥ ΤΗΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙ
4. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, καταχώρισαν ένσταση στην υπό εξέταση Αίτηση, εγείροντας αριθμό λόγων για τους οποίους αυτή θα πρέπει να απορριφθεί από το Δικαστήριο. Σε αυτούς, στρέφομαι στην συνέχεια της απόφασης μου, κατά την εξέταση του υποβληθέντος αιτήματος.
5. Η ένσταση, βασίζεται «στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεμσούς Δ.42, Δ.64, Δ.48, στον Περί Πολιτικής Δικονοµίας Νόµο Κεφ. 6, άρθρα 22 - 71 και στις εγγενείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου.».
6. Την ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, συνοδεύουν και υποστηρίζουν ένορκες δηλώσεις τους, ημερομηνίας 12/02/
7. Στα αναφερόμενα, σε αυτές, γεγονότα, στρέφομαι στην συνέχεια της απόφασης μου, εκεί και όπου ο σχολιασμός τους κρίνεται απαραίτητος για σκοπούς εξέτασης της υπό κρίση Αίτησης. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ
8. Το ουσιαστικό και δικαιοδοτικό πλαίσιο που προσδίδει στο Δικαστήριο την εξουσία να εκδώσει ένταλμα εκτέλεσης δικαστικής απόφασης, καθορίζεται από το Μέρος V του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.
10. Σύμφωνα με το Άρθρο 22 του Κεφ. 6: «Κανένα ένταλμα εκτέλεσης με πώληση ακίνητης ιδιοκτησίας δεν θα εκδίδεται παρά μόνο με τη συναίνεση του εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτη χρέους, εκτός αν ένταλμα πώλησης της κινητής ιδιοκτησίας του οφειλέτη χρέους, που εκδόθηκε από το Δικαστήριο και που απευθύνθηκε στον επιτετραμμένο με την εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων της Επαρχίας στην οποία βρίσκεται το Δικαστήριο επεστράφηκε στο Δικαστήριο ανεκτέλεστο ή εκτός αν φαίνεται ότι ο οφειλέτης χρέους δεν έχει πράγματι στην κατοχή του κινητή ιδιοκτησία.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου)
11. Περαιτέρω, σύμφωνα με το Άρθρο 23 του Κεφ. 6: «Η ακίνητη ιδιοκτησία του εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτη χρέους, η οποία δύναται να πωληθεί με εκτέλεση θα περιλαμβάνει μόνο την εγγεγραμμένη ακίνητη ιδιοκτησία που είναι εγγεγραμμένη στο όνομα του στα βιβλία του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου: Νοείται ότι όταν η ιδιοκτησία συνίσταται ολικά ή μερικά από κατοικία ή κατοικίες πρέπει να αφήνεται ή παρέχεται στον οφειλέτη χρέους τέτοια στέγαση η οποία κατά τη γνώμη του Δικαστηρίου είναι απόλυτα αναγκαία γι αυτόν και την οικογένεια του: Νοείται επίσης ότι, όταν ο οφειλέτης χρέους είναι γεωργός πρέπει να εξαιρείται από την πώληση τέτοια γη η οποία κατά τη γνώμη του Δικαστηρίου είναι απόλυτα αναγκαία για τη συντήρηση αυτού και της οικογένειας του ...» (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου)
12. Βάσει του Άρθρου 24 του Κεφ. 6, κανένα ένταλμα πώλησης ακίνητης ιδιοκτησίας δεν εκδίδεται παρά μόνο κατόπι αίτησης προς το Δικαστήριο και μετά από προηγούμενη γνωστοποίηση της αίτησης προς τον οφειλέτη χρέους.
13. Στις περιπτώσεις όπου η ακίνητη ιδιοκτησία της οποίας η εκποίηση αξιώνεται βαρύνεται με υποθήκη, το Άρθρο 28 του Κεφ. 6 προνοεί ότι: «(α) ο εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτής δύναται, σε οποιοδήποτε χρόνο, αφού το ενυπόθηκο χρέος καταστεί πληρωτέο, να πληρώσει στον ενυπόθηκο δανειστή εκ μέρους του εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτη χρέους, όλα τα ασφαλισμένα με την υποθήκη χρήματα και δύναται να προσθέσει τα χρήματα που πληρώθηκαν με τον τρόπο αυτό στο ποσό του χρέους από δικαστική απόφαση και το δικαστήριο όταν ικανοποιηθεί ότι τα ασφαλιζόμενα με την υποθήκη χρήματα έχουν πληρωθεί, δύναται να διατάξει την πώληση της ιδιοκτησίας, (β) αν ο ενυπόθηκος δανειστής αρνηθεί να δεχτεί την προσφορά των ασφαλισμένων με την υποθήκη χρημάτων που έγινε σε αυτόν από τον εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτή, το Δικαστήριο δύναται με αίτηση του εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτή να διατάξει όπως η ιδιοκτησία πωληθεί υπό τέτοιους όρους ως προς την πληρωμή από τον εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτή στο Δικαστήριο ή την εξασφάλιση του ενυπόθηκου χρέους από αυτόν με άλλο τρόπο, όπως το Δικαστήριο θα κρίνει σκόπιμο, (γ) ο εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτής δύναται αντί να πληρώσει ή να προσφέρει στον ενυπόθηκο δανειστή τα ασφαλισμένα με την υποθήκη χρήματα, να γνωστοποιήσει σε αυτόν την πρόθεση του να ζητήσει από το Δικαστήριο έκδοση εντάλματος πώλησης στην αίτηση αυτή και αφού ο εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτής παράσχει ασφάλεια που ικανοποιεί το Δικαστήριο για τα έξοδα τα οποία θα προκύψουν κατά την πώληση ή σε σχέση με αυτήν, δύναται να εκδοθεί ένταλμα για πώληση της ιδιοκτησίας, το οποίο ορίζει την επιφυλαχθείσα από το Δικαστήριο προσφορά για την εξασφάλιση των χρημάτων τα οποία οφείλονται ή θα οφείλονται δυνάμει της υποθήκης και αν δεν υπάρξει προσφορά ίση με την επιφυλαχθείσα η ιδιοκτησία δεν πωλείται, (δ) το ποσό χρημάτων το οποίο εισπράττεται κατόπι πώλησης δυνάμει της παραγράφου (γ), εφόσον αυτό επαρκεί, διατίθεται για πληρωμή πρώτα του οφειλόμενου βάσει της υποθήκης ποσού δεύτερο, των εξόδων της πώλησης τρίτο, του εκ δικαστικής αποφάσεως χρέους και το υπόλοιπο, αν υπάρχει ανήκει στον εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτη χρέους, (ε) αν το ποσό που εισπράχτηκε με τον τρόπο αυτό δεν επαρκεί για την αποπληρωμή ολόκληρου του ενυπόθηκου χρέους και των εξόδων της πώλησης, ο εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτής είναι υπεύθυνος για το έλλειμμα, αλλά δύναται, αν το Δικαστήριο θεωρήσει σκόπιμο να διατάξει κατ' αυτό τον τρόπο, να προσθέσει το ποσό του ελλείμματος στο ποσό του εκ δικαστικής αποφάσεως χρέους ως έξοδα εκτέλεσης: Νοείται ότι όταν το ακίνητο βαρύνεται με δύο ή περισσότερες υποθήκες- (α) οι διατάξεις των παραγράφων (α), (γ), (δ) και (ε) θα εφαρμόζονται σε όλες αυτές τις υποθήκες, στα χρηματικά ποσά που ασφαλίζονται με αυτές και στους αντίστοιχους ενυπόθηκους δανειστές, (β) αν ο ενυπόθηκος δανειστής οποιασδήποτε τέτοιας υποθήκης αρνηθεί να αποδεχθεί πληρωμή του ασφαλισμένου με την υποθήκη αυτή χρηματικού ποσού, με την προσφορά αυτού από τον εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτή όπως προνοείται στην παράγραφο (α), οι διατάξεις της παραγράφου (β) του άρθρου αυτού θα εφαρμόζονται στον πιο πάνω ενυπόθηκο δανειστή, στην αντίστοιχη υποθήκη και στο ασφαλισμένο με αυτή χρηματικό ποσό.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου)
14. Περαιτέρω, σύμφωνα με το Άρθρο 40 του Κεφ. 6 το Δικαστήριο δύναται, κατά την έκδοση εντάλματος, να δώσει οδηγίες να μην πωληθεί η ιδιοκτησία εκτός αν το ποσό που προσφέρεται είναι ίσο ή υπερβαίνει την επιφυλαχθείσα τιμή η οποία ορίζεται από το Δικαστήριο. Κάθε τέτοια οδηγία δύναται να δοθεί από το Δικαστήριο με αίτηση του προσώπου του οποίου η ιδιοκτησία διατάχτηκε να πωληθεί (δηλαδή του εξ αποφάσεως οφειλέτη) και αφού ο εξ αποφάσεως οφειλέτης εξασφαλίσει, κατά τέτοιο τρόπο ως το Δικαστήριο ήθελε διατάξει, την πληρωμή οποιασδήποτε πρόσθετης δαπάνης που δυνατό να συνεπάγεται η οδηγία αυτή. Αν δοθεί τέτοια οδηγία, η επιφυλαχθείσα τιμή πρέπει, σε κάθε περίπτωση, να αναφέρεται στο ένταλμα πώλησης και καμιά πλειοδοσία ή προσφορά δεν γίνεται αποδεκτή, εκτός αν είναι ίση με την επιφυλαχθείσα τιμή, ή υπερβαίνει αυτή.
15. Προκύπτει από τις συνδυασμένες πρόνοιες των προαναφερόμενων Άρθρων 22, 23, 24 και 28 του Κεφ. 6, ότι ένταλμα εκτέλεσης δικαστικής απόφασης με πώληση ακίνητης ιδιοκτησίας, δεν εκδίδεται παρά μόνο αν πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις: i. Αντίγραφο της διά κλήσεως αίτησης για έκδοση εντάλματος πώλησης ακίνητης ιδιοκτησίας και της ένορκης δήλωσης που την υποστηρίζει, πρέπει να έχει επιδοθεί στον καθ' ου η αίτηση εξ αποφάσεως χρεώστη. ii. Να έχει εκδοθεί απόφαση Δικαστηρίου υπέρ του αιτητή και εναντίον του καθ' ου η αίτηση για χρέος το οποίο δεν έχει εξοφληθεί. iii. Να έχει συναινέσει ο εκ δικαστικής αποφάσεως χρεώστης στην πώληση της ακίνητης ιδιοκτησίας του, ή να έχει προηγηθεί ένταλμα πώλησης κινητής ιδιοκτησίας του το οποίο επιστράφηκε ανεκτέλεστο, ή όταν φαίνεται ότι πράγματι ο καθ' ου η αίτηση εξ αποφάσεως χρεώστης δεν έχει στην κατοχή του οποιαδήποτε κινητή ιδιοκτησία. iv. Η ακίνητη ιδιοκτησία πρέπει να είναι εγγεγραμμένη στο όνομα του εκ δικαστικής αποφάσεως χρεώστη καθ' ου η αίτηση στα βιβλία του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου. v. Όταν πρόκειται για ακίνητη ιδιοκτησία στην οποία συμπεριλαμβάνεται ολικά ή μερικά κατοικία, πρέπει να αφήνεται στον οφειλέτη χρέους τέτοια στέγη η οποία κατά την κρίση του Δικαστηρίου είναι απόλυτα αναγκαία για αυτόν και την οικογένεια του. vi. Όταν ο εξ αποφάσεως χρεώστης είναι γεωργός, πρέπει να εξαιρείται από την πώληση τέτοια γη η οποία κατά την κρίση του Δικαστηρίου είναι απολύτως αναγκαία για τη συντήρηση αυτού και της οικογένειάς του. vii. Ο εκ δικαστικής απόφασης δανειστής, όταν ακίνητη ιδιοκτησία που πρόκειται να πωληθεί βαρύνεται με υποθήκη και δεν πληρώσει ή προσφέρει στον ενυπόθηκο δανειστή τα ασφαλισμένα με την υποθήκη χρήματα, ως δύναται να πράξει, πρέπει να γνωστοποιήσει στον ενυπόθηκο δανειστή την πρόθεση του να ζητήσει από το Δικαστήριο διάταγμα πώλησης της ενυπόθηκης ακίνητης ιδιοκτησίας. Ακολούθως, πρέπει να ορίζεται επιφυλαχθείσα τιμή από το Δικαστήριο για την εξασφάλιση των χρημάτων τα οποία οφείλονται ή θα οφείλονται δυνάμει της υποθήκης.
16. Το δικονομικό πλαίσιο που καθορίζει τα της διαδικασίας έκδοσης ενταλμάτων εκτέλεσης δικαστικής απόφασης με πώληση ακίνητης ιδιοκτησίας, προσδιορίζεται από την Δ.42 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών (στο εξής καλούμενοι «οι Θ. Π. Δ.»). Σύμφωνα με τις πρόνοιες αυτής, μια τέτοια αίτηση, πρέπει να έχει τα εξής χαρακτηριστικά και να αποκαλύπτει τα ακόλουθα: i. Πρέπει να γίνεται διά κλήσεως και να υποστηρίζεται από σχετική ένορκο δήλωση ([1]) που βεβαιώνει ότι το εξ αποφάσεως χρέος εξακολουθεί να οφείλεται, ή να αναφέρεται ποιο είναι το οφειλόμενο υπόλοιπο αυτού και να αναφέρει όλα τα ποσά που διεκδικούνται ως έξοδα παρεπόμενα της εκτέλεσης. Στην ένορκο δήλωση, πρέπει επίσης να παρατίθεται, λεπτομερώς, ο αριθμός των μελών της οικογένειας του οφειλέτη, η οικία που παραμένει σε αυτόν για διαμονή και όπου είναι αναγκαίο, η ακίνητη ιδιοκτησία που θα εξαιρεθεί σαν αναγκαία για τη συντήρηση του χρεώστη και της οικογένειάς του. Περαιτέρω και σε συνέχεια των προαναφερόμενων, στην ένορκο δήλωση πρέπει επίσης να δηλώνεται από τον αιτητή ότι, εξ όσων αυτός καλύτερα πιστεύει, επαρκής πρόνοια για τις ανάγκες του χρεώστη και της οικογένειας του έχει, από αυτή την άποψη, γίνει. ii. Σε αυτήν πρέπει να αναφέρεται η ακίνητη ιδιοκτησία της οποίας επιδιώκεται η πώλησή, ο αριθμός εγγραφής, η τοποθεσία, το είδος της ακίνητης ιδιοκτησίας και η έκταση της. Πρέπει επίσης να εκτίθεται το οφειλόμενο ποσό ή υπόλοιπο, η ανάκτηση του οποίου επιδιώκεται με το ένταλμα εκποίησης της ακίνητης ιδιοκτησίας και θα πρέπει να παρουσιάζονται με την αίτηση στο Δικαστήριο αποδείξεις ή άλλη μαρτυρία προς υποστήριξη οποιονδήποτε εκταμιεύσεων. iii. Επίσημο αντίγραφο της απόφασης του Δικαστηρίου της οποίας η εκτέλεση επιδιώκεται με την αίτηση, θα πρέπει να παρουσιάζεται στο Δικαστήριο με την Αίτηση. iv. Περαιτέρω, με την Αίτηση, θα πρέπει να παρουσιάζεται στο Δικαστήριο πιστοποιητικό του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας στο οποίο πρέπει να φαίνεται ότι η περιουσία που πρόκειται να πωληθεί είναι εγγεγραμμένη στο όνομα του εξ αποφάσεως οφειλέτη καθ' ου η αίτηση. v. Αντίγραφο της αίτησης και της ένορκης δήλωσης που την υποστηρίζει πρέπει να επιδοθεί στον εξ αποφάσεως οφειλέτη καθ' ου η αίτηση.
17. Εκείνο που προβάλλει έντονα από τις πιο πάνω πρόνοιες του Κεφ. 6 και της σχετικής Δ.42 των Θ. Π. Δ., είναι ο επιτακτικός χαρακτήρας τους και η αυστηρότητα που θα πρέπει να υπάρχει στην τήρηση τους. Κάθε παρέκκλιση, μπορεί να οδηγήσει σε απόρριψη της Αίτησης. Αυτό είναι λογικό και αυτονόητο άλλωστε, λόγω της δραστικότητας αυτού του μέτρου εκτέλεσης, που οδηγεί στην απώλεια της ακίνητης περιουσίας ενός οφειλέτη. Επί του προκείμενου, το Ανώτατο Δικαστήριο, στην υπόθεση Άριστος Αρέστη ν Μαρίας Ερμογένους (Κοκονα)

(2010)1 Α.Α.Δ. 1844, ανέφερε τα εξής σχετικά: «Στη Δ.42, θ.1 πράγματι αναγράφεται ότι σε κάθε αίτηση, σύμφωνα με το Μέρος 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, για την πώληση ακίνητης περιουσίας θα αναφέρεται η περιουσία που πρόκειται να πωληθεί, ο αριθμός εγγραφής της, η τοποθεσία, το είδος της περιουσίας και η έκτασή της. Θα υπάρχουν επίσης, συνημμένα στην αίτηση, ένα επίσημο αντίγραφο της απόφασης ή του διατάγματος που θα εκτελεστούν καθώς και πιστοποιητικά του Κτηματολογικού Γραφείου που να δείχνουν ότι η περιουσία που πρόκειται να πωληθεί είναι εγγεγραμμένη στο όνομα του χρεώστη. Δεν αμφισβητείται, στην παρούσα υπόθεση, ότι στην αίτηση του εφεσείοντα δεν επισυνάπτονταν ούτε αντίγραφα της απόφασης ή του διατάγματος τα οποία θα εκτελούνταν, ούτε και πιστοποιητικά του Κτηματολογίου δεικνύοντα ότι η περιουσία ήταν εγγεγραμμένη στο όνομα του χρεώστη, κατά τον ουσιώδη χρόνο. Στην πραγματικότητα εκτός από τον αριθμό εγγραφής, το χωριό στο οποίο βρίσκεται η περιουσία και την περιγραφή της ως διατηρητέας κατοικίας δεν αναφέρεται οτιδήποτε άλλο σε σχέση με την περιγραφή του ακινήτου, όπως π.χ. η έκτασή της. ................................................................................................ Στην προκείμενη περίπτωση ο εφεσείων, ο οποίος ευθυνόταν για την παρατυπία, δεν έλαβε οποιοδήποτε μέτρο για να την θεραπεύσει και κατά συνέπεια, αυτή παρέμεινε αθεράπευτη.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΟΥ ΑΙΤΗΜΑΤΟΣ 17. Αναλαμβάνω δικαιοδοσία δυνάμει των προνοιών των Άρθρων 21

(1)και 22[

(3)(α) και

(6)] του περί Δικαστηρίων Νόμου ταυ 1960, Νόμος 14/1960 (Βλ. Αναφορικά με την Αίτηση της Κυριακής Χατζηκωσντάντα για την λήψη άδειας για καταχώριση Αίτησης για Προνομιακά Εντάλματα Certiorari και Prohibition, ECLI:CY:AD:2015:A127, Πολιτική Έφεση Αρ. 167/2013, απόφαση ημερομηνίας 25/02/2015).

1. Κατά το στάδιο εκδίκασης της υπό συζήτηση Αίτησης αμφότεροι οι συνήγοροι των διαδίκων αγόρευσαν υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις και εισηγήσεις τους.
2. Περιορίζομαι στην εξέταση των όσων είναι απολύτως αναγκαία για σκοπούς εξέτασης του υποβληθέντος αιτήματος. Εξετάζοντας την παρούσα Αίτηση (δεδομένου ειδικότερα των λόγων ένστασης των Καθ' ων η Αίτηση ΣΤ, Η και Κ) στη βάση του προαναφερόμενου νομικού πλαισίου που προσδίδει στο Δικαστήριο την εξουσία να εκδώσει ένταλμα εκτέλεσης δικαστικής απόφασης (memorandum), διαπιστώνω τα ακόλουθα που με οδηγούν στο να απορρίψω το αίτημα: i. Στην ένορκο δήλωση του κ. Νικολάου ημερομηνίας 17/12/2015 που καταχωρήθηκε προς υποστήριξη της Αίτησης, δεν γίνεται καμία αναφορά σε ότι αφορά τον αριθμό των μελών της οικογένειας των Καθ' ων η Αίτηση (ήταν οι ίδιοι μάλιστα οι Καθ' ων η Αίτηση που ανέφεραν στο Δικαστήριο ότι είναι ανδρόγυνο) και ποια κατοικία τους παραμένει για διαμονή εάν εκποιηθούν τα ακίνητα αντικείμενο της Αίτησης, ούτε και δηλώνεται ότι, εξ όσων η Αιτήτρια καλύτερα πιστεύει, επαρκής πρόνοια για τις ανάγκες Καθ' ων η Αίτηση και της οικογένειας τους έχει, από αυτή την άποψη, γίνει. Ως προκύπτει από τα όσα, αναφορά στα οποία γίνεται στην συνέχεια της απόφασης μου, αυτό φαίνεται να ήταν αδιάφορο για την Αιτήτρια όταν καταχωρούσε την υπό κρίση Αίτηση. Ίδια ήταν και η αντιμετώπιση του Εφετείου στην υπόθεση Άριστος Αρέστη ν Μαρίας Ερμογένους (Κοκονα)

(2010)1 Α.Α.Δ. 1844, στην οποία έχω ήδη αναφερθεί κατά την ανάλυση της νομικής πτυχής του υπό εξέταση αιτήματος, στην οποία τονίστηκε η ανάγκη αυστηρής προσήλωσης στις προϋποθέσεις που έχουν θεσμοθετηθεί που απαραιτήτως πρέπει να πληρούνται για να γίνονται δεκτά αιτήματα του είδους. Παραθέτω τις σχετικές περικοπές από την εν λόγω απόφαση που καταδεικνύουν ακριβώς αυτή την προσέγγιση: «Μελετήσαμε με προσοχή όλα τα ενώπιόν μας στοιχεία και καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι τα ζητήματα για τα οποία το πρωτόδικο δικαστήριο απέρριψε την αίτηση, ήταν επίδικα θέματα και δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι η εφεσίβλητη παραδεχόταν τους σχετικούς ισχυρισμούς του εφεσείοντα. Συγκεκριμένα στην ένσταση της η εφεσίβλητη ήγειρε ρητά το ζήτημα της μη πλήρωσης των νομικών προϋποθέσεων για την έκδοση των ζητούμενων διαταγμάτων ενώ στην ένορκη δήλωσή της, που συνοδεύει την ένσταση, γίνεται ρητός και πάλι ισχυρισμός ότι η αίτηση είναι ελλιπής, ότι δεν στηρίζεται στην ορθή νομική βάση και ότι δεν πληρούνται οι νομικές προϋποθέσεις για την έκδοση των ζητούμενων διαταγμάτων. Αναφορικά με το ζήτημα του εξ αποφάσεως χρέους της εφεσίβλητης προς τον εφεσείοντα, και πάλι η εφεσίβλητη, στην ένορκη δήλωση της, ισχυρίζεται ότι ουδένα ποσό οφείλει στον αιτητή ο οποίος προχώρησε στην έκδοση διαιτητικής απόφασης παραπλανώντας το δικαστήριο. Παρά το ότι στην ένορκη δήλωση της η εφεσίβλητη κάνει αναφορά σε διάταγμα πώλησης της ακίνητης περιουσίας της (γενικά και αόριστα) εντούτοις δεν υπάρχει παραδοχή εκ μέρους της ότι το συγκεκριμένο ακίνητο ανήκει στην ίδια, ούτε βέβαια και υπάρχει οποιαδήποτε αναφορά ή παραδοχή ως προς την έκταση του ακινήτου.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) ii. Επιπρόσθετα, θα απέρριπτα την αίτηση σε ότι αφορά τον Καθ' ου η Αίτηση 1 και για τον εξής λόγο, που σχετίζεται και με τα όσα έχουν προαναφερθεί ως αρχικός λόγος απόρριψης της Αίτησης. Όπως προκύπτει από την προαναφερόμενη ανάλυση της νομικής πτυχής του ζητήματος που η υπό κρίση Αίτηση αφορά, όταν το αίτημα αφορά ακίνητη ιδιοκτησία στην οποία συμπεριλαμβάνεται ολικά ή μερικά κατοικία, πρέπει να αφήνεται στον οφειλέτη χρέους τέτοια στέγη η οποία κατά την κρίση του Δικαστηρίου είναι απόλυτα αναγκαία για αυτόν και την οικογένεια του. Στην προκείμενη περίπτωση, ο κ. Νικολάου, προς υποστήριξη της Αίτησης της Αιτήτριας, ισχυρίστηκε ότι, σύμφωνα με τα όσα ο ίδιος γνωρίζει, τα ακίνητα, αντικείμενο της Αίτησης αυτής, «δεν αποτελούν κατοικία των Καθ' ων η Αίτηση». Με την ένορκη δήλωση του Καθ' ου η Αίτηση 1, που καταχωρήθηκε προς υποστήριξη της Αίτησης, ο Καθ' ου η Αίτηση 1, ανέτρεψε θετικά αυτόν τον ισχυρισμό, ισχυριζόμενος, ότι, στην ακίνητη ιδιοκτησία του που επιβαρυνθεί με το ΜΕΜΟ ΕΒ2131/2008, βρίσκεται η κατοικία του, «στην οποία διαμένει μαζί με την σύζυγο του», Καθ' ης η Αίτηση 2•, και η Αιτήτρια, που έχει το βάρος απόδειξης των γεγονότων που υποστηρίζουν το δικαίωμα της στο αιτούμενο διάταγμα, απέτυχε να αποδείξει θετικά τον ισχυρισμό της περί του αντιθέτου (βλ. Δημήτρης Κωνσταντίνου κ. α. ν Διευθυντή Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας

(2012)1 Α.Α.Δ. 1990). iii. Περαιτέρω, σε ότι αφορά αμφότερους τους Καθ' ων η Αίτηση, θα απέρριπτα την Αίτηση και για τον εξής λόγο. Η Ενάγουσα, δεν έχει συμμορφωθεί με τις πρόνοιες του Άρθρου 28 του Κεφ.

1. Ως έχω προαναφέρει, σύμφωνα με αυτές, ο εκ δικαστικής απόφασης δανειστής, όταν ακίνητη ιδιοκτησία της οποίας την πώληση αξιώνει δυνάμει των προνοιών του Μέρους V του Κεφ. 6 βαρύνεται με υποθήκη και αυτός δεν πληρώσει ή προσφέρει στον ενυπόθηκο δανειστή τα ασφαλισμένα με την υποθήκη χρήματα, ως δύναται να πράξει δυνάμει των προνοιών του Άρθρου 28(α) του Κεφ. 6, πρέπει, συμφώνως των προνοιών του Άρθρου 28(γ) του Κεφ. 6, να γνωστοποιήσει στον ενυπόθηκο δανειστή την πρόθεση του να ζητήσει από το Δικαστήριο διάταγμα πώλησης της ενυπόθηκης ακίνητης ιδιοκτησίας. Ακολούθως και μόνον τότε «δύναται να εκδοθεί ένταλμα για πώληση της ιδιοκτησίας», από το Δικαστήριο, «το οποίο ορίζει την επιφυλαχθείσα από το Δικαστήριο προσφορά για την εξασφάλιση των χρημάτων τα οποία οφείλονται ή θα οφείλονται δυνάμει της υποθήκης και αν δεν υπάρξει προσφορά ίση με την επιφυλαχθείσα η ιδιοκτησία δεν πωλείται». (η έμφαση είναι δική μου) Ως προκύπτει από την μαρτυρία, τα υπό συζήτηση ακίνητα, είναι βεβαρυμμένα: (α) αυτά που αφορούν τον Καθ' ου η Αίτηση 1, το ΜΕΜΟ ΕΒ2131/2008 με την Υποθήκη με αρ. αναφοράς Υ3363/2002, ημερομηνίας 17/04/2002, προς εξασφάλιση του ποσού των «€76.887,06 (για το όλο μερίδιο)», πλέον τόκους (με επιτόκιο «κυμαινόμενο»), με ενυπόθηκο δανειστή την Περιφερειακή Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Λευκωσίας Λτδ, και (β) αυτά που αφορούν την Καθ' ης η Αίτηση 2, το ΜΕΜΟ ΕΒ2129/2008 με την Υποθήκη με αρ. αναφοράς Υ3363/2002, ημερομηνίας 17/04/2002, προς εξασφάλιση του ποσού των «€76.887,06 (για το όλο μερίδιο)», πλέον τόκους (με επιτόκιο «κυμαινόμενο»), με ενυπόθηκο δανειστή την Περιφερειακή Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Λευκωσίας Λτδ. Η υπό κρίση Αίτηση, επιδόθηκε στον εν λόγω ενυπόθηκο δανειστή των Καθ' ων η ECLI:CY:AD:2016:D147, Αίτηση 1 και 2, Περιφερειακή Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Λευκωσίας Λτδ. την 10/03/2016, ο οποίος δεν έφερε οποιαδήποτε ένσταση στο αίτημα, αφού δεν εμφανίστηκε στην διαδικασία. Εν όψει τούτου, δεν θα υπήρχε κώλυμα εξέτασης του αιτήματος της Αιτήτριας για εκποίηση των ΜΕΜΟ που αποτελούν αντικείμενο της Αίτησης αυτής, εάν, η Αιτήτρια, δια της Αίτησης της «προσέφερε», σε ότι αφορά τα ασφαλισμένα με τις υποθήκες (Υ3363/2002) χρήματα προς όφελος της Περιφερειακής Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Λευκωσίας Λτδ, τιμή εξασφάλισης τους από την πώληση, ώστε «αν δεν υπάρξει προσφορά ίση με την επιφυλαχθείσα» να μην γίνει η πώλησης. Αυτή, είναι μία υποχρέωση που προκύπτει από συνδυασμό των προνοιών του προαναφερόμενου Άρθρου 28 του Κεφ.
2. Στην απουσία σχετικής επί του προκείμενου μαρτυρίας, το Δικαστήριο, που, βάσει του Άρθρου 28(γ) του Κεφ. 6, έχει υποχρέωση να καθορίσει την επιφυλαχθείσα τιμή «προσφοράς» πώλησης των υπό αναφορά ακινήτων (για την εξασφάλιση των χρημάτων τα οποία οφείλονται ή θα οφείλονται δυνάμει της υποθήκης), δεν μπορεί να το πράξει. Και αυτό, διότι, σε κάθε περίπτωση, πρέπει να είναι ξεκάθαρο πότε πραγματικά θα έχει ικανοποιηθεί η ενυπόθηκη οφειλή με την οποία τα ακίνητα επιβαρύνονται, σε περίπτωση εκποίησης του ακινήτου. Ο καθορισμός επιφυλαχθείσας τιμής «προσφοράς» και το ύψος της τιμής αυτής, είναι αποφασιστικής σημασίας στοιχείο, που προσλαμβάνει διάσταση επιτακτικής μορφής καθήκοντος προς το Δικαστήριο που καλείται να εκδώσει ένταλμα πώλησης ακίνητης περιουσίας. Συνδυασμένη ερμηνεία των προνοιών των εδαφίων (β), (γ), (δ) και (ε) του Άρθρου 28 του Κεφ. 6, καθιστά φανερό ότι, η πρόθεση του Νομοθέτη, είναι ότι η πώληση ενυπόθηκης περιουσίας για ικανοποίηση εξ αποφάσεως χρέους, επιτρέπεται μόνο όταν προηγουμένως ικανοποιηθεί ή άλλως πως εξασφαλιστεί ο ενυπόθηκος δανειστής, ή όταν με την διαταγή του Δικαστηρίου για πώληση διασφαλίζεται η κατά προτεραιότητα και εξ ολοκλήρου πληρωμή της ενυπόθηκης οφειλής ή η πληρωμή στον βαθμό που θα προσφερθεί από τον αιτητή την εκποίηση της ακίνητης ιδιοκτησίας (όπως λεπτομερέστερα αναφέρω στην συνέχεια). Είναι ολοφάνερο ότι, το καθήκον καθορισμού επιφυλαχθείσας τιμής «προσφοράς» βάσει των προνοιών του Άρθρου 28(γ) του Κεφ. 6, δεν τίθεται για να καταστεί δυνατή η εξόφληση του εξ αποφάσεως πιστωτή (και αιτητή στην αίτηση για εκποίησης της δικαστικής απόφασης «memorandum») με την εκποίηση της ακίνητης ιδιοκτησίας που αποτελεί το αντικείμενο της αίτησης, αλλά η εξασφάλιση πληρωμής (σε περίπτωση διαταγής για πώληση) της ενυπόθηκης οφειλής που αυτή εξασφαλίζει, κατά προτεραιότητα και εξ ολοκλήρου, ή στο βαθμό που ορίζει η προσφορά του αιτητή την εκποίηση του ΜΕΜΟ (αν είναι διαφορετική) (η οποία μάλιστα θα πρέπει να έχει γνωστοποιηθεί στον ενυπόθηκο δανειστή, πριν από την καταχώριση της αίτησης δια της οποίας θα αξιωθεί η εκποίηση της ακίνητης ιδιοκτησίας που είναι βεβαρυμμένη με το ΜΕΜΟ και όχι απλά δια της επίδοσης της σχετικής αιτήσεως), σε περίπτωση που, είτε υπάρχει συμφωνία σε ότι αφορά την τιμή αυτή με τον ενυπόθηκο δανειστή, είτε ο ενυπόθηκος δανειστής δεν ανταποκριθεί με τον οποιονδήποτε τρόπο στην προσφορά του αιτητή την εκποίηση του ΜΕΜΟ ή υπάρξει ένστασης που θα αποφασιστεί από το Δικαστήριο στα πλαίσια εξέτασης της αιτήσεως. Αυτό, στην προκείμενη περίπτωση, ως έχω προαναφέρει, με την μαρτυρία που έχει παρουσιαστεί στο Δικαστήριο, δεν μπορεί να διασφαλιστεί με σχετική διαταγή του Δικαστηρίου. Αξίζει επίσης εδώ να σημειωθεί και το ότι, το γεγονός της προαναφερόμενης εξασφάλισης (Υ3363/2002), ετέθη υπόψη του Δικαστηρίου από πλευράς Καθ' ων η Αίτηση και όχι από την ίδια την Αιτήτρια ως υπήρχε σχετική υποχρέωσης. Οι Καθ' ων η Αίτηση, παρουσίασαν σε ότι αφορά τα υπό αναφορά στην Αίτηση ακίνητα, πιστοποιητικά έρευνας ακίνητης ιδιοκτησίας εκδοθέντα (την 01/02/2016) από το Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας (Τεκμήριο Γ και Α των αντίστοιχων ενόρκων δηλώσεων των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2), από τα οποία δίδονται κάποιες λεπτομέρειες για την εν λόγω υποθήκη, που όμως δεν αρκούν ώστε το Δικαστήριο να μπορεί με ασφάλεια να καθορίσει επιφυλαχθείσα τιμή πώλησης του ακινήτου. Και τούτο, στην περίπτωση όπου το προαναφερόμενο σκεπτικό μου αναφορικά με το ζήτημα της «επιφυλαχθείσας τιμής προσφοράς» ήθελε υποτεθεί ότι είναι λανθασμένο. Και εξηγώ τον λόγο γιατί. Σε κάθε περίπτωση, σημασία, εν προκειμένω, δεν έχει για ποιο ποσό αρχικά εγγράφηκε η εξασφάλιση, αλλά τι πραγματικά οφείλεται κατά την ημερομηνία που το Δικαστήριο θα εκδώσει σχετικό διάταγμα εκποίησης της βεβαρυμμένης με την υποθήκη ακίνητης ιδιοκτησίας, από την στιγμή που, αφενός διαφαίνεται ότι το ποσό που εξασφαλίστηκε με την εν λόγω υποθήκη (αρχικά), αποτελείται από κεφάλαιο πλέον τόκους (με επιτόκιο άγνωστο προς το Δικαστήριο - «κυμαινόμενο») και αφετέρου, από την στιγμή που τυχόν υπόλοιπο (σε περίπτωση μείωσης του ποσού της οφειλής την οποία η υποθήκη εξασφαλίζει από την ημερομηνία της εγγραφής της), θα διατεθεί στους υπόλοιπους πιστωτές των Καθ' ων η Αίτηση (αφού ως προκύπτει και πάλι από τα προαναφερόμενα αποτελέσματα έρευνας του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, Τεκμήρια Γ και Α, υπάρχουν και άλλες διαφορετικές εγγραφές δικαστικής απόφασης «memorandum», ακόμη και της ίδιας της Αιτήτριας ίδιας ημερομηνίας), κατά τον τρόπο και σειρά που η νομοθεσία ορίζει.
3. Παρά την πιο πάνω κατάληξη, θα προχωρήσω και στην εξέταση του κατά πόσο συνυπάρχουν, στην προκείμενη περίπτωση, οι υπόλοιπες προϋποθέσεις έκδοσης διατάγματος εκποίησης ακίνητης περιουσίας, σε περίπτωση που η απόφαση μου κριθεί, κατ' έφεση, λανθασμένη.
4. Εξετάζοντας αυτές, κρίνω ότι πληρούνται: i. Η ακίνητη ιδιοκτησία των Καθ' ων η Αίτηση, της οποίας η εκποίηση επιδιώκεται, δεν συγκεκριμενοποιείται με όλη την αναγκαία λεπτομέρεια στην Αίτηση. Πλήρεις λεπτομέρειες αυτής, δεν έχουν δοθεί στο Δικαστήριο ως επιτακτικά επιβάλλεται από την Δ.42 κ. 1 των Θ. Π. Δ. Με την μαρτυρία του ο κ. Νικολάου και δη με το Τεκμήριο 5 που παρουσιάστηκε προς υποστήριξη των ισχυρισμών της Αιτήτριας (που αποτελείται από δύο αποδείξεις εγγραφής των ΜΕΜΟ ΕΒ2129/2008 και 2131/2008, εκδοθείσες από τον Επαρχιακό Κτηματολογικό Λειτουργό Λευκωσίας, ημερομηνίας 27/10/2008), δίδεται ο αριθμός εγγραφής των επίδικων ακινήτων, το είδος τους, η τοποθεσία στην οποία βρίσκονται και το μερίδιο των Καθ' ων η Αίτηση σε αυτές. Δεν αναφέρεται όμως ποιάς έκτασης είναι αυτά τα ακίνητα. Στοιχείο αποφασιστικής σημασίας για την έκβαση της αίτησης αυτής. Αυτό, εν όψει και της ένστασης των Καθ' ων η Αίτηση, ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του νόμου για έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, δεν είναι κάτι το οποίο θα μπορούσε να παραβλεφθεί. Ας σημειωθεί εδώ, ότι, ο Διευθυντής του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, Καθ' ου η Αίτηση 3, αν και δεν εμφανίστηκε στην διαδικασία, απέστειλε προς τον Πρωτοκολλητή του Δικαστηρίου και στον συνήγορο των Αιτητών, έγγραφα ημερομηνίας 18/01/2016, με θέμα «Αίτηση για έκδοση εντάλματος πώλησης στην Αγωγή Αρ. 1741/1996 του Ε. Δ. Λάρνακας, εναντίον της Ευθύμιου Ηρακλέους Α. Τ. .» και «Αίτηση για έκδοση εντάλματος πώλησης στην Αγωγή Αρ. 1741/1996 του Ε. Δ. Λάρνακας, εναντίον της Ανθούλλας Ευθυμίου Α. Τ. .», αντίστοιχα, που έχουν καταχωρηθεί στον φάκελο της υπόθεσης•, στα οποία περιλαμβάνονται πλήρη στοιχεία για τα υπό συζήτηση ακίνητα, ήτοι «οικόπεδο με κτήμα με αρ. εγγραφής 2/3304, φ/σχ.30/15w2, τεμ. 3047, τμήμα 4, έκτασης 246 τ.μ. στον Δήμο Λατσιών-Λευκωσία, το όλο μερίδιο» και «Α) κήπος με αρ. εγγραφής 0/5143, φ/σχ.28/1409V03, τεμ. 414, τμήμα 1, έκτασης 507 τ.μ. το 1/3 μερίδιο στο χωριό Τεμβριά-Λευκωσία, Β) Ισόγεια κατοικία με αρ. εγγραφής 0/5647, φ/σχ.28/1409V03, τεμ. 460, τμήμα 1, το όλο μερίδιο στο χωριό Τεμβρία-Λευκωσία». Το τι όμως περιλαμβάνεται στις εν λόγω ειδοποιήσεις, δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο, ως υποστηρίζοντα την υπό κρίση Αίτηση. Αφενός, επειδή οι πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση δεν έλαβε γνώση του περιεχομένου τους (για την όποια εν προκειμένω τοποθέτηση τους), και αφετέρου, καθότι, το έγγραφο αυτό δεν μπορεί, θεσμικά, να έχει την οποιαδήποτε αποδεικτική αξία, εκτός και εάν προγενέστερα, κατόπιν κατάλληλου διαβήματος η Αιτήτρια, τα καθιστούσε μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου. Εντούτοις, οι Καθ' ων η Αίτηση, αν και δεν είχαν υποχρέωση να καλύψουν με την μαρτυρία που παρουσίασαν στο Δικαστήριο προς υποστήριξη της ένστασης τους, τα όποια κενά ή αδυναμία είχε η αίτηση της Αιτήτριας, με την παρουσίαση των πιστοποιητικών έρευνας της ακίνητης ιδιοκτησίας τους αντικείμενο της Αίτησης, ημερομηνίας 02/02/2016 (Τεκμήρια Γ και Α αντίστοιχα στις ένορκες δηλώσεις των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 που καταχωρήθηκαν προς υποστήριξη της ένστασης τους), αυτό ακριβώς έπραξαν, ώστε πλέον, ενώπιον του Δικαστηρίου, υπάρχει παραδεκτό υπόβαθρο, για όλες τις απαραίτητες, για σκοπούς της υπό κρίση Αίτηση λεπτομέρειες, των επίδικων ακινήτων. ii. Η Αίτηση έγινε με κλήση και αντίγραφο της, μετά της ένορκης δήλωσης που την υποστηρίζει, επιδόθηκε, δεόντως, στους Καθ' ων η Αίτηση και στο Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας. iii. Από την Αίτηση, φαίνεται ότι έχει εκδοθεί απόφαση Δικαστηρίου υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση. Αντίγραφο της απόφασης του Δικαστηρίου της οποίας η εκτέλεση επιδιώκεται με την αίτηση, παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο με την ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση. Αν και το εν λόγω δηλωτικό της απόφασης, δεν είναι επίσημο αντίγραφο του Πρωτοκολλητή, το αποδέχομαι καθότι οι Καθ' ων η Αίτηση, δεν αμφισβητούν την έκδοση της απόφασης. Δεδομένο άλλωστε που μπορεί να εξαχθεί και από τον φάκελο της διαδικασίας. iv. Η απόφαση του Δικαστηρίου, της οποίας η εκτέλεση επιδιώκεται με την Αίτηση, αφορά χρέος το οποίο, με την ένορκη δήλωση του κ. Νικολάου ημερομηνίας 17/12/2015 έχει συγκεκριμενοποιηθεί και βεβαιωθεί ότι αυτό δεν έχει εξοφληθεί. Το δε υπόλοιπο οφειλόμενο κατά την ημερομηνία υποβολής της Αίτησης αποδείχθηκε και ουσιαστικά δεν αμφισβητήθηκε. Τα όσα πολύ γενικά αναφέρθηκαν από πλευράς Αιτητών ως προς το ζήτημα, δεδομένων των όσων η απόφαση προνοεί και της μαρτυρίας που παρουσιάστηκε ως προς του υπόλοιπο του εξ αποφάσεως χρέους από πλευράς Αιτήτριας (βλ. Τεκμήριο 3), δεν δικαιολογούν αντίθετη κατάληξη. v. Με την Αίτηση της, η Αιτήτρια, προβάλλει ισχυρισμό ότι οι Καθ' ων η Αίτηση δεν διεξάγουν το επάγγελμα του γεωργού. Ισχυρισμός που παρέμεινε αναντίλεκτος από πλευράς Καθ' ων η Αίτηση. iv. Με την μαρτυρία του κ. Νικολάου (παράγραφοι 10 και 11), βεβαιώνεται ότι, τα επίδικα ακίνητα, είναι εγγεγραμμένα στο όνομα των Καθ' ων η Αίτηση στα βιβλία του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας. Το γεγονός αυτό, άλλωστε, δεν αμφισβητήθηκε από πλευράς Καθ' ων η Αίτηση και επιβεβαιώνεται και τα προαναφερόμενα αποτελέσματα έρευνας του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, Τεκμήρια Γ και Α στις ένορκες δηλώσεις των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 αντίστοιχα. v. Η Αιτήτρια, προς υποστήριξη του υπό κρίση αιτήματος της, δεν ισχυρίστηκε ότι οι Καθ' ων η Αίτηση έχουν συναινέσει στην πώληση της ακίνητης ιδιοκτησίας τους. Ισχυρίστηκε ότι, οι Καθ' ων η Αίτηση, στερούνται κινητής έναντι της οποίας η απόφαση μπορεί να εκτελεστεί. Ισχυρισμός που έχει επίσης παραμείνει αναντίλεκτος από πλευράς Καθ' ων η Αίτηση. Τόσο σε ότι αφορά το γεγονός της επιστροφής ανεκτέλεστου εντάλματος που εξεδόθη για την κατάσχεση προς τον σκοπό εκποίησης της κινητής του περιουσίας στην διεύθυνση όπου δόθηκε για τον σκοπό από την Αιτήτρια (που είναι ο ισχυρισμός των ίδιων των Καθ' ων η Αίτηση ότι εκεί κατοικούν) (βλ. Τεκμήριο 4 στην ένορκη δήλωση του κ. Νικολάου ημερομηνίας 17/12/2015 που υποστηρίζει την Αίτηση, όσο και σε ότι αφορά το γεγονός ότι οι Καθ' ων η Αίτηση γενικά στερούνται τέτοιας ιδιοκτησίας (που δεν αμφισβητήθηκε ουσιαστικά από πλευράς Καθ' ων η Αίτηση). ΚΑΤΑΛΗΞΗ
5. Κατ' ακολουθία όλων των πιο πάνω, η υπό κρίση Αίτηση αποτυγχάνει και συνεπώς, απορρίπτεται.
6. Ως προς το θέμα των εξόδων και λαμβάνοντας υπόψη το αποτέλεσμα εκδίκασης της παρούσας Αίτησης, τα έξοδα της Αίτησης €488 [[i]], επιδικάζονται σε βάρος της Αιτήτριας / Ενάγουσας και υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2/ Εναγομένων. (Υπ.) _________________________ ΜΙΧΑΛΗΣ Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Δέστε σχετικά την Δ.48, κ. 9 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. [i] Κλίμακα σε Ευρώ: 10.000 - 50.000 Σύνταξη Ένστασης €53 Σύνταξη Ε. Δ. προς υποστήριξη €82 Προσέλευση Καταχώρισης της Ένστασης στον Πρωτοκολλητή €27 2 Ουσιαστικές Εμφανίσεις όταν πλέον είχε καταχωρηθεί ένσταση, στις 19/05/2016 και 16/09/2016 όταν είχε διεξαχθεί και η Ακρόαση €192 1 Προετοιμασία για Ακρόαση €96 Εμφάνιση για να ανακοινωθεί η απόφαση που είχε επιφυλαχθεί €79 Πραγματικά Έξοδα Καταχώρισης €7 Σύνολο €536 Μειωμένα όμως κατά €48 έξοδα που επιδικάστηκαν εναντίον των Κα' ων η Αίτηση κατά την διαδικασία της 17/12/2015 το οποίο συμψηφίζω με το σύνολο των εξόδων που υπολογίζονται υπέρ τους. Ήτοι, €
7. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο