← Κύπρος

ΑΡΧΗΣ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ ΚΥΠΡΟΥ ν. ΜΑΡΙΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ, Αίτηση υπ' αρ.: 1379/2015, 26/1/2017

ΑΡΧΗΣ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ ΚΥΠΡΟΥ ν. ΜΑΡΙΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ, Αίτηση υπ' αρ.: 1379/2015, 26/1/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2017:A9 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: ΜΙΧΑΛΗ Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Αίτηση υπ' αρ.: 1379/2015 Μεταξύ: ΑΡΧΗΣ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ ΚΥΠΡΟΥ Αιτήτρια / Εξ αποφάσεως πιστωτής / Ενάγουσα - και - ΜΑΡΙΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ Καθ' ου η Αίτηση / Εξ αποφάσεως οφειλέτης / Εναγόμενος ------------------- Ημερομηνία: 26/01/2017 Αιτήσεις έρευνας, ημερομηνίας 21/04/2016 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Αιτήτρια: κ. Ν. Μιχαήλ για την Ιωαννίδης Δημητρίου Δ. Ε. Π. Ε. Ο Καθ' ου η Αίτηση: Παρών [Σημείωση: Δεν εκπροσωπήθηκε σε κανένα στάδιο της διαδικασίας από δικηγόρο] --------------------- ΑΠΟΦΑΣΗ (Από Έδρας) ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ

  1. Η Αιτήτρια, με την υπό κρίση Αίτηση της, αιτείται από το Δικαστήριο, την διεξαγωγή έρευνας σε ότι αφορά την οικονομική κατάσταση του Καθ' ου η Αίτηση και την διαχείριση της περιουσίας του και την έκδοση διατάγματος εξόφλησης της εξ αποφάσεως οφειλής του με μηνιαίες δόσεις. Με την υπό κρίση Αίτηση, η Αιτήτρια αξίωνε από το Δικαστήριο και την έκδοση και άλλων διαταγμάτων, περιορίζομαι όμως στην εξέταση των προαναφερομένων (ουσιαστικά της ευχέρειας έκδοσης διατάγματος εξόφλησης της εξ αποφάσεως οφειλής του Καθ' ου η Αίτηση με μηνιαίες δόσεις), που είναι τα μοναδικά που προωθήθηκαν από τον συνήγορο της Αιτήτριας κατά την τελική του αγόρευση. Η ΑΙΤΗΣΗ ΚΑΙ Η ΕΝΟΡΚΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΠΟΥ ΤΗΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙ
  2. Η Αίτηση, βασίζεται: «στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6, Μέρος VIII και IX όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο 134(Ι)/99, Άρθρα 82 - 87, 90, 91Α, 91Β, 91Γ, 91Ε, 91ΣΤ και 91Ζ, επί των περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 Άρθρα 31 και 41, τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.48 θ. θ. 1, 2, 3, 4, 8 και 9, τον Περί Καταδολιεύσεως των εκ Δικαστικής Αποφάσεως Πιστωτών Νόμο 60(Ι) του 2008 και τις Γενικές και Συμφυείς Εξουσίες του Δικαστηρίου.».
  3. Η Αίτηση, υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της κας Μαρίας Κυπριανού, που είναι, ως δηλώνει, στην υπηρεσία της Αιτήτριας, ημερομηνίας 19/04/
  4. Σε γενικές γραμμές, γίνεται σε αυτήν αναφορά στο εξ αποφάσεως χρέος, στο γεγονός της μη εξόφλησης του από τον Καθ' ου η Αίτηση και στην πεποίθηση της, βάσει πληροφόρησης, ότι ο Καθ' ου η Αίτηση έχει εισοδήματα («τα μέσα») στην βάση των οποίων μπορεί να καταβάλλει στην Αιτήτρια, €180 μηνιαίως προς εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους του. Η ΕΝΣΤΑΣΗ ΚΑΙ Η ΕΝΟΡΚΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΠΟΥ ΤΗΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙ
  5. Ο Καθ' ου η Αίτηση, δεν καταχώρησε ένσταση στην Αίτηση. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ
  6. Σύμφωνα με το Άρθρο 14 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6 (στο εξής καλούμενο «το Κεφ. 6»), δικαστική απόφαση ή διάταγμα του Δικαστηρίου που διατάσσει πληρωμή χρημάτων, δύναται, τηρουμένων των διατάξεων του Κεφ. 6, να εκτελεστεί, μεταξύ άλλων, με την εξέταση του εξ αποφάσεως οφειλέτη [[i]] δυνάμει του Μέρους 8 (VIII) και την έκδοση διατάγματος δυνάμει του Μέρους 9 (ΙΧ) του Κεφ.
  8. Αίτημα για την εξέταση εξ αποφάσεως οφειλέτη, δύναται να υποβληθεί από τον εξ αποφάσεως πιστωτή του, στην βάση των προνοιών του Μέρους 8 (VIII) του Κεφ.
  9. Το βασικό Άρθρο 82 του Μέρους 8 (VIΙI) του Κεφ. 6, έχει ως ακολούθως: «82.-

(1)Όταν χρέος οφειλόμενο δυνάμει απόφασης ή διατάγματος δικαστηρίου παραμένει εξ ολοκλήρου ή εν μέρει απλήρωτο (ανεξάρτητα αν εκδόθηκε ή όχι οποιοδήποτε ένταλμα εκτέλεσης), ο εξ αποφάσεως πιστωτής δύναται να αποταθεί στο Δικαστήριο για να εξεταστεί ο εξ αποφάσεως οφειλέτης αναφορικά- (α) Με την οικονομική του κατάσταση με σκοπό την έκδοση οποιουδήποτε από τα διατάγματα που αναφέρονται στο Μέρος 9 (ΙΧ) (β) με οποιοδήποτε συμφέρον έχει σε οποιοδήποτε ποσό χρημάτων, ασφάλειες για ποσό χρημάτων, αγαθά ή άλλη κινητή ιδιοκτησία στη φύλαξη ή κάτω από τον έλεγχο τρίτου προσώπου στη Δημοκρατία, ή αναφορικά με τυχόν οφειλές τρίτου προσώπου σ΄ αυτόν, με σκοπό την έκδοση εντάλματος κατασχέσεως εις χείρας τρίτου δυνάμει του Μέρους 7 (VII)˙ και (γ) με οποιαδήποτε δωρεά, παράδοση ή μεταβίβαση οποιουδήποτε περιουσιακού στοιχείου ή με οποιαδήποτε επιβάρυνση, διακίνηση ή απόκρυψη οποιουδήποτε περιουσιακού στοιχείου που είχε ως αποτέλεσμα να παρεμποδιστεί ο πιστωτής στην είσπραξη του εξ αποφάσεως χρέους ή μέρους αυτού.
(2)Ο εξ αποφάσεως πιστωτής δύναται στην αίτησή του (η οποία στο εξής θα αναφέρεται ως "αίτηση έρευνας") να ζητήσει τη διεξαγωγή έρευνας για όλες τις περιπτώσεις που αναφέρονται στο εδάφιο
(1)ή οποιεσδήποτε από αυτές καθώς και την κατάθεση στο Δικαστήριο ένορκης δήλωσης από τον εξ αποφάσεως οφειλέτη, στην οποία να περιγράφει πλήρως την περιουσία στην οποία είχε ή έχει οποιοδήποτε άμεσο ή έμμεσο συμφέρον σύμφωνα με τις διατάξεις του εδαφίου
(1)καθώς και του άρθρου 84.
(3)(α) Για τους σκοπούς εφαρμογής του παρόντος άρθρου, το Δικαστήριο δύναται, αν τούτο ζητείται στην αίτηση έρευνας από τον εξ αποφάσεως πιστωτή δυνάμει του εδαφίου
(2), να διατάξει όπως ο εξ αποφάσεως οφειλέτης υποβάλει ένορκη δήλωση στο Δικαστήριο, στην οποία να περιγράφει πλήρως την περιουσία στην οποία είχε ή έχει οποιοδήποτε άμεσο ή έμμεσο συμφέρον σύμφωνα με τις διατάξεις του εδαφίου
(1)καθώς και του άρθρου 84. (β) Σε περίπτωση διάθεσης οποιωνδήποτε περιουσιακών στοιχείων, στην οποίαν προέβη ο εξ αποφάσεως οφειλέτης μετά τη δημιουργία ή τη γένεση της αστικής ευθύνης, αυτός υποχρεούται, ύστερα από αίτηση του εξ αποφάσεως πιστωτή, να δώσει με συμπληρωματική ένορκη δήλωση πλήρεις, συγκεκριμένες και πειστικές αποδείξεις της αποξένωσης ή της διάθεσης της περιουσίας ή μέρους της, ενώ αν κριθεί αναγκαίο, το Δικαστήριο δικαιούται να διατάξει τον εξ αποφάσεως οφειλέτη να δώσει οδηγίες προς τραπεζικό ίδρυμα ή χρηματοδοτικό οργανισμό, με κοινοποίηση στο Δικαστήριο, για την παροχή στοιχείων σχετικών με την αποξένωση, τη διακίνηση, τη μεταφορά ή την επαναφορά της περιουσίας ή μέρους της.
(4)Πρόσωπο το οποίο αρνείται ή παραλείπει να συμμορφωθεί προς διάταγμα του Δικαστηρίου που εκδίδεται δυνάμει του εδαφίου
(3)είναι ένοχο αδικήματος και, σε περίπτωση καταδίκης του, υπόκειται στις ποινές που προβλέπονται στο άρθρο 44 του περί Δικαστηρίων Νόμου για καταφρόνηση του Δικαστηρίου.
(5)Οι διατάξεις του παρόντος άρθρου, αναφορικά με τη διεξαγωγή έρευνας για την περίπτωση της παραγράφου (β) του εδαφίου
(1), ουδόλως επηρεάζουν την απ' ευθείας εφαρμογή των διατάξεων του Μέρους 7 (VII), χωρίς προηγούμενη αίτηση έρευνας δυνάμει του παρόντος Μέρους.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου)
  1. Ως έχει νομολογηθεί [[ii]], κάτι το οποίο διαφαίνεται άλλωστε και από τις πρόνοιες του Άρθρου 83 του Κεφ. 6, η διαδικασία αιτήσεως για την έρευνα της οικονομικής κατάστασης και των υποθέσεων εξ αποφάσεως οφειλέτη, είναι εξεταστικού χαρακτήρα. Μάλιστα, σύμφωνα με το εν λόγω Άρθρο 83 του Κεφ. 6, το Δικαστήριο, κέκτηται των εξουσιών εξαναγκασμού της παρουσίας του εξ αποφάσεως οφειλέτη στο Δικαστήριο, όπως και στην περίπτωση εξαναγκασμού κάθε άλλου μάρτυρα σε πολιτική διαδικασία [[iii]]. Σημειώνεται εδώ, ότι, σύμφωνα με τις πρόνοιες του Άρθρου 85 του Κεφ. 6, παρά την παράλειψη του εξ αποφάσεως οφειλέτη να εμφανιστεί ενώπιον του Δικαστηρίου, ο εξ αποφάσεως πιστωτής και όλοι οι μάρτυρες, που το Δικαστήριο κρίνει αναγκαίους [[iv]], εξετάζονται ενόρκως ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο αναφορικά με το θέμα της εξέτασης.
  2. Σύμφωνα με το Άρθρο 84 του Κεφ. 6, ο εξ αποφάσεως οφειλέτης, εμφανιζόμενος στο Δικαστήριο, εξετάζεται [[v]], ενόρκως, ή με οποιοδήποτε άλλο αποδεκτό τρόπο, από ή εκ μέρους του εξ αποφάσεως πιστωτή και από το Δικαστήριο, αναφορικά με τα ζητήματα που απαριθμούνται στην υποπαράγραφο 1, του προαναφερόμενου Άρθρου 84 του Κεφ.
  3. Ήτοι, αναφορικά με: (α) την ικανότητα του να πληρώσει το οφειλόμενο ποσό, (β) την αποκάλυψη περιουσιακών στοιχείων τα οποία μπορούν να διατεθούν για την πληρωμή του χρέους, και (γ) τη διάθεση οποιωνδήποτε περιουσιακών στοιχείων στην οποία προέβη μετά τη δημιουργία ή τη γένεση της αστικής ευθύνης στην βάση της οποίας προέκυψε το εξ αποφάσεως χρέος.
  4. Σύμφωνα με το Άρθρο 84
(2)του Κεφ. 6, ο εξ αποφάσεως οφειλέτης, υποχρεούται να παρουσιάσει ενόρκως, όλα τα βιβλία, έγγραφα, συμβόλαια, καταστάσεις λογαριασμών, αποδείξεις και άλλα παρόμοια αποδεικτικά, τα οποία βρίσκονται στην κατοχή του ή υπό τον έλεγχο του ή στη φύλαξη ή κάτω από τον έλεγχο τρίτου και τα οποία σχετίζονται με περιουσία που δύναται ή εδύνατο να διατεθεί για σκοπούς πληρωμής τους εξ αποφάσεως χρέους του. 10. Άνευ επηρεασμού της γενικότητας του εδαφίου
(2)του Άρθρου 84 του Κεφ. 6, ο εξ αποφάσεως οφειλέτης, σύμφωνα με το εδάφιο
(3)του ιδίου Άρθρου του Κεφ. 6, υποχρεούται να αποκαλύψει στο Δικαστήριο, με οποιοδήποτε τρόπο, τα πιο ακόλουθα στοιχεία: (α) το όνομα και τη διεύθυνση του εργοδότη του, ή άλλου προσώπου, το οποίο του καταβάλλει μισθούς ή άλλα ποσά, (β) λεπτομερή στοιχεία σχετικά με τις απολαβές του, πραγματικές ή αναμενόμενες, (γ) αντίγραφα όλων των καταστάσεων λογαριασμών που διατηρεί σε τραπεζικά ή άλλα πιστωτικά ιδρύματα, (δ) οποιαδήποτε εισοδήματα από εργασία ή άλλες πηγές, (ε) τις ανάγκες του ιδίου και της οικογένειας του, και (στ) οποιαδήποτε άλλη αναγκαία πληροφορία που είναι άμεσα σχετική με την ενώπιον του Δικαστηρίου διεξαχθείσα διαδικασία. 11. Οι πρόνοιες των προαναφερόμενων εδαφίων
(2)και
(3)του Άρθρου 84 του Κεφ. 6, έχουν ερμηνευθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο ότι εναποθέτουν το βάρος απόδειξης ως προς τα της οικονομικής δυνατότητας του καθ' ου η αίτηση εξ αποφάσεως οφειλέτη, στον ίδιο τον εξ αποφάσεως χρεώστη. Στην υπόθεση Γιαννάκης Βασιλειάδης ν Χαράλαμπος Τσουρή
(2007)1Α Α.Α.Δ 43, το Εφετείο ανέφερε επί του προκείμενου το εξής: «Ο σκοπός της πιο πάνω νομοθετικής πρόνοιας, η οποία απορρίπτει την εισήγηση του εφεσείοντος είναι πασιφανής. Ο εξ αποφάσεως πιστωτής δεν μπορεί να γνωρίζει ποια είναι τα περιουσιακά στοιχεία του εξ αποφάσεως οφειλέτη, τα οποία θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν την έκδοση διατάγματος καταβολής του εξ αποφάσεως χρέους δια μηνιαίων δόσεων. Έτσι το βάρος απόδειξης ότι ο εξ αποφάσεως οφειλέτης δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να εξοφλήσει το χρέος του, μετατοπίζεται στους ώμους του. Ο εξ αποφάσεως οφειλέτης υποχρεούται να προβαίνει ενόρκως σε πλήρη αποκάλυψη όλων των περιουσιακών του στοιχείων για να δείξει, αν έτσι ισχυρίζεται, πως δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να εξοφλήσει το χρέος του ή να καθορίσει το ποσό που προτείνει ότι είναι μέσα στην οικονομική του δυνατότητα να πληρώνει μηνιαίως. Ο εξ αποφάσεως πιστωτής μπορεί επίσης να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου οποιαδήποτε στοιχεία έχει που αφορούν την περιουσία του εξ αποφάσεως χρεώστη. Οι αποφάσεις του Δικαστηρίου θα πρέπει να εφαρμόζονται. Στις αστικές υποθέσεις η περιουσία του εξ αποφάσεως χρεώστη βαρύνεται με το ποσό που οφείλεται δυνάμει της δικαστικής απόφασης προς όφελος του εξ αποφάσεως πιστωτή. Θεωρείται δηλαδή στην πράξη πως μέρος της περιουσίας και των εισοδημάτων του εξ αποφάσεως χρεώστη ανήκουν στον εξ αποφάσεως πιστωτή, μέχρι την εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) 12. Σύμφωνα με το Άρθρο 87
(1)του Κεφ. 6, το Δικαστήριο, δύναται, μετά την εξέταση του οφειλέτη, να εκδώσει, ανάλογα με την περίπτωση, ένα ή περισσότερα από τα ακόλουθα: (α) διάταγμα πληρωμής του χρέους με μηνιαίες δόσεις, (β) διάταγμα ακύρωσης καταδολιευτικών μεταβιβάσεων ή επιβαρύνσεων, (γ) διάταγμα αποκοπής απολαβών, (δ) διάταγμα με το οποίο να παρεμποδίζεται ο εξ αποφάσεως οφειλέτης να διαθέσει, αποξενώσει ή επιβαρύνει την περιουσία του ή μέρος της, (ε) ένταλμα κατάσχεσης εις χείρας τρίτου. 13. Συναφώς και σε συνέχεια των προνοιών του Άρθρο 87
(1)του Κεφ. 6, το εδάφιο
(2)του ιδίου Άρθρου, προνοεί ότι το Δικαστήριο δεν έχει εξουσία έκδοσης διατάγματος ή εντάλματος δυνάμει του εδαφίου
(1)του Άρθρου 87 του Κεφ. 6, το οποίο δεν περιλαμβάνεται στην αίτηση του εξ αποφάσεως πιστωτή. 14. Το υπό συζητηση μέτρο εκτέλεσης δικαστικής απόφασης, έχει τύχει εξέτασης από το Ανώτατο Δικαστήριο σε αριθμό υποθέσεων [[vi]], ειδικότερα σε σχέση με την δυνατότητα έκδοσης διατάγματος πληρωμής του εξ αποφάσεως χρέους με μηνιαίες δόσεις, δυνάμει των προνοιών του προαναφερόμενου Άρθρου 87
(1)(α) του Κεφ.
  2. Δεν προτίθεμαι να προβώ σε εξαντλητική παράθεση της νομολογίας εδώ, αλλά, θα αναφέρω ότι, ως αναφύεται έντονα από αυτήν, το κριτήριο για να εκδοθεί από το Δικαστήριο διάταγμα πληρωμής εξ αποφάσεως χρέους με μηνιαίες δόσεις σε σχέση με φυσικό πρόσωπο, είναι, ο ίδιος ο χρεώστης και η διασφάλιση ότι, με την παρέμβαση του Δικαστηρίου, δεν θα διαταραχθεί, το αντικειμενικά αποδεχτό, επίπεδο διαβίωσης του ιδίου και της οικογένειας του, ή των εξαρτώμενων από αυτόν, προσώπων. Η αυστηρή προσήλωση στην προαναφερόμενη αρχή, επιβεβαιώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Αντώνης Φλαγκοφάς v Αταλέζα Λτδ.
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ.
  1. Όπως χαρακτηριστικά λέχθηκε από το Εφετείο στην εν λόγω υπόθεση: «Η ατομική ευχέρεια για την αποπληρωμή εξ αποφάσεως χρέους με δόσεις, μετά τον προσδιορισμό των μέσων του χρεώστη, συναρτάται άμεσα με τις ανάγκες του χρεώστη και της οικογένειας του για αξιοπρεπή διαβίωση. Αυτές περιλαμβάνουν τη στέγαση, τη διατροφή και την ιατρική περίθαλψη των μελών της οικογένειας καθώς και τη μόρφωση των παιδιών και κάποια ευχέρεια για την κοινωνική διακίνηση του χρεώστη.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου)
  2. Χωρίς, βέβαια, πάντοτε, να λησμονείται και ο σκοπός του Μέρους 8 (VIII) του Κεφ. 6, που ήταν και είναι η διασφάλιση της εκτέλεσης των δικαστικών αποφάσεων. Ύψιστο βέβαια ζήτημα, που αφορά καίρια την απονομή της δικαιοσύνης, γιατί αν οι αποφάσεις των Δικαστηρίων δεν εκτελούνται, τότε η δικαιοσύνη θα απονέμεται επί ματαίω [[vii]].
  3. Στην περίπτωση όπου η αίτηση στρέφεται εναντίον νομικού προσώπου, ως αναφέρθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Σοφούλα Ιωάννου κ.ά. ν. Polly Frocks Ltd
(2000)1 Α.Α.Δ. 398 και επαναβεβαιώθηκε στην υπόθεση J. & M. Paperchase Ltd v Δωροϊδεα Λτδ.
(2006)1 Α.Α.Δ. 1234, το ζήτημα που τίθεται προς εξέταση, είναι, κατά πόσο, η καθ' ης η αίτηση, εξ αποφάσεως οφειλέτης εταιρεία, εξακολουθεί να διεξάγει εργασίες και να έχει εισοδήματα και εάν έχει την δυνατότητα να πληρώνει κάποιο λογικό ποσό προς εξόφληση του χρέους της.
  1. Άξια αναφοράς, είναι η νομοθετική ρύθμιση του ζητήματος στην Αγγλία, με το Μέρος 71 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας (CPR) [[viii]].
  2. Κατ' ακολουθία, σύμφωνα με το προαναφερόμενο Άρθρο 90
(2)του Κεφ. 6, διάταγμα πληρωμής εξ αποφάσεως χρέους με μηνιαίες δόσεις εκδοθέν δυνάμει των προνοιών του Άρθρου 90
(1)του Κεφ. 6: «. δύναται να ακυρωθεί, ανασταλεί ή τροποποιηθεί ύστερα από αίτηση του οφειλέτη αν αποδείξει ότι η οικονομική του κατάσταση έχει αλλάξει ουσιαστικά από την ημερομηνία της τελευταίας εξέτασης με αποτέλεσμα να μην είναι σε θέση να καταβάλει τις δόσεις στους χρόνους και στα ποσά που το Δικαστήριο προσδιόρισε στο διάταγμα του ή εάν το δικαστήριο, λαμβάνοντας υπόψη όλα τα περιστατικά που θα θέσει ενώπιόν του ο οφειλέτης, θεωρήσει σκόπιμο ή και επιεικές να ακυρώσει, αναστείλει ή τροποποιήσει το διάταγμα.». 20. Το βάρος απόδειξης, ως ρητά ορίζεται από το προαναφερόμενο Άρθρο 90
(2)του Κεφ. 6, το φέρει ο εξ αποφάσεως οφειλέτης / αιτητής, ο οποίος, ως έχει υποδειχθεί και από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Χριστάκης Μιχαήλ κ. α. ν Μιχαήλ Σκορδή
(2005)1 Α.Α.Δ. 64, πρέπει να αποδείξει, «κατά τρόπο συγκεκριμένο», - θα πρόσθετα εδώ, και στον απαιτούμενο βαθμό -, «ουσιαστική αλλαγή, που να καθιστά αδύνατη πλέον την πληρωμή των δόσεων που καθορίστηκαν» σε σχέση με αυτόν από το Δικαστήριο. Η δε προσέγγισης και εξέτασης των δεδομένων που παρουσιάζονται δια σχετικής αιτήσεως (σε ότι αφορά την ισχυριζόμενη αλλαγή που καθιστά αδύνατη την πληρωμή των μηνιαίων δόσεων), από το Δικαστήριο, είναι η ίδια με αυτήν της εξέτασης των όσων το οδήγησαν στην κατ' αρχήν έκδοση του Διατάγματος. Συνεπώς, τα νομολογηθέντα σε ότι αφορά το ζήτημα της έκδοσης διατάγματος πληρωμής του εξ αποφάσεως χρέους με δόσεις βάσει του Άρθρου 90
(1)του Κεφ. 6 έχουν ανάλογη εφαρμογή (Βλ. Χριστάκης Μιχαήλ κ. α. ανωτέρω). 21. Ανάλογο δικαίωμα προσφυγής στο Δικαστήριο προς το σκοπό αναθεώρησης διατάγματος Δικαστηρίου εκδοθέν δυνάμει των προνοιών του Άρθρου 90
(1)του Κεφ. 6 έχει και ο εξ αποφάσεως πιστωτής, ο οποίος, δυνάμει των προνοιών του προαναφερόμενου Άρθρου 90
(3)του Κεφ. 6, δύναται, με αίτηση του προς το Δικαστήριο, να αιτηθεί την διαφοροποίηση του: «. αν αποδείξει ότι- (α) Η οικονομική κατάσταση του εξ αποφάσεως οφειλέτη είχε αλλάξει προς το καλύτερο από την ημερομηνία έκδοσης του διατάγματος ή της τελευταίας διαφοροποίησης του ή (β) κατά την εξέταση του ενώπιον του Δικαστηρίου ο εξ αποφάσεως οφειλέτης απέκρυψε ή δεν αποκάλυψε την ύπαρξη ουσιωδών γεγονότων ή συνθηκών προσδιοριστικών της οικονομικής του κατάστασης, τα οποία αν ήταν γνωστά στο Δικαστήριο, το περιεχόμενο του διατάγματος θα ήταν ουσιαστικά διαφορετικό από το ήδη εκδοθέν, νοουμένου ότι οι πληροφορίες για την ύπαρξη των γεγονότων ή συνθηκών αυτών περιήλθαν σε γνώση του εξ αποφάσεως πιστωτή μετά την ημερομηνία έκδοσης του διατάγματος.». ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ 22. Ως έχει προαναφερθεί, το κριτήριο για να εκδοθεί από το Δικαστήριο διάταγμα πληρωμής εξ αποφάσεως χρέους με μηνιαίες δόσεις σε σχέση με φυσικό πρόσωπο, είναι, ο ίδιος ο χρεώστης και η διασφάλιση ότι, με την παρέμβαση του Δικαστηρίου, δεν θα διαταραχθεί, το αντικειμενικά αποδεχτό, επίπεδο διαβίωσης του ιδίου και της οικογένειας του, ή των εξαρτώμενων από αυτόν, προσώπων. Αυτό είναι και το κριτήριο όταν, κατόπιν έκδοσης ενός τέτοιου διατάγματος, υποβάλλεται μεταγενέστερα αίτημα στο Δικαστήριο, είτε από τον εξ αποφάσεως χρεώστη, είτε από τον εξ αποφάσεως πιστωτή, για την αναθεώρηση του, δυνάμει των προνοιών του Άρθρου 90(
(2)και
(3)) του Κεφ. 6 (ανωτέρω).
  1. Σχετικά πρόσφατα, θεσπίστηκε ο Περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμος του 2015, Νόμος 65(Ι)/
  2. Η αιτιολογική σκέψη του νομοθέτη αναφορικά με τους λόγους που οδήγησαν στην ψήφιση του προαναφερόμενου νομοθετήματος, καταγράφεται εισαγωγικά στον ίδιο τον Νόμο 65(Ι)/
  4. Σκοπεί στην αντιμετώπιση της οξείας οικονομικής κρίσης και την επίλυση των οξύτατων προβλημάτων που προέκυψαν λόγω των εξαιρετικών συνθηκών και γεγονότων του έτους 2013 (με ορόσημο τα γεγονότα της 25ης Μαρτίου του 2013), που έπληξαν το χρηματοπιστωτικό τομέα, με απώτερο στόχο να αποφευχθεί η κατάρρευση της οικονομίας, να προφυλαχτεί η σταθερότητα το χρηματοοικονομκού συστήματος και να εξασφαλιστεί προστασία του δημοσίου συμφέροντος.
  5. Ταυτόχρονα, εκτός από την προστασία του χρηματοπιστωτικού τομέα, προνοεί και προς αποτροπή της μετακύλισης των επιπτώσεων της κρίσης στην ευρύτερη οικονομία και κοινωνία και προς προστασία των δικαιωμάτων του κοινωνικού συνόλου στη χώρα μας. Ως καταγράφεται στην αιτιολογική σκέψη του Νόμου 65(Ι)/2015, οι καταγραφείσες απώλειες των τραπεζών, προκάλεσαν ταυτόχρονα και κρίση στις επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά, των οποίων, η δυνατότητα να συνεχίζουν να ανταποκρίνονται με συνέπεια στις υποχρεώσεις τους έναντι των υφιστάμενων δανείων τους επηρεάστηκε σημαντικά, με αποτέλεσμα την αύξηση των μη εξυπηρετούμενων δανείων, επιδεινώνοντας έτσι το πρόβλημα αστάθειας του χρηματοπιστωτικού τομέα, το οποίο, ως προαναφέρθηκε, ο Νόμος 65(Ι)/2015 επιχειρεί, με την λήψη σειράς ειδικών μέτρων, να αμβλύνει και να συνδράμει στην αποκατάσταση της εύρυθμης λειτουργίας του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Μάλιστα, σε ότι αφορά αυτή την πτυχή του ζητήματος, στην αιτιοογική σκέψη του προαναφερόμενου νομοθετήματος, καταγράφονται τα εξής: «Επειδή, οι χρεώστες επηρεαζόμενοι από τη μειωμένη οικονομική δραστηριότητα στη Δημοκρατία, αντιμετωπίζουν έκτακτες δυσκολίες για να ανταποκριθούν σε υποχρεώσεις που προκύπτουν από δάνεια που έχουν συνάψει και περιέρχονται ή κινδυνεύουν να περιέλθουν σε κατάσταση αφερεγγυότητας- και Επειδή, θα πρέπει να υποβοηθηθούν αφερέγγυοι χρεώστες να αντιμετωπίσουν τις οφειλές τους, περιλαμβανομένης και της δυνατότητας διαγραφής οφειλών, κάτω από κάποιες προϋποθέσεις και στη βάση καθορισμένης διαδικασίας, έτσι ώστε να αποφεύγεται η πτώχευση και να διευκολύνεται η ενεργός συμμετοχή των προσώπων αυτών στην οικονομική δραστηριότητα στη Δημοκρατία· και Επειδή, πρέπει να διασφαλιστούν τα δικαιώματα των πιστωτών επί των οφειλομένων από αφερέγγυους χρεώστες, στο βαθμό που οι δυνατότητες των χρεωστών αυτών το επιτρέπουν, με λογικό και οργανωμένο τρόπο και με γνώμονα ότι με την εφαρμογή πλαισίου προστασίας των αφερέγγυων χρεωστών δεν θα βρίσκονται οι πιστωτές σε χειρότερη θέση από αυτήν στην οποία θα βρίσκονταν εάν η περιουσία του χρεώστη διετίθετο σύμφωνα με τις διατάξεις του περί Πτώχευσης Νόμου, προστατεύοντας με τον τρόπο αυτό, τον πυρήνα των δικαιωμάτων τους· και Επειδή, θα πρέπει να θεσπιστούν ειδικές πρόνοιες για τη μεταχείριση των εγγυητών, οι οποίοι παρείχαν εγγυήσεις σε σχέση με δάνεια τα οποία δύνανται να αναδιαρθρωθούν στα πλαίσια του παρόντος Νόμου, σύμφωνα με τις οποίες θα προστατεύονται τα δικαιώματα, των χρεωστών, των πιστωτών και των εγγυητών, με στόχο να εξασφαλίζεται ισορροπία μεταξύ τους, με τρόπο που να προστατεύεται ο πυρήνας των δικαιωμάτων τους- και Επειδή, για την επίτευξη όλων των πιο πάνω στόχων, θα πρέπει να ληφθούν έκτακτα μέτρα, τα οποία να κατανέμουν τα βάρη με δίκαιο τρόπο μεταξύ των προσώπων που συμμετέχουν ενεργά στην οικονομία και θα πρέπει να θεσπισθούν επιπρόσθετοι μηχανισμοί και διαδικασίες που αφορούν στην αφερεγγυότητα φυσικών προσώπων». (η υπογράμμισης και έμφασης είναι δική μου)
  6. Αν και ο Νόμος 65(Ι)/2015 στην υπό κρίση Αίτηση δεν έχει, άμεσα, εφαρμογή, αναφέρομαι σε αυτόν και ειδικότερα στο Άρθρο 8, δυνάμει του οποίου, για σκοπούς εφαρμογής του εν λόγω νόμου, η Υπηρεσία Αφερεγγυότητας (στην οποία ο Νόμος 65(Ι)/2015 αναθέτει συγκεκριμένα καθήκοντα), εκδίδει κατευθυντήριες γραμμές αναφορικά με τα λογικά έξοδα διαβίωσης σε σχέση με χρεώστες, οι οποίες καθορίζουν συγκεκριμένο και ενιαίο ποσό για κάθε κατηγορία νοικοκυριού, λαμβανομένων επίσης υπόψη τυχόν ειδικών περιστάσεων.
  7. Μάλιστα, πριν την έκδοση των εν λόγω κατευθυντήριων γραμμών, η Υπηρεσία Αφερεγγυότητας, δυνάμει των προνοιών των εδαφίου
(2)του Άρθρου 8 Νόμου 65(Ι)/2015, «διαβουλεύεται με το Υπουργείο Οικονομικών και το Υπουργείο Εργασίας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων και οποιαδήποτε άλλα πρόσωπα ή όργανα ή φορείς κρίνει σκόπιμο ή τα οποία υποδεικνύονται από τον Υπουργό Ενέργειας, Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού και ενημερώνει τη Βουλή των Αντιπροσώπων.». 28. Σύμφωνα δε και με το εδάφιο
(3)του Άρθρου 8 του Νόμου 65(Ι)/2015, «Για την ετοιμασία κατευθυντήριων γραμμών, δυνάμει, των διατάξεων του εδαφίου
(1), η Υπηρεσία Αφερεγγυότητας λαμβάνει υπόψη της- (α) τέτοιες μετρήσεις και δείκτες του ορίου της φτώχειας που περιλαμβάνονται σε κυβερνητικές ανακοινώσεις ή αποφάσεις αναφορικά την φτώχεια και την κοινωνική συνοχή όπως η Υπηρεσία Αφερεγγυότητας κρίνει σκόπιμο. (β) τέτοια επίσημα στατιστικά στοιχεία, κατά την έννοια του περί Στατιστικής Νόμου και έρευνες σχετικά με τα έσοδα και έξοδα των νοικοκυριών που δημοσιεύονται από την Στατιστική Υπηρεσία, όπως η Υπηρεσία Αφερεγγυότητας κρίνει σκόπιμο- (γ) το δείκτη τιμών καταναλωτή που δημοσιεύεται από τη Στατιστική Υπηρεσία ή οποιουσδήποτε άλλους ισοδύναμους δείκτες δημοσιεύονται από καιρού εις καιρό από την εν λόγω υπηρεσία· (δ) οποιεσδήποτε άλλες πληροφορίες κρίνει σκόπιμες για την άσκηση των αρμοδιοτήτων της, δυνάμει των διατάξεων του παρόντος άρθρου· (ε) τις διαφορές στο μέγεθος των νοικοκυριών, τις διαφορετικές ανάγκες των προσώπων, λαμβάνοντας υπόψη την ηλικία, υγεία και κατά πόσο έχουν οποιαδήποτε σωματική, ψυχολογική ή πνευματική αναπηρία· (στ) την ανάγκη να διευκολύνει την κοινωνική συνοχή των χρεωστών και των εξαρτωμένων τους και την ενεργό συμμετοχή τους στην οικονομία της Δημοκρατίας.». 29. Τέτοιες κατευθυντήριες γραμμές έχουν ήδη εκδοθεί από την Υπηρεσία Αφερεγγυότητας την 01/02/2016, οι οποίες είναι δημοσιευμένες διαδικτυακά στην επίσημη ιστοσελίδα της, δυνάμει των προνοιών του Άρθρου 8
(5)του Νόμου 65(Ι)/
  2. Αυτές οι κατευθυντήριες αρχές, είναι, - λόγω των δεδομένων που λαμβάνονται υπόψη για την έκδοση τους, αλλά και λόγω της προέλευσης αυτών των δεδομένων επί των οποίων στηρίζονται -, κατά την άποψη μου σημαντικό εργαλείο και σημείο αναφοράς για τα Δικαστήρια που ασκούν τις εξουσίες που τους παρέχονται από το προαναφερόμενο Άρθρο 90 του Κεφ. 6 που το παρόν Δικαστήριο καλείται να εφαρμόσει στην υπό κρίση Αίτηση.
  3. Στο παρόν στάδιο, οι ισχύουσες (βλ. Άρθρο 8
(6)του Νόμου 65(Ι)/2015) προαναφερόμενες κατευθυντήριες γραμμές, λογικών εξόδων διαβίωσης (ΛΕΔ) της Υπηρεσίας Αφερεγγυότητας, έχουν ως εξής: «Για νοικοκυριό µε ένα άτοµο ηλικίας 15 ετών και άνω, τα ΛΕΔ καθορίζονται σε €733,
  1. Επιπλέον, προστίθενται €366,80 για κάθε άτοµο ηλικίας 15 ετών και άνω και €220,08 για κάθε παιδί κάτω των 15 ετών. Στα υπολογισθέντα ΛΕΔ δεν συµπεριλαµβάνονται οποιαδήποτε έξοδα ενοικίων για σκοπούς ιδιοκατοίκησης. . Διάφορα παραδείγματα ΛΕΔ: Νοικοκυριό µε ένα άτοµο ηλικίας 15 ετών και άνω ΛΕΔ: €733,60 Νοικοκυριό µε ένα άτοµο ηλικίας 15 ετών και άνω και ένα παιδί κάτω των 15 ετών ΛΕΔ: €733,60 + €220,08 = €953,68 Νοικοκυριό µε δύο άτοµα ηλικίας 15 ετών και άνω ΛΕΔ: 033,60 + 066,80 = €1.100,40 Νοικοκυριό µε δύο άτοµα ηλικίας 15 ετών και άνω και ένα παιδί κάτω των 15 ετών ΛΕΔ: 033,60 + 066,80 + €220,08 = €1.320,48 Νοικοκυριό µε δύο άτοµα ηλικίας 15 ετών και άνω και δύο παιδιά κάτω των 15 ετών ΛΕΔ: €733,60 + €366,80 + €220,08 + €220,08 = €1.540.56 Νοικοκυριό µε τρία άτοµα ηλικίας 15 ετών και άνω και ένα παιδί κάτω των 15 ετών ΛΕΔ: 033,60 + €366,80 + €366,80 + €220,08 = €1.687,28 ». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου)
  2. Στρέφομαι τώρα στα γεγονότα που περιστοιχίζουν αυτή την υπόθεση. Ο Καθ' ου η Αίτηση, μου έκανε πάρα πολύ καλή εντύπωση κατά τις ενώπιον μου παρουσιάσεις του. Ήταν βρίσκω ειλικρινής προς το Δικαστήριο και μαρτύρησε την αλήθεια. Σε ότι αφορά τον Καθ' ου η Αίτηση, βρίσκω ότι, αυτός, έχει, με την μαρτυρία του, επιτύχει, στον απαιτούμενο βαθμό, να αποδείξει ότι οι περιστάσεις του, τόσο οι προσωπικές, όσο και οι οικογενειακές, δεν δικαιολογούν, στο παρόν στάδιο, την έκδοση εναντίον του από το Δικαστήριο, διατάγματος για πληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους του με δόσεις - που είναι και η μόνη απαίτηση από τις περιλαμβανόμενες στην Αίτηση, που, ως διαφαίνεται από τελική αγόρευση του συνηγόρου του Αιτητή, προωθήθηκε τελικά εναντίον του -, καθότι, σύμφωνα με τα όσα γεγονότα έχουν αποδειχθεί προς ικανοποίηση μου, αυτός, σήμερα, αδυνατεί να εξασφαλίζει έστω και τα αναγκαία για την διαβίωση του ιδίου και της συζύγου του με την οποία διαμένει.
  3. Ο Καθ' ου η Αίτηση, έδωσε μαρτυρία, που δεν αμφισβητήθηκε από πλευράς Αιτητή, ότι, είναι ηλικίας 72 ετών, συνταξιούχος, νυμφευμένος, ότι η σύζυγος του είναι επίσης συνταξιούχος και ότι το μοναδικό μηνιαίο εισόδημα τους είναι το επίδομα που λαμβάνουν από το ταμείο κοινωνικών ασφαλίσεων από τις Υπηρεσίες Κοινωνικών Ασφαλίσεων, ύψους €998,22 (ο Καθ' ου η Αίτηση €621,45 και σύζυγος του €376,77). Από την μαρτυρία, έχει επίσης, στον απαιτούμενο βαθμό αποδειχθεί στο Δικαστήριο από τον Καθ' ου η Αίτηση, ότι, τόσο ο ίδιος, όσο και η σύζυγος του αντιμετωπίζουν προβλήματα υγείας και ότι για σκοπούς θεραπείας τους, δαπανούν, μέρος του προαναφερόμενου εισοδήματος τους, για φαρμακευτική αγωγή. Ο Καθ' ου η Αίτηση είναι καρδιοπαθής, η δε σύζυγος του, καρκινοπαθής. Ο Καθ' ου η Αίτηση, έχει μάλιστα και άλλες εξ αποφάσεως οφειλές, στις οποίες αναφορά έκαμε ο κ. Νίκος Νικολάου, που εκλήθη από πλευράς της Αιτήτριας στο Δικαστήριο για να μαρτυρήσει, ύψους €700.000 (περίπου). Δεν χρειάζεται όμως εδώ ειδική αναφορά σε αυτές, γιατί, η κατάληξης στην Αίτηση αυτή, δίδεται από τα προαναφερόμενα μη αμφισβητούμενα, παραδεκτά γεγονότα - ειδικότερα, του γεγονότος, ότι, ο Καθ' ου η Αίτηση και η σύζυγος του, είναι συνταξιούχοι, με μηνιαίο εισόδημα ύψους €998,22 -• και του ευρήματος του Δικαστηρίου, ότι, ο Καθ' ου η Αίτηση δεν έχει άλλη πηγή εισοδήματος (προσωπικά ή μέσω της συζύγου του).
  4. Σύμφωνα με τις προαναφερόμενες κατευθυντήριες γραμμές λογικών εξόδων διαβίωσης (ΛΕΔ) της Υπηρεσίας Αφερεγγυότητας, για ένα νοικοκυριό δύο ατόμων άνω των 15 ετών, ως είναι αυτό του Καθ' ου η Αίτηση, το ελάχιστο ποσό που λογικά δαπανάται για σκοπούς διαβίωσης, ανέρχεται στα €1.100,40, το οποίο, σε καμία περίπτωση δεν καλύπτεται από το κοινό εισόδημα του Καθ' ου η Αίτηση και της συζύγου του, των €998,
  5. ΚΑΤΑΛΗΞΗ
  6. Κατ΄ ακολουθίαν των προαναφερόμενων, η υπό κρίση Αίτηση, αποτυγχάνει και συνεπώς απορρίπτεται.
  7. Εν όψει του ότι, η διαδικασία αντικείμενο της κριθείσας Αίτησης, είναι διερευνητικού χαρακτήρα, - ήτοι, σε ότι αφορά την οικονομική κατάσταση τους Καθ' ου η Αίτηση - και ως εκ τούτου, εξ αντικειμένου, ο Αιτητής δεν μπορούσε να γνωρίζει επακριβώς την οικονομική κατάσταση του - σε κάθε περίπτωση δεν έχω ενώπιον μου στοιχεία που δικαιολογούσαν ένα τέτοιο εύρημα -, δεν επιδικάζονται έξοδα για την Αίτηση αυτή και την διαδικασία ακροάσεως τους. (Υπ.) _________________________ ΜΙΧΑΛΗΣ Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [i] Άρθρο 14
(1)(ε) του Κεφ. 6. [ii] Δέστε σχετικά τις υποθέσεις Gesico Photographics Ltd v JK. Video Art Co. Ltd
(1991)1 A.A.Δ. 134 και Αντώνης Φλαγκοφάς ν Αταλέζα Λτδ
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ.
  1. [iii] Δέστε το Πέμπτο Μέρος του περί Δικαστηρίωv Νόμoι τoυ 1960 έως (Αρ. 3) τoυ 1998, Νόμος 14/
  2. [iv] Δέστε σχετικά και τα αναφερόμενα του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Χριστάκης Μιχαήλ κ. α. ν Αδελφοί Πούλλου Λτδ.
(1997)1 Α.Α.Δ. 1759. [v] Δέστε σχετικά την υπόθεση Γιαννάκης Βασιλειάδης ν Χαράλαμπος Τσουρή
(2007)1Α Α.Α.Δ 43. [vi] Παραπέμπω, ενδεικτικά, στις ακόλουθες. Anestos Adamou Kokoni v Xenophon Ioannides
(1963)2 C.L.R. 468, Ρολάνδης κ. α ν Κούτσιου
(1970)1 C.L.R. 25, Petsas v Demetriadou
(1971)1 C.L.R. 187, Chrysostomou v Athanasiou
(1981)1 C.L.R. 696, Λαϊκή Τράπεζα v Θεοχάρη Χαραλάμπους
(1989)1 Α.Α.Δ.536, Αντώνης Φλαγκοφάς ν Αταλέζα Λτδ
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 686, Gesico Photographics Ltd v JK. Video Art Co. Ltd
(1991)1 A.A.Δ. 134, Κούλα Χρ. Μιχαήλ v Κυπριακής Λαϊκής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ.
(1993)1 Α.Α.Δ. 812, Νίτσα Χριστάκη ν Μάρως Μιχαήλ
(1998)1Α Α.Α.Δ 422, Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αραδίππου v Έλλης Ιακώβου
(1999)1 Α.Α.Δ. 2032, Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε ν Κωνσταντίνου
(2000)1 Α.Α.Δ 1034, Βασιλείου ν Μακρίδης
(2002)1 Α.Α.Δ 801, Αρέστης ν Λαικής Κυπριακής Τράπεζας
(2002)1 (Β) Α.Α.Δ. 1258, Λουγκρίδης ν Eurolife Ltd
(2004)1 (B) 1 A.A.Δ. 886 και Γιαννάκης Βασιλειάδης ν Χαράλαμπος Τσουρή
(2007)1Α Α.Α.Δ 43. [vii] Δέστε σχετικά την υπόθεση Χριστοφόρου ν Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Κακίου
(2008)1Α Α.Α.Δ 708, 712. Δέστε σχετικά και την υπόθεση Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α. Ε. ν Μαρίας Κωνσταντίνου
(2000)1Β Α.Α.Δ 1034 στην οποία αναφέρθηκαν τα εξής: «Η εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων είναι στοιχείο που συνάπτεται άμεσα με το κύρος της δικαστικής διαδικασίας. Η αξιοπιστία της δικαιοσύνης εξαρτάται από την αποτελεσματικότητα της. Διαφορετικά δημιουργείται δυσπιστία για την αποστολή της με ανάλογες διαβρωτικές επιπτώσεις. Με αυτά θέλουμε να τονίσουμε ότι τα προβλεπόμενα από το νόμο μέσα αναγκαστικής εκτέλεσης δεν πρέπει να καταντούν ατελέσφορα, εκτός στις απόλυτα δικαιολογημένες περιπτώσεις. Πρέπει να εξισορροπείται η ανάγκη εκτέλεσης με την προοπτική αξιοπρεπούς διαβίωσης του ανθρώπου στο πλαίσιο του κράτους δικαίου.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) Πρόσφατα, στην υπόθεση Γιαννάκης Βασιλειάδης ν Χαράλαμπος Τσουρή
(2007)1Α Α.Α.Δ 43, το Εφετείο έθεσε ανέφερε επί του προκείμενου το εξής: «. Οι αποφάσεις του Δικαστηρίου θα πρέπει να εφαρμόζονται. Στις αστικές υποθέσεις η περιουσία του εξ αποφάσεως χρεώστη βαρύνεται με το ποσό που οφείλεται δυνάμει της δικαστικής απόφασης προς όφελος του εξ αποφάσεως πιστωτή. Θεωρείται δηλαδή στην πράξη πως μέρος της περιουσίας και των εισοδημάτων του εξ αποφάσεως χρεώστη ανήκουν στον εξ αποφάσεως πιστωτή, μέχρι την εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) [viii] Part 71, Civil Procedure, Volume 1, The White Book Service, 2004, σελίδες 1657 έως 1665. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.