← Κύπρος

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ REALBACK MANAGEMENT LTD, Αίτηση Αρ.: 193/2013, 10/2/2017

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ REALBACK MANAGEMENT LTD, Αίτηση Αρ.: 193/2013, 10/2/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2017:A23 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: ΜΙΧΑΛΗ Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Αίτηση Αρ.: 193/2013 ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΝΟΜΟ, ΚΕΦ. 113 -και- ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ REALBACK MANAGEMENT LTD ------------------- Ημερομηνία: 10/02/2017 Αίτηση για διορισμό εκκαθαριστή από πιστωτή, ημερομηνίας 11/01/2017 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Αιτήτρια, Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ: κα Γεωργία Α. Ζαχαρίου για την Ανδρέας Β. Ζαχαρίου & Σια Δ. Ε. Π. Ε. Για τον Καθ' ου η Αίτηση, Επίσημο Παραλήπτη, υπό την ιδιότητα του ως επίσημος παραλήπτης και εκκαθαριστής της Realback Management Ltd: κα Γιόλα Γεωργίου. ------------------- ΑΠΟΦΑΣΗ Εισαγωγικά

  1. Όταν μία εταιρεία είναι αναξιόχρεη, είτε με την απόλυτη έννοια (λογιστικά, βάσει ισολογισμού / «balance sheet»), είτε υπό την έννοια του ότι δεν είναι ικανή να ικανοποιήσει τις υποχρεώσεις της καθώς αυτές προκύπτουν (καθίστανται ληξιπρόθεσμες), η διαδικασία της εκκαθάρισης, είναι, τις περισσότερες φορές, το μέσο που επιτυγχάνει να επιφέρει την εύτακτη εκκαθάριση και διάλυση της. Στις περιπτώσεις όπου, μία εταιρεία, δεν είναι αναξιόχρεη, αλλά αντιμετωπίζει προβλήματα ρευστότητας, καταφανώς προσωρινού χαρακτήρα, μπορεί να καταστεί δυνατό να αποφευχθεί η εκκαθάριση της μέσω της διαδικασίας της εθελοντικής ρύθμισης («voluntary arrangement»). Σε άλλες περιπτώσεις, ανάληψη, μπορεί να γίνει, και της διαδικασίας της διαχείρισης, με στόχο την επιβίωση της αφερέγγυας εταιρείας. Όπως επίσης είναι δυνατόν, να γίνει προσφυγή στην διαδικασία της διαχείρισης, για να διασφαλιστεί μία πιο ελεγχόμενη μετάβαση στην διαδικασία της εκκαθάρισης, κατά τρόπο, ώστε, κάθε δυνατή προσπάθεια να έχει γίνει για να μειωθεί η τελική ζημιά που θα υποστούν οι πιστωτές της εταιρείας, άπαξ και έχει καταστεί εμφανές σε εκείνους που είναι επιφορτισμένοι με την διαχείριση των υποθέσεων της εταιρείας, ότι, η τύχη της, δεν μπορεί να είναι άλλη από την εκκαθάριση και την διάλυση της. Ο νόμος, προσφέρει δύο ξεχωριστούς τρόπους εκκαθάρισης, ήτοι, της εκούσιας εκκαθάρισης και της υποχρεωτικής εκκαθάρισης («εκκαθάρισης από το Δικαστήριο»), εφαρμόσιμους τόσο σε αξιόχρεες, όσο και σε αναξιόχρεες εταιρείες. Στα περισσότερα τους σημεία, η ακολουθητέα διαδικασία είναι η ίδια, ανεξαρτήτως του κατά πόσο η εταιρεία είναι ή δεν είναι αξιόχρεη, αλλά στην περίπτωση εκούσιας εκκαθάρισης φερέγγυας εταιρείας, η πραγματικότητα του απόλυτου ενδιαφέροντος των μελών της εταιρείας για επιστροφή του κεφαλαίου που επένδυσαν στην εταιρεία, αναγνωρίζεται μέσω του ειδικού ορισμού αυτού του τρόπου εκκαθάρισης, ως «εκούσιας εκκαθάρισης μελών της εταιρείας», σε ότι αφορά την οποία ισχύουν αποκλειστικά αριθμός ειδικών διατάξεων. Όπου λαμβάνει χώρα εκούσια εκκαθάριση μία αφερέγγυας εταιρείας, η οικονομική ανεπάρκεια της αποκλείει την επιστροφή κεφαλαίου προς τα μέλη της και επομένως, το μέρος που αυτή κυρίως ενδιαφέρει, είναι τους πιστωτές της, στους οποίους αναγνωρίζεται ο απόλυτος έλεγχος της. Αύτη η κατάσταση πραγμάτων και πάλι αναγνωρίζεται από την ονοματολογία που χρησιμοποιείται, σύμφωνα με την οποία, η εκούσια εκκαθάριση της εταιρείας, ορίζεται ως, «εκούσια εκκαθάριση των πιστωτών της εταιρείας». Και σε ότι αφορά αυτό τον τρόπο εκούσιας εκκαθάρισης ισχύουν αποκλειστικά, βάσει της νομοθεσίας, ειδικές διατάξεις. Σε ότι αφορά την περίπτωση υποβολής μίας φερέγγυας εταιρείας σε υποχρεωτική εκκαθάριση, δεν υπάρχει ειδικός ορισμός και η όλη διαδικασία είναι πανομοιότυπη με αυτήν που εφαρμόζεται σε ότι αφορά την υποχρεωτική εκκαθάριση αφερέγγυας εταιρείας, με μόνη διαφορά την γενεσιουργό αιτία επί της οποίας η διαδικασία βασίστηκε, που, προφανώς, δεν μπορεί να είναι η ανικανότητα της εταιρείας να ικανοποιήσει τις υποχρεώσεις της, που ειδικά απασχολεί στις περιπτώσεις εκκαθάρισης λόγω αφερεγγυότητας.
  2. Η εκούσια εκκαθάριση, θεωρείται ως η πιο βολική και ελκυστική, από την όψη των πραγμάτων όσων εμπλέκονται στην διαχείριση της, αλλά και η πλέον χρησιμοποιούμενη. Ο κυριότερος λόγος, είναι επειδή δεν υπάρχει άμεση ανάμειξη στα της διαδικασίας της εκκαθάρισης, είτε από το Δικαστήριο, είτε από τον Επίσημο Παραλήπτη, εκτός και εάν, ως σε γενικές γραμμές μπορεί να τεθεί, προκύψει κάποια πολύ σημαντική διαφορά μεταξύ των ενδιαφερομένων στην διαδικασία, ή ο εκκαθαριστής ανακαλύψει μεγάλα ατοπήματα κατά την διαχείριση των υποθέσεων της εταιρείας κατά το παρελθόν, που καθιστούν αναγκαία την λήψη μέτρων εναντίον των συμμετεχόντων εις αυτά. Εντούτοις, σε πρώτο βαθμό, την πρωτοβουλία και την επιλογή του πότε χρονικά θα γίνει προσφυγή στην διαδικασία της εκούσιας εκκαθάρισης, την φέρει η εταιρεία και συγκεκριμένα, όσοι είναι σε θέση να ελέγξουν την επίσημη διεξαγωγή των υποθέσεων της. Η διαδικασία ξεκινά με την λήψη απόφασης, σε δεόντως συγκληθείσα συνέλευση της εταιρείας για την εκούσια εκκαθάριση της εταιρείας. Εάν η εταιρεία είναι αφερέγγυα, τότε οι διοικητικοί της σύμβουλοι δεν μπορούν να προβούν σε θέσμια δήλωση ως προς την φερεγγυότητα της εταιρείας και στην απουσία μια τέτοιας δήλωσης, η εκκαθάριση της εταιρείας λαμβάνει την μορφή εκούσιας εκκαθάρισης της από τους πιστωτές της. Η εκκαθάριση, γίνεται από εκκαθαριστή ο οποίος διορίζεται βάσει αποφάσεων που λαμβάνονται σε συνελεύσεις, αφενός της ίδιας της εταιρείας και αφετέρου των πιστωτών της. Ο κυρίαρχος ρόλος, στον διορισμό του εκκαθαριστή, είναι στους πιστωτές της εταιρείας, οι οποίοι μπορούν επίσης να αποφασίσουν την σύσταση επιτροπής εκκαθάρισης για να ενεργεί για λογαριασμό τους σε σχέση με την διεξαγωγή της. Ο διορισμός του εκκαθαριστή, επιφέρει τον εκτοπισμό των διοικητικών συμβούλων της εταιρείας από την ενάσκηση των εξουσιών τους. Αν και τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας παραμένουν στην ιδιοκτησία της, ο εκκαθαριστής της, αναλαμβάνει τον έλεγχο τους και τα διαχειρίζεται προς όφελος των πιστωτών της εταιρείας, διανέμοντας τα έσοδα από την ρευστοποίηση τους σύμφωνα με τις σχετικές πρόνοιες του νόμου που καθορίζουν την σειρά με την οποία οι διαφορετικές κατηγορίες εξόδων και υποχρεώσεων πληρώνονται. Οι πιστωτές, απαιτείται, να επαληθεύουν τα χρέη τους προς τον σκοπό διαπίστωσης του δικαιώματος τους σε μέρισμα από την εκκαθάριση και η ίδια διαδικασία χρησιμοποιείται προς τον σκοπό διαπίστωσης της επιλεξιμότητας των πιστωτών για σκοπούς συμμετοχής τους στις ψηφοφορίες των πιστωτών και το βάρος που πρέπει να δίδεται στις ψήφους τους. Με την ολοκλήρωση της διαδικασίας της εκκαθάρισης η εταιρεία διαλύεται και η νομική της προσωπικότητα σβήνει και ο εκκαθαριστής μπορεί να λάβει την αποδέσμευση του από τα καθήκοντα του.
  3. Η κύρια διαφορά μεταξύ της εκούσιας εκκαθάρισης μίας εταιρείας, από αυτήν της υποχρεωτικής, σε τελευταία ανάλυση, μπορεί να λεχθεί ότι οφείλεται, στο γεγονός ότι η υποχρεωτική εκκαθάριση αρχίζει με διαταγή του Δικαστηρίου και ως εκ τούτου, υποκείμενη σε πιο στενά εφαρμοζόμενο δικαστικό και δημόσιο διοικητικό έλεγχο. Η δημόσια προοπτική της διαδικασίας, εκδηλώνεται, ειδικότερα, μέσω της συμμετοχής του Επίσημου Παραλήπτη, κατά τρόπο συνεχή, από της έκδοσης της διαταγής του Δικαστηρίου για την εκκαθάριση της εταιρείας και μετέπειτα (και ανεξαρτήτως του κατά πόσο αυτός συνεχίζει μέχρι τέλους ως ο εκκαθαριστής της). Αν και είναι δυνατός ο διορισμός ιδιώτη στο καθήκον του εκκαθαριστή, μπορεί, η διαδικασία της εκκαθάρισης, να γίνει από τον Επίσημο Παραλήπτη ενεργούντος με αυτή την ιδιότητα, είτε λόγω παράλειψης διορισμού στην θέση του εκκαθαριστή κάποιου ιδιώτη, είτε λόγω μεταγενέστερης κένωσης της θέσης. Σε κάθε περίπτωση, η διερεύνηση των υποθέσεων της εταιρείας και των λόγων της αποτυχίας της, γίνεται κατά την διαδικασία της υποχρεωτικής εκκαθάρισης, από τον Επίσημο Παραλήπτη. Ο διερευνητικός ρόλος του Επίσημου Παραλήπτη, ακολούθως της έκδοσης διατάγματος εκκαθάρισης μιας εταιρείας, συνδυάζεται από αριθμό άλλων διοικητικών καθηκόντων σε σχέση τόσο σε ότι αφορά τον έλεγχο και την διαφύλαξη των περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας, όσο και στην συνομολόγηση μίας ακριβούς δήλωσης για τα περιουσιακά στοιχεία και υποχρεώσεις της εταιρείας, με το να επιβάλλει στους διοικητικούς συμβούλους και αξιωματούχους της εταιρείας να ετοιμάσουν και να υποβάλουν δήλωση με τις υποθέσεις της εταιρείας. Ο Επίσημος Παραλήπτης, αποφασίζει επίσης και το κατά πόσο θα ασκηθεί δημόσια εξέταση οποιονδήποτε από τους αξιωματούχους της εταιρείας (τωρινών ή και προηγούμενων), και πρέπει να αποφασίσει κατά πόσο θα συγκαλέσει συνελεύσεις πιστωτών και συνεισφορέων της εταιρείας με σκοπό την επιλογή κάποιου ιδιώτη για να ενεργήσει ως εκκαθαριστής της εταιρείας. Όταν κάτι τέτοιο αποφασιστεί, το πρόσωπο αυτό, συνεχίζει την διαδικασία της εκκαθάρισης στα εναπομείναντα στάδια της. Πρωταρχικά καθήκοντα του εκκαθαριστή, είναι: η ανάληψη ελέγχου των περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας (και προς επίτευξη τούτου, όπου αποδεικνύεται αναγκαίο και σκόπιμο, μπορεί να εξασφαλιστεί σχετικό διάταγμα του Δικαστηρίου, «vesting order»)• και η διαχείρισης τους προς όφελος των πιστωτών της εταιρείας, δια της ρευστοποίησης και διανομής σύμφωνα με τις πρόνοιες του νόμου με την πληρωμή των χρεών της εταιρείας στην βάση της προκαθορισμένης σειράς προτεραιότητας και στον βαθμό που τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας το επιτρέπουν. Προς τον σκοπό αυτό, ο νόμος παρέχει στον εκκαθαριστή ευρείες εξουσίες, ουσιαστικά ταυτόσημες με αυτές που έχει ο εκκαθαριστής σε εκούσια εκκαθάριση εταιρείας. Η διαδικασία της διανομής των ρευστοποιημένων στοιχείων της εταιρείας, γίνεται στην βάση επαληθεύσεως από τους πιστωτές του ανεξασφάλιστου υπολοίπου των οφειλών ή υποχρεώσεων της εταιρείας προς αυτούς. Όταν αυτή η διαδικασία ολοκληρωθεί, η νομική προσωπικότητα της εταιρείας σβήνει μέσω της διάλυσης της και ο εκκαθαριστής μπορεί να εξασφαλίσει την απαλλαγή του από τα καθήκοντα του ως εκκαθαριστής της.
  4. Με την έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης από το Δικαστήριο ο Επίσημος Παραλήπτης, ως εκ του αξιώματος του, καθίσταται εκκαθαριστής της εταιρείας και συνεχίζει να έχει τα καθήκοντα του εκκαθαριστή μέχρις ότου κάποιο άλλο πρόσωπο καταστεί εκκαθαριστής σύμφωνα με την προδιαγεγραμμένη από τον νόμο διαδικασία. Παρόλο που αυτό, κατά κάποιο τρόπο, σημαίνει ότι ο Επίσημος Παραλήπτης λειτουργεί ως προσωρινός εκκαθαριστής για όσο εκκρεμεί η ενδεχόμενη αντικατάσταση του από ιδιώτη εκκαθαριστή, τα καθήκοντα του σε όλα τα στάδια που ακολουθούν την έκδοση του διατάγματος εκκαθάρισης είναι ουσιαστικά και μπορούν να περιλαμβάνουν και την συνέχιση του να ενεργεί ως εκκαθαριστής μέχρι και της διάλυσης, είτε λόγω έλλειψης διορισμού που να τον εκτοπίζει από το καθήκον, είτε λόγω κένωσης της θέσης του εκκαθαριστή σε κάποιο μεταγενέστερο στάδιο. Σε κάθε περίπτωση, στην νομοθεσία μας, έχουν, σε σχέση με το θέμα αυτό, σημαντικές αλλαγές, στις οποίες αναφορά γίνεται στην συνέχεια της απόφασης μου. Μετά από την διεκπεραίωση των αρχικών του καθηκόντων, σε ότι αφορά την γνωστοποίηση («εγγραφή και δημοσίευσή»), συμφώνως του νόμου, του διατάγματος εκκαθάρισης, ο Επίσημος Παραλήπτης πρέπει να εκτελεί, σειρά εργασιών που σχετίζονται με την διερεύνηση των υποθέσεων της εταιρείας, την προετοιμασία πληροφόρησης που θα τεθεί στην διάθεση των πιστωτών και μετόχων της εταιρείας στις συνελεύσεις τους που θα συγκληθούν στην πορεία και της σύγκλισης τέτοιων συνελεύσεων ή αν θα συγκληθούν, σύμφωνα με δικές του προσωπικές αποφάσεις. Η Αίτηση
  5. Με την υπό κρίση Αίτηση, η Αιτήτρια, Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, πιστωτής (ως έχει ο σχετικός ισχυρισμός της), της Εταιρείας, ζητά από το Δικαστήριο: «Α) Απόφαση και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διορίζεται ο Μάριος Καλλίας ως εκκαθαριστής της εταιρείας REALBACK MANAGEMENT LΙΜΙΤΕD (Αρ. Εγγραφής 195476), από τη Λάρνακα. Β) Οιανδήποτε περαιτέρω και/ή καλύτερη θεραπεία το Δικαστήριο κρίνει ορθή και δίκαιη. Γ) Έξοδα και Φ.Π.Α.».
  6. Η Αίτηση βασίζεται: «. στον περί Εταιρειών Νόμο Κεφ. 113, Μέρος V, Άρθρα 216 έως 222, 226, 228, 229(α), 230

(2), 233
(1)(α), 240, 290 και 324
(1),
(2),
(3), στους περί Εταιρειών Κανονισμούς Κ. 3 έως 7, 16, 17 και 174, στους Διαδικαστικούς Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.12 Κ. 2, 3, Δ.40 Κ. 1, 9, 10 και Δ.48 Κ. 1 έως 4, στο περί Δικαστηρίων Νόμο Ν. 14/60ως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6, ως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, στο Νόμο 64(Ι)/2015, Άρθρα 1 - 23 και στους σχετικούς περί Συμβούλων Αφερεγγυότητας Κανονισμούς και στις συμφυείς και γενικές εξουσίες του Δικαστηρίου ως επίσης και τις αρχές της Νομολογίας».
  1. Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση του κ. Μάκη Αδάμου, που είναι στην υπηρεσία της Αιτήτριας, που καταχωρήθηκε προς υποστήριξη της Αίτησης, το πραγματικό υπόβαθρο του αιτήματος είναι το εξής: «
  2. Περί την 31/03/2015 εκδόθηκε διάταγμα εκκαθάρισης αναφορικά με την εταιρεία REALBACK MANAGEMENT L1ΜIΤΕD (Αρ. Εγγραφής 195476) κατόπιν αίτησης πιστωτών ημερ. 06/09/
  3. Οι αιτητές είναι επίσης πιστωτές της εταιρείας, με ανεξασφάλιστη οφειλή πέριξ των €7.531.637,04 αφού το χρέος της εταιρείας στις 31/03/2015 που εκδόθηκε το διάταγμα διάλυσης της εταιρείας ήταν €12.992.637,04 και η αξία της Υποθήκης Υ9629/07 υπολογίζεται σε €5.461,000[1] όπως φαίνεται στην καταχωρηθείσα επαλήθευση χρέους, τεκμήριο Α και στο αντίγραφο του διατάγματος διάλυσης, τεκμήριο Β.
  4. Βάσει του εν λόγω διατάγματος, ο Επίσημος Παραλήπτης διορίστηκε προσωρινός Εκκαθαριστής της περιουσίας της εταιρείας.
  5. Οι αιτητές είναι οι μεγαλύτεροι σε αξία και ποσό πιστωτές αφού δεν έχει συγκληθεί συνέλευση πιστωτών για να δηλωθούν τυχόν άλλοι πιστωτές.
  6. Εξ' όσων έχω πληροφορηθεί, μέχρι σήμερα δεν έχει συγκληθεί Γενική Συνέλευση πιστωτών λόγω έλλειψης προσωπικού στο γραφείο του Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη και η σύγκληση Γενικής Συνέλευσης θα καθυστερήσει υπερβολικά.
  7. Εξ' όσων πληροφορούμαι από τους δικηγόρους των αιτητών, το Δικαστήριο δύναται μετά από αίτηση πιστωτή να εκδώσει διάταγμα με το οποίο να διορίζει εκκαθαριστή της εταιρείας.
  8. Ως εκ τούτου, η έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος είναι δίκαιη και απαραίτητη για την περαιτέρω προώθηση της διαδικασίας εκκαθάρισης της εταιρείας και την διαφύλαξη των δικαιωμάτων των πιστωτών της, αφού η εταιρεία είναι ιδιοκτήτρια ακίνητης περιουσίας η οποία μπορεί να διατεθεί και τύχει εκμετάλλευσης και να καλύψει υποχρεώσεις προς τους πιστωτές, ενώ τυχόν καθυστέρηση θα επιφέρει τεράστιες απώλειες και ζημιές στους πιστωτές.
  9. Λέγω περαιτέρω ότι σύμφωνα με τον Νόμο 64
(1)/2015 εκκαθαριστές μπορούν να διορίζονται άτομα που έχουν άδεια συμβούλου αφερεγγυότητας. Ο κύριος Μάριος Καλλίας, προτεινόμενος εκ μέρους των αιτητών εκκαθαριστής, έχει αποκτήσει προσωρινή άδεια στις 11 lουνίου 2015 με ισχύ 1 έτους. Ο προτεινόμενος εκκαθαριστής παρακάθισε σε εξετάσεις στις 10 Νοεμβρίου και έχει επιτύχει, με αποτέλεσμα να κατέχει τη σχετική άδεια βάση της Νομοθεσίας και αποδέχεται το διορισμό ως φαίνεται στη σχετική δήλωση του, τεκμήριο Γ.». Η τοποθέτηση του Επίσημου Παραλήπτη και Εκκαθαριστή
  1. Η Αίτηση, σημειώνεται, επιδόθηκε στον Επίσημο Παραλήπτη, λόγω της ιδιότητας του ως εκκαθαριστή της Εταιρείας, ο οποίος εμφανίστηκε στην διαδικασία και μέσω της συνηγόρου δια της οποίας εκπροσωπήθηκε στο Δικαστήριο, δήλωσε ότι συμφωνεί με την έκδοση του διατάγματος, για τους λόγους που αναφέρθηκαν από πλευράς Αιτήτριας προς υποστήριξη της έκδοσης του. Η εξέταση της Αίτησης
  2. Η συνήγορος της Αιτήτριας, αγορεύοντας στο Δικαστήριο, βάσισε το νόμιμο του αιτήματος της εντολέα της, στις πρόνοιες του Άρθρου 226 του Κεφ.
  4. Πριν όμως εξεταστεί η βασιμότητα της εισήγησης, εισαγωγικά, σε ότι αφορά τα της υπό συζήτηση διαδικασίας εκκαθάρισης, πρέπει να σημειωθούν τα εξής. Στην προκείμενη περίπτωση, εναντίον της υπό αναφορά Εταιρείας, υπάρχει διάταγμα υποχρεωτικής εκκαθάρισης της ημερομηνίας 31/03/2015, με ισχύ από 06/09/2013 (βλ. Άρθρο 218
(2)του Κεφ. 113), σύμφωνα με το οποίο, προσωρινός εκκαθαριστής της, διορίστηκε ο Επίσημος Παραλήπτης (βλ. Άρθρο 228(α) του Κεφ. 113 - ως είχε κατά τον ουσιώδη χρόνο). Στην συνέχεια της απόφασης μου, το προαναφερόμενο διάταγμα του Δικαστηρίου, θα αναφέρεται ως «το Διάταγμα Εκκαθάρισης». Με δεδομένη την έκδοση του Διατάγματος Εκκαθάρισης την 31/03/2015 και την έναρξη της διαδικασίας εκκαθάρισης της εταιρείας από 06/09/2013, σύμφωνα με τις πρόνοιες του Άρθρου 372Α
(3)του Κεφ. 113, η διαδικασία της εκκαθάρισης, σε ότι αφορά τις μετέπειτα της έκδοσης του Διατάγματος Εκκαθάρισης, ουσιαστικές και διαδικαστικές της πτυχές, διεξάγεται, και ζητήματα σχετικά με αυτήν, αποφασίζονται, λαμβανομένων υπόψη των τροποποιήσεων στο Κεφ. 113 που επακολούθησαν. Σύμφωνα με το προαναφερόμενο Άρθρο 372Α
(3)του Κεφ. 113 ([2]), «
(3)Οποιαδήποτε διαδικασία ή ενέργεια ή πράξη έχει ξεκινήσει με διάταγμα εκκαθάρισης που έχει εκδοθεί βάσει του περί Εταιρειών Νόμου και των Κανονισμών που έχουν εκδοθεί δυνάμει αυτού στο πλαίσιο της διαδικασίας εκκαθάρισης, αλλά δεν ολοκληρώθηκε πριν από την έναρξη της ισχύος του περί Εταιρειών (Τροποποιητικού) (Αρ. 3) Νόμου του 2015, θα διεκπεραιώνεται, σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Νόμου και των Κανονισμών που εκδίδονται δυνάμει αυτού.». (Βλ. επίσης Δώρος Γεωργιάδης ν Sigma Radio Television Ltd, ECLI:CY:AD:2015:A159, Πολιτικές Εφέσεις Αρ. 342/2009 και 349/2009, απόφαση ημερομηνίας 06/03/2015). Επισημαίνεται εδώ, σε κάθε περίπτωση, ότι, η συνήγορος της Αιτήτριας, τοποθετήθηκε ρητά επί των προνοιών του Άρθρου 226 του Κεφ. 113, προς υποστήριξη του αιτήματος της Αιτήτριας, ως αυτές έχουν μετά από την τροποποίηση του Κεφ. 113 με τον Περί Εταιρειών (Τροποποιητικό) (Αρ. 3) Νόμο του 2015, Νόμο 63(Ι)/2015. 11. Σύμφωνα με το Άρθρο 226 του Κεφ. 113: «Για το σκοπό διεξαγωγής της διαδικασίας εκκαθάρισης εταιρείας και εκτέλεσης τέτοιων καθηκόντων αναφορικά με αυτή που το Δικαστήριο δυνατό να επιβάλει, το Δικαστήριο δύναται, εκτός όπου εφαρμόζονται οι διατάξεις του άρθρου 228, να διορίζει εκκαθαριστή ή εκκαθαριστές.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) 12. Είναι, βρίσκω, ξεκάθαρη η πρόνοια του Άρθρου 226 του Κεφ. 113, ως προς το ότι, οι πρόνοιες του, εφαρμόζονται, σε εκείνες τις περιπτώσεις όπου δεν τυγχάνουν εφαρμογής, οι πρόνοιες του Άρθρου 228 του Κεφ. 113. Συνεπώς, εξέτασης χρήζουν και οι πρόνοιες αυτής της διάταξης του Κεφ. 113. 13. Σύμφωνα λοιπόν με την γενική διάταξη του εδαφίου (α) του Άρθρου 228 του Κεφ. 113, «Ο επίσημος παραλήπτης καθίσταται λόγω του αξιώματός του εκκαθαριστής και συνεχίζει να ενεργεί με τον τρόπο αυτό, εκτός εάν κατόπιν αιτήσεως του επίσημου παραλήπτη προς το Δικαστήριο διοριστεί άλλο πρόσωπο ως εκκαθαριστής ή άλλο πρόσωπο γίνει εκκαθαριστής σύμφωνα με το άρθρο 228Α και είναι σε θέση να ενεργεί ως τέτοιος.» (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου). 14. Στην προκείμενη περίπτωση, είναι παραδεκτό ότι, ο Επίσημος Παραλήπτης, ως εκ του αξιώματος του και δυνάμει των προνοιών των προαναφερόμενων Άρθρων 228[(α) και (ε)] και 372Α του Κεφ. 113, αλλά και του Διατάγματος Εκκαθάρισης του Δικαστηρίου, έχει από 07/05/2015 ([3]) καταστεί και συνεχίζει μέχρι και σήμερα να έχει την υποχρέωση να ενεργεί ως εκκαθαριστής της Εταιρείας, με την διαδικασία της εκκαθάρισης να έχει ξεκινήσει, ως έχει προαναφερθεί, από την 06/09/2013. 15. Σύμφωνα δε με τις υπόλοιπες διατάξεις του Άρθρου 228 του Κεφ. 113: «(β) κατά οποιοδήποτε χρόνο κατά τον οποίο ο επίσημος παραλήπτης είναι ο εκκαθαριστής της εταιρείας δύναται, εντός εξήντα ημερών από την επίδοση του διατάγματος του Δικαστηρίου που τον διορίζει εκκαθαριστή, να συγκαλεί και προεδρεύει ξεχωριστών συνελεύσεων των πιστωτών και συνεισφορέων της εταιρείας για τον σκοπό επιλογής προσώπου το οποίο θα είναι ο εκκαθαριστής της εταιρείας στη θέση του επίσημου παραλήπτη· (γ) ο επίσημος παραλήπτης υποχρεούται- (
  1. i)να αποφασίσει κατά πόσο θα ασκήσει την σύμφωνα με την παράγραφο (β) εξουσία του για σύγκληση συνελεύσεων, το αργότερο εντός περιόδου σαράντα ημερών από την ημέρα κατά την οποία γίνεται η επίδοση του διατάγματος που τον διορίζει, και (
  2. ii)να κοινοποιήσει την απόφασή του στο Δικαστήριο και στους πιστωτές και συνεισφορείς της εταιρείας πριν από τη λήξη της περιόδου που καθορίζεται στην υποπαράγραφο (i), σε περίπτωση που αποφασίσει να μην ασκήσει την εξουσία του, σύμφωνα με την υποπαράγραφο (ί), και (iii) είτε έχει αποφασίσει είτε όχι να ασκήσει την εξουσία του για σύγκληση συνελεύσεων, σύμφωνα με την παρούσα παράγραφο, αν αυτό του ζητηθεί κατά οποιοδήποτε χρόνο από το ένα δέκατο, σε αξία, των πιστωτών της εταιρείας, να συγκαλεί αμέσως ξεχωριστές συνελεύσεις των πιστωτών και συνεισφορέων της εταιρείας, και, αναλόγως, όπου το καθήκον, που επιβάλλεται από την υποπαράγραφο (iii), προκύπτει προτού ο επίσημος παραλήπτης εκτελέσει το καθήκον που επιβάλλεται από τις υποπαραγράφους (ί) ή (ii), δεν υποχρεούται να εκτελέσει το δυνάμει των υποπαραγράφων (
  3. i)ή (
  4. ii)καθήκον. (γγ) Η κοινοποίηση δυνάμει των διατάξεων της υποπαραγράφου (ίί) της παραγράφου (γ) στους πιστωτές της εταιρείας περιλαμβάνει επεξήγηση της εξουσίας που παρέχεται στους πιστωτές σύμφωνα με την υποπαράγραφο (iii) της παραγράφου (γ) να ζητήσουν από τον επίσημο παραλήπτη να συγκαλέσει συνελεύσεις των πιστωτών και συνεισφορέων της εταιρείας· (δ) σε περίπτωση που δεν διορίζεται εκκαθαριστής από τους πιστωτές, ο επίσημος παραλήπτης είναι ο εκκαθαριστής· (ε) ο επίσημος παραλήπτης είναι λόγω αξιώματος ο εκκαθαριστής σε περίπτωση που η θέση αυτή είναι κενή· (στ) ο εκκαθαριστής περιγράφεται, όταν πρόσωπο άλλο από τον επίσημο παραλήπτη είναι εκκαθαριστής, με τον τίτλο "ο εκκαθαριστής", και όταν ο επίσημος παραλήπτης είναι ο εκκαθαριστής, με τον τίτλο "ο επίσημος παραλήπτης και εκκαθαριστής", της συγκεκριμένης εταιρείας σχετικά με την οποία διορίστηκε και όχι με το όνομα του.». 16. Στην προκείμενη περίπτωση, σημειώνεται, δεν υπάρχει οποιαδήποτε μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου, σε ότι αφορά το ζήτημα της σύγκλισης από τον Επίσημο Παραλήπτη ξεχωριστών συνελεύσεων πιστωτών και συνεισφορέων της εταιρείας «για τον σκοπό επιλογής προσώπου το οποίο θα είναι ο εκκαθαριστής της εταιρείας στη θέση του επίσημου παραλήπτη», ούτε και ότι ελήφθη από πλευράς του η οποιαδήποτε σχετική με το ζήτημα αυτό απόφαση. Αυτή, άλλωστε, ήταν και η τοποθέτησης της συνηγόρου του Επίσημου Παραλήπτη προς το Δικαστήριο. 17. Σημειώνεται συναφώς, ότι, ο Επίσημος Παραλήπτης, προφανώς, δεν έχει ενεργήσει στην βάση των προνοιών των Περί Εταιρειών (Εκκαθαρίσεις) Κανονισμών του 1933, και ειδικότερα συμφώνως των διατάξεων των Κανονισμών 31 έως 61 αυτών. Σε κάθε περίπτωση, οι σχετικές ενέργειες του Επίσημου Παραλήπτη, ακόμη και εάν υποτεθεί ότι κάποιες έγιναν, από τα όσα γενικά παρουσιάστηκαν ενόρκως στο Δικαστήριο από πλευράς Αιτήτριας προς υποστήριξη της Αίτησης της, λαμβανομένης υπόψη και της επίσης πολύ γενικής τοποθέτησης της συνηγόρου του Επίσημου Παραλήπτη στο Δικαστήριο ως προς αυτές - που ουσιαστικά, αυτό που ελέχθη, είναι ότι τίποτα δεν έγινε από πλευράς του προς προώθηση της διαδικασίας της εκκαθάρισης -ή εν πάση περιπτώσει, προς εκπλήρωση των καθηκόντων του, δεν επιτρέπουν στο Δικαστήριο να καταλήξει σε συγκεκριμένα συμπεράσματα ως προς το ζήτημα αυτό επί των οποίων να βασίσει απόφαση του για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Ενδεικτικά να αναφέρω το εξής οξύμωρο. Από την μία, η Αιτήτρια αναφέρει ότι έχει ήδη αποταθεί στον Επίσημο Παραλήπτη για επαλήθευση του χρέους της Εταιρείας προς αυτήν και από την άλλη, δηλώνεται (και τα δύο μέρη να συμφωνούν ως προς αυτό), ότι, ο Επίσημος Παραλήπτης, δεν έχει ετοιμάσει έκθεση με τις υποθέσεις / κατάσταση της Εταιρείας και δεν έχει συγκαλέσει οποιεσδήποτε συνελεύσεις προς τον σκοπό προώθησης της διαδικασίας της εκκαθάρισης της Εταιρείας. Επισημαίνονται εδώ και οι πρόνοιες του Κανονισμού 41 των Περί Εταιρειών (Εκκαθαρίσεις) Κανονισμών του 1933, που δεν δικαιολογούν το Δικαστήριο να δεχθεί, χωρίς άλλο, και ειδικότερα από πλευράς του Επίσημου Παραλήπτη, την θέση ότι, επειδή έχει αποσταλεί επαλήθευση χρέους από πλευράς της Αιτήτριας και μόνον, το ζήτημα τελειώνει εκεί, χωρίς ανάγκη να έχει αυτός εκπληρώσει τα νόμιμα καθήκοντα του και ειδικότερα χωρίς να έχει ετοιμαστεί προγενέστερα, η απαραίτητη από πλευράς Επίσημου Παραλήπτη έκθεση με τις υποθέσεις της Εταιρείας. Υπενθυμίζονται εδώ, γιατί έχει την σημασία του, οι πρόνοιες του Άρθρου 221 του Κεφ. 113, σύμφωνα με το οποίο, «διάταγμα εκκαθάρισης εταιρείας ενεργεί σε όφελος όλων των πιστωτών και όλων των συνεισφορέων της εταιρείας ωσάν να εκδιδόταν μετά από κοινή αίτηση πιστωτή και συνεισφορέα.». Συνεπώς, στην απουσία λήψης σχετικής απόφασης από τον Επίσημο Παραλήπτη, ως προνοείται από το Άρθρο 228 του Κεφ. 113, η Αίτηση της Αιτήτριας, δεν μπορεί να στηριχτεί επί των προνοιών του εν λόγω Άρθρου 228 του Κεφ. 113 (και κατ' ακολουθία, του Άρθρου 228Α του Κεφ. 113 [[i]]), προς έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. 18. Αυτό που απομένει να εξεταστεί, είναι κατά πόσο το Δικαστήριο, έχει, υπό τις περιστάσεις, την ευχέρεια να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα, με βάση τις πρόνοιες του Άρθρου 226 του Κεφ. 113, στο οποίο, ως προαναφέρθηκε, βασίστηκε αποκλειστικά η συνήγορος της Αιτήτριας, προς υποστήριξη του αιτήματος της εντολέα της. Δεδομένης, στην προκείμενη περίπτωση, της εφαρμογής των προνοιών του Άρθρου 228 του Κεφ. 113, η Αιτήτρια, δεν έχει δικαίωμα παράστασης (locus standi) προς το Δικαστήριο, προς τον σκοπό έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος. Η δε συμφωνία του Επίσημου Παραλήπτη στην έκδοση του, που το αποτέλεσμα της είναι, λυπούμε να παρατηρήσω, η παράκαμψης ρητών προνοιών της νομοθεσίας και η μη ενάσκησης του δημόσιου διοικητικού ελέγχου που του έχει ανατεθεί από τον νόμο (και δη του προαναφερόμενου Άρθρου 228 του Κεφ. 113), δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Εδώ, ο ρόλος του Δικαστηρίου, ως έχει προαναφερθεί, δεν είναι απλά διαιτητικός, ώστε, ολοκληρωτικός συμβιβασμός της μεταξύ των μερών διαφοράς, να εκτοπίζει το Δικαστήριο από την ευχέρεια απόφανσης του επί ενώπιον του τεθέντος ζητήματος, αλλά είναι, δια νόμου, και ελεγκτικός και η οποιαδήποτε απόκλιση από τα θέσμια δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή, ούτε και να επιτραπεί (βλ. Spyros Eleftheriades v Cyprus Hotels Ltd
(1985)1 Α.Α.Δ. 677). Κατάληξη
  1. Κατ' ακολουθία των όσων έχουν προαναφερθεί, η υπό κρίση Αίτηση αποτυγχάνει και συνεπώς απορρίπτεται.
  2. Καμία διαταγή για έξοδα. (Υπ.) _________________________ ΜΙΧΑΛΗΣ Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Διόρθωση από το Δικαστήριο βάσει του Τεκμηρίου Α. [2] Που εισήχθη στο Κεφ. 113 και τελικώς διαμορφώθηκε, με τους τροποποιητικούς Νόμους 63(Ι)/2015 και 90(Ι)/2016, αντίστοιχα. [3] Και προγενέστερα ως προσωρινός εκκαθαριστής. [i] Σύμφωνα με το εν λόγω Άρθρο 228Α του Κεφ. 113: «
(1)Το άρθρο αυτό εφαρμόζεται στην εκκαθαριστή περίπτωση που η εταιρεία εκκαθαρίζεται από τους πιστωτές και συγκαλούνται ξεχωριστές συνελεύσεις των πιστωτών και και συνεισφορέων της εταιρείας για το σκοπό επιλογής προσώπου το οποίο θα είναι ο εκκαθαριστής της εταιρείας.
(2)Οι πιστωτές και οι συνεισφορείς στις αντίστοιχες συνελεύσεις τους, δύνανται να υποδείξουν ένα πρόσωπο ως εκκαθαριστή.
(3)Ο εκκαθαριστής θα είναι το πρόσωπο που υποδεικνύεται από τους πιστωτές ή, όπου δεν έχει υποδειχθεί τέτοιο πρόσωπο από τους πιστωτές, το πρόσωπο που υποδεικνύεται από τους συνεισφορείς, εάν οι συνεισφορείς υποδείξουν τέτοιο πρόσωπο.
(4)Στην περίπτωση που υποδεικνύονται διαφορετικά πρόσωπα, οποιοσδήποτε συνεισφορέας ή πιστωτής δύναται, εντός επτά
(7)ημερών μετά από την ημερομηνία κατά την οποία υποδείχθηκε πρόσωπο από τους πιστωτές, να αιτηθεί στο Δικαστήριο για διάταγμα- (α) το οποίο να διορίζει το πρόσωπο που υπoδείχθηκε από τους συνεισφορείς ως εκκαθαριστή αντί, ή, μαζί με το πρόσωπο που υποδείχθηκε από τους πιστωτές, ή (β) το οποίο να διορίζει άλλο πρόσωπο ως εκκαθαριστή, εκτός από το πρόσωπο που υποδεικνύεται από τους πιστωτές.
(5)Ψήφισμα εγκρίνεται σε συνέλευση των πιστωτών ή των συνεισφορέων όταν η πλειοψηφία, σε αξία, των παρόντων και ψηφιζόντων, προσωπικά ή μέσω αντιπροσώπου, έχουν ψηφίσει υπέρ του ψηφίσματος.
(6)Για τους σκοπούς του εδαφίου
(5), η αξία των συνεισφορέων καθορίζεται από τον αριθμό των ψήφων που παρέχεται σε κάθε συνεισφορέα από το καταστατικό της εταιρείας.». cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.