ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΔΗΜΗΤΡΑ ΓΕΩΡΓΑΛΛΙΔΗ, Αίτηση Αρ.: 307/2008, 21/2/2017

(2009)1 ΑΑΔ 279 είναι δεδομένη. Η πτωχευτική διαδικασία έχει γνώμονα πρώτιστα την προστασία της περιουσίας του χρεώστη προς όφελος όλων των πιστωτών του.».

1. Το προαναφερόμενο Μέρος Ι του Κεφ. 5, παρέχει δύο ξεχωριστές διαδικασίες δια των οποίων ένας πτωχεύσας μπορεί να απαλλαχτεί από την διαδικασία της πτώχευσης. Η μία παρέχεται από το Άρθρο 27Α του Κεφ. 5, σύμφωνα με το οποίο ένας πτωχεύσας αποκαθίσταται αυτοδίκαια μετά την παρέλευση τριών ετών από την ημερομηνία έκδοσης του διατάγματος πτώχευσης• και η άλλη, που παρέχεται από το Άρθρο 27 του Κεφ. 5 σύμφωνα με το οποίο το Δικαστήριο μπορεί να διατάξει την αποκατάσταση του πτωχεύσαντος μετά από υποβολή σχετικού αιτήματος του τελευταίου.
2. Επιπρόσθετα των προαναφερόμενων δύο διαδικασιών δια των οποίων ένας πτωχεύσας μπορεί να απαλλαχτεί από την διαδικασία πτώχευσης, υπάρχει και η περίπτωσης κατά την οποία αυτό επιτυγχάνεται δια αποφάσεως του Δικαστηρίου να ακυρώσει το διάταγμα πτώχευσης, ασκούντος της εξουσίας και ευχέρειας που του παρέχεται από το Άρθρο 31 του Κεφ. 5 (βλ. Blue Arrow General Trading Co. Ltd v Νικήτα Μικρού

(2000)1 Α.Α.Δ. 1427 και Λεωνίδας Μαρκίδης (σε πτώχευση) ν Επίσημου Παραλήπτη

(1999)1 Α.Α.Δ. 1874).

1. Η υπό κρίση Αίτηση, ως γίνεται αντιληπτό, βασίζεται στο εν λόγω Άρθρο 31 του Κεφ.
2. Σύμφωνα με αυτό, το Δικαστήριο, έχει εξουσία να ακυρώσει το διάταγμα πτώχευσης, καθοιονδήποτε χρόνο, μετά από υποβολή σχετικού αιτήματος οποιουδήποτε ενδιαφερομένου, νοουμένου ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις που ορίζονται σε αυτό. Οι δύο κύριοι λόγοι που δικαιολογούν την άσκηση της ακυρωτικής αυτής εξουσίας του Δικαστηρίου, ως καθορίζονται από το εδάφιο 1 του Άρθρου 31 του Κεφ. 5, είναι, εάν προκύπτει κατά την γνώμη του Δικαστηρίου, ότι: (α) «ο χρεώστης δεν έπρεπε να είχε κηρυχθεί σε πτώχευση», ή (β)«ότι τα χρέη του πτωχεύσαντα πληρώθηκαν εξ ολοκλήρου, ή έχουν διευθετηθεί, ή οι πιστωτές έχουν συγκατατεθεί στην ακύρωση του Διατάγματος».
3. Ο γενικός σκοπός του Άρθρου 31 του Κεφ. 5, είναι η επανόρθωσης οποιασδήποτε προκύψασας αδικίας•, καθώς επίσης επιτυγχάνει να παράσχει, σε εκείνες τις περιπτώσεις όπου ο χρεώστης επιδιώκει τούτο με τον πληρέστερο δυνατό τρόπο, να εξαλείψει όλα τα ίχνη και προεκτάσεις της πτώχευσης από την εδραιωθείσα φήμη του. Αυτός ο τελευταίος στόχος, δύναται να επιτευχθεί, δια της δράσης του χρεώστη να εξοφλήσει ή εξασφαλίσει πλήρως όλα τα χρέη (σε σχέση με τα οποία επαληθεύσεις έχουν υποβληθεί, βλ. Blue Arrow General Trading Co. Ltd v Νικήτα Μικρού

(2000)1 Α.Α.Δ. 1427) και υποχρεώσεις στα οποία υπαγόταν κατά την έναρξη της διαδικασίας της πτώχευσης του. Ένας επιπρόσθετος λόγος για τον οποίο ένας πτωχεύσας μπορεί να επιδιώξει την εξασφάλιση διατάγματος ακύρωσης της επιδίκασης του σε πτώχευση, είναι για να αποτρέψει την έναρξη των αποκλεισμών στους οποίους θα υπόκειται κατά την διάρκεια της πτώχευσης του, οι οποίοι αναπόφευκτα θα εφαρμοστούν μέχρις ότου να επέλθει η αποκατάστασης του βάσει των προαναφερόμενων Άρθρων 27 και 27Α του Κεφ.

2. Με την υπό κρίση Αίτηση, η Αιτήτρια, εγείρει ως λόγο για την ακύρωση του διατάγματος πτώχευσης της, το γεγονός ότι, το διάταγμα παραλαβής της περιουσίας της, εκδόθηκε στην βάση ειδοποίησης πτώχευσης που είχε ως υπόβαθρο της, δικαστική απόφαση που δεν την αφορούσε.
3. Συνεπώς, πρόκειται για περίπτωση επίκλησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου δυνάμει των προνοιών του Άρθρου 31

(1)του Κεφ. 5, ως η περιγραφόμενη στο (α) ανωτέρω περίπτωση, όπου η ακύρωσης του διατάγματος πτώχευσης γίνεται, όταν το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι, εξ αρχής, «ο χρεώστης δεν έπρεπε να είχε κηρυχθεί σε πτώχευση». Στους λόγους επί των οποίων η διακριτική αυτή ευχέρεια του Δικαστηρίου δύναται να ασκηθεί στην βάση αυτή της πρόνοιας, μπορούν να βρεθούν οι γενικές αρχές που έχουν καθιερωθεί στα πλαίσια απόρριψης αιτήσεως πτώχευσης, λόγω κατάχρησης της διαδικασίας. Από την άποψη όμως του ότι, τα σχετικά γεγονότα μπορεί να μην είχαν έρθει στο προσκήνιο μέχρι και μετά την επιδίκαση του αιτητή σε πτώχευση, περίσταση που δεν μπορεί να αποκλείει το Δικαστήριο να επέμβει και να επανορθώσει τα πράγματα. Σημειώνεται όμως εδώ, η αυστηρή προϋπόθεσης που τίθεται από το Άρθρο 31

(1)του Κεφ. 5, ως προς το ότι, το Δικαστήριο, εξετάζοντας αίτημα που βασίζεται στις πρόνοιες του εν λόγω άρθρου, μπορεί να λάβει υπόψη του, μόνο γεγονότα που είχαν ήδη λάβει χώρα κατά την έκδοση του διατάγματος πτώχευσης (βλ. Re A Debtor (No. 68 of 1992), The Times, 12/02/1993), χωρίς κατά ανάγκη αυτά να έπρεπε να είχαν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου που εξέδωσε το διάταγμα (βλ. Re Von Engel (a bankrupt)

(1989), The Independent, 12/08/1999).

1. Η Αίτηση επιδόθηκε και στον Επίσημο Παραλήπτη, ο οποίος δεν έφερε ένσταση στην Αίτηση. Επίδοση της Αίτησης έγινε και στον πιστωτή που υπέβαλε την Αίτηση για την πτώχευση της Αιτήτριας, Καθ' ης η Αίτηση 2, η οποία έφερε ένσταση στην Αίτηση. Αποτελεί, ουσιαστικά, θέση της Καθ' ης η Αίτηση 2, ότι, δεδομένης της ύπαρξης απόφασης και εναντίον της Αιτήτριας, ως λεπτομερέστατα αναφέρεται στην συνέχεια, το αποτέλεσμα μιας Αίτησης πτώχευσης της βάσει αυτής, θα ήταν ουσιαστικά το ίδιο, δηλαδή η πτώχευση της, και άρα, η Αίτηση αυτή είναι «άνευ σημασίας».
2. Στην προκείμενη περίπτωση, προκύπτει από τον φάκελο της διαδικασίας, έχει υποστηριχθεί ενόρκως από πλευράς Αιτήτριας και δεν αμφισβητήθηκε από πλευράς Καθ' ης η Αίτηση 2, ότι, για να εκδοθεί διάταγμα παραλαβής της περιουσίας της Αιτήτριας, είχε κριθεί από το Δικαστήριο που εξέτασε την Αίτηση πτώχευσης που είχε καταχωρηθεί εναντίον της από την Καθ' ης η Αίτηση 2, ότι είχε διαπράξει, δυνάμει των προνοιών του Άρθρου 3

(1)(ζ) του Κεφ. 5, πράξη πτώχευσης, καθότι παρέλειψε να συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις ειδοποίησης πτώχευσης που της είχε επιδοθεί και βασιζόταν σε εξ αποφάσεως οφειλή της προς την Καθ' ης η Αίτηση 2, στην βάση απόφασης του Ε. Δ. Λάρνακας που είχε εκδοθεί εναντίον της στα πλαίσια της Αγωγής του Ε. Δ. Λάρνακας υπ' αρ. 4207/2004, ημερομηνίας 20/10/2005. Στα πλαίσια όμως της υπό κρίση Αίτησης, έχει αποδειχθεί στον απαιτούμενο βαθμό, ότι, η προαναφερόμενη απόφαση του Ε. Δ. Λάρνακας, ημερομηνίας 20/10/2005, στην Αγωγή υπ' αρ. 4207/2004, δεν αφορούσε την Αιτήτρια, αλλά, τρίτα πρόσωπα, που ήταν επίσης εναγόμενοι διάδικοι σε αυτήν. Αυτό, αποδείχθηκε στο Δικαστήριο δια της παρουσίασης επίσημου αντιγράφου δηλωτικού απόφασης που είχε εκδοθεί εναντίον της Αιτήτριας στα πλαίσια της εν λόγω Αγωγής του Ε. Δ. Λάρνακας υπ' αρ. 4207/2004, που είναι ημερομηνίας 21/02/2005 (και παρουσιάζει, αξίζει να σημειωθεί, σε ότι αφορά το χρέος που ορίζει ότι οφείλεται στην Καθ' ης η Αίτηση 2 και κάποιες διαφορές με το εξ αποφάσεως χρέος των υπόλοιπων εναγομένων, σε αυτήν, προσώπων, βάσει της προαναφερόμενης απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 20/10/2005). Είναι προφανές ότι, το προαναφερόμενο γεγονός, υπαρκτό κατά το στάδιο έκδοσης του διατάγματος παραλαβής της περιουσίας της Αιτήτριας, που δεν ετέθη ενώπιον του Δικαστηρίου προς εξέταση κατά την έκδοση του διατάγματος παραλαβής της περιουσίας της Αιτήτριας, καταδεικνύει την ανεπάρκεια της εκδοθείσας εναντίον της Αιτήτριας ειδοποίησης πτώχευσης, ουσιαστικό προαπαιτούμενο για την από μέρους της διάπραξης πράξης πτώχευσης και δικαιολογεί κατά την κρίση μου, σε αυτό το στάδιο, την ακύρωση του διατάγματος πτώχευσης της, δυνάμει των προνοιών του προαναφερόμενου Άρθρου 31

(1)του Κεφ. 5, καθότι, εξαρχής, δεν πληρούνταν οι προϋποθέσεις του Άρθρου 4 του Κεφ. 5 για την έκδοση του διατάγματος παραλαβής της περιουσίας της (βλ. Re Κώστας Αριστείδης κ. α. Πολιτική Έφεση αρ.199/10 κ. α., 20/05/2015, Γεώργιος Νικολάου ν Total Propwerties Ltd κ. α., Πολιτική Έφεση Αρ. 124/2010, 14/07/2011 (κατ' αναλογία) και Μιχαλάκης Αλωνεύτης ν Αlpha Bank Ltd

(2010)1 A.A.Δ. 475).

1. Κατ' ακολουθία των όσων έχουν προαναφερθεί, εκδίδεται διάταγμα ακύρωσης των διαταγμάτων παραλαβής και πτώχευσης της Αιτήτριας (βλ. και Άρθρα 92 και 128 του Κεφ. 5).
2. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης επιδικάζονται εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση 2 και υπέρ της Αιτήτριας, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο.
3. Καμία διαταγή για έξοδα μεταξύ Αιτήτριας και Καθ' ου η Αίτηση
4. (Υπ.) _________________________ ΜΙΧΑΛΗΣ Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο