← Κύπρος

ΑΔΑΜΟΣ ΠΑΛΟΥΡΤΗΣ κ.α. ν. ΑΝΔΡΕΑΣ ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΕΟΥΣ κ.α., Αρ. Αγωγής: 1401/16, 28/2/2017

ΑΔΑΜΟΣ ΠΑΛΟΥΡΤΗΣ κ.α. ν. ΑΝΔΡΕΑΣ ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΕΟΥΣ κ.α., Αρ. Αγωγής: 1401/16, 28/2/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2017:A39 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον:- Μ. Κ. Λοϊζου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1401/16 Μεταξύ:

  1. ΑΔΑΜΟΣ ΠΑΛΟΥΡΤΗΣ
  2. A. PALOURTIS ADEMNIA LTD Εναγόντων -και-
  3. ΑΝΔΡΕΑΣ ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΕΟΥΣ
  4. ΕΛΕΝΗ ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΕΟΥΣ Εναγομένων Ημερομηνία: 28.2.2017 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενους/Αιτητές: κ. Γ. Λουκαΐδης για Δρ. Ανδρέας Π. Ποιητής & Σία Δ.Ε.Π.Ε.. Για Ενάγοντες/Καθ΄ ων η αίτηση: κα Μ. Κουσιάππα για Αντώνης Α. Παπαλλής & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε.. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (σε αίτηση ημερομηνίας 5.9.2016 για προδικαστική εκδίκαση νομικού σημείου) Α. Αντικείμενο Δια της αίτησής τους οι Εναγόμενοι-Αιτητές (στο εξής «οι Αιτητές») αξιώνουν εναντίον των Εναγόντων - Καθ' ων η αίτηση διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει την προδικαστική εκδίκαση της προδικαστικής ένστασης που φαίνεται στην υπεράσπιση των Αιτητών και η οποία έχει ως εξής: «Η παρούσα υπόθεση δεν περικλείει οποιοδήποτε λόγο αγωγής εναντίον των Εναγομένων και ως εκ τούτου πρέπει να απορριφθεί» Αξιώνουν, επίσης, διάταγμα ή και απόφαση του Δικαστηρίου που να απορρίπτει την αγωγή. Βασίζουν την αίτησή τους στους θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.27 θ.1-4 και Δ.48 θ.1-4, 8 και
  5. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση η κα Κατερίνα Κοναρή, υπάλληλος στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους Αιτητές, αναφέρει ότι, από όσα της έχει πει ο δικηγόρος Δρ. Ανδρέας Ποιητής που χειρίζεται την υπόθεση και οι Εναγόμενοι, φαίνεται μέσα από την Έκθεση Απαίτησης ότι δεν προκύπτει οποιοδήποτε αγώγιμο δικαίωμα προς όφελος των Εναγόντων και εναντίον των Εναγομένων. Ουδέν άλλο αναφέρεται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση. Δια της ένστασής τους, οι Καθ' ων η αίτηση αναφέρουν ότι, τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η αίτηση είναι αμφισβητούμενα. Υπάρχει ξεκάθαρη διαφωνία ως προς αυτά και δε μπορεί, ούτε είναι ορθό και δίκαιο να αποφασιστεί από το Δικαστήριο ολόκληρη η υπόθεση, βάσει της παρούσας αίτησης και στη βάση των ενόρκων δηλώσεων. Η παρούσα αγωγή αφορά σε θέματα που προκύπτουν από ανάμεικτα γεγονότα και νομικά σημεία και η επιτυχία της εξαρτάται από την προσαγωγή και αξιολόγηση εκτεταμένης μαρτυρίας. Ως εκ τούτου, δεν ενδείκνυται η έκδοση διατάγματος ως αιτούνται οι Αιτητές. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει ο Νόμος και η νομολογία προς έγκριση της αίτησης, ούτε δίδονται ικανοποιητικοί λόγοι που να τη δικαιολογούν. Δεν εξηγείται από την ομνύουσα γιατί οι Εναγόμενοι-Αιτητές δεν ορκίζονται οι ίδιοι στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτησή τους και η αίτηση είναι πρόωρη, καταχρηστική και καταχωρίστηκε κακή τη πίστη. Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του Ενάγοντα-Καθ' ου η αίτηση 1, ο οποίος επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης. Ουδέν άλλο στοιχείο αναφέρεται στην ένορκη του δήλωση. Β. Οι έγγραφες προτάσεις Οι Ενάγοντες δια της αγωγής τους αξιώνουν ποσό €10.000, πλέον Φ.Π.Α., ως συμφωνημένη και/ή εύλογη και/ή νόμιμη προμήθεια για την πώληση του οικοπέδου ή και των μεριδίων επί του οικοπέδου των Εναγόμενων με αρ. εγγραφής 34/1037, Φ./Σχ. XL/63W2, τεμάχιο 1002, τοποθεσία ύψωμα Κρασσιά, Αραδίππου, Λάρνακα (στο εξής «το επίδικο ακίνητο» ή «το ακίνητο με αρ. εγγραφής 1002»), πλέον νόμιμο τόκο και έξοδα. Στις λεπτομέρειες του ειδικώς οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος αναφέρεται ότι οι Ενάγοντες είναι αδειούχοι κτηματομεσίτες και ο Ενάγοντας 1 είναι ο μόνος διευθυντής και μέτοχος της Ενάγουσας 2 Εταιρείας. Οι Εναγόμενοι, οι οποίοι είναι αντρόγυνο, ήταν πελάτες των Εναγόντων και ιδιοκτήτες του επίδικου ακινήτου και του γειτνιάζοντος ακινήτου, Φ./Σχ. XL/63W2 και αρ. τεμαχίου 1001, καθώς και άλλου γειτνιάζοντος ακινήτου με αρ. τεμαχίου 998 (στο εξής αναφερόμενα ως «το ακίνητο υπ' αριθμό 1001» και «το ακίνητο υπ' αριθμό 998» αντίστοιχα). Οι Ενάγοντες ανέλαβαν να βρουν πρόθυμο αγοραστή για τα ακίνητα των Εναγόμενων με αρ. 1001 και
  6. Κατά ή περί τον Φεβρουάριο του 2016, ο Παρασκευάς Παντελή, αντιπρόσωπος των Εναγόμενων και σύζυγος της αδελφής της Εναγόμενης 2, ανέθεσε την πώληση των ακινήτων των Εναγομένων με αρ. αριθμούς 998 και 1001 στους Ενάγοντες, στην τιμή των €440.000 με συμφωνημένη προμήθεια το ποσό των €20.000, δηλαδή €10.000 για κάθε οικόπεδο. Κατά ή περί τον Φεβρουάριο του 2016, οι Ενάγοντες βρήκαν πρόθυμο αγοραστή και κρατούσαν ενήμερους τους Εναγόμενους και/ή τον αντιπρόσωπο τους Παρασκευά Παντελή για τις ενέργειές τους. Ο αγοραστής ήταν η Κατερίνα Ανδρέου με τον σύζυγό της. Κατά ή περί τον Απρίλιο του 2016, οι Ενάγοντες έμαθαν ότι η Κατερίνα Ανδρέου αγόρασε από τους Εναγόμενους το ακίνητο με αρ. εγγραφής 1002, χωρίς οι Ενάγοντες να πληρωθούν την προμήθειά τους. Οι Ενάγοντες, τότε, επικοινώνησαν με τον αντιπρόσωπο των Εναγομένων και του ανέφεραν ότι «παρά το ότι είχαν κανονίσει συνάντηση με τους πελάτες, τελικά δεν πήγαν στο γραφείο του και τον ενημέρωσε ότι θα διεκδικούσε την προμήθεια του αν αγοραζόταν ένα από τα οικόπεδα των Εναγομένων από τους πελάτες του» (παράγραφος 8 του ειδικώς οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος). Όταν ο Ενάγοντας 1 επικοινώνησε με τον Εναγόμενο 1 για να ζητήσει την προμήθειά του, ο τελευταίος του ανέφερε ότι δεν ήταν το ακίνητο υπ' αριθμό 1001 που πωλήθηκε και το οποίο αναφερόταν στις ρητές εντολές του, αλλά το διπλανό και επίδικο ακίνητο και επομένως δεν εδικαιούτο προμήθειας. Τότε ο Ενάγοντας 1 επικοινώνησε με την Κατερίνα Ανδρέου και της ανέφερε ότι έπρεπε να πληρωθεί προμήθεια. Αντιπρόσωπός της, δηλαδή ο θείος της, ανέφερε στον Ενάγοντα ότι δεν είναι ο αγοραστής υπόλογος για την καταβολή προμήθειας σε κτηματομεσίτη, αλλά ο πωλητής. Στην υπεράσπισή τους οι Εναγόμενοι αναφέρουν ότι το ακίνητο υπ' αρ. 1001 ανήκει στο υιό τους, το ακίνητο υπ' αρ. 998 ανήκει στη Μαρία Παντελή, σύζυγο του Παρασκευά Παντελή, ενώ το ακίνητο υπ' αρ. 1002 ανήκει στους ίδιους. Σε σχέση με το τεμάχιο 1002 ουδέποτε ανέθεσαν την πώλησή του στους Ενάγοντες. Η ανάθεση ήταν αποκλειστικά για τα τεμάχια 998 και 1001 και μάλιστα για τίμημα €440.000 για αμφότερα. Η προμήθεια των €20.000 θα ήταν πληρωτέα νοουμένου ότι η πώληση των ακινήτων υπ' αρ. 998 και του 1001 θα γινόταν ταυτόχρονα. Αναφέρουν επίσης ότι, ουδέποτε επετεύχθη συμφωνία για την πώληση των τεμαχίων 998 και 1001 με την Κατερίνα Ανδρέου, εν τέλει αγοραστή του ακινήτου υπ' αρ.
  7. Αντίθετα, επετεύχθη συμφωνία μεταξύ Εναγόμενων και της αγοραστού για το ακίνητο υπ' αρ. 1002 απευθείας και χωρίς τη μεσολάβηση των Εναγόντων. Ο λόγος δε, που οι Ενάγοντες επικοινώνησαν με τους αγοραστές για την είσπραξη της προμήθειάς τους είναι διότι ήξεραν ότι δεν είχαν οποιοδήποτε δικαίωμα σε προμήθεια από τους Εναγόμενους. Δια της απάντησης στην υπεράσπιση οι Εναγόμενοι αναφέρουν ότι αποφασιστικός παράγοντας για τη σύναψη του αγοραπωλητήριου εγγράφου για το επίδικο ακίνητο ήταν η μεσολάβηση των Εναγόντων ή και του Ενάγοντα 1 μεταξύ των Εναγόμενων και της αγοραστού. Στην παράγραφο 8 της απάντησης στην υπεράσπιση εξειδικεύεται αυτός ο ισχυρισμός και αναφέρεται ότι, ανεξαρτήτως του εάν το επίδικο ακίνητο ανατέθηκε στους Ενάγοντες ρητώς ή όχι, αποφασιστικός παράγοντας της πράξης πώλησης ήταν η μεσολάβηση των Εναγόντων καθότι ήταν αυτοί που σύστησαν στους Εναγόμενους την αγοραστή του επίδικου ακινήτου και το επίδικο ακίνητο βρίσκεται στην ίδια περιοχή και πολύ πλησίον των ακινήτων υπ' αρ. 998 και 1001 που ανατέθηκαν στους Ενάγοντες από τους Εναγόμενους προς πώληση επί πληρωμή κτηματομεσιτικής προμήθειας. Ισχυρίζονται, επίσης, ότι ουδέποτε συμφωνήθηκε, ως ισχυρίζονται οι Εναγόμενοι, ότι μόνο αν τα ακίνητα υπ' αρ. 998 και 1001 πωλούνταν ταυτόχρονα οι Ενάγοντες θα δικαιούνται στη συμφωνημένη προμήθεια των €20.
  8. Γ. Η νομική πτυχή Στην Δ.27, Θ.1 των Θ.Π.Δ. αναφέρονται τα ακόλουθα: «Any party shall be entitled to raise by his pleading any point of law, and any point so raised shall be disposed of by the Court at any stage that may appear to it convenient. » Είναι κανόνας ότι η προδικαστική εκδίκαση νομικού σημείου διεξάγεται μόνο στη βάση παραδεκτού πραγματικού υποβάθρου. Εάν ληφθεί υπόψη προς απόφανση του εγειρόμενου προδικαστικά νομικού σημείου, στοιχείο το οποίο δεν προκύπτει από τα ενώπιον του Δικαστηρίου πραγματικά δεδομένα, η απόφαση είναι κείμενη σε ακύρωση (βλ. Ανδρέας Πιερίδης v. Kevork Keshishian κ. ά.

(1996)1Α Α.Α.Δ. 224). Η εκδίκαση προδικαστικού σημείου που εγείρεται σε δικόγραφο Υπεράσπισης διατάσσεται όπως γίνει προδικαστικά μόνο στην περίπτωση που εάν αποφασισθεί προς όφελος του Εναγομένου, θα δώσει τέλος στη δικαστική διαμάχη μεταξύ των μερών (βλ. Paikkos v. Kontemeniotis
(1989)1 CLR 50). Στην Κυπριακός Οργανισμός Τουρισμού ν. 1. Philippa Estates Ltd, κ.ά.
(1999)1 Α.Α.Δ. 1431 αναφέρθηκε ότι, η διαδικασία της Δ.27, Θ.1 αποτελεί εξαιρετικό μέτρο, που δικαιολογείται μόνο εφόσον: (α) τα γεγονότα είναι αδιαμφισβήτητα και παραδεκτά, (β) το θέμα μπορεί να αποκρυσταλλωθεί ως αμιγώς νομικό και (γ) θα επηρεάσει την έκβαση της αγωγής (βλ. και την per curiam διαπίστωση του Εφετείου στην Αγρόκτημα Λανίτη Λτδ κ.ά. ν. Γενικού Εισαγγελέα κ.ά.
(1991)1 Α.Α.Δ. 225). Δ. Επαγωγή των πιο πάνω νομικών αρχών στα γεγονότα εν προκειμένω Αντικείμενο της παρούσας αίτησης είναι, εάν το θέμα που εγείρουν οι Αιτητές ως προδικαστική ένσταση στην Υπεράσπισή τους, ότι δηλαδή οι Καθ' ων η Αίτηση δεν αποκαλύπτουν αιτία αγωγής, μπορεί να δικαστεί προδικαστικά βάσει των πιο πάνω νομικών αρχών. Κρίνω ότι, δεν πρέπει να απασχολήσει, σε αυτό το στάδιο το Δικαστήριο, κατά πόσο η έκθεση απαίτησης περιέχει εκείνα τα στοιχεία που μπορούν να θεμελιώσουν το αγώγιμο δικαίωμα των Εναγόντων. Η θεμελίωση αγώγιμου δικαιώματος αποφασίζεται κατόπιν ακρόασης της ουσίας της αγωγής. Το μοναδικό ζητούμενο εν προκειμένω είναι εάν τέτοιο αγώγιμο δικαίωμα υπάρχει και προκύπτει μέσα από τα ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία. Η αίτηση εν προκειμένω δεν είναι αρκούντως συγκεκριμένη. Ζητά να εκδικασθεί προδικαστικά ο ισχυρισμός ότι οι Ενάγοντες δεν έχουν καμία αιτία αγωγής εναντίον των Εναγομένων, χωρίς να συγκεκριμενοποιείται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, πώς και γιατί οι Ενάγοντες δε στοιχειοθετούν αιτία αγωγής. Ποιο δηλαδή είναι ακριβώς το νομικό σημείο που οι Εναγόμενοι θέλουν να δικασθεί προδικαστικά; Και επί ποίας βάσης γεγονότων; Δεν υπάρχει, εν προκειμένω, εκείνο το υπόβαθρο γεγονότων, το οποίο θα έπρεπε να ήταν παραδεκτό μεταξύ των μερών, που να εξειδικεύει αφενός το νομικό σημείο που προκύπτει ως αμφισβητούμενο και αφετέρου ότι αποφασίζοντας αυτό, το Δικαστήριο θα μπορούσε να κρίνει την έκβαση ολόκληρης της αγωγής προδικαστικά. Ως προς την ισχυριζόμενη εκ των Αιτητών ανυπαρξία αιτίας αγωγής, μπορεί μόνο να υποτεθεί ότι, οι Αιτητές αναφέρονται στον ισχυρισμό τους (ως φαίνεται μέσα από την Υπεράσπισή τους) ότι το επίδικο ακίνητο ουδέποτε υπήρξε το αντικείμενο συμφωνίας μεταξύ Εναγόντων και Εναγόμενων. Έτσι, συνεχίζει ο ισχυρισμός, η οποιαδήποτε συμφωνία για μεσολάβηση των Εναγόντων, επί πληρωμή προμήθειας, στην πώληση των ακινήτων των Εναγομένων υπ' αρ. 998 και 1001 δε μπορεί να επεκτείνεται και στην πώληση του ακινήτου 1002, για το οποίο οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι οι Ενάγοντες ουδέποτε μεσολάβησαν. Αφ' ης στιγμής, στην παράγραφο 8 της Απάντησης στην Υπεράσπιση των Εναγόντων, οι Εναγόμενοι αρνούνται τον ισχυρισμό ότι ουδέποτε τους ανατέθηκε προς πώληση το ακίνητο υπ' αριθμό 1002 και περαιτέρω λέγουν: «Εν πάση περιπτώσει και ανεξαρτήτως του εάν το επίδικο ακίνητο ανατέθηκε στους Ενάγοντες ρητώς ή όχι, οι Ενάγοντες επαναλαμβάνουν ότι ο αποφασιστικός παράγοντας της πράξης πώλησης του επίδικου ακινήτου με αρ. τεμαχίου 1002 ήταν η μεσολάβηση των Εναγόντων καθότι ήταν αυτοί που σύστησαν στους Εναγόμενους τους αγοραστές του εν λόγω ακινήτου και το εν λόγω αγορασθέν ακίνητο βρίσκεται στην ίδια περιοχή και πολύ πλησίον των ακινήτων που παραδέχονται οι Εναγόμενοι ότι ανατέθηκαν στους Ενάγοντες.», το θέμα δε μπορεί να λεχθεί ότι είναι αμιγώς νομικό. Αντιθέτως. Υπάρχουν πολλά αμφισβητούμενα γεγονότα, απόφανση επί των οποίων απαιτείται από το Δικαστήριο ώστε να μπορέσει να αποφασισθεί εάν, βάσει του σχετικού νομικού καθεστώτος, μπορεί να εισπραχθεί προμήθεια από κτηματομεσίτη για πώληση ακινήτου για το οποίο δε μεσολάβησε απευθείας, αλλά η μεσολάβηση του υπήρξε ο αποφασιστικός παράγοντας πώλησής του. Εν πάση περιπτώσει, ως προκύπτει από τα επίδικα θέματα ως έχουν, ακόμα και να αποφασιζόταν το θέμα αυτό προδικαστικά δε θα επίλυε εξ' ολοκλήρου τη διαφορά μεταξύ των μερών. Διότι, προέχει η επίλυση του κατά πόσο οι Εναγόμενοι ανέθεσαν ή όχι στους Ενάγοντες την πώληση επί πληρωμή προμήθειας των ακινήτων με αρ. 998, 1001 και 1002, θέματα που αμφισβητούνται ως προαναφέρθηκε. Πρέπει πάντως να λεχθεί ότι, το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία, βάσει αίτησης για προσωρινό διάταγμα ημερ.30.8.2016 και της μαρτυρίας που σε εκείνη την αίτηση προσήχθη, να αποφανθεί στην απόφασή του ημερ.15.11.2016 επί της πιθανότητας επιτυχίας των Εναγόντων στην αγωγή τους, ως τεθείσας προϋπόθεσης βάσει του άρθρου 32 του Ν.14/1960. Και το Δικαστήριο απεφάνθη ότι, βάσει των ενώπιον του στοιχείων και στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων, η προϋπόθεση αυτή δεν πληρείτο. Αυτή η απόφαση, όμως, λήφθηκε επί συγκεκριμένου πραγματικού και νομικού πλαισίου, που εδώ ελλείπει και έτσι δε μπορεί να ενεργήσει αποφασιστικά στην έκβαση της παρούσας αίτησης. Βάσει όλων των πιο πάνω, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα εναντίον των Εναγομένων-Αιτητών ως θα υπολογιστούν από την Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, στο τέλος της αγωγής. (Υπ.) .......... Μ. Κ. Λοϊζου, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.