← Κύπρος

ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΛΤΔ ν. ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΠΑΤΣΑΛΟΥ-ΧΑΡΗ, Γενική Αίτηση Αρ.: 45/2016, 22/2/2017

ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΛΤΔ ν. ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΠΑΤΣΑΛΟΥ-ΧΑΡΗ, Γενική Αίτηση Αρ.: 45/2016, 22/2/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2017:A33 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: ΜΙΧΑΛΗ Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Γενική Αίτηση Αρ.: 45/2016 Μεταξύ: ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΛΤΔ Αιτήτρια - και - ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΠΑΤΣΑΛΟΥ-ΧΑΡΗ Καθ' ης η Αίτηση ------------------- Ημερομηνία: 22/02/2017 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Αιτήτρια: κα Αλεξάνδρα Α. Ζαχαρίου για την Τάσος Παπαδόπουλος & Σια Δ. Ε. Π. Ε. Για την Καθ' ης η Αίτηση: κ. Παναγιώτης Αβραάμ για την Δειλινός & Σια Δ. Ε. Π. Ε. --------------------- ΑΠΟΦΑΣΗ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ

  1. Η Αιτητρια με την υπό εξέταση Αίτηση, αξιώνει διάταγμα του Δικαστηρίου, που να επιτρέπει την εγγραφή για σκοπούς εκτέλεσης, της διαιτητικής απόφασης ημερομηνίας 06/03/2013 υπέρ της και εναντίον του Καθ' ης η Αίτηση, ως αναλόγως εκτελείται και η απόφαση Δικαστηρίου. Η ΑΙΤΗΣΗ ΚΑΙ Η ΕΝΟΡΚΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΠΟΥ ΤΗΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙ
  2. Η Αίτηση βασίζεται «στα άρθρα 52 και 53 του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου Ν. 22/85ως ετροποποιήθηκε, στα άρθρα 21, 22 και 23 του Περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ. 4, στη Δ.48 Θ. 1-3, Θ. 8, Θ. 9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στην νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου επί του θέματος και στις γενικές ή/και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου».
  3. Η Αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκο δήλωση της κας Στάλως Μαρδαπήττα, ημερομηνίας 26/04/2016, που είναι, ως δηλώνει στην υπηρεσία της Αιτήτριας. Στα αναφερόμενα σε αυτήν γεγονότα, στρέφομαι στην συνέχεια της απόφασης μου αυτής, εκεί και όπου ο σχολιασμός τους κρίνεται απαραίτητος για σκοπούς εξέτασης της υπό κρίση Αίτησης. Η ΕΝΣΤΑΣΗ ΚΑΙ Η ΕΝΟΡΚΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΠΟΥ ΤΗΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙ
  4. Η Καθ' ης η Αίτηση, καταχώρισε ένσταση στην υπό εξέταση Αίτηση, εγείροντας δεκατρείς συνολικά λόγους ένστασης. Αναφέρομαι σε αυτούς στην συνέχεια εκεί και όπου αυτό κρίνεται απαραίτητο, δίδοντας παράλληλα και την κρίση του Δικαστηρίου σε ότι αφορά αυτούς. Η λεπτομερής παράθεση τους στο στάδιο αυτό, κρίνω ότι είναι αχρείαστη.
  5. Η Ένσταση, βασίζεται «στα άρθρα 52 και 53 του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου Ν. 22/85ως ετροποποιήθηκε, στα άρθρα 9, 20, 21, 22 και 23 του Περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ. 4, στη Δ.48 Θ. 1-3, Θ. 8, Θ. 9, Δ.40 και Δ.55 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στα άρθρα 28 και 30 του Συντάγματος, στο άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Συνθήκης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στην νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου επί του θέματος και στις γενικές ή/και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου.».
  6. Η Ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκο δήλωση της Καθ' ης η Αίτηση, ημερομηνίας 28/06/2016 και από την ένορκη δήλωση τουΑντώνιου Αυξέντη, ημερομηνίας 28/06/2016, που είναι, ως δηλώνει, π πατέρας της Καθ' ης η Αίτηση. Στα αναφερόμενα σε αυτές γεγονότα, στρέφομαι στην συνέχεια της απόφασης μου αυτής, εκεί και όπου ο σχολιασμός τους κρίνεται απαραίτητος για σκοπούς εξέτασης της υπό κρίση Αίτησης. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ
  7. Η παραπομπή μιας διαφοράς σε διαιτησία, ρυθμίζεται, γενικά, από τον Περί Διαιτησίας Νόμο Κεφ.
  8. Όταν όμως προκύψει διαφορά μεταξύ της εταιρείας, της επιτροπείας ή του συμβουλίου αυτής και μέλους της, πρώην μέλους, προσώπου αξιούντος μέσω μέλους καταθετών, οφειλετών ή των εγγυητών τους, αναφορικά με εργασίες Συνεργατικής Εταιρείας, εφαρμόζεται ο Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμος του 1985, Νόμος 22/85, ως έχει τροποποιηθεί και ίσχυε κατά τον ουσιώδη χρόνο [[i]], σε συνάρτηση με τους Περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμούς του 1987, Κ. Δ. Π. 142/87, ως έχει τροποποιηθεί.
  9. Σύμφωνα με το εδάφιο

(1)του Άρθρου 52 του Νόμου 22/85: «
(1)Οσάκις εγείρεται οιαδήποτε διαφορά αφορώσα τας εργασίας εγγεγραμμένης εταιρείας- (α) μεταξύ μελών, πρώην μελών, προσώπων αξιούντων μέσω μελών, καταθετών, οφειλετών ή των εγγυητών τους· ή (β) μεταξύ μέλους, πρώην μέλους ή προσώπου αξιούντος μέσω μέλους, πρώην μέλους ή αποβιώσαντος μέλους και της εταιρείας, της επιτροπείας ή του συμβουλίου αυτής ή οιουδήποτε αξιωματούχου, αντιπροσώπου ή υπαλλήλου της εταιρείας· ή (γ) μεταξύ της εταιρείας ή της επιτροπείας ή του συμβουλίου αυτής και οιουδήποτε αξιωματούχου, αντιπροσώπου ή υπαλλήλου της εταιρείας· ή (δ) μεταξύ της εταιρείας και οιασδήποτε ετέρας εγγεγραμμένης εταιρείας. Αξίωσις εγγεγραμμένης εταιρείας δι' οιανδήποτε οφειλήν ή απαίτησιν οφειλομένην εις αυτήν υπό μέλους, πρώην μέλους ή του αντιπροσώπου κληρονόμου ή νομίμου αντιπροσώπου αποβιώσαντος μέλους, είτε η τοιαύτη οφειλή ή απαίτησις εγένετο αποδεκτή ή μη, λογίζεται ως διαφορά αφορώσα τας εργασίας εγγεγραμμένης εταιρείας εντός της εννοίας του παρόντος άρθρου: Νοείται ότι - (α) Οι διατάξεις του παρόντος άρθρου σε καμιά περίπτωση δεν κωλύουν εγγεγραμμένη εταιρεία να προσφύγει σε αρμόδιο δικαστήριο στη Δημοκρατία ή σε άλλο κράτος εναντίον οποιουδήποτε· (β) ως διαφορά που αφορά τις εργασίες εγγεγραμμένης εταιρείας κατά την έννοια του παρόντος άρθρου, λογίζεται και οποιαδήποτε οφειλή ή απαίτηση εγγεγραμμένης εταιρείας που έγινε αποδεκτή ή που δεν αμφισβητείται.» (η υπογράμμιση είναι δική μου) 9. Ο Κανονισμός 78 της Κ. Δ. Π. 142/87, ρυθμίζει το ζήτημα παραπομπής διαφοράς στον Έφορο, ακολουθώντας τις πρόνοιες του προαναφερόμενου Άρθρου 52 του Νόμου του 22/85: «78.-
(1)Οσάκις εγείρεται οιαδήποτε διαφορά, αύτη παραπέμπεται δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου
(1)του άρθρου 52 εις τον Έφορον.
(2)Η τοιαύτη παραπομπή θα γίνεται δι΄ εγγράφου εκθέσεως η οποία θα χρονολογήται και απευθύνεται προς τον Έφορον, θα υπογράφεται υπό του μέρους το οποίον συντάσσει ταύτην, θα ορίζη την διαφοράν και θα περιέχη πλήρεις λεπτομερείας αυτής.
(3)Άμα τη λήψει της τοιαύτης παραπομπής ο Έφορος δύναται: (α) να επιχειρήσει συνδιαλλαγήν, ή (β) να παραπέμψη την διαφοράν προς επίλυσιν εις ένα ή τρεις διαιτητάς.» (η υπογράμμιση είναι δική μου) 10. Ειδικότερα, στο Άρθρο 52
(2)(β) του Νόμου 22/85, προβλέπεται η δυνατότητα παραπομπής μιας διαφοράς προς επίλυση σε διαιτησία, «ήτις διεξάγεται συμφώνως προς τας διατάξεις της εκάστοτε ισχυούσης νομοθεσίας περί διαιτησίας». Παρομοίως, με βάση τον Κανονισμό 79 της Κ. Δ. Π. 142/87, προβλέπεται η δυνατότητα παραπομπής μιας διαφοράς προς επίλυση της σε διαιτησία. 11. Οποιοσδήποτε θεωρεί τον εαυτό του αδικημένο από την απόφαση του διαιτητή, μπορεί, σύμφωνα με το εδάφιο
(4)του Άρθρου 52 του Ν.22/85, να την εφεσιβάλει στο Δικαστήριο «εντός είκοσι και μιας ημερών από της ημερομηνίας της προς αυτόν γνωστοποιήσεως της αποφάσεως.». 12. Σε περίπτωση όμως που η εκδοθείσα διαιτητική απόφαση δεν εφεσιβληθεί εντός της πιο πάνω χρονικής προθεσμίας ή η έφεση που έχει υποβληθεί εναντίον αυτής έχει εγκαταλειφθεί ή αποσυρθεί, τότε, σύμφωνα με το εδάφιο
(5)του Άρθρου 52 του Ν.22/85, η διαιτητική απόφαση είναι τελική και εκτελείται κατά τον ίδιο τρόπο ως αν να ήταν απόφαση πολιτικού Δικαστηρίου. 13. Στα πλαίσια αίτησης για εγγραφή και εκτέλεση διαιτητικής απόφασης, δεν παρέχεται η δυνατότητα αναθεώρησης ή ακύρωσης μιας διαιτητικής απόφασης από το Δικαστήριο. Το Δικαστήριο, εξετάζοντας μια τέτοια αίτηση, όπως είναι η υπό κρίση, δεν μπορεί να προχωρήσει σε δικαστικό έλεγχο της ουσίας και της ορθότητας της διαιτητικής απόφασης. Αντικείμενο της αίτησης, είναι αποκλειστικά η λήψη άδειας για εγγραφή και εκτέλεση της απόφασης του διαιτητή (βλ. Re Σωτηρούλλα Κωνσταντινίδου
(1995)1 Α.Α.Δ. 827 [[ii]] και Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αγίας Νάπας ν. Κυριακίδη και άλλοι
(2008)1 Α.Α.Δ. 716 [[iii]]). 14. Η δυνατότητα ουσιαστικού δικαστικού ελέγχου μιας διαιτητικής απόφασης, παρέχεται με βάση το εδάφιο
(4)του Άρθρου 52 του Νόμου 22/85 [[iv]] που αναφέρθηκε ανωτέρω και, περαιτέρω, με βάση το Άρθρο 56 του ιδίου Νόμου 22/85 [[v]], παρέχεται η δυνατότητα, σε κάποιο που θεωρεί ότι δεν ικανοποιείται από απόφαση του Εφόρου που εκδίδεται δυνάμει των διατάξεων του εν λόγω Νόμου (και, συνακόλουθα, και των διατάξεων που του παρέχουν εξουσία για παραπομπή ή όχι σε διαιτησία), να προσβάλει τη σχετική απόφαση με ιεραρχική προσφυγή στον αρμόδιο Υπουργό. Στην περίπτωση δε, που δεν ικανοποιηθεί από την απόφαση του Υπουργού, έχει, βάσει του εδαφίου
(5)του Άρθρου 56 του Ν.22/85, δικαίωμα να προσφύγει στο Δικαστήριο. 15. Έχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω, για να μπορεί να επιτραπεί από το Δικαστήριο η εγγραφή μιας διαιτητικής απόφασης, ως απόφασης Δικαστηρίου για σκοπούς εκτέλεσης της, θα πρέπει να ικανοποιούνται σωρευτικά οι ακόλουθες προϋποθέσεις: (Α) Να έχει εκδοθεί διαιτητική απόφαση. (Β) Η διαιτητική απόφαση να έχει κοινοποιηθεί/γνωστοποιηθεί στους διαδίκους έτσι ώστε να λάβουν γνώση γι' αυτή και το περιεχόμενο της. (Γ) Να έχει εκπνεύσει ο χρόνος των 21 ημερών - που καθορίζεται από τα εδάφια
(4)και
(5)του Άρθρου 52 του Νόμου 22/85 - από της γνωστοποιήσεως στους διαδίκους της διαιτητικής απόφασης και να μην έχει ασκηθεί οποιαδήποτε έφεση κατά της εν λόγω αποφάσεως, ενώ αν έχει καταχωρηθεί έφεση, αυτή να έχει αποτύχει και (Δ) Η αίτηση για εγγραφή και εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης να γίνει δια κλήσεως [[vi]]. ΕΞΕΤΑΣΗ ΕΓΕΡΘΕΝΤΩΝ ΖΗΤΗΜΑΤΩΝ
  1. Κατά το στάδιο εκδίκασης της υπό συζήτηση Αίτησης, αμφότεροι οι συνήγοροι των διαδίκων αγόρευσαν υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις και εισηγήσεις τους. Εξετάζοντας στην προκείμενη περίπτωση τις προαναφερθείσες παραμέτρους που θέτει η σχετική νομοθεσία και η επί του προκείμενου νομολογία για την εγγραφή διαιτητικής απόφασης ως απόφαση δικαστηρίου για σκοπούς εκτέλεσης της, διαπιστώνω τα ακόλουθα:
  2. Έχει εκδοθεί διαιτητική απόφαση εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση ημερομηνίας 06/03/
  3. Σχετικό είναι το Τεκμήριο Α στην ένορκο δήλωση της κας Μαρδαπήττα, που παρουσιάστηκε προς υποστήριξη της Αίτησης.
  4. Το γεγονός αυτό, της έκδοσης δηλαδή διαιτητικής απόφασης εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση, δεν αμφισβητήθηκε από πλευράς της Καθ' ης η Αίτηση, η οποία όμως αμφισβητεί, ότι, η διαιτητική απόφαση της γνωστοποιήθηκε. Είναι ο ισχυρισμός της, ότι, ουδέποτε της επιδόθηκε ή γνωστοποιήθηκε η απόφαση του Διαιτητή. Η δήλωση περί του ότι η απόφαση του Διαιτητή της γνωστοποιήθηκε γραπτώς, Τεκμήριο Β στην ένορκο δήλωση της κας Μαρδαπήττα που παρουσιάστηκε προς υποστήριξη της Αίτησης, υπογράφτηκε από τον πατέρα της Αντώνη Αυξέντη, που ήταν και αυτός καθ' ου η αίτηση σε αυτήν, τον οποίο όμως ουδέποτε είχε εξουσιοδοτήσει, είτε να την εκπροσωπήσει στην εν λόγω διαδικασία, είτε να παραλάβει για αυτήν το οποιοδήποτε έγγραφο. Κατ' ακρίβεια, η ίδια δεν θυμάται να της είχε επιδοθεί το οποιοδήποτε έγγραφο που να την καλούσε στην διαδικασία της διαιτησίας. Η ίδια, δεν διαμένει με τον πατέρα της, του οποίου τα οικονομικά προβλήματα αποτελούσαν πρόβλημα και αιτία προστριβών της οικογένειας, με αποτέλεσμα αυτός να προσπαθεί να βρει εις αυτά λύση μοναχός του, αποκλείοντας του υπόλοιπους ενδιαφερόμενους, μεταξύ των οποίων και αυτήν, από το τι ακριβώς συνέβαινε, αποφεύγοντας να την ενημερώσει για τα της διαιτησίας και του αποτελέσματος της. Αυτός είναι, σημειώνει, μεταξύ άλλων, και ο λόγος για τον οποίο δεν εφεσιβλήθηκε το αποτέλεσμα της. Οι ισχυρισμοί αυτοί της Καθ' ης η Αίτηση, σε γενικές γραμμές, επιβεβαιώνονται και από τον πατέρα της Καθ' ης η Αίτηση, Αντώνη Αυξέντη, μέσα από την δική του ένορκη δήλωση που καταχωρήθηκε προς υποστήριξη της ένστασης της Καθ' ης η Αίτηση.
  5. Η πρώτη παρατήρηση που πρέπει στο σημείο αυτό να καταγραφεί, είναι, ότι, οι προαναφερόμενοι ισχυρισμοί της Καθ' ης η Αίτηση, διίστανται από τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας, σε ότι αφορά το ότι η διαιτητική απόφαση της γνωστοποιήθηκε εγγράφως την ίδια ημέρα που αυτή εκδόθηκε την 06/03/2013, χωρίς η Αιτήτρια να έχει προσφέρει μαρτυρία προς θετική απόδειξη της δικής της εκδοχής περί τα γεγονότα (βλ. Γεώργιος Δανιήλ ν Ελληνικής Τράπεζας Λτδ, ECLI:CY:AD:2017:A7, Πολιτική Έφεση Αρ. 340/2010, 17/01/2017). Δεν έχει παρουσιαστεί στο Δικαστήριο οποιαδήποτε επιστολή που να αφορά την εκδοθείσα απόφαση του Διαιτητή, που να έχει επιδοθεί στην Καθ' ης η Αίτηση, ως αναφέρεται στο κείμενο της διαιτητικής απόφασης, ενώ, την δήλωση περί του ότι η απόφαση του Διαιτητή γνωστοποιήθηκε στην Καθ' ης η Αίτηση γραπτώς, Τεκμήριο Β στην ένορκο δήλωση της κας Μαρδαπήττα που παρουσιάστηκε προς υποστήριξη της Αίτησης, είναι ξεκάθαρο ότι υπογράφτηκε από τον πατέρα της Καθ' ης η Αίτηση, Αντώνη Αυξέντη, που ήταν και αυτός καθ' ου η αίτηση πρόσωπο σε αυτήν και ενεργούσε χωρίς την εξουσιοδότηση της και εν αγνοία της, χωρίς να έχει προηγηθεί προσπάθεια επίδοσης της προσωπικά στην Καθ' ης η Αίτηση στον συνήθη τόπο διαμονής ή εργασίας της. Με αυτά τα δεδομένα, δεν μπορώ να αποδεχθώ, ότι, έχει απαγγελθεί ή γνωστοποιηθεί, είτε προφορικά, είτε γραπτώς, η απόφαση του Διαιτητή στην Καθ' ης η Αίτηση, ώστε να δικαιολογείτο η εγγραφή της ως απόφαση Δικαστηρίου για σκοπούς εκτέλεσης της, από την στιγμή, που, η Καθ' ης η Αίτηση, ικανοποιούμαι ότι έχει αποδείξει στον απαιτούμενο βαθμό ότι δεν έλαβε γνώση της εναντίον της εκδοθείσας διαιτητικής απόφασης, κατά τρόπον και σε χρόνο που θα είχε την ευχέρεια αμφισβήτησης του αποτελέσματος της ενώπιον Δικαστηρίου εάν το επιθυμούσε (βλ. Re Σωτήρη Δημοσθένους
(2000)1 Α.Α.Δ. 1699, Θεοδώρου κ. α. ν Σ.Π.Ε. Μακράσυκας
(2003)1 Α.Α.Δ. 1305, Ανδρέας Χατζηγεωργίου Νικολάου ν Νέας Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Αγλαντζιάς
(2012)1 Α.Α.Δ. 707, Μανώλης Χριστοφή ν Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Λατσιών, ECLI:CY:AD:2014:A413, Πολιτική Έφεση Αρ. 87/11, 20/06/2014 και Ηλίας Μανώλη ν Ελληνικής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ, ECLI:CY:AD:2017:A37, Πολιτική Έφεση Αρ. 413/11, 03/02/2017).
  1. Ως εκ της προαναφερόμενης κατάληξης μου, κρίνω ότι δεν πληρούνται όλες οι αναγκαίες προϋποθέσεις για την εγγραφή της απόφασης του Διαιτητή, ως απόφαση Δικαστηρίου για σκοπούς εκτέλεσης της σε ότι αφορά την Καθ' ης η Αίτηση. ΚΑΤΑΛΗΞΗ
  2. Κατ΄ ακολουθίαν των πιο πάνω η παρούσα Αίτηση αποτυγχάνει και συνεπώς απορρίπτεται.
  3. Όσον αφορά το θέμα των εξόδων της παρούσας Αίτησης δεν βρίσκω κανένα λόγο για να παρεκκλίνω από το γενικό κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα, εκτός αν υπάρχει καλός λόγος για έκδοση διαφορετικής διαταγής και, συνεπώς, η Καθ' ης η Αίτηση δικαιούται τα έξοδα αυτής της διαδικασίας. Τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας επιδικάζονται λοιπόν σε βάρος της Αιτήτριας και υπέρ της Καθ' ης η Αίτηση, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) _________________________ ΜΙΧΑΛΗΣ Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [i] Δηλαδή, πριν τις τροποποιήσεις του Νόμου 22/85 από τους συναφείς με αυτόν τροποποιητικούς Νόμους από το έτος 2013 και εντεύθεν, δεδομένης της έκδοσης της απόφασης του Διαιτητή την 06/03/
  4. [ii] Στην υπόθεση Re Σωτηρούλλα Κωνσταντινίδου
(1995)1 Α.Α.Δ. 827, αναφέρθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο τα εξής σχετικά: «Αντικείμενο της αίτησης είναι το διάταγμα που εκδόθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο για την καταχώριση και εγγραφή της απόφασης του Διαιτητή . . Δεν έχει εξηγηθεί όμως ποιά είναι η σύνδεση της δικαστικής απόφασης, η οποία αφορούσε μόνο στην καταχώριση και εγγραφή της απόφασης του Διαιτητή και συνακόλουθα της παροχής άδειας για εκτέλεση, με το πιο πάνω ζήτημα ουσίας που εγείρεται. Δεν έχει υποστηριχθεί καν ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο είχε δικαιοδοσία στο πλαίσιο εκείνης της διαδικασίας, εξέτασης τέτοιου θέματος ή οποιουδήποτε θέματος αναφερομένου στο περιεχόμενο της απόφασης του Διαιτητή και τελικά δεν έχει υποδειχθεί με ποιο τρόπο, κατά την αντίληψη της αιτήτριας, πάσχει η απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου. Η αιτήτρια παρέπεμψε στην απόφαση του Διαιτητή για να υποστηρίξει πως περιέχει το σπέρμα της αξίωσης τόκου πέραν του επιτρεπομένου. Δεν είναι αντικείμενο αυτής της διαδικασίας η απόφαση του Διαιτητή και, εν πάση περιπτώσει, επισημαίνω πως το άρθρο 52
(4)του Ν. 22/85 παρέχει σε όποιον θεωρεί τον εαυτό του αδικημένο από την απόφαση του Διαιτητή δικαίωμα έφεσης στο Επαρχιακό Δικαστήριο που πρέπει να ασκείται μέσα στην προθεσμία που τάσσει.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) [iii] Επίσης, στην υπόθεση Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αγίας Νάπας ν Κυριακίδη και άλλοι
(2008)1 Α.Α.Δ. 716, επισημάνθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο, μεταξύ άλλων, και τα εξής: «Η διαδικασία που οδηγεί στην εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης ως απόφαση Δικαστηρίου είναι, κατά την άποψη μας, ζήτημα τύπου. Για να εκτελεστεί οποιαδήποτε απόφαση Δικαστηρίου χρειάζεται η εμπλοκή του ιδίου, που αφενός την διατάσσει και ταυτόχρονα την εποπτεύει. Επομένως, η διαιτητική απόφαση πρέπει κατά κάποιο τρόπο να καταχωριστεί, να «εγγραφεί» δηλαδή στα αρχεία του πρωτοκολλητείου ως απόφαση Δικαστηρίου, για να προχωρήσει η εκτέλεση της. Γι' αυτό το σκοπό υπεβλήθη η υπό συζήτηση αίτηση, και μάλιστα επιδόθηκε στους εφεσίβλητους για να προβάλουν ενώπιον του Δικαστηρίου ο,τιδήποτε ήθελαν, με αναφορά ασφαλώς μόνο στο επίδικο θέμα, της προώθησης δηλαδή της εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης.» (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) [iv] Παραθέτω πιο κάτω τις πρόνοιες του Άρθρου52
(4)του Νόμου 22/85 που έχουν ως ακολούθως: «Οιοσδήποτε θεωρεί τον εαυτόν του ηδικημένον από την απόφασιν οιουδήποτε διαιτητού ή διαιτητών δύναται να υποβάλη έφεσιν εις το Δικαστήριον εντός είκοσι και μιάς ημερών από της ημερομηνίας της προς αυτόν γνωστοποιήσεως της αποφάσεως.» [v] Περαιτέρω, παραθέτω πιο κάτω και τις πρόνοιες των εδαφίων
(1)και
(5)του Άρθρου 56 του Νόμου 22/85 οι οποίες έχουν ως ακολούθως: «
(1)Οποιοσδήποτε δεν ικανοποιείται από απόφαση του Εφόρου που εκδίδεται δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου, εκτός εάν αυτή αφορά ή σχετίζεται με την άσκηση των αρμοδιοτήτων ή της εξουσίας του που προβλέπεται στα Μέρη VIA και VIB, δύναται εντός προθεσμίας δεκαπέντε ημερών από την κοινοποίηση της απόφασης, να την προσβάλει στον Υπουργό με έγγραφη αίτηση του, στην οποία να εκθέτει τους λόγους που την υποστηρίζουν. .........................................
(5)Ο μη ικανοποιηθείς εκ της αποφάσεως του Υπουργού δύναται να προσφύγη εις το Δικαστήριον, αλλά μέχρι της υπό του Υπουργού εκδόσεως της αποφάσεως αυτού, εν περιπτώσει προσφυγής εις αυτόν, ή, εν περιπτώσει μη προσφυγής εις αυτόν, μέχρι της παρελεύσεως της εις το εδάφιον
(1)προβλεπομένης προθεσμίας διά την καταχώρισιν προσφυγής, η απόφασις του Εφόρου δεν καθίσταται εκτελεστή.». [vi] Δέστε επ' αυτού τις υποθέσεις Αίτηση Αλέκου Αλεξάνδρου, αρ. 14/08,
(2008)1 Α.Α.Δ. 313 και Αίτηση Βασούλα Τάσου(Κακουρή) αρ.152/99
(2000)1 Α.Α.Δ. 1372. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.