ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ν. ΤΖΙΟΡΤΖΙΕΤΤΑ ΚΑΡΜΕΝ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ κ.α., Πολιτική Αγωγή Αρ.: 1550/2015, 22/2/2017

(1)(α)(β) και

(3)(δ)] και 22[

(3)(α) και

(4)(αα)(ββ)] του περί Δικαστηρίωv Νόμoυ τoυ 1960, Νόμος 14/1960 και του Άρθρου 68 περί Αστικών Αδικημάτων Νόμος, Κεφ.

2. Η Αίτηση σε ότι αφορά τον Εναγόμενο 2, βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς, Δ.17, κ. 3 και Δ.48, κ. 2 και 8(s). Αντικείμενο της είναι η έκδοση απόφασης υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον του Εναγομένου 2, ερήμην του τελευταίου, λόγω παράλειψης του να εμφανιστεί στην διαδικασία αυτής της Αγωγής. Παράλληλα, επιδιώκεται και η έκδοση απόφασης εναντίον της Εναγομένης 1, λόγω παράλειψης της να εμφανιστεί στο Δικαστήριο για σκοπούς συνέχισης της διαδικασίας, κατόπιν διαδικασίας που ακολουθήθηκε για την απόδειξη της (βλ. Κυριακή Μαυρομιχάλη και άλλη ν. Γενικού Εισαγγελέα

(1996)1 A.A.Δ. 530 και Ann-Clair Developments Ltd v Στέλιου Κυριακίδη

(1999)1 Α.Α.Δ. 537). 3. Αποδέχομαι από την ένορκη δήλωση του ιδιώτη δικαστικού επιδότη κ. Α. Ιακώβου ημερομηνίας 31/08/2015, που ετέθη στον φάκελο του Δικαστηρίου συμφώνως των προνοιών της Δ.5Β κ. 4 των Θ. Π. Δ., ότι, η επίδοση του κλητήριου εντάλματος αυτής της Αγωγής, επιδόθηκε κανονικά στον Εναγόμενο 2, δυνάμει των προνοιών της Δ.5 κ. 2

(1)(i) των Θ. Π. Δ. 4. Περιορίζομαι στην εξέταση των όσων σύμφωνα με την νομολογία είναι απολύτως απαραίτητα για σκοπούς εξέτασης της υπό κρίση Αίτησης (Βλ. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ. ν Βασίλη Χαραλάμπους κ. α.

(2010)1 Α.Α.Δ. 829). 5. Διαπιστώνονται από την μαρτυρία θετικοί ισχυρισμοί σε ότι αφορά τα εξής γεγονότα που στοιχειοθετούν στον απαραίτητο βαθμό την απαίτηση του Ενάγοντα εναντίον των Εναγομένων 2 και 3 στην βάση των προνοιών του Άρθρου 26 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148 (βλ. Savvas Savvides ν Chrysostomos Antoniou

(1979)JSC 537, Pitsillos v Aristodemou

(1968)12 JSC 1409, Ali Rasid v David Braybrook

(1972)8 JSC 1082, Michalakis Paraskevopoullos v Georghios Georghiou

(1970)JSC 314, Collins v Wilcock [1984] 1 WLR 1172): i. Οι Εναγόμενοι, ηθελημένα άσκησαν βία στην Ενάγουσα και όχι προς τον σκοπό προστασίας του εαυτού τους ή τρίτων, ή με την συγκατάθεση της Ενάγουσας, ή εξ ανάγκης. Η Εναγομένη 1, επιτέθηκε, σε πρώτο στάδιο στην Ενάγουσα, γδέρνοντας την στο πρόσωπο και δαγκώνοντας την στο χέρι, όταν η τελευταία προσπάθησε να αμυνθεί. Σε δεύτερο στάδιο, και ενόσω ήτο σε εξέλιξη η επίθεση της Εναγομένης 1 προς την Ενάγουσα, στο περιστατικό αναμείχθηκε και ο Εναγόμενος 2 σύζυγος της Εναγομένης 1, ο οποίος άρπαξε και κρατούσε την Ενάγουσα από τον λαιμό κατά την διάρκεια που η Εναγομένη 1 την χτυπούσε (βλ. παραγράφους 6, 7 και 8 της ένορκης δήλωσης της Ενάγουσας ημερομηνίας 30/09/2016). 6. Βάσει της προσαχθείσας μαρτυρίας δικαιολογείται η απόδοσης στην Ενάγουσα των ακόλουθων θεραπειών: Το ποσό των €144 υπό μορφή ειδικών αποζημιώσεων. Αποδέχομαι τα όσα κονδύλια έχουν δικογραφηθεί και έχουν (στην βάση της δικογράφισης τους) αποδειχθεί αυστηρά (Βλ. Βασίλειος Μαϊττάς ν Παναγιώτη Γεωργίου

(1998)1 Α.Α.Δ. 1, Κούλλης Κυριακίδης ν Γραγκούδη & Στεφάνου Λτδ

(1999)1 Α.Α.Δ. 247 και St. Marina Sporting Promotions Ltd v Chterio Kirilov Dimitrov

(2004)1 Α.Α.Δ. 1663). Η απαίτηση της Ενάγουσας να αποζημιωθεί για τα έξοδα που κατέβαλε (€1.428) στον συνήγορο υπεράσπισης της στην ποινική υπόθεση 15509/12 που καταχωρήθηκε εναντίον της με βάση τα γεγονότα αυτής της υπόθεσης δεν μπορεί να ικανοποιηθεί, καθότι, ως ζημιά, είναι απομεμακρυσμένη από το είδος της ζημιάς που το αστικό αδίκημα των Εναγόντων μπορούσε να προβλεφθεί ότι θα επέφερε, ή σε κάθε περίπτωση δεν μπορεί να ειδωθεί ως μία άμεση επίπτωσης του. Το ποσό των €1.350 υπό μορφή γενικών αποζημιώσεων στην βάση των εξής γεγονότων και δεδομένων. Η Ενάγουσα, κατά την ημερομηνία του επεισοδίου, 14/08/2013, ήταν 36 περίπου ετών. Λόγω της επίθεσης που εδέχθη, που επισυνέβη την υπέστη, σύμφωνα με τα ιατρικά πιστοποιητικά των Δρ. Κ. Κυριακίδη και Δρ. Ν. Ιωακείμ (βλ. Τεκμήριο Α της ένορκης δήλωσης της Ενάγουσας ημερομηνίας 30/09/2016) «πολλαπλές γρατζουνιές» στα άνω της άκρα, στον αριστερό βραχίονα, στην αυχενική και ραχιαία χώρα του λαιμού και δύο «εκδορές» στο πρόσωπο της, καθώς επίσης εδέχθη και «δάγκωμα» στον δεξιό της καρπό. Παρουσίασε θετικά σημεία ίλιγγου για μερικές ημέρες για αυτό και της χορηγήθηκε φαρμακευτική αγωγή και της συνεστήθη η χρησιμοποίησης μαλακού αυχενικού κολάρου. Χωρίς μόνιμα κατάλοιπα. (Βλ. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης ν Μηλίτσας Παπαμιλτιάδους κ. α.

(2007)1 Α.Α.Δ. 733, Μερακλή Ανδρούλλα κ. α. ν Αυγερινού Ταλιώτη

(1997)1 ΑΑΔ 1148, Εφημερίδα ή Περιοδικό Αποκάλυψη της Πάφου Λτδ κ. α. ν Σπύρου Κονιώτη κ. α.

(2010)1 Α.Α.Δ. 1697 και Αγαθόκλης Σ. Παπαβασιελείο κ. α. ν Λούκα Μιχαηλίδη

(1999)1 Α.Α.Δ. 252). Η Ενάγουσα με την έκθεση απαίτησης της, αν και δεν αξιώνει ειδικά την επιδίκαση τιμωρητικών ή παραδειγματικών αποζημιώσεων («exemplary damages»), το Δικαστήριο μπορεί, πάραυτα, να εξετάσει την επιδίκαση τους, εφόσον στο εν λόγω δικόγραφο της συγκεκριμενοποιούνται γεγονότα που στοιχειοθετούν ένα τέτοιο υπόβαθρο (βλ. Θεόδωρος Πιρίλλης κ. α. ν Ελευθεριου Κουή

(2004)1 Α.Α.Δ. 136, Γιάλλουρος ν Νικολάου

(2001)1 Α.Α.Δ. 558, Δημήτρης Κουμπαρή κ. α. ν Δήμου Χρίστου Φούτρη

(2001)1 ΑΑΔ 921, Χλόη Λάρκου ν Άνθου Κλεάνθους κ. α.

(1999)1 Α.Α.Δ. 1792 και Γιαννάκης Ερωτοκρίτου ν Ειρήναρχου Θεοδώρου κ. α.

(1997)1(Γ) A.A.Δ. 1800). Η προκείμενη περίπτωση, δεν είναι από τις περιπτώσεις, σε σχέση με τις οποίες, σύμφωνα με τις αρχές που υιοθετήθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Papakokkinou v Kanther

(1982)1 C.L.R. 65, μπορεί επιδικαστεί αυτό το είδος των αποζημιώσεων, δεδομένου ότι δεν διαπιστώνεται από τα γεγονότα οι Εναγόμενοι να διέπραξαν το διαπιστωθέν αστικό αδίκημα της επίθεσης έναντι της Ενάγουσας κατά την ενάσκηση δημόσιου καθήκοντος, ή με σκοπό το κέδρος που να υπερβαίνει μάλιστα της επιδικασθείσα προς αυτή αποζημίωση, ούτε και υπάρχει ρητή νομοθετική διάταξη που να επιτρέπει ειδικά σε αυτή την περίπτωση την επιδίκαση τους. 7. Κατ' ακολουθία όλων των πιο πάνω, καταλήγω στην έκδοση απόφασης υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον των Εναγομένων 1 και 2, αλληλεγγύως και/ή καχωρισμένως (βλ. Δημήτρης Κουμπαρή κ. α. ν Δήμου Χρίστου Φούτρη

(2001)1 ΑΑΔ 921) ως ακολούθως: Α. Για το ποσό των €144, ως ειδικές αποζημιώσεις, με νόμιμο τόκο επί του ποσού των €72 ετησίως, από την έγερση του αγώγιμου δικαιώματος της Ενάγουσας την 14/08/2013, μέχρι εξοφλήσεως (Βλ. Φοινικαρίδης ν Γεωργίου

(1991)1 Α.Α.Δ. 475). Β. Για το ποσό των €1.350, ως γενικές αποζημιώσεις, με νόμιμο τόκο επί του εν λόγω ποσού ετησίως, από την 12/08/2015 (ήτοι από την ημερομηνία καταχώρισης της παρούσας Αγωγής) μέχρι εξοφλήσεως (Βλ. Άρθρο 58Α του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148 και Καμπούρης ν Εταιρείας Βιοχρώμ Λτδ.

(2005)1 (Β) Α.Δ.Δ. 1246). Γ. Για τα έξοδα της παρούσας Αγωγής, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) __________________________ ΜΙΧΑΛΗΣ Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο