Lina Mohamed Mohamed κ.α. ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Συνενωμένες Αιτήσεις Εφέσεις αρ.: 2/16 και 3/16, 6/3/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ηλ. Γεωργίου, Α.Ε.Δ. Συνενωμένες Αιτήσεις Εφέσεις αρ.: 2/16 και 3/16 Επί τοις αφορώσι τον περί Μεταβίβασης και Υποθήκευσης Ακινήτων Νόμο 9/65 όπως τροποποιήθηκε. αρ. 2/16 Μεταξύ: Lina Mohamed Mohamed Εφεσείουσα - Αιτήτρια και Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ Εφεσίβλητης- Καθ' ης η Αίτηση αρ. 3/16 Μεταξύ: Ismail Mohamed Mohamed Εφεσείουσα - Αιτήτρια και Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ Εφεσίβλητης- Καθ' ης η Αίτηση 6 Μαρτίου, 2017 Εμφανίσεις: Για την εφεσείουσα-αιτήτρια: κ. Α. Κασιανής δια Α. Μαθηκολώνης Για την εφεσίβλητη-καθ΄ης η αίτηση: κα Ε. Ανδρέου δια Αντώνης Ανδρέου & Σια ΔΕΠΕ ΑΠΟΦΑΣΗ
- Με τις πιο πάνω εφέσεις επιζητείται ο παραμερισμός της ειδοποίησης Τύπος Ι που επιδόθηκε στους εφεσείοντες. Στις 3.11.16 κατόπιν σχετικής αίτησης από μέρους των εφεσιβλήτων ημερ. 1.11.16 εκ συμφώνου εκδόθηκε διάταγμα συνένωσης των δυο πιο πάνω αιτήσεων - εφέσεων ενόψει του γεγονότος ότι η υπό εξέταση διαδικασία πλειστηριασμού και στις δυο υποθέσεις βασίζεται στην ίδια υποθήκη, οι αιτητές είναι συνιδιοκτήτες στο ενυπόθηκο ακίνητο ως επίσης βασίζονται στο ίδιο πλέγμα γεγονότων και εγείρονται τα ίδια νομικά ζητήματα.
- Οι αιτήσεις βασίζονται μεταξύ άλλων στα άρθρα 27, 44Α - 44ΙΑΑ του περί Μεταβίβασης και Υποθήκευσης Ακινήτων Ν.9/65 όπως τροποποιήθηκε και συνοδεύονται από τις ενόρκους δηλώσεις των εφεσειόντων - αιτητών. Οι δε λόγοι έφεσης όπως αυτοί περιορίστηκαν στο στάδιο των αγορεύσεων εστιάζονται στο ότι, (α) το Μέρος VIA του πιο πάνω Νόμου δεν εφαρμόζεται στην παρούσα υπόθεση ενόψει του γεγονότος ότι εκδόθηκε δικαστική απόφαση εναντίον τους και (β) το πρόσωπο που επέδωσε την επίδικη ειδοποίηση δεν είναι ιδιώτης επιδότης στα πλαίσια της έννοιας του Νόμου.
- Τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα όπως αυτά προκύπτουν από τις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν τόσο τις εφέσεις όσο και τις ενστάσεις έχουν ως ακολούθως: (α) Η εφεσίβλητη τράπεζα παραχώρησε δάνειο στον πατέρα των εφεσειόντων και έτσι οι τελευταίοι προς εξασφάλιση του πιο πάνω δανείου κατά ή περί την 19.5.95 ενέγραψαν την υποθήκη με αρ. Υ1566/95 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λάρνακας σε σχέση με τρία ακίνητα. (β) Η εφεσίβλητη κατά ή περί την 20.9.01 καταχώρισε την αγωγή με αρ. 2897/01 εναντίον του πατέρα τους ως πρωτοφειλέτη και των εφεσειόντων ως εγγυητών και ενυπόθηκων οφειλετών. Ο πατέρας τους απεβίωσε και ως διαχειριστής της περιουσίας του διορίστηκε ο εφεσείοντας στην αίτηση έφεση 3/
- Ακολούθως την 1.11.07 εκ συμφώνου εκδόθηκε απόφαση υπέρ της εφεσίβλητης και εναντίον των εφεσειόντων αλληλέγγυα και/ή ξεχωριστά για το ποσό των ΛΚ300.000.- με τόκο 9% από 1.11.07 μέχρι εξόφλησης πλέον έξοδα ως επίσης εκδόθηκε και διάταγμα εκποίησης της πιο πάνω υποθήκης. Η εκτέλεση της απόφασης και του διατάγματος αναστάληκε μέχρι την 2.5.08 και στην περίπτωση που καταβαλλόταν μέχρι την 2.1.08 το ποσό των ΛΚ300.000.- πλέον τα έξοδα τότε ολόκληρο το ποσό της απόφασης θα θεωρείτο ως πλήρως εξοφληθέν και ικανοποιηθέν. Το εξ αποφάσεως χρέος έχει καταστεί πληρωτέο και απαιτητό από την 2.5.
- (γ) Στα πλαίσια έναρξης της διαδικασίας πώλησης των ενυπόθηκων ακινήτων από μέρους της εφεσίβλητης, ο κ. Γ. Ιωαννίδης στις 17.12.15 παρέδωσε στους εφεσείοντες την ειδοποίηση Τύπος Ι ημερ.14.12.15 με επισυνημμένη κατάσταση λογαριασμού συνοδευόμενη από την ειδοποίηση Τύπος Θ (βλ.Τεκμ.2).
- Στο στάδιο των αγορεύσεων ο ευπαίδευτος συνήγορος των εφεσειόντων εισηγήθηκε ότι το Μέρος VIA του περί Μεταβίβασης και Υποθήκευσης Ακινήτων Νόμου δεν έχει εφαρμογή στην παρούσα περίπτωση καθότι εκδόθηκε δικαστική απόφαση με την οποία διατάχθηκε η εκποίηση της επίδικης υποθήκης. Περαιτέρω επισήμανε ότι η αίτηση θα πρέπει να επιτύχει και για το λόγο ότι το πρόσωπο που επέδωσε την επίδικη ειδοποίηση δεν είναι ιδιώτης επιδότης στα πλαίσια της έννοιας του Νόμου. Εκ διαμέτρου αντίθετη ήταν η επιχειρηματολογία της ευπαιδεύτου συνηγόρου των εφεσίβλητων η οποία περιόρισε τους λόγους ένστασης στην εξέταση των δυο πιο πάνω ζητημάτων και επισήμανε ότι το Μέρος VIA έχει εφαρμογή στην προκείμενη περίπτωση και καμία διάταξη του μέρους αυτού δεν απαγορεύει στον ενυπόθηκο δανειστή να εφαρμόσει τις πρόνοιες του εν λόγω μέρους στην περίπτωση που εκδόθηκε δικαστική απόφαση με την οποία διατάχθηκε η εκποίηση του ενυπόθηκου ακινήτου. Περαιτέρω δε ανέφερε ότι η επίδοση που έγινε στην προκείμενη περίπτωση είναι καλή υπό τις περιστάσεις και οι εφεσείοντες έλαβαν γνώση της ειδοποίησης Τύπος Ι.
- Κατ΄ αρχήν θα εξεταστεί το θεμελιώδες ζήτημα κατά πόσο ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στην πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου δυνάμει του Μέρους VIA του Νόμου όταν έχει ήδη εκδοθεί τελεσίδικη δικαστική απόφαση για την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. 6.1 Ο περί Μεταβίβασης και Υποθήκευσης Ακινήτων Ν. 9/65 (από τώρα και στο εξής θα καλείται ο Νόμος) προβλέπει τις περιπτώσεις πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου. Το άρθρο 37 του Νόμου παρέχει τη δυνατότητα στον ενυπόθηκο δανειστή με αίτηση του να ζητήσει από τον διευθυντή του Κτηματολογίου την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Περαιτέρω ο δανειστής δύναται να επιδιώξει με πολιτική αγωγή την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου προς εξόφληση του ποσού που εξασφαλίζεται με την υποθήκη. Τίποτα από τα όσα διαλαμβάνονται στο Νόμο επενεργεί ώστε να αποκλείσει οποιονδήποτε ενυπόθηκο δανειστή από του να επιδιώξει την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με πολιτική αγωγή (βλ. άρθρο 44
(1)). 6.2 Περαιτέρω με τον Νόμο 142
(1)/14 εισήχθηκε στον περί Μεταβίβασης και Υποθήκευσης Ν.9/65 το Μέρος VIA που αφορά νέα διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου από τον ενυπόθηκο δανειστή. Οι διατάξεις του εν λόγω Μέρους εφαρμόζεται σε κάθε περίπτωση σύμβασης υποθήκης η οποία ενεγράφη στο κτηματικό μητρώο τόσο πριν όσο και μετά την έναρξη της ισχύος του Νόμου και καμία διάταξη του Μέρους VI δεν απαγορεύει σε ενυπόθηκο δανειστή να προχωρήσει με την εφαρμογή της διαδικασίας πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου σύμφωνα με τις διατάξεις του Μέρους VIA και αντίστροφα και επίσης καμία διάταξη του πιο πάνω μέρους δεν αποκλείει το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει με την έγερση αγωγής για την εξασφάλιση διατάγματος πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου (βλ. άρθρο 44Α
(4)). Σε περίπτωση υπερημερίας, ως καθορίζεται στο άρθρο 27 του Νόμου, ως αποτέλεσμα της οποίας ολόκληρο το ενυπόθηκο χρέος καθίσταται πληρωτέο και η υπερημερία αφορά σε περίοδο όχι μικρότερη των 120 ημερών από την ημερομηνία που αυτό καθίσταται πληρωτέο ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στη διαδικασία που προβλέπει το Μέρος VIA (βλ. άρθρο 44Β
(1)). Οποιαδήποτε ειδοποίηση ως προς την παρατηρηθείσα υπερημερία, όταν ο ενυπόθηκος δανειστής είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα, συνοδεύεται από την ειδοποίηση που αναφέρεται στον Τύπο Θ του δεύτερου παραρτήματος και αποστέλλεται από τον ενυπόθηκο δανειστή προς τον ενυπόθηκο οφειλέτη ή προς οποιονδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο (βλ. άρθρο 44Β
(2)(α) του Νόμου). Με την ειδοποίηση Τύπος Θ ενημερώνεται, μεταξύ άλλων, ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο ότι έχει το δικαίωμα αναδιάρθρωσης του χρέους και αν παρέλθουν 120 μέρες και δεν εκπληρώσει τις συμβατικές του αποπληρωμές ή αποτυγχάνει να ανταποκριθεί στο νέο συμβατικό χρονοδιάγραμμα αποπληρωμής ή δεν συνεργάζεται με το πιστωτικό ίδρυμα τότε ο οφειλέτης θα χαρακτηριστεί ως μη συνεργάσιμος και θα απολέσει τα δικαιώματα που προβλέπονται στον κώδικα συμπεριφοράς. Πρόσθετα προειδοποιείται ότι αν δεν εξευρεθεί κοινώς αποδεκτή λύση για το χρέος θα ενεργοποιηθούν οι διαδικασίες πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Η έναρξη της διαδικασίας αρχίζει όταν ο ενυπόθηκος δανειστής επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο Ι συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξη του καλώντας τον όπως εξοφλήσει το ποσό τάσσοντας σε αυτόν προθεσμία όχι μικρότερη των 30 ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης προς εξόφληση του οφειλόμενου ποσού. Με την ειδοποίηση ενημερώνεται ο ενυπόθηκος οφειλέτης ότι σε περίπτωση μη εξόφλησης του οφειλόμενου ποσού ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να ασκήσει το δικαίωμα του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με βάση τις διατάξεις του Μέρους VIA (βλ. άρθρο 44Γ
(1)). Να σημειωθεί ότι η ειδοποίηση που αναφέρεται στον Τύπο Θ συνοδεύει και την ειδοποίηση Τύπος Ι που προβλέπεται στο άρθρο 44Γ
(1)(βλ. άρθρο 44Β
(2)(β)). Με την ειδοποίηση Τύπος Ι ειδοποιείται ο ενυπόθηκος οφειλέτης και κάθε ενδιαφερόμενο πρόσωπο ότι το ποσό έγινε απαιτητό και ότι αυτό οφείλεται σύμφωνα με τη δήλωση σύμβαση υποθήκης και καλείται όπως εντός 30 ημερών το καταβάλει και σε περίπτωση που παραλείψει να το πράξει τότε θα προχωρήσει με τη διαδικασία πλειστηριασμού και αν έχει διαφορετική γνώμη να τον πληροφορήσει γραπτώς σε διάστημα 30 ημερών από την παραλαβή της ειδοποίησης. Στην περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης κατά τον Τύπο Ι, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώσει στα πιο πάνω πρόσωπα δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο IA με την οποία αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό. Η εν λόγω ειδοποίηση επιδίδεται εντός περιόδου όχι μικρότερης των 30 ημερών από την καθορισμένη ημερομηνία και ώρα πώλησης (βλ. άρθρο 44Γ
(2)). Ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος δύναται εντός 30 ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης, τύπος ΙΑ να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης για τους λόγους που καθορίζονται στο άρθρο 44Γ
(3)του Νόμου. Αναφορικά με την άσκηση των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων του ενυπόθηκου δανειστή, σύμφωνα με τις διατάξεις του Μέρους VIA, ο Νόμος ρητά προνοεί ότι ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιονδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο του οποίου τα έννομα συμφέροντα παραβλάπτονται από οποιαδήποτε ειδοποίηση ή πράξη στα πλαίσια του πιο πάνω μέρους του Νόμου δύναται εντός 30 ημερών από την ημερομηνία που γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει για τέτοια ειδοποίηση ή πράξη να καταχωρίσει έφεση στο επαρχιακό δικαστήριο (βλ. άρθρο 44ΙΓ).
- Το κατά πόσο εφαρμόζεται το Μέρος VIA του Νόμου στην περίπτωση που έχει ήδη εκδοθεί δικαστική απόφαση για εκποίηση της υποθήκης έχει απασχολήσει και άλλα πρωτόδικα Δικαστήρια τα οποία είχαν διαφορετικές προσεγγίσεις. Στην υπόθεση M.K. Petrou Developers Ltd ν Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, αρ. αίτησης έφεσης 39/16, ημερ. 12.9.16, ο ΠΕΔ Χ. Μαλαχτός, ανέφερε ότι δεν είναι δυνατό να κινηθεί η διαδικασία του Μέρους VIA μετά που έχει εκδοθεί η δικαστική απόφαση που διατάσσει την πώληση του ακινήτου, επισημαίνοντας μεταξύ άλλων: «. Παρουσιάζεται ανορθόδοξο, μέχρι και καταχρηστικό, να χρησιμοποιείται διαδικασία που προνοείται σε νομοθέτημα ώστε να επιδιώκεται αποτέλεσμα, η πώληση ενυπόθηκου ακινήτου, το οποίο έχει ήδη διατάξει το Δικαστήριο. .. Πολλές από τις προϋποθέσεις για την χρησιμοποίηση της διαδικασίας του Μέρους VIΑ είναι αντικειμενικά ουσιαστικά ανεφάρμοστες όταν υφίσταται δικαστική απόφαση που διατάσσει την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου .. Πράγματι για ποια αναδιάρθρωση χρέους μπορούμε να ομιλούμε όταν το μόνο χρέος που υφίσταται είναι το εξ αποφάσεως χρέος στην αγωγή 1293/2006, Ε. Δ. Λάρνακας. Ειδοποίηση Τύπος «Θ» όχι δεν επιβαλλόταν να επιδοθεί, όπως εισηγείται η Εφεσίβλητη, αλλά δεν θα μπορούσε να επιδοθεί γιατί η διαδικασία που την προνοεί δεν εφαρμόζεται στα υπόψη περιστατικά. Και όπως η ειδοποίηση Τύπος «Θ» παρουσιάζεται άτοπη, το ίδιο και η ειδοποίηση Τύπος «Ι».. Δεν υπάρχει οφειλόμενο ποσό σύμφωνα με δήλωση σύμβασης υποθήκης, αλλά εξ αποφάσεως χρέος. Δεν υφίσταται ποσό που έγινε απαιτητό, αλλά δικαστική απόφαση όπου ποσό επιδικάστηκε υπέρ της Εφεσίβλητης και εναντίον της Εφεσείουσας. ..»
- Διαφαίνεται από τα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση ότι το Δικαστήριο διέταξε την εκποίηση της επίδικης υποθήκης και παρά ταύτα η εφεσίβλητη επιδιώκει με άλλη διαδικασία και πάλιν την εκποίηση της. Οι δύο παράλληλες διαδικασίες ανεξάρτητες δικονομικά αλλά όμοιες ως προς το αντικείμενο τους συνιστά όπως έχει νομολογηθεί κατάχρηση της διαδικασίας (βλ. Διευθυντής των Φυλακών ν Τζεννάρο Περρέλλα,
(1995)1 ΑΑΔ 217 και Κοζάκη ν Κοζάκη
(2002)1Γ ΑΑΔ 1710).
- Ανεξάρτητα όμως από τα πιο πάνω, διαφαίνεται από τις πρόνοιες του Μέρους VIA του Νόμου ότι ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στην διαδικασία πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου σε περίπτωση υπερημερίας, όπως αυτή ορίζεται στο άρθρο 27, η οποία θα πρέπει να αφορά περίοδο πέραν των 120 ημερών από την ημερομηνία που το ενυπόθηκο χρέος καθίσταται πληρωτέο «δυνάμει των όρων της σύμβασης ή των διατάξεων του Νόμου». Το άρθρο 27 αναφέρεται στην υπερημερία πληρωμής δόσης ή τόκου αναφορικά με σύμβαση υποθήκης. Στην προκείμενη περίπτωση όπως έχει ήδη επισημανθεί εκδόθηκε δικαστική απόφαση για συγκεκριμένο ποσό όπως αναφέρεται πιο πάνω και περαιτέρω διατάχθηκε η εκποίηση της υποθήκης. Δεν υφίσταται οφειλόμενο ποσό σύμφωνα με δήλωση σύμβασης υποθήκης αλλά εξ αποφάσεως χρέος. Δεν υφίσταται ποσό που έγινε απαιτητό δυνάμει σύμβασης υποθήκης αλλά δικαστική απόφαση για το ποσό των ΛΚ300.000.- με τόκο 9% από 1.11.07 μέχρι εξόφλησης και το εν λόγω ποσό κατέστη πληρωτέο από την 2.5.08 όπου έληξε η αναστολή εκτέλεσης της απόφασης. Όπως έχει ήδη επεξηγηθεί πιο πάνω όταν ο ενυπόθηκος δανειστής είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα την ειδοποίηση Τύπου Ι πρέπει να συνοδεύει και η ειδοποίηση Τύπος Θ με την οποία ενημερώνεται ο ενυπόθηκος οφειλέτης μεταξύ άλλων ότι έχει το δικαίωμα αναδιάρθρωσης χρέους και αν παρέλθουν 120 μέρες και δεν εκπληρώσει τις συμβατικές του αποπληρωμές ή αποτυγχάνει να ανταποκριθεί στο νέο συμβατικό χρονοδιάγραμμα αποπληρωμής και δεν συνεργάζεται θα χαρακτηριστεί ως μη συνεργάσιμος. Στην προκείμενη περίπτωση υπάρχει εξ αποφάσεως χρέος για συγκεκριμένο ποσό. Περαιτέρω με την ειδοποίηση Τύπος Ι ενημερώνεται ο ενυπόθηκος οφειλέτης ότι σε περίπτωση μη εξόφλησης του οφειλόμενου ποσού δύναται να ασκήσει το δικαίωμα του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Εδώ έχει ήδη διαταχθεί από το Δικαστήριο η εκποίηση της επίδικης υποθήκης.
- Το λεκτικό του άρθρου 37 του Νόμου αναφέρεται στην πώληση ενυπόθηκου ακινήτου λόγω υπερημερίας κατόπιν αίτησης από τον ενυπόθηκο δανειστή στον διευθυντή του Κτηματολογίου για πώληση του ακινήτου το οποίο βαρύνεται με το ενυπόθηκο χρέος. Όταν εκδοθεί δικαστική απόφαση εφαρμόζονται οι διατάξεις του άρθρου 44
(2)το οποίο προνοεί ότι όταν η πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου διατάσσεται από το Δικαστήριο τυγχάνουν εφαρμογής οι διατάξεις του άρθρου 37
(3)τηρουμένων των αναλογιών ως εάν το διάταγμα του Δικαστηρίου ήταν αίτησης δυνάμει του άρθρου 37
(2). Κατ΄ αρχήν ο Νόμος δεν προβλέπει ότι μπορεί να κινηθεί διαδικασία του άρθρου 37 μετά την έκδοση δικαστικής απόφασης που διατάσσει την εκποίηση της υποθήκης. Το Μέρος VIA του Νόμου και ειδικότερα το άρθρο 44Α
(4)προνοεί ότι καμία διάταξη δεν αποκλείει το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει με έγερση αγωγής για την εξασφάλιση διατάγματος Δικαστηρίου για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Εναπόκειται στον ενυπόθηκο δανειστή να επιλέξει τη διαδικασία πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου είτε με αίτηση στον διευθυντή του Κτηματολογίου είτε με πολιτική αγωγή είτε με την διαδικασία του Μέρους VIA. Δεν υφίσταται νομοθετική πρόνοια με την οποία να επιτρέπεται στον ενυπόθηκο δανειστή να προχωρήσει στη διαδικασία εκποίησης της υποθήκης με βάση το Μέρος VIA μετά που εκδόθηκε δικαστική απόφαση με την οποία διατάχθηκε η εκποίηση της υποθήκης. Σε αντίθετη περίπτωση θα ισοδυναμούσε με άσκηση εξουσίας νομοθετικού χαρακτήρα από μέρους του Δικαστηρίου πράγμα ανεπίτρεπτο. (βλ. Αναφορικά με την αίτηση της Beogradska
(1995)1 ΑΑΔ 737). Αν ο νομοθέτης επιθυμούσε να παραχωρήσει στον ενυπόθηκο δανειστή τη δυνατότητα να προχωρήσει στη διαδικασία που προβλέπεται στο Μέρος VIA για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου μετά που εκδόθηκε δικαστική απόφαση με την οποία διατάχθηκε η εκποίηση του, θα το έπραττε. Ο ενυπόθηκος δανειστής δεν δύναται να προχωρήσει στην διαδικασία που προβλέπεται στο Μέρος VIA μετά που εκδόθηκε η δικαστική απόφαση με την οποία διατάχθηκε η εκποίηση της υποθήκης. 11. Για όλους τους πιο πάνω λόγους που εξηγούνται οι αιτήσεις εφέσεις επιτυγχάνουν και ειδικότερα δικαιολογείται η έκδοση διατάγματος ακύρωσης και παραμερισμού της ειδοποίησης Τύπος Ι και της διαδικασίας που άρχισε με βάση το Μέρος VIA. Κατ΄ αρχήν εκδίδεται διάταγμα αποσυνένωσης των δύο πιο πάνω αιτήσεων εφέσεων. Στα πλαίσια της αίτησης έφεσης αρ. 2/16 εκδίδεται διάταγμα ακύρωσης και παραμερισμού της ειδοποίησης Τύπος Ι και συνακόλουθα η διαδικασία του Μέρους VIA του Νόμου που επιχειρήθηκε να αρχίσει με την ειδοποίηση της πιο πάνω ειδοποίησης ακυρώνεται. Έχοντας υπόψη το αποτέλεσμα, τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ της εφεσείουσας και εναντίον της εφεσίβλητης όπως αυτά θα υπολογιστούν από την Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Στα πλαίσια της αίτησης έφεσης αρ. 3/16 εκδίδεται διάταγμα ακύρωσης και παραμερισμού της ειδοποίησης Τύπος Ι και συνακόλουθα η διαδικασία του Μέρους VIA του Νόμου που επιχειρήθηκε να αρχίσει με την ειδοποίηση της πιο πάνω ειδοποίησης ακυρώνεται. Έχοντας υπόψη το αποτέλεσμα, τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ του εφεσείοντα και εναντίον της εφεσίβλητης όπως αυτά θα υπολογιστούν από την Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Νοείται όμως ότι στα πλαίσια των δυο πιο πάνω αιτήσεων εφέσεων ένα σετ εξόδων θα καταβληθεί από την ημερομηνία συνένωσης τους μέχρι και την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης. (Υπ.): ....... Ηλ. Γεωργίου, Α.Ε.Δ. /ΕΑ