C & P Liotatis Co L.T.D. ν. Νίκου Λίλλη, Αρ. Αγωγής: 2663/13, 22/5/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ηλ. Γεωργίου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2663/13 Μεταξύ: C & P Liotatis Co L.T.D. Ενάγουσα και Νίκου Λίλλη Εναγόμενος Αίτηση ημερ. 25.05.2016 για προσθήκη Ενάγοντα 22 Μαΐου, 2017 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα-Αιτήτρια: κ. Π. Αριστοτέλους για Σ. Μάτσας Δ.Ε.Π.Ε. Για Εναγόμενο-Καθ΄ου η αίτηση: κ. Γ. Χριστοφίδης ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
- Η ενάγουσα - αιτήτρια με την παρούσα αίτηση επιζητεί διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να προστεθεί ως ενάγοντας αρ. 2 ο Χαράλαμπος Λιοτατή.
- Η αίτηση βασίζεται μεταξύ άλλων στην Δ.9 Θ.1-11, Δ.48 Θ. 1-9 των θεσμών πολιτικής δικονομίας και συνοδεύεται από τις ένορκες δηλώσεις των κ. Λ. Μούσουλου και Χ. Λιοτατή, στις οποίες μεταξύ άλλων αναφέρεται ότι κατά την προετοιμασία της ακρόασης διαπιστώθηκε ότι ο Χ. Λιοτατής πρέπει να προστεθεί ως ενάγοντας καθ΄ ότι είναι αναγκαίος διάδικος. Επισημαίνουν ότι στην έκθεση απαίτησης αναφέρεται ότι η ενάγουσα έδωσε οδηγίες για την έκδοση επιταγής για το ποσό των €200.000.- επ΄ ονόματι του Χ. Λιοτατή ο οποίος την οπισθογράφησε και την παρέδωσε στον εναγόμενο υπό μορφή δανείου. Περαιτέρω, αναφέρεται ότι ο προτιθέμενος διάδικος συγκατατίθεται στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και υπέγραψε τύπο διορισμού δικηγόρου με το οποίο διόρισε τους δικηγόρους της ενάγουσας.
- Ο εναγόμενος - καθ΄ ου η αίτηση φέρει ένσταση στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και προβάλλει μεταξύ άλλων ότι η αιτήτρια δεν παρουσίασε επαρκείς λόγους που καταδεικνύουν την ανάγκη προσθήκης ενάγοντα ως επίσης η αίτηση υποβάλλεται με υπέρμετρη καθυστέρηση.
- Η προσθήκη διαδίκου διέπεται από την Δ.9 θ.10 των περί πολιτικής δικονομίας διαδικαστικών κανονισμών η οποία αντιστοιχεί στην Δ.16 θ.11 των παλαιών διαδικαστικών κανονισμών. Στην βάση της Δ.19 θ.10 η πρόσθεση διαδίκου γίνεται όταν είναι αναγκαία για να μπορέσει το δικαστήριο αποτελεσματικά και ολοκληρωτικά να αποφασίσει και να διακανονίσει όλα τα ερωτήματα που υπάρχουν στην υπόθεση ή το ζήτημα (βλ. Θεοφάνους ν. Γεωργίου κ.α.
(2011)1Β ΑΑΔ 991). Το Δικαστήριο έχει την εξουσία να διατάξει σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, είτε κατόπιν αίτησης είτε χωρίς αίτηση, την προσθήκη οποιουδήποτε προσώπου ως διαδίκου την παρουσία του οποίου θεωρεί αναγκαία για την πλήρη και αποτελεσματική επίλυση όλων των θεμάτων που εγείρονται στην αγωγή (βλ. Σοφιανού ν. Minas Makris Developers Ltd κ.α.
(2011)1Γ ΑΑΔ 1668, Οδυσσέως ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ,
(2001)1Β ΑΑΔ 1372). Πρόκειται για ζήτημα που εμπίπτει στην ευρεία διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου και η απόφανση ως προς το αν βρίσκονται όλοι οι αναγκαίοι διάδικοι ενώπιον του Δικαστηρίου είναι συναρτημένοι προς τα επίδικα θέματα όπως αυτά προσδιορίζονται στις έγγραφες προτάσεις (βλ. Παπαχριστοφόρου ν. Χαραλάμπους
(1991)1ΑΑΔ 906).
- Στην προκείμενη περίπτωση η ενάγουσα αξιώνει το ποσόν των €200.000.- πλέον τόκους. Στην έκθεση απαίτησης αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι ο εναγόμενος και η σύζυγός του συναντήθηκαν με τους Χαράλαμπο και Παναγιώτα Λιοτατή, διευθυντές και/ή μετόχους της ενάγουσας και τους ζήτησαν δάνειο. Ο εναγόμενος και η σύζυγός του ανέφεραν ότι η εταιρεία Wadnic Trading Ltd στην οποία ήταν διευθυντής θα συνομολογούσε μεγάλη συμφωνία με το ταμείο συντάξεων της Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου (ΑΤΗΚ) και θα επέστρεφαν όσα χρήματα θα δάνειζαν είτε στον εναγόμενο είτε στην πιο πάνω εταιρεία πλέον τόκους όταν η πιο πάνω εταιρεία λάμβανε τα χρήματα από το ταμείο συντάξεων της ΑΤΗΚ. Ο εναγόμενος κατά /ή περί το τέλος Φεβρουαρίου 2011 ζήτησε από τον Χ. Λιοτατή, εκ των διευθυντών της ενάγουσας, δάνειο ύψους €200.000.-. Ο εναγόμενος εν αγνοία των μετόχων και διευθυντών της ενάγουσας εξασφάλισε βεβαίωση της τράπεζας για αύξηση του ορίου του τρεχούμενου λογαριασμού της ενάγουσας κατά €400.000.- με την προϋπόθεση ότι θα την αποδέχονταν. Όταν δε ενημερώθηκαν σχετικά, αποδέχθηκαν την αύξηση του τρεχούμενου λογαριασμού και ακολούθως με την επιθυμία και/ή παράκληση του εναγομένου η ενάγουσα έδωσε οδηγίες στην Τράπεζα Κύπρου να εκδώσει στις 8.3.11 επιταγή για το ποσό των €200.000.- επ΄ ονόματι του Χαράλαμπου Λιοτατή την οποία ο τελευταίος οπισθογράφησε και παρέδωσε στον εναγόμενο υπό μορφή δανείου ο οποίος την εξαργύρωσε. Ο εναγόμενος την 4.11.11 παρέλαβε, ως διευθυντής της εταιρείας Wadnic Trading Ltd, από το ταμείο συντάξεων της ΑΤΗΚ επιταγή ημερομηνίας 3.11.11 για το ποσό των €9.200.000.- την οποία κατέθεσε στην τράπεζα. Παρά ταύτα, ο εναγόμενος παραλείπει να εξοφλήσει το χρηματικό ποσό των €200.000.-.
- Στην έκθεση υπεράσπισης, μεταξύ άλλων, προβάλλεται ότι το ποσό των €200.000.- ουδέποτε παραλήφθηκε από τον εναγόμενο. Περαιτέρω ισχυρίζεται ότι η επιταγή η οποία εκδόθηκε προς όφελος της ενάγουσας και/ή προς όφελος του Χ. Λιοτατή κατατέθηκε σε λογαριασμό που διατηρούσε το Αθλητικό Σωματείο Αλκή Λάρνακας σε πιστωτικό ίδρυμα. Έτσι αξιώνει την απόρριψη της αγωγής.
- Στην προκείμενη περίπτωση όπως διαφαίνεται προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι η Τράπεζα Κύπρου εξέδωσε επιταγή για το ποσό των €200.000.- επ΄ ονομάτι του Χαράλαμπου Λιοτατή ο οποίος την οπισθογράφησε και την παρέδωσε στον εναγόμενο υπό μορφή δανείου ο οποίος στην συνέχεια την εξαργύρωσε. Στην υπό εξέταση υπόθεση η αγωγή αφορά την διεκδίκηση του πιο πάνω ποσού και η προσθήκη του Χαράλαμπου Λιοτατή ως ενάγοντα κρίνεται αναγκαία με βάση τα επίδικα θέματα όπως αυτά προσδιορίζονται στις έγγραφες προτάσεις και με αυτήν θα καταστεί δυνατή η αποτελεσματική εκδίκαση των επιδίκων θεμάτων στο Δικαστήριο.
- Στην συνέχεια θα εξεταστεί η εισήγηση ότι η αίτηση υποβάλλεται με υπέρμετρη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση. Σταθερή γραμμή της Νομολογίας επιβεβαιώνει ως θεμελιακή αρχή πως τροποποίηση δικογράφων είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που αυτό κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για την αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Το συμφέρον της δικαιοσύνης συνιστά, σε κάθε περίπτωση, κυρίαρχο παράγοντα, κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου να επιτρέπει τροποποίηση (βλ. Icos Cif Ltd ν.
- Μartin Coward κ.α. Πολ. Εφέσεις αρ. 137/13 και 138/13 ημερ. 20.3.14). Στην Χριστοδούλου v. Χριστοδούλου
(1991)1ΑΑΔ 934 αναφέρθηκε ότι η σύγχρονη τάση είναι να επιτρέπουν τα Δικαστήρια τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμα κι όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα. Όπως έχει τονισθεί στην υπόθεση Χριστοδούλου ανωτέρω η σύγχρονη τάση είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες περιπτώσεις, έστω κι αν η αναγκαιότητα τροποποίησης είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης. Η πιο πάνω αρχή όμως περιορίστηκε στην υπόθεση Ταξί Κυριάκος Λτδ v. Ανδρέα Παύλου
(1995)1ΑΑΔ 560, όπου τονίστηκε ότι το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στην διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου που πρέπει να ασκείται έχοντας υπόψη το σύνολο των περιστατικών της υπόθεσης. Επίσης έχει νομολογηθεί ότι κατά την εξέταση του παράγοντα της καθυστέρησης πρέπει να λαμβάνεται υπόψη και η συμπεριφορά των μερών παρόλο που η ευθύνη για την διασφάλιση του δικαιώματος που κατοχυρώνεται από το Άρθρο 30.2 του Συντάγματος βαρύνει το Δικαστήριο (βλ. Καυκαρής v. Δημοκρατίας
(1990)2 ΑΑΔ 203, Χριστοδούλου v. Αστυνομίας
(1992)2 ΑΑΔ 84, Λυσιώτη v. Δημοκρατίας, Πολιτική Έφεση 10515/22.3.00 και Union Alimentaria Sanders S.A. v. Spain, Series A, 157, Publication of the European Court of Human Rights, παραγ. 35
(1989), Δημοτικό Συμβούλιο Αγλαντζιάς v. Σωτηρούλας Χαρικλείδη και Δημοτικό Συμβούλιο Αγλαντζιάς v. Ζήνωνα Ποφαϊδη και άλλων Πολ. Εφέσεις 10719 και 10786 αντίστοιχα ημερ. 24/10/
- Στην υπόθεση Astor Manufacturing ανωτέρω εγκρίθηκε τροποποίηση σε αίτηση που καταχωρήθηκε 11 χρόνια μετά την καταχώρηση της Αγωγής καθότι υποβλήθηκε σε μια γνήσια προσπάθεια κάλυψης όσων εκλήφθηκαν ως ελλείψεις της Έκθεσης Απαίτησης γιατί υποβλήθηκε καλόπιστα ως επίσης στην υπόθεση Χριστοδούλου ανωτέρω εγκρίθηκε τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης μετά που είχαν ακουσθεί 7 μάρτυρες. Στην προκείμενη περίπτωση λίγα λόγια για το ιστορικό της υπόθεση είναι χρήσιμα. Η ενάγουσα την 17.7.13 καταχώρησε κλητήριο ειδικώς οπισθογραφημένο και ο εναγόμενος στις 2.10.13 και 21.1.14 καταχώρησε εμφάνιση και υπεράσπιση αντίστοιχα. Η αγωγή ορίστηκε για οδηγίες για πρώτη φορά στις 22.5.14 και ορίστηκε για ακρόαση σε αρκετές περιπτώσεις πλην όμως η ακροαματική διαδικασία δεν έχει αρχίσει. Η επίδικη αίτηση καταχωρήθηκε στις 25.5.
- Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση αναφέρεται ότι κατά την προετοιμασία της ακρόασης διαπιστώθηκε η αναγκαιότητα να προστεθεί ως ενάγοντας το πιο πάνω πρόσωπο. Όπως έχει νομολογηθεί εάν το συμφέρον της Δικαιοσύνης το απαιτεί, τροποποίηση μπορεί να επιτραπεί ασχέτως αν επιδείχθηκε αμέλεια ή καθυστέρηση από διάδικο (βλ. Icos Cif Ltd ν.
- Μartin Coward κ.α., ανωτέρω). Η όποια καθυστέρηση δεν πρέπει να εξετάζεται μεμονωμένα από απόψεως μόνο χρονικής διάστασης αλλά θα πρέπει να συναρτάται και με άλλους παράγοντες όπως ανυπαρξία καλής πίστης. Στην προκείμενη περίπτωση, λαμβάνοντας υπόψη: (α) το γεγονός ότι η ακροαματική διαδικασία δεν έχει αρχίσει, (β) το ιστορικό της υπόθεσης, (γ) ότι η προσθήκη του πιο πάνω προσώπου ως ενάγοντα κρίνεται αναγκαία για τους λόγους που εξηγούνται πιο πάνω, το Δικαστήριο κρίνει ότι η όποια καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης δεν είναι τέτοια που να οδηγεί από μόνη της προς την κατεύθυνση της απόρριψης λαμβανομένου υπόψη ότι δεν διαπιστώνεται η ανυπαρξία καλής πίστης από μέρους της ενάγουσας - αιτήτριας. Στην περίπτωση που το αίτημα εγκριθεί ο εναγόμενος δεν θα επηρεαστεί δυσμενώς και περαιτέρω δεν εντοπίζεται οτιδήποτε που να επιφέρει αδικία σε αυτόν λαμβάνοντας υπόψη ότι μπορεί να υπάρξει αποζημίωση με την επιδίκαση εξόδων.
- Για τους λόγους που εξηγείται εκδίδεται διάταγμα με το οποίο επιτρέπεται η προσθήκη του Χαράλαμπου Λιοτατή ως ενάγοντα
- Τροποποιημένο δικόγραφο να καταχωρηθεί εντός 15 ημερών από την σύνταξη του διατάγματος νοουμένου ότι αυτό θα ζητηθεί εντός 5 ημερών από σήμερα και στην συνέχεια να ακολουθηθούν οι θεσμοί. Αναφορικά με τα έξοδα. Τόσο τα έξοδα της αίτηση όσο και όλα τα σπαταληθέντα επιδικάζονται υπέρ του εναγομένου - καθ΄ ου η αίτηση και εναντίον της ενάγουσας - αιτήτριας όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος. (Υπ.) ............. Ηλ. Γεωργίου, Α.Ε.Δ.