DMITRY GERASIMENKO ν. ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Αίτηση υπ' αρ.: 9/2017, 9/6/2017

(1997)1 Α.Α.Δ. 840). Σύμφωνα δε με την Δ. 1 κ. 2 των Θ. Π. Δ. «αγωγή» («action»), σημαίνει «civil proceeding commenced by writ or in such other manner as may be prescribed by any law or Rules of court» και «βάση» («cause»), περιλαμβάνει «. any action or other original proceeding between a plaintiff and defendant;». Περαιτέρω, σύμφωνα με την ίδια προαναφερθείσα διαταγή, «πρωτογενής κλήση» («originating summons»), σημαίνει «any summons other than a, summons in a pending cause or matter» και ο όρος «ενάγων» («plaintiff»), περιλαμβάνει «. every person asking any relief (other than a defendant asking relief by way of counter-claim) against any other person by any form of proceeding, whether the proceeding is by action, petition, motion, summons or otherwise». Στον όρο «δικόγραφο» («pleading»), περιλαμβάνεται κάθε είδους κλήση που εκδίδεται προς επίκληση της καθ' ύλην αρμοδιότητας αστικού Δικαστηρίου, στην οποία μνημονεύονται οι ισχυρισμοί του αιτούντος διαδίκου και τους οποίους καλείται το Δικαστήριο να εξετάσει για να του αποδώσει θεραπεία, αν κρίνει ότι αυτοί θεμελιώνουν ένα τέτοιο δικαίωμα του [[i]]. Τα οποία δικόγραφα, με την σειρά τους, ως εύκολα συνάγεται από τα προαναφερόμενα, είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με αγώγιμο δικαίωμα επί του οποίου ο διάδικος επικαλείται την καθ' ύλην αρμοδιότητα του αστικού Δικαστηρίου. Ως έχει αναφερθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Bank of Cyprus Ltd v Ambrosia Oils and Margarine Industry Ltd a. o.

(1986)1 C.L.R. 190 (με αναφορά στην απόφαση του Λ. Δ. Diplock στην υπόθεση Letang v Cooper [1964] 2 AllE.R. 929), «αγώγιμο δικαίωμα» είναι μία πραγματική κατάστασης, η ύπαρξης της οποίας, δίδει το δικαίωμα σε ένα πρόσωπο να εξασφαλίσει από το Δικαστήριο θεραπεία, από ένα άλλο πρόσωπο. Ο όρος «θεραπεία», με την σειρά του, είναι τόσο ευρύς που περιλαμβάνει, οποιαδήποτε θετική επίλυση ο νόμος μπορεί να προσφέρει σε ένα πρόβλημα με την παρέμβαση του Δικαστηρίου (βλ. επίσης και τις πρόνοιες του Άρθρου 31 του Νόμου 14/1960). Στο σύγγραμμα των έντιμων, νυν Δ. Α. Δ., Γ. Ερωτοκρίτου και Π. Αρτέμη, Διατάγματα, σελίδες 54 έως 58, - υπό την θεματική ενότητα «Ύπαρξη Αγώγιμου Δικαιώματος»), με αναφορά στα Άρθρα 31 και 32 του Νόμου 14/1960 και παραπομπή στις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις υποθέσεις Tsiaos v Kyprianou

(1982)1 C.L.R. 839 και Re Travelwise Ltd

(1996)1 Α.Α.Δ. 242 -, σημειώνεται, ότι, η άσκηση της πολιτικής δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, προσδιορίζεται στο Άρθρο 31 του Νόμου 14/1960, το οποίο προβλέπει για την παροχή θεραπείας σε σχέση με την οποιαδήποτε αξίωση στηρίζεται στον νόμο ή τις αρχές της επιείκειας. Όπως σημειώνεται περαιτέρω, δια της προαναφερόμενης πρόνοιας στο Άρθρο 31 του Νόμου 14/1960, «στην ουσία εισάγεται η γενική προϋπόθεση ότι το δικαίωμα το οποίο επικαλείται ο ενάγων θα πρέπει να είναι αναγνωρισμένο είτε από το νόμο ("legal right") είτε από το δίκαιο της επιείκειας ("equitable right"). Θα πρέπει δηλαδή ο ενάγων να ικανοποιήσει ότι έχει αγώγιμο δικαίωμα εναντίον του εναγομένου.». 2. Η παρούσα διαδικασία έχει αχθεί στο Δικαστήριο, κατ' ουσία, δια πρωτογενούς κλήσεως («originating summons»). (βλ. The Annual Practice 1998, στις σελίδες 4 και 5 και στο σύγγραμμα Odgers On Civil Court Actions, 24η έκδοση, στις σελίδες από 411 έως 419, καθώς επίσης και τα αναφερόμενα του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις υποθέσεις Hjichambis v A-G of the Republic

(1986)1 C.L.R. 386 και Ανδρέας Νεοκλέους & Σια ν Cyllenius Holding Ltd κ. α., ECLI:CY:AD:2016:A500, Πολιτική Έφεση Αρ. 142/2011, 26/10/2016).

1. Οι αναφορές στην συνέχεια της απόφασης μου σε Αιτητή και Καθ' ου η Αίτηση, γίνονται με γνώμονα την ιδιότητα των διαδίκων στην προαναφερόμενη κυρίως διαδικασία.
2. Την 05/05/2017, ερήμην του Καθ' ου η Αίτηση, εξέδωσα τα αιτούμενα, στο δικόγραφο του Αιτητή, διατάγματα υπό τα στοιχεία Α και Β. Την 16/05/2017, ο Καθ' ου η Αίτηση έχει καταχωρήσει την υπό συζήτηση Αίτηση, δια της οποίας αιτείται τον παραμερισμό της προαναφερόμενης απόφασης μου. Την 06/06/2017 που η εν λόγω Αίτηση ήταν προγραμματισμένη ενώπιον του Δικαστηρίου για την Ακρόαση της, ο κ. Πιριλίδης εμφανίστηκε «υπό διαμαρτυρία» και έθεσε το εξής ζήτημα: «Η εμφάνιση μου σήμερα είναι υπό διαμαρτυρία. Η αίτηση έχει επιδοθεί στον Χρίστο Κληρίδη την ημερομηνία που φαίνεται. Ως γνωστό ο βασικός κανόνας είναι η επίδοση να γίνεται προσωπικά στον συγκεκριμένο διάδικο. Επίσης είναι βασικός κανόνας ότι ο δικηγόρος ενεργεί στην βάση οδηγιών που δίδει ο πελάτης σε κάθε περίπτωση ξεχωριστά, δεν είναι δεδομένο δηλαδή ότι επειδή ένας δικηγόρος ενεργεί για τον πελάτη θα πρέπει να συνεχίσει εσαεί να ενεργεί για τον πελάτη και μάλιστα χωρίς τις οδηγίες ή τη γνώση του πελάτη για μια νέα διαδικασία που εκκρεμεί εναντίον του. Θα πρέπει να αναφέρω επίσης ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση, εξ όσων τουλάχιστον πληροφορούμαι, δεν υπήρχε ούτε καν διάταγμα που να επιτρέπει την υποκατάστατο επίδοση σε δικηγόρο.».
3. Σημειώνεται, ότι, στην εκδοθείσα πρωτογενή κλήση («originating summons»), ως δικηγόροι του Αιτητή παρουσιάζονται οι Φοιβος, Χριστος Κληρίδης & Σια Δ. Ε. Π. Ε., Ν. Pirilides & Assoc L.L.C. και Σωτήρης Πιττας & Σια Δ. Ε. Π. Ε., τις οποίες ο κ. Πιριλίδης σε κάθε προηγούμενη εμφάνιση του ενώπιον του Δικαστηρίου εκπροσωπούσε.
4. Σύμφωνα με την Δ.50 κ. κ. 1

(1)και 2 των Θ. Π. Δ. που έχει εφαρμογή και σε πρωτογενή κλήσεις («originating summons»): «1.

(1)Every party to an action or other proceeding before a Court of first instance shall furnish an address for service, being some proper place within the municipal limits of the town or village in which is situated the registry of the Court in which the action or other proceeding is instituted, at which address documents intended for him may be left.

1. If in the course of the action or appeal a change occurs in a party's address for service, such party shall give notice of his new address for service to the Registrar and to every other party, failing which the old address for service shall continue to stand; but if at such old address the occupant of the premises refuses to allow such address to be treated as the address for service, it shall be sufficient if anything intended for the party failing to give notice of his new address for service is filed in the action or appeal. This Rule shall also apply to a guardian ad litem.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου)
2. Στην προκείμενη περίπτωση, στο δικόγραφο του Αιτητή, ως διεύθυνση επίδοσης του Αιτητή, καθορίστηκε «Το δικηγορικό γραφείο των κ. κ. Αντωνάκης Σωτηρίου & Σια Δ. Ε. Π. Ε., Λεωφ. Σπύρου Κυπριανού αρ. 85, Ελένειο Μέγαρο, 2ος όροφος, 6051 Λάρνακα.». Εντούτοις, -γεγονός, που, ως προκύπτει από την τοποθέτηση της κας Σπηλιωτοπούλου, είναι παραδεκτό από πλευράς του Καθ' ου η Αίτηση-, η υπό συζήτηση Αίτηση επιδόθηκε στον δικηγόρο κ. Χρίστο Κληρίδη, της Φοιβος, Χριστος Κληρίδης & Σια Δ. Ε. Π. Ε., στην Λευκωσία.
3. Από την τοποθέτηση του κ. Πιριλίδη, δεν είναι εντελώς ξεκάθαρο το πραγματικό υπόβαθρο επί του οποίου ο Αιτητής βασίζει την «διαμαρτυρία» του -επανέρχομαι στο ζήτημα της «υπό διαμαρτυρία» εμφάνισης στην συνέχεια-. Αν δηλαδή η θέσης είναι ότι ο κ. Χρίστος Κληρίδης, της Φοιβος, Χριστος Κληρίδης & Σια Δ. Ε. Π. Ε., δεν έχει πλέον οδηγίες για την εκπροσώπηση του Αιτητή, ή εάν το ζήτημα που τίθεται αφορά απλά το γεγονός της μη προσωπικής επίδοσης της υπό αναφορά Αίτησης στον Αιτητή, ή εάν τίθενται και τα δύο αυτά ζητήματα προς εξέταση. Το βέβαιο είναι ότι ο Αιτητής έχει λάβει γνώση της διαδικασίας. Παίρνω όμως τα ζητήματα ως έχουν προεκτεθεί με την σειρά για σκοπούς εξέτασης τους.
4. Το ζήτημα των οδηγιών του Αιτητή προς τον κ. Χρίστο Κληρίδη, της Φοιβος, Χριστος Κληρίδης & Σια Δ. Ε. Π. Ε.
5. Σύμφωνα με την Δ.3 των Θ. Π. Δ.: «
6. A party suing or defending by an advocate shall, subject to the provisions of Rule 4 in Order 8, be at liberty to change his advocate in any cause or matter upon notice of the change being filed in the Court in which the cause or matter is proceeding; but until such notice is filed and a copy thereof served on the other parties to the cause or matter, the former advocate shall be considered the advocate of the party until the final conclusion of the cause or matter, whether in the District or the Supreme Court.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου)
7. Αντίστοιχη της προαναφερόμενης Δ.3 των Θ. Π. Δ. σε πρόνοιες, είναι η Ο. 7 r. 2 των αγγλικών R. S. C., στις επεξηγηματικές σημειώσεις της οποίας στο Annual Practise του 1958 στην σελίδα 81 αναφέρεται, ότι, ο όρος «until the final conclusion of the cause or matter» που χρησιμοποιείται και στην εν λόγω Δ.3 των Θ. Π. Δ., σημαίνει «until the judgment has been worked out». Παραπομπή, εν προκειμένω, γίνεται στην υπόθεση Lady de la Pole v Dick, 29 Ch. D. 351, όπου αποφασίστηκε, ότι, δικηγόροι συνέχιζαν να εκπροσωπούν τον πελάτη τους και μετά την έκδοση απόφασης, χωρίς άλλο έντυπο διορισμού δικηγόρου («retainer»), προς τον σκοπό υποβολής εφέσεως εναντίον της απόφασης, στην βάση της αρχής ότι, το έντυπο διορισμού δικηγόρου («retainer»), δεν τερματίζεται με την έκδοση απόφασης στην υπόθεση, αλλά συνεχίζει και μετέπειτα, στην περίπτωση του δικηγόρου του διαδίκου που εξασφάλισε την απόφαση, προς τον σκοπό απόκτησης του οφέλους της, και στην περίπτωση του δικηγόρου του διαδίκου που καταδικάστηκε από αυτή, προς τον σκοπό υπερασπίσεως του σε διαβήματα εκτέλεσης. Η αυθεντία επί της οποίας το σκεπτικό του High Court στην υπόθεση Lady de la Pole v Dick, 29 Ch. D. 351 φαίνεται να βασίστηκε, ήταν η υπόθεση Laurence v Harrison, Sty. 426 και ως έχω εντοπίσει, το εν λόγω σκεπτικό, έχει υιοθετηθεί πλήρως και από το Ανώτατο Δικαστήριο του Καναδά στην υπόθεση Hett v Pun Pong,

(1890)18 S.C.R.

2. Στην προκείμενη περίπτωση, δεν έχει καταχωρηθεί στο Δικαστήριο οποιαδήποτε ειδοποίηση από πλευράς Αιτητή δια της οποίας να γνωστοποιείται ότι η εκπροσώπησης του [και] από τον κ. Χρίστο Κληρίδη, της Φοιβος, Χριστος Κληρίδης & Σια Δ. Ε. Π. Ε. τερματίζεται, ούτε και ο τελευταίος έχει αποταθεί στο Δικαστήριο για να αιτηθεί την απόλυση του ώστε να διαταχθεί η απόσυρση του (βλ. Zhair v Associated Levant Lines (Cyprus) Ltd

(1986)1 C. L. R. 148). Συνεπώς, στην βάση της προαναφερόμενης ανάλυσης, καταλήγω ότι, στην προκείμενη περίπτωση, ο κ. Χρίστος Κληρίδης, της Φοιβος, Χριστος Κληρίδης & Σια Δ. Ε. Π. Ε., εξακολουθεί να θεωρείται δικηγόρος του Αιτητή σε αυτή την διαδικασία, η οποία, αν και έχει εκδοθεί σε αυτή απόφαση του Δικαστηρίου, συνεχίζει, δεδομένης και της υποβολής του υπό αναφορά Αιτήματος του Καθ' ου η Αίτηση για παραμερισμό της. 13. Το ζήτημα της προσωπικής επίδοσης. 14. Η υπό συζήτηση Αίτηση είναι ενδιάμεση. Υποβάλλεται, δηλαδή, δυνάμει των προνοιών της Δ.48 των Θ. Π. Δ. και έχει εκδοθεί σε σχέση με αυτή κλήση («summons»), ως προνοείται από τον κ. 2

(2)της Δ.48 των Θ. Π. Δ.: «2.

(2)Applications made ex parte shall be in Form 45; applications made by summons shall be in Form 46, and set out at the foot thereof the name of every person to be served therewith and the address at which service is to be effected, which in the case of any person who has given an address for service in the action may be such address.».

1. Σύμφωνα δε με την Δ.48 κ. 3 των Θ. Π. Δ.: «
2. Where an application is made by summons an office copy thereof shall be served on all persons affected thereby; and where such application is supported by affidavit, an office copy of the affidavit shall be served together with the summons. The service shall be effected at least four days before the day fixed for the hearing of the application. ».
3. Πρόκειται, συνεπώς, για Αίτηση δια κλήσεως, που πρέπει να επιδοθεί στον αντίδικο -καθ' ου η αίτηση σε αυτή-, συμφώνως των προνοιών της Δ.51 των Θ. Π. Δ., η οποία δεν επιβάλλει την προσωπική επίδοση.
4. Σύμφωνα με την Δ. 51 κ. 1 των Θ. Π. Δ.: «Any summons or notice to be served or given to any person may be served or given at his address for service if he has furnished one, and if he has not then at his last known or usual place of residence or, if this is impossible, with the leave of the Court or Judge obtained ex parte, in any one of the ways in which service or notice of a writ of summons may be effected or given. And everything done on any proceeding whereof notice has been served or given according to these Rules shall be binding on a person so served or notified, whether he attends on the proceeding or not.» (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου).
5. Είναι ξεκάθαρο ότι, η επίδοση ενδιάμεσης αίτησης με κλήση, όπως είναι η υπό συζήτηση, δύναται να επιδοθεί δια της παράδοσης της στην διεύθυνση επίδοσης του καθ' ου η αίτηση σύμφωνα με τις πρόνοιες της προαναφερόμενης Δ.48 κ. 2

(2)των Θ. Π. Δ. (βλ. επίσης Δ.50 κ. κ. 1

(1)και 2 των Θ. Π. Δ. ανωτέρω). Στην προκείμενη περίπτωση, η υπό αναφορά Αίτηση, θα μπορούσε να επιδοθεί κατά τον προαναφερόμενο τρόπο, «Στο δικηγορικό γραφείο των κ. κ. Αντωνάκης Σωτηρίου & Σια Δ. Ε. Π. Ε., Λεωφ. Σπύρου Κυπριανού αρ. 85, Ελένειο Μέγαρο, 2ος όροφος, 6051 Λάρνακα.».

1. Η επίδοση όμως δεν έγινε στην διεύθυνση επίδοσης του Αιτητή. Έγινε στον κ. Χρίστο Κληρίδη, της Φοιβος, Χριστος Κληρίδης & Σια Δ. Ε. Π. Ε. στην Λευκωσία, που εκπροσωπεί τον Αιτητή στην διαδικασία αυτή, κάτι, που ως αναφέρεται στο Annual Practise του 1958 στην σελίδα 82 υπό τις θεματικές ενότητες «Service at Address for Service» και «Service on Solicitor», είναι επιτρεπτό: «"Service at Address for Service".- When personal service of process is not required, then, if there be an address for service, as provided by O. 4 and O. 12, r. r. 10 and 11 service at the address for service or by prepaid registered letter, as provided by O. 67, r. 2, is sufficient; if made within the prescribed hours, as to which see (n.) "Time for ", etc., infra. "Service on Solicitor".- Where a party suing or defending in person employs a solicitor, and gives and files due notice of having done so in writing, service must then be made upon such solicitor (
2. 67, r. 7). As to person, not a party, appearing by a solicitor, see ibid., r. 8; and as to change of solicitor, see
3. 7, r. 2 (nn.).».
4. Σε κάθε περίπτωση, και τέτοια να μην ήταν η περίπτωση, δηλαδή ο κ. Χρίστος Κληρίδης, της Φοιβος, Χριστος Κληρίδης & Σια Δ. Ε. Π. Ε. να μην έχει πλέον οδηγίες για την εκπροσώπηση του Αιτητή, ως αναφέρεται στο Annual Practise του 1958 στην σελίδα 82 υπό την θεματική ενότητα «Service on Discharged Solicitor», από την στιγμή που δεν έχει γνωστοποιηθεί στο Δικαστήριο ο τερματισμός των υπηρεσιών του προς τον Αιτητή, αυτός δεν απαλλάσσεται από της ευθύνης να παραλαμβάνει έγγραφα της διαδικασίας για τον Αιτητή, ή εν πάση περιπτώσει ο Αιτητής να μπορεί σε μια τέτοια περίπτωση να θέτει ζήτημα αντικανονικής επίδοσης τους: «In High Court proceedings a solicitor can only be discharged from liability to receive service of proceedings by the substitution on the record of another solicitor, or of the party in person (see preceding note). After such a discharge has been effected and entered on the record the discharged solicitor cannot be served, nor can he accept service. See R. v. Justices of Oxfordshire, [1893] 2 Q. B. 149, followed in R. v. Justices of Leitrim, [1900 ] 2 Ir. R. 397.».
5. Κατ' ακολουθία των όσων έχουν προαναφερθεί, δεν εντοπίζεται στην διαδικασία οποιαδήποτε αντικανονικότητα σε ότι αφορά την επίδοση της Αίτησης και ως εκ τούτου, καταλήγω, ότι, η διαμαρτυρία του Αιτητή υπεβλήθη αβάσιμα και ότι το Δικαστήριο μπορεί δικαιοδοτικά να συνεχίσει με την Ακρόαση της Αίτησης. Τα έξοδα της 06/06/2017 θα ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της εκδίκασης της Αίτησης, δεν θα είναι σε καμία όμως περίπτωση εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση. (Υπ.) ___________________________ ΜΙΧΑΛΗΣ Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [i] Βλ. Judicature Act 1925, s. 225, που ορίζει ότι ο όρος «pleading», «. shall include any petition or summons and also shall include the statements in writing of the claim or demand of any plaintiff and of the defence of any defendant thereto and of the answer of the plaintiff to any set-off or counter-claim of a defendant». Βλ. επίσης και τα αναφερόμενα στο Annual Practise 1958, Τόμος 1, σελ.
6. Βλ. περαιτέρω και το σκεπτικό του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Resola Cyprus Ltd v Χρίστου

(1998)1Β Α.Α.Δ. 598, ως προς τον τρόπο που ο όρος «δικόγραφο» έχει ερμηνευτεί σε ότι αφορά την εφαρμογή των προνοιών του Άρθρου 32 του Νόμου 14/1960 στα πλαίσια εξέτασης αιτήματος για την έκδοση ενδιάμεσου απαγορευτικού διατάγματος. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο