← Κύπρος

ΑΔΕΛΦΩΝ Α & Π ΑΝΔΡΕΟΥ ΛΤΔ ν. ΓΙΩΡΓΟΥ ΙΩΣΗΦ ΚΙΤΙΕΑ, Πολιτική Αγωγή Αρ.: 3053/2011, 9/5/2017

ΑΔΕΛΦΩΝ Α & Π ΑΝΔΡΕΟΥ ΛΤΔ ν. ΓΙΩΡΓΟΥ ΙΩΣΗΦ ΚΙΤΙΕΑ, Πολιτική Αγωγή Αρ.: 3053/2011, 9/5/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2017:A61 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: ΜΙΧΑΛΗ Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Πολιτική Αγωγή Αρ.: 3053/2011 Μεταξύ: ΑΔΕΛΦΩΝ Α & Π ΑΝΔΡΕΟΥ ΛΤΔ Ενάγουσας - και - ΓΙΩΡΓΟΥ ΙΩΣΗΦ ΚΙΤΙΕΑ Εναγομένου ------------------- Ημερομηνία: 09/05/2017 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Ενάγουσα: κ. Γεώργιος Λ. Λουκαΐδης για την Δρ. Ανδρέας Ποιητής & Σια Δ. Ε. Π. Ε. Για τον Εναγόμενο: κα Σπυρούλλα Β. Χαραλάμπους για την Ευστάθιος Κ. Ευσταθίου Δ. Ε. Π. Ε. --------------------- ΑΠΟΦΑΣΗ

  1. Η Ενάγουσα, με αυτή την Αγωγή, αξιώνει από τον Εναγόμενο €15.000, πλέον τόκο επί του εν λόγω ποσού προς 10% ετησίως από την 26/11/2009 μέχρι εξοφλήσεως. Βάση της απαίτησης της Ενάγουσας εναντίον του Εναγομένου, είναι γραμμάτιο συνήθους τύπου, ημερομηνίας 26/11/
  2. Διαζευκτικά, η Ενάγουσα ισχυρίζεται, ότι, δικαιούται στην απαίτηση της εναντίον του Εναγομένου, ένεκα οφειλής του τελευταίου προς αυτήν, που προέκυψε από συναλλαγή τους βάσει συμφωνίας στην οποία προσήλθαν περί τον Οκτώβριο του έτους 2009 για την κατασκευή και πώληση από την Ενάγουσα προς τον Εναγόμενο έναντι συμφωνημένου χρηματικού ανταλλάγματος (€24.500, πλέον Φ. Π. Α.) συγκεκριμένου μηχανήματος. Ισχυρισμός της Ενάγουσας, είναι, ότι, ο Εναγόμενος, πλήρωσε διάφορα ποσά έναντι της οφειλής του, αλλά εν όψει του ότι παρέμενε οφειλόμενο το ποσό της απαίτησης για την εξόφληση του οποίου ο Εναγόμενος είχε εκδώσει επιταγή που δεν τιμήθηκε, ο Εναγόμενος είχε εξασφαλίσει το χρέος του αυτό, αναγνωρίζοντας το χρέος του με το γραμμάτιο συνήθους τύπου ημερομηνίας 26/11/
  4. Ο Εναγόμενος, αρνείται ότι το επικαλούμενο από την Ενάγουσα έγγραφο ημερομηνίας 26/11/2009, αποτελεί έγκυρο γραμμάτιο συνήθους τύπου. Ισχυρίζεται, ότι, μεταξύ του και της Ενάγουσας, συμφωνήθηκε, η κατασκευή, για αυτόν, από την Ενάγουσα, ενός μήλου, έναντι συμφωνηθείσας ή λογικής αμοιβής, που θα την κατέβαλλε προς την Ενάγουσα κατά την ολοκλήρωση ή μετά την διεκπεραίωση της συμφωνηθείσας εργασίας. Του είχε ζητηθεί από την Ενάγουσα, όπως εγγυηθεί την πληρωμή της αμοιβής της, δια της υπογραφής του εγγράφου ημερομηνίας 26/11/2009 και το έπραξε. Η Ενάγουσα, κατά παράβαση της συμφωνίας τους, δεν εκτέλεσε καμία εργασία. Ως εκ τούτου, η απαίτηση της Ενάγουσας εναντίον του, είναι ανεδαφική. Το δε έγγραφο ημερομηνίας 26/11/2009, εξ υπαιτιότητας της Ενάγουσας, κατέστη άκυρο και χωρίς έννομο αποτέλεσμα και σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί αναγνώριση οποιουδήποτε χρέους του προς την Ενάγουσα. Αρνείται ότι πλήρωσε στην Ενάγουσα οποιοδήποτε ποσό έναντι του συμφωνημένου χρηματικού ανταλλάγματος, αφού η Ενάγουσα καμία εργασία δεν εκτέλεσε. Αποδέχεται ότι εξέδωσε προς όφελος της Ενάγουσας επιταγή. Εντούτοις, και η εν λόγω επιταγή είχε εκδοθεί κατά παράκληση της Ενάγουσας και προς εγγύηση πληρωμής της συμφωνηθείσας αμοιβής της. Ανακάλεσε την πληρωμή της εν λόγω επιταγής, καθότι, η Ενάγουσα, δεν είχε εκτελέσει καμία εργασία. Αξιώνει από την Ενάγουσα, ανταπαιτητικά, αναγνωριστική απόφαση του Δικαστηρίου ως προς το ότι, η συμφωνία στην οποία προσήλθε με την Ενάγουσα είναι άκυρη και/ή ανεφάρμοστη λόγω αποκλειστικής υπαιτιότητας της Ενάγουσας και γενικές αποζημιώσεις ένεκα της παράβασης της συμφωνίας τους από την Ενάγουσα.
  5. Ξεκινώ την εξέταση μου, από το έγγραφο ημερομηνίας 26/11/2009, Τεκμήριο ΑΑ5, η εκτέλεσης του οποίου την 26/11/2009 ως σαν να ήταν γραμμάτιο συνήθους τύπου είναι παραδεκτή από τους διαδίκους, καθότι, αμφισβητήθηκε από πλευράς του Εναγομένου με την υπεράσπιση του, η νομική υπόσταση του ως τέτοιο, και ως εκ τούτου, πρώτιστο καθήκον της Ενάγουσας, ήταν να αποδείξει ότι η κατάρτιση του επίδικου εγγράφου έγινε σύμφωνα και κατ' εφαρμογή των προνοιών του Άρθρο 78 του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149 (βλ. Λοϊζίδης ν Τσιακλή κ. α.

(1997)1 Α.Α.Δ. 1418 και Λεωνιδου κ. α. ν Σπυριδάκη
(2012)1 Α.Α.Δ. 1694). Σύμφωνα με το Άρθρο 78 του Κεφ. 149, «"Γραμμάτιο συνήθους τύπου" είναι γραπτή υπόσχεση, που παρέχεται από ένα πρόσωπο σε άλλο, υπογράφεται από το πρόσωπο που την παρέχει στην παρουσία δύο τουλάχιστο μαρτύρων ικανών προς το συμβάλλεσθαι, για πληρωμή, σε πρώτη ζήτηση ή σε ορισμένο χρόνο ή σε προσδιορίσιμο μέλλοντα χρόνο προς πρόσωπο το οποίο ορίζεται στο γραμμάτιο, ποσού χρημάτων, πλέον τόκο που ορίζεται σε αυτό κατά ανώτατο όριο προς εννέα τοις εκατό κατ' έτος και, σε περίπτωση λήψης δικαστικών μέτρων επ' αυτού, τα συναφή έξοδα, και αναφέρει την αντιπαροχή για την οποία παρέχεται η υπόσχεση.». Σύμφωνα με την νομολογία, ένα γραμμάτιο, για να λογίζεται συνήθους τύπου, θα πρέπει οι πρόνοιες του Άρθρου 78 του Κεφ. 149, ως προς τα συστατικά του στοιχεία, να πληρούνται με αυστηρότητα, καθότι, είναι ένα έγγραφο εκ του νόμου τυπικό -ειδικότερα, ενόψει του ότι, το Άρθρο 80 του Κεφ. 149, προνοεί ότι το περιεχόμενο ενός τέτοιου γραμματίου, αποτελεί αμάχητη απόδειξη των γεγονότων που εκεί αναφέρονται, με μόνες υπερασπίσεις, ότι το γραμμάτιο λήφθηκε κατόπιν δόλου ή ότι η υπογραφή του χρεώστη ή άλλου μέρους, δεν είναι στην πραγματικότητα η δική του, βλ. Λεωνιδου κ. α. ν Σπυριδάκη
(2012)1 Α.Α.Δ. 1694 και Χαραλάμπους κ. α. ν Χρηματοδοτήσεων Πάνθηρα Λίμιτεδ
(2000)1 Α.Α.Δ. 733-. Αυτό σημαίνει ότι, απαιτείται αυστηρή εφαρμογή των προνοιών του νόμου, καθόσον αφορά το λεκτικό του κειμένου και την κατάρτιση του εγγράφου (βλ. Papastratis v Economou
(1970)1 C.L.R. 11, Durmush v Cevdet
(1975)2 J.S.C. 244, Λοϊζίδης ν Τσιακλή κ. α.
(1997)1 Α.Α.Δ. 1418, Λεωνιδου κ. α. ν Σπυριδάκη
(2012)1 Α.Α.Δ. 1694). Στην προκείμενη περίπτωση, στο σώμα του εγγράφου ημερομηνίας 26/11/2009, Τεκμήριο ΑΑ5, ο τόκος που ορίζεται σε αυτό, 10%, υπερβαίνει το ανώτατο επιτρεπόμενο από το Άρθρο 78 του Κεφ. 149 επιτρεπόμενο ποσοστό τόκου, 9%. Αυτό, είναι κάτι, που δεν ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις του Άρθρου 78 του Κεφ. 149 και συνεπώς, δεν αποδέχομαι ότι το έγγραφο ημερομηνίας 26/11/2009, Τεκμήριο ΑΑ5, είναι γραμμάτιο συνήθους τύπου (Βλ. Παύλου κ. α. ν Ελληνικής Τράπεζας Λτδ
(1990)1 Α.Α.Δ 483). 4. Κατ' ακολουθία, προχωρώ στην εξέταση του κατά πόσο υπήρξε αντιπαροχή στην συμφωνία των διαδίκων, που είναι παραδεκτό μεταξύ τους ότι προσήλθαν την 26/11/2009, για την κατασκευή και εγκατάσταση ενός μηχανήματος, ως ισχυρίζεται η Ενάγουσα, παρασκευής ζωοτροφών, και ως ισχυρίζεται ο Εναγόμενος, άλεσης ζωοτροφών (μύλου). Ως αναφέρεται στην απόφαση του Ε. Δ. Λευκωσίας Λεμεσού στην υπόθεση Durmush v Cevdet
(1975)2 J.S.C. 244, δια του Π. Ε. Δ. (ως ήταν τότε), Στυλιανίδη, «As this contract is not a bond in customary form it is open to a party to prove that there was no consideration. In Dutt on The Indian Contract Act we read at page 292:- "It has become the established practice of the courts in India, in cases of contracts, to require satisfactory proof that consideration has been actually received according to the terms of the contract; .. It is open to a party, even where a document states what was the consideration, to prove that there was no consideration or that it failed, or that it was paid in full, or that it was other than that stated."». Εν προκειμένω, ο Εναγόμενος, μοναδικός μάρτυρας για την υπόθεση του, ισχυρίστηκε, ότι, η Ενάγουσα, δεν κατασκεύασε και δεν του εγκατέστησε το μηχάνημα σε σχέση με το οποίο προσήλθαν σε συμφωνία. Αντίθετη ήταν η θέσης του μοναδικού μάρτυρα για την υπόθεση της Ενάγουσας, Αντώνη Ανδρέου, διοικητικού συμβούλου και μετόχου της Ενάγουσας (στο εξής καλούμενος «ο ΜΕ»), ο οποίος υποστήριξε, ότι, το μηχάνημα παρασκευής ζωοτροφών σχεδιάστηκε στην βάση των αναγκών του Εναγομένου εμπρόθεσμα και ως είχε συμφωνηθεί. Ο Εναγόμενος ειδοποιήθηκε ότι το μηχάνημα ήταν έτοιμο και η Ενάγουσα ανέμενε από αυτόν για να την ειδοποιήσει πότε ήθελε για να του παραδοθεί. Ως εκ του αντικρουόμενου των ισχυρισμών των διαδίκων για αυτό το ουσιαστικό για την υπόθεση αυτή γεγονός, είναι, αναγκαίο, η μαρτυρία που έχει προσαχθεί στο Δικαστήριο προς υποστήριξη του, να εκτιμηθεί από το Δικαστήριο για να καθοριστούν τα γεγονότα που σχετίζονται με τα επίδικα ζητήματα (βλ. Mirza Feiz Hasan v Μιχάλη Ανδρέου, ECLI:CY:AD:2015:A803, Πολιτική Έφεση Αρ. 2/2011, ημερομηνίας 02/12/2015), βάσει των οποίων, εν συνεχεία, το Δικαστήριο θα εξετάσει / αξιολογήσει για να κρίνει, αν αυτός που έχει το βάρος της απόδειξης, το έχει αποσείσει στο βαθμό που απαιτείται (βλ. Χρίστος Χριστοφή ν Δημήτρη Γρηγορίου ECLI:CY:AD:2015:A674, Πολιτική Έφεση Αρ. 36/2010, ημερομηνίας 13/10/2015, Federal Bank of Lebanon (SAL) v Σιακόλα
(2011)1Β ΑΑΔ 1422, Γιασεμή ν Ρούσου
(1996)1 Α.Α.Δ. 1098, Wynne v Mavronicola
(2009)1 A.A.Δ. 1138, Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος ν Χ΄΄Νέστορος
(1990)1 Α.Α.Δ. 41 και Kades v Nicolaou and Another
(1986)1 C.L.R. 212). Συναφώς, έχει νομολογηθεί, ότι, το Δικαστήριο, είναι επιτρεπτό να περιοριστεί στο να εξετάσει εκείνη την μαρτυρία και όπου, σε σχέση με αυτή, είναι απαραίτητο, προς επίτευξη αυτού του σκοπού (βλ. Paphos Stone Estates v Ζαβρού κ. α
(1998)1 Α.Α.Δ. 1854, Κυριακίδης κ. α. ν Tiba Publishing Ltd
(1998)1 Α.Α.Δ. 1894, Al Ittihad Al Watani κ. α. ν Χρίστου Παπαδόπουλου
(2000)1Γ Α.Α.Δ. 1924, Ιωάννης Τσιαττές ν Solomonides (Cartridges Industries) Ltd
(2009)1 A.A.Δ. 974).
  1. Ξεκινώ με την μαρτυρία του ΜΕ. Δεν έχω πεισθεί από αυτήν. Ξεκινώ με την εξής αντίφαση στην μαρτυρία του ΜΕ. Ο ΜΕ αρχικά υποστήριξε ότι, η Ενάγουσα, ανέμενε από τον Εναγόμενο για ειδοποίηση πότε να του παραδώσει και εγκαταστήσει το μηχάνημα που είχε σχεδιάσει και εμπρόθεσμα κατασκευάσει για αυτόν, ενώ, εν συνεχεία, υποστήριξε ότι, μέρος της κατασκευής του μηχανήματος έχει παραδοθεί στον Εναγόμενο. Σε αντίθεση πάντοτε και με τα όσα η έκθεσης απαίτησης της Ενάγουσας αναφέρει για αυτό το γεγονός στην παράγραφο 2Α(β). Ότι, δηλαδή, «οι ενάγοντες κατασκεύασαν ή και ετοίμασαν τα μηχανήματα ως συμφωνήθηκε και κάλεσαν τον εναγόμενον όπως αφού εξοφλήσει το συμφωνηθέν τίμημα, τα παραλάβει» (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου). Χωρίς αναφορά, ως εύκολα διαπιστώνεται, είτε σε μερική παραλαβή ή παράδοση του μηχανήματος, είτε σε ειδοποίηση του Εναγομένου για να καλέσει την Ενάγουσα πότε θα ήταν έτοιμος για να του το παραδώσει. Τουναντίον, όπως ο ΜΕ υποστήριξε, ο Εναγόμενος, δεν ανταποκρινόταν στις κλήσεις του μέσω τηλεφώνου. Επιπρόσθετα, σε ότι αφορά το γεγονός της υπογραφής του εγγράφου ημερομηνίας 26/11/2009, Τεκμήριο ΑΑ5, και της τραπεζικής επιταγής για το ποσό των €15.000, Τεκμήριο ΑΑ4, η μαρτυρία του ΜΕ ήταν αντίθετη με τις λεπτομέρειες που εν προκειμένω είχαν δοθεί με την έκθεση απαίτησης της Ενάγουσας και είναι σε μεγάλο βαθμό και παράλογη. Ξεκινώ από την αντίφαση που η μαρτυρία του παρουσιάζει με την δικογραφία. Με την έκθεση απαίτησης της, η Ενάγουσα, περιγράφει, με την παράγραφο 2Α αυτής, τα γεγονότα -ως εκεί αναφέρεται- «που προηγήθηκαν» ή και τις «συνθήκες κάτω από τις οποίες» υπογράφτηκε το έγγραφο ημερομηνίας 26/11/2009, Τεκμήριο ΑΑ
  2. Ισχυρισμός λοιπόν της Ενάγουσας στην έκθεση απαίτησης της, ήταν, ότι, ο Εναγόμενος, της πλήρωσε έναντι του συμφωνηθέντος τιμήματος για την αγορά του μηχανήματος, κάποια ποσά, όμως είχε παραμείνει υπόλοιπο €15.000, για το οποίο της εξέδωσε επιταγή η οποία δεν τιμήθηκε. «Μετά από αυτό», ήταν ο ισχυρισμός της Ενάγουσας στην έκθεση απαίτησης της, ο Εναγόμενος, προς εξασφάλιση της εν λόγω υποχρέωσης του, ή και ως αναγνώριση χρέους, υπέγραψε και το έγγραφο ημερομηνίας 26/11/2009, Τεκμήριο ΑΑ5, που, κατά την Ενάγουσα, είναι γραμμάτιο συνήθους τύπου, -θέση, που, ως έχει προαναφερθεί, έχει απορριφθεί-, υποχρέωση με την οποία ο Εναγόμενος δεν έχει συμμορφωθεί. Εντούτοις, εξεταζόμενος ο ΜΕ στο Δικαστήριο, υποστήριξε κάτι το εντελώς διαφορετικό. Υποστήριξε, ότι, το έγγραφο ημερομηνίας 26/11/2009, Τεκμήριο ΑΑ5, -δηλαδή, το κατ' ισχυρισμό γραμμάτιο-, καταρτίστηκε, γιατί, ο ίδιος, «δεν εμπιστευόταν» ότι ο Εναγόμενος θα τιμούσε την πληρωμή της τραπεζικής επιταγής, Τεκμήριο ΑΑ4, που του παραδόθηκε την 26/11/2009, μεταχρονολογημένη για να πληρωθεί την 15/02/
  3. Ήθελε, ανέφερε, «να αποφύγει τις δυσκολίες της δικαστικής διαδικασίας» σε περίπτωση που η τραπεζική επιταγή, Τεκμήριο ΑΑ4, δεν τιμόταν. Από την άποψη, ως υποστήριξε, της αποφυγής απόδειξης στο Δικαστήριο μετά από χρόνια, «του πώς και του γιατί». Υποστηρίζοντας ξεκάθαρα στην συνέχεια της μαρτυρίας του, σε αντίθεση με τα αναφερόμενα της έκθεσης απαίτησης της Ενάγουσας, ότι, το έγγραφο ημερομηνίας 26/11/2009, Τεκμήριο ΑΑ5, ο Εναγόμενος του το υπέγραψε ταυτόχρονα με την έκδοση της τραπεζικής επιταγής, Τεκμήριο ΑΑ5, και θα το έκανε χρήση, μόνο σε περίπτωση όπου αυτή δεν τιμόταν. Πέραν της αντίθεσης του προαναφερόμενου ισχυρισμού του ΜΕ, με την έκθεση απαίτησης της Ενάγουσας, το παράλογο της θέσης αυτής του ΜΕ ως έχει προαναφερθεί, έγκειται στο γεγονός ότι, αν όντως ευσταθούν οι ισχυρισμοί του περί του ότι, το έγγραφο ημερομηνίας 26/11/2009, Τεκμήριο ΑΑ5, το είχε ζητήσει από τον Εναγόμενο και είχε καταρτιστεί, γιατί δεν εμπιστευόταν τον Εναγόμενο ότι θα τιμούσε την τραπεζική επιταγή Τεκμήριο ΑΑ4, τότε εύλογα κατά την εκτίμηση μου εγείρεται το ερώτημα, γιατί κάτι τέτοιο δεν έγινε και σε ότι αφορούσε την επιταγή 18183641, που αφορά επίσης ένα σημαντικό ποσό χρημάτων, €3.342,50, και που σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του ΜΕ είχε επίσης εκδοθεί από τον Εναγόμενο και του είχε παραδοθεί την 26/11/2009, μεταχρονολογημένη επίσης, για να πληρωθεί 15/01/
  4. Σχετική εν προκειμένω, είναι η ισχυριζόμενη «απόδειξη είσπραξης» ημερομηνίας 26/11/2009, Τεκμήριο ΑΑ
  5. Θα ανέμενε κανείς και αυτό το ποσό να περιλαμβανόταν στο ποσό του εγγράφου ημερομηνίας 26/11/2009, Τεκμήριο ΑΑ5, -δηλαδή, στο κατ' ισχυρισμό γραμμάτιο-. Όλα τα προαναφερόμενα, συνθέτουν την κακή εντύπωση που μου έχει αφήσει η μαρτυρία του ΜΕ, επί της οποίας, καταλήγω, δεν μπορώ να βασιστώ με ασφάλεια για να εξάγω τα συμπεράσματα μου.
  6. Η μαρτυρία του Εναγομένου, επίσης δεν με έχει πείσει. Θεωρώ, ότι, ο Εναγόμενος δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Κατ' αρχήν, ξεκινώ με την παρατήρηση, ότι, αν και ο Εναγόμενος ισχυρίστηκε ότι, με τον ΜΕ, δεν είχε ιδιαίτερες σχέσεις, αφήνοντας σαφώς να νοηθεί ότι, ήταν η πρώτη φορά που συναλλασσόταν με την Ενάγουσα, κατά την εξέταση του, υποστήριξε ότι, η επιταγή 18183641, που εξέδωσε, -ως καταδεικνύεται από την «απόδειξη είσπραξης» ημερομηνίας 26/11/2009, Τεκμήριο ΑΑ2-, προς την Ενάγουσα, για το ποσό των €3.342,50, -μεταχρονολογημένη επίσης, για να πληρωθεί 15/01/2010-, «δεν ήταν για αυτή την συμφωνία» ή σχετιζόταν με την υπόθεση αυτή. Επιταγή, την οποία, ο Εναγόμενος, είναι σημαντικό να σημειωθεί, δεν αρνήθηκε ότι την εξέδωσε προς όφελος της Ενάγουσας -άλλωστε είναι συνεχόμενη σε αύξων αριθμό με την τραπεζική επιταγή, Τεκμήριο ΑΑ4- και δημιουργείτε εύλογα, κατά την εκτίμηση μου, το ερώτημα, για ποια συναλλαγή των διαδίκων αυτή είχε εκδοθεί, όταν δεν υπήρξε δικογραφικά ένας τέτοιος ισχυρισμός από πλευράς Εναγομένου, ούτε και ο Εναγόμενος υποστήριξε κάτι τέτοιο κατά την κυρίως εξέταση, παρά μόνο, ως έχει προαναφερθεί, κατά την αντεξέταση του. Ισχυρισμός, που, σε καμία περίπτωση δεν δικαιολογεί την θέση που σε όλα τα στάδια της διαδικασίας ο Εναγόμενος υποστήριξε, ότι, για την επίδικη συναλλαγή του με την Εναγομένη, δεν της κατέβαλε έναντι το οποιοδήποτε ποσό. Σε όλα αυτά, που συνθέτουν μία κακή εικόνα για την μαρτυρία του Εναγομένου, προσθέτει και το γεγονός, ότι, ο Εναγόμενος, εξεταζόμενος, αναφέρθηκε σε ζητήματα, που, στον ΜΕ όταν έδιδε μαρτυρία, ο συνήγορος του δεν του τα υπέβαλε ως θέσεις του (βλ. Μ & ΤΗ Petrou & Sons Developers Ltd v Μιχάλη Κουκκουλη, ECLI:CY:AD:2016:A526, Πολιτική Έφεση Αρ. 18/2011, 16/11/2016). Όπως είναι, για παράδειγμα, η τοποθέτησης του Εναγομένου στις παραγράφους 3 και 4 της γραπτής δήλωσης του Εναγομένου, Έγγραφο ΓΚΔ, για τα της ισχυριζόμενης επιδότησης της Ενάγουσας ή του Εναγομένου για την αγορά του μηχανήματος από το Υπουργείο Γεωργίας, που, για τον λόγο αυτό, δεν θα μπορούσε να γίνει αποδεκτή, ή, σε κάθε περίπτωση, και εάν γινόταν αποδεκτή, να της αποδιδόταν η οποιαδήποτε βαρύτητα.
  7. Κατ' ακολουθία των όσων έχουν προαναφερθεί, απαίτηση και ανταπαίτηση αποτυγχάνουν και συνεπώς απορρίπτονται, χωρίς καμία διαταγή ως προς τα έξοδα μεταξύ των διαδίκων. (Υπ.) __________________________ ΜΙΧΑΛΗΣ Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.