← Κύπρος

ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΑΪΛΑΣ & ΥΙΟΙ ΛΤΔ ν. ΚΥΠΡΟΥ ΦΩΤΙΟΥ κ.α., Πολιτική Αγωγή υπ' Αρ.: 1635/2016, 3/3/2017

ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΑΪΛΑΣ & ΥΙΟΙ ΛΤΔ ν. ΚΥΠΡΟΥ ΦΩΤΙΟΥ κ.α., Πολιτική Αγωγή υπ' Αρ.: 1635/2016, 3/3/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2017:A44 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: ΜΙΧΑΛΗ Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Πολιτική Αγωγή υπ' Αρ.: 1635/2016 Μεταξύ: ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΑΪΛΑΣ & ΥΙΟΙ ΛΤΔ Ενάγουσας / Αιτήτριας - και -

  1. ΚΥΠΡΟΥ ΦΩΤΙΟΥ
  2. ΑΝΤΩΝΗ ΑΡΙΣΤΟΔΗΜΟΥ Εναγομένων / Καθ' ων η Αίτηση ------------------- Ημερομηνία: 03/03/2017 Αίτηση Για Ενδιάμεσο/α Διάταγμα/τα ημερομηνίας 05/10/2016 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Αιτήτρια / Ενάγουσα: κ. Ανδρέας Πετουφάς για τον Ανδρέας Πετουφάς & Σια Για τον Καθ' ου η Αίτηση / Εναγόμενο 1: κ. Μιχάλης Μιχαήλ Για τον Καθ' ου η Αίτηση / Εναγόμενο 2: Καμία Εμφάνιση --------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ [Α]. ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ
  3. Με την υπό κρίση Αίτηση, η Ενάγουσα (στο εξής καλούμενη «η Αιτήτρια»), αξιώνει εναντίον των Εναγομένων (στο εξής καλούμενοι «οι Καθ' ων η Αίτηση»), την έκδοση των ακόλουθων ενδιάμεσων διαταγμάτων: «Α. Διάταγµα του Σεβαστού Δικαστηρίου εµποδίζον τους Εναγόµενους και/ή τους υπαλλήλους και/ή υπηρέτας και/ή αντιπροσώπους τους από του να εισέρχονται και/ή επεµβαίνουν και/ή καθ' οιονδήποτε τρόπον καλλιεργούν τα κάτωθι περιγραφόµενα κτήµατα εις το χωρίον Μαρώνι τα οποία ανήκουν εις τον Εναγόµενον 1 και είναι ενοικιασµένα εις τους Ενάγοντες και/ή των οποίων οι Ενάγοντες είναι οι νόµιµοι δικαιούχοι να είναι κάτοχοι και καλλιεργητές κατά την καλλιεργητική περίοδον 2016 - 2017 σύµφωνα µε τις πρόνοιες του Νόµου Ν.185/
  4. Τεµάχιον Φύλλον / Σχέδιον Χωρίον Έκταση (α) (β) (γ) (δ) (ε) (στ) (ζ) (η) (θ) (ι) (ια) (ιβ) (ιγ) (ιδ) (ιε) (ιστ) (ιζ) (ιη) (ιθ) (κ) (κα) (κβ) (κγ) (κδ) (κε) (κστ) (κζ) (κη) (κθ) 407 196 205 210 212 147 386 158 292 100 139 237 179 178 19 189 14 13 686 827 1230 98 370 409 410 200 363 322 318 55/23 55/23 55/23 55/23 55/23 55/23 55/23 55/31 Wl, 55/31 W2 55/30Ε2 55/30Ε2 55/31 W2 55/31 55/31 55/31 55/31 55/31 55/38 55/38 55/22 55/22 55/22 55/30 55/30 2-234-347 2-234-347 2-234-347 2-234-346 2-234-346 2-234-346 Μαρώνι Μαρώνι Μαρώνι Μαρώνι Μαρώνι Μαρώνι Μαρώνι Μαρώνι Μαρώνι Μαρώνι Μαρώνι Μαρώνι Μαρώνι Μαρώνι Μαρώνι Μαρώνι Μαρώνι Μαρώνι Μαρώνι Μαρώνι Μαρώνι Μαρώνι Μαρώνι Μαρώνι Μαρώνι Μαρώνι Μαρώνι Μαρώνι Μαρώνι 11,2 δεκάρια 6,9 δεκάρια 1,6 δεκάρια 1,2 δεκάρια 2,5 δεκάρια 3,0 δεκάρια 6,2 δεκάρια 8,2 δεκάρια 5,0 δεκάρια 4,8 δεκάρια 4,9 δεκάρια 14,6 δεκάρια 6,0 δεκάρια 4,1 δεκάρια 4,4 δεκάρια 12,3 δεκάρια 2,1 δεκάρια 2,6 δεκάρια 13,3 δεκάρια 0,6 δεκάρια 4,2 δεκάρια 6,6 δεκάρια 4,2 δεκάρια 4,0 δεκάρια 2,8 δεκάρια 3,6 δεκάρια 8,3 δεκάρια 7,8 δεκάρια 7,2 δεκάρια Β. Οιονδήποτε έτερον διάταγµα και/ή θεραπείαν την οποίαν ήθελεν θεωρήσει πρέπουσα όπως εκδώσει το Δικαστήριον υπό τας περιστάσεις της παρούσης. Γ. Εξοδα.».
  5. Κατά την 06/10/2016, το Δικαστήριο εξέδωσε προσωρινά το προαναφερόμενο αιτούμενο Διάταγμα, η οριστικοποίησης του οποίου, σε κάθε περίπτωση, τώρα εξετάζεται. [Β]. Η ΑΙΤΗΣΗ ΚΑΙ Η ΕΝΟΡΚΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΠΟΥ ΤΗΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙ
  6. Η Αίτηση βασίζεται: «.επί του Περί Πολιτικής Δικονοµίας Νόµου Κεφ. 6, άρθρα 4, 5 και 9, του Περί Δικαστηρίων Νόµου αρ.14/60, άρθρον 32, επί του Περί Παρατάσεως της Ενοικιάσεως Γεωργικής Γης Σε Περιόδους Ανοµβρίας Νόµου Ν.185/86, άρθρο 4 και των Περί Πολιτικής Δικονοµίας Θεσµών Δ.48, Θ.Θ.1, 2, 3, 4 και 8..».
  7. Η Αίτηση, υποστηρίζεται από την ένορκο δήλωση του κ. Κυριάκου Καϊλά, ημερομηνίας 05/10/2016, που είναι, ως δηλώνει, ένας εκ των διοικητικών συμβούλων της Αιτήτριας. Στα ουσιαστικότερα σημεία της μαρτυρίας του εν λόγω ενόρκως δηλούντος, αναφέρομαι στην συνέχεια, εκεί και όπου η καταγραφή τους κρίνεται απαραίτητη για σκοπούς εξέτασης της Αίτησης. [Γ]. Η ΕΝΣΤΑΣΗ ΚΑΙ Η ΕΝΟΡΚΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΠΟΥ ΤΗΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙ
  8. Ο Καθ' ου η Αίτηση / Εναγόμενος 1, καταχώρισε ένσταση στην υπό εξέταση Αίτηση, εγείροντας αριθμό λόγων για τους οποίους η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί από το Δικαστήριο. Αναφέρομαι σε αυτούς στην συνέχεια, κατά την εξέταση της Αίτησης, εκεί και όπου ειδική μνεία σε αυτούς κρίνεται απαραίτητη.
  9. Η Ένσταση, βασίζεται: «.επί των Θεσµών Πολιτικής Δικονοµίας Δ.48 Θ. 1 - 9, στον Περί Δικαστηρίων Νόµο 14/60 άρθρο 32, επί του Περί Πολιτικής Δικονοµίας Νόµου Κεφ. 6 άρθρα 4, 5 και 9, επί των Διαδικαστικών Κανονισµών Πολιτικής Δικονοµίας Δ.39, επί του Περί Παρατάσεως της Ενοικιάσεως Γεωργικής Γης Σε Περιόδους Ανοµβρίας Νόµου 185/86 άρθρο 4 και επί των Συµφυών εξουσιών και της Γενικής Πρακτικής των Δικαστηρίων..».
  10. Η Ένσταση, υποστηρίζεται από την ένορκο δήλωση του Καθ' ου η Αίτηση / Εναγομένου 1, ημερομηνίας 20/10/
  11. Στα ουσιαστικότερα σημεία της μαρτυρίας του Καθ' ου η Αίτηση / Εναγομένου 1, αναφέρομαι στην συνέχεια, εκεί και όπου κρίνεται απαραίτητο για σκοπούς εξέτασης της Αίτησης.
  12. Σημειώνεται εδώ, ότι, ο Εναγόμενος 2 / Καθ' ου η Αίτηση, παρά το γεγονός ότι, τόσο αυτή η Αγωγή, όσο και το υπό κρίση προσωρινό Διάταγμα του επιδόθηκαν, δεν εμφανίστηκε στο Δικαστήριο και δεν προέβαλε οποιοδήποτε λόγο ένστασης γιατί αυτό να μην οριστικοποιηθεί. Το ζήτημα, εν όψει της ενστάσεως του Εναγομένου 1 / Καθ' ου η Αίτηση, παρέμεινε να εξεταστεί τελικώς και για αυτόν, αφού το Δικαστήριο θα εξέταζε τις θέσεις ενστάσεως του Εναγομένου 1 / Καθ' ου η Αίτηση (βλ. Capman Holdings Ltd v Ismaton Andrey Zeyniyevich, Πολιτική Έφεση Αρ. 136/2011, 28/05/2013). [Δ]. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ
  13. Το Άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, Νόμος 14/1960, δίδει εξουσία στο Δικαστήριο, όταν κρίνει δίκαιο, να εκδίδει παρεμπίπτοντα διατάγματα, όταν ικανοποιούνται και συνυπάρχουν [[i]] οι ακόλουθες προϋποθέσεις [[ii]]: (α) Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, (β) Πιθανότητα ο αιτών διάδικός να δικαιούται θεραπείας, και (γ) Αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο Διάταγμα, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο.
  14. Στο τελικό στάδιο, το Δικαστήριο, πρέπει, πρόσθετα, να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα [[iii]].
  15. Γνώμονας, σε κάθε περίπτωση, είναι για το Δικαστήριο, η αποτίμησης του ποια κατάληξης του (μεταξύ της έκδοσης ή μη του αιτούμενου ενδιάμεσου διατάγματος), ενέχει τον λιγότερο κίνδυνο αδικίας στους εμπλεκόμενους διάδικους (Βλ. Campus Oil Ltd a. .o v Minister for Industry and Energy & Ors [1983] IESC 2). [Ε]. ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ
  16. Κατά το στάδιο εκδίκασης της υπό κρίση Αίτησης οι συνήγοροι των διαδίκων αγόρευσαν στο Δικαστήριο υποστηρίζοντας τις θέσεις και εισηγήσεις τους. Με σεβασμό σε αυτές, για χάρη οικονομίας του λόγου και μόνο, θα αποφευχθεί εδώ η καταγραφή των προσεγγίσεών τους. Στα εξεταζόμενα στη συνέχεια θέματα και στην έκταση που αυτό είναι αναγκαίο υπό τις περιστάσεις, θα παρατίθενται οι ανάλογες προσεγγίσεις τους.
  17. Σε ότι αφορά το πραγματικό υπόβαθρο, πέραν των ενόρκων δηλώσεων που καταχωρήθηκαν προς υποστήριξη της Αίτησης και της Ένστασης αντίστοιχα, κανένας εκ των διαδίκων δεν αιτήθηκε την αντεξέταση του αντιδίκου του σε σχέση με τους εν λόγω ισχυρισμούς τους, ή την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης σε ότι αφορά το οποιοδήποτε ζήτημα.
  18. Με αυτά ως δεδομένα, προχωρώ στην εξέταση του υποβληθέντος αιτήματος. Το κατεπείγον ή άλλες ιδιαίτερες περιστάσεις
  19. Παρεμπίπτοντα διατάγματα, δύναται να εκδοθούν και μονομερώς, κατ' επίκληση των προνοιών του Άρθρου 9

(1)του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, που προνοεί, ότι: «Κάθε διάταγμα, το οποίο το Δικαστήριο έχει εξουσία να εκδόσει δύναται, όταν αποδειχθεί το κατεπείγον ή άλλες ιδιαίτερες περιστάσεις, να εκδοθεί με αίτηση του ενός από τους διαδίκους χωρίς ειδοποίηση στον άλλο.».
  1. Όπως έχει νομολογηθεί, το υπαρκτό του στοιχείου του κατ' επείγοντος ή άλλες εξαιρετικές περιστάσεις, αποτελεί προϋπόθεση για την επίκληση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. Η παροχή θεραπείας, χωρίς να ακουσθεί η πλευρά εναντίον της οποίας αυτή στρέφεται, συνιστά παρέκκλιση από τους κανόνες της φυσικής δικαιοσύνης και τα ευρύτερα συνταγματικά θέσμια και δικαιολογείται μόνο σε εξαιρετικές περιστάσεις όπου η ανάγκη είναι τόσο επείγουσα ώστε να μην παρέχεται χρόνος για ειδοποίηση της άλλης πλευράς χωρίς να διακινδυνεύεται η όλη εξασφάλιση η οποία επιδιώκεται [[iv]].
  2. Στην προκείμενη περίπτωση, τα όσα από πλευράς Αιτήτριας προβλήθηκαν κατά την εξέταση της Αίτησης μονομερώς και τα οποία είχαν ικανοποιήσει το Δικαστήριο για την έκδοση του Διατάγματος προσωρινά μέχρι και την εκδίκαση της Αίτησης αυτής, δεν έχουν ανατραπεί από πλευράς Καθ' ου η Αίτηση με τα όσα παρουσίασε προς υποστήριξη της Αίτησης του. Σημειώνεται εξ αρχής, ότι, κατά την έκδοση του προσωρινού Διατάγματος, το Δικαστήριο, δεν έκρινε το ζήτημα του κατά πόσο δικαιολογείτο η έκδοσης του στην απουσία της αντίδικης πλευράς, αποκλειστικά από την άποψη του ότι τα γεγονότα επί των οποίων βασίζεται η υπό κρίση Αίτησης και που η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι της έδιδαν το δικαίωμα να αποταθεί στο Δικαστήριο για την εξασφάλιση του μονομερώς, είχαν μόλις τότε προκύψει και ότι αυτή έδρασε τάχιστα προς διασφάλιση των δικαιωμάτων της, αλλά και από την άποψη του ότι, τα περιστατικά αυτής της υπόθεσης, την καθιστούσαν ιδιαίτερη και δικαιολογούσαν την επέμβαση του Δικαστηρίου ούτως ώστε να μην διακινδυνευτεί η όλη εξασφάλιση η οποία επιδιώκεται (βλ. Γεώργιου Χριστοδούλου ν Antonious M.F.M. Vraets
(1999)1 Α. Α. Δ. 1475). Μια πρώτη εξέταση των γεγονότων, καταδείκνυε ότι, η Αιτήτρια, πιθανόν να μην έδρασε το ενωρίτερα δυνατόν από τον χρόνο που τα ουσιαστικά για το υπό κρίση αίτημα της γεγονότα περιήλθαν εις γνώσιν της. Από τα γεγονότα της υπόθεσης, φαίνεται ότι, η Αιτήτρια, είχε, τουλάχιστον από το τέλος Αυγούστου του έτους 2016 (έναν τουλάχιστο μήνα πριν αποταθεί στο Δικαστήριο για την έκδοση του προσωρινού Διατάγματος) σε γνώση της ότι, ο Καθ' ου η Αίτηση / Εναγόμενος 1, είχε εγείρει ζήτημα ως προς την συνέχιση της μισθώσεως του συνόλου των τεμαχίων που μέχρι και τότε του μίσθωνε, και παρατηρήσει ότι ο Καθ' ου η Αίτηση / Εναγόμενος 2 είχε ξεκινήσει την καλλιέργεια ενός από αυτά. Εντούτοις, ως ο διοικητικός σύμβουλος της Αιτήτριας στην ένορκο του δήλωση που παρουσιάστηκε προς υποστήριξη της Αίτησης της Αιτήτριας, αναφέρει, σε κάποιο στάδιο μεταγενέστερα (χωρίς να το προσδιορίζει χρονικά), διαπίστωσε ότι ο Εναγόμενος 2 / Καθ' ου η Αίτηση 2 ξεκίνησε να προετοιμάζει το τεμάχιο αυτό για να χρησιμοποιηθεί ως θερμοκήπιο (μία κατάσταση δηλαδή, που θα δημιουργούσε πλέον κάποια άλλα δεδομένα επί του εδάφους, αλλά και έξοδα σε όποιον προχωρούσε στην κατασκευή του), αλλά και να καλλιεργεί και άλλα από τα τεμάχια τα οποία η Αιτήτρια μίσθωνε. Αυτά τα γεγονότα, για σκοπούς έκδοσης του Διατάγματος προσωρινά, δικαιολογούσαν την επέμβαση του Δικαστηρίου, αφήνοντας πλέον το ζήτημα να εξεταστεί υπό το φως των όσων γεγονότων οι Καθ' ων οι Αίτηση, με την εμφάνιση τους στην διαδικασία (αν υπήρχε ένσταση στην Αίτηση) πιθανόν να έφεραν στο προσκήνιο και να δικαιολογούσαν την ακύρωση του. Το ιδιαίτερο της περίπτωσης εδώ, είναι ότι, η Αιτήτρια, έχει ως κύρια δραστηριότητα της την καλλιέργεια σιτηρών, δραστηριότητα την οποία διεξήγε για χρόνια, χρησιμοποιώντας και τις εκτάσεις γης των τεμαχίων που μίσθωνε από τον Καθ' ου η Αίτηση / Εναγόμενο
  1. Αυτή ήταν η κατάστασης πραγμάτων και για την καλλιεργητική χρονιά 2015 -
  2. Συνεπώς, την 06/10/2016 που εξετάστηκε η υπό κρίση Αίτηση από το Δικαστήριο και εκδόθηκε το προσωρινό Διάταγμα, που ως είχε υποστηριχτεί από την Αιτήτρια, ήταν η κρίσιμη περίοδος της έναρξης της καλλιεργητικής περιόδου για αυτήν (για την καλλιεργητική χρονιά 2016 - 2017), έπρεπε να επιβληθεί προσωρινά από το Δικαστήριο η διατήρησης της κατάστασης πραγμάτων μέχρι την εξέταση του ζητήματος, δεδομένου του ισχυρισμού της Αιτήτριας ότι, ο Εναγόμενος 2 / Καθ' ου η Αίτηση, είχε μόλις αρχίσει τις προετοιμασίες και δεν είχε ακόμη καλλιεργήσει την γη ή κατασκευάσει το θερμοκήπιο. Σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση
  3. Ως έχει νομολογηθεί, η προϋπόθεση της ύπαρξης σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, η οποία πρέπει να πληρείται για να μπορεί να εκδοθεί από το Δικαστήριο ενδιάμεσο διάταγμα, ικανοποιείται, εάν ο αιτητής αποδείξει, ότι, κάτι τέτοιο προκύπτει βάσιμα από το δικόγραφο του. Στην προκείμενη περίπτωση, ο Αιτητής, είναι η Ενάγουσα και ως εκ τούτου, εξέτασης χρήζει το δικόγραφο της απαίτησης της.
  4. Η Αιτήτρια, για αυτή την Αγωγή της, εξέδωσε, σε ότι αφορά τους Καθ' ων η Αίτηση / Εναγομένους, κλητήριο ένταλμα ειδικώς οπισθογραφημένο, με τις απαιτήσεις της. Με αυτό, αξιώνει από τον Καθ' ου η Αίτηση, αριθμό θεραπειών.
  5. Έχοντας εξετάσει τα όσα το ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα της Αγωγής της Αιτήτριας καταγράφει, διαπιστώνω, ότι, αυτό, αναφέρεται, τόσο στις θεραπείες που επιδιώκονται εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση, όσο και στα αίτια και την βάση του δικαιώματος της Αιτήτριας σε αυτές, κατά τρόπο που ικανοποιείται η προαναφερόμενη πρώτη προϋπόθεσης για την έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος, της ύπαρξης σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση σε αυτή την Αγωγή [[v]]. Αυτό, διαπιστώνω να περιστρέφεται γύρω από τις πρόνοιες του περί Παρατάσεως της Ενοικιάσεως Γεωργικής Γης σε Περιόδους Ανομβρίας Νόμος του 1986, Νόμος 185/1986, τις οποίες η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι ο Καθ' ου η Αίτηση / Εναγόμενος 1 παραβιάζει, και οι οποίες, κατ' επέκταση, επενεργούν, ώστε, ο Εναγόμενος 2 / Καθ' ου η Αίτηση, να επεμβαίνει, δια της ισχυριζόμενης δράσης του (καλλιέργειας της γης), παράνομα στα τεμάχια ακίνητης ιδιοκτησίας του Εναγομένου 1 / Καθ' ου η Αίτηση, των οποίων αυτή έχει δικαίωμα κατοχής και εκμετάλλευσης σύμφωνα με τον Νόμο αυτό (βλ. Άρθρου 43 του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148 [[vi]]). Πιθανότητα ο αιτών διάδικός να δικαιούται θεραπείας
  6. Με την διαπίστωση αυτή ως δεδομένη, προχωρώ στην εξέταση της δεύτερης προϋπόθεσης που πρέπει να πληρείται ώστε να δικαιολογείται η έκδοσης ενδιάμεσου διατάγματος. Η δεύτερη αυτή προϋπόθεση, ως έχει προαναφερθεί, είναι ο αιτητής να έχει συζητήσιμη υπόθεση επί της βάσης που το δικόγραφο του αποκαλύπτει, ή εν πάση περιπτώσει, ο αιτητής να έχει, στον απαιτούμενο βαθμό, αποδείξει, πιθανότητα να επιτύχει, τελικώς, στις αιτούμενες θεραπείες [[vii]].
  7. Ως έχει, επίσης, νομολογηθεί, προς διαπίστωση του κατά πόσο πληρείται η εν λόγω προϋπόθεση, το Δικαστήριο εξετάζει, αν, από την μαρτυρία που έχει παρουσιαστεί προς υποστήριξη της αιτήσεως από πλευράς αιτητή, έχει αποδειχθεί ότι αυτός έχει, έναντι του καθ' ου η αίτηση, κάποια πιθανότητα επιτυχίας στην βάση της απαίτησης που το δικόγραφο του αποκαλύπτει, ή στις θεραπείες που με αυτό αξιώνει, η οποία είναι πέραν από απλώς πιθανή, που μπορεί όμως να υπολείπεται του ισοζυγίου των πιθανοτήτων [[viii]].
  8. Σε αιτήσεις του είδους, η διαπίστωση των γεγονότων επί των οποίων η υπόθεση ενός αιτητή στηρίζεται, γίνεται μεν, λαμβανομένου υπόψη του μαρτυρικού υλικού που τίθεται με την μορφή των ενόρκων δηλώσεων, όπως προβλέπεται με τη Δ.39 των Θ. Π. Δ., δεδομένης όμως της υποχρέωσης του Δικαστηρίου να αποφύγει να προχωρήσει σε αξιολόγηση της προσαχθείσας, με τον πιο πάνω τρόπο, μαρτυρίας, γιατί το δικαστικό αυτό έργο θα διεξαχθεί όταν εξετάζεται η ουσία της αγωγής. Το πιο πάνω εγχείρημα, γίνεται, μόνο για να διαπιστωθεί εάν υπάρχει το αναγκαίο υλικό για τη διαπίστωση ύπαρξης των τριών πιο πάνω προϋποθέσεων του Άρθρου 32 του Νόμου 14/1960 [[ix]].
  9. Η όλη ουσία του δικαιώματος της Αιτήτριας στις αιτούμενες θεραπείες εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση, βασίζεται στις πρόνοιες του Νόμου 185/
  11. Σύμφωνα με το Άρθρο 4 του Νόμου 185/1986: «
(1)(α) Καμιά απόφαση και κανένα διάταγμα Δικαστηρίου εκδίδεται για την ανάκτηση της κατοχής οποιασδήποτε γεωργικής γης ή για την έξωση ενοικιαστή από αυτή εφόσο πρόκειται για γεωργική γη η οποία βρίσκεται εντός ανομβριόπληκτης περιοχής για τη χρονική περίοδο που διαρκεί η ανομβρία και η οποία εκάστοτε καθορίζεται από τον Οργανισμό Γεωργικής Ασφαλίσεως. (β) Οι όροι της συμβάσεως ενοικιάσεως γεωργικής γης προς το σκοπό της χρήσεως της για γεωργικούς σκοπούς παρατείνονται για χρονική περίοδο δύο ετών μετά τη λήξη της χρονικής περιόδου που διαρκεί η ανομβρία σύμφωνα με την παράγραφο (α) του εδαφίου
(1).
(2)Εξαιρούνται των όσων αναφέρονται στο εδάφιο
(1)οι παρακάτω περιπτώσεις- (α) Η περίπτωση κατά την οποία νομίμως οφειλόμενο ενοίκιο παραμένει απλήρωτο για τρεις τουλάχιστο μήνες μετά από την επίδοση έγγραφης ειδοποιήσεως απαιτήσεως στον ενοικιαστή. (β) Η περίπτωση κατά την οποία ο ενοικιαστής ή οποιοσδήποτε άλλος κατέχει από αυτόν τη γεωργική γη, υπήρξε πρόξενος ουσιώδους ζημιάς σε σχέση προς την ίδια ή προς γειτονική γεωργική γη ή ενήργησε κατά τρόπο ώστε να χρησιμοποιηθεί ή επέτρεψε να χρησιμοποιηθεί γεωργική γη για άλλους σκοπούς πλην της καλλιέργειας και παραγωγής σιταριού, κριθαριού, ψυχανθών ή οποιουδήποτε είδους κτηνοτροφικών φυτών. (γ) Η περίπτωση κατά την οποία η ενοικίαση τερματίστηκε με έγγραφη ειδοποίηση εγκαταλείψεως της, η οποία δόθηκε από τον ενοικιαστή. (δ) Η περίπτωση κατά την οποία η γεωργική γη απαιτείται λογικώς προς το σκοπό εκτελέσεως των νόμιμων καθηκόντων ή εξουσιών της Δημοκρατίας, τοπικής ή άλλης αρχής ή για την εκτέλεση από αυτές τις αρχές οποιουδήποτε έργου δημόσιου συμφέροντος. (ε) Η περίπτωση κατά την οποία ο ιδιοκτήτης της γεωργικής γης αποδεδειγμένα χρειάζεται τη γη ή μέρος αυτής για σκοπούς στέγασης του ιδίου ή μελών της οικογένειας του ή προς το σκοπό αξιοποίησης της γης για επαγγελματική αποκατάσταση του ιδίου ή μελών της οικογένειας του ή για σκοπούς διαχωρισμού της γης σε οικόπεδα, εφόσον αυτό αποδεικνύεται με την εξασφάλιση από τον ιδιοκτήτη της γεωργικής γης πολεοδομικής άδειας και άδειας διαιρέσεως σε οικόπεδα από την αρμόδια αρχή.
(3)Το Δικαστήριο το οποίο εκδίδει απόφαση ή διάταγμα δυνάμει του παρόντος άρθρου, δύναται τηρουμένου του όρου ότι ο ενοικιαστής θα πληρώσει οποιοδήποτε ποσό το οποίο νομίμως οφείλεται ή δυνατόν να καταστεί οφειλόμενο από αυτόν να αναστείλει την εκτέλεση της αποφάσεως ή του διατάγματος περί εξώσεως για τόσο χρονικό διάστημα το οποίο εν πάση περιπτώσει να μην υπερβαίνει τους έξι μήνες και υπό τέτοιους όρους τους οποίους το δικαστήριο κάθε φορά θεωρεί καταλλήλους.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου)
  1. Σημειώνεται συναφώς ότι σύμφωνα με το ερμηνευτικό Άρθρο 2 του Νόμου 185/1986: «"ανομβριόπληκτες περιοχές" σημαίνει τις περιοχές οι οποίες λόγω του επηρεασμού τους από συνεχιζόμενη ανομβρία κηρύσσονται ως τέτοιες από το Διοικητικό Συμβούλιο του Οργανισμού Γεωργικής Ασφαλίσεως. "γεωργική γη" σημαίνει οποιαδήποτε γη η οποία ενοικιάζεται για την καλλιέργεια σιταριού, κριθαριού, ψυχανθών καθώς και οποιωνδήποτε ειδών κτηνοτροφικών φυτών. "δικαστήριο" σημαίνει αρμόδιο δικαστήριο το οποίο εγκαθιδρύεται δυνάμει του άρθρου
  2. "ενοικίαση" σημαίνει γραπτή ή προφορική μίσθωση γεωργικής γης προς το σκοπό χρησιμοποιήσεως της για γεωργικούς σκοπούς. "ενοικιαστής" σημαίνει τον ενοικιαστή γεωργικής γης και περιλαμβάνει:- (α) οποιοδήποτε νόμιμο υπενοικιαστή, (β) τους εξαρτωμένους του αποβιώσαντος ενοικιαστή ή νόμιμου υπενοικιαστή. "ενοίκιο" σημαίνει οποιοδήποτε ποσό το οποίο πληρώνεται ως ενοίκιο και περιλαμβάνει οποιοδήποτε άλλο νόμιμο αντάλλαγμα ή την παροχή γεωργικών προϊόντων ή υπηρεσιών από τον ενοικιαστή προς τον ιδιοκτήτη. "ιδιοκτήτης" σημαίνει τον εγγεγραμμένο ιδιοκτήτη ή οποιοδήποτε νόμιμο αντιπρόσωπο, κληρονόμο ή διαχειριστή ο οποίος δικαιούται στην εκμίσθωση γεωργικής γης.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου)
  3. Επιπρόσθετα, σημειώνονται οι πρόνοιες του Άρθρου 3 του Νόμου 185/1986, που ορίζουν την δικαιοδοσία του Δικαστηρίου βάσει του Νόμου αυτού: «Το Ανώτατο Δικαστήριο ορίζει για την κάθε επαρχία μέλος ή μέλη του Επαρχιακού Δικαστηρίου προς το σκοπό εκδίκασης οποιωνδήποτε αγωγών για την έξωση ενοικιαστή οποιασδήποτε γεωργικής γης ως και την υπό του ιδιοκτήτη ανάκτηση της κατοχής αυτής.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου)
  4. Στην προκείμενη περίπτωση, η Αιτήτρια, προς υποστήριξη της Αίτησης της, υποστήριξε τα εξής γεγονότα: «
  5. Ο Εναγόµενος 1 είναι εγγεγραµµένος ιδιοκτήτης και ή νόµιµος αντιπρόσωπος άλλων προσώπων δικαιούµενος να προβεί εις την εκµίσθωση γεωργικής γης εις το χωρίον Μαρώνι.
  6. Ο Εναγόµενος 1 από πολλά χρόνια και µέχρι και την καλλιεργητική περίοδον 2015 - 2016 ενοικίαζε εις τους Ενάγοντες την γεωργική του γη εις το χωρίον Μαρώνι για την καλλιέργεια αυτής µε σιτηρά. Ητοι ενοικίαζε εις τους Ενάγοντες περί τα 200 στρέµµατα γεωργικής γης προς €30,00 σεντ το στρέµµα, ήτοι αντί του συνολικού ποσού των €6.000,- τα οποία του κατεβλήθησαν την 3/4/
  7. Τα ενοικιαζόµενα από τον Εναγόµενον γεωργικά κτήµατα εις το χωρίον Μαρώνι συµπεριλαµβάνονται εις την Αίτηση Εκταρικών Επιδοτήσεων των Εναγόντων για το 2016 και έχουν ως εξής: . .
  8. Κατά τις 3/4/2016 εγώ είχα επισκεφθεί τον Εναγόµενον 1 στο χωρίον Μαρώνι όπου του παρέδωσα την επιταγή των Εναγόντων για την πληρωµή των ενοικίων διά την καλλιεργητική περίοδον 2015 - 2016 και µου υπέγραψε σχετική απόδειξη παραλαβής της εν λόγω επιταγής για την ενοικίαση της εν λόγω γεωργικής γης για την καλλιεργητική περίοδον 2015 -
  9. .
  10. Οι Ενάγοντες κατά την καλλιεργητική περίοδον 2015 - 2016 καλλιέργησαν την πιο πάνω γεωργική γη µε σιτηρά και το γεγονός αυτό το εγνώριζε ο Εναγόµενος 1 και ως ανωτέρω αναφέρεται τα ως άνω κτήµατα συµπεριλαµβάνονται εις την Αίτηση Εκταρικών Επιδοτήσεων των Εναγόντων για το 2016 η οποία έχει κατατεθεί εις τον Κυπριακόν Οργανισµόν Αγροτικών Πληρωµών (ΚΟΑΠ).
  11. Ο Οργανισµός Γεωργικής Ασφάλισης (ΟΓ Α) µε ανακοίνωση του ηµερ. 27/6/2016 επληροφόρησε τους παραγωγούς που κατά την καλλιεργητική περίοδον 2015 - 2016 έχουν καλλιεργήσει σιτηρά και ζηρικά κτηνοτροφικά φυτά στην Κοινότητα Μαρώνι ότι ολόκληρη η περιοχή της Κοινότητας Μαρώνι έχει κηρυχθεί ανοβριόπληκτη. Την σχετική ανακοίνωση επισυνάπτω και σηµειώ Τεκµήριον Γ.
  12. Με επιστολή του Δικηγόρου µας ηµερ. 22/8/2016 προς τον Εναγόµενον 1 αναφερόµαστε εις την εκ µέρους του συµφωνία ενοικιάσεως γεωργικής γης εις το χωρίον Μαρώνι και το γεγονός ότι η περιοχή του χωρίου Μαρώνι κατά την καλλιεργητική περίοδον 2015 - 2016 είχε κηρυχθεί ανοβριόπληκτη περιοχή και ως εκ τούτου οι όροι της σύµβασης ενοικιάσεως παρατείνονται για περίοδον δύο χρόνων µετά την λήξη της περιόδου ενοικιάσεως σύµφωνα µε τις διατάξεις του Νόµου Ν185/86 και µε την εν λόγω επιστολή µας εζητήσαµε την παράταση της περιόδου ενοικίασης για περίοδον 2 χρόνων και προσφερθήκαµε να πληρώσουµε τα ενοίκια της εν λόγω γεωργικής γης και προς τούτο επισυνάψαµε σχετική επιταγή µας. Αντίγραφον της επιστολής του Δικηγόρου µας επισυνάπτω Τεκµήριον Δ.
  13. Αντί απαντήσεως εις την ως άνω επιστολή του Δικηγόρου µας έχω διαπιστώσει ότι ο Εναγόµενος κατά παράβαση του Περί Παράτασης της Ενοικιάσεως Γεωργικής Γης σε Περιόδους Ανοβρίας Νόµου του 1986 (185/1986) έχει προβεί σε νέα ενοικίαση της εν λόγω γεωργικής γης εις τον Εναγόµενον 2 ο οποίος άρχισε να προβαίνει σε καλλιεργητικές φροντίδες και/ή ενέργειες και/ή προετοιµασίες για την καλλιέργεια των εν λόγω κτηµάτων.».
  14. Ο Εναγόμενος 1 / Καθ' ου η Αίτηση, εις απάντηση και προς υποστήριξη της ένστασης του, στο αιτούμενο Διάταγμα που βρίσκεται προσωρινά σε ισχύ, υποστήριξε τα εξής: «
  15. Αναφορικά µε την παρ. 3 της ΕΔ του ανωτέρω ατόµου έχω ήδη ενηµερώσει τον ίδιο προ µηνών ότι τα κτήµατα που είναι στην ιδιοκτησία µου σήµερα είναι µόνο τρία, για δε τα υπόλοιπα κτήµατα ιδιοκτησίας των παιδιών µου και άλλων συγγενών µου, δεν θα µπορούσα φέτος να προχωρήσω σε συµφωνία µαζί του αφού µου έχουν ανακαλέσει και αποσύρει κάθε αντιπροσώπευση που µου είχαν παραχωρήσει, προφορικά πάντοτε, για να διαχειρίζοµαι την περιουσία τους. Περαιτέρω αναφέρω ότι όταν είχαµε συµφωνήσει την πρώτη ενοικίαση µε τον ενόρκως δηλούντα είχαµε ρητά συµφωνήσει ότι οποτεδήποτε ένας εκ των µερών θελήσει για οιονδήποτε λόγο να διακόψει την ενοικίαση, το άλλο µέρος δεν θα έφερε καµιά ένσταση πράγµα που συνέβαινε για 14 χρόνια.
  16. Παραδέχοµαι την παρ. 4 της ΕΔ του ενόρκως δηλούντα.
  17. Παραδέχοµαι τις παρ. 5, 6 και 7 της ΕΔ του ενόρκως δηλούντα.
  18. Αναφορικά µε τις παρ. 8,9 και 10 της ΕΔ στην παρούσα αγωγή αναφέρω ότι εδώ και 14 χρόνια µετά από τις συχνές ανοµβρίες οι ενάγοντες αιτητές εξακολουθούν να κατέχουν και να καλλιεργούν τα αναφερόµενα κτήµατα καταβάλλοντας τα συµφωνηθέντα ενοίκια πλην όµως ωφελούµενοι πολλαπλάσια λόγω των συνεχών κρατικών επιδοτήσεων.
  19. Αναφορικά µε τους ισχυρισµούς του ενόρκως δηλούντα της παρ. 11 ως και των παρ. 12 - 15 επαναλαµβάνω ότι δεν γνωρίζω οτιδήποτε αφού όπως έχω προαναφέρει µου έχει ανακληθεί από τους ιδιοκτήτες των κτηµάτων κάθε πληρεξουσιότητα για τούτο και δεν µε αφορά ούτε και γνωρίζω για τον οιονδήποτε νέο καλλιεργητή.
  20. Αναφορικά µε το επίδικο άρθρο του Νόµου 185/86 παρ όλο που δεν µε αφορά είναι η θέση µου και ως µε συµβουλεύει ο δικηγόρος µου, ότι τούτο είναι ασαφές και αόριστο αφού δεν αναφέρει για πόσες περιόδους ανοµβρίας ισχύει, αφού στον τόπο µας τέτοιες ανοµβρίες είναι πολύ συχνό φαινόµενο. Ειδικότερα τα τελευταία 10 χρόνια υπήρξαν συνεχόµενες ανοµβρίες µε αποτέλεσµα ο ενοικιαστής να επικαλείται συνεχώς τούτες.».
  21. Από τους προαναφερόμενους ισχυρισμούς, προκύπτει ότι, το Δικαστήριο, δεν έχει δικαιοδοσία να παράσχει θεραπεία στην Αιτήτρια στην βάση του Νόμου 185/1986, καθότι, σύμφωνα με τις πρόνοιες του Άρθρου 3 του Νόμου 185/1986, στην προκείμενη περίπτωση, δεν υπάρχει ενώπιον του «αγωγή για την έξωση ενοικιαστή οποιασδήποτε γεωργικής γης ως και την υπό του ιδιοκτήτη ανάκτηση της κατοχής αυτής». Οι δε πρόνοιες του Άρθρου 4
(1)(β) του Νόμου 185/1986, που η Αιτήτρια επικαλείται για να αξιώσει αυτόματη ανανέωση της περιόδου ενοικίασης, συναρτώνται με αυτές του Άρθρου 4
(1)(α) του Νόμου 185/1986, που, στο πλαίσιο της δικαιοδοσίας που προσδίδει στο Δικαστήριο ο Νόμος 185/1986, επίσης προνοεί ότι «καμιά απόφαση και κανένα διάταγμα Δικαστηρίου εκδίδεται για την ανάκτηση της κατοχής οποιασδήποτε γεωργικής γης ή για την έξωση ενοικιαστή από αυτή εφόσο πρόκειται για γεωργική γη η οποία βρίσκεται εντός ανομβριόπληκτης περιοχής ...». Συνεπώς, ανανέωση της σύμβασης, βάσει των προνοιών του Άρθρου 4
(1)(β) του Νόμου 185/1986, δύναται να διαταχθεί από το Δικαστήριο, μόνον στις περιπτώσεις όπου το Δικαστήριο καλείται, μέσα από το πλαίσιο διαδικασίας που αφορά την ανάκτηση οποιασδήποτε γεωργικής γης, να αποφασίσει το ζήτημα, όταν διαπιστωθεί ότι τούτη βρίσκεται εντός ανομβριόπληκτης περιοχής και δεν δύναται να εκδοθεί απόφαση του προς όφελος του «ιδιοκτήτη» της.
  1. Αλλά, ακόμη και εάν ήθελε υποτεθεί ότι το Δικαστήριο μπορεί, έστω παράγωγα, να αντλήσει δικαιοδοσία από αντιστροφή των προνοιών του Άρθρου 3 του Νόμου 185/1986 προς όφελος του «μισθωτή» της γης (κάτι που θεωρώ ότι είναι ανεπίτρεπτο, δεδομένου του ξεκάθαρου του λεκτικού του εν λόγω Άρθρου του Νόμου), θεωρώ ότι, η Αιτήτρια, έχει αποτύχει να αποδείξει στον απαιτούμενο βαθμό, τον ισχυρισμό της περί του ότι, ο Καθ' ου η Αίτηση / Εναγόμενος 1, είναι ο «ιδιοκτήτης» όλων των τεμαχίων γης που η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι αποτελούσαν το αντικείμενο της μίσθωσης, ανανέωσης της οποίας πρέπει να επιβληθεί από επενέργεια των προνοιών του Νόμου 185/
  2. Ως έχει προαναφερθεί, σύμφωνα με το Άρθρο 2 του Νόμου 185/1986, «"ιδιοκτήτης" σημαίνει τον εγγεγραμμένο ιδιοκτήτη ή οποιοδήποτε νόμιμο αντιπρόσωπο, κληρονόμο ή διαχειριστή ο οποίος δικαιούται στην εκμίσθωση γεωργικής γης.». Στην προκείμενη περίπτωση, ο Καθ' ου η Αίτηση / Εναγόμενος 1, υποστήριξε, ότι, για αριθμό των αναφερόμενων στην Αίτηση τεμαχίων γης, δεν έχει πλέον δικαίωμα εκμίσθωσης τους, αφού δεν του ανήκουν και δεν έχει πληρεξουσιότητα διαχείρισης τους (ενημέρωσε μάλιστα σχετικά την Αιτήτρια), και η Αιτήτρια, που είχε το σχετικό βάρος απόδειξης των ισχυρισμών της, απέτυχε να υποστηρίξει θετικά τον ισχυρισμό της περί του αντιθέτου (βλ. Δημήτρης Κωνσταντίνου κ. α. ν Διευθυντής Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας
(2012)1 Α.Α.Δ. 1990). Ναι μεν το Άρθρο 4
(1)(β) του Νόμου 185/1986, όταν αναφέρεται σε «σύμβαση», δεν μπορεί παρά να εννοεί την σύμβαση μίσθωσης τεμαχίων γεωργικής γης στην οποία τα μέρη είχαν προσέλθει και είχε ισχύ αμέσως πριν την προκύψασα διαφορά, που είναι παραδεκτό ότι αυτή ήταν μεταξύ της Αιτήτριας και του Εναγομένου 1 / Καθ' ου η Αίτηση (προσωπικά σε ότι αφορούσε τα τεμάχια της ιδιοκτησίας του, και υπό την ιδιότητα του ως αντιπρόσωπος των κυρίων τους σε ότι αφορούσε κάποια άλλα), τώρα όμως που το Δικαστήριο καλείται να αποφασίσει ανανέωση της, είναι σημαντικό από την στιγμή που έχει αποκαλυφθεί η έλλειψης πληρεξουσιοδότησης του, να έχει ενώπιον του, όλα τα επηρεαζόμενα πρόσωπα. Αυτή η δυσκολία, σημειώνεται, δεν θα παρουσιαζόταν, αν αυτή η Αγωγή, συμφώνως των προνοιών των Άρθρων 3 και 4
(1)(α) του Νόμου 185/1986, εγειρόταν από τους ιδιοκτήτες της γης, οπόταν και ξεκάθαρα, σχετική διαταγή θα μπορούσε να εκδοθεί εναντίον τους, εάν οι πρόνοιες της νομοθεσίας ικανοποιούνταν, νοουμένου ότι η ιδιότητα τους ως ιδιοκτήτες ή μισθωτές δεν τελούσε υπό αμφισβήτηση από τον μισθωτή, ή εν πάση περιπτώσει αυτή αποδεικνυόταν στον απαιτούμενο βαθμό. Αυτή είναι και δυσκολία που στην προκείμενη περίπτωση δεν επιτρέπει στο Δικαστήριο να προσεγγίσει το ζήτημα διαφορετικά. Δηλαδή, από την άποψη του ότι, ο Εναγόμενος 1 / Καθ' ου η Αίτηση, ως αυτός που ισχυρίζεται ότι δεν έχει πλέον εξουσία διαχείρισης, κάποιων εκ των επίδικων τεμαχίων γης, να έδιδε περισσότερες και πιο συγκεκριμένες λεπτομέρειες (και δη σε ότι αφορά ποια ακριβώς τεμάχια) για το ζήτημα αυτό. Συνεπώς, δεν ικανοποιούμε ότι έχουν αποδειχθεί γεγονότα από πλευράς της Αιτήτριας που ικανοποιούν στον απαιτούμενο βαθμό ότι πληρείται η δεύτερη προϋπόθεσης που τίθεται από το Άρθρο 32 του Νόμου 14/
  2. Δεδομένης της προαναφερόμενης κατάληξης μου, θεωρώ αχρείαστο να προχωρήσω με την εξέταση του κατά πόσο πληρείται η τρίτη προϋπόθεσης που τίθεται από το Άρθρο 32 του Νόμου 14/
  3. [Ζ]. ΚΑΤΑΛΗΞΗ
  4. Κατ' ακολουθία όλων των πιο πάνω, η υπό κρίση Αίτηση αποτυγχάνει και συνεπώς απορρίπτεται και το εκδοθέν προσωρινό Διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 06/10/2016 ακυρώνεται.
  5. Τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται υπέρ του Εναγομένου 1 / Καθ' ου η Αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας / Ενάγουσας, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, τα οποία θα είναι πληρωτέα μετά την εκδίκαση και τελική αποπεράτωση αυτής της Αγωγής [[x]]. (Υπ.) __________________________ ΜΙΧΑΛΗΣ Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [i] Δέστε σχετικά την υπόθεση Παραστράτης ν Γλάυκος Πετρίδης
(1979)1 C. L. R. 231. [ii] Οι εν λόγω προϋποθέσεις, έχουν εξεταστεί κατ' επανάληψη από το Ανώτατο Δικαστήριο. Ενδεικτικά, παραπέμπω στις ακόλουθες Karydas Taxi Co. v Komodikis
(1975)1 CLR 321, Papastratis v Pierides
(1979)1 CLR 231, Odysseos v Pieris Estates and others
(1982)1 CLR 557, Jonitexo Ltd v Adidas
(1984)1 CLR 263 και Γρηγορίου ν Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248. [iii] Στην υπόθεση Κυπριακός Οργανισμός Τουρισμού ν Θεωρή
(1989)1 Α. Α. Δ. 255 το Ανώτατο Δικαστήριο, στην σελίδα 258, αναφέρει τα εξής σχετικά: «Προσωρινά διατάγματα εκδίδονται με βάση το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 όταν το Δικαστήριο κρίνει πως η παροχή τέτοιας θεραπείας είναι δίκαιη και ευχερής. Το άρθρο αυτό του Νόμου έχει εξετασθεί επανειλημμένα από το Ανώτατο Δικαστήριο σε σειρά υποθέσεων. Στην πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, Odysseos ν Pieris Estates and Others
(1982)1 C.L.R. 557, καθορίζονται συνοπτικά μεν αλλά πολύ περιεκτικά και με σαφήνεια, οι αρχές που διέπουν την έκδοση συντηρητικών διαταγμάτων και εκείνες που ρυθμίζουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Οι τρεις βασικές προϋποθέσεις είναι:
  1. H ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση,
  2. Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας, και
  3. Η πιθανότητα να υποστεί ο ενάγων ανεπανόρθωτη ζημιά Το θέμα όμως δεν τελειώνει εδώ. Όπως υποδεικνύεται στην Odysseοs, στο τελικό στάδιο το Δικαστήριο πρέπει πρόσθετα να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει τέτοιο διάταγμα. (Βλέπε επίσης την υπόθεση Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν Πασχάλη Χ' Βασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 152). Πρέπει να τονίσουμε πως τα Δικαστήρια εκδίδουν τέτοια διατάγματα με φειδώ». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) [iv] Δέστε σχετικά τις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις υποθέσεις Έλενα Αμβροσιάδου ν Martin Coward, Εφέσεις Αρ. 3/2011 και 4/2011, ημερομηνίας 15/01/2013, Έλενα Κυριάκου
(2010)1 Α.Α.Δ. 1332 και Βαλεντίνα Θεοφάνους
(2010)1 A.A.Δ. 234. [v] Βλ. σχετικά, τα αναφερόμενα του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις υποθέσεις Re Fereos Ltd
(1997)1 A.A.Δ. 959, Re Lumiere T.V. Public Company Ltd
(2006)1 A.A.Δ. 757, Avila Management Services Ltd κ. α. ν Frantisek Stepanek κ. α.
(2012)1 Α.Α.Δ. 1403 και Hellenic Bank Public Company Ltd v Alpha Panareti Public Ltd, Πολιτική Έφεση υπ' αρ. 145/2011, απόφαση ημερομηνίας 13/06/2013. [vi] Το εν λόγω Άρθρο 43 του Κεφ. 148 έχει ως εξής: «43.-
(1)Παράvoμη επέμβαση σε ακίvητη ιδιoκτησία συvίσταται σε παράvoμη είσoδo ή σε παράvoμη πρόκληση ζημιάς ή σε παράvoμη παρέμβαση στηv ιδιoκτησία αυτή από oπoιoδήπoτε πρόσωπo.
(2)Αv η πράξη για τηv oπoία εγείρεται η αγωγή είvαι επιτρεπτή κατά τoπικό έθιμo, αυτό αφoύ απoδειχθεί συvιστά υπεράσπιση αλλά σε αγωγή πoυ εγείρεται για παράvoμη επέμβαση σε ακίvητη ιδιoκτησία τo βάρoς της απόδειξης ότι η πράξη για τηv oπoία εγείρεται η αγωγή δεv ήταv παράvoμη φέρει o εvαγόμεvoς.». [vii] Βλ. τα αναφερόμενα του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Wolfgang Reckendorfer v Daphnee France Marie Reckendorfer
(2004)1 Α.Α.Δ. 1132: «Είναι γνωστές οι αρχές που διέπουν το ασφαλιστικό μέτρο, την έκδοση δηλαδή ενδιάμεσου προσωρινού διατάγματος, που σκοπό έχει να διασφαλίσει την εκτέλεση της τελικής απόφασης. Το πρωταρχικό κριτήριο, στην έκδοση τέτοιου διατάγματος, είναι η πιθανολόγηση επιτυχίας της αγωγής. Στο ενδεχόμενο τελικό αποτέλεσμα περιλαμβάνεται βεβαίως, και προσμετρά, και ο βαθμός επιτυχίας σε ό,τι αφορά τις αιτούμενες θεραπείες, το ύψος π.χ. του ποσού που απαιτείται, και αυτού που στο στάδιο της εξέτασης του προσωρινού διατάγματος πιθανολογείται πως θα αποδοθεί στην τελική απόφαση.». Σχετικές είναι και οι αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις υποθέσεις Ανδρέας Σάββα Κυτάλα κ. α. ν Άννας Χρυσάνθου κ. α.
(1996)1 Α.Α.Δ. 253 και Re Μιχάλη Σολομωνίδη
(1999)1 Α.Α.Δ. 2126. [viii] Στην υπόθεση Ανδρέας Σάββα Κυτάλα κ. α. ν Άννας Χρυσάνθου κ. α.
(1996)1 Α.Α.Δ. 253, το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε τα εξής σχετικά: «Με αυτή τη διευκρίνιση προχωρούμε να εξετάσουμε το κατά πόσο οι εφεσείοντες, με ό,τι είχαν παρουσιάσει, θα έπρεπε να επιτύχουν. Αρχίζουμε με το Άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 1960. Η διακρίβωση πιθανότητας επιτυχίας, που αποτελεί προϋπόθεση, γίνεται στη βάση της προσαχθείσας μαρτυρίας: βλ Odysseos ν. Pieris Estates Ltd and Others
(1982)1 C.L.R. 557. Διευκρινίζουμε ότι η μαρτυρία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας. Το Εφετείο στην υπόθεση Constantinides v. Makriyiorghou
(1978)1 C.L.R. 585, παρέθεσε επιδοκιμαστικά το εξής απόσπασμα από την απόφαση του δικαστή Slade J., στην Re Lord Cable (deceased) Garatt and Others v. Waters and Others [1976] 3 All E.R. 417 (σελ. 430) στην οποία εξηγείται ότι, ακόμα και μετά την απόφαση στην American Cyanamid v. Ethicon [1975] 1 All E.R. 504, η προοπτική επιτυχίας δεν μπορεί παρά να εξετάζεται στη βάση μαρτυρίας:- "Nevertheless, in my judgment it is still necessary for any plaintiff who is seeking interlocutory relief to adduce sufficiently precise factual evidence to satisfy the Court that he has a real prospect of succeeding in his claim for a permanent injunction at the trial. If the facts adduced by him in support of his motion do not by themselves suffice to satisfy the Court as to this, he cannot in my judgment expect it to assist him by inventing hypotheses of fact on which he might have a real prospect of success. For example, if he wishes the Court to grant him relief on the basis that another person has at all material times held certain assets as nominee for a third party, he must adduce sufficient factual evidence to show both the grounds on which such claim is made and that he has a real prospect of establishing that such assets are so held. Likewise, if he wishes the Court to grant him relief on the basis that certain trustees have in the past been acting in breach of trust, he must adduce factual evidence sufficient to show not only what acts or omissions are relied on but also that he has a real prospect of establishing that they constituted a breach of trust under the relevant system of law." Στην προκείμενη περίπτωση η γενικότητα του περιεχομένου της ένορκης δήλωσης των εφεσειόντων μοιάζει με ισχυρισμό που εκφράζει θέση και μάλιστα υπό τύπο κατάληξης. Ως εκ τούτου στερείται αξίας από άποψης αποδεικτικού υλικού εφόσον δεν εκτίθενται γεγονότα με την αναγκαία λεπτομέρεια που να παρέχει έρεισμα το οποίο να δικαιολογεί τη θέση. Η κατάληξη πρωτόδικα ότι δεν καταδείχθηκε πιθανότητα επιτυχίας ήταν απόλυτα ορθή. Το προσωρινό διάταγμα δεν εδικαιολογείτο με βάση το Άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 1960.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) [ix] Βλ. τις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις υποθέσεις C.T. Tobacco Ltd v Εκδόσεις Αρκτίνος Λτδ κ.α.
(2003)1(Β) Α.Α.Δ. 853 και Αντώνης Ανδρέου ν Colossos Signs Ltd
(2009)1 Α.Α.Δ. 1040. [x] Βλ. C.T. Tobacco Ltd v Εταιρείας Εκδόσεις Αρκτινος Λτδ κ. α.
(2003)1 Α.Α.Δ. 853 και Ντίνου Μιχαηλίδη ν Χρήστου Πουργουρίδη
(2000)1 Α.Α.Δ. 328. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.