ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ DENISOV VALERIY, Αίτηση υπ' αρ.: 3/2017, 15/6/2017

(1996)1(Β) Α.Α.Δ. 1009 και Re Svetlana Bezpiataia Vladimirovna, Αίτηση αρ. 7/16, 19/01/2016). Ο Υπουργός Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης, εξουσιοδότησε την έναρξη της διαδικασίας για την έκδοση του Καθ' ου η Αίτηση στις αρχές της Ρωσικής Ομοσπονδίας, την 24/04/2017 οπόταν και το αίτημα (που επίσημα στο Δικαστήριο κατατέθηκε την 13/06/2017) οδηγήθηκε σε ακρόαση του από το Δικαστήριο (Βλ. Dmitry Kotlyarenko v Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 269). [Β]. ΤΟ ΝΟΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ

1. Στην υπό εξέταση περίπτωση, το αίτημα έκδοσης του Καθ' ου η Αίτηση, έχει υποβληθεί από την Ρωσική Ομοσπονδία. Τόσο η Κυπριακή Δημοκρατία, όσο και η Ρωσική Ομοσπονδία, έχουν προσχωρήσει στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Έκδοσης Φυγοδίκων [[i]] (στο εξής καλούμενη «η Σύμβαση»). Η Σύμβασης, αποτελεί μέρος της έννομης τάξης της Κυπριακής Δημοκρατίας, κατόπιν κύρωσης της με τον περί Ευρωπαϊκής Σύμβασης Έκδοσης Φυγοδίκων (Κυρωτικό) Νόμο του 1970, Νόμος 95/1970 (στο εξής καλούμενος «ο Νόμος 95/1970 [[ii]]»). Σε ότι αφορά την Ρωσική Ομοσπονδία, ότι δηλαδή έχει κυρώσει την Σύμβαση, παραπομπή γίνεται στα Τεκμήρια Α3, Α4 και Α5 ([3]). Το Τεκμήριο Α3, που είναι Πιστοποιητικό που εξεδόθη από Προϊστάμενο του Τμήματος Διεθνών και Ευρωπαϊκών Συμβάσεων του Υπουργείου Εξωτερικών της Δημοκρατίας, κατ' εφαρμογή των προνοιών του περί Αποδείξεως Διεθνών Συμβάσεων Νόμου του 2002, Νόμος 103(I)/2002 ([4]), με παραπομπή και στο σχετικό αρχείο του Συμβουλίου της Ευρώπης (βλ. και Τεκμήρια Α4 και Α5), αναφέρει, ότι: «
2. Η Ρωσική Ομοσπονδία έχει προσχωρήσει στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση (ETS no. 024) Έκδοσης Φυγοδίκων, που έχει συναφθεί στο Παρίσι στις 13/12/1957, στο Πρόσθετο Πρωτόκολλο (ETS no. 086) της εν λόγω Σύμβασης, που έχει συναφθεί στο Στρασβούργο στις 15/10/1975, καθώς επίσης και στο Δεύτερο Πρόσθετο Πρωτόκολλο (ETS no. 098) της ίδιας Σύμβασης, που έχει συναφθεί στο Στρασβούργο στις 17/03/
4. Η προαναφερθείσα Σύμβαση και τα Πρόσθετα Πρωτόκολλα της ισχύουν καθ' όσον αφορά τη Ρωσική Ομοσπονδία από τις 09/03/
5. .». Σε κάθε περίπτωση, το γεγονός αυτό, δεν αποτέλεσε αντικείμενο αμφισβήτησης από πλευράς του Καθ' ου η Αίτηση και ως εκ τούτου δεν χρήζει περαιτέρω εξέτασης.
6. Ως έχει αποφασιστεί στην υπόθεση Re Grishanenko Igor Nikolay

(2011)1 Α.Α.Δ. 2179, δεδομένου ότι και τα δύο κράτη έχουν προσχωρήσει στην Σύμβαση, δυνάμει των προνοιών του Άρθρου 28 αυτής, οι διατάξεις της προϋπάρχουσας συμφωνίας μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών [[iii]], (ήτοι της Συνθήκης µεταξύ της Κυπριακής ∆ηµοκρατίας και της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών ∆ηµοκρατιών για Παροχή Νοµικής Συνδροµής σε θέµατα Αστικού και Ποινικού ∆ικαίου), ενέχουν μόνο συμπληρωματικό και επικουρικό χαρακτήρα προς τις διατάξεις της Σύμβασης. Συνεπώς, εφαρμογής, στην προκείμενη περίπτωση, τυγχάνουν οι διατάξεις της Σύμβασης και του κυρωτικού αυτής Νόμου 95/1970, που υπερτερούν των διατάξεων του περί Έκδοσης Φυγοδίκων Νόμου του 1970, Νόμος 97/1970, ο οποίος καθορίζει γενικά τις προϋποθέσεις και την διαδικασία έκδοσης φυγοδίκου (βλ. Άρθρο 9[

(5), (γ)] και 13

(3)του Νόμου 97/1970) [[iv]]. [Γ]. Ο ΣΚΟΠΟΣ 4. Ως προς τις διαδικασίες που αφορούν θέματα έκδοσης φυγοδίκων, όπως είναι η παρούσα, είναι σημαντικό να υπομνησθεί, εισαγωγικά, ο γενικός κανόνας ότι, τα συμβαλλόμενα στη Σύμβαση κράτη μέλη, υπέχουν σχέση αμοιβαιότητας στην τήρηση των αντίστοιχων συμβατικών τους υποχρεώσεων, σεβόμενα ταυτόχρονα τη διαφορετικότητα των νομικών συστημάτων και διαδικασιών (βλ. Re Γεώργιος Χαρατσίδης, ECLI:CY:AD:2016:A176, Πολιτική Έφεση Αρ. 394/2014, 28/03/2016). Η νομοθεσία που διέπει τις εκδόσεις φυγοδίκων, όπως και εκείνη που διέπει την αναζήτηση και παράδοση εκζητουμένων προσώπων και οι αντίστοιχες ευρωπαϊκές συμβάσεις ή αποφάσεις-πλαίσιο, στηρίζεται στην εμπιστοσύνη μεταξύ των κρατών μελών στο ποινικό σύστημα απονομής της δικαιοσύνης και στην τήρηση των αρχών που καθορίζονται από το Άρθρο 6

(1)της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Προάσπισης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (Βλ. Κωνσταντίνος (Ντίνος) Μιχαηλίδης ν Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας

(2013)1Α.Α.Δ 1764 και Gomes v Government of Trimidal and Tobago

(2009)UKHL 21). 5. Η διακρατική συνεργασία επί των πιο πάνω θεμάτων, είναι ένας από τους στόχους της αμοιβαιότητας που είναι αναγκαία για την ευόδωση του ευρύτερου σκοπού της καταπολέμησης του εγκλήματος σε διεθνή κλίμακα (Βλ. Re Περέλλα (Αρ. 1)

(1994)1 Α.Α.Δ. 344 και Re Hachem

(1991)1 Α.Α.Δ. 182), - για αυτό άλλωστε τίθεται και η υποχρέωση που το Άρθρο 1 της Σύμβασης επιβάλλει στα συμβαλλόμενα μέρη για αμοιβαία απόδοση «. συµφώνως προς τους κανόνας και υπό τους όρους τους καθοριζοµένους εν τοις εποµένοις άρθροις, ατόµων καταδιωκοµένων διά παραβάσεις ή καταζητουµένων επί τω σκοπώ εκτίσεως ποινής ή κατ' εφαρµογήν µέτρου ασφαλείας, υπό των δικαστικών Αρχών του αιτούντος Μέρους» - στο πλαίσιο δε αυτό δίδεται ευρεία και φιλελεύθερη ερμηνεία στα σχετικά νομοθετικά κείμενα (Βλ. Re Petrov

(1996)1 Α.Α.Δ. 856, In Re Mechanov

(2001)1 Α.Α.Δ. 1228 και Re Yevgeniy Suray

(2011)1Α Α.Α.Δ 453). [Δ]. ΕΞΕΤΑΣΗ ΑΙΤΗΜΑΤΟΣ, ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΚΑΙ ΒΑΡΟΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ 6. Το ζητούμενο σε κάθε περίπτωση όπου εξετάζονται αιτήματα του είδους, είναι, κατά πόσο, εξεταζόμενη η υπόθεση εντός του δικαιοδοτικού πλαισίου που προσδίδει στο Δικαστήριο εξουσία εξέτασης του υποβληθέντος αιτήματος (βλ. Golov v Διευθυντή Κεντρικών Φυλακών

(2001)1 Α.Α.Δ. 1109), έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου ικανοποιητική μαρτυρία (παραδεκτή μαρτυρία κατά το δίκαιο της απόδειξης ([5]) του κράτους που καλείται να προβεί στην έκδοση - στην προκείμενη περίπτωση της Κυπριακής Δημοκρατίας) που δικαιολογεί την έκδοση του καθ' ου η αίτηση σύμφωνα με τα όσα η σύμβασης προνοεί (Βλ. Re El-Bustani

(1991)1 Α.Α.Δ. 736, Hachem v Διευθυντή Κεντρικών Φυλακών

(1992)1 Α.Α.Δ. 191, Re Μελάς (Αρ. 3)

(1998)1 Α.Α.Δ. 1199, Golov v Διευθυντή Κεντρικών Φυλακών

(2001)1 Α.Α.Δ. 1109, Re Katcho

(2004)1 Α.Α.Δ. 793, Re Andrew Clive Gardner

(2004)1 Α.Α.Δ. 1481 και Re Serde Efimov

(2009)1 Α.Α.Δ. 326) [[v]]. 7. Ως αποδεκτό κριτήριο, ήτοι, του ελέγχου από το Δικαστήριο του ικανοποιητικού / επάρκειας της μαρτυρίας για σκοπούς έκδοσης, ως έχει προαναφερθεί, έχει εισαχθεί και το προνοούμενο από το Άρθρο 94 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, αναφορικά με το επίπεδο ή βαθμό απόδειξης, με συνακόλουθο την έκδοση διαταγής εφόσον η μαρτυρία δημιουργεί πιθανό τεκμήριο ενοχής (Βλ. Re Mutke

(1982)1 C.L.R. 922, Re Hayek

(1983)1 C.L.R. 266, Re Serde Efimov

(2009)1 Α.Α.Δ. 326, Re George Smith - Γεώργιος Λουκά

(2012)1Β Α.Α.Δ. 1827, Re Natalia Konovalova, ECLI:CY:AD:2015:D639, Πολιτική Έφεση Αρ. 436/2011, 30/09/2015 και Re Arie Churakova Alexandrovna, Πολιτική Αίτηση Αρ. 146/2016 [[vi]]). 8. Σε κάθε περίπτωση, σημειώνεται ότι, προς τεκμηρίωση αιτήματος έκδοσης, δεν είναι αναγκαία η παρουσίαση ολόκληρου του μαρτυρικού υλικού που το αιτών κράτος κατέχει προς απόδειξη της ενοχής του καθ' ου η αίτηση στα αδικήματα που του καταλογίζονται. Το δε Δικαστήριο, δεν αξιολογεί σε βάθος τη μαρτυρία, ούτε προβαίνει σε ευρήματα, αλλά απλώς τη σχολιάζει, εφόσον δεν είναι ο ρόλος του Δικαστηρίου που εξετάζει ζήτημα έκδοσης, να αποφασίσει την ενοχή ή την αθωότητα του καθ' ου η αίτηση (Βλ. Γενικός Εισαγγελέας (Αρ. 1)

(1992)1 Α.Α.Δ. 136, Re Mounir Katcho

(2004)1 Α.Α.Δ. 793, Re Qasem Hussein Badar

(2004)1 Α.Α.Δ. 1625, Re Serde Efimov

(2009)1 Α.Α.Δ. 326, Re George Smith - Γεώργιος Λουκά

(2012)1Β Α.Α.Δ. 1827 και Re Natalia Konovalova, ECLI:CY:AD:2015:D639, Πολιτική Έφεση Αρ. 436/2011, 30/09/2015). 9. Όπως υποδείχθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Re Natalia Konovalova, ECLI:CY:AD:2015:D639, Πολιτική Έφεση Αρ. 436/2011, 30/09/2015, με αναφορά στην υπόθεση Μελάς ν Αρχηγού Αστυνομίας κ. α.

(1998)1(Δ) Α.Α.Δ. 2261, «. η διαδικασία που διέπει την έκδοση φυγοδίκου ρυθμίζεται από τον περί Εκδόσεως Φυγοδίκων Νόμο του 1970 (Ν.97/70)- ιδιαίτερα από το Μέρος ΙΙΙ - και πρόκειται για μια ειδική διαδικασία προσαρμοσμένη στη φύση του αντικειμένου της αίτησης για την έκδοση φυγοδίκου, με κύριο σκοπό τη διαπίστωση της ύπαρξης των προϋποθέσεων για την έκδοση του. Όπως δε προβλέπεται από το άρθρο 9

(3)του Νόμου, η δίκη για το ζήτημα ". διεξάγεται κατά τον αυτόν, ει δυνατόν, τρόπον, ως εάν επρόκειτο περί συνοπτικής εκδίκασης αδικήματος, φερόμενου ως διαπραχθέντος υπό του εν λόγω προσώπου". Περί διαπίστωσης ύπαρξης των υπό αναφορά προϋποθέσεων λοιπόν ο λόγος, θέμα για το οποίο το Δικαστήριο δεν δεσμεύεται αυστηρά στην τήρηση των κανόνων του Δικαίου της Απόδειξης που ισχύουν στο πλαίσιο εκδίκασης των ποινικών υποθέσεων. ...». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου). Τα αναφερόμενα του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση αυτή, - κατ' αναλογίαν, ένεκα εφαρμογής στην προκείμενη περίπτωση των ειδικών διατάξεων του Νόμου 95/1970, αντί των γενικών του Νόμου 97/1970 -, τυγχάνουν εφαρμογής και στην υπό κρίση υπόθεση.

1. Στην προκείμενη περίπτωση, όπου εφαρμόζονται οι διατάξεις της Σύμβασης, οι προϋποθέσεις για την έκδοση, τίθενται από το Άρθρο 12 της Σύμβασης (ως αυτό τροποποιήθηκε από τις πρόνοιες του Άρθρου 5 του Δεύτερου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της Σύμβασης - Βλ. Νόμο 17/1984). Αυτό, προνοεί τα εξής: «
2. Η αίτηση θα διατυπώνεται γραπτώς και θα απευθύνεται από το Υπουργείο ∆ικαιοσύνης του αιτούντος Μέρους προς το Υπουργείο ∆ικαιοσύνης του Μέρους από το οποίο ζητείται η έκδοση· παραταύτα, η χρησιµοποίηση της διπλωµατικής οδού δεν αποκλείεται. Άλλα µέσα επικοινωνίας µπορούν να συµφωνηθούν απ'ευθείας µεταξύ δύο ή περισσοτέρων Μερών.
3. Προς υποστήριξιν της αιτήσεως θέλουσι προσαχθή : (α) το πρωτόκολλον ή επίσηµον αντίγραφον, είτε εκτελεστής καταδικαστικής αποφάσεως, είτε εντάλµατος συλλήψεως ή ετέρας τινός πράξεως, εχούσης την αυτήν ισχύν, και εκδιδοµένης κατά τας τύπους τους καθοριζοµένους υπό της Νοµοθεσίας του αιτούντος Μέρους. (β) έκθεσις των πράξεων δι' ας ζητείται η έκδοσις, ο τόπος και χρόνος πράξεως, ο κατά Νόµον χαρακτηρισµός και αι παραποµπαί εις τας νοµοθετικάς διατάξεις αίτινες έχουσιν εφαρµογήν και αίτινες δέον να εµφαίνωνται κατά το δυνατόν ακριβέστερον. (γ) αντίγραφον των κατ' εφαρµογήν διατάξεων ή, εφ' όσον τούτο δεν καθίσταται εφικτόν, δήλωσις περί του εν εφαρµογή δικαίου, ως και ο κατά το δυνατόν ακριβέστερος χαρακτηρισµός του καταζητουµένου ατόµου και πάσα ετέρα πληροφορία δυναµένη να καθορίση την ταυτότητα και την εθνικότητα τούτου.».
4. Συνεπώς, σε περιπτώσεις όπως είναι η υπό εξέταση, όπου οι πρόνοιες της Σύμβασης υπερτερούν αυτών του Νόμου 97/1970, το Δικαστήριο, περιορίζεται στην εξέταση του κατά πόσο έχουν παρουσιαστεί τα δικαιολογητικά στοιχεία που προνοούνται στο Άρθρο 12 της Σύμβασης, που αρκούν για να αιτιολογήσουν την έκδοση (Βλ. Re Valery Mechanov

(2003)1 Α.Α.Δ. 217).

1. Προχωρώ συνεπώς, με γνώμονα τις προαναφερόμενες αρχές της νομολογίας, στον σχολιασμό της ενώπιον μου τεθείσας μαρτυρίας, προς τον σκοπό διαπίστωσης του κατά πόσο πληρούνται στην προκείμενη περίπτωση οι απαραίτητες προϋποθέσεις για την έκδοση του Καθ' ου η Αίτηση, ως αυτές τίθενται από το προαναφερόμενο Άρθρο 12 της Σύμβασης. Γνωστοποίησης / επίδοσης των εγγράφων στον Καθ' ου η Αίτηση και η ανάγκη μετάφρασης
2. Για τον λόγο, ότι, μέρος της μαρτυρίας που ετέθη ενώπιον του Δικαστηρίου, περιλαμβάνεται από έγγραφα που εστάλησαν (ως επεξηγείται στην συνέχεια) από τις αρχές της Ρωσικής Ομοσπονδίας, μεταφρασμένα στην αγγλική γλώσσα, πριν αναφερθώ σε αυτά προς τον σκοπό εξέτασης του προαναφερόμενου ζητούμενου, σημειώνονται τα εξής που αφορούν την δεκτότητα τους (ως εκρίθη κατά την δίκη και διευκρινίζεται και εδώ για σκοπούς πληρότητας της απόφασης του Δικαστηρίου).
3. Ως έχει αναφερθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Re Serde Efimov

(2009)1 Α.Α.Δ. 326, ανεξαρτήτως των επί του προκείμενου διατάξεων μιας διμερούς σύμβασης ή άλλης διεθνούς σύμβασης (που ορίζει το πλαίσιο εξέτασης αιτημάτων συνδρομής μεταξύ δύο κρατών, όπως είναι π. χ. η διαδικασία έκδοσης φυγοδίκων), είναι σε κάθε περίπτωση νομικά και πρακτικά ορθό να υπάρχουν, σε ότι αφορά τα έγγραφα που η σύμβασης ορίζει ως αναγκαία για σκοπούς εξέτασης του αιτήματος, επίσημες μεταφράσεις όλων των εγγράφων που η αιτούσα χώρα αποστέλλει προς υποστήριξη του αιτήματος της συνταγμένα στη γλώσσα της, στην ελληνική γλώσσα.

1. Η εξασφάλισης των μεταφράσεων, χρονικά (με γνώμονα την ημερομηνία παραλαβής του αιτήματος), είναι αδιάφορη, και το ζητούμενο πάντοτε είναι, τα έγγραφα της έκδοσης (που πρέπει απαραιτήτως να περιέλθουν στη γνώση του προς έκδοση πρόσωπου [[vii]], ώστε να μπορεί να αντιταχθεί στους λόγους που η αιτούσα χώρα επιθυμεί την έκδοσή του), να είναι κατανοητά (τόσο προς τον καθ' ου η αίτηση, όσο και προς το Δικαστήριο και σε κάθε άλλο ενδιαφερόμενο μέρος στην διαδικασία), ώστε, διαδικαστικά, να μπορεί να διεξαχθεί η διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου και τελικώς, να μπορεί να εξεταστεί το αίτημα από το Δικαστήριο επί της ουσίας του.
2. Στην προκείμενη περίπτωση, η εγκυρότητα της διαδικασίας διαφυλάττεται από το γεγονός ότι, ο Καθ' ου η Αίτηση, που είναι Ρώσος πολίτης και γνώστης της ρωσικής γλώσσας, έλαβε τα έγγραφα που ήταν απαραίτητα προς τον σκοπό εξέτασης του αιτήματος έκδοσης του (αναφορά στα οποία γίνεται στην συνέχεια) στην ρωσική γλώσσα (Βλ. Thomas Norman Atkinson v Υπουργού Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης

(2006)1 Α.Α.Δ. 1371). Στο δε Δικαστήριο, που είναι γνώστης της αγγλικής γλώσσας, παρουσιάστηκαν, εκτός των εγγράφων στην ρωσική γλώσσα, και μεταφράσεις των εγγράφων αυτών στην αγγλική γλώσσα, που έγιναν αποδεκτές, (α) δυνάμει των διατάξεων του περί των Επισήμων Γλωσσών της Δημοκρατίας Νόμου του 1988, Νόμος 67/1988 (Βλ. Άρθρο 5 του Νόμου 67/1988), (β) την δήλωση της Δημοκρατίας προς το Συμβούλιο της Ευρώπης ότι «στην περίπτωση που τα έγγραφα της έκδοσης προσκομίζονται στην γλώσσα της αιτούσας χώρας, αγγλική μετάφρασης τους πρέπει να παρέχεται» [[viii]], και (γ) τις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις υποθέσεις Re Sergei Piliugin, Πολιτική Έφεση Αρ. 37/2008, 20/12/2010, Re Faz Aviation Ltd κ. α.

(2007)1 Α.Α.Δ. 707, Re Ferrero S.P.A.

(1992)4 Α.Α.Δ. 1440 και Thomas Norman Atkinson v Υπουργού Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης

(2006)1 Α.Α.Δ. 1371). Πιστοποίησης των εγγράφων

1. Ως θα γίνει αναφορά σε αυτά στην συνέχεια, τα ουσιώδη για την εξέταση του αιτήματος έκδοσης του Καθ' ου η Αίτηση, έγγραφα, που εστάλησαν από την αρμόδια αρχή της Ρωσικής Ομοσπονδίας, φέρουν, για σκοπούς επικύρωσης της αυθεντικότητας τους, σχετική πιστοποίηση. Επειδή το ζήτημα αυτό έχει σημασία ώστε να γίνει κατανοητό το σκεπτικό μου που ακολουθεί, αναφέρω για αυτό τα εξής.
2. Οι διατάξεις διεθνών συβάσεων που περιλαμβάνουν αναφορές σε έγγραφα πιστοποιημένα, πρέπει να ερμηνεύονται φιλελεύθερα, ώστε, να μην ματαιώνεται η εκπλήρωσης των διεθνών υποχρεώσεων που αναλαμβάνονται με αυτές για λόγους μη ουσιαστικούς (Βλ. Yevgen Shylenko

(2005)1 Α.Α.Δ. 1111, Re Salem Mohamed Abdel Hady

(2006)1 Α.Α.Δ. 31 και Re Andrei Ghincul, Πολιτική ECLI:CY:AD:2016:D70, Αίτηση Αρ. 3/2016, 05/02/2016). Σύμφωνα με την νομολογία, οι διεθνείς ή διμερείς συμφωνίες μεταξύ κρατών, που υπογράφονται με στόχο το αμοιβαίο όφελος, επιβάλλεται όπως τηρούνται (ως προς τις δεσμεύσεις που επιβάλλουν) και δεν πρέπει να εμποδίζεται η εκπλήρωση τους για ασήμαντους λόγους (Βλ. Yevgen Shylenko

(2005)1 Α.Α.Δ. 1111 και Re Yevgeniy Suray

(2011)1Α Α.Α.Δ 453). Με γνώμονα αυτές τις αρχές, είναι, λοιπόν, που αντιμετωπίζω τα διάφορα έγγραφα που έχουν προσαχθεί στο Δικαστήριο προς υποστήριξη του αιτήματος της Ρωσικής Ομοσπονδίας για συνδρομή, σε ότι αφορά τον Καθ' ου η Αίτηση.

1. Μετά από αυτή την παρένθεση, προχωρώ στην εξέταση, ως έχει προαναφερθεί, του κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση του Καθ' ου η Αίτηση, ως αυτές τίθενται από το προαναφερόμενο Άρθρο 12 της Σύμβασης, ξεκινώντας με το ίδιο το αίτημα για συνδρομή και την εξέταση των όσων ουσιαστικών αφορούν: από ποιον αυτό υποβλήθηκε, σε ποιόν απευθύνθηκε, πως τούτο διατυπώθηκε και πως διαβιβάστηκε προς τις αρχές της Δημοκρατίας. Το αίτημα και ποιος το υποβάλλει
2. Στην προκείμενη περίπτωση, σε συμμόρφωση με τις πρόνοιες του Άρθρου 12.1 της Σύμβασης, δια της διπλωματικής οδού (δηλαδή, έχει διαβιβαστεί στο Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης της Δημοκρατίας από το Υπουργείο Εξωτερικών, η ρηματική διακοίνωση της Πρεσβείας της Ρωσικής Ομοσπονδίας στην Λευκωσία, που έλαβε το έγγραφο, αναφορά στο οποίο γίνεται στην συνέχεια, από το γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα της Ρωσικής Ομοσπονδίας - Βλ. μαρτυρία Ανδρέα Κυριακίδη ημερομηνίας 13/06/2017 και το Τεκμήριο Α1 στις σελίδες 1 και 2) υπεβλήθη προς το Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης της Δημοκρατίας, το εξής γραπτό αίτημα από το γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα της Ρωσικής Ομοσπονδίας, ημερομηνίας 28/03/2017 (Βλ. Τεκμήριο Α1, σελίδες 5 και 6 αυτού [[ix]], την επιστολή με αρ. αναφοράς 81/3-1944-16): «Dear Mr. Minister, The Prosecutor General's Office of the Russian Federation presents its compliments to the Ministry of Justice and Public Order of the Republic of Cyprus and informs you that the Main Investigative Department of the Ministry of Internal Affairs of the Russian Federation for the Republic of Bashkortostan is examining a criminal matter οn a charge against Valeriy Denisovich Denisov of the commission of criminal offences provided for in Article 159 paragraph 4 (fraud, that is stealing the property of another by deception, committed by a group of persons under a preliminary conspiracy, by a person with the use of his/ her official position, on an especially large scale) and in Article 174.1 paragraph 4 sub-paragraph "b" (carrying out financial operations and other transactions with monetary funds derived by a person from the commission of a crime with a view to creating the legitimate appearance of possession, use and disposal of the said monetary funds, on an especially large scale) of the Criminal Code of the Russian Federation. The enclosed documents comprise the detailed description of the actions V.D. Denisov is charged with. An order pertaining to bringing formal charges against V.D. Denisov has been issued, a preventive measure in the form of taking into custody has been imposed on him, and he has been declared wanted. As per the information available, V.D. Denisov has been currently detained on the territory of the Republic of Cyprus. Taking into account the above mentioned, following Articles 1, 2, 12 and 16 of the European Convention on Extradition of December 13, 1957 Ι kindly ask you to take into custody and extradite a Russian citizen Valeriy Denisovich Denisov, born on May 21, 1952 in the Sakhalin Region (Sakhalinskaya Oblast), in order to bring him to criminal liability. The Prosecutor General's Office of the Russian Federation guarantees that the present extradition request is not intended to persecute the person on political grounds, on account of race, religion, nationality or political opinion, V.D. Denisov wi11 be granted all the opportunities for his defence, among them the assistance of legal counsels, he will not be subjected to torture, cruel, inhuman or degrading treatment or punishment (Article 3 of the European Convention for the Protection of Human Rights and Fundamental Freedoms, as well as other corresponding conventions of the United Nations Organization, Council of Europe and Protocols thereto). The statute of limitations to bring V.D. Denisov to criminal liability has not run out and he does not enjoy the immunity from criminal prosecution. V.D. Denisov has not been previously convicted or acquitted in relation to the said criminal offences. The Prosecutor General's Office of the Russian Federation guarantees that in accordance with Article 14 of the European Convention on Extradition of December 13, 1957 V.D. Denisov will be brought to criminal liability and be subjected to a penalty only for the commission of those criminal offences in connection with which his extradition is requested, and upon the completion of criminal prosecution or judicial proceedings, and in case he is found guilty, after serving his sentence, he will be able to leave the territory of the Russian Federation. V.D. Denisov will not be extradited, removed or handed over to a third State, as in compliance with the Russian legislation the extradition and removal of Russian citizens are prohibited. During the conduct of criminal prosecution V.D. Denisov will be held at a penitentiary institution considering the standards stipulated in the European Convention for the Protection of Human Rights and Fundamental Freedoms of November 4, 1950 and in the European Penitentiary Rules of January 11, 2006, and the officers of the Embassy of the Republic of Cyprus in Russia will be provided with the opportunity to visit him at any time. Ι kindly ask you to inform the Prosecutor General' s Office of the Russian Federation of the results of consideration of the present request. The Prosecutor General's Office of the Russian Federation confirms its commitments to providing the competent authorities of the Republic of Cyprus with similar or other kind of legal assistance pertaining to criminal matters in accordance with the international treaties, to which the Russian Federation and the Republic of Cyprus are parties, as well as according to the legislation of the Russian Federation.».
3. Εν προκειμένω, σημειώνονται επιπρόσθετα και τα εξής. Σύμφωνα με δήλωση της Ρωσικής Ομοσπονδίας (που έγινε συμφώνως των διατάξεων της Σύμβασης), για σκοπούς εφαρμογής της Σύμβασης, υπεύθυνος φορέας για την εξέταση υποθέσεων έκδοσης στην Ρωσική Ομοσπονδία, έχει οριστεί το γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα της Ρωσικής Ομοσπονδίας (Βλ. Τεκμήριο Α5, στην σελίδα 7) (Bλ. επίσης και το σκεπτικό του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις υποθέσεις Re Alexandra Atapina

(2003)1 ΑΑΔ 1509 [[x]] και Re Hakam Hussein Badar

(2004)1 Α.Α.Δ. 1625) [[xi]]. Στην προκείμενη περίπτωση, το προαναφερόμενο γραπτό αίτημα (Βλ. Τεκμήριο Α1, σελίδες 3 και 4 αυτού, την επιστολή με αρ. αναφοράς 81/3-1944-16), εστάλη από το γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα της Ρωσικής Ομοσπονδίας και ως διαπιστώνεται από την μετάφραση του (Βλ. Τεκμήριο Α1, σελίδες 5 και 6 αυτού, την επιστολή με αρ. αναφοράς 81/3-1944-16), αυτό υπογράφεται από τον S.A. Karapetyan, αναπληρωτή Γενικό Εισαγγελέα της Ρωσικής Ομοσπονδίας («Deputy Prosecutor General of the Russian Federation») και φέρει την επίσημη σφραγίδα (με το εθνόσημο) του γραφείου του Γενικού Εισαγγελέα της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Το γεγονός της προέλευσης του προαναφερόμενου γραπτού αιτήματος (βλ. Τεκμήριο Α1, σελίδες 3 και 4 αυτού, την επιστολή με αρ. αναφοράς 81/3-1944-16), -ότι δηλαδή προέρχεται από το γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα της Ρωσικής Ομοσπονδίας-, βεβαιώνεται και από την ρηματική διακοίνωση της Πρεσβείας της Ρωσικής Ομοσπονδίας στην Λευκωσία, που έλαβε το έγγραφο, από το γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα της Ρωσικής Ομοσπονδίας (βλ. Τεκμήριο Α1, την σελίδα 2 αυτού). 22. Σε κάθε περίπτωση, ως έχει αποφασιστεί στην υπόθεση Re Drazova Natalia Sergeenva (Αρ. 1)

(2012)1 Α.Α.Δ. 1373, δεν είναι έργο των αρχών της Δημοκρατίας, ούτε βεβαίως και του Δικαστηρίου, να διερευνήσουν κατά πόσο, το συγκεκριμένο άτομο που υπογράφει την παράκληση της αιτούσας χώρας για συνδρομή, ήταν το αρμόδιο πρόσωπο με βάση τους νόμους της χώρας του να υποβάλει το σχετικό αίτημα. Το Δικαστήριο, για να αποδεχθεί ως έγκυρη την διαδικασία της παράκλησης για συνδρομή, μπορεί να αρκεστεί από το γεγονός ότι, στο εν λόγω έγγραφο, προσδιορίζεται η αιτούσα αρχή και ότι αυτό (και τα υπόλοιπα έγγραφα που προσήχθησαν στην διαδικασία, ουσιαστικά για το αίτημα) εξασφαλίστηκαν μέσω της διπλωματικής οδού (Βλ. Re George Smith - Γεώργιος Λουκά

(2012)1Β Α.Α.Δ. 1827). Στην προκείμενη περίπτωση, το προαναφερόμενο γραπτό αίτημα (Βλ. Τεκμήριο Α1, σελίδες από 3 έως 6, την επιστολή με αρ. αναφοράς 81/3-1944-16), σε συμμόρφωση με τις πρόνοιες του Άρθρου 12.1 της Σύμβασης, ικανοποιεί τα προαναφερόμενα κριτήρια. Το ένταλμα σύλληψης

1. Προχωρώ, τώρα, στην εξέταση του κατά πόσο έχει, στην προκείμενη περίπτωση, παρουσιαστεί ενώπιον του Δικαστηρίου «το πρωτόκολλον ή επίσηµον αντίγραφον, είτε εκτελεστής καταδικαστικής αποφάσεως, είτε εντάλµατος συλλήψεως ή ετέρας τινός πράξεως, εχούσης την αυτήν ισχύν, και εκδιδοµένης κατά τας τύπους τους καθοριζοµένους υπό της Νοµοθεσίας του αιτούντος Μέρους» ως ορίζει το Άρθρο 12.2(α) της Σύμβασης.
2. Ως παρουσιάζει το προαναφερόμενο γραπτό αίτημα από το γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα της Ρωσικής Ομοσπονδίας, ημερομηνίας 28/03/2017 (βλ. Τεκμήριο Α1, σελίδες από 3 έως 6, την επιστολή με αρ. αναφοράς 81/3-1944-16), αυτό βασίζεται επί των εξής γεγονότων (παρατίθενται αυτούσια από το κείμενο του αιτήματος): «. the Main Investigative Department of the Ministry of Internal Affairs of the Russian Federation for the Republic of Bashkortostan is examining a criminal matter οn a charge against Valeriy Denisovich Denisov of the commission of criminal offences provided for in Article 159 paragraph 4 (fraud, that is stealing the property of another by deception, committed by a group of persons under a preliminary conspiracy, by a person with the use of his/ her official position, on an especially large scale) and in Article 174.1 paragraph 4 sub-paragraph "b" (carrying out financial operations and other transactions with monetary funds derived by a person from the commission of a crime with a view to creating the legitimate appearance of possession, use and disposal of the said monetary funds, on an especially large scale) of the Criminal Code of the Russian Federation. ... An order pertaining to bringing formal charges against V.D. Denisov has been issued, a preventive measure in the form of taking into custody has been imposed on him, and he has been declared wanted.». (η υπογράμμισης και η έμφασης είναι δική μου)
3. Δηλαδή, βασίζεται επί ποινικής υπόθεσης που εξετάζεται εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση, για συγκεκριμένα ποινικά αδικήματα βάσει του Ποινικού Κώδικα της Ρωσικής Ομοσπονδίας [ήτοι Άρθρα 159

(4)και 174.1

(4)(b)] για τα οποία αυτός διώκεται. Το Κατηγορητήριο της υπό αναφορά στο αίτημα ποινικής υπόθεσης, παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο. Είναι από τα έγγραφα που διαβιβάστηκαν μαζί με το αίτημα συνδρομής και περιλαμβάνεται στο Τεκμήριο Α1 [βλ. σελίδες από 11 έως 40 (ρωσικό κείμενο) και από 41 έως 70 (μετάφρασης) αυτού, το έγγραφο που παρουσιάζεται με θέμα «ORDER to put the accused on trial» ημερομηνίας 13/12/2016]. Αυτό, αναφέρει ότι, ο ανώτερος εξεταστής (ιδιαίτερα σημαντικών υποθέσεων) του εξεταστικού γραφείου του κυρίως τμήματος εξέτασης εγκλημάτων και οργανωμένων εγκληματικών δραστηριοτήτων του Υπουργείου Εσωτερικών Υποθέσεων της Ρωσικής Ομοσπονδίας της πολιτείας Bashkortostan, έχοντας ερευνήσει την ποινική υπόθεση υπ' αρ. 5010263, κατέληξε σε γεγονότα (τα οποία με λεπτομέρεια εκεί καταγράφονται), στην βάση των οποίων (και καθοδηγούμενος από τα Άρθρα 171, 172, 175 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας της Ρωσικής Ομοσπονδίας), αποφάσισε να κατηγορήσει τον Καθ' ου η Αίτηση για την διάπραξη των αδικημάτων βάσει του Άρθρου 159

(4)και του Άρθρου 174.1

(4)(b) του Ποινικού Κώδικα της Ρωσικής Ομοσπονδίας.

1. Σύμφωνα πάντοτε με το τι το προαναφερόμενο γραπτό αίτημα από το γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα της Ρωσικής Ομοσπονδίας, ημερομηνίας 28/03/2017, παρουσιάζει (βλ. Τεκμήριο Α1, σελίδες από 3 έως 6, την επιστολή με αρ. αναφοράς 81/3-1944-16): «An order pertaining to bringing formal charges against V.D. Denisov has been issued, a preventive measure in the form of taking into custody has been imposed on him, and he has been declared wanted.».
2. Σχετικά με την αναφορά αυτή, είναι τα έγγραφα που επίσης διαβιβάστηκαν μαζί με το αίτημα συνδρομής και περιλαμβάνονται στο Τεκμήριο Α1 [Βλ. σελίδες από 71 έως 97 αυτού, έγγραφα που παρουσιάζονται αντίστοιχα με θέμα «Order of the pre-trial detention as a preventive measure» ημερομηνίας 27/09/2016, «Order Declaring an international search for the accused», ημερομηνίας 22/09/2016 και «Order on search of the accused», ημερομηνίας 22/08/2016]. Σύμφωνα με το έγγραφο που παρουσιάζεται με θέμα «Order of the pre-trial detention as a preventive measure» ημερομηνίας 27/09/2016, ως εκδοθέν από τον Δικαστή A. V. Kasimov του Επαρχιακού Δικαστηρίου Leninsky της πόλης Ufa της πολιτείας Bashkortostan (βλ. Τεκμήριο Α1, σελίδες από 71 έως 76 αυτού, - παρουσιάζεται να είναι πιστοποιημένο αντίγραφο του πρωτοτύπου που φέρει την υπογραφή του Δικαστού), αποφασίστηκε όπως επιλεχθεί για τον Καθ' ου η Αίτηση, ο οποίος καταζητείται διεθνώς, το μέτρο της προφυλάκισης για περίοδο δύο μηνών από την στιγμή της παράδοσης του στις αρχές της Ρωσικής Ομοσπονδίας από ένα άλλο κράτος, στο Ομοσπονδιακό Ίδρυμα Προφυλάκισης, Κέντρο 1, της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Εκτέλεσης Ποινών της Ρωσίας για την Πολιτεία Bashkortostan. Μάλιστα, οι λόγοι για την κατάληξη στην απόφαση αυτή του Δικαστή, καταγράφονται στο εν λόγω έγγραφο πριν από την δοθείσα κατάληξη.
3. Ως έχει αποφασιστεί στην υπόθεση Re Drazova Natalia Sergeenva (Αρ. 1)

(2012)1 Α.Α.Δ. 1373, το λεκτικό του εντάλματος σύλληψης του καθ' ου η αίτηση, επί του οποίου βασίζεται το αίτημα για συνδρομή, δεν ενέχει ιδιαίτερη σημασία, ούτε είναι απαραίτητο να συνάδει με τον τρόπο που εκδίδονται ανάλογα εντάλματα σύλληψης στην Κύπρο. Αρκεί αν, από το περιεχόμενο του εγγράφου που παρουσιάζεται ότι συνιστά πιστοποιημένο αντίγραφο εντάλματος σύλληψης του καθ' ου η αίτηση (όπως αποφασίστηκε στην υπόθεση Re Yevgen Shylenko

(2005)1Β Α.Α.Δ 1111, η υπογραφή του φυσικού δικαστή εξέδωσε το ένταλμα και η σφραγίδα της αιτούσας χώρας, καθιστούν το ένταλμα πέρα από πιστό αντίγραφο, βλ. επίσης την υπόθεση Re Παναγιώτη Λιακου Μελά (Αρ. 3)

(1998)1 Α.Α.Δ. 1199), προκύπτει περιγραφή των πράξεων που στοιχειοθετούν το κατ' ισχυρισμό αδίκημα για το οποίο ζητείται η έκδοσή του. Η ερμηνεία της σημασίας του εντάλματος (ειδικότερα ως προς τις νομικές του επιπτώσεις), είναι ζήτημα του αρμόδιου Δικαστηρίου της χώρας που υποβάλλει το αίτημα έκδοσης και όχι του παρόντος Δικαστηρίου που εξετάζει το αίτημα (Βλ. Re Victor Nicolaevich Makushin, Πολιτική Εφεση Αρ. 370/11, 29/03/2012). Στην προκείμενη περίπτωση, το προαναφερόμενο έγγραφο, που παρουσιάζεται με θέμα «Order of the pre-trial detention as a preventive measure» ημερομηνίας 27/09/2016, ως εκδοθέν από τον Δικαστή A. V. Kasimov του Επαρχιακού Δικαστηρίου Leninsky της πόλης Ufa της πολιτείας Bashkortostan (βλ. Τεκμήριο Α1, σελίδες από 71 έως 76 αυτού), έχει τα χαρακτηριστικά δικαστικής πράξης, ίδια με αυτά ενός εντάλματος σύλληψης, που, ως ρητά αναφέρεται σε αυτό, εξεδόθη βάσει του Άρθρου 108 (μέρη 4 και 5) του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας της Ρωσικής Ομοσπονδίας (βλ. Τεκμήριο Α1, σελίδα 75) και ως εκ τούτου, το αποδέχομαι (σύμφωνα και με τις προαναφερόμενες αρχές της νομολογίας) ως το έγγραφο που το Άρθρο 12.2(α) της Σύμβασης προϋποθέτει ότι έπρεπε να παρουσιαστεί προς υποστήριξη του αιτήματος για συνδρομή. Ας σημειωθεί εδώ, ότι, και το ίδιο το προαναφερόμενο έγγραφο, στην σελίδα 75 αυτού, αναφέρει ότι, «. the application shall be satisfied, because ... it is caused by possible necessity, in case location of Denisov V.D. is found on the territory of a foreign state, to carry out extradition of the latter to the Russian Federation in order to arraign on a criminal charge for the criminal case in question.». Σε ότι δε αφορά το κατά πόσο υπάρχει στο εν λόγω έγγραφο περιγραφή των πράξεων που στοιχειοθετούν τα κατ' ισχυρισμό αδικήματα για τα οποία ζητείται η έκδοσής του Καθ' ου η Αίτηση, αρκεί να αναφερθεί, ότι, το σκεπτικό ως προς την τελική κατάληξη του Δικαστή για την έκδοση του εντάλματος, περιλαμβάνεται στο εν λόγω έγγραφο και σε αυτό, γίνεται μία γενική περιγραφή των υπό συζήτηση πράξεων. Τα οποία στοιχεία, πρέπει επιπρόσθετα να σημειωθεί, συνάδουν (στον απαιτούμενο βαθμό για σκοπούς της υπό εξέταση διαδικασίας) και με τα όσα στοιχεία το έγγραφο με θέμα «ORDER to put the accused on trial» ημερομηνίας 13/12/2016 περιλαμβάνει [βλ. Τεκμήριο Α1, σελίδες από 11 έως 40 (ρωσικό κείμενο) και από 41 έως 70 (μετάφρασης) αυτού]. 29. Δεν διαφεύγει της προσοχής μου, ότι, στο προαναφερόμενο έγγραφο, που παρουσιάζεται με θέμα «Order of the pre-trial detention as a preventive measure» ημερομηνίας 27/09/2016, του Δικαστή A. V. Kasimov του Επαρχιακού Δικαστηρίου Leninsky της πόλης Ufa της πολιτείας Bashkortostan (βλ. Τεκμήριο Α1, σελίδες από 71 έως 76 αυτού), δεν αναφέρεται και στα δύο αδικήματα τα οποία κατ' ισχυρισμό διέπραξε ο Καθ' ου η Αίτηση και για τα οποία εκκρεμούν κατηγορίες εναντίον του βάση του εγγράφου με θέμα «ORDER to put the accused on trial» ημερομηνίας 13/12/2016 [βλ. Τεκμήριο Α1, σελίδες από 11 έως 40 (ρωσικό κείμενο) και από 41 έως 70 (μετάφρασης) αυτού] και για τα οποία ζητείται η έκδοσης. Κατ' ακρίβεια, φαίνεται ότι, ενώ στο προαναφερόμενο έγγραφο, που παρουσιάζεται με θέμα «Order of the pre-trial detention as a preventive measure» ημερομηνίας 27/09/2016, του Δικαστή A. V. Kasimov του Επαρχιακού Δικαστηρίου Leninsky της πόλης Ufa της πολιτείας Bashkortostan (βλ. Τεκμήριο Α1, σελίδες από 71 έως 76 αυτού), δίδεται εντολή για την σύλληψη του Καθ' ου η Αίτηση με αναφορά σε διερευνώμενο αδίκημα βάσει των προνοιών του Άρθρου 159

(4)του Ποινικού Κώδικα της Ρωσικής Ομοσπονδίας, τελικά, από το έγγραφο με θέμα «ORDER to put the accused on trial» ημερομηνίας 13/12/2016 [βλ. Τεκμήριο Α1, σελίδες από 11 έως 40 (ρωσικό κείμενο) και από 41 έως 70 (μετάφρασης) αυτού] φαίνεται ότι επιπρόσθετα κατηγορείται και για αδίκημα που προνοεί το Άρθρο 174.1

(4)(b) του Ποινικού Κώδικα της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Αυτή όμως η περίσταση, δεν πρέπει να ειδωθεί ότι δημιουργεί οποιοδήποτε εμπόδιο στο να γίνει αποδεκτό από το Δικαστήριο ότι, συμφώνως των προνοιών του Άρθρου 12.2(α) της Σύμβασης, έχει τεθεί ενώπιον του η αναγκαία δικαστική πράξη του αλλοδαπού Δικαστηρίου που διέταξε την σύλληψη του Καθ' ου η Αίτηση, και που δικαιολογεί την έκδοση του και για τα δύο προαναφερόμενα αδικήματα του Ποινικού Κώδικα της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Και αυτό, διότι, ως προκύπτει και από το έγγραφο με θέμα «ORDER to put the accused on trial» ημερομηνίας 13/12/2016 [βλ. Τεκμήριο Α1, σελίδες από 11 έως 40 (ρωσικό κείμενο) και από 41 έως 70 (μετάφρασης) αυτού], οι κατηγορίες του Καθ' ου η Αίτηση για τα δύο προαναφερόμενα αδικήματα, καθορίστηκαν βάσει των στοιχείων του ποινικού φακέλου υπ' αρ. 5010263. Στα στοιχεία του ίδιου ποινικού φακέλου είναι που βασίστηκε και ο Δικαστής A. V. Kasimov του Επαρχιακού Δικαστηρίου Leninsky της πόλης Ufa της πολιτείας Bashkortostan για να εκδώσει το προαναφερόμενο έγγραφο που παρουσιάζεται με θέμα «Order of the pre-trial detention as a preventive measure» ημερομηνίας 27/09/2016 (βλ. Τεκμήριο Α1, σελίδες από 71 έως 76 αυτού), ήτοι το ένταλμα σύλληψης. Όπως έχει αναφερθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο στην απόφαση του στην υπόθεση Re Vladmir Petrov

(1996)1 Α.Α.Δ. 856: «Ερμηνεύοντας ευρέως τα σχετικά νομοθετήματα, που σκοπό έχουν την έκδοση φυγοδίκων εναντίον των οποίων υπάρχει μαρτυρία για διάπραξη αδικημάτων με σκοπό τον παραμερισμό των συνόρων ως φράγμα στη δίωξη του σοβαρού εγκλήματος, ο όρος "διωκόμενο πρόσωπο" πρέπει να θεωρείται ότι περιλαμβάνει και πρόσωπα εναντίον των οποίων εκκρεμούν κατηγορίες κατόπιν αστυνομικής έρευνας, έστω και αν δεν έχει ακόμα καταχωρηθεί ποινική υπόθεση. ». Αυτή πρέπει να είναι η προσέγγισης και στην προκείμενη περίπτωση, όπου, από της έκδοσης του εντάλματος σύλληψης του Καθ' ου η Αίτηση την 27/09/2016, (όταν ακόμη, ως διαφαίνεται, εναντίον του εκκρεμούσε διερεύνηση διάπραξης αδικημάτων βάσει του ποινικού φακέλου υπ' αρ. 5010263), μέχρι και της σύλληψης του στην Δημοκρατία, έχει μεσολαβήσει την 13/12/2016 ο σχηματισμός κατηγορητηρίου εναντίον του, στην βάση του ίδιου ποινικού φακέλου υπ' αρ.

1. Έκθεσης πράξεων για τις οποίες ζητείται η έκδοσης
2. Συνεχίζω την εξέταση μου, με το να διερευνήσω κατά πόσο πληρείται η προϋπόθεση που θέτει το Άρθρο 12.2(β) της Σύμβασης, εάν, δηλαδή, έχει στην προκείμενη περίπτωση παρουσιαστεί στο Δικαστήριο «έκθεσις των πράξεων δι' ας ζητείται η έκδοσις, ο τόπος και χρόνος πράξεως, ο κατά Νόµον χαρακτηρισµός και αι παραποµπαί εις τας νοµοθετικάς διατάξεις αίτινες έχουσιν εφαρµογήν και αίτινες δέον να εµφαίνωνται κατά το δυνατόν ακριβέστερον».
3. Η προσαγωγή της προβλεπόμενης από το Άρθρο 12.2(β) της Σύμβασης έκθεσης των πράξεων, αποβλέπει στη σαφή πληροφόρηση, τόσο του ίδιου του εκζητούμενου προσώπου, όσο και των αρχών της χώρας από την οποία ζητείται η έκδοση, περί των πράξεων για τις οποίες ζητείται η έκδοση του συγκεκριμένου προσώπου. Η γενικόλογη αναφορά σε γεγονότα και σε χαρακτηρισμούς των πράξεων, δεν είναι αρκετή και δεν υποκαθιστά την απαιτούμενη από το νόμο προσαγωγή της έκθεσης των πράξεων για τις οποίες ζητείται η έκδοση. Η έκθεση των πράξεων, ερμηνεύεται ότι σημαίνει, τη σαφή περιγραφή των γεγονότων που αν αποδειχθούν, θα συνιστούν το αδίκημα ή τα αδικήματα που αντιστοιχούν στον «κατά νόμο χαρακτηρισμό» (των πράξεων), στοιχείο το οποίο συνιστά χωριστή και αυτοτελή προϋπόθεση του Άρθρου 12.2(β) της Σύμβασης.
4. Η προσαγωγή της έκθεσης των πράξεων αποτελεί βασική προϋπόθεση για την έκδοση φυγοδίκων. Η μη προσαγωγή του συγκεκριμένου αυτού στοιχείου, χωρίς δυνατότητα λογικής υποκατάστασής του από άλλα αξιόπιστα στοιχεία που προσάγονται για σκοπούς έκδοσης, αναπόφευκτα καθιστά απορριπτέα την αίτηση έκδοσης (Βλ. Re El-Bustani

(1991)1 Α.Α.Δ. 736, Διευθυντής Κεντρικών Φυλακών ν Golov

(2001)1 Α.Α.Δ. 1109, Re Mechanov (Αρ. 2)

(2001)1(Α) Α.Α.Δ. 1228, Re Ivan Kloesnikov

(2008)1 Α.Α.Δ. 594 Re, Dmitry Kotlyarenko

(2011)1Α Α.Α.Δ. 505 και Re George Smith - Γεώργιος Λουκά

(2012)1Β Α.Α.Δ. 1827).

1. Στην προκείμενη περίπτωση, ικανοποιούμε από το περιεχόμενο του γραπτού αιτήματος του γραφείου του Γενικού Εισαγγελέα της Ρωσικής Ομοσπονδίας, ημερομηνίας 28/03/2017 (Βλ. Τεκμήριο Α1, σελίδες 5 και 6 αυτού, την επιστολή με αρ. αναφοράς 81/3-1944-16), σε συνδυασμό και με τα όσα στοιχεία το έγγραφο με θέμα «ORDER to put the accused on trial» ημερομηνίας 13/12/2016 [βλ. Τεκμήριο Α1, σελίδες από 11 έως 40 (ρωσικό κείμενο) και από 41 έως 70 (μετάφρασης) αυτού], ότι έχει εκτεθεί προς το Δικαστήριο σαφής περιγραφή των γεγονότων (ισχυριζόμενες αξιόποινες πράξεις, χρόνος και τόπος διάπραξης τους) που αν αποδειχθούν, θα συνιστούν τα αδικήματα που καταλογίζονται στον Καθ' ου η Αίτηση, τα οποία αδικήματα προσδιορίζονται με ακρίβεια, με παραπομπή στις σχετικές διατάξεις της αλλοδαπής νομοθεσίας (ήτοι του Ποινικού Κώδικα της Ρωσικής Ομοσπονδίας).
2. Επιπρόσθετα, στην βάση των διατάξεων του της Σύμβασης, δια της διπλωματικής οδού ([6]), προσκομίστηκε προς το Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης της Δημοκρατίας, από το γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα της Ρωσικής Ομοσπονδίας, έγγραφο με θέμα «Notification» (Βλ. Τεκμήριο Α1, σελίδες από 7 έως 10 αυτού), στο οποίο συνοψίζονται τα ουσιαστικά γεγονότα της υπόθεσης για την οποία ο Καθ' ου η Αίτηση είναι κατηγορούμενο πρόσωπο για την διάπραξη των αδικημάτων των Άρθρων 159

(4)και 174.1

(4)(b) του Ποινικού Κώδικα της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Αυτά, συμφώνως των προνοιών του Άρθρου 12.2(β) της Σύμβασης, συνοψίζονται ως εξής: «Notification with regard to accused citizen of the Russian Federation Denisov Valeriy Denisovich born on 21st of May 1952 in Sakhalin oblast and documented on 14th of February 2014 by Russian passport series 80 13 No. 931861 as well as on 14th of February 2014 by Russian foreign passport series 73 No. 2137719 Federal migration service 02101 On 27th of November 2015, Investigative Division of the Main Investigations Directorate for Crimes and Organized Criminal Activities of the Ministry of Internal Affairs for the Republic of Bashkortostan (hereinafter referred to as ID of MID for COCA of ΜΙΑ for RB) initiated a criminal case constituting an offense under Part 4 Article 159 of the Criminal Code of the Russian Federation into embezzlement of monetary funds of citizens under the guise of construction of the block of flats. Bodies of preliminary investigation accuse Denisov V.D. of the following: from 30th of October 2009 to 21st of February 2015, introducing himself as president of the housing construction cooperative "Duslyk-Stroy", being motivated by greed, using his official position of the leader of the commercial organization, having conspired with Abdrashitov R.R. and Chebotarev Α.Υ. in order to swindle, Denisov V.D. intentionally stole an especially large amount of monetary funds of the citizens for an amount of 307 512 375,8 rub. with the help of deceipt and under the guise of construction of the block of flats without fulfilment of the undertaken liabilities. In addition, Denisov V.D., having received from 30th of October, 2009 to 21st of February, 2015 a real opportunity to use the stolen money, definitely knowing about its criminal origin, in order to make it look like he could legally possess, use and manage the funds received in a criminal way, deliberately and motivated by greed, conducted from 28th of December, 2009 to 5th of August, 2010 financial transactions with money for a total amount of 6 251 700 rub. received by Denisov V.D. as a result of his crime. On 13th of December 2016, according to these facts, Denisov V.D. was officially involved as a defendant for commission of crimes violating Part 4 Article 159 and Paragraph "b" Part 4 Article 174.1 of the Criminal Code of the Russian Federation. Accused Denisov V.D. was put on the wanted list by the order of ID of MID for COCA of ΜΙΑ for RB dated 22nd of August

1. On 22nd of September 2016, accused Denisov V.D. was put on the interactional wanted list. On 27th of September 2016, in his absence, Leninsky court district imposed on accused Denisov V.D. pretrial custody as a preventive measure for two months from the moment Denisov V.D. would be transferred from a foreign state to the Russian Federation. During the preliminary investigation, implication of Denisov V.D. in the alleged crime was proved by testimonies of affected parties, witnesses, results of construction and technical as well as accounting inspections, documents taken from the affected parties, during search of the accused and other materials of the criminal case. Senior Investigator for Especially Important Cases of Investigative Division of the Main Investigations Directorate for Crimes and Organized Criminal Activities of the Ministry of Internal Affairs for the Republic of Bashkortostan and Lieutenant Colonel Abdrakhmanov D.I.». (η έμφαση είναι δική μου)
2. Ως εκ των προαναφερομένων, ικανοποιούμε ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις που τίθενται από το Άρθρο 12.2(β) της Σύμβασης. Διαπίστωσης ότι ο καθ' ου η αίτηση είναι το εκζητούμενο πρόσωπο ΚΑΙ εάν παρουσιάστηκαν στο Δικαστήριο αντίγραφα των διατάξεων στις οποίες βασίζεται η δίωξης του καθ' ου η Αίτηση
3. Τέλος, σε ότι αφορά την προϋπόθεση που τίθεται από το Άρθρο 12.2(γ) της Σύμβασης, ήτοι, παρουσίασης στο Δικαστήριο προς υποστήριξη του αιτήματος «αντίγραφον των κατ' εφαρµογήν διατάξεων ή, εφ' όσον τούτο δεν καθίσταται εφικτόν, δήλωσις περί του εν εφαρµογή δικαίου, ως και ο κατά το δυνατόν ακριβέστερος χαρακτηρισµός του καταζητουµένου ατόµου και πάσα ετέρα πληροφορία δυναµένη να καθορίση την ταυτότητα και την εθνικότητα τούτου», διαπιστώνονται από την προσκομισθείσα μαρτυρία, τα εξής.
4. Κατ' αρχήν, ως προς το ότι ο Καθ' ου η Αίτηση ταυτίζεται με το εκζητούμενο από τις αρχές της Ρωσικής Ομοσπονδίας πρόσωπο, δεν υπήρξε αμφισβήτησης από πλευράς του Καθ' ου η Αίτηση (Βλ. Re Andrei Ghincul, Πολιτική ECLI:CY:AD:2016:D70, Αίτηση Αρ. 3/2016, 05/02/2016). Σε κάθε περίπτωση, θετική προς τούτο το γεγονός μαρτυρία, παρουσιάστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου και από τον μάρτυρα Αστυφύλακα 1231, που είναι το πρόσωπο που συνέλαβε τον Καθ' ου η Αίτηση, ο οποίος αναγνώρισε στο Δικαστήριο και το διαβατήριο Ρωσικής Ομοσπονδίας του Καθ' ου η Αίτηση, Τεκμήριο Α
5. Στοιχείο μαρτυρίας που συνάδει απόλυτα με τα στοιχεία που εστάλησαν από το γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα της Ρωσικής Ομοσπονδίας συνοδευτικά του αιτήματος για έκδοση, ήτοι το αντίγραφο του διαβατηρίου του φυγόδικου Ρωσικής Ομοσπονδίας και την έκθεση του Αναπληρωτή Διευθυντή της Διεύθυνσης Μετανάστευσης της Ρωσικής Ομοσπονδίας ημερομηνίας 08/12/2016 (βλ. Τεκμήριο Α1, σελίδες από 98 έως 102).
6. Τώρα, σε ότι αφορά το κατά πόσο παρουσιάστηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου αντίγραφα των διατάξεων του ισχύοντος νομικού καθεστώτος κατά το χρόνο που αποδίδεται στον Καθ' ου η Αίτηση η αξιόποινη συμπεριφορά (βλ. Re Natalia Konovalova, ECLI:CY:AD:2015:D639, Πολιτική Έφεση Αρ. 436/2011, 30/09/2015) -ως αυτή καθορίζεται στην αίτηση του γραφείου του Γενικού Εισαγγελέα της Ρωσικής Ομοσπονδίας ημερομηνίας 28/03/2017 για συνδρομή (Βλ. Τεκμήριο Α1, σελίδες 3 και 4 αυτού, την επιστολή με αρ. αναφοράς 81/3-1944-16), δηλαδή από 30/10/2009 έως 21/02/2015-, η προσαχθείσα μαρτυρία αποκαλύπτει τα εξής.
7. Σε συμμόρφωση με τις πρόνοιες της Σύμβασης, δια της διπλωματικής οδού (δηλαδή, έχει διαβιβαστεί στο Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης της Δημοκρατίας από το Υπουργείο Εξωτερικών, η ρηματική διακοίνωση της Πρεσβείας της Ρωσικής Ομοσπονδίας στην Λευκωσία, που έλαβε το έγγραφο, αναφορά στο οποίο γίνεται στην συνέχεια, από το γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα της Ρωσικής Ομοσπονδίας -Βλ. μαρτυρία Ανδρέα Κυριακίδη ημερομηνίας 13/06/2017-) προσκομίστηκε προς το Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης της Δημοκρατίας, από το γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα της Ρωσικής Ομοσπονδίας, η αίτηση του γραφείου του Γενικού Εισαγγελέα της Ρωσικής Ομοσπονδίας ημερομηνίας 28/03/2017 για συνδρομή (βλ. Τεκμήριο Α1, σελίδες 3 και 4 αυτού, την επιστολή με αρ. αναφοράς 81/3-1944-16), συνοδευόμενη από αποσπάσματα του Ποινικού Κώδικα της Ρωσικής Ομοσπονδίας, σε ότι αφορά και τα Άρθρα 159

(4)και 174.1

(4)(b) αυτού (Βλ. Τεκμήριο Α1, σελίδες από 103 μέχρι 112).

1. Με δεδομένο ότι δεν έχει τεθεί οτιδήποτε ενώπιον μου που να θέτει υπό αμφισβήτηση ότι τα αντίγραφα των διατάξεων που παρουσιάστηκαν στο Δικαστήριο (ως έχει προαναφερθεί), αποτελούν το ισχύον νομικό καθεστώς κατά το χρόνο που αποδίδεται στον Καθ' ης η Αίτηση η αξιόποινη συμπεριφορά, αποδέχομαι ότι, αυτά, αποτελούν τα στοιχεία που απαραιτήτως έπρεπε να παρουσιαστούν στο Δικαστήριο σε ότι αφορά την αλλοδαπή νομοθεσία και ότι υπάρχει, σχετικά, συμμόρφωσης με τις διατάξεις του Άρθρου 12.2(γ) της Σύμβασης.
2. Αυτά, σε ότι αφορά τα στοιχεία που απαραιτήτως έπρεπε να παρουσιαστούν προς υποστήριξη του αιτήματος, δυνάμει των προνοιών του Άρθρου 12 της Σύμβασης. Έχοντας ικανοποιηθεί για την ύπαρξη τους, προχωρώ στο να εξετάσω κατά πόσο κωλύεται η έκδοσης του Καθ' ου η Αίτηση, ένεκα οποιασδήποτε επιφύλαξης που τίθεται στην Σύμβαση. [Ε]. Η ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΑΜΦΟΤΕΡΟΠΛΕΥΡΗΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ
3. Σύμφωνα με το Άρθρο 2 της Σύμβασης (ως αυτό τροποποιήθηκε από τις πρόνοιες του Άρθρου 1 του Δεύτερου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της Σύμβασης - Βλ. Νόμο 17/1984): «
4. Έκδοσις ενεργείται διά πράξεις κολασίµους υπό των Νόµων του αιτούντος Μέρους και του Μέρους παρ' ου αιτείται η έκδοσις, αίτινες τιµωρούνται διά ποινής στερήσεως της ελευθερίας ή διά µέτρου ασφαλείας, ανωτάτου ορίου ενός τουλάχιστον έτους ή αυστηροτέρας ποινής. Οσάκις έλαβε χώραν καταδίκη εις ποινήν φυλακίσεως ή επεβλήθη µέτρον ασφαλείας εις το έδαφος του αιτούντος Μέρους, η απαγγελθείσα κύρωσις δέον να είναι διαρκείας τεσσάρων µηνών κατ' ελάχιστον όριον.». (η υπογράμμισης και η έμφασης είναι δική μου)
5. Πρόκειται για επιφύλαξη, που εισήχθη στην Σύμβαση δια του άρθρου αυτού, η οποία βασίζεται στην αρχή της αμφοτερόπλευρης εγκληματικότητας.
6. Το ζήτημα της εξέτασης των όσων καταλογίζονται στον καθ' ου η αίτηση, προς τον σκοπό ελέγχου του εάν πράγματι τα φερόμενα ως διαπραχθέντα στην αιτούσα χώρα αδικήματα, τιμωρούνται ποινικώς και στην Δημοκρατία, ως έχει καταστεί σαφές από την νομολογία, αντιμετωπίζεται ως εξής. Δεν είναι αναγκαίο να υπάρχει ταύτιση των ποινικών αδικημάτων στις δύο χώρες, αλλά, απλώς, να συνυπάρχει το στοιχείο της διπλής εγκληματικότητας, δηλαδή, να στοιχειοθετείται από την ίδια μαρτυρία, η διάπραξη αδικημάτων τόσο στη χώρα που επιδιώκει την έκδοση, όσο και στη χώρα που θα προβεί στην έκδοση (Βλ. Gani v Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 134, Hachem v Διευθυντή Κεντρικών Φυλακών

(1992)1 Α.Α.Δ. 191, Re Yevgeniy Suray

(2011)1Α Α.Α.Δ 453, Re Dmitry Kotlyarenko

(2011)1Α Α.Α.Δ. 505, Re George Smith - Γεώργιος Λουκά

(2012)1Β Α.Α.Δ. 1827, Re Victor Nicolaevich Makushin, Πολιτική Εφεση Αρ. 370/11, 29/03/2012 και Re Natalia Konovalova, ECLI:CY:AD:2015:D639, Πολιτική Έφεση Αρ. 436/2011, 30/09/2015). Και αυτό, όπως αναφέρθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Re Natalia Konovalova, ECLI:CY:AD:2015:D639, Πολιτική Έφεση Αρ. 436/2011, 30/09/2015, στη βάση φιλελεύθερης ερμηνείας του ημεδαπού (ποινικού) δικαίου, προς ευόδωση του στόχου της καταπολέμησης του εγκλήματος σε διεθνή κλίμακα. 45. Όπως εξηγείται στις αποφάσεις, γνώμονα προσδιοριστικό των αδικημάτων στην Δημοκρατία, αποτελεί η υπουργική εξουσιοδότηση, σε συνάρτηση με τα αναφερόμενα και καθοριζόμενα στην αίτηση ως προς το νόμο του αιτούντος κράτους (Βλ. Re Hachem

(1991)1 Α.Α.Δ. 723, Re Petrov

(1996)1 Α.Α.Δ. 535 και Re Serde Efimov

(2009)1 Α.Α.Δ. 326).

1. Όπως δε αποφασίστηκε στην υπόθεση Re Natalia Konovalova, ECLI:CY:AD:2015:D639, Πολιτική Έφεση Αρ. 436/2011, 30/09/2015, το ότι η συμπεριφορά που καταλογίζεται από τις αρχές του αιτούντος κράτους στον καθ' ου η αίτηση, συνιστά κολάσιμη πράξη κατά το ποινικό δίκαιο της χώρας αυτής, δεν είναι θέμα που τίθεται προς εξέταση από το Δικαστήριο που επιλαμβάνεται του αιτήματος έκδοσης, εφόσον αυτό εμπίπτει στην αποκλειστική αρμοδιότητα των αρμόδιων αρχών του αιτούντος κράτους και ως εκ τούτου, ο ισχυρισμός περί του γεγονότος αυτού, πρέπει να εκλαμβάνεται ως δεδομένος.
2. Συνεπώς, σε ότι αφορά την υπό κρίση υπόθεση, το Δικαστήριο, δεν μπορεί παρά να λάβει ως δεδομένο ότι η συμπεριφορά που καταλογίζεται από τις αρχές της Ρωσικής Ομοσπονδίας στον Καθ' ου η Αίτηση (ως έχει προαναφερθεί), συνιστά κολάσιμη πράξη (πράξεις) κατά το ποινικό δίκαιο της Ρωσικής Ομοσπονδίας, τιμωρούμενη με ποινές στερητικές της ελευθερίας, ενός τουλάχιστον έτους (δεν έχει παραγραφεί - βλ. Άρθρο 10 της Σύμβασης). Σχετικά με το γεγονός της ποινής, βλέπε το Τεκμήριο Α1, στις σελίδες 105 και 111, δηλαδή στα απόσπασμα του Ποινικού Κώδικα της Ρωσικής Ομοσπονδίας των Άρθρων 159

(4)και 174.1

(4)(b), από τα οποία φαίνεται ξεκάθαρα ότι η προβλεπόμενη ποινή για τα συγκεκριμένα αδικήματα σε περίπτωση καταδίκης υπερβαίνει το ένα έτος. Σχετικά με το γεγονός ότι το δικαίωμα δίωξης του Καθ' ου η Αίτηση δεν έχει παραγραφεί, βλέπε το Τεκμήριο Α1, στην σελίδα 108, δηλαδή στο απόσπασμα του Ποινικού Κώδικα της Ρωσικής Ομοσπονδίας του Άρθρου 78 που καθορίζει την παραγραφή του δικαιώματος δίωξης, από το οποίο φαίνεται ξεκάθαρα ότι ζήτημα παραγραφής -ως άλλωστε ξεκαθαρίζεται και διαβεβαιώνεται και στο αίτημα- δεν τίθεται στην περίπτωση αυτή. Σύμφωνα δε με την Υπουργική εξουσιοδότηση, - θέσης που με βρίσκει σύμφωνο -, η εν λόγω (κατ' ισχυρισμό) συμπεριφορά του Καθ' ου η Αίτηση, τιμωρείται ποινικώς και στην Δημοκρατία, δυνάμει των προνοιών των: «Άρθρου 20 (αυτουργοί), Άρθρου 21 (συναυτουργοί), Άρθρου 24 (ποινή συνέργειας μετά τη διάπραξη κακουργήματος, Άρθρου 255 (κλοπή), του Άρθρου 262 (γενική ποινή κλοπής), Άρθρου 269 (κλοπή από διευθυντές ή αξιωματούχους εταιρειών), Άρθρου 297 (ορισμός ψευδών παραστάσεων), Άρθρου 298 (εξασφάλιση αγαθών με ψευδείς Παραστάσεις), Άρθρου 300 (απάτη), Άρθρου 302 (συνομωσία για καταδολίευση), Άρθρου 371 (συνομωσία προς διάπραξη κακουργήματος) του Ποινικού Κώδικα, Κεφάλαιο 154, και των Άρθρων 2, 3 και 4 (αδικήματα νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες) του περί της Παρεμπόδισης και Καταπολέμισης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Παράνομες Δραστηριότητες Νόμου του 2007, Νόμος Αρ. 188(Ι)/2007» αδικήματα που τιμωρούνται με ποινές φυλάκισης πέραν του ενός έτους. [Ζ]. ΚΑΤΑΛΗΞΗ

1. Κατ' ακολουθίαν των όσων έχουν προαναφερθεί, εγκρίνω το αίτημα και διατάζω όπως ο Καθ' ου η Αίτηση παραμείνει υπό αστυνομική κράτηση μέχρι την έκδοση του από τις αρμόδιες αρχές της Δημοκρατίας, τηρουμένων σε κάθε περίπτωση των διατάξεων των Άρθρων 10 και 11 του Νόμου 97/1970 (Βλ. Γιώργος Λουκά ν Κυπριακής Δημοκρατίας, Αναθεωρητική Έφεση Αρ. 124/2013, 08/01/
3. Σημειώνεται, κατά τρόπο επεξηγηματικό προς τον Καθ' ου η Αίτηση, ότι, σύμφωνα με την σχετική νομοθεσία (Βλ. Άρθρο 10 του Νόμου 97/1970), αυτός, έχει δικαίωμα προσβολής της απόφασης αυτού του Δικαστηρίου στο Ανώτατο Δικαστήριο, εντός αποκλειστικής προθεσμίας δεκαπέντε ημερών, με τη διαδικασία που προβλέπεται στο Νόμο 97/1970, δια της υποβολής αιτήσεως για την έκδοση εντάλματος Habeas Corpus ώστε, αφού ελεγχθεί, να αναθεωρηθεί η απόφαση μου αυτή για την κράτηση και έκδοση του, και εάν πληρούνται τέτοιες προϋποθέσεις, αντ΄αυτού, να διαταχθεί η αποφυλάκιση του.
4. Ο αρμόδιος Πρωτοκολλητής, να κοινοποιήσει την απόφαση του Δικαστηρίου στον Υπουργό Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης της Δημοκρατίας. (Υπ.) _________________________ ΜΙΧΑΛΗΣ Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Βλ. το προσωρινό ένταλμα σύλληψης που εξεδόθη από την έντιμη Π. Ε. Δ. Λάρνακας ημερομηνίας 15/03/2017, Τεκμήριο Α
5. Σχετική προς τούτο το γεγονός μαρτυρία, δόθηκε και από τον Αστυφύλακα 1231 κατά την μαρτυρία του της 13/06/2017, που είναι το ίδιο πρόσωπο που αποτάθηκε στο Δικαστήριο και ορκίστηκε στα γεγονότα που υποστήριξαν την έκδοση του προαναφερόμενου προσωρινού εντάλματος. [2] Βλ. την οπισθογράφηση από τον Αστυφύλακα 1231, επί του προσωρινού εντάλματος σύλληψης που εξεδόθη από την έντιμη Π. Ε. Δ. Λάρνακας ημερομηνίας 15/03/2017, Τεκμήριο Α
6. Σχετική προς τούτο το γεγονός μαρτυρία δόθηκε στο Δικαστήριο από τον ίδιο κατά την μαρτυρία του της 13/06/
7. [3] Σχετική μαρτυρία δόθηκε και από τον κ. Ανδρέα Κυριακίδη, κατά την μαρτυρία του της 13ης/06/
8. [4] Βλ. ειδικότερα τις πρόνοιες του Άρθρου 4

(1)(β). [5] Χωρίς όμως να δεσμεύεται αυστηρά στην τήρηση των κανόνων του Δικαίου της Απόδειξης ένεκα του ιδιόμορφου της διαδικασίας εξέτασης αιτήματος για παροχή συνδρομής (Βλ. Re Natalia Konovalova, ECLI:CY:AD:2015:D639, Πολιτική Έφεση Αρ. 436/2011, 30/09/2015 και Μελάς ν Αρχηγού Αστυνομίας κ. α.

(1998)1(Δ) Α.Α.Δ. 2261). [6] Δηλαδή, έχει διαβιβαστεί στο Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης της Δημοκρατίας από το Υπουργείο Εξωτερικών, η ρηματική διακοίνωση της Πρεσβείας της Ρωσικής Ομοσπονδίας στην Λευκωσία, που έλαβε το έγγραφο, αναφορά στο οποίο γίνεται στην συνέχεια, από το γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα της Ρωσικής Ομοσπονδίας - Βλ. μαρτυρία Ανδρέα Κυριακίδη ημερομηνίας 13/06/

1. [i] Και στα πρόσθετα σε αυτήν Πρωτόκολλα. Εξαιρουμένων των επιφυλάξεων/δηλώσεων/ενστάσεων που έχουν διατυπωθεί. Για τις επιφυλάξεις και δηλώσεις της Κυπριακής ∆ηµοκρατίας, βλέπε τον Νόμο 95/1970, αναφορά στον οποίο γίνεται αμέσως μετά. [ii] Βλ. τον περί Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Έκδοσης Φυγοδίκων (Κυρωτικό) Νόμο του 1979, Νόμο 23/1979, και τον περί Δεύτερου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Έκδοσης Φυγοδίκων (Κυρωτικός) Νόμο του 1984, Νόμος 17/1984, δια των οποίων κυρώθηκαν το Πρόσθετον Πρωτοκόλλον της Ευρωπαϊκής Συµβάσεως Εκδόσεως Φυγοδίκων (Στρασβούργου), ημερομηνίας 15/10/2975 και το ∆εύτερο Πρόσθετο Πρωτόκολλο της Ευρωπαϊκής Σύµβασης Έκδοσης Φυγοδίκων (Στρασβούργου), ημερομηνίας 17/03/1978, αντίστοιχα. Η αναφορά στο κείμενο της απόφασης μου στον Νόμο 95/1970, θα περιλαμβάνει και τους Νόμους 23/1979 και 17/1984, εκτός και εάν ειδικά εξειδικεύεται στην απόφαση μου αναφορά σε κάποιον από αυτούς. [iii] Αποτελεί μέρος της έννομης τάξης της Κυπριακής Δημοκρατίας, κατόπιν κύρωσης της με τον Κυρωτικό της Συνθήκης μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών για Παροχή Νομικής Συνδρομής σε Θέματα Αστικού και Ποινικού Δικαίου Νόμο του 1986, Νόμο 172/
2. [iv] Βλ. επίσης τις διατάξεις του Άρθρου 169.3 του Συντάγματος (ως προς το ότι, συνθήκες έχουν αυξημένη ισχύ έναντι άλλης ημεδαπής νομοθεσίας) και το σκεπτικό του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις υποθέσεις Aladin Fathi El-Bustani

(1991)1 Α.Α.Δ. 736, Re Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας (Αρ. 1)

(1993)1 ΑΑΔ 54, Re Vladmir Petrov

(1996)1 ΑΑΔ 856 και Re Serde Efimov

(2009)1 Α.Α.Δ. 326. Στην υπόθεση Aladin Fathi El-Bustani

(1991)1 Α.Α.Δ. 736, αναφέρθηκαν τα εξής: «Προς το σκοπό άρσης οποιασδήποτε αμφιβολίας για τις συνέπειες στο κυπριακό νομικό στερέωμα των δυο νομοθετημάτων, διευκρινίζεται ότι ο Ν. 97/70ρυθμίζει γενικά τις προϋποθέσεις και τη διαδικασία για την έκδοση φυγοδίκων, ενώ ο Ν. 95/70καθορίζει με την κύρωση της Συνθήκης τις προϋποθέσεις για την έκδοση φυγοδίκων μεταξύ των χωρών που προσεχώρησαν στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την έκδοση φυγοδίκων. Ο Ν. 97/70βεβαιώνει ότι το απαιτούμενο για τους σκοπούς έκδοσης αποδεικτικό υλικό, σε χώρες όπου ισχύει η Ευρωπαϊκή Σύμβαση, είναι εκείνο το οποίο προβλέπεται από τη Σύμβαση (Άρθρο 3 - Ν. 97/70).». Επίσης στην υπόθεση Re Valery Mechanov

(2003)1 Α.Α.Δ. 217, αποφασίστηκε, ότι: «Είναι νομολογιακά καθιερωμένο ότι διακρατικές συμβάσεις οι οποίες κυρώνονται διά νόμου αποτελούν εσωτερικό δίκαιο με ισχύ υπέρτερη του νόμου. Οι διεθνείς συμβάσεις υπερτερούν της εσωτερικής νομοθεσίας. Πέραν τούτου και προς άρση κάθε αμφιβολίας η Βουλή το 1990 ψήφισε τροποποιητικό νόμο του περί Εκδόσεως Φυγοδίκων Νόμου αρ. 97/90. Με αυτό έχουν τροποποιηθεί τα άρθρα 9 και 13. Ολόκληρη η τροποποίηση έχει ως ακολούθως:- «2. Το εδάφιο

(5)του άρθρου 9 του βασικού νόμου τροποποιείται με την προσθήκη αμέσως μετά την παράγραφο (β) της πιο κάτω παραγράφου: "(γ) Νοείται ότι σε περίπτωση αιτήσεως εκδόσεως δυνάμει της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Εκδόσεως Φυγοδίκων που κυρώθηκε από τη Δημοκρατία με το Νόμο 95 του 1970 εφαρμόζονται οι διατάξεις της ειρημένης Σύμβασης αντί των διατάξεων της παραγράφου (α) του εδαφίου 5 του άρθρου 9 του παρόντος Νόμου". 3. Το άρθρο 13 του βασικού νόμου τροποποιείται με την αναρίθμηση του εδαφίου

(3)σε εδάφιο

(4)και την προσθήκη του πιο κάτω νέου εδαφίου

(3): "Για σκοπούς εκδόσεως δυνάμει της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Εκδόσεως Φυγοδίκων θα είναι αρκετά τα δικαιολογητικά στοιχεία που προνοεί το άρθρο 12 της Σύμβασης."» To άρθρο 12

(2)της Σύμβασης έχει ως ακολούθως:- «

(2)Προς υποστήριξιν της αιτήσεως θέλουσι προσαχθή: (α) το πρωτόκολλον ή επίσημον αντίγραφον, είτε εκτελεστής καταδικαστικής αποφάσεως, είτε εντάλματος συλλήψεως ή ετέρας τινός πράξεως, εχούσης την αυτήν ισχύν, και εκδιδομένης κατά τους τύπους τους καθοριζομένους υπό της Νομοθεσίας του αιτούντος Μέρους· (β) έκθεσις των πράξεων δι' ας ζητείται η έκδοσις, ο τόπος και χρόνος πράξεως, ο κατά Νόμον χαρακτηρισμός και αι παραπομπαί εις τας νομοθετικάς διατάξεις αίτινες έχουσιν εφαρμογήν και αίτινες δέον να εμφαίνωνται κατά το δυνατόν ακριβέστερον· (γ) αντίγραφον των κατ' εφαρμογήν διατάξεων ή, εφ' όσον τούτο δεν καθίσταται εφικτόν, δήλωσις περί του εν εφαρμογή δικαίου, ως και ο κατά το δυνατόν ακριβέστερος χαρακτηρισμός του καταζητουμένου ατόμου και πάσα ετέρα πληροφορία δυναμένη να καθορίσει την ταυτότητα και την εθνικότητα τούτου.» Συνάγεται επομένως, από την παράθεση των πιο πάνω άρθρων, ότι στην παρούσα υπόθεση εφαρμογής τυγχάνει το άρθρο 12

(2)της Ευρωπαϊκής Σύμβασης και όχι το άρθρο 13 του περί Εκδόσεως Φυγοδίκων Νόμου αρ. 97/1970. Έπεται επομένως ότι τα δικαιολογητικά στοιχεία που προνοούνται στο άρθρο 12 της Σύμβασης, περιλαμβανομένου του εντάλματος συλλήψεως της αιτούσας χώρας είναι αρκετά για να αιτιολογήσουν την έκδοση, νοουμένου ότι το ένταλμα συλλήψεως ήταν επικυρωμένο και σε ισχύ σύμφωνα με την δήλωση του αξιωματούχου της αιτούσας χώρας, πράγμα που δεν αμφισβητήθηκε από τον αιτητή.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) [v] Εν προκειμένω, στην υπόθεση Re Hakam Qasem Hussein Badar

(2004)1 Α.Α.Δ. 1625 με αναφορά στις πρόνοιες του Άρθρου 12 της Σύμβασης, αναφέρθηκαν τα εξής από τον έντιμο, Δ. Α. Δ. (ως ήταν τότε), Δ. Χατζηχαμπή: «Δύο άλλες εισηγήσεις του Αιτητή αφορούν τη μαρτυρία. Η μία είναι ότι η μαρτυρία στην οποία ουσιαστικά βασίζεται το αίτημα για έκδοση του είναι μαρτυρία προερχόμενη από παρακολούθηση και υποκλοπή τηλεφωνικών συνδιαλέξεων και έτσι μη αποδεκτή ως ληφθείσα παρανόμως. Η ευπαίδευτη Δικαστής φαίνεται να απέρριψε την εισήγηση αυτή στη βάση ότι, δεδομένου και του τεκμηρίου της νομιμότητας, δεν κατεδείχθη ότι η μαρτυρία εξασφαλίσθηκε παρανόμως σε σχέση με το δίκαιο της Κύπρου ή το δίκαιο της Ιταλίας και ότι εν πάση περιπτώσει, με την τροποποίηση του άρθρου 9

(5)(α) του περί Εκδόσεως Φυγοδίκων Νόμου του 1970 (Ν. 97/70)από το άρθρο 2 του περί Εκδόσεως Φυγοδίκων (Τροποποιητικός) Νόμου του 1990 (Ν. 97/90), δεν τίθεται πλέον θέμα εφαρμογής του Άρθρου 94 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφάλαιο 155, όπως είχε εισηγηθεί ο Αιτητής. Η εισήγηση ενώπιον μου είναι ότι η εν λόγω τροποποίηση δεν επηρεάζει την υποχρέωση του Δικαστηρίου, κατ εφαρμογή του άρθρου 94, να λάβει υπ΄όψη του μόνο νομίμως ληφθείσα μαρτυρία. Είναι προφανές ότι με την εν λόγω τροποποίηση του άρθρου 9

(5)(α) δεν τίθεται στην προκειμένη περίπτωση θέμα εφαρμογής των προνοιών του παρά μόνο των προνοιών της Σύμβασης ως προς το τι αποδεικτικά στοιχεία χρειάζονται, και δη του Άρθρου 12.2 το οποίο αναφέρεται σε έκθεση γεγονότων μόνο (ίδε και In re Εl Bustani

(1991)1 Α.Α.Δ. 736). Δεν μπορεί λοιπόν να γίνεται λόγος για εφαρμογή του άρθρου 94, ακόμα και αν η περίπτωση θα ήταν κατά τα άλλα κατάλληλη για προσφυγή σε αυτό, που δεν είναι η προκειμένη αφού το θέμα δεν αφορά σύγκρουση μαρτυρίας αλλά τα συμπεράσματα που μπορούν να εξαχθούν από αυτή, ή να γίνεται αναφορά στα κρατούντα ως προς τα committal proceedings στην Αγγλία ως ρυθμιστικά του πράγματος. Αυτό βεβαίως μπορεί να μην εξαντλεί το θέμα αφού παραμένει η διάσταση που αφορά το κατ' ισχυρισμό παράνομο της μαρτυρίας, με την έννοια ότι η μη εφαρμογή του άρθρου 9

(5)(α) μπορεί να μην σημαίνει και ότι η έκδοση μπορεί να προχωρήσει στη βάση παρανόμως ληφθείσας μαρτυρίας. . Όπως υπέδειξα στον ευπαίδευτο συνήγορο κατά την ακρόαση, τα Κυπριακά δικαστήρια δεν είναι εκδικάζοντα δικαστήρια ώστε να προβαίνουν σε αξιολόγηση της μαρτυρίας για σκοπούς ενοχής. Η οποιαδήποτε αναφορά στη μαρτυρία έχει πολύ περιορισμένο σκοπό και στην προκειμένη περίπτωση δεν μπορεί να υπάρχει αμφιβολία ότι η μαρτυρία είναι τέτοια που να είναι επαρκής για σκοπούς έκδοσης, τοσούτο μάλλον εν όψει του ότι είναι το Άρθρο 12 της Σύμβασης και όχι το άρθρο 9

(5)(α) του Νόμου 97/70 που εφαρμόζεται.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) Γενικότερα, σε διαδικασίες έκδοσης (και περιπτώσεων όπου δεν εφαρμόζεται η Σύμβασης), είναι πλέον παραδεκτό, η μαρτυρία στη βάση της οποίας κατά τη δικαστική διαδικασία επιδιώκεται η έκδοση, να είναι και εξ ακοής (Βλ. Re Qasem Hussein Badar

(2004)1 Α.Α.Δ. 1625). [vi] Στην απόφαση του έντιμου, Δ. Α. Δ., Μ. Χριστοδούλου, στην υπόθεση Re Arie Churakova Alexandrovna, Πολιτική Αίτηση Αρ. 146/2016, αναφέρονται εν προκειμένω τα εξής: «Tο ερώτημα επομένως για το πρωτόδικο Δικαστήριο ήταν κατά πόσο οι πράξεις αυτές συνιστούν κολάσιμες πράξεις και κατά το ημεδαπό ποινικό δίκαιο ώστε να ικανοποιείται και το στοιχείο της διπλής εγκληματικότητας. Όπως δε εξηγείται στην Νatalia Konovalova, το στοιχείο της αμφοτερόπλευρης εγκληματικότητας ικανοποιείται όταν η συμπεριφορά που καταλογίζει η αιτήτρια χώρα σε ένα φυγόδικο, μεταφερόμενης στο ημεδαπό δίκαιο, στοιχειοθετεί πιθανότητα ενοχής για παραπομπή του σε δίκη σύμφωνα με το άρθρο 94 της Ποινικής Δικονομίας.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) [vii] Σύμφωνα, πάντοτε, με τις διατάξεις της σύμβασης. Έχει όμως αναγνωριστεί ότι, παράδοσης του υλικού στον δικηγόρο του καθ' ου η αίτηση, ικανοποιεί το ζητούμενο της γνωστοποίησης του προς τον καθ' ου η αίτηση (Βλ. Re Serde Efimov

(2009)1 Α.Α.Δ. 326). [viii] Βλ. στην επίσημη ιστοσελίδα του Συμβουλίου της Ευρώπης (http://www.coe.int/en/web/transnational-criminal-justice-pcoc/extradition-country-information). [ix] Βλ. την αρίθμηση με κόκκινο μελάνι που έγινε από το Δικαστήριο. Πρόκειται για την μετάφραση του εγγράφου που είναι συνταγμένο στην ρωσική γλώσσα -βλ. σελίδες 3 και 4 του Τεκμηρίου Α1-. [x] Αναφέρεται από το Εφετείο στην υπόθεση Re Alexandra Atapina

(2003)1 ΑΑΔ 1509: «Ορθά η αίτηση υποβλήθηκε από τη Γενική Εισαγγελία της αιτούσας χώρας, γιατί η Ρωσική Ομοσπονδία καταχώρισε, όπως αποδείκτηκε, επιφύλαξη αναφορικά με την εφαρμογή του Κεφ.V, άρθρου 5, του Δευτέρου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου, όπου πράγματι αναφέρεται πως η αίτηση απευθύνεται από το Υπουργείο Δικαιοσύνης του αιτούντος μέρους προς το Υπουργείο Δικαιοσύνης του μέρους από το οποίο ζητείται η έκδοση. Εφόσον η Ρωσική Ομοσπονδία καταχώρισε επιφύλαξη στην πιο πάνω διάταξη, έπεται πως οι σχετικές πρόνοιες της δεν ισχύουν γι' αυτή. Υπεδείχθη στο Δικαστήριο πως η Ρωσική Ομοσπονδία θέσπισε νομοθεσία, σύμφωνα με την οποία αρμόδια αρχή για να ζητά, κατ΄αποκλειστικότητα, έκδοση φυγοδίκων εκ μέρους της είναι η Γενική Εισαγγελία της χώρας. Επομένως το διάβημα υποβλήθηκε νομότυπα από την αιτούσα χώρα.». [xi] Βλ. επίσης στην επίσημη ιστοσελίδα του Συμβουλίου της Ευρώπης (http://www.coe.int/en/web/transnational-criminal-justice-pcoc/extradition-country-information). cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο