← Κύπρος

CONSTANTINOS PAPALEONTIOU ν. POLSKIE LINIE LOTNICZE S.A. (ή διαφορετικά, LOT POLISH AIRLINES), Υπόθεση υπ' Αρ.: 1/2017, 26/7/2017

CONSTANTINOS PAPALEONTIOU ν. POLSKIE LINIE LOTNICZE S.A. (ή διαφορετικά, LOT POLISH AIRLINES), Υπόθεση υπ' Αρ.: 1/2017, 26/7/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2017:A104 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: ΜΙΧΑΛΗ Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Υπόθεση υπ' Αρ.: 1/2017 ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ (ΕΚ) ΑΡΙΘ. 861/2007 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ ΤΗΣ 11ΗΣ ΙΟΥΛΙΟΥ 2007 ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΣΠΙΣΗ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ ΜΙΚΡΟΔΙΑΦΟΡΩΝ -και- Μεταξύ: CONSTANTINOS PAPALEONTIOU Ενάγοντα - και - POLSKIE LINIE LOTNICZE S.A. (ή διαφορετικά, LOT POLISH AIRLINES) Εναγομένης ------------------- Ημερομηνία: 26/07/2017 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Καμία [Σημείωση: Η διαδικασία, ως το Αίτημα των διαδίκων, διεξήχθη αποκλειστικώς δια έγγραφων προτάσεων και παραστάσεων των ιδίων των διαδίκων βλ. Άρθρα 5.1 και 10 του ΕΚ 861/2007] --------------------- ΑΠΟΦΑΣΗ

  1. Επιλαμβάνομαι της υπό κρίση Απαιτήσεως, εκτός κανονικού προγράμματος εργασίας του Δικαστηρίου, λόγω της διακοπής της κανονικής λειτουργίας του για τις θερινές διακοπές (Δ.57 κ. κ. 1 και 2 των Θ. Π. Δ.).
  2. Με την Απαίτηση του αυτή, ο Ενάγοντας, αξιώνει από την Εναγομένη, €1.130,18, πλέον νόμιμο τόκο επί του εν λόγω ποσού από 04/08/2017 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον έξοδα δίκης. Η απαίτηση του Ενάγοντα, έχει υποβληθεί στη βάση των προνοιών του Κανονισμού (ΕΚ) Αριθ. 861/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 11ης Ιουλίου 2007 για τη θέσπιση Ευρωπαϊκής Διαδικασίας Μικροδιαφορών (στο εξής καλούμενος «ο ΕΚ 861/2007»).
  3. Ο ΕΚ 861/2007, ως ευρωπαϊκή νομοθεσία, αποτελεί μέρος του δικαίου της Ένωσης, ισχύει στην Κύπρο και εφαρμόζεται απευθείας χωρίς ανάγκη κύρωσης του από ημεδαπή νομοθεσία και κατ' εφαρμογήν πλέον και των διατάξεων του Άρθρου 1Α του Συντάγματος υπερτερεί και του ημεδαπού μας δικαίου (βλ. Enterprises Ltd v Her Majesty's Revenue & Customs, Πολιτική Έφεση Αρ. 109/2009, 18/03/2015).
  4. Την 13/06/2008, το Ανώτατο Δικαστήριο, ασκώντας τις εξουσίες που του παρέχονται από το Άρθρο 163 του Συντάγματος και το Άρθρο 17 των περί Απονομής της Δικαιοσύνης (Ποικίλαι Διατάξεις) Νόμων του 1964 έως 1991, για σκοπούς εφαρμογής του ΕΚ 861/2007, εξέδωσε τον Διαδικαστικό Κανονισμό 6/2008 (στο εξής καλούμενος «ο Κανονισμός»). Ο Κανονισμός, ως διαπιστώνεται, υιοθετεί σχεδόν αυτούσιες όλες τις πρόνοιες του ΕΚ 861/
  5. Για αυτό τον λόγο, στην συνέχεια της απόφασης μου, περιορίζω τις αναφορές μου για τα διάφορα ζητήματα που εξετάζω, στις σχετικές προς αυτά πρόνοιες του ΕΚ 861/
  7. Ικανοποιούμαι ότι ο ΕΚ 861/2007 εφαρμόζεται στην προκείμενη περίπτωση, ένεκα των εξής διαπιστώσεων: i. Το παρόν Δικαστήριο έχει [αποκτήσει] διεθνή δικαιοδοσία να εκδικάσει αυτή την Αγωγή (βλ. Άρθρο 2.1 του ΕΚ 861/2007). Σύμφωνα με το Άρθρα 4.1 και 5.1 του Κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1215/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 12ης Δεκεμβρίου 2012 για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (στο εξής καλούμενος «ο ΕΚ 1215/2012»), που εφαρμόζεται στην υπόθεση αυτή βάση των Άρθρων 66 και 81 του ΕΚ 1215/2012, η Εναγομένη, που έχει την έδρα της εκτός της δικαιοδοσίας των Κυπριακών Δικαστηρίων, σε χώρα μέλος της Ένωσης, ήτοι, την Πολωνία (βλ. Άρθρο 63 του ΕΚ 1215/2012), δύναται να εναχθεί στην Δημοκρατία βάση των προνοιών των Άρθρων 6.1, 7.1, 17.1(γ), 17.3 και 26.1 του ΕΚ 1215/
  8. Η καθοριστική εν προκειμένω, ένεκα έλλειψης τοπικής αρμοδιότητας του παρόντος Δικαστηρίου βάση του Άρθρου 21 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, Νόμος 14/1960, είναι η πρόνοια του Άρθρου 26.1 του ΕΚ 1215/2012, σύμφωνα με την οποία, το Δικαστήριο μπορεί να αποκτήσει διεθνή δικαιοδοσία [και έχει εν προκειμένω αποκτήσει διεθνή δικαιοδοσία] να εκδικάσει Αγωγή όπως η υπό κρίση, καθότι, η Εναγομένη, έχει εμφανιστεί στην διαδικασία αυτή και έχει δια του σχετικού δικογράφου της Απαντήσεως, υποβάλει και τις παραστάσεις της επί της ουσίας της αξίωσης του Ενάγοντα. Συναφώς, σημειώνεται και το γεγονός, ότι, από τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον μου, δεν τίθεται ζήτημα αλλοδαπό Δικαστήριο κράτους μέλους της Ένωσης, να έχει αποκλειστική δικαιοδοσία για εκδίκαση της υπόθεσης αυτής βάση των προνοιών του Άρθρου 24 του ΕΚ 1215/
  9. Τέλος, σε ότι αφορά το ζήτημα αυτό, επισημαίνω, ότι, εφόσον η απαίτησης του Ενάγοντα σε αυτή την Αγωγή, βασίζεται επί της συμβάσεως μεταφοράς στην οποία προσήλθε με την Εναγομένη (και όχι σύμβαση μεταφοράς στο συνολικό τίμημα της οποίας να περιλαμβάνεται ο συνδυασμός δαπανών ταξιδίου και καταλύματος), σύμφωνα με το Άρθρο 17.3 του ΕΚ 1215/2012, το γεγονός αυτό αποκλείει το Δικαστήριο από του να αναλάβει διεθνή δικαιοδοσία βάση των προνοιών του Τμήματος 4 του ΕΚ 1215/
  10. ii. Η διαφορά των διαδίκων είναι, ως έχει προαναφερθεί, αστικής φύσης, του πεδίου εφαρμογής του ΕΚ 861/2007 και έχει διασυνοριακό χαρακτήρα. Έχει διασυνοριακό χαρακτήρα, καθότι, ως έχει προαναφερθεί, η Εναγομένη, κατά την ημερομηνία καταχώρησης της παρούσας Αγωγής, είχε την έδρα της εκτός της δικαιοδοσίας των Κυπριακών Δικαστηρίων, σε χώρα μέλος της Ένωσης, ήτοι, την Πολωνία και ο Ενάγοντας είναι κάτοικος Κύπρου (βλ. Άρθρο 3 του ΕΚ 861/2007 και Άρθρα 63 και 80 του ΕΚ 1215/2012). iii. Το ύψος της απαιτήσεως του Ενάγοντος, κατά το χρόνο καταχώρησης αυτής της Αγωγής εναντίον της Εναγομένης, εξαιρουμένων τόκων, δαπανών και εξόδων, δεν υπερέβαινε τις €2.
  12. Η διαδικασία έχει ήδη διέλθει των σταδίων που προνοούνται από τα Άρθρα 4.(1, 3 και 4) και 5 του ΕΚ 861/
  13. Οι διάδικοι, δεν έχουν αιτηθεί την προφορική ακρόαση τους από το Δικαστήριο και η διαδικασία έχει καθ' ολοκληρίαν διεξαχθεί στη βάση των γραπτών προτάσεων και παραστάσεων τους (βλ. Άρθρο 5.1 του ΕΚ 861/2007). Η διαδικασία βρίσκεται στο τελικό στάδιο της, όπου το Δικαστήριο σύμφωνα με το Άρθρο 7.1 του ΕΚ 861/2007, καλείται, είτε να εκδώσει την απόφαση του, είτε, εάν τούτο κρίνεται απαραίτητο, να τροχοδρομήσει τις διαδικασίες που το ίδιο το εν λόγω άρθρο του ΕΚ 861/2007 προνοεί. Η Απάντησης του Εναγομένου έχει καταχωρηθεί την 17/07/2017 και το Δικαστήριο θα πρέπει, εάν από απόψεως στοιχείων ή μαρτυρίας δεν ελλείπει οτιδήποτε το ουσιαστικό, να εκδώσει την απόφαση του εντός προθεσμίας 30 ημερών από της προαναφερόμενης ημερομηνίας.
  14. Τα γεγονότα είναι κοινώς παραδεκτά. Η δε απαίτησης του Ενάγοντα, είναι, από πλευράς Εναγομένης, μερικώς αποδεκτή. Ο Ενάγοντας, προσήλθε σε συμφωνία με την Εναγομένη για την μετάβαση του ιδίου, της συζύγου και των τριών τους παιδιών, από την Κύπρο στην Γαλλία, με ενδιάμεσο σταθμό την Πολωνία, για διακοπές. Η πτήση τους από Κύπρο αναχώρησε κανονικά, όπως κανονική φαίνεται να ήταν και η διαμετακόμισης τους από Πολωνία και η άφιξης τους στην Γαλλία. Εντούτοις, κατά την άφιξη της οικογένειας στην Γαλλία την 29/07/2016, διαπιστώθηκε ότι οι αποσκευές τους -δύο στον αριθμό, στις οποίες περιέχονταν τα υπάρχοντα ολόκληρης της οικογένειας για σκοπούς του ταξιδιού τους- δεν είχαν καταφθάσει. Ένεκα τούτου, ο Ενάγοντας είχε αυθημερόν υποβάλει στην Ενάγουσα σχετική απαίτηση. Οι αποσκευές, τελικά, παραδόθηκαν στην οικογένεια από την Εναγομένη μετά πάροδο πέντε ημερών. Ο Ενάγοντας, αξιώνει από την Εναγομένη το ποσό των €1.130,18, ως αποζημίωση για τα έξοδα που υπέστη ένεκα της καθυστέρησης στην άφιξη των αποσκευών της οικογένειας, που αφορούν, μεταξύ άλλων, την αγορά ρουχισμού και προϊόντων περιποίησης. Αξιώνει επίσης και ένα ποσό της τάξης των €162,26 (αποτελεί μέρος του προαναφερόμενου ποσού), που αφορά την ενοικίαση συσκευής πλοηγού κατά την οδήγηση, επειδή, η ιδιόκτητη συσκευή του, ήταν μέσα στις αποσκευές που καθυστέρησαν και η οικογένεια είχε ήδη προγραμματίσει ταξίδι δρόμου ως μέρος του ταξιδίου της με αυτοκίνητο του οποίου την ενοικίαση είχε προ-κρατήσει, ως επίσης και την αγορά αξεσουάρ τηλεφώνου τα οποία είχαν επίσης αφεθεί να μεταφερθούν στην Γαλλία με τις αποσκευές. Η Εναγομένη, αμφισβητεί ότι ευθύνεται να καταβάλει στον Ενάγοντα αυτό το ποσό, καθότι, ως ισχυρίζεται, σύμφωνα με τους γενικούς όρους μεταφοράς, μέρος της σύμβασης μεταφοράς στην οποία προσήλθε με τον Ενάγοντα, ο Ενάγοντας, είχε συμφωνήσει, ότι, αντικείμενα αυτού του είδους δεν θα μεταφέρονταν με τις αποσκευές, αλλά με την χειραποσκευή που θα μετέφερε στο αεροπλάνο ο ίδιος και η οποία θα τελούσε υπό την δική του ευθύνη.
  15. Η σύμβαση για την ενοποίηση ορισμένων κανόνων στις διεθνείς αεροπορικές μεταφορές, η οποία συνήφθη στο Μόντρεαλ στις 28/05/1999 και που υπογράφηκε από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα στις 09/12/1999 και εγκρίθηκε εξ ονόματός της με την απόφαση 2001/539/ΕΚ του Συμβουλίου της 05ης/04/2001 [[i]] (στο εξής καλούμενη «η Σύμβαση του Μόντρεαλ»), που αποτελεί μέρος της Κυπριακής έννομης τάξης από της κύρωσης της με τον προαναφερόμενο περί της Σύμβασης του Μόντρεαλ για την Ενοποίηση Ορισμένων Κανόνων για τις Διεθνείς Αεροπορικές Μεταφορές (Κυρωτικό) Νόμο του 2002, Νόμος 3(III)/2002 [[ii]] είναι σχετική.
  16. Σύμφωνα με το Άρθρο 1.1 της Σύμβασης του Μόντρεαλ, αυτή «. εφαρμόζεται σε όλες τις επ' αμοιβή διεθνείς αεροπορικές μεταφορές επιβατών, αποσκευών και φορτίου. .». Ως δε ορίζεται από το Άρθρο 1.2 της Σύμβασης του Μόντρεαλ, «. ως "διεθνής μεταφορά" νοείται οιαδήποτε μεταφορά στην οποία, με βάση τη συμφωνία μεταξύ των μερών, ο τόπος αναχώρησης και ο τόπος προορισμού, ανεξαρτήτως εάν υπάρχει ή όχι διακοπή της μεταφοράς ή μεταφόρτωση, ευρίσκονται είτε επί του εδάφους δύο συμβαλλομένων κρατών, είτε επί του εδάφους ενός και μόνον συμβαλλομένου κράτους, εφόσον έχει συμφωνηθεί ο τόπος ενδιάμεσου σταθμού επί του εδάφους άλλου κράτους, ακόμη και όταν το κράτος αυτό δεν είναι συμβαλλόμενο κράτος. Η μεταφορά μεταξύ δύο σημείων επί του εδάφους ενός και μόνον συμβαλλομένου κράτους χωρίς να έχει συμφωνηθεί ο τόπος ενδιάμεσου σταθμού επί του εδάφους άλλου κράτους, δεν νοείται ως διεθνής μεταφορά για τους σκοπούς της παρούσας σύμβασης.».
  17. Ως έχει ήδη προαναφερθεί, σύμφωνα με την πάγια αρχή της νομολογίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου, που έχει πλέον ενσωματωθεί στο Άρθρο 1Α του Συντάγματος, το κοινοτικό δίκαιο υπερέχει έναντι του ημεδαπού (βλ. Tlais Enterprises Ltd v Her Majesty's Revenue & Customs, ECLI:CY:AD:2015:A188, Πολιτική Έφεση Αρ. 109/2009, 18/03/2015). Περαιτέρω, σύμφωνα με τις διατάξεις του Άρθρου 169.3 του Συντάγματος, διεθνείς συνθήκες στις οποίες προσέρχεται η Δημοκρατία, έχουν αυξημένη ισχύ έναντι οποιασδήποτε άλλης ημεδαπής νομοθεσίας (βλ. εν προκειμένω το σκεπτικό του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις υποθέσεις Aladin Fathi El-Bustani

(1991)1 Α.Α.Δ. 736 [[iii]], Re Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας (Αρ. 1)
(1993)1 ΑΑΔ 54, Re Vladmir Petrov
(1996)1 ΑΑΔ 856 και Re Serde Efimov
(2009)1 Α.Α.Δ. 326). Η ισχύς τους όμως, δεν υπερτερεί του ευρωπαϊκού δικαίου. Όπως αναφέρθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην προαναφερόμενη υπόθεση Enterprises Ltd v Her Majesty's Revenue & Customs, ECLI:CY:AD:2015:A188, Πολιτική Έφεση Αρ. 109/2009, 18/03/2015: «. η ιεράρχηση δικαίου δίδει προβάδισμα στον Κανονισμό ., εφόσον αποτελεί Ευρωπαϊκή νομοθεσία η οποία υπερτερεί του ημεδαπού δικαίου δυνάμει του Άρθρου 1Α του Συντάγματος. Η Σύμβαση αποτελεί υποδεέστερο τώρα κανόνα δικαίου εφόσον αποτελεί δυνάμει του Άρθρου 169.3 του Συντάγματος μια διεθνή συμφωνία αυξημένης ισχύος έναντι οποιουδήποτε ημεδαπού νόμου, όχι όμως υπέρτερης ισχύος έναντι του Ευρωπαϊκού Δικαίου.».
  1. Προχωρώ, ως εκ τούτου, στην εξέταση των διατάξεων της Σύμβασης του Μόντρεαλ, που σχετίζονται με την υπόθεση αυτή και επενεργούν στην συμβατική σχέση των μερών.
  2. Κατ' αρχήν, σημειώνονται οι πρόνοιες του Άρθρου 35 της Σύμβασης του Μοντρεάλ, με τίτλο «Προθεσμία Προσφυγής», κατά το οποίο: «
  3. Το δικαίωμα αποζημίωσης παύει εφόσον δεν ασκηθεί δικαστική αγωγή εντός περιόδου δύο ετών από την ημερομηνία άφιξης στον προορισμό, ή από την ημερομηνία κατά την οποία όφειλε να φθάσει το αεροσκάφος, ή από την ημερομηνία κατά την οποία σταμάτησε η μεταφορά.
  4. Η μέθοδος υπολογισμού της περιόδου αυτής καθορίζεται από το δίκαιο του δικαστηρίου στο οποίο έχει υποβληθεί η υπόθεση.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου)
  5. Στην προκείμενη περίπτωση, ο Ενάγοντας, έχει καταχωρήσει την Αγωγή του, πριν από την λήξη της προαναφερόμενης περιόδου των δύο ετών μετά από την οποία παραγράφεται το όποιο δικαίωμα του σε θεραπεία βάση των προνοιών της Σύμβασης του Μόντρεαλ. Η άφιξης του Ενάγοντα στην Γαλλία ήταν την 29/07/2016 και η Αγωγή του αυτή καταχωρήθηκε την 19/05/
  7. Σύμφωνα με το Άρθρο 19 της Σύμβασης του Μοντρεάλ, με τίτλο «Καθυστέρηση»: «Ο μεταφορέας ευθύνεται για τη ζημία που προκαλείται εξ αιτίας της καθυστέρησης της αεροπορικής μεταφοράς επιβατών, αποσκευών ή φορτίου. Ωστόσο, ο μεταφορέας δεν ευθύνεται για τη ζημία που προκαλείται λόγω καθυστέρησης εάν αποδείξει ότι αυτός, οι υπάλληλοι και οι πράκτορές του έλαβαν όλα τα μέτρα τα οποία μπορούν να επιβάλονται ευλόγως για να αποφευχθεί η ζημία ή ότι ήταν αδύνατον σε αυτόν ή τους υπαλλήλους ή τους πράκτορές του να λάβουν τα εν λόγω μέτρα.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου)
  8. Στην προκείμενη περίπτωση, η Εναγομένη, που δεν έχει αμφισβητήσει ότι φέρει ευθύνη για ζημιά που προκλήθηκε στον Ενάγοντα λόγω καθυστέρησης της μεταφοράς των αποσκευών του ιδίου και της οικογένειας του, -και ορθώς, εφόσον ξεκάθαρα φέρει ευθύνη σύμφωνα με τις πρόνοιες του προαναφερόμενου Άρθρου 19 της Σύμβασης του Μόντρεαλ-, δεν έχει παραστήσει οτιδήποτε που θα μπορούσε να της παράσχει υπεράσπιση στο αμφισβητούμενο μέρος της απαίτησης του Ενάγοντος στην βάση των προνοιών του Άρθρου 19 της Σύμβασης του Μόντρεαλ.
  9. Εντούτοις, η αμφισβήτησης που υπέβαλε η Εναγομένη προς υπεράσπιση της στην απαίτηση του Ενάγοντα, που βασίζεται σε όρους της μεταξύ της και του Ενάγοντα σύμβασης μεταφοράς, θα πρέπει να ειδωθεί κατά πόσο νομικά ευσταθεί, υπό το φως και των προνοιών του Άρθρου 20 της Σύμβασης του Μοντρεάλ, που τιτλοφορείται «Απαλλαγή», αλλά και των υπόλοιπων διατάξεων της που επενεργούν επί των όρων της μεταξύ αερομεταφορέα και επιβάτη σύμβασης αερομεταφοράς.
  10. Προτού όμως προχωρήσω στην εξέταση του ζητήματος, κρίνω ορθότερο να ελέγξω κατά πόσο η απαίτησης του Ενάγοντα είναι εντός του πλαισίου που καθορίζεται από το Άρθρο 22 της Σύβασης του Μόντρεαλ, ζήτημα καθοριστικό και για το κατά πόσο αρμόζει το Δικαστήριο να ενασχοληθεί με οτιδήποτε άλλο, στην περίπτωση που η απαίτησης του Ενάγοντος, ή εν πάση περιπτώσει, το αμφισβητούμενο μέρος της, υπερβαίνει του συγκεκριμένου ορίου.
  11. Σύμφωνα με το Άρθρο 22 της Σύμβασης του Μοντρεάλ, με τίτλο «Όρια ευθύνης σχετικά με τις καθυστερήσεις, τις αποσκευές και το φορτίο»: «
  12. Σε περίπτωση ζημίας που προκαλείται λόγω καθυστέρησης, σύμφωνα με το άρθρο 19, .
  13. Όσον αφορά τη μεταφορά αποσκευών, η ευθύνη του μεταφορέα σε περίπτωση καταστροφής, απώλειας, βλάβης ή καθυστέρησής τους, περιορίζεται σε 1000 Ειδικά Τραβηκτικά Δικαιώματα, για κάθε επιβάτη, εκτός εάν ο επιβάτης, κατά την παράδοση των ελεγμένων αποσκευών στο μεταφορέα, υποβάλει ειδική δήλωση ασφαλιστικού συμφέροντος για την παράδοση της αποσκευής στον τόπο περιορισμού και εφόσον καταβάλει, ενδεχομένως, συμπληρωματικό ποσό. Στην περίπτωση αυτή, ο μεταφορέας υποχρεούται για την καταβολή ποσού, το οποίο δεν υπερβαίνει το δηλωθέν ποσό, εκτός εάν αποδείξει ότι το ποσό είναι μεγαλύτερο από το πραγματικό ασφαλιστικό συμφέρον του επιβάτη για την παράδοση της αποσκευής στον τόπο προορισμού. .
  14. Οι διατάξεις των παραγράφων 1 και 2 του παρόντος άρθρου δεν εφαρμόζονται, εάν αποδειχθεί ότι η ζημία οφείλεται σε πράξη ή παράλειψη του μεταφορέα, των υπαλλήλων ή των πρακτόρων του, που έγινε με πρόθεση την πρόκληση ζημίας, ή από αμέλεια και εν επιγνώσει ότι θα προκύψει προφανώς ζημία, υπό τον όρο ότι στην περίπτωση πράξης ή παράλειψης του υπαλλήλου ή πράκτορος του μεταφορέα, αποδεικνύεται επίσης ότι αυτοί ενήργησαν στο πλαίσιο της σχέσεως εργασίας τους.
  15. Τα όρια που καθορίζονται στο άρθρο 21 και στο παρόν άρθρο, δεν εμποδίζουν το δικαστήριο να επιδικάσει σύμφωνα με το δίκαιό του, επιπροσθέτως, το σύνολο ή το μέρος των δικαστικών εξόδων και των υπολοίπων δαπανών στις οποίες υποβλήθηκε ο αιτών, συμπεριλαμβανομένων των τόκων. Η ανωτέρω διάταξη δεν εφαρμόζεται όταν το ποσό της επιδικασθείσας αποζημίωσης, εξαιρουμένων των δικαστικών εξόδων και των υπολοίπων δαπανών της δίκης, δεν υπερβαίνει το ποσό το οποίο προσέφερε ο μεταφορέας γραπτώς στον αιτούντα, εντός προθεσμίας έξι μηνών από την ημερομηνία που συνέβη η ζημία, ή πριν από την έναρξη της δίκης, εφόσον αυτή είναι μεταγενέστερη.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου)
  16. Περαιτέρω, σύμφωνα με το Άρθρο 25 της Σύμβασης του Μόντρεαλ, «A carrier may stipulate that the contract of carriage shall be subject to higher limits of liability than those provided for in this Convention or to no limits of liability whatsoever.».
  17. Στην προκείμενη περίπτωση, που η απαίτησης αφορά αποζημίωση για ζημιά προκληθείσα στον Ενάγοντα από τη μεταφορά των αποσκευών του από την Εναγομένη, εφαρμόζονται οι πρόνοιες του προαναφερόμενου Άρθρου 22.2 της Σύμβασης του Μόντρεαλ και η Εναγομένη ευθύνεται, σε ότι αφορά τον κάθε επιβάτη ξεχωριστά, στο βαθμό που αποδειχθείσα ζημιά (και κατ' επέκταση η επδικασθείσα αποζημίωση), δεν υπερβαίνει (δηλαδή, κατ' ανώτατο όριο) τα 1000 Ειδικά Τραβηκτικά Δικαιώματα, εκτός και εάν υπήρξε συμβατικά διαφορετική ρύθμισης. Στην προκείμενη περίπτωση, από τα όσα γεγονότα παρουσίασε στο Δικαστήριο η πλευρά της Εναγομένης, προκύπτει μια τέτοια συμφωνία. Σύμφωνα με τον όρο 16.4.
  18. των γενικών όρων μεταφοράς, -αντίγραφο των οποίων παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο από πλευράς Εναγομένης, και που, ως υποστηρίχθηκε από αυτήν, αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της σύμβασης μεταφοράς στην οποία προσήλθε με τον Ενάγοντα- και συμφώνως των προνοιών του προαναφερόμενου Άρθρου 25 της Σύμβασης του Μόντρεαλ, η ευθύνη της Εναγομένης να αποζημιώσει επιβάτη για ζημιά που θα προκαλείτο από καθυστέρηση στη μεταφορά αποσκευών, θα περιοριζόταν, ανά επιβάτη, σε 1131 Ειδικά Τραβηκτικά Δικαιώματα.
  19. Ο όρος «Ειδικά Τραβηκτικά Δικαιώματα» στο προαναφερόμενο Άρθρο 22.2 της Σύμβασης του Μόντρεαλ και πως γίνεται η μετατροπή τους σε νόμισμα, επεξηγούνται από το αμέσως επόμενο Άρθρο 23 της Σύμβασης του Μόντρεαλ: «
  20. Τα ποσά που είναι εκφρασμένα σε Ειδικά Τραβηκτικά Δικαιώματα στην παρούσα σύμβαση θεωρούνται ότι αναφέρονται στο Ειδικό Τραβηκτικό Δικαίωμα, όπως αυτό ορίζεται από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Η μετατροπή των ποσών αυτών σε εθνικά νομίσματα, στην περίπτωση δικαστικής διαδικασίας, πραγματοποιείται σύμφωνα με την αξία των νομισμάτων αυτών σε Ειδικά Τραβηκτικά Δικαιώματα κατά την ημερομηνία της δίκης. Η αξία ενός εθνικού νομίσματος, σε Ειδικά Τραβηκτικά Δικαιώματα, ενός συμβαλλόμενου κράτους, το οποίο είναι μέλος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, υπολογίζεται σύμφωνα με τη μέθοδο αποτίμησης που εφαρμόζει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, κατά την ημερομηνία της δίκης, για τις εργασίες του και τις συναλλαγές του. Η αξία ενός εθνικού νομίσματος, σε Ειδικά Τραβηκτικά Δικαιώματα, ενός συμβαλλομένου μέρους, το οποίο δεν είναι μέλος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, υπολογίζεται με τον τρόπο που ορίζει το εν λόγω κράτος.
  21. Ωστόσο, τα κράτη που δεν είναι μέλη του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και των οποίων το δίκαιο δεν επιτρέπει την εφαρμογή των διατάξεων της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου, μπορούν, κατά την επικύρωση ή την προσχώρηση ή οιαδήποτε άλλη στιγμή στη συνέχεια, να δηλώνουν ότι, το όριο ευθύνης του μεταφορέα, που καθορίζεται στο άρθρο 21 ορίζεται στο ποσό των 1500000 νομισματικών μονάδων ανά επιβάτη για τις εκδικάσεις στην επικράτειά τους· σε 62500 νομισματικές μονάδες, ανά επιβάτη, όσον αφορά την παράγραφο 1 του άρθρου 22· σε 15000 νομισματικές μονάδες ανά επιβάτη όσον αφορά την παράγραφο 2 του άρθρου 22· και σε 250 νομισματικές μονάδες ανά χιλιόγραμμο όσον αφορά την παράγραφο 3 του άρθρου
  22. Η εν λόγω νομισματική μονάδα αντιστοιχεί σε 65,5 χιλιοστόγραμμα χρυσού τίτλου καθαρότητας εννιακοσίων χιλιοστών. Τα ποσά αυτά μπορούν να μετατρέπονται στο σχετικό εθνικό νόμισμα στρογγυλοποιημένα. Η μετατροπή των ποσών αυτών σε εθνικό νόμισμα πραγματοποιείται σύμφωνα με το δίκαιο του σχετικού κράτους.
  23. Ο υπολογισμός που αναφέρεται στην τελευταία πρόταση της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου και η μέθοδος μετατροπής που αναφέρεται στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου, πραγματοποιούνται κατά τρόπο ώστε να εκφράζουν στο εθνικό νόμισμα του συμβαλλομένου κράτους την ίδια πραγματική αξία, στο μέτρο του δυνατού, για τα ποσά που προβλέπονται στα άρθρα 21 και 22, με εκείνη που θα προέκυπτε από την εφαρμογή των τριών πρώτων φράσεων της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου. Τα συμβαλλόμενα κράτη ανακοινώνουν στο θεματοφύλακα τη μέθοδο υπολογισμού τους σύμφωνα με την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου ή τα αποτελέσματα της μετατροπής σύμφωνα με την παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου, ανάλογα με την περίπτωση, κατά την κατάθεση της πράξης επικύρωσης, αποδοχής ή έγκρισης της παρούσας σύμβασης ή προσχώρησης σε αυτήν, καθώς επίσης και κάθε φορά που επέρχεται αλλαγή της εν λόγω μεθόδου υπολογισμού ή των αποτελεσμάτων αυτών.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου)
  24. Σήμερα, βάση της μεθόδου αποτίμησης που εφαρμόζει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, την οποία δημοσιεύει και στην επίσημη ιστοσελίδα του στο διαδίκτυο, η αξία σε Ευρώ σε 1.000 Ειδικών Τραβηκτικών Δικαιωμάτων, είναι €1.199,45 και 1.131 Ειδικών Τραβηκτικών Δικαιωμάτων, είναι €1.356,
  25. Ως έχει προαναφερθεί, βάση των προνοιών των Άρθρων 22.2 και 25 της Σύμβασης του Μόντρεαλ, η απαίτησης του Ενάγοντα, δεν μπορεί να υπερβεί του εν λόγω ποσού. Διαπιστώνεται ως εκ τούτου, ότι, η απαίτησης του Ενάγοντος, ύψους €1.130,18, δεν υπερβαίνει του ορίου ευθύνης για αποζημίωση που τίθεται από την Σύμβαση του Μόντρεαλ.
  26. Με αυτή την διαπίστωση ως δεδομένη, προχωρώ στην εξέταση της υπεράσπισης της Εναγομένης.
  27. Η Εναγομένη, ισχυρίζεται, ότι, η σύμβασης μεταφοράς στην οποία προσήλθε με τον Εναγόμενο, όριζε, ότι, τα αντικείμενα, -το κόστος αγοράς των οποίων ο Ενάγοντας αξιώνει να αποζημιωθεί, επειδή κρίνει ότι αποτελεί ζημιά του, συνακόλουθη της καθυστέρησης στη μεταφορά των αποσκευών του-, δεν θα έπρεπε να είχαν τοποθετηθεί σε αποσκευή που είχε ελεγχθεί και τεθεί υπό την ευθύνη της Εναγομένης.
  28. Σχετικός με την θέση της αυτή, είναι ο όρος 9.1.
  29. των γενικών όρων μεταφοράς της Εναγομένης, -αντίγραφο των οποίων, ως έχει προαναφερθεί, παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο από πλευράς της, και που, σύμφωνα με την Εναγομένη, αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της σύμβασης μεταφοράς στην οποία προσήλθε με τον Ενάγοντα-, ο οποίος προνοεί: «The passenger is not allowed to include fragile or perishable items, money jewellery, precious metals, computers, cameras, mobile telephones and other personal electronic devices, gold-work or silverware, promissory notes, securities or other valuables, businesses documents, commercial samples, passports or other identification documents, optical devices, medications or keys in checked baggage. These items should be carried in unchecked baggage in the custody of the passenger.».
  30. Σχετικός επίσης, είναι και ο όρος 16.4.
  31. των γενικών όρων μεταφοράς, δια του οποίου συμφωνήθηκε, ότι: «The carrier is not liable for any damage to items that must not be carried in baggage and are set out in Article 9.».
  32. Σύμφωνα με το Άρθρο 20 της Σύμβασης του Μόντρεαλ: «Εάν ο μεταφορέας αποδείξει ότι, η ζημία προκλήθηκε, από ή συνετέλεσε σ' αυτήν, αμέλεια ή άλλη επιβλαβή πράξη ή παράλειψη του προσώπου που ζητεί την επανόρθωση, ή του προσώπου από το οποίο απορρέουν τα δικαιώματά του, ο μεταφορέας απαλλάσσεται, πλήρως ή εν μέρει, από την ευθύνη του έναντι του ενάγοντος, στο βαθμό που η αμέλεια αυτή ή η επιβλαβής πράξη ή παράλειψη προκάλεσαν τη ζημία ή συνετέλεσαν σε αυτήν. .. Το παρόν άρθρο εφαρμόζεται σε όλες τις διατάξεις της παρούσας σύμβασης σχετικά με την ευθύνη, ..». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου)
  33. Ίδιος, κατ' ουσία, σε πρόνοιες, με το προαναφερόμενο Άρθρο 20 της Σύμβασης του Μόντρεαλ, είναι και ο όρος 16.1.3 των γενικών όρων μεταφοράς [[iv]].
  34. Σύμφωνα με τις πρόνοιες του Άρθρου 29 της Σύμβασης του Μόντρεαλ: «Όσον αφορά την μεταφορά επιβατών, αποσκευών και φορτίου, κάθε δικαστική αγωγή αποζημίωσης, η οποία όμως θεμελιούται με βάση την παρούσα σύμβαση είτε άλλη σύμβαση ή επί αδίκω [[v]] ή λόγω οιασδήποτε άλλης αιτίας, μπορεί να ασκηθεί μόνον υπό τους όρους και τα όρια ευθύνης που προβλέπονται στην παρούσα σύμβαση, με την επιφύλαξη τού καθορισμού των προσώπων που έχουν το δικαίωμα να ασκήσουν αγωγή και των αντίστοιχων δικαιωμάτων τους. Σε οιαδήποτε δικαστική ενέργεια αυτού του είδους, οι ποινικές, παραδειγματικές ή οιασδήποτε άλλες μη αντισταθμιστικές δαπάνες δεν επιστρέφονται.» (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου).
  35. Έπεται, από τα προαναφερόμενα, ότι η φύση της απαίτησης του Ενάγοντα εναντίον της Εναγομένης για αποζημίωση, εμπίπτει εντός του πεδίου εφαρμογής της Σύμβασης του Μόντρεαλ, που, ως έχει προαναφερθεί, ορίζει και τα όρια της ευθύνης της Εναγομένης έναντι του Ενάγοντα (βλ. την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου στις υποθέσεις C‑139/11, Joan Cuadrench Moré ν Koninklijke Luchtvaart Maatschappij NV, ημερομηνίας 22/11/2012 και C‑301/08, Irène Bogiatzi ν Deutscher Luftpool κ. α., ημερομηνίας 22/10/2009 και την απόφαση του Αγγλικού εφετείου στην υπόθεση James Dawson v Thomson Airways Ltd [2014] EWCA Civ 845 και την απόφαση της Δικαστικής Επιτροπής της Βουλής των Λόρδων στην υπόθεση Sidhu v British Airways Plc [1997] AC 430).
  36. Έχοντας εξετάσει τα γεγονότα αυτής της υπόθεσης, βρίσκω, ότι, η Εναγομένη, ευθύνεται για την ζημιά που υπέστη ο Ενάγοντας ως αποτέλεσμα της καθυστέρησης στην μεταφορά των αποσκευών της οικογένειας στην βάση των προαναφερόμενων προνοιών της Σύμβασης του Μόντρεαλ και την μεταξύ τους σύμβαση μεταφοράς, στο βαθμό όμως που αυτή έχει γίνει αποδεκτή από την Εναγομένη, με εξαίρεση την απαίτηση για αποζημίωση για το κόστος αγοράς φορτιστή τηλεφώνου. Αποδέχομαι συνεπώς την υπεράσπιση της Εναγομένης για τους εξής λόγους: i. Σε ότι αφορά την δαπάνη του Ενάγοντος που αφορά την ενοικίαση συσκευής πλοηγού κατά την οδήγηση επειδή, η ιδιόκτητη συσκευή του ήταν μέσα στις αποσκευές που καθυστέρησαν και η οικογένεια είχε ήδη προγραμματίσει ταξίδι δρόμου ως μέρος του ταξιδίου της με αυτοκίνητο του οποίου την ενοικίαση είχε προ-κρατήσει, ο Εναγόμενος είχε συμβατικά αναλάβει όπως τέτοιου είδους ηλεκτρονική συσκευή δεν θα μεταφερόταν με τις αποσκευές του, άρα, μη συμμορφούμενος με τον όρο αυτό της σύμβασης μεταφοράς, συνετέλεσε [τουλάχιστον] στην ζημιά του ώστε η Εναγομένη να απαλλάσσεται της υποχρέωσης αποζημίωσης της. Σε κάθε περίπτωση, η ζημιά αυτή του Ενάγοντος, κρίνεται απομεμακρυσμένη («remote») για να μπορούσε να αποζημιωθεί για αυτήν. Δεν μπορεί να θεωρηθεί η «ζημιά» αυτή του Ενάγοντος ότι απορρέει φυσιολογικά από την καθυστέρηση στην παράδοση της αποσκευής, από την στιγμή, που, έχοντος του όρου 9.1.
  37. των γενικών όρων μεταφοράς, δεν θα μπορούσε να ήταν στην σκέψη και της Εναγομένης όταν προσερχόταν στην σύμβαση μεταφοράς με τον Ενάγοντα, ότι, εάν καθυστερούσε στην παράδοση των αποσκευών, ο Ενάγοντας, υπό τις περιστάσεις που προαναφέρθηκαν, θα πάθαινε ζημιά. Ως εκ τούτου, και από καθαρά συμβατικής άποψης και δικαίου, δεν θα απέδιδα την αξιωθείσα αυτή αποζημίωση στον Ενάγοντα. ii. Σε ότι αφορά την αγορά αξεσουάρ τηλεφώνου (megaphone και cable), βρίσκω ότι, ο Ενάγοντας, δεν έχει αποδείξει θετικά ότι αυτή απορρέει καθαρά από την καθυστέρηση της παράδοσης των αποσκευών από την Ενάγουσα, ή ότι ήταν αναγκαία υπό τις περιστάσεις. Ο Ενάγοντας, είχε, ενόψει της δημιουργθείσας κατάστασης, καθήκον να μετριάσει την ζημιά του και δεν δέχομαι ότι ήταν αναγκαία η αγορά συσκευής για ομιλία στο τηλέφωνο κατά την οδήγηση (που σε κάθε περίπτωση θα μπορούσε να αποφευχθεί), το κόστος της οποίας να πρέπει να επωμισθεί η Εναγομένη. Ίδιο είναι το σκεπτικό μου και σε ότι αφορά την απαίτηση του Ενάγοντα να αποζημιωθεί για την αγορά του cable που είναι εξάρτημα συνδεόμενο αντιλαμβάνομαι με αυτήν. iii. Σε ότι αφορά την αγορά φορτιστή τηλεφώνου (adaptateur), βρίσκω ότι, αυτό, δεν είναι αντικείμενο το οποίο, σύμφωνα με τον προαναφερόμενο όρο 9.1.
  38. των γενικών όρων μεταφοράς, ο Ενάγοντας δεν θα έπρεπε να το είχε τοποθετήσει στην αποσκευή, και αποδέχομαι ότι, η αγορά του, ήταν δικαιολογημένη και ως εκ τούτου η σχετική ζημιά του Ενάγοντα συνακόλουθη της καθυστέρησης στην παράδοση των αποσκευών από την Ενάγουσα.
  39. Κατ' ακολουθίαν των όσων έχουν προαναφερθεί, εκδίδεται απόφαση υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον της Εναγομένης, για το ποσό των €924,74, πλέον νόμιμο τόκο επί του εν λόγω ποσού (ήτοι προς 5,5%) ετησίως από την ημερομηνία καταχώρησης της Αγωγής αυτής (19/05/2017) μέχρι εξόφλησης.
  40. Ο Ενάγοντας, χειρίστηκε αυτοπροσώπως την υπό κρίση Αίτηση. Συνεπώς, σύμφωνα και με τον δικαστικό λόγο του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην απόφαση του στην υπόθεση Ανδρέας Γρηγορίου ν Τράπεζα Κύπρου Λτδ.
(1996)1Β Α.Α.Δ 1111, παρά τις πρόνοιες του Άρθρου 22.6 της Σύμβασης του Μόντρεαλ, δεν επιτρέπεται στην προκείμενη περίπτωση, η παροχή εξόδων στον Ενάγοντα για νομική προετοιμασία και ανάπτυξη της υπόθεσής του ενώπιον του Δικαστηρίου. Σχετική, εν προκειμένω, είναι και η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση, Λεύκος Γεωργιάδης ν Υπουργικού Συμβουλίου της Κυπριακής Δημοκρατίας
(1999)3 Α.Α.Δ. 35, στην οποία υιοθετήθηκε το σκεπτικό στην υπόθεση Ανδρέας Γρηγορίου ανωτέρω και με παραπομπή στην αγγλική απόφαση στην υπόθεση Buckland v Watts [1969] 2 All E.R.
  1. Συνεπώς, καμία διαταγή για έξοδα.
  2. Προχωρώ ως εκ τούτου στην έκδοση του σχετικού πιστοποιητικού βάση του Άρθρου 20
(2)του ΕΚ 861/
  1. Ο αρμόδιος Πρωτοκολλητής να μεριμνήσει για την επίδοση της απόφασης του Δικαστηρίου στους διαδίκους συμφώνως των προνοιών των Κανονισμών 7.2 και 13.1 του Κανονισμού. (Υπ.) __________________________ ΜΙΧΑΛΗΣ Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [i] Βλ. ΕΕ L 194, σελίδα 39, την απόφαση της μείζονος συνθέσεως του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις C‑581/10 και C‑629/10, Emeka Nelson κ. α. ν Deutsche Lufthansa AG και The Queen ν Civil Aviation Authority αντίστοιχα, ημερομηνίας 23/10/2012 και την απόφαση του πρώτου τμήματος του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου στην υπόθεση C-6/14, Wucher Helicopter GmbH κ. α. ν Fridolin Santer, ημερομηνίας 26/02/
  2. [ii] Βλ. Άρθρο 169.2 του Συντάγματος. [iii] Όπως αναφέρθηκε από τον Δ. Α. Δ. (ως ήταν τότε), Μ. Κρονίδη στην υπόθεση Re Valery Mechanov
(2003)1 Α.Α.Δ. 217: «Είναι νομολογιακά καθιερωμένο ότι διακρατικές συμβάσεις οι οποίες κυρώνονται διά νόμου αποτελούν εσωτερικό δίκαιο με ισχύ υπέρτερη του νόμου. Οι διεθνείς συμβάσεις υπερτερούν της εσωτερικής νομοθεσίας. Πέραν τούτου και προς άρση κάθε αμφιβολίας η Βουλή το 1990 ψήφισε τροποποιητικό νόμο του περί Εκδόσεως Φυγοδίκων Νόμου αρ. 97/90. Με αυτό έχουν τροποποιηθεί τα άρθρα 9 και 13. Ολόκληρη η τροποποίηση έχει ως ακολούθως: . Συνάγεται επομένως, από την παράθεση των πιο πάνω άρθρων, ότι στην παρούσα υπόθεση εφαρμογής τυγχάνει το άρθρο 12
(2)της Ευρωπαϊκής Σύμβασης και όχι το άρθρο 13 του περί Εκδόσεως Φυγοδίκων Νόμου αρ. 97/
  1. ...». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) [iv] Συναφή, είναι και τα Άρθρα 25, 26 και 27 της Σύμβασης του Μόντρεαλ, που ρυθμίζουν ζητήματα καθορισμού ορίων αποζημίωσης και ακυρότητας συμβατικών διατάξεων: «
  2. Ένας μεταφορέας μπορεί να ορίζει ότι, η σύμβαση μεταφοράς μπορεί να καθορίζει όρια αποζημίωσης υψηλότερα από εκείνα που προβλέπονται στην παρούσα σύμβαση, ή να μην περιέχει κανένα όριο αποζημίωσης.
  3. Κάθε ρήτρα η οποία αποβλέπει στην απαλλαγή του μεταφορέα από την ευθύνη του ή στον καθορισμό ορίου αποζημίωσης κατώτερου από εκείνο που ορίζει η παρούσα σύμβαση, είναι άκυρη και δεν παράγει αποτέλεσμα αλλά η ακυρότητα της εν λόγω ρήτρας δεν επιφέρει την ακυρότητα της όλης σύμβασης, η οποία εξακολουθεί να διέπεται από τις διατάξεις της παρούσας σύμβασης.
  4. Τίποτε στην παρούσα σύμβαση δεν εμποδίζει ένα μεταφορέα να αρνείται τη σύναψη σύμβασης μεταφοράς, να παραιτείται των μέσω υπεράσπισης που του παρέχονται δυνάμει της παρούσας σύμβασης ή να ορίζει όρους οι οποίοι δεν αντιβαίνουν προς τις διατάξεις της παρούσας σύμβασης.». Έχω εντοπίσει ότι, στους γενικούς όρους μεταφοράς, ο όρος 16, περιλαμβάνει σχετικές και όχι αντίθετες με τις προαναφερόμενες διατάξεις της Σύμβασης του Μόντρεαλ, πρόνοιες. Βλ. ειδικότερα τον όρο 16.1.
  5. [v] Σημειώνεται εδώ πως το Άρθρο 29 της Σύμβασης του Μόντρεαλ είναι καταγεγραμμένο στο αγγλικό κείμενο της: «In the carriage of passengers, baggage and cargo, any action for damages, however founded, whether under this Convention or in contract or in tort or otherwise, can only be brought subject to the conditions and such limits of liability as are set out in this Convention without prejudice to the question as to who are the persons who have the right to bring suit and what are their respective rights. In any such action, punitive, exemplary or any other non-compensatory damages shall not be recoverable.». (η υπογράμμισης και η έμφασης είναι δική μου) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.