EMD TRUST LIMITED ν. EDRINA AASHIKA SHARMA κ.α., Εναρκτήρια Κλήση υπ' Αρ.: 68/2017, 18/7/2017

(1)του περί Διεθνών Εμπιστευμάτων Νόμου του 1992, Νόμος 69(I)/1992, που η Αιτήτρια επικαλείται για να εξεταστεί το Αίτημα της από το Δικαστήριο, αναλαμβάνω δικαιοδοσία στη βάση των προνοιών του Άρθρου 22

(4)(β) του περί Δικαστηρίωv Νόμoυ τoυ 1960, Νόμος 14/

2. Με την Αίτηση της αυτή, η Αιτήτρια, εξαιτείται από το Δικαστήριο την έκδοση των ακόλουθων διαταγμάτων: «A. Προσωρινό διάταγμα του Δικαστηρίου δια του οποίου να διατάττεται, απαγορεύεται και εµποδίζεται η Καθ' ης η αίτηση 1 ή/και οι αντιπρόσωποί της ή/και οι πληρεξούσιοι δικηγόροι της ή/και οι νοµικοί της εκπρόσωποι ή/και οι νοµικοί της αντιπρόσωποι ή/και οποιαδήποτε άλλα πρόσωπα ή/και οντότητες συνδεόµενα ή/και συνδεόµενες µ' αυτήν ή/και οι οποίοι ή/και οι οποίες παρέχουν συνδροµή ή/και βοήθεια προς αυτή, από του να διαπράττουν οτιδήποτε ή/και να λαµβάνουν οποιοδήποτε διάβηµα ή/και να εγείρουν οποιεσδήποτε νοµικές διαδικασίες ή/και να συνεχίζουν την προώθηση οποιωνδήποτε νοµικών διαδικασιών στην υπόθεση µε αριθµό ZC16D00016 που εκκρεµεί στο High Court of Justice, Family Division του Ηνωµένου Βασιλείου ή/και σε οποιοδήποτε Δικαστήριο οπουδήποτε εκτός ενώπιον των Κυπριακών Δικαστηρίων, αναφορικά ή/και σε σχέση ή/και όσον αφορά ή/και προς υποστήριξη των ισχυριζόµενων δικαιωµάτων της τα οποία προκύπτουν από τη συζυγική της σχέση µε τον σύζυγο της, Καθ' ου η αίτηση 3, ή/και από τη διαδικασία διαζυγίου η οποία ενδέχεται να περιλαµβάνει θέµατα τα οποία εµπίπτουν εντός των Άρθρων 3 (1Α) ή/και 3

(4)του Περί Διεθνών Εµπιστευµάτων Νόµου 1992, Ν. 69

(1)/1992 (όπως τροποποιήθηκε) ή/και εντός της εµβέλειας του δικαίου που διέπει το Εµπίστευµα «ΤΗΕ ΕΜD TRUST» ή/και των ρητρών που αφορούν τη δικαιοδοσία που περιλαµβάνονται στο Ιδρυτικό Έγγραφο (DECLARATION OF TRUST) δυνάµει του οποίου ιδρύθηκε το Εµπίστευµα «ΤΗΕ ΕΜD TRUST» ή/και εντός του Άρθρου 12 Α και 12 Β του Περί Διεθνών Εµπιστευµάτων Νόµου 1992, Ν. 69

(1)/1992 (όπως τροποποιήθηκε), αναφορικά ή/και σε σχέση µε το Εµπίστευµα «ΤΗΕ ΕΜD TRUST» ή/και τα οποία σχετίζονται µε περιουσία ή/και περιουσιακά στοιχεία που ανήκουν στο εν λόγω Εµπίστευµα ή/και τον έλεγχο ή/και την κυριότητα αυτών µέχρι την τελική εκδίκαση της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθµό Εναρκτήριας Κλήσης ή/και µέχρι νεότερων οδηγιών ή/και οποιουδήποτε άλλου διατάγµατος του Δικαστηρίου. Β. Προσωρινό διάταγµα του Δικαστηρίου δια του οποίου να διατάττεται, απαγορεύεται και εµποδίζεται η Καθ' ης η αίτηση 1 από του να εγείρει ή/και προωθεί ή/και προβάλλει οποιοδήποτε ισχυρισµό είτε µέσω οποιουδήποτε δικογράφου ή οποιασδήποτε νοµικής έγγραφης πρότασης ή/και εγγράφου καταχωρηµένου στην υπόθεση µε αριθµό ZC16D00016 που εκκρεµεί στο High Court of Justice, Family Division του Ηνωµένου Βασιλείου ή/και σε οποιοδήποτε Δικαστήριο οπουδήποτε στον κόσµο είτε άλλως πώς σε σχέση ή/και αναφορικά µε το Εµπίστευµα «ΤΗΕ ΕΜD TRUST» ή/και σε σχέση ή/και αναφορικά µε οποιαδήποτε διαφοροποίηση ή/και τροποποίηση του Εµπιστεύµατος «ΤΗΕ ΕΜD TRUST» ή/και της περιουσίας του εν λόγω Εµπιστεύµατος ή/και των περιουσιακών στοιχειών που σχετίζονται ή/και συνδέονται άµεσα ή έµµεσα ή/και αφορούν το εν λόγω Εµπίστευµα µέχρι την τελική εκδίκαση της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθµό Εναρκτήριας Κλήσης ή/και µέχρι νεότερων οδηγιών ή/και οποιουδήποτε άλλου διατάγµατος του Δικαστηρίου. Γ. Ενδιάµεσες οδηγίες όπως η Αιτήτρια παραλείψει να καταχωρίσει εµφάνιση ή/και όπως µη λάβει οποιοδήποτε διάβηµα στην υπόθεση µε αριθµό ZC16D00016 που εκκρεµεί στο High Court of Justice, Family Division του Ηνωµένου Βασιλείου, µέχρι την τελική εκδίκαση της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθµό Εναρκτήριας Κλήσης ή/και µέχρι νεότερων οδηγιών ή/και οποιουδήποτε άλλου διατάγµατος του Δικαστηρίου. Δ. Οιοδήποτε άλλο διάταγµα ή και θεραπεία ήθελε κρίνει ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις το Δικαστήριο. Ε. Δικηγορικά έξοδα και Φ. Π. Α.». 3. Η Αίτηση στηρίζεται: «... στον Περί Διεθνών Εµπιστευµάτων Νόµο του 1992 (Ν. 69

(1)/1992) ως έχει τροποποιηθεί µε ιδιαίτερη µνεία στα άρθρα 2, 3, 4, 11 Α, 12 Α, 12 Β και 12 Γ, στον Περί Επιτρόπων Εµπιστευµάτων Νόµο (Κεφ. 193), στους Θεσµούς Πολιτικής Δικονοµίας Δ.1 Θ.2, Δ.48 Θ.1-9, Δ.55, Δ.63, Δ.64, στον περί Πολιτικής Δικονοµίας Νόµο (Κεφ.6), άρθρα 4, 5, 6, 9, επί των άρθρων 2, 29, 30, 31 και 32 του Περί Δικαστηρίων Νόµου, Ν.14/1960, στο άρθρο 30 του Συντάγµατος της Κυπριακής Δηµοκρατίας, στις αρχές του κοινοδικαίου (Common Law) και της επιείκειας (Equity), στη Νοµολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και στις συµφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου.».

1. Η Αίτηση, υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του κ. Αναστάσιου Νικολάου, ημερομηνίας 13/07/2017, διοικητικού σύμβουλου της μοναδικής αξιωματούχου της Αιτήτριας, Executive Management Ltd.
2. Το πραγματικό υπόβαθρο του Αιτήματος, ως προκύπτει από την προαναφερόμενη ένορκη δήλωση του κ. Αναστάσιου Νικολάου, σε γενικές γραμμές, έχει ως εξής. Η Αιτήτρια, EMD Trust Ltd (Κυπριακή εταιρεία), σύμφωνα με την μαρτυρία, είναι, δυνάμει έγγραφης δήλωσης εμπιστεύματος ημερομηνίας 01/07/2007 μεταξύ της και της εμπιστευματοπάροχου («settlor») Nirmala Devi Sharma, επίτροπος («trustee») του εμπιστεύματος «The EMD Trust» (στο εξής καλούμενο «το Εμπίστευμα»), το οποίο και διαχειρίζεται αποκλειστικά από της σύστασης του, με δικαιούχους (πλέον, μετά και τον θάνατο του Mohon Lai Sharma) τους Καθ' ων η Αίτηση 2, 3, 4 και 5, οι οποίοι, σε κάθε ουσιώδη προς την Αγωγή αυτή χρόνο, είχαν την κατοικία τους εκτός της Δημοκρατίας και συγκεκριμένα στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η περιουσία του εμπιστεύματος, περιλαμβάνει το συνολικό εκδοθέν μετοχικό κεφάλαιο της Lali Enterprses Ltd (Λιβεριανή εταιρεία). Σύμφωνα με την δήλωση εμπιστεύματος, το δίκαιο που διέπει το Εμπίστευμα είναι το Κυπριακό και όλα τα δικαιώματα, ερμηνεία και εφαρμογή του, υπόκεινται στην δικαιοδοσία και θα ερμηνεύονται σύμφωνα με την νομοθεσία της Κυπριακής Δημοκρατίας.
3. Η Καθ' ης η Αίτηση 1, είναι η σύζυγος του Καθ' ου η Αίτηση 3 και μεταξύ των δύο τους, εκκρεμεί δικαστική διαδικασία ενώπιον του High Court of Justice, Family Division του Ηνωµένου Βασιλείου, δια της οποίας η Καθ' ης η Αίτηση 1 αξιώνει: «ότι το Εμπίστευμα είναι ένας γαμήλιος συμβιβασμός (nuptial settlement) που δύναται να διαφοροποιηθεί βάση του s. 24

(1)(c) της πράξης Matrimonial Causes Act

1. Όλα τα περιουσιακά στοιχεία που κατέχονται από την Lali Enterprises Ltd περιήλθαν στο Εμπίστευμα κατά την διάρκεια του γάμου. Το Εμπίστευμα είχε συσταθεί κατά την διάρκεια του γάμου με δικαιούχο τον Καθ' ου η Αίτηση 3 και όταν ήταν γνωστό ότι ήταν παντρεμένος με την Καθ' ης η Αίτηση
2. . Σημαντικά περιουσιακά στοιχεία προστέθηκαν στο Εμπίστευμα κατά την διάρκεια του γάμου τους, και άλλα περιουσιακά στοιχεία αναπτύχθηκαν και ενισχύθηκαν, και τα οποία παρείχαν και συνεχίζουν να παρέχουν όφελος στον Καθ' υ η Αίτηση 3 και την Καθ' ης η Αίτηση 1.» ή εναλλακτικά, «ότι η περιουσία που βρίσκεται επί της οδού 30Α Stadbroke Drive, που προοριζόταν ως η συζυγική κατοικία τους, αποτελεί ένα ξεχωριστό γαμήλιο συμβιβασμό (nuptial settlement) εντός του Εμπιστεύματος.» και στην οποία η Αιτήτρια έχει συνενωθεί ως διάδικος με διάταγμα του εν λόγω Δικαστηρίου την 27/04/
4. Είναι προφανές, ότι, έκδοσης των αιτούμενων υπό τα στοιχεία Α και Β (ανωτέρω) διαταγμάτων, θα ισοδυναμούσε -τουλάχιστον- με αναστολή της δικαστικής διαδικασίας που εκκρεμεί ενώπιον του High Court of Justice, Family Division του Ηνωµένου Βασιλείου. Αιτήματα για την έκδοση διαταγμάτων αυτού του τύπου, -γνωστά ως «αντιαγωγικά» («anti-suit»)-, ακριβώς λόγω του ότι αφορούν την παρεμπόδιση χρησιμοποίησης της δικαιοδοσίας αλλοδαπού Δικαστηρίου, εξετάζονται «με πάρα πολύ μεγάλη προσοχή και με την ανάλογη ευαισθησία και αβρότητα στις δικαστικές διαδικασίες άλλων χωρών και του κινδύνου να στερηθεί ο εναγόμενος του δικαιώματος του να έχει απρόσκοπτη πρόσβαση στο Δικαστήριο» (βλ Ευγένιος Ζήνωνος ν Ελένης Ζησάκη

(2009)1 Α.Α.Δ. 661, το σύγγραμμα των έντιμων Γ. Ερωτοκρίτου και Π. Αρτέμη, πρώην Δ. Α. Δ., Διάταγματα, στις σελίδες από 183 έως 188, υπό την θεματική ενότητα «Διατάγματα για παρεμπόδιση έγερσης αγωγής ή άλλης διαδικασίας κυρίως στο εξωτερικό (Restraining legal proceedings / Anti-suit injunctions)» και το The White Book, έκδοσης 2004, στον Τόμο Ι, την παράγραφο 25.1.12). 8. Η Αίτησης, που αποσκοπεί στην έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων, έχει υποβληθεί μονομερώς. 9. Ενδιάμεσα διατάγματα, δύναται να εκδοθούν και μονομερώς, κατ' επίκληση των προνοιών του Άρθρου 9

(1)του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6: «Κάθε διάταγμα, το οποίο το Δικαστήριο έχει εξουσία να εκδόσει δύναται, όταν αποδειχθεί το κατεπείγον ή άλλες ιδιαίτερες περιστάσεις, να εκδοθεί με αίτηση του ενός από τους διαδίκους χωρίς ειδοποίηση στον άλλο.». Όπως έχει νομολογηθεί, το υπαρκτό του στοιχείου του κατ' επείγοντος ή άλλες εξαιρετικές περιστάσεις, αποτελεί προϋπόθεση για την επίκληση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. Η παροχή θεραπείας, χωρίς να ακουσθεί η πλευρά εναντίον της οποίας αυτή στρέφεται, συνιστά παρέκκλιση από τους κανόνες της φυσικής δικαιοσύνης και τα ευρύτερα συνταγματικά θέσμια και δικαιολογείται μόνο σε εξαιρετικές περιστάσεις όπου η ανάγκη είναι τόσο επείγουσα ώστε να μην παρέχεται χρόνος για ειδοποίηση της άλλης πλευράς χωρίς να διακινδυνεύεται η όλη εξασφάλιση η οποία επιδιώκεται (ήτοι, η αποτελεσματικότητα της αιτούμενης θεραπείας) (βλ. Έλενα Αμβροσιάδου ν Martin Coward, Εφέσεις Αρ. 3/2011 και 4/2011, ημερομηνίας 15/01/2013, Re Έλενα Κυριάκου

(2010)1 Α.Α.Δ. 1332 και Re Βαλεντίνα Θεοφάνους

(2010)1 A.A.Δ. 234). 10. Συνεπώς, το Δικαστήριο, μπορεί να αναλάβει δικαιοδοσία και να εκδώσει προσωρινό διάταγμα μονομερώς (ήτοι στην απουσία του καθ' ου η αίτηση διαδίκου), μόνο στην περίπτωση όπου καταδειχθούν ένα ή και τα δύο προαναφερόμενα στοιχεία (του κατ' επείγοντος και των εξαιρετικών περιστάσεων). Εντούτοις, ως έχει νομολογηθεί, η στοιχειοθέτησή τους και η συνακόλουθη απόδοση δικαιοδοσίας στο Δικαστήριο, δεν δεσμεύει το Δικαστήριο όπως προχωρήσει και εξετάσει την αίτηση μονομερώς. Όπως αναφέρθηκε από τον έντιμο, Δ. Α. Δ. (ως ήταν τότε), Κ. Κληρίδη, στην υπόθεση Re Brookemil Ltd

(2012)1 Α.Α.Δ. 897 -με αναφορά στις διατάξεις του Άρθρου 9

(1)του Κεφ. 6 και της σχετικής Δ.48 κ. 8

(3)των Θ. Π. Δ. και με παραπομπή στην απόφαση του Εφετείου στην υπόθεση Cyprus Sulphur κ. α. v Παραρλάμα Λτδ

(1990)1 Α.Α.Δ. 1051-: «Η διαπίστωση της ύπαρξης του στοιχείου του κατεπείγοντος ή άλλων ιδιαίτερων περιστάσεων δίδει απλά στο Δικαστήριο τη δυνητική εξουσία, τη διακριτική ευχέρεια όπως προχωρήσει μονομερώς, αν κρίνει τούτο σκόπιμο. Πέραν του ίδιου του λεκτικού του Άρθρου 9

(1), του Κεφ. 6, στο οποίο αναφέρθηκα προηγουμένως, ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει και στις επίσης προαναφερθείσες πρόνοιες των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και συγκεκριμένα της Διαταγής 48 κ.8

(3)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, το κείμενο της οποίας έχει ως εξής: "

(3)The Court or Judge dealing with an application made ex parte may direct that it be made by summons with notice to such persons as the Court or Judge may think hit." Είναι επομένως και από το κείμενο αυτής της δευτερογενούς νομοθετικής πρόνοιας καθαρό ότι, το Δικαστήριο που επιλαμβάνεται αίτησης η οποία υποβάλλεται μονομερώς, δύναται να δώσει οδηγίες όπως δοθεί ειδοποίηση προς οποιαδήποτε πρόσωπα ήθελε κρίνει πρέπον. Στη γνωστή υπόθεση Cyprus Sulphur and Copper Co. Ltd κ.ά. ν. ΠΑΡΑΡΛΑΜΑ ΛΤΔ

(1990)1 Α.Α.Δ. 1051, το Ανώτατο Δικαστήριο επιλήφθηκε ως Εφετείο του θέματος κατά πόσο, εάν ικανοποιείται η προϋπόθεση περί κατάδειξης του στοιχείου του κατεπείγοντος, τότε το Δικαστήριο υποχρεούται να προχωρήσει και εξετάσει την ουσία της αίτησης, μονομερώς. Το Εφετείο απάντησε αρνητικά αυτό το ερώτημα, τονίζοντας τα ακόλουθα, στη σελίδα 1066 του Τόμου Αποφάσεων: "Τόσον η παράγραφος

(1)του Άρθρου 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, όσο και η παράγραφος

(3)του θ.8 της Δ.48, μιλούν με γλώσσα διάφορη και δεικνύουν προς την αντίθετη κατεύθυνση. Ο πρωτόδικος Δικαστής διατηρεί την ευχέρεια να ασκήσει τη διακριτική του εξουσία εάν θα προχωρήσει με τη μονομερή αίτηση, ή εάν θα δώσει οδηγίες για αίτηση με κλήση και ειδοποίηση προς την άλλη πλευρά. Το θέμα που εγείρεται είναι: Με βάση τις αρχές ελέγχου της άσκησης διακριτικής εξουσίας από πρωτόδικα Δικαστήρια, πρέπει να επέμβουμε; ..."».

1. Το ζήτημα που εγείρεται με την υπό κρίση Αίτηση δεν είναι απλό και εκ πρώτης όψεως δεν περιστρέφεται μόνο γύρω από τις διατάξεις του περί Διεθνών Εμπιστευμάτων Νόμου του 1992, Νόμος 69(I)/
2. Αφορά, ως έχει προαναφερθεί, κατ' ουσία, την παρεμπόδιση χρησιμοποίησης της δικαιοδοσίας αλλοδαπού Δικαστηρίου και δη στο δικαίωμα της Καθ' ης η Αίτηση 1 να έχει απρόσκοπτη πρόσβαση ενώπιον του High Court of Justice, Family Division του Ηνωµένου Βασιλείου, που έχει ήδη αναλάβει δικαιοδοσία για να εκδικάσει την υπόθεση της, ένεκα του Εμπιστεύματος και της αναγνωρίσεως που αυτό πρέπει τυγχάνει με βάση το διεθνές δίκαιο (βλ. τον ΕΚ 1215/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 12ης Δεκεμβρίου 2012, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (καταργητικός του ΕΚ 44/2001), ο οποίος έχει εφαρμογή από 10/01/2015, το Άρθρο 66 αυτού, τον προαναφερόμενο ΕΚ 44/2001 του Συμβουλίου της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, το Άρθρο 5

(6)και τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου στις υποθέσεις Allianz SpA κ. α. ν West Tankers Inc., C-185/07, 10/02/2009 και Re Gazprom OAO, C-536/2013, 13/05/2015). Με την προσοχή να εστιάζεται, στο κατά πόσο, υπό τις περιστάσεις, μπορεί, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, να τύχει εφαρμογής το αγγλικό δίκαιο (lex fori), ανεξαρτήτως του γεγονότος ότι το Εμπίστευμα διέπεται από τις πρόνοιες του Κυπριακού δικαίου (βλ. τον Περί της Συμβάσεως της Χάγης περί του Νόμου που Εφαρμόζεται σε Εμπιστεύματα και περί της Αναγνώρισης Αυτών (Κυρωτικός) Νόμος του 2017, Νόμος 4(ΙΙΙ)/2017 και ειδικότερα τα Άρθρα 6, 8 και 15 αυτού, και την απόφαση του Αγγλικού Εφετείου στην υπόθεση Floros Charalambous v Martha Joannou Charalambous [2004] EWCA Civ 1030). Ως εκ της πολυπλοκότητας του ζητήματος και της φύσης και δραστικότητας των αιτούμενων διαταγμάτων, ακόμη και εάν οι περιστάσεις είναι τέτοιες που θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν την εκδίκαση αυτής της Αίτησης μονομερώς, θεωρώ ορθό, το Δικαστήριο να αναμένει να εκδικάσει την Αίτηση αυτή, αφότου ειδοποιηθούν για αυτήν και οι αντίδικοι, της Αιτήτριας, διάδικοι (βλ. Re Brookemil Ltd

(2012)1 Α.Α.Δ. 897).

1. Κατ' ακολουθίαν των όσων έχουν προαναφερθεί, δίδονται οδηγίες όπως η Αίτησης αυτή, γίνει διά κλήσεως, με ειδοποίηση όλων των Καθ' ων η Αίτηση. Ορίζεται για Ακρόαση την 11/09/2017 και ώρα 09:00 π. μ.
2. Τα έξοδα της μέχρι στιγμής διαδικασίας σε ότι αφορά την Αίτηση αυτή, θα ακολουθήσουν το αποτέλεσμα εκδίκασης της ουσίας της. (Υπ.) __________________________ ΜΙΧΑΛΗΣ Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο