LONG BEACH HOLIDAY APARTMENTS LTD κ.α. ν. ΚΛΕΟΒΟΥΛΟΣ ΠΑΠΑΛΟΪΖΟΥ κ.α., Αγωγή υπ' αρ.: 842/2016, 1/8/2017

(4)(β) του περί Δικαστηρίωv Νόμoυ τoυ 1960, Νόμος 14/

1. Επιλαμβάνομαι της υπό κρίση Αιτήσεως, εκτός κανονικού προγράμματος εργασίας του Δικαστηρίου, λόγω της διακοπής της κανονικής λειτουργίας του για τις θερινές διακοπές (Δ.57 κ. κ. 1 και 2 των Θ. Π. Δ.). Η υπόθεσης αυτή, είναι στο πρόγραμμα εργασίας της έντιμης συναδέλφου Μ. Κ. Λοΐζου, Ε. Δ., η οποία, για λόγους υγείας, απουσιάζει από το Δικαστήριο από χθες, όταν ορισμένη ήταν και η Αίτησης αυτή των Εναγόντων για ακρόαση και η οποία είχε, εκ του προαναφερόμενου λόγου αναβληθεί. Λόγω της φύσης του Αιτήματος και ειδικότερα λόγω του ότι οι Ενάγοντες επικαλούνται το στοιχείο του κατ' επείγοντος ως υπόβαθρο (νομικά και πραγματικά) του, προχώρησα στην ακρόαση της Αίτησης.
2. Με την υπό εξέταση Αίτηση, οι Ενάγοντες, ζητούν από το Δικαστήριο, την έκδοση των ακόλουθων διαταγμάτων: «Α. . το οποίο να εμποδίζει τη μεταβίβαση του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 0/10199, Φ/Σχ. 2-262-371, τμήμα 5, τεμάχιο 200, στην Πύλα της Επαρχίας Λάρνακας (Παλαιότερος Αριθμός Εγγραφής 7427, τεμάχιο 239, Φ/Σχ. 41/26) στο όνομα της Δέσποινας Παπαλοΐζου και της Λιάνας Παπαλοΐζου, μέχρι την τελική εκδίκαση της . αγωγής ή/και μέχρι νεότερων διαταγών από το Δικαστήριο. Β. . το οποίο να διατάζει τον αρμόδιο Επαρχιακό Κτηματολογικό Λειτουργό του Κτηματολογίου Λάρνακας να μην προβεί στην μεταβίβαση του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 0/10199, Φ/Σχ. 2-262-371, τμήμα 5, τεμάχιο 200, στην Πύλα της Επαρχίας Λάρνακας (Παλαιότερος Αριθμός Εγγραφής 7427, τεμάχιο 239, Φ/Σχ. 41/26) στο όνομα της Δέσποινας Παπαλοΐζου και της Λιάνας Παπαλοΐζου, μέχρι την τελική εκδίκαση της . αγωγής ή/και μέχρι νεότερων διαταγών από το Δικαστήριο. Γ. . το οποίο να δεσμεύει το ακίνητο με αριθμό εγγραφής 0/10199, Φ/Σχ. 2-262-371, τμήμα 5, τεμάχιο 200, στην Πύλα της Επαρχίας Λάρνακας (Παλαιότερος Αριθμός Εγγραφής 7427, τεμάχιο 239, Φ/Σχ. 41/26) στο όνομα της Δέσποινας Παπαλοΐζου και της Λιάνας Παπαλοΐζου, μέχρι την τελική εκδίκαση της . αγωγής ή/και μέχρι νεότερων διαταγών από το Δικαστήριο.».
3. Η Αίτηση βασίζεται: «. στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν14/60, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6 (άρθρα 4-9), στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας (Δ.48, Θ. 1-9), στη Νομολογία, στις αρχές της επιείκειας (equity) και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου.».
4. Η Αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκο δήλωση του κ. Αλέξανδρου Χριστοφόρου, που είναι, ως δηλώνει, ένας εκ των διευθυντών των Εναγομένων, ημερομηνίας 28/07/
6. Τα ουσιαστικότερα σημεία της μαρτυρίας του εν λόγω ενόρκως δηλούντος, από τα οποία οδηγούμε, ειδικότερα για λόγους νομικούς, στο να απορρίψω το Αίτημα, είναι τα εξής: i. Το ακίνητο με αριθμό εγγραφής 0/10199, Φ/Σχ. 2-262-371, τμήμα 5, τεμάχιο 200, στην Πύλα της Επαρχίας Λάρνακας (Παλαιότερος Αριθμός Εγγραφής 7427, τεμάχιο 239, Φ/Σχ. 41/26) (στο εξής καλούμενο «το Ακίνητο»), του οποίου η «δέσμευσης» επιδιώκεται, εξακολουθεί να είναι εγγεγραμμένο επ' ονόματι των ιδίων των Εναγόντων / Αιτητών. ii. Ότι, για τα της μεταβίβασης του Ακινήτου επ' ονόματι της Εναγομένης 2 και της Λιάνας Παπαλοΐζου, ελήφθη απόφασης του Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας στα πλαίσια της Αίτησης ΑΕΑ815/2015 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λάρνακας, από 30/06/2017, στην βάση των προνοιών του Μέρος VIB του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965, Νόμος 9/1965, η απόφασης του οποίου δεν φαίνεται να έχει προσβληθεί στη βάση των προνοιών του Άρθρου 51 του Νόμου 9/1965 και του Άρθρου 80 του Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (∆ιακατοχή, Εγγραφή και Εκτίµηση) Νόµος, Κεφ.
7. iii. Ο «αρμόδιος Κτηματολογικός Λειτουργός του Κτηματολογίου Λάρνακας» (ή σε κάθε περίπτωση, ο Διευθυντής του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας) και η Λιάνα Παπαλοΐζου, δεν είναι διάδικοι σε αυτή την Αγωγή.
8. Οι λόγοι για την απόρριψη της Αίτησης: i. Σε ότι αφορά το αιτητικό υπό το στοιχείο Γ της Αίτησης, από την στιγμή που το Ακίνητο δεν είναι εγγεγραμμένο στο όνομα της Εναγομένης 1 και της Λιάνας Παπαλοΐζου, το αιτούμενο διάταγμα «δέσμευσης του στο όνομα» των εν λόγω προσώπων, δεν μπορεί να δοθεί. Σε ότι αφορά το γεγονός ότι, η Λιάνα Παπαλοΐζου, δεν είναι διάδικος σε αυτή την Αγωγή, επιπρόσθετος λόγος, σε κάθε περίπτωση, για την μη έκδοση του αιτούμενου, ως προαναφέρθηκε, διατάγματος, αναφέρομαι στην συνέχεια. Λόγος περαιτέρω απόρριψης, τόσο του υπό αναφορά αιτητικού υπό το στοιχείο Γ της Αίτησης, όσο και του αιτητικού υπό το στοιχείο Α της Αίτησης, τον οποίο αναλύω αμέσως μετά, είναι επίσης και το γεγονός, ότι, το αιτούμενο διάταγμα δεν απευθύνεται εναντίον οποιουδήποτε προσώπου, ώστε, ως προσωρινό ενδιάμεσο διάταγμα να επενεργεί in personam. ii. Σε ότι αφορά το αιτητικό υπό το στοιχείο Α της Αίτησης, το διάταγμα που οι Ενάγοντες αιτούνται με αυτό, ως έχει προαναφερθεί, δεν απευθύνεται εναντίον οποιουδήποτε προσώπου, ώστε, ως προσωρινό ενδιάμεσο διάταγμα να επενεργεί in personam. Το προσωρινό διάταγμα, δεν συνιστά εμπράγματο βάρος επί του ακινήτου (in rem) στο οποίο αναφέρεται, αλλά συνιστά προσωποπαγή υποχρέωση του προσώπου προς το οποίο απευθύνεται το διάταγμα, στο οποίο (πρόσωπο) απαγορεύει από του να πράξει κάτι (in personam). Ως εκ τούτου, προσωρινό διάταγμα που να επενεργεί μόνον επί του ακινήτου (in rem), δεν μπορεί να εκδοθεί (βλ. Προκόπης Μελανθίου ν Μελάνθης Μελανθίου

(2011)1 Α.Α.Δ. 2342). Σε ότι αφορά και πάλι το γεγονός ότι, η Λιάνα Παπαλοΐζου, δεν είναι διάδικος σε αυτή την Αγωγή, επιπρόσθετος λόγος, σε κάθε περίπτωση, για την μη έκδοση του αιτούμενου, ως προαναφέρθηκε, διατάγματος, αναφέρομαι στην συνέχεια. iii. Ο «αρμόδιος Κτηματολογικός Λειτουργός του Κτηματολογίου Λάρνακας» (ή σε κάθε περίπτωση, ο Διευθυντής του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας) και η Λιάνα Παπαλοΐζου, δεν είναι διάδικοι σε αυτή την Αγωγή. Ο γενικός κανόνας, σε ότι αφορά το θέμα της έκδοσης ενδιάμεσων διαταγμάτων εναντίον προσώπων που δεν είναι διάδικοι σε δικαστική διαδικασία, διατυπώθηκε στην υπόθεση Iverson v Harris

(1802)7 Ves 251, 32 ER 102, όπου ο Λόρδος Eldon LC, είχε αναφέρει ότι, το Δικαστήριο δεν έχει εξουσία: « . to hold a man bound by an injunction, who is not a party in the cause for the purpose of the cause» και ότι, «you cannot have an injunction except against a party to the suit» [[i]]. Η ίδια αρχή επαναλήφθηκε από τον Λόρδο Farwell LJ στην υπόθεση Brydges v Brydges [1909] 187, 191 [[ii]], ως εξής: «. But the Court has no jurisdiction, inherent or otherwise, over any person other than those properly brought before it as parties or as persons treated as if they were parties under statutory jurisdiction (e. g., persons served with notice of an administration decree or in the same interest with a defendant appointed to represent them), or persons coming in and submitting to the jurisdiction of their own free will, to the extent to which they so submit (e. g., creditors of a bankrupt executor, who has carried on business under a power in the will, coming in to claim against the testator' sestate in order to obtain subrogation to the executor's right of indemnity). But the Courts have no jurisdiction to make orders against persons not so before them merely because an order made, or to be made, may or will be ineffectual without it. Even in the case of an injunction Lord Eldon says in Iverson v. Harris (

(1802)7 Ves 251 at 156 - 257, 32 ER 102 at 104): "I have no conception, that it is competent to this Court to hold a man bound by an injunction, who is not a party in the cause for the purpose of the cause. The old practice was that he must be brought into Court, so as according to the ancient laws and usages of the country to be made a subject of the writ"». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου). Η υπό συζήτηση αρχή, έχει υιοθετηθεί και στην Κύπρο από το Ανώτατο Δικαστήριο. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Heli-Air (Egypt) J.S.C. v Drescher and Another

(1988)1 C.L.R. 234, Αναφορικά με την Αίτηση της Nicolaou Bros Tourist Enterprises Ltd για Παραχώρηση Άδειας για Υποβολή Αίτησης για Ένταλμα της φύσης Certiorari, Αίτηση Αρ. 94/98

(1999)1 Α.Α.Δ. 201, Αναφορικά με την Αίτηση των Εταιρειών Fastact Developments Ltd και Eva Investments Ltd για Παραχώρηση Άδειας για Υποβολή Αίτησης για Ένταλμα της φύσης Certiorari, Αίτηση Αρ. 17/2002

(2002)1 Α.Α.Δ. 543 και Πρόδρομος Κωνσταντίνου Λτδ ν Του Πλοίου "Nikolay Markin" και άλλων

(1995)1 C. L. R.

1. Χαρακτηριστικά είναι τα όσα αναφέρθηκαν από τον έντιμο, Δ. Α. Δ. Δ. (ως ήταν τότε), Χατζηχαμπή στην υπόθεση Fastact ανωτέρω [[iii]]: «Επανερχόμενος στην υπόθεση Masri παρατηρώ ότι το διάταγμα όπως και στην υπόθεση Nicolaou δεν μπορεί να στρέφεται εναντίον του τρίτου προσώπου ως να ήτο διάδικος, αλλά μπορεί μόνο να στραφεί εναντίον του εναγόμενου ως διάδικου και να επεκτείνεται σε περιουσία που βρίσκεται στα χέρια τρίτου προσώπου ως καταπιστευματοδόχου για τον εναγόμενο ως πραγματικό (beneficial) ιδιοκτήτη δεσμεύον το τρίτο πρόσωπο εφόσον επιδίδεται σε αυτό». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου). Εντούτοις, σημειώνω, εδώ, και τα όσα αναφέρονται για το ζήτημα, στο σύγγραμμα των έντιμων Δ. Α. Δ., Γ. Ερωτοκρίτου και Π. Αρτέμη, Διατάγματα, σελίδες από 43 έως 46, υπό την θεματική ενότητα «Έκδοση διατάγματος εναντίον μη διαδίκου», από τα οποία αφήνεται να νοηθεί, ότι, είναι ανοικτό το ενδεχόμενο να υπάρχουν περιπτώσεις όπου το Δικαστήριο μπορεί να εκδώσει διάταγμα εναντίον μη διαδίκου, εκεί «που υπάρχουν σαφείς ενδείξεις ότι αυτός προτίθεται να βοηθήσει τον εναγόμενο να παραβεί το διάταγμα» (βλ. ειδικότερα τα αναφερόμενα στις σελίδες 43 και 44). Που δεν είναι η περίπτωση εδώ, αφού δεν έχει προβληθεί οποιοσδήποτε τέτοιος ισχυρισμός.
2. Κατ' ακολουθία των πιο πάνω, η παρούσα Αίτηση αποτυγχάνει και συνεπώς απορρίπτεται.
3. Καμία διαταγή για έξοδα. (Υπ.) ___________________________ ΜΙΧΑΛΗΣ Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [i] Βλέπε επί αυτού και τις υποθέσεις Venables and another v News Group Newspapers Ltd and others [2001] 1 All E. R. 908 και Marengo v Daily Sketch and Sunday Graphic Ltd [1948] 1 All E. R. 406 H. L. Σχετικές επί του προκείμενου αναφορές γίνονται και στα συγγράμματα Halsbury's Laws of Enagland, 3η Έκδοση, Τόμος 21, παρ. 856 και Kerr On Injunctions, 6η Έκδοση, σελ.
4. [ii] Πιο πρόσφατη επιβεβαίωση του εν λόγω γενικού κανόνα έγινε στην υπόθεση Attorney General v Times Newspapers Ltd [1991] 2 All E. R. 398, H. L., όπου ελέχθη ότι οι θεραπείες της επιείκειας (equity) λειτουργούν in personam. [iii] Κατά την ενάσκηση της πρωτοβάθμιας δικαιοδοσίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Η οποία κατ' έφεση ανετράπη, αλλά για λόγους που αφορούσαν την δυνατότητα έκδοσης προνομιακού ακυρωτικού εντάλματος όταν υπήρχε εναλλακτικό ένδικο μέσο διαθέσιμο για τον αιτητή, και όχι για την ορθότητα της προσέγγισης επ' αυτού του ζητήματος. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο