← Κύπρος

HELLENIC BANK PUBLIC COMPANY LTD ν. DENNIS AUDIE ALEXANDER κ.α., Αρ. Αγωγής: 770/2012, 31/8/2017

HELLENIC BANK PUBLIC COMPANY LTD ν. DENNIS AUDIE ALEXANDER κ.α., Αρ. Αγωγής: 770/2012, 31/8/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2017:A110 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛAΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: X. Μαλαχτού, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 770/2012 Mεταξύ: HELLENIC BANK PUBLIC COMPANY LTD Eνάγουσας -και- DENNIS AUDIE ALEXANDER

  1. ANDREI GEORGETA
  2. P. KOSHIAS DEVELOPERS LTD Eναγομένων ------------------------- Ημερ.: 31.8.2017 Για την Ενάγουσα: κ. Μ. Κυριακίδης και κα Γ. Καραμαλλή για Χάρης Κυριακίδης ΔΕΠΕ Για τους Εναγόμενους 1 και 2: κ. Α. Θ. Μαθηκολώνης Α Π Ο Φ Α Σ Η Α. Η Δικογραφία Η Ενάγουσα Τράπεζα αξιώνει εναντίον των Εναγομένων το ποσό των €643.351,33 πλέον τόκους προς 13% ετησίως επί του ποσού των €629.707,66 από 1.3.2012 μέχρι εξόφλησης με κεφαλαιοποίηση του τόκου την 30.
  3. και 31.12 εκάστου έτους. Οι Εναγόμενοι 1 και 2 ενάγονται ως οι πρωτοφειλέτες δυνάμει δανείου ημερ. 18.6.2008 για το ποσό των €590.000 το οποίο και χρησιμοποίησαν για να αγοράσει ο Εναγόμενος 1 από την Εναγόμενη 3 Εταιρεία μια υπό ανέγερση κατοικία στα Περβόλια της Λάρνακας. Προς εξασφάλιση της αποπληρωμής του δανείου η Εναγόμενη 3 υποθήκευσε την 23.6.2008 με την Υ4330/2008 το τεμάχιο εντός του οποίου ανεγειρόταν η κατοικία, ενώ ο Εναγόμενος 1 εκχώρησε προς όφελος της Τράπεζας τα δικαιώματα του από το αγοραπωλητήριο με την Εναγόμενη 3 έγγραφο. Η συμφωνία δανείου τροποποιήθηκε την 12.10.2009 και ξανά την 24.2.2011 σε σχέση με τους όρους αποπληρωμής προς διευκόλυνση των Εναγομένων 1 και
  4. Ωστόσο, οι τελευταίοι δεν ανταποκρίθηκαν στις υποχρεώσεις τους για αποπληρωμή του δανείου. Η Τράπεζα αφού απέστειλε προειδοποιητικές επιστολές, στην συνέχεια τερμάτισε τη συμφωνία και απαίτησε την εξόφληση του δανείου. Πέραν της χρηματικής αξίωσης εναντίον των Εναγομένων 1 και 2, εναντίον του Εναγόμενου 1 αξιώνεται και αναγνωριστική απόφαση ότι η Τράπεζα έχει υπεισέλθει ως αποκλειστική δικαιούχος των δικαιωμάτων του που απορρέουν από το πωλητήριο έγγραφο και ότι αυτός δεν έχει δικαίωμα να επεμβαίνει ή να κατέχει την αγορασθείσα κατοικία. Θεραπείες όπως τις αξιούμενες εναντίον του Εναγομένου 1 μόνο εκδόθηκαν εκ συμφώνου εναντίον της Εναγομένης 3 την 21.1.2015 (Τεκμ.18) και η εναντίον της υπόθεση έχει διεκπεραιωθεί. Με την Έκθεση Υπεράσπισης τους οι Εναγόμενοι 1 και 2 παραδέχονται ότι υπόγραψαν την συμφωνία δανείου ισχυρίζονται όμως ότι αυτή είναι άκυρη ή ακυρώσιμη. Διατείνονται ότι το έγγραφο της συμφωνίας δανείου ήταν τυποποιημένο και πως οι ίδιοι δεν είχαν την δυνατότητα διαπραγμάτευσης των όρων του. Προσβάλλουν όρους της συμφωνίας δανείου ως καταχρηστικές ρήτρες, ότι είναι αόριστοι ανεφάρμοστοι, παράνομοι και άκυροι. Παραδέχονται ακόμα τη συμφωνία εκχώρησης, προβάλλουν όμως σε σχέση και με αυτή τη θέση ότι είναι άκυρη ή ακυρώσιμη. Περαιτέρω, εγείρουν τη θέση ότι δεν κατανοούσαν ελληνικά και ότι υπήρχε σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ τους και της Τράπεζας και καθήκον πίστης της τελευταίας προς τους ιδίους. Προβάλλεται ακόμα η πιο κάτω συγκεκριμένη εκδοχή: Ότι ο Εναγόμενος 1 προτού αγοράσει την κατοικία επισκέφθηκε την Τράπεζα και συνομίλησε με την αρμόδια υπάλληλο κάποια Έμιλη Παστελλίδου. Ζήτησε πληροφόρηση κατά πόσο θα μπορούσε να εγκριθεί δάνειο για τον ίδιο για να αγοράσει την επίδικη κατοικία. Πληροφόρησε την Παστελλίδου ότι είχε στο παρελθόν υποβληθεί σε εγχείρηση ανοιχτής καρδίας και δεν θα μπορούσε να καταρτίσει ασφάλεια ζωής. Η Παστελλίδου του παρέστησε ότι το δάνειο θα ήταν διάρκειας 30 ετών και ότι θα καταβάλλονταν μόνο οι τόκοι. Περαιτέρω πως θα έπρεπε πρώτα να αγοράσει το ακίνητο και να καταβάλει προκαταβολή 20% του τιμήματος, ώστε το δάνειο να εγκριθεί χωρίς την ανάγκη σύναψης ασφάλειας ζωής. Ο Εναγόμενος 1 βασιζόμενος στις πιο πάνω παραστάσεις προχώρησε στην αγορά της κατοικίας και επισκέφθηκε την Παστελλίδου για να προχωρήσει η Τράπεζα στην παραχώρηση του δανείου. Τότε η Παστελλίδου τον πληροφόρησε ότι θα έπρεπε να περάσει ιατρικές εξετάσεις και να συνάψει ασφάλεια ζωής για το ποσό των €600.
  5. Περαιτέρω ότι το δάνειο δεν θα μπορούσε να παραχωρηθεί με τους όρους που είχαν αναφερθεί προηγουμένως. Ο Εναγόμενος διαμαρτυρήθηκε γιατί θα έχανε την προκαταβολή που πλήρωσε για την κατοικία και, υπό το βάρος των περιστάσεων, ακολούθησε την εισήγηση της Παστελλίδου όπως το δάνειο γίνει τόσο στο όνομα του όσο και στο όνομα της φίλης του Εναγόμενης 2 και να γίνει ασφάλεια ζωής €100.000 για τον ίδιο χωρίς ιατρική εξέταση και €500.000 για την Εναγόμενη 2 κατόπιν ιατρικής εξέτασης. Η Παστελλίδου παρέστησε στους Εναγόμενους ότι δεν θα υπήρχε πρόβλημα ή ρίσκο για την Εναγόμενη 2 αφού το δάνειο εξασφαλίζετο με την υποθήκευση της κατοικίας. Ανταπαιτούν οι Εναγόμενοι 1 και 2 δήλωση ότι η επίδικη συμφωνία είναι ακυρώσιμη ή και όπως ακυρωθεί από το Δικαστήριο. Β. Το Μαρτυρικό Υλικό Η Τράπεζα κάλεσε πέντε μάρτυρες και παρουσίασε μεγάλο αριθμό Τεκμηρίων για να αποδείξει την υπόθεση της, ενώ από πλευράς Υπεράσπισης κανένας μάρτυρας δεν παρουσιάστηκε. Ήταν δικαίωμα των Εναγομένων να μην μαρτυρήσουν στην υπόθεση τους, και να μην παρουσιάσουν άλλη μαρτυρία. Το γεγονός καταγράφεται για να επισημανθεί ότι δόθηκε σε αυτούς κάθε δυνατότητα για να εμφανιστούν στην ακρόαση της αγωγής. Πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας την 1.7.2016, η εκδίκαση της υπόθεσης είχε επανειλημμένα αναβληθεί κατόπιν αιτήματος της υπεράσπισης για λόγους που αφορούσαν την υγεία του Εναγόμενου
  6. Αυτό έγινε στις 13.5.2015, 24.9.2015, 9.12.2015, 16.3.2016 και 1.6.
  7. Μετά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας και την ολοκλήρωση της υπόθεσης της Τράπεζας την 15.12.2016 η ακρόαση αναβλήθηκε για τις 13.1.2017, 17.2.2017, 25.4.2017 και 2.5.2017 χωρίς να παρουσιαστούν οι Εναγόμενοι για να δώσουν μαρτυρία. Γ. Οι Συνθήκες Υπογραφής της Συμφωνίας Στεγαστικού Δανείου και των Τροποιητικών Συμφωνιών Η Έμιλη Παστελλίδου (Μ.Ε.3) (γραπτή δήλωση - Τεκμ.28) ήταν κατά το χρόνο υπογραφής των επίδικων συμφωνιών η υπεύθυνη του υποκαταστήματος της Τράπεζας της οδού Ερμού στη Λάρνακα. Η Παστελλίδου ήταν αυτή που αξιολόγησε το αίτημα του Εναγόμενου 1 ημερ. 12.5.2008 (Τεκμ.29). Η ίδια εισηγήθηκε την έγκριση του αιτήματος του, όταν όμως ο Εναγόμενος 1 εξετάστηκε ιατρικά προέκυψε ότι είχε σοβαρά καρδιακά προβλήματα και δεν μπορούσε να συναφθεί ασφάλεια ζωής ως εξασφάλιση της αποπληρωμής του δανείου. Η Παστελλίδου ενημέρωσε τον Εναγόμενο 1 πως δεν μπορούσε να δανειοδοτηθεί, αναφέροντας του ότι η Τράπεζα θα μπορούσε να εξετάσει ξανά το ενδεχόμενο δανειοδότησης του κάτω από άλλους όρους, όπως η προσθήκη ενός ακόμη πρωτοφειλέτη. Η Παστελλίδου δεν εισηγήθηκε την Εναγόμενη
  8. Ακολούθησε την 28.5.2008 νέο αίτημα από αμφότερους τους Εναγόμενους 1 και 2 (Τεκμ.30) που εγκρίθηκε και χορηγήθηκε το επίδικο δάνειο. Η χειρόγραφη διόρθωση στην συμφωνία του δανείου (Τεκμ.3) και στην επιστολή έγκρισης (Τεκμ.4) έγινε από την ίδια σε πρόδηλο τυπογραφικό λάθος. Η Παστελλίδου απέρριψε τη θέση που της υποβλήθηκε ότι τον Ιούνιο του 2007 είχε προσεγγιστεί από τον Εναγόμενο 1 για να δανειοδοτηθεί, επιμένοντας ότι αυτό έγινε τον Μάϊο του
  9. Οι αποδείξεις πληρωμής από τον Εναγόμενο 1 προς την Εναγόμενη 3 ημερ. 29.5.2007 και 19.7.2007 για €5.000 και €38.000 αντίστοιχα (Τεκμ.31) δεν συνδυάζονται χρονικά με το χρόνο που ο Εναγόμενος 1 προσέγγισε την Τράπεζα. Τις προσκόμισε τον Μάιο του 2008 όταν του ζητήθηκε να παρουσιάσει την απαιτούμενη, βάση των οδηγιών της Κεντρικής Τράπεζας, συνεισφορά του του 20% στην απόκτηση της κατοικίας. Σε σχέση με την ισχυριζόμενη συνάντηση το 2007, υποβλήθηκαν επιμέρους θέσεις προς την Παστελίδου τις οποίες η μάρτυρας απόρριψε. Όλες οι θέσεις παρέμειναν ατεκμηρίωτες αφού η υπεράσπιση δεν παρουσίασε μαρτυρία προς υποστήριξη τους. Λεπτομερής αναφορά συνεπώς περιττεύει. Η βασική θέση πως ο Εναγόμενος 1 είχε στη βάση των παραστάσεων της Παστελλίδου προχωρήσει και δεσμευτεί με την αγορά της κατοικίας και δεν είχε διαπραγματευτική ισχύ κατά τη σύναψη του δανείου καταρρίπτεται αφού, έστω και αν έδωσε €43.000 προκαταβολή, η συμφωνία αγοράς της κατοικίας υπογράφηκε την 6.6.2008 (Τεκμ.10). Ακόμα και στο σχέδιο συμφωνίας που παρουσιάστηκε στην Τράπεζα (Τεκμ.32) παρά το ότι δεν αναφερόταν συγκεκριμένη ημερομηνία καταγράφετο το έτος
  10. Η Ξένια Χρήστου (Μ.Ε.1) (γραπτή δήλωση - Τεκμ.1) είναι υπάλληλος της Τράπεζας από το 1989 και στους ουσιώδεις για την παρούσα αγωγή χρόνους εργαζόταν στο Τμήμα Δανειοδοτήσεων ως λειτουργός πελατείας στο υποκατάστημα της οδού Ερμού. Η Χρήστου παρουσίασε τα σχετικά με την υπόθεση έγγραφα από το αρχείο της Τράπεζας. Η επιστολή έγκρισης της Τράπεζας ημερ. 5.6.2008 (Τεκμ.4) έγινε αποδεκτή και υπογράφηκε από τους Εναγόμενους 1 και 2 στην παρουσία της Χρήστου. Η Χρήστου που την είχε ετοιμάσει υπόγραψε ως λειτουργός πελατείας εκ μέρους της Τράπεζας. Πριν την έγκριση η Χρήστου δεν είχε ανάμειξη στην υπόθεση. Η Συμφωνία Στεγαστικού Δανείου ημερ. 18.6.2008 (Τεκμ.3) υπογράφηκε από τους Εναγόμενους 1 και 2 ενώπιον της Χρήστου, που την προσυπόγραψε ως μάρτυρας των υπογραφών τους. Τα ίδια ισχύουν και για τις τροποποιητικές συμφωνίες ημερ. 12.10.2009 και 24.2.2011 (Τεκμ. 5 και 6 αντίστοιχα). Της δεύτερης τροποποιητικής συμφωνίας είχε προηγηθεί επιστολή έγκρισης της Τράπεζας ημερ. 10.2.2011 (Τεκμ.7) την οποία η Χρήστου είχε υπογράψει εκ μέρους της Τράπεζας και την οποία οι Εναγόμενοι 1 και 2 υπόγραψαν στην παρουσία της αποδεχόμενοι το περιεχόμενο της. Αυθημερόν με τη Συμφωνία Στεγαστικού Δανείου υπογράφηκε από τον Εναγόμενο 1 και η Συμφωνία Εκχώρησης (Τεκμ.9) των δικαιωμάτων του από το αγοραπωλητήριο έγγραφο ημερ. 6.6.2008 (Τεκμ.10) με το οποίο είχε αγοράσει μια κατοικία από την Εναγόμενη 3 Εταιρεία. Ο Εναγόμενος 1 υπόγραψε στην παρουσία της Χρήστου που προσυπόγραψε την Συμφωνία Εκχώρησης ως μάρτυρας της υπογραφής του. Η Γιολάντα Ζαχαρίου (Μ.Ε.6) είναι δικηγόρος από το
  11. Είναι η δικηγόρος που φέρεται να εξήγησε στους Εναγομένους 1 και 2 το περιεχόμενο της Συμφωνίας Στεγαστικού Δανείου ημερ. 18.6.
  12. Στις τέσσερις σελίδες του εγγράφου της Συμφωνίας (Τεκμ.3) υπάρχει σε σφραγίδα δήλωση με την υπογραφή της. Αναφέρεται ότι το έγγραφο έχει επεξηγηθεί πλήρως στους Εναγόμενους 1 και 2 και πως αυτοί εξέφρασαν στη δικηγόρο ότι κατανόησαν πλήρως τον σκοπό του και τις επιπτώσεις των συμβατικών τους υποχρεώσεων προς την Τράπεζα. Ακόμα, η δικηγόρος προσυπόγραψε περαιτέρω έγγραφο ημερ. 18.6.2008 (Τεκμ.14) επί το ότι εξήγησε στους Εναγόμενους 1 και 2 τη Συμφωνία και ακόμη δύο έγγραφα. Η Ζαχαρίου δεν θυμόταν την συγκεκριμένη περίσταση, όποτε όμως καλείτο για να εξηγήσει έγγραφα συστηνόταν στους πελάτες της Τράπεζας, ανάφερνε ότι ήταν δικηγόρος και ρωτούσε αν επιθυμούσαν να τους εξηγήσει τα έγγραφα. Εφόσον απαντούσαν θετικά, τα διάβαζε εξηγώντας από την αρχή μέχρι το τέλος ανελλιπώς όλους τους όρους. Αν υπήρχαν απορίες τις εξηγούσε. Εφόσον οι Εναγόμενοι 1 και 2 υπόγραψαν θα πει πως, είτε δεν είχαν απορίες, είτε ότι είχαν και τους επεξηγήθηκαν. Την Ζαχαρίου προκύπτει να είχε καλέσει στο υποκατάστημα της Τράπεζας η Χρήστου. Ο Αντρέας Παστελλίδης (Μ.Ε.4) είναι δικηγόρος από το
  13. Είναι ο δικηγόρος που φέρεται να εξήγησε στους Εναγόμενους 1 και 2 τις τροποποιητικές συμφωνίες ημερ. 12.10.2009 και 24.2.2011 (Τεκμ. 5 και 6 αντίστοιχα) και προσυπόγραψε και σχετικά προς τούτο έγγραφα (Τεκμ. 14 και 15 αντίστοιχα). Δεν είχε θύμηση των περιπτώσεων, ωστόσο, εφόσον έθεσε την υπογραφή και την σφραγίδα του στα δύο έγγραφα ότι τους τα εξήγησε, σημαίνει ότι πράγματι τους τα είχε εξηγήσει. Σε καμιά περίπτωση δεν θα έθετε την υπογραφή του εάν οι πελάτες της Τράπεζας δεν ήταν παρόντες και πράγματι τους τα είχε εξηγήσει. Οι εξηγήσεις δόθηκαν στην αγγλική την οποία ο Παστελλίδης γνωρίζει αφού σπούδασε νομικά στην Αγγλία. Ο τρόπος που εργάζεται ο Παστελλίδης δεν είναι να μεταφράζει ένα έγγραφο λέξη προς λέξη αλλά να το διαβάζει μόνος ώστε να το κατανοήσει και μετά να επεξηγεί την ουσία κάθε παραγράφου. Στην περίπτωση της 24.2.2011 Παστελλίδης είχε απευθύνει την ίδια ημέρα και επιβεβαιωτική των ενεργειών του επιστολή προς την Τράπεζα (Τεκμ.16). Σε όλες τις περιπτώσεις στο υποκατάστημα της Τράπεζας τον καλούσε η Χρήστου. Η Παστελλίδου επιβεβαίωσε ότι, όπως ο Εναγόμενος 1, και η Εναγόμενη 2 ομιλούσε αγγλικά και πως όλες οι συνομιλίες της με τους Εναγόμενους 1 και 2 γίνονταν στα αγγλικά. Ο Μάμας Καθιτζιώτης (Μ.Ε.5) ήταν μέχρι την 31.12.2011 ο υπεύθυνος του υποκαταστήματος της οδού Ερμού. Επιβεβαίωσε και αυτός ότι και η Εναγόμενη 2 μιλούσε άπταιστα αγγλικά. Δ. Η Αξιολόγηση της Μαρτυρίας Το σύνολο των μαρτύρων έκαμαν θετική εντύπωση στο Δικαστήριο ως μάρτυρες της αλήθειας και η μαρτυρία τους, που παρέμεινε αναντίλεκτη, γίνεται αποδεκτή στην ολότητα της. Το Δικαστήριο αποδέχεται ότι η Παστελλίδου και η Χρήστου μαρτύρησαν τα πραγματικά περιστατικά της υπόθεσης και περίγραψαν τις περιστάσεις κάτω από τις οποίες συνομολογήθηκε η Συμφωνία Στεγαστικού Δανείου και οι τροποποιητικές συμφωνίες κατά τρόπο δίκαιο και αντικειμενικό. Το Δικαστήριο αποδέχεται τη μαρτυρία της Ζαχαρίου στην ολότητα της. Το γεγονός ότι το δικηγορικό γραφείο στο οποίο εργάζεται αναλαμβάνει υποθέσεις της Ενάγουσας Τράπεζας όπως και άλλων τραπεζών, δεν κρίνεται ως παράγοντας που θα μπορούσε να επηρεάσει την αμεροληψία και αντικειμενικότητα της μάρτυρος. Άλλωστε, δεν της υποβλήθηκε πως στην περίπτωση των Εναγομένων 1 και 2 δεν ακολούθησε αυτό που παρουσίασε ως τη πάγια τακτική της όταν καλείτο να εξηγήσει έγγραφα σε πελάτες τραπεζών. Περαιτέρω, το Δικαστήριο αποδέχεται τη μαρτυρία του Παστελλίδη στην ολότητα της. Ο Παστελλίδης είναι πρώτος ξάδελφος του συζύγου της Παστελλίδου, όμως το Δικαστήριο κρίνει ότι αυτό ουδεμία επίδραση είχε στην ειλικρίνεια και αξιοπιστία του μάρτυρα. Άλλωστε, δεν του υποβλήθηκε πως όσα είπε δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Ο Παστελλίδης δεν εκπροσωπεί ως δικηγόρος την Τράπεζα σε υποθέσεις και ούτε είναι πλέον πελάτης της Τράπεζας. Η Χρήστου αναφερόμενη στην επεξήγηση της Συμφωνίας Στεγαστικού Δανείου παρέπεμπε στον δικηγόρο Παστελλίδη. Ο δικηγόρος Παστελλίδης ήταν αυτός που επεξήγησε τις τροποποιητικές συμφωνίες και όχι την αρχική συμφωνία. Πρόδηλα, ίσως λόγω και του χρόνου, η Χρήστου θα πρέπει να σύγχυσε τις περιπτώσεις. Τα όσα ανάφερε σε σχέση με το δικηγόρο Παστελλίδη αφορούν κάποια από τις περιπτώσεις των τροποποιητικών συμφωνιών. Λανθασμένες πρέπει να ήταν και οι οδηγίες του δικηγόρου υπεράσπισης, που αναφερόμενος και αυτός στην Συμφωνία Στεγαστικού Δανείου της υπόβαλε πως ο Παστελλίδης ανάφερε στους Εναγόμενους 1 και 2 μόνο γενικά πράγματα αναφορικά με το δάνειο. Είναι εύρημα του Δικαστηρίου ότι της επίδικης Συμφωνίας Στεγαστικού Δανείου προηγήθηκε το αίτημα των Εναγομένων ημερ. 28.5.2008 και πιο πριν του Εναγόμενου 1 ημερ. 12.5.
  14. Η θέση που υποβλήθηκε για γεγονότα που κατ' ισχυρισμό προηγήθηκαν και φέρουν την Παστελλίδου να προβαίνει σε παραστάσεις και διαβεβαιώσεις προς τον Εναγόμενο 1, απορρίπτεται. Η Παστελλίδου έθεσε υπόψη του Εναγόμενου 1 τις προϋποθέσεις για να μπορεί να εγκριθεί ένα αίτημα δανειοδότησης. Το δεύτερο αίτημα ημερ. 28.5.2008 προήλθε από τους ίδιους τους Εναγόμενους 1 και 2 χωρίς οποιαδήποτε παρέμβαση ή εισήγηση εκ μέρους της Παστελλίδου. Είναι περαιτέρω εύρημα του Δικαστηρίου ότι την 18.6.2008, στο υποκατάστημα της Τράπεζας στην οδό Ερμού στην Λάρνακα, οι Εναγόμενοι 1 και 2, αφού προηγουμένως η δικηγόρος Γιολάντα Ζαχαρίου από τη Λάρνακα τους εξήγησε πλήρως όλους τους όρους και συνέπειες της συμφωνίας δανείου ημερ. 18.6.2008 και αυτοί της δήλωσαν πως είχαν κατανοήσει πλήρως τους σκοπούς και επιπτώσεις του εγγράφου, οικειοθελώς υπόγραψαν την επίδικη Συμφωνία Στεγαστικού Δανείου. Είναι ακόμη εύρημα του Δικαστηρίου ότι την 12.10.2009 και την 24.2.2011 στο υποκατάστημα της Τράπεζας στην οδό Ερμού στην Λάρνακα, οι Εναγόμενοι 1 και 2, αφού προηγουμένως ο δικηγόρος Αντρέας Παστελλίδης από τη Λάρνακα τους εξήγησε πλήρως όλους τους όρους και συνέπειες των τροποποιητικών συμφωνιών ημερ. 12.10.2009 και 24.2.2011 και αυτοί του δήλωσαν πως είχαν κατανοήσει πλήρως τους σκοπούς και επιπτώσεις των εγγράφων, οικειοθελώς υπόγραψαν τις τροποποιητικές συμφωνίες. Ε. Το Δικαίωμα Τερματισμού της Συμφωνίας Στεγαστικού Δανείου Ο τρόπος αποπληρωμής του δανείου προνοείτο στον όρο 4 της Συμφωνίας Στεγαστικού Δανείου. Τροποποιήθηκε με τον όρο 6 της τροποποιητικής συμφωνίας ημερ. 12.10.2009 και για δεύτερη φορά με την τροποποιητική συμφωνία ημερ. 24.2.
  15. Παρά τις τροποποιήσεις, που έγιναν προς διευκόλυνση των Εναγομένων 1 και 2, οι τελευταίοι δεν ανταποκρίθηκαν στις υποχρεώσεις τους. Κατά την 20.7.2011 που αποστάληκε η προειδοποιητική επιστολή υπήρχαν καθυστερημένες δόσεις που ανέρχονταν σε €9.837 ενώ την 9.8.2011 που τερματίστηκε η Συμφωνία οι καθυστερημένες δόσεις ήταν €13.
  16. Ο όρος 5 της Συμφωνίας Στεγαστικού Δανείου προνοούσε ότι: «.παράλειψη ή άρνηση του Χρεώστη όπως καταβάλει ολόκληρη ή μέρος οποιασδήποτε από τις πιο πάνω δόσεις, .κατά τις καθορισμένες ημερομηνίες ή μόλις η Τράπεζα με βάση την παρούσα συμφωνία απαιτήσει οποιαδήποτε πληρωμή, καθιστούν το πιο πάνω δάνειο ή οποιοδήποτε υπόλοιπο του αμέσως πληρωτέο και απαιτητό και παρέχει στην Τράπεζα, ., το δικαίωμα όπως απαιτήσει και εισπράξει αμέσως ολόκληρο το πιο πάνω δάνειο.» Ο όρος 7 προνοούσε ότι: «Μόλις το πιο πάνω δάνειο ή οποιοδήποτε μέρος του ζητηθεί από την Τράπεζα θα καθίσταται αμέσως απαιτητό και θα εξοφλείται, ο δε Χρεώστης οφείλει να πληρώσει αμέσως κάθε ποσό οφειλόμενο προς την Τράπεζα. η δε Τράπεζα θα έχει το δικαίωμα να απαιτήσει δικαστικώς ή άλλως πως την πληρωμή του χρέους .» Προκύπτει και είναι εύρημα του Δικαστηρίου ότι κατά την 9.8.2011, οι Εναγόμενοι 1 και 2 παρέλειπαν να καταβάλουν τις δόσεις τους και είχαν διαρρήξει την Συμφωνία Στεγαστικού Δανείου όπως αυτή είχε τροποποιηθεί. Επομένως κατά την 9.8.2011 που η Τράπεζα τερμάτισε τη Συμφωνία, είχε το δικαίωμα και νομιμοποιείτο να πράξει τούτο. Στ. Η Προειδοποιητική Επιστολή και η Επιστολή Τερματισμού Ο Καθητζιώτης, υπεύθυνος, υπενθυμίζεται, του υποκαταστήματος της οδού Ερμού μέχρι το Δεκέμβριο του 2011, γνώρισε τους Εναγόμενους 1 και 2 το 2009 και έκτοτε είχε μαζί τους διάφορες συναντήσεις. Το δάνειο ήταν αρχικά εξυπηρετούμενο, αλλά αρχές του 2011 παρουσίασε προβλήματα. Ο Καθητζιώτης μαρτύρησε πως όταν ο λογαριασμός κατέστηκε προβληματικός και οι Εναγόμενοι δεν ανταποκρίνονταν, εντοπίστηκαν να διαμένουν σε νέα διεύθυνση στο Διαμ. 301 στο Αυγούλλα Κώρτ 24 και ο Καθητζιώτης μαζί με ακόμη ένα συνάδελφο του επισκέφθηκαν το διαμέρισμα. Ήταν Ιούλιος του
  17. Ανταποκρίθηκε η Εναγόμενη 2, χωρίς να ανοίξει την πόρτα, αναφέροντας ότι ο Εναγόμενος 1 δεν μπορούσε να τους μιλήσει. Της ζήτησαν να επισκεφθούν την Τράπεζα και πράγματι μετά από 2 - 3 ημέρες οι Εναγόμενοι 1 και 2 παρουσιάστηκαν στο υποκατάστημα της οδού Ερμού υποσχόμενοι να πληρώσουν τις καθυστερημένες τους δόσεις. Στην συνέχεια όμως δεν ανταποκρίθηκαν. Η προειδοποιητική επιστολή ημερ. 20.7.2011 (Τεκμ.11) και η επιστολή τερματισμού ημερ. 9.8.2011 (Τεκμ.12) υπογράφονται από την Χρήστου και τον Καθητζιώτη. Η προειδοποιητική επιστολή αποστάληκε στην διεύθυνση «Χριστόφορου Παπανικολάου 11, 7560, Περβόλια», ενώ η επιστολή τερματισμού σε δύο διευθύνσεις. Στην πιο πάνω και στην «Εχούς
  18. Αυγούλλα Κώρτ 24, Διαμ. 301, 6020, Λάρνακα». Σύμφωνα με τον όρο 13 της Συμφωνίας Δανείου: «Κάθε ειδοποίηση βάσει του παρόντος εγγράφου μπορεί να σταλεί στον Χρεώστη με συνηθισμένο ταχυδρομείο ή να του επιδοθεί δια χειρός, στην διεύθυνση που φαίνεται πιο κάτω ή σε οποιανδήποτε νέα διεύθυνση την οποία θα δώσει ο Χρεώστης προς την Τράπεζα, ή στην τελευταία γνωστή του διεύθυνση». Η διεύθυνση των Εναγομένων όπως αναφέρεται στην Συμφωνία Στεγαστικού Δανείου είναι «Δημοτικής Αγοράς 6, Διαμ.102, 6021 Λάρνακα». Η διεύθυνση «Χριστόφορου Παπανικολάου 11, 7560, Περβόλια» παρουσιάζεται στη επιστολή που προηγήθηκε της δεύτερης τροποποιητικής συμφωνίας και την οποία προσυπόγραψαν οι Εναγόμενοι 1 και
  19. Πιθανόν να είναι η διεύθυνση της κατοικίας που ο Εναγόμενος 1 αγόρασε που, όπως προκύπτει από το αγοραπωλητήριο έγγραφο (Τεκμ.10), βρίσκεται στα Περβόλια. Σε κάθε περίπτωση εφόσον η επιστολή τερματισμού αποστάληκε και στην διεύθυνση «Εχούς
  20. Αυγούλλα Κώρτ 24, Διαμ. 301, 6020, Λάρνακα» αυτό ικανοποιεί, αφού αυτή ήταν η τελευταία γνωστή διεύθυνση των Εναγομένων όπως εξακριβώθηκε με την επίσκεψη του Καθητζιώτη στο χώρο. Η Χρήστου μαρτύρησε πως η διαδικασία που ακολουθεί είναι να τοποθετεί τις επιστολές σε φάκελο, να κλείνει το φάκελο, να τον σφραγίζει ως «συστημένο» στην περίπτωση συστημένης επιστολής, και να τον παραδίδει στον υπεύθυνο για τη ταχυδρόμηση συνάδελφο της. Δεν γνωρίζει αν οι επιστολές παραλήφθηκαν από τους Εναγόμενους, όμως απεστάλησαν στις πιο πάνω διευθύνσεις. Αναφέρεται στους Halsbury's Laws of England, 4η έκδ., τόμος 17, παρ. 210-211 ότι: «Η ταχυδρόμηση μιας επιστολής μπορεί να αποδειχθεί από το πρόσωπο που την ταχυδρόμησε, ή καταδεικνύοντας γεγονότα από τα οποία η ταχυδρόμηση μπορεί να τεκμηριωθεί. Επομένως, μαρτυρία ταχυδρόμησης μπορεί να δοθεί αποδεικνύοντας ότι η επιστολή παραδόθηκε σε ένα υπάλληλο ο οποίος στη συνήθη πορεία της εργασίας του θα την είχε ταχυδρομήσει ή ότι τοποθετήθηκε σε ένα κουτί από το οποίο τις παραλάμβανε καθημερινά ο ταχυδρόμος.» Οι επιστολές παραδόθηκαν από την Χρήστου στον υπεύθυνο για την ταχυδρόμηση συνάδελφο της και με αυτό τον τρόπο τεκμηριώνεται και αποδεικνύεται η ταχυδρόμηση των επιστολών. Υπάρχει τεκμήριο ότι μια επιστολή που αποδεικνύεται πως έχει ταχυδρομηθεί και δεν έχει επιστραφεί από το Ταχυδρομείο έχει παραδοθεί στο πρόσωπο στο οποίο απευθυνόταν (βλ. Theodorou v. Abbot of Kykko Monastery

(1965)1 C.L.R. 9, 18 και Πιττάκα ν. Γ&Β Χατζηδημοσθένους Λτδ
(2004)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1895, 1906-7). Το τεκμήριο είναι μαχητό και μπορεί να ανατραπεί. Εφόσον τεκμηριώνεται η ταχυδρόμηση των επιστολών και ότι η επιστολή τερματισμού αποστάληκε στη διεύθυνση στην οποία διέμεναν οι Εναγόμενοι και δεν επιστράφηκε από το ταχυδρομείο αποδεικνύεται ότι αυτή παραλήφθηκε από τους Εναγόμενους. Είναι συνεπώς εύρημα του Δικαστηρίου ότι οι Εναγόμενοι 1 και 2 παρέλαβαν την επιστολή τερματισμού ημερ. 9.8.2011. Τον Σεπτέμβριο του 2011 η Τράπεζα παρέλαβε επιστολή του είχε αφεθεί κάτω από την πόρτα του υποκαταστήματος της οδού Ερμού. Πρόκειται για επιστολή ημερ. 26.8.2011 (Τεκμ.39). Φέρεται να προέρχεται από τον Εναγόμενο 1 ο οποίος ουσιαστικά αποδέχεται την οφειλή. Το γεγονός ενισχύει παρά να καταρρίπτει τη θέση ότι οι Εναγόμενοι 1 και 2 παρέλαβαν την επιστολή τερματισμού που είχε αποσταλεί 16 ημέρες προηγουμένως. Σε σχέση με τον τερματισμό συμφωνιών για τραπεζικές διευκολύνσεις η απόφαση στην Lombard Natwest Ltd v. Λαζαρίδη
(1999)1(Β) Α.Α.Δ. 1465, παρέχει άριστη καθοδήγηση. Αποφασίστηκε ότι το κυρίαρχο στοιχείο στην στοιχειοθέτηση της υποχρέωσης αποπληρωμής ήταν ο τερματισμός του λογαριασμού ενώ η ειδοποίηση προς τον πρωτοφειλέτη για αποπληρωμή επωδός της υποχρέωσης αυτής και όχι προϋπόθεση για την γένεση του δικαιώματος ανάκτησης του χρέους. Αναφέρθηκε ακόμα ότι στην περίπτωση τρεχούμενου λογαριασμού χρηματοπιστωτικών διευκολύνσεων και όχι δανείου όπως στην προκειμένη περίπτωση, ο τερματισμός του λογαριασμού συνιστά πράξη προσδιοριστική του χρέους και συναφώς των αντίστοιχων δικαιωμάτων και υποχρεώσεων των συμβαλλομένων. Η αξίωση της Τράπεζας στην Lombard απορρίφθηκε γιατί απουσίαζε ολοσχερώς μαρτυρία η οποία να καταδείκνυε ότι ο λογαριασμός είχε τερματιστεί. Στην προκειμένη περίπτωση υπάρχει μαρτυρία, που δεν αμφισβητήθηκε, ότι η Τράπεζα τερμάτισε τις συμφωνίες. Δεν αμφισβητήθηκε η μαρτυρία της Χρήστου ότι οι επιστολές τερματισμού ετοιμάστηκαν από την Τράπεζα, γεγονός που επιμαρτυρεί ότι η Τράπεζα έλαβε απόφαση και τερμάτισε την Συμφωνία. Αυτό που αμφισβητήθηκε ήταν η λήψη τους από τους Εναγόμενους 1 και 2, αλλά αυτό δεν θα είχε σημασία σε σχέση με το ζήτημα του κατά πόσο αυτή τερματίστηκε. Εφόσον υφίσταντο καθυστερημένες δόσεις του δανείου, οι Εναγόμενοι είχαν διαρρήξει την Συμφωνία και η Τράπεζα νομιμοποιείτο στον τερματισμό της. Η Τράπεζα τερμάτισε την Συμφωνία Στεγαστικού Δανείου και οι Εναγόμενοι 1 και 2 ήσαν υπόχρεοι να εξοφλήσουν το χρεωστικό υπόλοιπο. Ζ. Το Χρεωστικό Υπόλοιπο Στην επιστολή έγκρισης ημερ. 5.6.2008 (Τεκμ.4) που προηγήθηκε της υπογραφής της Συμφωνίας, και υπογράφεται από τους Εναγόμενους 1 και 2, αναφέρεται στον όρο C2 ότι το δάνειο θα εκταμιευόταν σταδιακά από την Τράπεζα σύμφωνα με τους όρους του αγοραπωλητηρίου εγγράφου ή και με την παρουσίαση στην Τράπεζα πιστοποιητικών του αρχιτέκτονα. Ο ίδιος όρος επαναλαμβάνεται στην επιστολή έγκρισης ημερ. 10.2.2011 (Τεκμ.7), που προηγήθηκε της υπογραφής της δεύτερης τροποποιητικής συμφωνίας ημερ. 24.2.2011, και υπογράφεται από τους Εναγόμενους 1 και 2. Μαρτυρήθηκε ότι το δάνειο εκταμιευόταν στη βάση διατακτικών που παρουσίαζε κατά καιρούς η Εναγόμενη 3 Εταιρεία, ανάλογα με την πρόοδο των εργασιών ανέγερσης της κατοικίας. Τα σχετικά δικαιολογητικά έχουν παρουσιαστεί (Τεκμ.21). Σε αυτά περιλαμβάνονται πιστοποιητικά του αρχιτέκτονα του έργου Αντώνη Κουκουμά. Δεν υπάρχει μαρτυρία ότι οι Εναγόμενοι 1 και 2 διαμαρτυρήθηκαν για οποιαδήποτε πληρωμή έγινε. Αντίθετα από το περιεχόμενο της επιστολής ημερ. 26.8.2011 (Τεκμ.39) φαίνεται ότι το χρεωστικό υπόλοιπο ήταν αποδεκτό από τους Εναγόμενους 1 και 2. Η Χρήστου παρουσίασε καταστάσεις λογαριασμού (Τεκμ.17) και Πιστοποιητικό ημερ. 1.7.2016, υπογραμμένο από την ίδια, δυνάμει του άρθρου 35
(3)του περί Αποδείξεως Νόμου (Τεκμ.19). Ωστόσο, κατά τη δια ζώσης μαρτυρία της δεν ήταν σε θέση να εξηγήσει πως οι καταστάσεις περιέπεσαν στην κατοχή της. Έτσι ανέτρεψε την αποδεικτική αξία του Πιστοποιητικού που παρουσίασε. Η Ζωή Γεωργιάδη (Μ.Ε.2) (γραπτή δήλωση - Τεκμ.22) εργάζεται στο λογιστήριο της Υπηρεσίας Ανάκτησης Χρεών της Τράπεζας και πρωτοασχόληθηκε με την υπόθεση τον Σεπτέμβριο του 2014 όταν η υπόθεση μεταφέρθηκε εκεί. Οι καταστάσεις λογαριασμού που παρουσίασε η Χρήστου αναγνωρίστηκαν από την Γεωργιάδη που είναι αυτή που τις εκτύπωσε και της τις απέστειλε. Η Γεωργιάδη παρουσίασε και αναδομημένες καταστάσεις λογαριασμού (Τεκμ.23) με μειωμένο το χρεωστικό επιτόκιο από 13% σε 5,65% όπως η Τράπεζα, με δήλωση των δικηγόρων της, περιόρισε την αξίωση. Η Γεωργιάδου παρουσίασε Πιστοποιητικό ημερ. 20.11.2016, υπογραμμένο από την ίδια ως αρμόδια λειτουργό, δυνάμει του άρθρου 35
(3)του περί Αποδείξεως Νόμου (Τεκμ.27). Αναφέρεται ότι όλα τα τεκμήρια που κατατέθηκαν στη δίκη αποτελούν μέρος του αρχείου, δηλαδή του αρχείου τήρησης και διατήρησης των τραπεζικών λογαριασμών και εγγράφων των πελατών της Τράπεζας. Για το Τεκμ.17 επιβεβαίωσε αντεξεταζόμενη ότι συνιστά μέρος των τραπεζικών βιβλίων της Τράπεζας. Εξήγησε η Γεωργιάδου τον τρόπο ετοιμασίας των αναδομημένων καταστάσεων. Διαπιστώνεται από αντιπαραβολή των δύο τεκμηρίων ότι οι αναδομημένες καταστάσεις είναι οι ίδιες με τις καταστάσεις που αρχικά παρουσιάστηκαν με τη διαφορά ως προς τον χρεωστικό τόκο όπως εξηγήθηκε και την αφαίρεση των "study fees" και κάποιων άλλων χρεώσεων. Οι αναδομημένες καταστάσεις λογαριασμών υποβοηθούν τη διαδικασία και επεξηγούν τον τρόπο υπολογισμού των τόκων και τη διαμόρφωση του τελικού υπολοίπου (βλ. Καλλικάς ν Ελληνική Τράπεζα Λτδ
(2010)1(Β) Α.Α.Δ. 1238, 1246-48). Μεγάλο μέρος της γραπτής αγόρευσης του δικηγόρου των Εναγομένων αναλώνεται προς υποστήριξη της θέσης ότι οι προσκομισθείσες καταστάσεις λογαριασμού δεν ικανοποιούν τις προϋποθέσεις του άρθρου 22 του περί Αποδείξεως Νόμου και ότι από τις καταστάσεις αυτές δεν αποδεικνύεται το ύψος του επιτοκίου με το οποίο η Τράπεζα χρέωνε το λογαριασμό. Υποστηρίχθηκε ότι η Γεωργιάδη δεν συνέδεσε με τη μαρτυρία της τις καταστάσεις λογαριασμού Τεκμ.17, γιατί απλά της είπαν οι δικηγόροι της Τράπεζας ότι οι καταστάσεις που απέστειλε στην Χρήστου ήταν το Τεκμ.17. Διαπιστώνεται ωστόσο ότι κατά την αντεξέταση της Γεωργιάδη το Τεκμ.17 τέθηκε ενώπιον της. Επομένως η διαπίστωση ότι οι καταστάσεις που απέστειλε στη Χρήστου ήταν το Τεκμ.17 τεκμηριώνεται. Όταν αποδειχθεί ότι ένα έγγραφο συνιστά αντίγραφο καταχώρησης σε τραπεζικό βιβλίο αυτό γίνεται δεκτό ως εκ πρώτης όψεως απόδειξη της καταχώρησης και των θεμάτων, δοσοληψιών και λογαριασμών που είναι καταχωρισμένα σ' αυτό (άρθρο 22
(1)). Όταν ένα έγγραφο καταδειχθεί ότι αποτελεί μέρος του αρχείου επιχείρησης μπορεί να προσαχθεί ως αποδεικτικό στοιχείο η αξία του οποίου αποτιμάται από το Δικαστήριο (άρθρο 35
(2)). Στην προκειμένη περίπτωση η διαφορά δεν θα ήταν σημαντική ενόψει του γεγονότος ότι η υπεράσπιση δεν προσέφερε οποιαδήποτε μαρτυρία. Οι προϋποθέσεις ώστε αντίγραφο καταχώρησης σε τραπεζικό βιβλίο να γίνει δεκτό ως απόδειξη δυνάμει του άρθρου 22 εμπεριέχονται στα εδάφια
(2)και
(3). Αυτές είναι: - Το βιβλίο να ήταν ένα από τα συνήθη βιβλία της τράπεζας, - Η καταχώρηση να έγινε κατά τη συνήθη και κανονική διεξαγωγή των εργασιών της τράπεζας, - Το βιβλίο να βρίσκεται υπό τη φύλαξη και τον έλεγχο της τράπεζας και - Το αντίγραφο να έχει συγκριθεί με την αρχική καταχώρηση και να διαπιστώθηκε ότι είναι ορθό. Μαρτυρία που να ικανοποιεί το σύνολο των προϋποθέσεων σε σχέση με τις καταστάσεις λογαριασμού Τεκμ.17 έχει δοθεί από την Γεωργιάδη (βλ. παρ.5 της γραπτής της δήλωσης - Τεκμ.22). Οι αναδομημένες καταστάσεις που παρουσίασε είναι οι ίδιες με τις καταστάσεις Τεκμ.17 με τη διαφορά ως προς τον χρεωστικό τόκο και την αφαίρεση κάποιων άλλων χρεώσεων. Έγγραφο θεωρείται ότι αποτελεί μέρος του αρχείου επιχείρησης εφόσον προσάγεται πιστοποιητικό υπογραμμένο από αρμόδιο λειτουργό της επιχείρησης με την οποία να βεβαιούται ότι το έγγραφο είναι μέρος του αρχείου επιχείρησης (άρθρο 35
(3)). Εφόσον η Γεωργιάδη παρουσιάστηκε ως μάρτυρας και επιβεβαίωσε την εκ μέρους της υπογραφή του Πιστοποιητικού (Τεκμ.27) το γεγονός ότι δεν έχει σφραγίδα της υπογραφής της δεν έχει σημασία. Είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι σε σχέση με τα Τεκμ.17 και 23 ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις τόσο του άρθρου 22
(1)όσο και του άρθρου 35
(3)του περί Απόδειξης Νόμου. Επομένως συνιστούν αποδεικτικά στοιχεία των καταχωρήσεων που εμπεριέχουν η αξία των οποίων αποτιμάται από το Δικαστήριο, αλλά και εκ πρώτης όψεως απόδειξη των καταχωρήσεων που εμπεριέχουν. Οι Εναγόμενοι δεν ισχυρίστηκαν ότι δεν έγιναν οι αναλήψεις ή οι μεταφορές των ποσών που αναφέρονται στις καταστάσεις λογαριασμών ή ότι υπήρξαν και άλλες καταθέσεις ή οποιαδήποτε άλλα ποσά που θα έπρεπε να πιστωθούν σε οποιοδήποτε από τους επίδικους λογαριασμούς (βλ. Παναγιώτης Ζερβός ν Hellenic Bank Public Company Ltd, Π.Ε. 340/2009, ημερ.21.11.2013). Είναι εύρημα του Δικαστηρίου ότι οι καταστάσεις λογαριασμού εμπεριέχουν τις πραγματικές δοσοληψίες που αφορούν το λογαριασμό. Η. Οι Τόκοι Οι χρεώσεις των τόκων στους λογαριασμούς πρέπει να είναι απότοκο των όρων των σχετικών συμφωνιών (βλ. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ ν Λάμπρος Χαριλάου Λτδ κ.ά.
(2009)1 (Α) Α.Α.Δ. 479 και Θεοδώρου ν Hellenic Bank Ltd
(2012)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2059). Αναφέρεται στον όρο 2 της Συμφωνίας Δανείου, ημερ.18.6.2008 ότι: «Το δάνειο θα χρεώνεται: Με ετήσιο κυμαινόμενο επιτόκιο. το οποίο θα συνίσταται σε: -Βασικό Επιτόκιο 4,50% όπως αυτό μεταβάλλεται από καιρού εις καιρό -Περιθώριο 1,15% -Σύνολο Επιτοκίου 5,65% Η Τράπεζα θα δικαιούται κατά την απόλυτη κρίση της να μεταβάλλει καθημερινώς και/ή οποτεδήποτε το Βασικό Επιτόκιο και θα δίδει προς τούτο σχετική ειδοποίηση στο Χρεώστη με ανακοίνωση στον Τύπο ή με οποιοδήποτε άλλο προσφορότερο κατά την κρίση της Τράπεζας τρόπο». Με την δεύτερη τροποποιητική συμφωνία ημερ. 12.10.2009 αντικαταστάθηκε ο πιο πάνω όρος ώστε το βασικό επιτόκιο να είναι 3,50% όπως αυτό μεταβάλλεται από καιρού εις καιρό και κατ' ακολουθία το σύνολο του επιτοκίου 4,65%. Την 23.4.2008 η Τράπεζα με ανακοίνωση στην εφημερίδα «Πολίτης» (Τεκμ.24) πληροφορούσε ότι το βασικό επιτόκιο αυξανόταν από 4% σε 4,5% από 24.4.
  1. Την 24.6.2008 η Τράπεζα με ανακοίνωση στην εφημερίδα «η σημερινή» (Τεκμ.25) πληροφορούσε ότι το βασικό επιτόκιο αυξανόταν από 4,5% σε 5% από 24.6.
  2. Την 17.7.2008 η Τράπεζα με ανακοίνωση στην εφημερίδα «Πολίτης» (Τεκμ.26) πληροφορούσε ότι το βασικό επιτόκιο αυξανόταν από 5% σε 5,25% από 17.7.
  3. Παρά την υποβολή κατά την παρουσίαση των αντιγράφων ότι δεν είναι αυθεντικά, στη συνέχεια οι τρεις ανακοινώσεις στον τύπο παρουσιάστηκαν από κοινού (Τεκμ.35, 36 και 37 αντίστοιχα) και επιπλέον τέταρτη ανακοίνωση στην εφημερίδα «η σημερινή» ημερ. 26.5.2011 (Τεκμ.38) με την οποία η Τράπεζα πληροφορούσε για την αύξηση του βασικού επιτοκίου από 3,50% σε 3,90% από 30.5.
  4. Στις αναδομημένες καταστάσεις παρουσιάζεται και ο χρεωστικός τόκος που η Τράπεζα αξιώνει. Η πρώτη ανακοίνωση προηγείται χρονικά της Συμφωνίας και δεν την επηρεάζει. Με τη δεύτερη ανακοίνωση το βασικό επιτόκιο από 4,50% που ήταν στην Συμφωνία έγινε 5%. Γι' αυτό και στις αναδομημένες καταστάσεις το συνολικό επιτόκιο αυξάνεται κατά την ημερομηνία αυτή από 5,65% σε 6,15%. Με την τρίτη ανακοίνωση το βασικό επιτόκιο αυξανόταν από 5% σε 5,25%. Γι' αυτό και στις αναδομημένες καταστάσεις το συνολικό επιτόκιο αυξάνεται κατά την ημερομηνία αυτή από 6,15% σε 6,40%. Από την 1.8.2009 και μέχρι την 30.5.2011 χρεώνεται συνολικό επιτόκιο 4,65%. Αυτό οφείλεται στην δεύτερη τροποποιητική συμφωνία με την οποία καθορίστηκε το βασικό επιτόκιο στο 3,50% και το συνολικό στο 4,65%. Η δεύτερη τροποποιητική συμφωνία έχει ημερομηνία 12.10.2009 και το γεγονός ότι χαμηλότερο επιτόκιο χρεώνεται από 1.8.2009 είναι προς όφελος των Εναγομένων. Με την τέταρτη ανακοίνωση το βασικό επιτόκιο αυξήθηκε από 3,50% σε 3,90% από 30.5.
  5. Γι' αυτό και στις αναδομημένες καταστάσεις το συνολικό επιτόκιο αυξάνεται κατά την ημερομηνία αυτή από 4,65% σε 5,05%. Η επόμενη μεταβολή στο χρεωστικό υπόλοιπο είναι κατά την 9.8.2011, κατά τον τερματισμό της Συμφωνίας. Το χρεωστικό επιτόκιο αυξάνεται σε 5,65%. Αυτό εδράζεται στην ίδια την επιστολή τερματισμού με την οποία αναφερόταν ότι το συνολικό επιτόκιο αυξανόταν σε 13% ποσοστό όμως που δεν διεκδικεί η Τράπεζα στο σύνολο του. Σε σχέση με τον τόκο υπερημερίας η Συμφωνία Στεγαστικού Δανείου προνοούσε στον όρο 5 ότι: «Σε περίπτωση καθυστέρησης καταβολής οποιασδήποτε δόσης, το καθυστερημένο ποσό θα φέρει επιπλέον χρέωση τόκου υπερημερίας από την ημέρα της καθυστέρησης μέχρι την εξόφληση του. Ως τόκος υπερημερίας συμφωνείται το εκάστοτε Σύνολο Επιτοκίου όπως θα ισχύει κατά τη χρονική στιγμή της υπερημερίας προσαυξημένο κατά 4,75%». Η Τράπεζα δεν διεκδικεί αυτό το ποσοστό αλλά τόκο υπερημερίας 0,60%. Οι περί Ελευθεροποίησης του Επιτοκίου και Συναφών Θεμάτων Νόμοι του 1999 έως 2015 προνοούν ότι (άρθρο 3): «(1α) Η επιβολή επιτοκίου υπερημερίας πέραν των δύο εκατοστιαίων μονάδων απαγορεύεται: Νοείται ότι, από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Ελευθεροποίησης του Επιτοκίου και Συναφών Θεμάτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2014, το επιτόκιο υπερημερίας δεν δύναται να υπερβαίνει τις δύο εκατοστιαίες μονάδες. (1β) Σε περίπτωση σύμβασης πιστωτικής διευκόλυνσης, η οποία ήταν σε ισχύ ή τερματίστηκε κατά ή πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Ελευθεροποίησης του Επιτοκίου και Συναφών Θεμάτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2015, η επιβολή αυξημένου τόκου από την υπερημερία επί καθυστερημένης δόσης ή σε οποιοδήποτε ποσό καθυστέρησης ή υπέρβασης ορίου οποιασδήποτε άλλης μορφής σύμβασης πιστωτικής διευκόλυνσης, δημιουργεί μαχητό τεκμήριο για το πιστωτικό ίδρυμα, το οποίο έχει το βάρος αποδείξεως ότι ο επιβληθείς τόκος υπερημερίας αντιπροσωπεύει την πραγματική του ζημιά.» Το εδάφιο (1α) δεν ισχύει για την επίδικη περίπτωση όπου Η Συμφωνία Δανείου τερματίστηκε την 9.8.
  6. Ισχύει το εδάφιο (1β). Δεν απαγορεύεται η επιβολή επιτοκίου υπερημερίας πέραν του 2%, αλλά στην έκταση που το επιβληθέν επιτόκιο υπερημερίας ξεπερνά το 2% υπάρχει αποδεικτικό τεκμήριο ότι αυτό είναι αδικαιολόγητο. Το τεκμήριο είναι μαχητό, δηλαδή, όπως επεξηγείται, το πιστωτικό ίδρυμα μπορεί με μαρτυρία να αποδείξει ότι ο επιβληθείς τόκος στη βάση επιτοκίου υπερημερίας μεγαλύτερου του 2% αντιπροσωπεύει την πραγματική του ζημιά. Σε τέτοια περίπτωση το τεκμήριο ανατρέπεται και το ίδρυμα δικαιούται στον τόκο που επέβαλε στη βάση επιτοκίου υπερημερίας που ξεπερνά το 2%. Πέραν τούτου, είτε όταν εφαρμόζεται το εδάφιο (1β) είτε όταν εφαρμόζεται το εδάφιο (1α) η επιβολή τόκου στη βάση επιτοκίου υπερημερίας 2% δεν είναι δικαιωματική. Δεν υφίσταται κανένα αποδεικτικό τεκμήριο, όμως το πιστωτικό ίδρυμα εξακολουθεί να έχει το βάρος να αποδείξει ότι το επιτόκιο υπερημερίας που επέβαλε αντιπροσωπεύει την πραγματική του ζημιά. Στην Ιωαννίδης κ.α. ν. Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ, ECLI:CY:AD:2014:A484, Π.Ε. 1/2010, ημερ. 8.7.2014 επιδικάστηκε τόκος υπερημερίας προς 3% γιατί το συγκεκριμένο ποσοστό προνοείτο στη σχετική συμφωνία. Το Δικαστήριο αποδέχεται ότι η Τράπεζα δικαιούται σε τόκο υπερημερίας αφού η επιβολή τέτοιου προνοοείτο στη Συμφωνία Στεγαστικού Δανείου. Θ. Η Συμφωνία Εκχώρησης των Δικαιωμάτων του Αγοραπωλητηρίου Εγγράφου ημερ. 6.6.2008 Με την παρ. Γ του παρακλητικού της Έκθεσης Απαίτησης αξιώνεται δήλωση ή απόφαση που να αναγνωρίζει ότι ο Εναγόμενος 1 ουδέν δικαίωμα έχει να επεμβαίνει ή και να κατέχει την επίδικη κατοικία. Στην αγόρευση του δικηγόρου των Εναγομένων υποστηρίζεται ότι η συγκεκριμένη θεραπεία θα πρέπει να απορριφθεί γιατί τέτοιο δικαίωμα στην Τράπεζα δεν προκύπτει από την Συμφωνία Εκχώρησης. Το δικαίωμα επέμβασης ή κατοχής της κατοικίας είναι απόρροια των δικαιωμάτων του Εναγόμενου 1 που προκύπτουν από το Αγοραπωλητήριο Έγγραφο ημερ. 6.6.
  7. Εφόσον με την Συμφωνία Εκχώρησης εκχώρησε όλα τα δικαιώματα του που προκύπτουν από το Αγοραπωλητήριο Έγγραφο, το δικαίωμα επέμβασης ή κατοχής της κατοικίας ανήκει πλέον στην Τράπεζα. Ι. Η Κατάληξη Ως εκ των ανωτέρω εκδίδεται απόφαση υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον των Εναγομένων 1 και 2 αλληλέγγυα και κεχωρισμένα για το ποσό των €593.386,72 (που ήταν το χρεωστικό υπόλοιπο κατά τον τερματισμό) πλέον τόκους προς 5,65% ετησίως επί του ιδίου πιο πάνω ποσού από 9.8.2011 μέχρι εξοφλήσεως του τόκου κεφαλαιοποιημένου δύο φορές ετησίως την 30.
  8. και 31.
  9. εκάστου έτους μέχρι εξοφλήσεως. Περαιτέρω, εναντίον του Εναγόμενου 1 εκδίδονται αναγνωριστικές αποφάσεις ως οι παρ. Β και Γ της παρ. 15 του Παρακλητικού της Έκθεσης Απαίτησης. Η Ανταπαίτηση απορρίπτεται. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον των Εναγομένων 1 και 2 αλληλέγγυα και κεχωρισμένα όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Ως εκ της φύσεως της Ανταπαίτησης και το γεγονός ότι συνεκδικάστηκε με την Απαίτηση χωρίς να προκληθούν περαιτέρω έξοδα, δεν εκδίδεται περαιτέρω διαταγή για έξοδα στην Ανταπαίτηση αναφορικά με τις δικασίμους. (Υπ.) ............... Χ. Μαλαχτός, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil/Other Actions/Final Αναφορά: Τραπεζικό δάνειο cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.