ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ν. Δρ ΦΥΤΟΣ ΠΑΝΤΕΛΗ ΠΟΙΗΤΗΣ κ.α., Αρ. Αγωγής: 628/2013, 629/2013, 630/2013, 631/2013, 632/2013, 31/8/2017

ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ν. Δρ ΦΥΤΟΣ ΠΑΝΤΕΛΗ ΠΟΙΗΤΗΣ κ.α., Αρ. Αγωγής: 628/2013, 629/2013, 630/2013, 631/2013, 632/2013, 31/8/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2017:A111 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ.Μαλαχτού, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 628/2013 Μεταξύ: ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Ενάγουσας και Δρ ΦΥΤΟΣ ΠΑΝΤΕΛΗ ΠΟΙΗΤΗΣ Εναγομένου ------------------ Αρ. Αγωγής: 629/2013 Μεταξύ: ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Ενάγουσας και

1. HEIKE POETIS
2. Δρ. ΦΥΤΟΣ Π. ΠΟΙΗΤΗΣ Εναγομένων ----------------- Αρ. Αγωγής: 630/2013 Μεταξύ: ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Ενάγουσας και Δρ. ΦΥΤΟΣ ΠΑΝΤΕΛΗ ΠΟΙΗΤΗΣ άλλως Δρ. ΦΥΤΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ Εναγομένου ------------------------- Αρ. Αγωγής: 631/2013 Μεταξύ: ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Ενάγουσας και Δρ ΦΥΤΟΣ ΠΑΝΤΕΛΗ ΠΟΙΗΤΗΣ Εναγόμενου ---------------------- Αρ. Αγωγής: 632/2013 Μεταξύ: ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Ενάγουσας και ΦΥΤΟΣ ΠΑΝΤΕΛΗ ΠΟΙΗΤΗΣ άλλως ΦΥΤΟΣ ΠΟΙΗΤΗ άλλως Dr. PHYTOS POETIS Εναγόμενου Ημερ.: 31.8.2017 Για την Ενάγουσα: κ. Μ. Κυριακίδης και κ. Α. Αναγνώστου για Χάρης Κυριακίδης ΔΕΠΕ Για τους Εναγόμενους: κα Α. Κλαΐδου για TTC Temple Court Chambers και Μαρία Χειμωνίδου Α Π Ο Φ Α Σ Η Α. Εισαγωγή - Δικογραφία Οι συνενωμένες αγωγές αφορούν δύο συμφωνίες δανείου, μια συμφωνία διευκολύνσεων σε τρεχούμενο λογαριασμό με παρατράβηγμα και μια συμφωνία πιστωτικής κάρτας που χορηγήθηκαν από την Ενάγουσα Τράπεζα προς τον Φύτο Ποιητή. Περαιτέρω μια συμφωνία δανείου προς την Χάϊκε Ποιητή σύζυγο του Φ. Ποιητή με εγγυητή τον τελευταίο. Θα ακολουθηθεί η χρονολογική σειρά των συμφωνιών. Η αγωγή 628/13 αφορά συμφωνία δανείου ημερ. 27.2.2008 για ποσό €890.000 από την Τράπεζα προς τον Φ. Ποιητή, εξασφαλισμένου με τρεις υποθήκες Υ1232/2008 (Α΄ υποθήκη) ημερ. 28.2.2008, Υ8005/2008 (Β' υποθήκη) ημερ. 1.12.2008 και Υ6311/2010 (Β΄ υποθήκη) ημερ. 27.4.
3. Ο σχετικός λογαριασμός τερματίστηκε, όπως αναφέρεται στην Έκθεση Απαίτησης, την 26.6.
4. Αξιώνεται ποσό €871.526,79 πλέον τόκους, διάταγμα εκποίησης των υποθηκών και έξοδα. Η αγωγή 631/13 αφορά συμφωνία πιστωτικών διευκολύνσεων ημερ. 27.2.2008 για ποσό €85.000 από την Τράπεζα προς τον Φ. Ποιητή, εξασφαλισμένων με τις ίδιες τρεις υποθήκες. Ο σχετικός λογαριασμός τερματίστηκε, όπως αναφέρεται στην Έκθεση Απαίτησης, την 26.6.
5. Αξιώνεται ποσό €88.845,09 πλέον τόκους, διάταγμα εκποίησης των υποθηκών και έξοδα. Η αγωγή 630/13 αφορά συμφωνία δανείου ημερ. 25.11.2008 για ποσό €225.000 από την Τράπεζα προς τον Φ. Ποιητή εξασφαλισμένoυ με τις ίδιες τρεις υποθήκες. Ο σχετικός λογαριασμός τερματίστηκε, όπως αναφέρεται στην Έκθεση Απαίτησης, την 26.6.
6. Αξιώνεται ποσό €210.474,23 πλέον τόκους, διάταγμα εκποίησης των υποθηκών και έξοδα. Η αγωγή 632/13 αφορά συμφωνία πιστωτικής κάρτας με όριο €10.000 που εκδόθηκε την 29.11.2008 από την Τράπεζα προς τον Φ. Ποιητή. Ο λογαριασμός κάρτας τερματίστηκε, όπως αναφέρεται στην Έκθεση Απαίτησης, την 2.8.
7. Αξιώνεται ποσό €6.044,62 πλέον τόκους και έξοδα. Τέλος η αγωγή 629/13 αφορά τους ίδιους διαδίκους και την Χάϊκε Ποιητή. Η Τράπεζα με γραπτή συμφωνία ημερ. 26.3.2009 δάνεισε στην Χάϊκε €200.000 τη εγγυήση του Φ. Ποιητή. Το δάνειο ήταν περαιτέρω εξασφαλισμένο με υποθήκη περιουσίας του Φ. Ποιητή, την Υ1252/2009 (Α΄ υποθήκη). Ο σχετικός λογαριασμός τερματίστηκε, όπως αναφέρεται στην Έκθεση Απαίτησης, την 25.6.
8. Αξιώνεται ποσό €270.737,06 πλέον τόκους, διάταγμα εκποίησης της υποθήκης και έξοδα. Σημειώνεται πως η Υ1252/2009 (Α΄ υποθήκη) αφορά την ίδια ακίνητη περιουσία με την Υ6311/2010 (Β΄ υποθήκη). Επίσης η Υ1232/2008 (Α΄ υποθήκη) αφορά την ίδια ακίνητη περιουσία με την Υ8005/2008 (Β΄ υποθήκη). Όλες οι υποθήκες είναι του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λάρνακας Στις αγωγές που αφορούν μόνο τον Φ. Ποιητή, οι Εκθέσεις Υπεράσπισης είναι πανομοιότυπες. Σε κάθε μια, ο Εναγόμενος αρνείται την αγωγή στην ολότητα της. Δικογραφείται ότι η αγωγή βασίζεται επί απάτης, δόλου, εκβιασμού, εικονικότητας, ψευδών και κακόβουλων δηλώσεων και πράξεων και παραπλανήσεως εκ μέρους της Τράπεζας. Προβάλλεται η θέση ότι όλες οι αγωγές αφορούν σε μια και μοναδική δικαιοπραξία. Παρατίθενται «Λεπτομέρειες της Εικονικότητας» με βασική θέση ότι «ήταν η γνώση και η συμφωνία όλων των κατά τον χρόνο της κατάρτισης των συμβάσεων των συμβαλλομένων για το ότι η συμφωνία που συνάφθηκε είναι εικονική». Ο Εναγόμενος αρνείται την ορθότητα των χρεωστικών υπολοίπων και προσβάλλει τα επιβληθέντα επιτόκια ως τοκογλυφικά, αθέμιτα, ανήθικα και αντίθετα προς τα χρηστά ήθη. Καταλογίζεται στην Τράπεζα ότι «χωρίς να ασκήσει due diligence έριξε τα χρήματα στην ποδιά του». Για τις πιστωτικές κάρτες αναφέρει πως δεν ζητήθηκαν και ότι επιστράφηκαν μετά από την έκδοση τους στην Τράπεζα που επέμενε να κρατηθούν και να χρησιμοποιούνται. Καταλογίζει ακόμα στην Τράπεζα συστηματική και οργανωμένη εγκληματικότητα και ότι απαιτούσε συνεχώς από τους πελάτες της επιπρόσθετες υποθήκες και ασφάλειες για να καλύψει τα λάθη της. Δικογραφείται ακόμα ότι ήταν ρητός και απαράβατος όρος της δικαιοπραξίας ότι το δάνειο θα εξοφλείτο εάν και όταν ο Εναγόμενος πωλούσε ακίνητη περιουσία του και ιδιαίτερα τα παλιά δικηγορικά του γραφεία που βρίσκονταν στην οδό Γεωργίου Σεφέρη, Sea View Court στη Λάρνακα. Αλλού καταγράφεται ότι η Τράπεζα έδωσε χρόνο πέντε ετών στον Εναγόμενο για την πώληση. Παρατίθενται ακόμα λεπτομέρειες απάτης της Τράπεζας Γίνεται άρνηση του τερματισμού που η Τράπεζα επικαλείται και ο Εναγόμενος αρνείται ότι έλαβε τις επιστολές της Τράπεζας ημερ. 1.6.2012 και 26.6.
9. Ανταπαιτούνται σε κάθε αγωγή αποζημιώσεις για δυσφήμιση στη βάση επιστολών της Τράπεζας ημερ. 1.6.2012, 25.6.2012, 26.6.2012, 2.8.2012 αλλά και γιατί την 17.9.2012 τηλεμήνυμα του παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο, ενώ την ίδια ημέρα οι αγωγές στάληκαν σε λανθασμένη διεύθυνση «για να πηγαίνει ο Δικαστικός επιδότης εκεί, και να ομιλεί για τον Εναγόμενον και τη σύζυγο του». Ανταξιώνονται ακόμη τιμωρητικές αποζημιώσεις. Το δικόγραφο του Εναγόμενου τελειώνει με την ενότητα «Λεπτομέρειες χαρακτήρα της Εναγούσης: Clean Hands/Καθαρά Συνείδηση». Γίνεται αναφορά σε τράπεζες στη Γερμανία και στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και αναφέρονται δηλώσεις πολιτικών προσώπων. Η Έκθεση Υπεράσπισης στην αγωγή 629/13 διαφέρει περιθωριακά. Υπάρχουν περαιτέρω λεπτομέρειες απάτης ή και εκβιασμού της Τράπεζας σε σχέση με το δάνειο της Χάϊκε και αναφέρεται ότι η αγωγή «δέον όπως απορριφθεί με έξοδα εις βάρος της Εναγούσης, επιπλέον και υπεράνω όλων, διότι υπερβαίνει την οικονομική δυνατότητα της », και ότι αυτό ήταν σε γνώση της Τράπεζας εξ' υπαρχής. Το Δικαστήριο αισθάνεται την υποχρέωση προς τους δικηγόρους των Εναγομένων να καταγράψει ότι οι Εκθέσεις Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης είχαν καταχωριστεί σε χρονικό στάδιο πριν οι δικηγόροι αναλάβουν τις υποθέσεις. Καταχωρίστηκε σε όλες τις αγωγές Απάντηση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση. Κατά την ακρόαση των αγωγών η Τράπεζα με δήλωση των δικηγόρων της περιόρισε το αξιούμενο επιτόκιο σε όλες τις αγωγές εκτός από την 632/13 που αφορά την πιστωτική κάρτα. Επιμέρους αναφορά γίνεται στην ενότητα που αφορά τους τόκους. Β. Οι Εκατέρωθεν Βασικές Εκδοχές Οι τρεις συμφωνίες δανείων δεν είναι ασύνδετες μεταξύ τους. Έχουν ως κοινό παρονομαστή την επιθυμία του Φ. Ποιητή να αγοράσει μια ημιτελή πολυκατοικία στην Αραδίππου στη Λάρνακα και να την αποπερατώσει ώστε να μεταφερθεί εκεί το δικηγορικό του γραφείο και η κατοικία του. Η Τράπεζα προσεγγίζει τα δάνεια όπως αυτά παρουσιάζονται στα διάφορα έγγραφα που υπογράφηκαν. Ο Φ. Ποιητής παρουσιάζει τον εαυτό του να έχει μια διαφορετική αντιμετώπιση των πραγμάτων και αμφισβητεί την ισχύ των σχετικών συμφωνιών. Η βασική θέση του Φ. Ποιητή (Μ.Υ.2) (γραπτή δήλωση - Τεκμ. 72) ήταν πως επρόκειτο για μια συμφωνία με την οποία η Τράπεζα αναλάμβανε να χρηματοδοτήσει την αγορά και την αποπεράτωση εκ μέρους του ιδίου της πολυκατοικίας. Η συμφωνία δεν αφορούσε συγκεκριμένο ποσό, αλλά είχε ως κυρίαρχο σκοπό την αποπεράτωση της πολυκατοικίας. Δεν καθορίζετο χρόνος αποπληρωμής των ποσών που η Τράπεζα θα κατέβαλλε. Ο Φ. Ποιητής θα πλήρωνε ένα μέρος όταν και εφόσον πωλούσε τα παλιά του γραφεία στο Sea View Court και στη συνέχεια τα υπόλοιπα. Γ. Η Συνομολόγηση των Συμφωνιών - η Εμπλοκή Σαββόπουλου Είναι κοινό έδαφος ότι εμπλοκή στα γεγονότα της υπόθεσης είχε ο Βασίλειος Σαββόπουλος (Μ.Ε.9) (γραπτή δήλωση - Τεκμ.69), Βάκης όπως ο Φ. Ποιητής τον αποκαλεί, με τα μέρη όμως να μην συμφωνούν ως προς το ρόλο που διαδραμάτισε και τον βαθμό της εμπλοκής του. Ο Σαββόπουλος ήταν κατά τους ουσιώδης χρόνους υπεύθυνος του εμπλεκομένου υποκαταστήματος της Τράπεζας στην λεωφόρο Αρχιεπισκόπου Μακαρίου στη Λάρνακα, γνωστού ως «Business Centre», και ήταν και είναι νυμφευμένος με την Τζένιφερ Σαββόπουλου αδελφότεχνη του Φ. Ποιητή, θυγατέρα της αποβιωσάσης αδελφής του. Ο Σαββόπουλος μαρτύρησε πως αρχές Φεβρουαρίου του 2008 τον επισκέφθηκε στο γραφείο του ο Φ. Ποιητής και του εξέφρασε την επιθυμία να αγοράσει μια ημιτελή πολυκατοικία στην Αραδίππου και να την αποπερατώσει για να μεταφέρει εκεί το δικηγορικό του γραφείο. Ζητούσε χρηματοδότηση και ο Σαββόπουλος του ανάφερε ότι θα έπρεπε να υποβάλει σχετικό αίτημα. Ο Φ. Ποιητής τοποθετεί την πρώτη επαφή σε οικογενειακή συγκέντρωση τα Χριστούγεννα του 2007, διατείνεται δε ότι την ίδια ημέρα επισκέφθηκαν με τον Σαββόπουλο και τις συζύγους τους την ημιτελή πολυκατοικία, όπου ο Σαββόπουλος ανάφερε ότι η χρηματοδότηση ήταν εντάξει. Ο Σαββόπουλος, χωρίς να αρνείται τη συγκέντρωση, δεν αποδέχεται ότι του επιδείχθηκε η πολυκατοικία. Τις σχέσεις του και της συζύγου του με την οικογένεια του Φ. Ποιητή περιγράφει ως τυπικές και όχι ιδιαίτερες μέχρι και ψυχρές, σε αντίθεση με τον Φ. Ποιητή που τις παρουσιάζει ως στενές. Υποστήριξε ο Φ. Ποιητής ότι η συμφωνία του με την Τράπεζα έγινε με την Τράπεζα να αντιπροσωπεύεται σε όλες τις επαφές από τον Σαββόπουλο. Όλα τα έγγραφα υπογράφονταν στο γραφείο του όπου τον επισκεπτόταν ο Σαββόπουλος. Ήταν ασυμπλήρωτα. Επρόκειτο δηλαδή για άδεια τυποποιημένα έγγραφα της Τράπεζας τα οποία συμπληρώθηκαν εκ των υστέρων. Υπόγραφε ότι του παρουσίαζε ο Σαββόπουλος γιατί ο Σαββόπουλος απαιτούσε να του έχει απόλυτη εμπιστοσύνη. Αποδέχεται ο Σαββόπουλος πως πριν τη σύναψη της πρώτης συμφωνίας δανείου επισκέφθηκε μια φορά τα παλιά γραφεία του Φ. Ποιητή στο Sea View Court. Συνοδευόταν από την συνάδελφο του Άλκηστις Δημητριάδου Δημοσθένους η οποία ήταν λειτουργός εξυπηρέτησης πελατών και η οποία θα εξέταζε το αίτημα του Φ. Ποιητή. Σκοπός της συνάντησης ήταν να ληφθούν πληροφορίες και στοιχεία αναφορικά με το αίτημα. Το αίτημα του Φ. Ποιητή και άλλα που ακολούθησαν εξετάστηκαν από τους εκάστοτε λειτουργούς εξυπηρέτησης πελατών και ο Σαββόπουλος διατείνεται πως δεν είχε εμπλοκή στην αξιολόγηση τους. Ο Φ. Ποιητής υπόγραφε στα γραφεία της Τράπεζας τα σχετικά έγγραφα που, όπως ήταν η επιθυμία του, του αποστέλλονταν εκ των προτέρων για να τα μελετήσει. Ο Σαββόπουλος υπόγραψε αριθμό εγγράφων, μαζί με ακόμα ένα συνάδελφο του ως αντιπρόσωποι της Τράπεζας, μετά που αυτά υπογράφονταν από τον πελάτη. Πρόκειται για τη συμφωνία δανείου ημερ. 27.2.2008 (Τεκμ.2), τη συμφωνία τρεχούμενου λογαριασμού ημερ. 27.2.2008 (Τεκμ.33), την 19.11.2008 την έγκριση στην αίτηση για την πιστωτική κάρτα (Τεκμ.39), τη συμφωνία δανείου ημερ. 25.11.2008 (Τεκμ.26), τη συμφωνία δανείου ημερ. 26.3.2009 (Τεκμ.15), την επιστολή έγκρισης ημερ. 27.11.2009 (Τεκμ.3) και τη συμφωνία για την αλλαγή των εξασφαλίσεων ημερ. 24.9.2010 (Τεκμ.34). Ο Σαββόπουλος ήταν παρών μόνο κατά την υπογραφή από τον Φ. Ποιητή της επιστολής έγκρισης την 5.3.2010 (Τεκμ.5), της δεύτερης τροποποιητικής συμφωνίας ημερ. 5.3.2010 (Τεκμ.6) και του σχετικού καταλόγου εξόδων και προμηθειών ιδίας ημερομηνίας (Τεκμ.56). Ήταν και η μόνη περίπτωση που έγγραφα υπογράφηκαν στο γραφείο του Φ. Ποιητή, κατόπιν παράκλησης του τελευταίου που είχε προβάλει ότι δεν μπορούσε να παρουσιαστεί στην Τράπεζα. Στην περίπτωση αυτή ο Σαββόπουλος είχε υπογράψει ως μάρτυρας της υπογραφής του Φ. Ποιητή, γι' αυτό και αργότερα στα γραφεία της Τράπεζας τα έγγραφα αυτά υπογράφηκαν από δύο άλλους συναδέλφους του εκ μέρους της Τράπεζας. Ό,τι άλλο του αποδόθηκε από την υπεράσπιση κατά την αντεξέταση του ο Σαββόπουλος το αρνήθηκε. Αρνήθηκε ότι παρέστησε ότι οποιοδήποτε έγγραφο ήταν κάτι άλλο από αυτό που στην πραγματικότητα ήταν ή ότι επηρέασε ή πίεσε καθ' οιονδήποτε τρόπο τον Φ. Ποιητή ή τη σύζυγο του στο να προσχωρήσουν στις επίδικες συμφωνίες. Δεν αποδέχτηκε τον ειδικό ρόλο που οι Εναγόμενοι και ιδιαίτερα ο Φ. Ποιητής του προσέδωσε, παρουσιάζοντας τον εαυτό του να εκτελεί τα συνήθη καθήκοντα του υπεύθυνο υποκαταστήματος από το οποίο παραχωρήθηκαν διευκολύνσεις προς πελάτες. Η Άλκηστις Δημητριάδου Δημοσθένους (Μ.Ε.3) (γραπτή δήλωση - Τεκμ.52), υπάλληλος της Τράπεζας, εργαζόταν κατά τους χρόνους υπογραφής των επιδίκων συμφωνιών στο «Business Centre» και υπόγραψε διάφορα έγγραφα εκ μέρους της Τράπεζας. Πρόκειται για τη συμφωνία δανείου ημερ. 27.2.2008 (Τεκμ.2), τη συμφωνία τρεχούμενου λογαριασμού ημερ. 27.2.2008 (Τεκμ.33), τη σύμβαση και δήλωση υποθηκεύσεως ακινήτου Υ1232/2008 (Τεκμ.7), τη συμφωνία δανείου ημερ. 25.11.2008 (Τεκμ.26), την επιστολή έγκρισης ημερ. 27.11.2009 (Τεκμ.3) και την επιστολή έγκρισης ημερ. 23.2.2010 (Τεκμ.5). Η Δημοσθένους αξιολόγησε όλες τις αιτήσεις για δανειοδότηση από τον Φ. Ποιητή και την αίτηση της Χάϊκε και υπόβαλε θετικές εισηγήσεις στην διοίκηση της Τράπεζας που ενέκρινε τις δανειοδοτήσεις. Αντεξετάστηκε σε σχέση με το γεγονός ότι τα εισοδήματα του Φ. Ποιητή και της Χαϊκε, όπως παρουσιάζονται στις σχετικές αιτήσεις (Τεκμ.42, 44 και 43), δεν ήταν ικανοποιητικά για την εξόφληση των δανείων και επομένως η σχετική αξιολόγηση λανθασμένη. Ανάφερε ότι η Τράπεζα στηριζόταν για την αποπληρωμή στα εισοδήματα του δικηγορικού γραφείου του Φ. Ποιητή από μεγάλες εργασίες και ότι η αποπληρωμή του δανείου της Χάϊκε βασιζόταν στη δυνατότητα του Φ. Ποιητή. Η Δημοσθένους συνέχισε να χειρίζεται τους λογαριασμούς των Εναγομένων μέχρι και τον Απρίλιο του
10. Η Χριστίνα Προκοπίου (Μ.Ε.4) εργάζεται σήμερα στο Τμήμα Ανάκτησης Χρεών της Τράπεζας. Πριν το 2013 και κατά τους ουσιώδης χρόνους εργαζόταν στο «Business Centre». Εξέταζε αιτήματα πελατών. Αναγνώρισε αριθμό εγγράφων τα οποία υπογράφηκαν στην παρουσία της και τα οποία η ίδια υπόγραψε ως μάρτυρας. Η υποθήκη Υ8005/2008 (Τεκμ.8) υπογράφτηκε από την Ξένια Ποιητή, θυγατέρα του Φ. Ποιητή, ως πληρεξούσια αντιπρόσωπος του τελευταίου στην παρουσία της στα γραφεία της Τράπεζας. Η Προκοπίου της είχε εξηγήσει τι αφορούσε το έγγραφο και η Ξένια δεν ανάφερε ότι δεν κατάλαβε οτιδήποτε. Κατά την ίδια περίσταση είχε υπογραφτεί και το σχετικό πληρεξούσιο από τον Φ. Ποιητή στην παρουσία του πιστοποιούντος υπαλλήλου Σάββα Καλοχωρίτη. Αρνήθηκε υποβολή ότι το πληρεξούσιο υπογράφηκε στο γραφείο του Φ. Ποιητή. Η Προκοπίου υπόγραψε ως μάρτυρας και στη συμφωνία δανείου ημερ. 25.11.2008 (Τεκμ.26) και στον Κατάλογο Προμηθειών και Χρεώσεων ιδίας ημερομηνίας (Τεκμ.27). Ο Φ. Ποιητής υπόγραψε τη συμφωνία στην παρουσία της στα γραφεία της Τράπεζας. Το έγγραφο του εξηγήθηκε χωρίς ο Φ. Ποιητής να αμφισβητήσει οτιδήποτε ή να εκφράσει οποιαδήποτε απορία. Αντίγραφο του εγγράφου είχε σταλεί στον Φ. Ποιητή από προηγουμένως και κατά την υπογραφή δεν αναφέρθηκε οτιδήποτε σε σχέση με τους όρους αποπληρωμής του δανείου. Τα έγγραφα ήταν συμπληρωμένα όταν υπογράφηκαν. Αντεξεταζόμενη και αφού της υποβλήθηκε ότι ο Φ. Ποιητής δεν υπόγραψε στην παρουσία της, ανάφερε ότι από τη στιγμή που υπάρχει η υπογραφή της σημαίνει ότι ο Φ. Ποιητής πράγματι υπόγραψε στην παρουσία της. Η Προκοπίου ενεπλάκηκε πιο ουσιαστικά το 2010 στο στάδιο που είχε ζητηθεί αλλαγή στις εξασφαλίσεις. Είχε την 15.9.2010 υποβληθεί σχετική αίτηση (Τεκμ.62). Το αίτημα αξιολόγησε η ίδια, σύστησε την έγκριση του και τα μέρη συνομολόγησαν σχετική συμφωνία ημερ. 24.9.2010 (Τεκμ.34). Απαλλάχθηκαν τα δύο διαμερίσματα στο Sea View Court που θα μεταβιβάζονταν στην Ξένια και εγγράφηκε δεύτερη υποθήκη, η Υ6311/2010 επί της κατοικίας του Φ. Ποιητή στην Βαβατσινιά (Τεκμ.9) η οποία ήταν ήδη υποθηκευμένη στην Τράπεζα. Η Προκοπίου είχε τον χειρισμό των επιδίκων υποθέσεων μέχρι και τον τερματισμό των συμφωνιών. Η Λία Λοιζίδου (Μ.Ε.5) εργαζόταν τα έτη 2008 - 2009 στο «Business Centre». Τα καθήκοντα της ήταν η ετοιμασία εγγράφων και η λήψη υπογραφών από τους πελάτες. Μαρτύρησε ότι τη συμφωνία δανείου ημερ. 27.2.2008 (Τεκμ.2) υπόγραψε ο Φ. Ποιητής ενώπιον της στα γραφεία της Τράπεζας και αφού του είχε αναφέρει ότι αυτό που θα υπόγραψε ήταν συμφωνία δανείου για το συγκεκριμένο ποσό. Του δόθηκε η δυνατότητα να το αναγνώσει. Ο Φ. Ποιητής δεν είχε οιαδήποτε απορία. Το έγγραφο ήταν συμπληρωμένο και υπολοίπονταν οι υπογραφές. Η ίδια υπόγραψε ως μάρτυρας της υπογραφής του. Η μάρτυρας επανέλαβε την ίδια θέση αναφορικά με αριθμό άλλων εγγράφων. Πρόκειται για τη συμφωνία τρεχούμενου λογαριασμού ημερ. 27.2.2008 (Τεκμ.33), τη σύμβαση και δήλωση υποθηκεύσεως ακινήτου Υ1232/2008 (Τεκμ.7), τη συμφωνία δανείου ημερ. 26.3.2009 (Τεκμ.15), το εγγυητήριο ημερ. 26.3.2009 (Τεκμ.19), τους καταλόγους προμηθειών και χρεώσεων ιδίας ημερομηνίας (Τεκμ.17 και 18) και τη σύμβαση και δήλωση υποθηκεύσεως ακινήτου Υ1252/2009 (Τεκμ.21). Η Ξένια Ποιητή (Μ.Υ.3) (γραπτή δήλωση - Τεκμ.77) είναι, όπως προειπώθηκε, η θυγατέρα του Φ. Ποιητή. Εργάζεται ως υπάλληλος στο δικηγορικό του γραφείο. Η Ξένια αναγνώρισε την υπογραφή της στις υποθήκες Υ8005/2008 και Υ 6311/2010 (Τεκμ.8 και 9 αντίστοιχα). Για το πρώτο έγγραφο μαρτύρησε πως ήταν κενό όταν το υπόγραψε και δεν θυμόταν εάν στο Κτηματολόγιο ο αρμόδιο υπάλληλος της υπέδειξε ότι επρόκειτο για υποθήκη. Για το δεύτερο είπε πως πρέπει να υπογράφηκε στο γραφείο τους ή στο Κτηματολόγιο αποδεχόμενη πώς εάν υπογράφηκε στο Κτηματολόγιο δεν μπορούσε να ήταν κενό. Δ. Η Συμφωνία Δανείου της Χάϊκε - η Εξήγηση των Εγγράφων σε αυτή Η Τζένιφερ Σαββοπούλου (Μ.Ε.10) είναι δικηγόρος από το
11. Όπως προειπώθηκε, η Τζένιφερ είναι η σύζυγος του Σαββόπουλου και θυγατέρα της αποβιωσάσης αδελφής του Φ. Ποιητή. Δηλαδή ο Φ. Ποιητής είναι θείος της. Η εμπλοκή της Τζένιφερ αφορά στη συμφωνία δανείου ημερ. 26.3.2009 (Τεκμ.15). Σύμφωνα με τη μαρτυρία της, με την ιδιότητα του δικηγόρου εξήγησε στην Χάϊκε τα έγγραφα που σημειώνονται σε βεβαίωση ημερ. 26.3.2009 που η ίδια υπογράφει (Τεκμ.45). Πρόκειται για τα έγγραφα που αφορούν το δάνειο που η Χάϊκε συνήψε με την Τράπεζα την ίδια ημέρα. Τα έγγραφα έχουν παρουσιαστεί και αποτελούν ή είναι μέρη των Τεκμ.15, 18, 20, 43 και
12. Οι επεξηγήσεις δόθηκαν στην αγγλική. Η Τζένιφερ ομιλεί άπταιστα την αγγλική αφού ο πατέρας της είναι άγγλος και η ίδια μεγάλωσε στην Αγγλία. Και η Χάϊκε ομιλεί άπταιστα την αγγλική. Η Τζένιφερ το γνώριζε αφού πάντοτε συνεννοείτο μαζί της στα αγγλικά. Τα έγγραφα που εξηγήθηκαν ήταν όλα συμπληρωμένα. Έλειπαν μόνο οι ημερομηνίες που θα υπογράφονταν από την Τράπεζα. Τα υπόλοιπα στοιχεία ήταν συμπληρωμένα περιλαμβανομένων των ημερομηνιών που αφορούσαν στους όρους της συμφωνίας. Τα έγγραφα είδαν μαζί ένα προς ένα και η Τζένιφερ τα μετάφρασε στα αγγλικά επεξηγώντας την έννοια τους. Ήταν πλήρως κατανοητά στην Χάϊκε η οποία είναι μορφωμένη και είχε σπουδάσει λογιστικά. Η συνάντηση με την Χάϊκε έγινε στα νέα γραφεία του Φ. Ποιητή, στο Poetica Court, στο γραφείο της Χάϊκε. Για την διευθέτηση της επίσκεψης, η Τζένιφερ είχε δεχτεί τηλεφώνημα από τον Φ. Ποιητή. Η εκδοχή της υπεράσπισης, όπως υποβλήθηκε στην Τζένιφερ, ήταν πως το Τεκμ.45 κατάρτισε για να προστατεύσει τον σύζυγο της. Πως ουδέποτε εξήγησε στην Χάϊκε τα έγγραφα, αλλά, σε χρόνο μεταγενέστερο της υπογραφής των εγγράφων της συμφωνίας του δανείου, πέρασε από τα γραφεία στο Poetica Court και στο διάδρομο είπε στη Χάϊκε ότι εάν την ρωτήσει κάποιος κατά πόσο της είχε εξηγήσει τα σχετικά έγγραφα να απαντήσει θετικά. Η Τζένιφερ αντεξετάστηκε και σε σχέση με τις σχέσεις της με την οικογένεια Φ. Ποιητή τις οποίες είχε χαρακτηρίσει όχι ιδιαίτερα στενές, όπως επίσης και σε σχέση με την επαγγελματική της συνεργασία με τον Φ. Ποιητή. Ανάφερε πως της είχε αναθέσει μικρό αριθμό μικρουποθέσεων με τις οποίες δεν ήθελε να ασχοληθεί ο ίδιος και προσωπικές του υποθέσεις, χωρίς οικονομικό όφελος για την ίδια αφού ό,τι της καταβάλλετο ήταν τα πραγματικά έξοδα. Της υποβλήθηκε ότι ο Φ. Ποιητής κατέβαλλε πάντοτε τη δικηγορική της αμοιβή. Για μια επιταγή που της υποδείχθηκε για το ποσό των €1.000 (παρέμεινε Τεκμ.Κ προς αναγνώριση) δεν είχε θύμηση σε τι αφορούσε. Η Τζένιφερ μαρτύρησε ακόμα ότι ουδέποτε επισκέφθηκε την πολυκατοικία Poetica Court πριν την αποπεράτωση της. Η Χάϊκε Ποιητή (Μ.Υ.1) (γραπτή δήλωση - Τεκμ.70) είναι γερμανίδα. Έχει δίπλωμα γνώσης της αγγλικής γλώσσας το οποίο απέκτησε κατόπιν εξετάσεων στο Εμπορικό Επιμελητήριο του Αμβούργου κατόπιν σπουδών στη σχολή ξένων γλωσσών του Αμβούργου. Χαρακτήρισε τις γνώσεις της στα αγγλικά πολύ καλές. Πέραν των αγγλικών, το θέμα της ήταν τα εμπορικά. Στο δικηγορικό γραφείο του συζύγου της χειριζόταν τα λογιστικά. Κρατούσε τα λογιστικά βιβλία και ετοίμαζε τα φορολογικά. Όπως ανάφερε, δεν ελάμβανε μισθό. Αναγνώρισε την υπογραφή της στην αίτηση ημερ. 23.3.2009 (Τεκμ.43) που, όπως διατείνεται, τέθηκε ενώπιον της από τον Σαββόπουλο στο γραφείο του συζύγου της, υποστηρίζοντας πως δεν γνωρίζει τι έγγραφο είναι και πως ουδέποτε της εξηγήθηκε από την Τζένιφερ. Σε μεταγενέστερο χρόνο η Τζένιφερ την επισκέφθηκε στο γραφείο της και της είπε πως εάν ερωτηθεί αν είχε κατανοήσει το έγγραφο να πει ότι το είχε κατανοήσει. Η Τζένιφερ της έδωσε αντίγραφα όλων των εγγράφων που υποτίθεται ότι της είχε εξηγήσει και η Χάϊκε τα αρχειοθέτησε χωρίς να εξετάσει τι αφορούσαν. Όπως ανάφερε, δεν έκαμε καμία σκέψη. Ε. Οι Συναντήσεις που ακολούθησαν Η Προκοπίου είχε επισκεφθεί το γραφείο του Φ. Ποιητή μαζί με την τότε διευθύντρια του Τμήματος της Ελευθερία Δημητρίου για να συζητήσουν το θέμα των καθυστερήσεων. Ο Φ. Ποιητής είχε αναφέρει ότι είχαν αποταθεί σε Κτηματομεσιτικά γραφεία για να πωλήσουν περιουσία και να πληρώσουν μέρος των χρεών, ενώ τα υπόλοιπα θα καταβάλλονταν από έσοδα του δικηγορικού του γραφείου, που είχε πολλές δουλειές με εταιρείες του εξωτερικού. Όπως τους ειπώθηκε από τον Φ. Ποιητή, μια μεγάλη Εταιρεία στην Γερμανία από την οποία ανέμενε εισοδήματα «πτώχευσε» και βρέθηκαν εκτεθειμένοι. Για το δάνειο της Χάϊκε δεν έγινε συζήτηση με την ίδια. Ο Φ. Ποιητής ανάφερε ότι ο ίδιος θα μιλούσε μαζί τους. Ο Μιχάλης Μιχάλας (Μ.Ε.8) εργάζεται στην Υπηρεσία Ανάκτησης Χρεών της Τράπεζας στη Λευκωσία. Τον Αύγουστο του 2012 εργαζόταν στην Υπηρεσία Ανάκτησης Χρεών στη Λάρνακα. Η Υπηρεσία αυτή έχει στην αρμοδιότητα της την καταχώρηση αγωγών εναντίον πελατών που δεν ανταποκρίνονται στις υποχρεώσεις τους έναντι της Τράπεζας. Οι επίδικες υποθέσεις μεταφέρθηκαν στην Υπηρεσία αυτή τον Ιούλιο του
13. Την 17.8.2012, κατόπιν που ζητήθηκε τηλεφωνικά από τον Φ. Ποιητή, πραγματοποιήθηκε συνάντηση στα γραφεία της Τράπεζας στην οποία παραβρέθηκαν ο τότε διευθυντής της Υπηρεσίας Ηλίας Κουσιάππας, ο μάρτυρας, ο συνάδελφος του Μιχάλης Στυλιανού και ο Φ. Ποιητής. Η παράκληση του Φ. Ποιητή ήταν όπως η Τράπεζα μη προχωρήσει στην καταχώρηση αγωγών για περίοδο 6 μηνών επειδή έκαμνε προσπάθειες για να πωλήσει ακίνητη περιουσία και να εξοφλήσει τόσο τα δικά του χρέη όσο και αυτό της συζύγου του. Η Τράπεζα ικανοποίησε το αίτημα του, γι' αυτό και οι αγωγές δεν καταχωρίστηκαν παρά μόνο τον Φεβρουάριο του 2013 και αφού δεν εξοφλήθηκαν τα χρέη. Ο Μιχάλας θυμόταν ότι ο Φ. Ποιητής είχε εκφράσει παράπονο σε σχέση με τον Σαββόπουλο αλλά δεν θυμόταν σε τι αφορούσε. Στ. Η Αξιολόγηση των Μαρτύρων Προκύπτει πως η υπογραφή των επιδίκων εγγράφων από τους Εναγόμενους δεν αμφισβητείται. Επιβεβαιώθηκε και από τους ίδιους. Ό,τι αμφισβητείται είναι οι συνθήκες υπογραφής τους και πως όταν υπογράφηκαν ήταν ασυμπλήρωτα. Το Δικαστήριο έχοντας ακούσει το σύνολο της μαρτυρίας καταλήγει, χωρίς κανένα ενδοιασμό, ότι το σύνολο των μαρτύρων της Τράπεζας είπαν την αλήθεια και μετέφεραν στο Δικαστήριο τα γεγονότα όπως αυτά επεσυνέβησαν. Από την αξιόπιστη μαρτυρία της Δημοσθένους, που γίνεται στην ολότητα της αποδεκτή από το Δικαστήριο προκύπτει πως ακολουθήθηκε διαδικασία αξιολόγησης των αιτημάτων του Φ. Ποιητή και διαψεύδεται η θέση του τελευταίου ότι ο Σαββόπουλος ενέκρινε το δανεισμό αποφασίζοντας, χωρίς μελέτη, ως ο απόλυτος εξουσιαστής της Τράπεζας, όπως τον «Louis XIV», όπως ο Φ. Ποιητής ανάφερε, που διατείνετο ότι «L'Etat, c' est moi». Σημειώνεται ότι στη Δημοσθένους δεν υποβλήθηκε ότι αυτή δεν είχε αξιολογήσει το αίτημα ή αιτήματα του Φ. Ποιητή. Αντίθετα ό,τι της υποβλήθηκε ήταν ότι δεν είχε προβεί σε ορθή αξιολόγηση. Η αποδοχή της ότι η έγκριση δόθηκε στη συνέχεια από τον Σαββόπουλο που ήταν ο υπεύθυνος του υποκαταστήματος δεν ανατρέπει σε κανένα βαθμό την θέση ότι η ίδια προέβηκε στην αξιολόγηση και σύστησε την έγκριση. Από τη μαρτυρία της Δημοσθένους και τις μαρτυρίες των Προκοπίου και Λοϊζίδου, που επίσης κρίνονται ως αξιόπιστες και γίνονται αποδεκτές στην ολότητα τους, προκύπτει πως όλες οι επίδικες συμφωνίες, πλην της τροποποιητικής συμφωνίας ημερ. 5.3.2010, υπογράφηκαν από τον Φ. Ποιητή και την Χάϊκε στο «Business Centre» και διαψεύδεται η θέση του Φ. Ποιητή ότι αυτές υπογράφηκαν στα γραφεία του. Διαψεύδεται περαιτέρω η επί του προκειμένου θέση της Χάϊκε. Ακόμα διαψεύδεται η θέση αμφοτέρων σε σχέση με τη μορφή των εγγράφων, ότι δηλαδή αυτά ήταν ασυμπλήρωτα, και κατά πόσο είχαν κατανοήσει το περιεχόμενο τους. Ο Σαββόπουλος, ο οποίος δέχθηκε τον όγκο των πυρών της υπεράσπισης, έκαμε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο ως μάρτυρας της αλήθειας. Οι θέσεις του ενισχύονται από τις μαρτυρίες των προαναφερθέντων υπαλλήλων της Τράπεζας. Στο τέλος της ημέρας διερωτάται κάποιος τι ουσιαστικά του αποδίδεται, αφού φαίνεται πως σε όλους τους χρόνους οι επίδικες περιπτώσεις αντιμετωπίζονταν από την Τράπεζα κατά τρόπο ευνοϊκό για τους Εναγομένους. Η Τζένιφερ έκαμε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο ως μάρτυρας της αλήθειας και η θέση της αναφορικά με τον χρόνο και τις συνθήκες κατάρτισης της βεβαίωσης Τεκμ. 45 γίνεται αποδεκτή. Γίνεται αποδεκτό πως κατάρτισε την βεβαίωση γιατί ενήργησε όπως σε αυτή περιγράφεται και εξήγησε στην Χάϊκε τα αναφερόμενα σε αυτή έγγραφα. Προφανώς η επιλογή της Τζένιφερ δεν ήταν συμπτωματική Όμως η διασύνδεση στο σημείο αυτό είναι με τον Φ. Ποιητή και όχι με τον Σαββόπουλο. Δεν ζητήθηκε από την Τζένιφερ να προσφέρει τις υπηρεσίες της επειδή ήταν η σύζυγος του Σαββόπουλου, αλλά επειδή ο Φ. Ποιητής, ο οποίος ενδιαφερόταν στον νέο δανεισμό την κάλεσε. Εφόσον ήταν απαραίτητη προϋπόθεση από την Τράπεζα να εξηγηθούν τα σχετικά έγγραφα στην Χάϊκε στα αγγλικά (βλ. πρώτος όρος, σελ. 3 του Τεκμ.15), ήταν φυσιολογική και ίσως και αναμενόμενη εξέλιξη ο Φ. Ποιητής να καλέσει προς τούτο την αγγλομαθή αδελφότεκνη του με την οποία είχε και επαγγελματική συνεργασία. Η εκδοχή της υπεράσπισης σε σχέση με την εμπλοκή της Τζένιφερ απορρίπτεται ως αναληθής. Το Δικαστήριο είναι πεπεισμένο ότι επρόκειτο για ψευδές σενάριο που επινοήθηκε από τους Εναγόμενους, κατά πάσα πιθανότητα από τον Φ. Ποιητή, ως μέρος του ευρύτερου κακόπιστου σχεδιασμού του. Στο σημείο αυτό καταγράφεται πως όταν η Λοϊζίδου είχε μαρτυρήσει ότι η συνεννόηση της με την Χάϊκε ήταν στα αγγλικά, της υποβλήθηκε πως της Χάϊκε «είναι λλία τα αγγλικά της και δεν μπορεί να αντιληφθεί και η μόνη γλώσσα που μιλά είναι τα γερμανικά». Η Λοϊζίδου παρέμεινε σταθερή στη θέση της και η υποβληθείσα θέση διαψεύστηκε κατά τρόπο αδιαμφισβήτητο από την ίδια την Χάϊκε που επιβεβαίωσε την άριστη γνώση της της αγγλικής γλώσσας. Επιστρέφοντας στο Σαββόπουλο, σημειώνεται ότι η επίθεση εναντίον του αρχίζει από το στάδιο που, κατά τη θέση του Φ. Ποιητή, του υπέδειξε την ημιτελή πολυκατοικία που επιθυμούσε να αγοράσει. Μέμφεται ο Φ. Ποιητής τον Σαββόπουλο γιατί χωρίς να ανέβει στο ημιτελές κτίριο για να το επισκοπήσει τον διαβεβαίωσε ότι μπορούσε η Τράπεζα να τον χρηματοδοτήσει για την αγορά του. Εφόσον η θέση της υπεράσπισης είναι ότι ο Σαββόπουλος συνοδευόταν και από τη σύζυγο του, η επί του προκειμένου μαρτυρία της Τζένιφερ ενισχύει τη θέση του ότι δεν επισκέφθηκε την πολυκατοικία κατά το χρόνο εκείνο. Ο Φ. Ποιητής έκαμε πολύ άσχημη εντύπωση στο Δικαστήριο ως μάρτυρας της αλήθειας. Το Δικαστήριο αισθάνεται βεβαιότητα ότι ο Φ. Ποιητής ηγήθηκε του κακόπιστου σχεδιασμού, στον οποίο ενέπλεξε τη σύζυγο, και τη θυγατέρα του όπως εξηγείται στη συνέχεια, με σκοπό να αποποιηθεί ο ίδιος και η σύζυγος του, προς το παρόν, των οικονομικών τους υποχρεώσεων προς την Τράπεζα. Η εκδοχή του Φ. Ποιητή συνιστά μια απέλπιδα προσπάθεια απεγκλωβισμού από τις συνέπειες των εγγράφων που ο ίδιος και η σύζυγος του υπόγραψαν όταν λάμβαναν τα χρήματα της Τράπεζας για να αγοράσουν και ολοκληρώσουν την πολυκατοικία Poetica Court. Σημειώνεται πως η πολυκατοικία αγοράστηκε και ολοκληρώθηκε από τον Φ. Ποιητή με χρήματα της Τράπεζας αποκλειστικά. Ο Φ. Ποιητής ή η σύζυγος του ουδεμία συνεισφορά είχαν στο οικονομικό κόστος. Έναντι των οφειλών τους το μόνο ποσό που πληρώθηκε ήταν σε μια περίπτωση €20.000 στον τρεχούμενο λογαριασμό. Η πολυκατοικία που διαθέτει γραφεία και δύο διαμερίσματα συμπληρώθηκε με πολυτελή και ακριβά υλικά και έκτοτε στεγάζεται σε αυτή το δικηγορικό γραφείο του Φ. Ποιητή στον πρώτο όροφο. Στο ένα διαμέρισμα στον δεύτερο όροφο διαμένει ο Φ. Ποιητής με τη σύζυγο του, ενώ το άλλο στον τρίτο όροφο αναφέρθηκε από την Χάϊκε ότι το έχουν ως θερινή κατοικία. Σε κάθε περίπτωση το εκμεταλλεύονται. Ο απεγκλωβισμός από τις συμφωνίες με την Τράπεζα, όπως ο Φ. Ποιητής τον συνέλαβε, του επέβαλε μια προσέγγιση αναληθοφανή μέχρι και παράλογη. Μόνο με την παράθεση αποσπασμάτων της μαρτυρίας του μπορεί αυτό να καταδειχθεί. Ο Φ. Ποιητής αναγνώρισε την υπογραφή του στην πρώτη συμφωνία δανείου και τα αρχικά του σε κάθε σελίδα του εγγράφου αλλά επέμεινε πως δεν γνώριζε το περιεχόμενο του εγγράφου. Όχι μόνο κατά το χρόνο που το υπόγραψε, αλλά και κατά την παρουσία του στο εδώλιο του μάρτυρα. Έτσι παρουσίασε τον εαυτό του ότι αντιμετώπιζε το ζήτημα: «Κα Κλαΐδη: Κύριε Ποιητή, μιλούμε τώρα για το Τεκμήριο
14. Μιλούμε για το πρώτο δάνειο. Πώς ήταν η αντίληψη σου για το δάνειο, δεν είχες ρωτήσει λεπτομέρειες, τον τρόπο ή το ποσό του δανείου που σας είχε χορηγήσει; A. Όχι. Εγώ του έδειξα την πολυκατοικία, εμένα με ενδιέφερε η πολυκατοικία. Εμένα με ενδιέφεραν τα νέα μου γραφεία. Εγώ είχα vision πλέον τα νέα μου γραφεία, δεν με ενδιέφερε τίποτε άλλο και εφόσον μου έδωσε τον λόγο του ότι θα τη χρηματοδοτήσει, με ενδιέφερε η αποτελείωση της πολυκατοικίας. Τίποτε άλλο. E. Κύριε Ποιητή, δεν ζήτησες να μάθετε το ποσό του δανείου; A. Όχι, ούτε με ενδιέφερε. Εμένα με ενδιέφερε η πολυκατοικία. E. Ε τι ήταν η αντίληψη σου κατά την υπογραφή του Τεκμηρίου 2 κύριε Ποιητή; Καμία αντίληψη. Ότι θα χτίσω την πολυκατοικία.» «E. Κύριε Ποιητή, θα ήθελα για σκοπούς απονομής, όταν υπόγραφες αυτό το έγγραφο, τι γνώριζες γι' αυτό το έγγραφο που υπέγραφες το Τεκμήριο 2; A. Τίποτε, τα έγγραφα δεν με ενδιαφέρουν. Έχω πει εμένα με ενδιέφερε το project, να τελειώσει η πολυκατοικία. Επομένως υπόγραφα όλα τα οποία μου έδινε ο Βάκης, διότι ο Βάκης έλεγε θα τελειώσουμε την πολυκατοικία "trust me absolutely". E. Να το πω αλλιώς. Όταν έβαλες την υπογραφή σου σε εκείνο το έγγραφο, τι γνώριζες ότι υπόγραφες. A. Γνώριζα ότι υπόγραφα ένα έγγραφο για να προχωρήσει η πολυκατοικία μου ή αν είναι το πρώτο, για να αρχίσει η πολυκατοικία μου. Δικαστήριο: Τι εννοείτε για να αρχίσει; Δεν έγραφε ποσά πάνω, τι θα πληρώνετε; Μάρτυρας: Τίποτε. Κα Κλαΐδη: Είχετε προβεί σε κάποιο μέτρο να διαβάσετε το έγγραφο κύριε Ποιητή; A. Όχι, αφού σας είπα, επαναλαμβάνω στέκετουν εκεί ο Βάκης και μου έλεγε "trust me absolutely". Δικαστήριο: Δεν πήρετε αντίγραφο; Μάρτυρας: Αντίγραφα νομίζω μας έδωσε μετά, αλλά βεβαίως δεν τα διαβάσαμε. Εμένα με ενδιέφερε το project.» «E. Κύριε Ποιητή, γνωρίζετε τι ήταν το ύψος του δανείου που σας είχε χορηγήσει η τράπεζα; A. Όχι, ούτε με ενδιέφερε. Εμένα με ενδιαφέρει η πολυκατοικία. Δεν με ενδιαφέρει το δάνειο.» Ερωτούμενος ποιο ήταν το ποσό που ήταν υπόχρεα η Τράπεζα να του χορηγεί απάντησε: «Μάρτυρας: Το ταβάνι το ήξερα εγώ θεωρητικά και ο Βάκης και η τράπεζα πρακτικά. Δηλαδή όταν εγώ είπα θέλεις feasibility study και μου είπε όχι θα τα κανονίσουμε, τότε σημαίνει ότι ο Βάκης είχε υπόψιν του ότι η πολυκατοικία αυτή θα πάει παραδείγματος στο 1.200.000.» Ο Φ. Ποιητής είναι δικηγόρος εγγεγραμμένος στο μητρώο δικηγόρων στην Κύπρο από το
15. Από το 1974 μέχρι το 1992 εργαζόταν στη Γερμανία. Παρουσίασε τον εαυτό του ως υψηλού επιπέδου δικηγόρο που ασχολείται με σοβαρές υποθέσεις διεθνών συμβάσεων και διατηρεί γραφείο με εκλεκτή πελατεία, κυρίως ξένες εταιρείες. Παρουσίασε ακόμα τον εαυτό του ως μεθοδικό δικηγόρο που ακολουθεί κατά γράμμα τους κανόνες τόσο πρακτικής όσο και ηθικής. Αξιοπρόσεκτη είναι η περιγραφή που έδωσε για το πώς ο ίδιος θα ενεργούσε εάν καλείτο να εξηγήσει σε κάποιο πελάτη του ένα έγγραφο. Πόσο μεθοδικά θα λειτουργούσε και πως θα διατηρούσε σχετικό φάκελο περιγράφοντας τις ενέργειες του και απόδειξη για την αμοιβή που θα είχε λάβει. Το Δικαστήριο δεν έχει κανένα λόγο να αμφιβάλλει για τη μεθοδικότητα του Φ. Ποιητή. Περαιτέρω η τεράστια εμπειρία του στο δίκαιο και ιδιαίτερα στο δίκαιο των συμβάσεων, όπως ο ίδιος επεσήμανε ως την κύρια ενασχόληση του, δεν αμφισβητείται. Με αυτό το υπόβαθρο το Δικαστήριο δεν αποδέχεται τη θέση του Φ. Ποιητή ότι δεν ανέγνωσε τη συμφωνία δανείου προτού την υπογράψει, πολύ περισσότερο ότι θα ήταν δυνατό να την υπογράψει εάν αυτή ήταν ασυμπλήρωτη. Ενδεικτικά σημειώνεται η προσέγγιση του σε σχέση με το έγγραφο ημερ. 25.2.2008 (Τεκμ.57) που αφορά στην περιουσιακή κατάσταση του ιδίου και της συζύγου του. Αποδεχόμενος ότι προέβηκε σε χειρόγραφες διορθώσεις σε μέρη που δακτυλογραφήθηκαν και εισάχθηκαν στο τυπογραφημένο, τυποποιημένο έντυπο, αδυνατούσε να εξηγήσει πώς αυτό μπορούσε να γίνει από τη στιγμή που, όπως υποστήριζε, το έγγραφο ήταν ασυμπλήρωτο. Δεν είναι δυνατόν ένας δικηγόρος, ακόμα και αν το «Banking Law» δεν είναι η ειδικότητα του, να δεχτεί ή να παρασυρθεί στο ότι μπορεί να δανειοδοτηθεί από την Τράπεζα χωρίς να καθορίζεται το ποσό του δανείου, οι όροι ως προς το κόστος δανεισμού και χωρίς να προνοείται ρητά ο χρόνος και τρόπος αποπληρωμής. Ο Φ. Ποιητής είχε στο παρελθόν δανειοδοτηθεί από άλλη Τράπεζα. Δεν μπορεί να ήταν ο όρος σε σχέση με την αποπληρωμή όταν και εφόσον πωλήσει τα παλιά του γραφεία. Να πως έθεσε το ζήτημα κατά την κύρια εξέταση του: «E. Θα ήθελα να εξηγήσεις στο Δικαστήριο κύριε Ποιητή ποια ήταν η συνεννόηση, όπως χρησιμοποίησες τη λέξη, εν σχέση με την αποπληρωμή αυτού του δανείου; A. Όπως είπα, θα πουλούσα πρώτα τα δύο διαμερίσματα που είχα τα γραφεία μου στη Sea View Court, θα έπιανα τις 350.000 όχι εγώ, η Τράπεζα και θα προχωρούσαμε παρακάτω. Είτε θα πουλούσα άλλη περιουσία, είτε θα πουλούσα παραδείγματος ή θα ενοικίαζα μέρος της πολυκατοικίας Poetica court. Δεν ξέρω, αλλά με την καταστροφή την οποία ολοκλήρωσε μεταξύ άλλων και η Τράπεζα Κύπρου, κατέστρεψε την Κυπριακή αγορά και μέχρι τούδε, δεν μπορεί ένας να πουλήσει σε καλή τιμή, ορθή τιμή τα διαμερίσματα, τουλάχιστον τα διαμερίσματα της Sea View Court για 350.000, δεν πουλούνται σήμερα, αποκλείεται.» «Δικαστήριο: Η ερώτηση ήταν πώς θα αποπληρώνετο το χρέος. Μάρτυρας: Δεν με ενδιέφερε, επαναλαμβάνω ότι δεν με ενδιέφερε η αποπληρωμή. Εμένα ενδιέφερε με να προχωρήσω το γραφείο μου, γιατί θα το έκλεινα το άλλο.» «Δικαστήριο: Μπήκε τακτή προθεσμία γι' αυτό; Μάρτυρας: Όχι, ουδέποτε. Απλώς λέγεται if and when, εγώ θα προχωρήσω όπως είπα στον Βάκη έτσι είχαμε συμφωνήσει. Θα προχωρήσω πρώτα με την πώληση των 2 διαμερισμάτων στο Sea View Court και αυτή η πώληση μέχρι σήμερα, δεν έχει γίνει, λόγω της τράπεζας. Κα Κλαΐδη: Πώς έχετε αντιληφθεί αυτό το θέμα if and when, πώς το λες; A. Όπως το αντιλαμβάνεται ο reasonable man, δηλαδή όταν τα καταφέρουμε να πωληθεί η πολυκατοικία του Sea View Court, τα 2 διαμερίσματα και εδώ υπήρξαν πράγματι αρκετές συνδιαλλαγές και παρεμβολές από διάφορους μεσίτες, όχι από ένα, από πολλούς μεσίτες και βασικά και ιδιαίτερα και από τον Αντώνη Λοΐζου, αλλά δεν ήταν εις θέση να κάμουμε κάτι, διότι η Τράπεζα Κύπρου κατέστρεψε την αγορά. E. Κύριε Ποιητή, τούτο το θέμα του εάν και εφόσον if and when, πώς είναι στην αντίληψη σου, από ποιον προέρχεται αυτή η θέση σας; A. Ήταν η συμφωνία μας με τον Βάκη, if and when, εν μόλις τα καταφέρουμε να πωλήσουμε το Sea View Court, εκεί θα αρχίσουμε να πληρώνουμε πίσω. Να ξεπληρώνουμε ή αποπληρώνουμε.» Κατά την αντεξέταση ανάφερε: «Θα το αποπλήρωνα με τη μέθοδο την οποία είχα συμφωνήσει με τον Βάκη, ως πρώτο βήμα θα πωλούντο τα δύο διαμερίσματα στο Sea View Court για €350.000, όπως είχε εκτιμήσει ο Βάκης, πήρα όμως μετά διάφορες προσφορές γι' αυτό και δεν δέχτηκα οποιανδήποτε, οι οποίες ήταν €100.000 και €80.000, τόσο χαμηλά ήταν οι προσφορές λόγω της Τράπεζας και το πρώτο βήμα θα ήταν οι €350.000 και μετά θα ακολουθούσαν από εμένα άλλα βήματα.» «E. Το δεύτερο βήμα; A. Το δεύτερο βήμα θα ήταν άλλη σκέψη μου, δεν θα πω τώρα όλα τα βήματα, διότι τα βήματα δεν τα έχω συζητήσει με τον Βάκη. Το πρώτο βήμα το είχα συζητήσει με τον Βάκη για τα δύο διαμερίσματα στο Sea View. E. Η Τράπεζα σας δανειοδότησε όλα αυτά τα ποσά που σας έδωσε γνωρίζοντας ότι θα πωλήσετε κάποια διαμερίσματα €350.000 και το υπόλοιπο θα σκεφτείτε εσείς πότε και πώς θα το πληρώσετε; A. Μάλιστα. E. Αυτή είναι η θέση σας; A. Μάλιστα. Υπήρχαν όμως οι δυνατότητες οι οποίες λάμβανα υπόψη μου, αλλά δεν τις συζήτησα καμία φορά με τον Βάκη. Θα μπορούσα να πουλήσω κάτι άλλο κάπου αλλού.» Παρατηρείται κατά πρώτο λόγο πως το ένα από τα δύο διαμερίσματα στο Sea View Court δεν ανήκε στον Φ. Ποιητή αλλά στην Χάϊκε. Έτσι, και κατά την εκδοχή του Φ. Ποιητή, αυτό που συμφωνήθηκε ήταν ότι το πρώτο ποσό έναντι του δανείου θα πληρωνόταν όταν και εφόσον θα πωλείτο και το διαμέρισμα τρίτου προσώπου, δηλαδή της Χάϊκε. Σημειώνεται κατά δεύτερο λόγο ότι την 27.9.2010 που δηλώθηκε η υποθήκη Υ6311/2010 (Τεκμ.9) που αφορούσε την κατοικία στην Βαβατσινιά αυτό έγινε σε αντικατάσταση των δύο υποθηκών Υ1213/2008 και Υ1214/2008 των δύο διαμερισμάτων στο Sea View Court που ακυρώθηκαν ώστε αυτά να μεταβιβαστούν ελεύθερα από τον Φ. Ποιητή και την Χάϊκε στην Ξένια κατόπιν αιτήματος του Φ. Ποιητή ημερ. 15.9.2010 (Τεκμ.62). Επομένως, σύμφωνα με τον Φ. Ποιητή η Τράπεζα, που είχε συμφωνήσει να αναμένει αποπληρωμή του δανείου όταν και εφόσον πωλούνταν τα δύο διαμερίσματα, αποδέχτηκε αυτά να μεταβιβαστούν επ' ονόματι τρίτου προσώπου, δηλαδή της Ξένιας που δεν είχε καμιά υποχρέωση αποπληρωμής των επίδικων δανείων. Έστω και αν η Τράπεζα το αποδέχτηκε γιατί δεν γνώριζε τι είχε ο Σαββόπουλος συμφωνήσει με τον Φ. Ποιητή, το ζήτημα παραμένει πώς ο τελευταίος το αντιμετώπισε και αφού έτσι πίστευε ότι ήταν η συμφωνία του για την αποπληρωμή του δανείου του με ποια λογική υπόβαλε το σχετικό αίτημα. Η θέση του Φ. Ποιητή ότι τα έγγραφα που υπόγραψε ήταν τυποποιημένα ασυμπλήρωτα έγγραφα της Τράπεζας είναι ανατρεπτική της θέσης του για τέτοιους όρους αποπληρωμής. Πώς θα μπορούσαν αυτά τα τυποποιημένα έγγραφα να διαμορφωθούν ώστε να περιλαμβάνουν τους ιδιαίτερους όρους που κατά την θέση του Φ. Ποιητή διέπουν τη συμφωνία του με την Τράπεζα; Την ίδια στάση κράτησε για όλα τα έγγραφα που υπόγραψε. Για την επιστολή έγκρισης ημερ. 14.12.2009 (Τεκμ.3) και το έγγραφο τροποποίησης ημερ. 14.12.2009 (Τεκμ.4) ανάφερε: «Α. Δεν ξέρω τι έγγραφα είναι και ούτε θέλω να δω τι έγγραφα είναι. Υπόγραφα όλα τα έγγραφα που μου έδιδε ο Βάκης Σαββόπουλος για να τελειώσει η πολυκατοικία μου.» Για την επιστολή έγκρισης ημερ. 5.3.2010 (Τεκμ.5) και το έγγραφο τροποποίησης ημερ. 5.3.2010 (Τεκμ. 6) είπε: «E. Εσείς δεν είχατε λάβει οποιαδήποτε μέτρα, να λάβετε γνώση του περιεχομένου αυτών των εγγράφων; A. Δεν με ενδιέφερε το περιεχόμενο εγγράφων, εμένα με ενδιέφερε να προχωρήσει η πολυκατοικία και εφόσον προχωρούσε η πολυκατοικία μου, κάμναμε τα έγγραφα filed. Καταχωρίζαμε τα.» Ήταν η θέση του Φ. Ποιητή ότι το έγγραφο ημερ. 11.2.2008 στο οποίο αναφερόταν ότι θα λάμβανε δικηγορική αμοιβή 10% πάνω σε αναμενόμενα κέρδη πελάτισσας του ύψους €8.000.000 (Τεκμ.58) ετοίμασε γιατί είχε ζητηθεί από τον Σαββόπουλο για να δείξει κάτι στην Τράπεζα. Το Δικαστήριο αποδέχεται πως το έγγραφο δεν είχε και ιδιαίτερη βαρύτητα. Μπορεί και να ήταν εντελώς πλασματικό. Το ζήτημα δεν μπορεί να εξεταστεί σε περαιτέρω λεπτομέρεια. Είναι ωστόσο η κατάληξη του Δικαστηρίου πως ετοιμάστηκε για να υποβοηθηθεί η έγκριση της δανειοδότησης και προς εξυπηρέτηση του Φ. Ποιητή και όχι του Σαββόπουλου. Το έγγραφο φέρει ημερ. 11.2.2008 και συνοδεύεται από καλυπτικό σημείωμα που φαίνεται να στάληκε με τηλεομοιότυπο στην Τράπεζα την 27.2.
16. Συνδέεται χρονικά με την συνομολόγηση της πρώτης συμφωνίας δανείου του Φ. Ποιητή. Ότι το έγγραφο παρουσιάστηκε από τον Φ. Ποιητή κατά την αξιολόγηση του πρώτου δανείου επιβεβαιώνει και η Δημοσθένους. Σε κάθε περίπτωση, ό,τι το έγγραφο αυτό αναδεικνύει είναι πως η δανειοδότηση προς τον Φ. Ποιητή ήταν ευνοϊκή. Όταν το ζήτημα ευνοϊκής μεταχείρισης τέθηκε στον Φ. Ποιητή απάντησε: «Μάρτυρας: Αγνοώ κύριε Πρόεδρε, δεν είμαι εγώ ο τραπεζίτης, εκείνος είναι ο τραπεζίτης, εκείνος έπρεπε να είχε διαβάσει τους όρους της θέσεως του και να γνωρίζει ποια είναι η δικαιοδοσία του και η εξουσία του.» Περαιτέρω, το Δικαστήριο αισθάνεται ότι ο Φ. Ποιητής ξέφυγε από την πραγματικότητα, ή προσποιείται ότι έτσι αντίκριζε το ζήτημα, με τις αναφορές του ότι ο Σαββόπουλος και η Τζένιφερ εποφθαλμιούσαν να πάρουν την κατοικία του στη Βαβατσινιά. Ήθελε να δείξει ότι ο Σαββόπουλος και η Τζένιφερ είχαν και προσωπικά κίνητρα πέραν από άλλα που είχαν να κάμουν με την εργοδότηση του Σαββόπουλου στην Τράπεζα. Περαιτέρω για να δικαιολογήσει τις επιστολές του αναφορικά με τους τρόπους που θα μπορούσαν να πληρωθούν τα χρέη, επιστολές που προδίδουν ότι αναγνώριζε τις οφειλές. Την 3.9.2012 ο Φ. Ποιητής απεύθυνε επιστολή προς τον Κουσιάππα (μέρος του Τεκμ.46) αναφερόμενος στη συνάντηση της 17.8.
17. Επιβεβαιώνεται ότι αυτό που είχε ζητήσει ήταν να μην προχωρήσει η Τράπεζα με δικαστικά μέτρα μέχρι το τέλος του χρόνου εν αναμονή ενεργειών του για εξόφληση ή μείωση των υποχρεώσεων του. Φαίνεται ότι ο Φ. Ποιητής αναγνώριζε και αποδεχόταν τις οφειλές του προς την Τράπεζα και πως τα ζητήματα που προσπάθησε να προβάλει με την υπεράσπιση του στις συνεκδικαζόμενες αγωγές συνιστούν εκ των υστέρων σκέψεις του. Η δικαιολογία ότι απέστειλε τη ρηθείσα επιστολή προς διευκόλυνση του Σαββόπουλου απορρίπτεται. Ο Φ. Ποιητής επίμονα αρνείτο να αναφέρεται σε συγκεκριμένα ποσά με πρόδηλη επιδίωξη να μη προβεί σε παραδοχή για το ύψος των ποσών που έλαβε από την Τράπεζα. Και τούτο παρά το ότι στο μεθοδικό γραφείο του η σύζυγος του διατηρούσε αντίγραφα του κάθε τιμολογίου και κάθε επιταγής προς πληρωμή. Σημειώνεται το κάτωθι χαρακτηριστικό απόσπασμα: «Δικαστήριο: Εκταμιεύθη κάποιο ποσό, μπήκε στον τρεχούμενο λογαριασμό σας και όταν το αναλώσατε, τι ποσό ήταν αυτό, εκείνο αυτό που μπήκε στον λογαριασμό σας; Μάρτυρας: Δεν ξέρω, μπαίναν διάφορα ποσά. Δικαστήριο: Δεν θέλετε να παραδεχθείτε τι ποσά μπήκαν; Μάρτυρας: Δεν ξέρω, μπαίναν διάφορα ποσά και πληρώνονταν διάφορα ποσά στους τεχνίτες. Κα Κλαΐδη: Κύριε Ποιητή, στο ποσό των 890.000 ευρώ, γνωρίζεις οτιδήποτε εν σχέση με αυτό το ποσό; Α. Όχι.. Δικαστήριο: Εάν το πήρες, το πήρες ή δεν το πήρες; Μάρτυρας: Αν είναι το κτήμα, πληρώθη απευθείας στον ιδιοκτήτη. Δικαστήριο: Για λογαριασμό σας; Άρα εσείς το οφείλετε; Μάρτυρας: Αλλά δεν πέρασε από τον λογαριασμό μου.» Ο Φ. Ποιητής αρνείτο επίμονα ότι παρέλαβε ποτέ ή περιέπεσαν στην αντίληψη του οι επιστολές τερματισμού. Είναι πρόδηλο ότι ευελπιστούσε ότι έτσι θα προκαλείτο κενό στην υπόθεση της Τράπεζας, ώστε αυτός και η σύζυγος του να αποφύγουν τις οικονομικές τους υποχρεώσεις. Ακόμα και σε σχέση με τη συνάντηση της 17.8.2012, αναφορά στην οποία γίνεται πιο κάτω, επέμενε πως στις επιστολές που του παραδόθηκαν δεν περιλαμβάνονταν οι επιστολές τερματισμού των συμφωνιών αλλά «προειδοποιητικές ή οτιδήποτε». Σε σχέση με την επίδικη πιστωτική κάρτα ο Φ. Ποιητής μαρτύρησε πως δεν την είχε ζητήσει, ούτε την ήθελε. Την παρέλαβε από τον Σαββόπουλο γιατί όπως ο τελευταίος του ανάφερε θα κακοφανίζονταν στην Τράπεζα εάν δεν την δεχόταν. Έτσι συμπλήρωσε το σχετικό αίτημα και παρέλαβε την κάρτα. Ερωτούμενος γιατί την χρησιμοποιούσε αφού δεν την ήθελε απάντησε πως κάποια καταστήματα δεν δέχονταν επιταγές και δεν μπορούσε να πληρώνει μεγάλα ποσά με μετρητά. Προκύπτει ωστόσο από την σχετική κατάσταση (Τεκμ.41) ότι η κάρτα χρησιμοποιείτο συχνά και για όχι μεγάλα ποσά περιλαμβανομένων εστιατορίων, μπουτίκ ενδυμάτων και βενζίνης. Όταν τα δεδομένα τέθηκαν υπόψη του ανάφερε: «Πιθανόν, διότι ο Βάκης έχει πει ότι οι κάρτες πρέπει να χρησιμοποιούνται μέσα μέσα, γι' αυτόν τον λόγο. Έχετε και άλλες τέτοιες βαρετές ερωτήσεις;» Στο γεγονός ότι κατά τη συνάντηση της 17.8.2012 ο Φ. Ποιητής εξέφρασε παράπονα εναντίον του Σαββόπουλου δεν αποδίδεται ουσιαστική βαρύτητα. Ο Φ. Ποιητής θα μπορούσε να έχει παράπονα για οποιονδήποτε, ή και να προετοίμαζε το έδαφος για να πλήξει τον Σαββόπουλο. Άλλωστε εξέφρασε κατά τη δίκη παράπονα εναντίον της Τράπεζας και του Σαββόπουλου γιατί δεν προέβηκαν σε «Feasibility Study» και δεν τον συμβούλευσαν να χρησιμοποιήσει φθηνότερα υλικά για την αποπεράτωση της πολυκατοικίας, ενώ σε μεταγενέστερο στάδιο της μαρτυρίας του ανάφερε πως δεν ρώτησε πόσο ήταν το ποσό της δανειοδότησης του γιατί αυτό που τον ενδιέφερε ήταν η κατασκευή και αποτελείωση της πολυκατοικίας με πρώτης τάξεως υλικά και τεχνίτες. Το γεγονός όμως ότι εξέφρασε κάποιο παράπονο αντιμάχεται του δικού του ισχυρισμού ότι παρευρέθηκε στη συνάντηση της 17.8.2012 για να βοηθήσει τον Σαββόπουλο. Ούτε και η Χάϊκε έκαμε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο ως μάρτυρας της αλήθειας. Η εντύπωση που απεκόμισε το Δικαστήριο ήταν ότι αυτή καθοδηγήθηκε στον τρόπο που θα μαρτυρούσε από τον Φ. Ποιητή. Σε επιμέρους ζητήματα ανέτρεψε με τη μαρτυρία της θέσεις της υπεράσπισης, αυτό όμως έγινε όταν αντεξεταζόμενη βρέθηκε υπό πίεση και σε αδιέξοδα. Στην προσπάθεια απεγκλωβισμού της Χάϊκε ως πρωτοφειλέτιδας και του Φ. Ποιητή ως εγγυητή από το δάνειο ημερ. 26.3.2009 το ζεύγος επιχείρησε να παρουσιάσει τη συμφωνία δανείου (Τεκμ.15) ως έγγραφο που η Χάϊκε κλήθηκε από τον Σαββόπουλο να υπογράψει για άλλο λόγο. Επινοήθηκε ότι αφορούσε την υποθήκευση της εξοχικής τους κατοικίας στην Βαβατσινιά. Ο Φ. Ποιητής μαρτύρησε ότι ο Σαββόπουλος τον επισκέφθηκε εγείροντας το ζήτημα και ο Φ. Ποιητής κάλεσε τη σύζυγο του στο ιδιαίτερο του γραφείο όπου και υπόγραψε. Το Τεκμ.15 αναφέρει στην πρώτη σελίδα στο πάνω μέρος με κεφαλαία «ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΔΑΝΕΙΟΥ». Είναι πολύ δύσκολο να μην το δει κάποιος. Ωστόσο αυτό δεν έχει στην προκειμένη περίπτωση ιδιαίτερη σημασία αφού στο τέλος η θέση της υπεράσπισης κατέρρευσε από τη μαρτυρία της Χάϊκε. Η Χάϊκε υποστήριξε αρχικά πως η υπογραφή της στη συμφωνία δανείου ημερ. 26.3.2009 εξασφαλίστηκε από τον Σαββόπουλο που της παρέστησε ότι επρόκειτο για συγκατάθεση για την υποθήκευση της κατοικίας στη Βαβατσινιά. Στη συνέχεια ανάφερε πως δεν ήταν ο Σαββόπουλος που αναφέρθηκε σε συγκατάθεση για υποθήκη, αλλά ήταν ο σύζυγος της που της εξήγησε ότι επρόκειτο για συγκατάθεση για υποθήκευση της κατοικίας στη Βαβατσινιά. Δεν αποκάλυψε πως επρόκειτο για ιδιοκτησία του συζύγου της λέγοντας ότι η κατοικία ανήκει και στους δύο από κοινού και ότι όσα ανήκουν στο σύζυγο της ανήκουν και στην ίδια, για να αποδεχτεί στη συνέχεια πως ο σύζυγος της και μόνο ήταν ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης. Εφόσον η κατοικία στην Βαβατσινιά ανήκε εξ ολοκλήρου στον Φ. Ποιητή η υπογραφή της Χάϊκε δεν ήταν απαραίτητη σε κανένα έγγραφο ώστε αυτή να υποθηκευτεί. Σε περαιτέρω αντεξέταση της αποκάλυψε πως όταν υπόγραφε τη συμφωνία δανείου ημερ. 26.3.2009 είχε αντιληφθεί ότι επρόκειτο για δανεισμό και υπόγραψε για να προχωρήσει η ανέγερση του Poetica Court. Ωστόσο δεν είδε τι ποσό αφορούσε η δανειοδότηση και δεν ρώτησε το σύζυγο της. Συμφώνησε ότι κανένας δεν την εξανάγκασε να υπογράψει. Η Χάϊκε ήταν αυτή που αρχειοθετούσε τα έγγραφα που αφορούσαν την ανέγερση της πολυκατοικίας. Τα τιμολόγια από τους τεχνίτες και τις επιταγές με τις οποίες πληρώνονταν. Ήταν ενήμερη για κάθε επιταγή. Όπως ανάφερε, για κάθε επιταγή που εκδιδόταν αφαιρούσε το ποσό από το διαθέσιμο υπόλοιπο. Αυτό σημαίνει ότι είχε υπόψη συγκεκριμένο ποσό δανείου και γνώριζε και τι είχε αναληφθεί. Περαιτέρω, η Χάϊκε ελάμβανε και αρχειοθετούσε τις καταστάσεις λογαριασμού που απέστελνε η Τράπεζα, αλλά διατείνεται ότι δεν αναφερόταν σε αυτές το όνομα της. Δεν καταλάβαινε τους λογαριασμούς ανάφερε και επισκέφθηκε την Δημοσθένους για να της τους εξηγήσει. Συνέχισε να μη κατανοεί τους λογαριασμούς και απλά αρχειοθετούσε τις καταστάσεις λογαριασμού. Η Δημοσθένους είχε αναφέρει ότι εξηγήθηκε στη Χάϊκε πώς να συνδέεται με τους λογαριασμούς ηλεκτρονικά. Η θέση της Χάϊκε δεν γίνεται αποδεκτή. Η Χάϊκε είναι μορφωμένη και μάλιστα σε εμπορικά θέματα και με εμπειρία στην τήρηση λογιστικών. Είναι πρόδηλο πως μαρτύρησε έτσι γιατί από τις καταστάσεις των λογαριασμών εύκολα διαπιστώνετο πως επρόκειτο για πέραν του ενός λογαριασμού δανείου και ενός επ' ονόματι της, αλλά και γιατί στις καταστάσεις αναγνωρίζονταν τα χρεωστικά υπόλοιπα για τα οποία δεν είχε κάτι να αμφισβητήσει. Η Ξένια τίποτα δεν ανάφερε στην γραπτή της δήλωση για το ζήτημα κατά πόσο η Τζένιφερ είχε επεξηγήσει οιαδήποτε έγγραφα τη μητέρα της. Μόνο στην δια ζώσης μαρτυρία της έκαμε αναφορά επαναλαμβάνοντας τη θέση της μητέρας της. Η Ξένια έκαμε στο Δικαστήριο πολύ φτωχή εντύπωση ως μάρτυρας της αλήθειας. Το Δικαστήριο είναι πεπεισμένο ότι υποκινήθηκε από τον πατέρα της να ψευδολογήσει για να υποστηρίξει την προσβαλλόμενη από τους γονείς της υπεράσπιση. Δεν παρέλειψε να προετοιμάσει το έδαφος και για τη δική της υπεράσπιση σε σχέση με δικό της δάνειο από την Τράπεζα. Η Ξένια παραδέχτηκε ότι παραλάμβαναν καταστάσεις των επίδικων λογαριασμών και επανέλαβε την απορριπτέα θέση της μητέρας της ότι δεν ήταν αντιληπτές οι καταστάσεις. Ακόμα και αν κάποια στοιχεία στις καταστάσεις δεν ήταν κατανοητά ήταν πρόδηλο πως αναφέρονταν σε ξεχωριστούς λογαριασμούς με διαφορετικό αριθμό. Ότι ενδιαφέρει στο σημείο αυτό δεν είναι κατά πόσο κάποια καταχώρηση θα μπορούσε να γίνει αντιληπτή ή κατανοητή, αλλά ότι οποιοσδήποτε που διερχόταν τις καταστάσεις αντιλαμβανόταν ότι αφορούσαν διάφορους λογαριασμούς, πέραν του ενός δανείου και επ' ονόματι όχι μόνο ενός προσώπου δηλαδή του Φ. Ποιητή. Στην γραπτή της δήλωση η Ξένια υποστήριξε πως ότι η μητέρα της ήταν δανειολήπτης η τελευταία το αντιλήφθηκε όταν επιδόθηκε η αγωγή εναντίον της. Αυτό δεν είναι δυνατό ακόμα και αν γινόταν πιστευτή η αρχική θέση της Χάϊκε ότι δεν το αντιλήφθηκε κατά το χρόνο της υπογραφής της συμφωνίας. Το όνομα της παρουσιαζόταν στις καταστάσεις λογαριασμού που παραλάμβαναν και σε επιστολές που παραλήφθηκαν από το Sea View Court. Σε κάθε περίπτωση η ίδια η Χάϊκε ανέτρεψε την αρχική της θέση παραδεχόμενη ότι αντιλήφθηκε ότι επρόκειτο περί δανείου για να αποπερατωθεί η πολυκατοικία. Η Ξένια φάνηκε να τα χάνει όταν τα δεδομένα τέθηκαν υπόψη της από τη δικηγόρο υπεράσπισης. Δεν έδωσε ουσιαστική εξήγηση και η δικηγόρος δεν της υπόβαλε περαιτέρω ερωτήσεις. Ζ. Δικαίωμα Τερματισμού των Επιδίκων Συμφωνιών Στο λογαριασμό του δανείου ημερ. 27.2.2008 καταγράφεται μία πίστωση €120.750 την 28.9.
18. Υποβλήθηκε στο Σωφρονίου ότι επρόκειτο για διαγραφή καθυστερημένων δόσεων. Ο Σωφρονίου απάντησε ότι δεν μπορούσε να γίνει διαγραφή χωρίς να υπάρξει πληρωμή, όμως δεν ήταν σε θέση να αναφέρει από πού προήλθε το ποσό. Το ζήτημα δεν διερευνήθηκε περαιτέρω. Διαπιστώνεται πως κατά την 28.9.2010 έγιναν πληρωμές και σε άλλους λογαριασμούς. Στο λογαριασμό του δεύτερου δανείου του Φ. Ποιητή €15.900 (βλ. Τεκμ.31 και 32), στον τρεχούμενο λογαριασμό δύο ποσά €20.000 και €20.500 (βλ. Τεκμ.38) και στο λογαριασμό δανείου της Χάϊκε €20.000 (βλ. Τεκμ.25). Στο σύνολο €195.
19. Ίσως τα χρήματα να προέρχονται από κάποιο άλλο δανεισμό. Υπενθυμίζεται ότι την 27.9.2010 είχε δηλωθεί η υποθήκη Υ6311/2010 σε αντικατάσταση των υποθηκών Υ1213/2008 και Υ1214/2008 των δύο διαμερισμάτων στο Sea View Court για να μεταβιβαστούν στην Ξένια. Ίσως το δάνειο της Ξένιας για το οποίο δεν δόθηκαν λεπτομέρειες να έχει σχέση. Σε κάθε περίπτωση εφόσον τα ποσά είναι πιστωμένα στους επίδικους λογαριασμούς οι Εναγόμενοι δικαιούνται στο όφελος. Η συμφωνία δανείου ημερ. 27.2.2008 (Τεκμ.2) προνοούσε (όρος 7) ότι εκτός αν η Τράπεζα ζητούσε άμεση εξόφληση το δάνειο θα αποπληρωνόταν με 20 εξαμηνιαίες δόσεις €60.402,65 η κάθε μια που θα άρχιζαν 6 μήνες μετά τη χορήγηση του δανείου. Με την τροποποιητική συμφωνία ημερ. 14.12.2009 η περίοδος παρατάθηκε και ορίστηκε ως ημερομηνία καταβολής της πρώτης δόσης η 22.2.
20. Με την δεύτερη τροποποιητική συμφωνία ημερ. 5.3.2010 η περίοδος παρατάθηκε εκ νέου και ορίστηκε ως ημερομηνία καταβολής της πρώτης δόσης ή 22.8.2010, ενώ η δόση μειώθηκε σε €60.320,
21. Στο λογαριασμό του δανείου (Τεκμ.14) υπάρχει η προαναφερθείσα πίστωση των €120.750 την 28.9.2010 που καλύπτει τις δύο πρώτες δόσεις. Μέχρι την 1.6.2012 που αποστάληκε η προειδοποιητική επιστολή (Τεκμ.10) άλλες δύο δόσεις είχαν καταστεί πληρωτέες. Υφίστατο συνεπώς διάρρηξη της συμφωνίας εκ μέρους του Φ. Ποιητή και η Τράπεζα νομιμοποιείτο στον τερματισμό της κατά την 26.6.2012 που αποστάληκε η επιστολή τερματισμού (Τεκμ.11). Η συμφωνία τρεχούμενου λογαριασμού ημερ. 27.2.2008 (Τεκμ.33) προνοούσε (όρος 3) ότι η διευκόλυνση θα ήταν πληρωτέα σε πρώτη ζήτηση. Το όριο του λογαριασμού ήταν €85.000 και από τον Φεβρουάριο του 2008 ο λογαριασμός παρουσίαζε αρνητικό πρόσημο και κατά καιρούς βρισκόταν και σε υπέρβαση του ορίου. Κατά την 1.6.2012 που αποστάληκε η προειδοποιητική επιστολή (Τεκμ.36) υπήρχε υπέρβαση του ορίου και, σε κάθε περίπτωση η Τράπεζα νομιμοποιείτο στον τερματισμό της συμφωνίας κατά την 26.6.2012 που αποστάληκε η επιστολή τερματισμού (Τεκμ.37). Η συμφωνία δανείου ημερ. 25.11.2008 (Τεκμ.26) προνοούσε (όρος 3) ότι εκτός αν η Τράπεζα ζητήσει άμεση εξόφληση το δάνειο θα αποπληρωνόταν με 30 εξαμηνιαίες δόσεις €16.153,50 η κάθε μια από 30.6.
22. Οι δόσεις θα χρεώνονταν στον τρεχούμενο λογαριασμό του Φ. Ποιητή. Την 1.6.2012 που αποστάληκε η προειδοποιητική επιστολή (Τεκμ.28) ο τρεχούμενος λογαριασμός του Φ. Ποιητή δεν διέθετε πιστωτικό υπόλοιπο για να πληρωθούν οι δόσεις που είχαν καταστεί πληρωτέες. Ούτε πληρώθηκε διαφορετικά οποιαδήποτε δόση πέραν της προαναφερθείσας πίστωσης την 28.9.
23. Υφίστατο συνεπώς διάρρηξη της συμφωνίας εκ μέρους του Φ. Ποιητή και η Τράπεζα νομιμοποιείτο στον τερματισμό της κατά την 26.6.2012 που αποστάληκε η επιστολή τερματισμού (Τεκμ.29). Η συμφωνία δανείου ημερ. 26.3.2009 (Τεκμ.15) προνοούσε (όρος 7) ότι εκτός αν η Τράπεζα ζητήσει άμεση εξόφληση το δάνειο θα αποπληρωνόταν την 23.4.2011, ενώ στο μεταξύ θα έπρεπε να καταβάλλονται εξαμηνιαία οι δεδουλευμένοι τόκοι από 30.6.
24. Οι δόσεις θα χρεώνονταν στον τρεχούμενο λογαριασμό του Φ. Ποιητή. Κατά την 23.4.2011 ο τρεχούμενος λογαριασμός του Φ. Ποιητή δεν διέθετε πιστωτικό υπόλοιπο για να εξοφληθεί το δάνειο των €200.
25. Ούτε πληρώθηκε διαφορετικά οποιαδήποτε ποσό πέραν της προαναφερθείσας πληρωμής την 28.9.
26. Την 1.6.2012 που αποστάληκαν οι προειδοποιητικές επιστολές (Τεκμ.22) το δάνειο είχε καταστεί ληξιπρόθεσμο και ολόκληρο το χρεωστικό υπόλοιπο ήταν πληρωτέο. Υφίστατο συνεπώς διάρρηξη της συμφωνίας εκ μέρους του της Χάϊκε και η Τράπεζα νομιμοποιείτο στον τερματισμό της κατά την 25.6.2012 που αποστάληκαν οι επιστολές τερματισμού (Τεκμ.23). Σύμφωνα με τον όρο 3(δ) των όρων χρήσης της κάρτας (βλ. Τεκμ.39) η Τράπεζα είχε το δικαίωμα κατά την απόλυτη κρίση της και χωρίς προειδοποίηση, καθ' οιονδήποτε χρόνο να τερματίσει τη συμφωνία και να ανακαλέσει το δικαίωμα χρήσης της κάρτας. Επομένως η Τράπεζα νομιμοποιείτο στο τερματισμό της συμφωνίας κατά την 2.8.2012 που αποστάληκε η επιστολή ανάκλησης της χρήσης της κάρτας και ακύρωσης του πιστωτικού ορίου του σχετικού λογαριασμού (Τεκμ.40). Η. Οι Προειδοποιητικές Επιστολές και οι Επιστολές Τερματισμού Οι προειδοποιητικές επιστολές (Τεκμ.10, 22, 28 και 36) και οι επιστολές Τερματισμού (Τεκμ. 11, 23, 29 και 37) ετοιμάστηκαν και αποστάληκαν κατόπιν οδηγιών της Προκοπίου προς την Υπηρεσία Εκτελέσεων. Όπως μαρτύρησε η Προκοπίου, καμιά δεν επιστράφηκε από το ταχυδρομείο. Ο Δήμος Αντωνιάδης (Μ.Ε.7) εργάζεται εδώ και 10 - 11 χρόνια στην Υπηρεσία Εκτελέσεων της Τράπεζας. Τις προειδοποιητικές επιστολές (Τεκμ.10, 22, 28 και 36) και τις επιστολές τερματισμού (Τεκμ.11, 23, 29 και 37) ετοίμασε ο ίδιος, με τα στοιχεία της κάθε περίπτωσης και τις υπόγραψε. Όλες οι επιστολές είχαν τοποθετηθεί σε φάκελο με όνομα και διεύθυνση παραλήπτη όπως ακριβώς αναγράφεται σε κάθε επιστολή. Ο ίδιος τις παρέδωσε με το χέρι στον υπεύθυνο για τη ταχυδρόμηση υπάλληλο της Τράπεζας κάποιο Τουμάζο Τουμάζου, ο οποίος τώρα έχει αφυπηρετήσει από την Τράπεζα. Ο Αντωνιάδης δεν ήταν παρόν την ώρα που ταχυδρομούνταν οι επιστολές. Οι προειδοποιητικές επιστολές αποστάληκαν με συστημένο ταχυδρομείο, ενώ οι επιστολές τερματισμού με κοινό ταχυδρομείο. Ο Αντωνιάδης ανάφερε πως όταν κάποια επιστολή επιστραφεί από το ταχυδρομείο τοποθετείται στο φάκελο του πελάτη. Σε σχέση με τους Εναγόμενους καμιά επιστολή δεν επιστράφηκε και καμιά επιστολή δεν υπάρχει στους φακέλους τους ως επιστραφείσα. Το γεγονός ότι καμιά επιστολή δεν υπάρχει στους φακέλους των Εναγομένων ως επιστραφείσα επιβεβαίωσε και ο Σωφρονίου. Στην γραπτή αγόρευση των δικηγόρων των Εναγομένων γίνεται εισήγηση ότι υπάρχει κενό στη μαρτυρία και δεν τεκμηριώνεται η ταχυδρόμηση των επιστολών τερματισμού γιατί δεν προσφέρθηκε μαρτυρία από το πρόσωπο που τις ταχυδρόμησε. Η εισήγηση ανατρέπεται από το πιο κάτω απόσπασμα από τους Halsbury's Laws of England, 4η έκδ., τόμος 17, παρ. 210-211 που οι ίδιοι οι δικηγόροι επικαλούνται. Αναφέρεται ότι: «Η ταχυδρόμηση μιας επιστολής μπορεί να αποδειχθεί από το πρόσωπο που την ταχυδρόμησε, ή καταδεικνύοντας γεγονότα από τα οποία η ταχυδρόμηση μπορεί να τεκμηριωθεί. Επομένως, μαρτυρία ταχυδρόμησης μπορεί να δοθεί αποδεικνύοντας ότι η επιστολή παραδόθηκε σε ένα υπάλληλο ο οποίος στη συνήθη πορεία της εργασίας του θα την είχε ταχυδρομήσει ή ότι τοποθετήθηκε σε ένα κουτί από το οποίο τις παραλάμβανε καθημερινά ο ταχυδρόμος.» Οι επιστολές παραδόθηκαν από τον Αντωνιάδη στον Τουμάζου ο οποίος στη συνήθη πορεία της εργασίας του θα τις είχε ταχυδρομήσει. Η διεύθυνση του Φ. Ποιητή όπως αναφέρεται στη συμφωνία δανείου ημερ. 27.2.2008 (Τεκμ.2) είναι η «Γεωργίου Σεφέρη αρ.20, Sea View Court, Διαμ. Αρ. 302, 6017, Λάρνακα». Το ίδιο και στις τροποποιητικές συμφωνίες ημερ. 14.12.2009 και 5.3.
27. (Τεκμ.4 και 6 αντίστοιχα). Σε αυτή την διεύθυνση αποστάληκε η σχετική προειδοποιητική επιστολή (Τεκμ.10) και η σχετική επιστολή τερματισμού (Τεκμ.11). Το ίδιο στην συμφωνία πιστωτικών διευκολύνσεων (Τεκμ.33) με τις αντίστοιχες επιστολές να αποστέλλονται στη διεύθυνση αυτή (Τεκμ.36 και 37). Στην συμφωνία δανείου ημερ. 25.11.2008 (Τεκμ.26) αναφερόταν ως η διεύθυνση του Φ. Ποιητή η «ΤΚ 40250, 6302, Λάρνακα» και σε αυτή τη διεύθυνση αποστάληκαν η προειδοποιητική επιστολή (Τεκμ.28) και η επιστολή τερματισμού (Τεκμ.29). Η διεύθυνση της Χάϊκε όπως αναφέρεται στη συμφωνία δανείου ημερ. 26.3.2009 (Τεκμ.15) που την αφορά ήταν η «Γεωργίου Σεφέρη αρ.20, Sea View Court, Διαμ. Αρ. 303, 6017, Λάρνακα» όπως και στο εγγυητήριο έγγραφο για τον εγγυητή της Φ. Ποιητή (Τεκμ.19). Σε αυτή την διεύθυνση στάληκαν και για τους δύο οι σχετικές προειδοποιητικές επιστολές (Τεκμ.22) και οι σχετικές επιστολές τερματισμού (Τεκμ.23). Στην αίτηση για την πιστωτική κάρτα (Τεκμ.39) αναφέρεται ως η διεύθυνση του Φ. Ποιητή η «Poetica Court, Σερρών 1, Καμάρες Λάρνακα». Η επιστολή ανάκλησης του δικαιώματος χρήσης της κάρτας ημερ. 2.8.2012 (Τεκμ.40) αποστάληκε σε αυτή τη διεύθυνση. Είναι κοινό έδαφος πως όταν αποπερατώθηκε η πολυκατοικία Poetica Court το δικηγορικό γραφείο του Φ. Ποιητή μεταφέρθηκε από το Sea View Court στο Poetica Court. Σε αυτή τη βάση εγείρεται ζήτημα σε σχέση με τις επιστολές τερματισμού των συμφωνιών δανείων ημερ. 27.2.2008 και 26.3.2009 και της συμφωνίας πιστωτικών διευκολύνσεων. Υπάλληλοι της Τράπεζας γνώριζαν ότι το γραφείο του Φ. Ποιητή είχε μεταφερθεί στο Poetica Court, σημασία όμως έχει τι είχε σχετικά συμφωνηθεί. Στη συμφωνία δανείου ημερ. 27.2.2008, πιστωτικών διευκολύνσεων ημερ. 27.2.2008 και στη συμφωνία δανείου ημερ. 26.3.2009 αναφέρεται στον όρο 17 ότι: «Εκτός στις περιπτώσεις που ισχύει ο Νόμος Περί Καταναλωτικής Πίστης και προνοεί διαφορετικά οποιαδήποτε κοινοποίηση/ειδοποίηση βάσει του παρόντος εγγράφου μπορεί να δοθεί στον Πελάτη στη διεύθυνση επίδοσης με συνηθισμένο ταχυδρομείο ή στο χέρι στη διεύθυνση που είναι δηλωμένη στην παρούσα συμφωνία ή σε οποιαδήποτε νέα διεύθυνση ήθελε δώσει ο Πελάτης στην Τράπεζα ή στην τελευταία γνωστή του διεύθυνση.» Στο Εγγυητήριο για Περιορισμένο Ποσό που ο Φ. Ποιητής υπόγραψε σε σχέση με το δάνειο προς την Χάϊκε, αναφερόταν στον όρο 10 ότι: «Οποιαδήποτε ειδοποίηση βάσει της παρούσας συμφωνίας, μπορεί να δοθεί σε μένα ιδιοχείρως ή με συνηθισμένο ταχυδρομείο στη διεύθυνση που δηλώνεται στην παρούσα συμφωνία ή εις οποιαδήποτε νέα διεύθυνση δώσω στην Τράπεζα, ή στην τελευταία γνωστή μου διεύθυνση.» Οι όροι επιτρέπουν στην Τράπεζα να αποστείλει την κοινοποίηση η ειδοποίηση στην διεύθυνση που αναφέρεται στην συμφωνία έστω και αν γνωρίζει νέα διεύθυνση η τέτοια δόθηκε από τον αντισυμβαλλόμενο. Ωστόσο, το Δικαστήριο θα εξετάσει κατά πόσο δόθηκε καθ' οιονδήποτε χρόνο, πριν την αποστολή των επιστολών τερματισμού, άλλη διεύθυνση από τον Φ. Ποιητή ή την Χάϊκε. Η Προκοπίου αντεξεταζόμενη μαρτύρησε πως δεν είχε ποτέ γνωστοποιηθεί στην Τράπεζα αλλαγή διεύθυνσης από τους Εναγόμενους. Η ίδια ουδέποτε παρέλαβε κάποια επιστολή ή οδηγία και τίποτα το σχετικό δεν υπάρχει στους φακέλους των Εναγομένων. Δεν της υποδείχθηκε οιοδήποτε έγγραφο. Στον Σωφρονίου υποβλήθηκε ότι την 24.4.2009 και 11.5.2009 ο Φ. Ποιητής είχε γνωστοποιήσει εγγράφως την Τράπεζα «τις σωστές διευθύνσεις για αποστολή σχετικής αλληλογραφίας». Ο Σωφρονίου δεν είχε τέτοιο έγγραφο στους φακέλους, ούτε και του υποδείχθηκε οποιοδήποτε από τη δικηγόρο υπεράσπισης. Υποστηρίχτηκε από τον Φ. Ποιητή ότι κοινοποιήθηκε αλλαγή διεύθυνσης στην Τράπεζα τόσο γραπτώς όσο και προφορικώς. Παρουσιάστηκε τηλεομοιότυπο ημερ. 24.4.2009 προς την Δημοσθένους (Τεκμ.73) στο οποίο αναφέρεται η νέα διεύθυνση των γραφείων του Φ. Ποιητή στο Poetica Court και με την οποία ζητείται η αλληλογραφία να αποστέλλεται στη διεύθυνση Τ.Κ. 40250, 6302 Λάρνακα. Η διεύθυνση ταχυδρομικού κιβωτίου είναι ταχυδρομική διεύθυνση. Δεν είναι διεύθυνση στην οποία μπορεί κάποιος να αναζητήσει ως το χώρο διαμονής ή εργασίας κάποιου προσώπου. Στην πρώτη τροποποιητική συμφωνία ημερ. 14.12.2009 (Τεκμ.4) που έπεται χρονικά της αποστολής του τηλεομοιότυπου αναφέρεται ως διεύθυνση του Φ. Ποιητή το Sea View Court. Ο τελευταίος διατείνεται ότι τούτο επιβεβαιώνει ότι υπόγραφε όλα τα έγγραφα με τον τρόπο που περίγραψε. Το Δικαστήριο δεν αποδέχεται την εξήγηση. Απλά υπήρξε παραδρομή σε κάτι όχι ιδιαίτερα σημαντικό αφού ο Φ. Ποιητής συνέχιζε να κατέχει τα παλιά του γραφεία στο Sea View Court και να παίρνει την αλληλογραφία που του αποστέλλετο εκεί. Η διεύθυνση στο Poetica Court αναφέρεται στη δεύτερη τροποποιητική συμφωνία ημερ. 5.3.2010 (Τεκμ.6). Είναι εύρημα του Δικαστηρίου ότι η Τράπεζα απέστειλε τόσο τις προειδοποιητικές επιστολές (Τεκμ.10, 22, 28 και 36) και τις επιστολές τερματισμού (Τεκμ.11, 23, 29 και 37) στις διευθύνσεις που αναφέρονται σε αυτές και ουδεμία επιστράφηκε από το ταχυδρομείο. Η αποστολή των επιστολών στο Sea View Court προνοείτο στους όρους της συμφωνίας δανείου ημερ. 27.2.2008, πιστωτικών διευκολύνσεων ημερ. 27.2.2008 και της συμφωνίας δανείου ημερ. 26.3.2009 και συνιστούσε νόμιμο τερματισμό των συμφωνιών αυτών. Είναι περαιτέρω εύρημα του Δικαστηρίου ότι η διεύθυνση στο Sea View Court ήταν διεύθυνση που οι Εναγόμενοι εξακολουθούσαν να χρησιμοποιούν γι' αυτό και η Ξένια επισκεπτόταν το Sea View Court και παραλάμβανε την αλληλογραφία που αποστέλλετο εκεί. Όπως αναφέρεται στην επιστολή του Φ. Ποιητή ημερ. 3.9.2012 (μέρος του Τεκμ.46) είχαν παραληφθεί από το Sea View Court έξι προειδοποιητικές επιστολές ημερ. 1.6.2012 και μια επιστολή ημερ. 26.6.
28. Αυτό δεν είναι ακριβές γιατί παραλήφθηκε και η επιστολή προς τον ίδιο ημερ. 25.6.2012 που παρουσιάστηκε ως μέρος του Τεκμ.79 και ενδεχομένως και άλλες τη λήψη των οποίων απέκρυψαν ο Φ. Ποιητής και η Ξένια. Υπάρχει τεκμήριο ότι μια επιστολή που αποδεικνύεται πως έχει ταχυδρομηθεί και δεν έχει επιστραφεί από το Ταχυδρομείο έχει παραδοθεί στο πρόσωπο στο οποίο απευθυνόταν (βλ. Theodorou v. Abbot of Kykko Monastery